liefdesverdriet deel 2

Diagonaal in bed liggen is zo verkeerd nog niet!

Roflol

Hahahah brocoli...dat doe ik nu dus ook



Gaat steeds beter met me. Denk al geeneens niet meer aan haar....alleen heeeeel af en toe. Ben er al wat sterker door geworden merk ik nu. Ook geen behoefte gehad om te posten ofzo....lees zo af en toe eens mee zoals Girlie22 ook al zei...en voor de rest is het inderdaad zo van, ik vind het prima...we moeten toch alleen verder...komt goed...zit alweer een heel stuk lekkerder in m`n vel

Haha, diagonaal in bed liggen (ook een goeie)



Zwemmertje4:

Met de "lunch" gaat het prima, ik probeer mezelf weer op te pakken. De ene keer gaat dat goed, de andere niet. Tranen en gewoon fysiek aan de slag, maar helaas kan je je gedachten niet even uitzetten ; ( Tja...



Girlie 22:

Dat is mooi om te horen (positif stuff)!!!



Kleintjecool:

Ik ben echt lamgeslagen van mijn hevige verliefdheid op die man. Voel me achteraf zo ontzettend stom en ook lukkig naar mijn eerste vriend. Ben het ook gestopt, maar met een ongelofelijk rot gevoel. Je kunt dingen toch "volwassen" afsluiten met elkaar, face to face. Toch niet via msn of "laat mij maar even met rust". SUKKEL. Ik ben boos dat iemand het zo af kan sluiten. Ik heb met mijn relatie het allemaal netjes "afgesloten". In hoeverre je dat met je verstand kan en zeker met je gevoel. Dat gaat niet zomaar even over. Een eerste vriend vergeet je niet snel en ik houd zeker nog van hem. Maar er zijn gewoon zaken die niet lekker lopen en gaan al vele jaren niet. Daarbij ben/was echt geheel verliefd geworden spontaan op een ander. Dat heb ik nog nooit meegemaakt en dan op zo een klote manier een eind eraan breien, jeetje dat heb ik niet verdient vind ik. Nu ist dan ook geheel stil, pijnlijk. Heb ik me echt dan zo vergist in iemand? Mensen kennis? Jeetje, mn muurtje gaat weer kei hard omhoog. Mijn zelfvertrouwen heeft een flinke deuk opgelopen. Maar oke, bij al deze ellende heeft heeft het mijn hart in elk geval wakker gemaakt, dat er meer is... maar deze pijnlijke manier had niet gehoeven. "De manier waarop" had echt even anders gekunt. Daarom ben ik nu in de fase "bossheid"...

met mijn eerste vriend (ex klint zo vreemd nog voor mij) heb ik wel nog een heel goed contact. Hij wilt mij graag terug... ik twijfel soms nog steeds. Het contact is nu namelijk veel beter dan het de laatset jaren was, praten over gevoelens, af en toe lachen. Vreemd he? Net of ie nu het licht heeft gezien... maar blijft dat ook?



Mijn verhaal wordt te lang haha. Ik maak plaats voor anderen. Fijne avond iedereen. P.s. Ik ben blij dat ik mee kan tikken met jullie...

quote:Kleintjecool schreef op 22 april 2010 @ 17:31:

[...]



He Zwemmertje, hij neemt dus ook helemaal geen contact meer met je op nadat hij je vorige week wilde zien?Nope, helemaal niks! Hij zal wel een ander meisje gevonden hebben om zn behoeften te kunnen bevredigen. Ik trap er niet meer in in ieder geval. Het is moeilijk, maar ik ga ook geen contact opnemen.

Nee volgens mij is iedereen genezen, hahahaha .



Even kleine update van mij:



Het gaat nog steeds heel erg goed! Ik heb mijn kroeg weer helemaal terug gepakt!! Heb haar ook gezien en tja wat moet ik er van zeggen.... Ik geef haar zo 20 euro erbij om hem bij haar te houden, hahaha. Als blikken konden doden, ben ik denk ik op zijn minst 10000000 dood gegaan door haar, haha. Ach ja als zij er gelukkig van wordt. Mij maakt het allemaal niet meer, heb lol ,geniet en ben mezelf!! Hoop dat, het met de vorige schrijfster van hier ook goed gaat!



Knuf Vogel

Goed dat je het topic weer hebt ge-upped Girlie. Was hier wel heel stil. Hoe gaat ie met jou dan?

Wiehiew...dat van dat in luff klinkt helemaal ok!

Wow het topic staat weer hoger!

Met mij gaat ook wel goed eigenlijk.

Mis hem niet, maar mis soms wel het gevoel van een vriendje.

En nog klein beetje bevestiging issues. Maar komt goed.

Nooit gedacht me zo te voelen 3 maanden geleden. En is stijgende lijn!

It just was not ment to be!! Shit happens.



Liefs!!

Hallo, ik ben er ook weer

Jeetje, jullie gaan als een speer!!!

Met mij ist echt minder. heb al een maand niets meer gehoord... Mijn "stress' geeft indirect ook echt ellende op mijn lichaam, mijn spieren zitten geheel vast, alles doet pijn. Herkennen jullie dat? Het slapen gaat nog steeds erg slecht (zelfs met een slaap pil) Jeetje, vandaag ook zo een dag dat ik de hele dag in mijn hoofd gesprekken met hem voer en boos en teleurgesteld ben. Maar ik weet dat het niet op schiet, dat ik antwoorden moet gokken en dat uiteindelijk aan het einde van de dag ik er mee zit, niet hij. Wat een rot gevoel is dat, bah...

En dit : It just was not ment to be!! Shit happens.

krijg ik toch echt nog niet over mijn lippen...

Je hoeft niet alles meteen te kunnen Torn....

En iedereen heeft zijn eigen tijd nodig bij de een gaat het sneller dan bij een ander. Iedereen gaat er toch anders mee om, de een staat sneller dan een ander open voor iemand....

De een geeft het eerder een plek dan de ander.



Ik heb vandaag de spullen die hier nog lagen die ik niet durfde weg te gooien, eindelijk weg gegooid. Ik ben gewoon helemaal klaar met hem. Maar dat ben ik.... Dat ben jij niet en word ook niet van je verwacht.



X

Hoi allemaal,

Wat fijn dat het met de meeste van jullie weer een stuk beter gaat. En torn, ik herken je gevoel zo. Ik heb nu 3 weken niks meer gehoord en ik merk ook dat het veel negatieve invloed heeft op mijn hele doen en laten. Ik heb al zijn smsjes en berichtjes bewaard en op een of andere manier kan ik er nog geen afscheid van nemen. Ik heb inmiddels vernomen dat de man in kwestie een andere 'scharrel' heeft gevonden dus ik neem aan dat dit een stille hint is dat het toch echt over is. Best bizar dat het op deze manier moet gaan. Maar ik weet nu helemaal zeker dat hij voor mij niet de juiste man is!



En vogel, wat goed dat jij wel al zijn spullen hebt weggegooid!:D Lijkt me heerlijk als ik dat binnenkort ook durf te doen. Maakt het wel lekker definitief natuurlijk.. Maar zo te lezen ben jij er al aardig overheen aan het groeien. Ben blij voor je!!



Liefs!

Hallo allemaal,



Ik leef ook nog hoor... al gaat dat de ene dag wat makkelijker dan de andere!



Het is inmiddels alweer een maandje echt uit (met daarvoor al een tijd luduvudu ín de relatie)... maar het gaat me niet snel genoeg. Wil er zoooo graag overheen zijn!

Bij vlagen voel ik me prima. Tijd niet gehuild en ben druk met allemaal leuke dingen. Maar ex zit nog dagelijks (misschien wel uur-lijks ) in mijn hoofd!



Hij laat niets meer van zich horen (ik ook niet hoor!) en dat is beter, maar soms zo moelijk! Wil graag weten hoe het met hem gaat... of hij me mist... of hij daadwerkelijk aan het daten is (wat ik vermoed)... Moet hem en al die dingen uit mijn hoofd zetten.

Ik weet het wel, maar loslaten is zo moeilijk!



CL

Hier nog een man met een gebroken hart.



Om een lang verhaal kort te houden, gebruikt en laten gebruiken, van ik kom bij je wonen met mijn zoontje en drie dagen later per direct terug naar ex. Daar kwam ik later achter. Ze heeft tijdens het afscheid nog bewust de deur opgehouden bij mij en mijn ouders om mij als vangnet te gebruiken.



Dat is 3 weken geleden. De eerste twee weken waren een hel. Eerst dat ze de deur openhield, ik deed er alles aan om haar terug te krijgen, toen hoorde ik van haar moeder dat ze meteen de volgende dag met ex verder is gegaan. Sterker nog, tijdens onze " relatie " had ze al met hem en zijn ouders gesproken om het nu wel goed aan te pakken.



Sinds afgelopen maandag ben ik wat rustiger geworden. Ik verzette me tegen mijn gevoelens, was kwaad en wilde haar pijn doen. Ik werd gek van mezelf, hoe kon het nou dat ik nog steeds aan haar dacht, na alles wat ze me had aangedaan. Hoe kan het nou dat ik nog steeds van haar hou etc etc. Toen ben ik hier gaan lezen en kwam een topic tegen van lvd, 83 pagina's en zag dat het heel normaal was. Daardoor ben ik veel rustiger geworden. Ik laat het over me heen komen, doet veel pijn, maar ik doordat ik me er niet meer tegen verzet, ben ik gewoon wat rustiger geworden. Kan mijn pijn een plekkie geven.



Eerst was ik alleen maar gefocused dat ze me gebruikt had , financieel en om haar ex ( waar ze nu weer bij is ) een hak te zetten. Nu ben ik er ook achter dat ik me heb LATEN gebruiken. Klinkt raar, maar eigenlijk heeft ze me een gunst verleend om me zo buiten te trappen. Mijn ogen zijn geopend. Ik was altijd maar bezig om haar ( en in het verleden andere relaties ) gelukkig te maken. Alles wat ik deed was om haar en haar zoonte gelukkig te maken. Zelfs als ik daar maar 95% liefde voor terug kreeg. Ik ben mezelf kwijtgeraakt, maar door haar heb ik mezelf ook weer terug gevonden.



Maar, ik heb nog steeds vreselijke pijn. We waren maar 6 maanden samen, maar ik heb nog nooit zulke diepe gevoelens voor iemand gehad ( nog steeds ) Het doet ook pijn dat het op deze manier heeft moeten lopen. Als je twijfelt, laat het dan weten. Houdt niet de deur open en mij gebruiken als vangnet.



Contact hebben we niet. Toen ik erachter kwam heb ik er wel voor gezorgd dat ze me niet meer hoeft te contacteren. (wat ze wel van plan was )



En nu? Tja vandaag een zware dag. Moet vandaag naar de UK. Moet dus naar Schiphol rijden vanuit het zuiden, haar huis is 5 minuten daarvandaan. Om nog meer zout op de wonden te gooien, ik kom 7 Mei terug, en dan zouden we 6 maanden samen zijn. Ik ga het daar wel moeilijk me krijgen, want ze woont echt maar 5 minuten daarvandaan.



Maar ja, ik mis haar en haar zoontje, maar weet ook van mijzelf dat ik haar NEVER NOOIT meer terug wil. Alleen dat weet mijn verstand, maar mijn hart wilt lekker tegen haar aanliggen.



@ colalight Ik ben geen expert, maar heb wel deze dagen geleerd dat je het over je heen moet laten komen. Ga je niet verzetten tegen je gevoelens, het heeft geen zin. Die gevoelens zijn er en moeten er toch uit. Als je het nu niet doet, komt het later er wel weer uit.

Ik kom weer even voorzichtjes om het hoekje gluren...

Hoe gaat met jullie? Ben heel benieuwd maar zie niet veel "oude" schrijfsters meer. Betekend dat dat het beter gaat?



Bij mij is het inmiddels 2,5 maand geleden en het gaat goed! Het gaat voorbij..

voor iedereen.

Pff ik vraag me toch af hoe iedereen dat doet.. Ik heb de laatste dagen echt het gevoel dat ik er nooit meer overheen ga komen.. Sorry moest het even kwijt. Ik voel me echt behoorlijk slecht nml..

Zwemmertje...herkenbaar!!! Ik krijg vaak in week 3 en 5/6 het rottigste gevoel. En het weer werkt ook niet mee

Maar zoals Noathb zegt: het wordt echt (vast) beter. Duurt geloof ik 5 weken tot het echt loslaatproces begint.

Helemaal niets horen van iemand is ook wel complete niet-erkenning zeg maar. Alsof je er nooit toe hebt gedaan. Probeer die gedachte een beetje te keren dat dit niet zo is...

Jeetje, dames en heer, wat weer veel herkenning allemaal... We gaan echt door "ongeveer"dezelfde gevoelens heen.



colalightxx:

Hij laat niets meer van zich horen (ik ook niet hoor!) en dat is beter, maar soms zo moelijk! Wil graag weten hoe het met hem gaat... of hij me mist... of hij daadwerkelijk aan het daten is (wat ik vermoed)... Moet hem en al die dingen uit mijn hoofd zetten. Ik weet het wel, maar loslaten is zo moeilijk!

Ja, ik wil hetzelfde, ook om te weten of hij het nu echt allemaal meende wat hij vertelde, al zijn dromen en ideen voor de toekomst...



gebrokenman

Ik ben mezelf kwijtgeraakt, maar door haar heb ik mezelf ook weer terug gevonden.

Dat voel ik dus ook bij hem. het heeft kennelijk niet zo mogen zijn... Maar ik ben werkelijk nog nooit zo verliefd geweest op iemand met zoveel diepe gevoelens die ik voor hem heb. Hij heeft mijn hart weer wakker gemaakt, dat was in slaap gevallen denk ik...Ik ben hard gevallen, maar kan nu dus verder gaan starten aan mijn eigen opbouw van mijn leventje, maar jeetje het doet pijn ja.



Maar ja, ik mis haar en haar zoontje, maar weet ook van mijzelf dat ik haar NEVER NOOIT meer terug wil. Alleen dat weet mijn verstand, maar mijn hart wilt lekker tegen haar aanliggen.

En dit is ook zo waar... Je verstand kan zo anders zijn dan je hart. Wat zijn daar toch voor oplossingen voor? Keihard verder gaan maar, dan komt je hart mee?



Ga je niet verzetten tegen je gevoelens, het heeft geen zin. Die gevoelens zijn er en moeten er toch uit. Als je het nu niet doet, komt het later er wel weer uit. Heel herkenbaar, maar die gevoelens overvallen je zo door de dag en nacht heen, slaapproblemen, concentratie problemen. Ik zou willen dat ie mijn hoofd en hart zou verlaten...





Zwemmertje

Pff ik vraag me toch af hoe iedereen dat doet.. Ik heb de laatste dagen echt het gevoel dat ik er nooit meer overheen ga komen.. Sorry moest het even kwijt. Ik voel me echt behoorlijk slecht nml..

Ik volg je helemaal. dat gevoel en idee heb ik helaas ook... En ik heb er geen oplossing voor...



Fijne avond iedereen, try to relax

Hoi allemaal ik ben erg benieuwd hoe het nu met flealyf is?.....

Nieuw lichting is iets minder praatgraag als oude groepje zie ik.



Heb niet echt advies, want elke situatie is anders. Maar mijn ervaring is, het gaat voorbij!! Weet hoe het kan voelen alsof dit gevoel nooit overgaat en weet dat het voelt dat je geen stap komt en dit proces was voor mij echt heel moeilijk en hoop het nooit nog een keer mee te maken. Kan me alleen maar voorstellen hoe gebroken ik ga zijn als ik echt de liefde van mn leven kwijt zou zijn.

Maar ik heb het afgesloten met een laatste gesprek met mn ex. We hadden duidelijk allebei nog vragen en ben blij dat ik dat gesprek gedaan heb. Was voor mij echt de laatste stap. Voor hem duidelijk niet, want hij heeft daarna nog veel fratsen uitgehaald. Maar doet me niet zoveel, alsof het niet over mijn leven gaat. Maar hij maakt het me wel makkelijker om afstand te houden.



Dus geen gericht advies dit keer, maar echt het word beter. Al meerdere malen liefdesverdriet met een trap vergeleken. Beslis lekker zelf hoe lang die trap is, bekijk alle treetjes goed en probeer er zeker geen over te slaan en je komt echt boven. Je zal er doorheen moeten. Woonkamer blijven hangen heeft niet zoveel zin. En onderaan de trap kom je nooit meer. 3 treetjes omhoog en af en toe weer 2 terug betekend nog steeds dat je omhoog gaat.

Komt echt goed.



Liefs van mij.

Vandaag zouden we 6 maanden bij elkaar zijn. Kom aan op schiphol, en rij echt bijna naar haar huis. Kon me nog net bedwingen om niet door te rijden.



Op vliegveld krijg ik nog een sms van haar moeder hoe het met me gaat. Tja, hoe gaat met met me.



Heb gisteren een uur in bad gezeten, en drie kwartier zitten huilen. Nou zou je zeggen, ga verder, het was maar 5 maanden. Maar ik ben zo hard voor haar gevallen..ik ben echt gebroken van liefdesverdriet.



3 weken uit, drie weken ellende. En het einde is nog niet in zicht. Het enige wat we hebben, is dat het beter gaat worden. Maar ik er zo diep in, het harde vallen, de streek die ze me heeft geleverd. Ik ben drie oorlogen tegelijk aan het voeren.



Liefdesverdriet

Verwerken van gebruikt worden/ gebruikt laten worden/bedonderd worden

Alleen verder



De trap die ik op moet, is zo stijl en zo lang. Pfff baaldagen....

Toch goed van je dat je door bent gereden gebrokenman..

Het is gewoon niet makkelijk (zeg maar gewoon kapot moeilijk) om afstand te moeten nemen van iemand die in zo'n relatief korte tijd zo'n enorme indruk op jou heeft gemaakt. Je stelt je hart open voor iemand en des te pijnlijker is het als blijkt dat het allemaal niet zo heeft mogen zijn. Ik begrijp je gevoel volkomen en ook ik zie het soms helemaal niet meer zitten. Maar als ik al die verhalen hier lees van anderen geloof ik ook zeker dat wij er boven op gaan komen. Het heeft tijd nodig, en het is ook belangrijk om die tijd echt te nemen. Na mijn vorige relatie van 3 jaar heb ik mij meteen gestort in een nieuwe relatie. Met het gevolg dat ik nu alles tegelijk moet gaan verwerken omdat ik daar de vorige keer de tijd niet voor heb genomen. Dat ga ik deze keer dus niet doen, ik laat het allemaal maar over mij heen komen en uiteindelijk zal dat lege gevoel wel wegtrekken!! Kop op!



Liefs xx

Leeg ja. Inderdaad, dat is het gevoel.



Wat ik alleen niet van mezelf kan uitstaan is dat ik de hele tijd aan haar moet denken. Dat ik hoopte dat ze gisteren zou bellen en dat ze erachter was gekomen dat ze een fout had gemaakt. Dat ik diegene was met wie ze verder wilde. Maar als ze dat al zou doen, dan zou ik haar never nooit terugnemen. Maar mijn hart wilt haar zo graag terug.



En wat je zegt over je hart openstellen aan iemand. Toen ik haar zag hebben andere mensen mij moeten pushen om met haar contact op te nemen. Ik wilde het zeker wel, maar was bang om gekwetst te worden. Ik heb dat haar aangegeven, en toch verder gegaan. Na twee weken gingen de deuren van mijn hart zover open zoals ze nog nooit opengestaan hebben.En zij pakte mijn hart, mijn alles, mijn ziel en verpulverde het. En het erge is, ik heb het laten gebeuren.



Nu wil ik niet zeggen dat ik nooit meer open sta voor iets, maar ik heb echt het gevoel dat ze een deel van mij onherstelbaar vernield heeft. Nu ben ik niet van plan om als een zielige man verder te gaan met mijn leven, maar op dit moment kan ik mezelf niet de spreekwoordige schop onder mijn kont te geven.



Rare is wel dat ik andere mensen adviesen geef om door te gaan maar ik kan het zelf niet eens.



Pfff, het leven is mooi, maar kan ook zeer donker en moeilijk zijn.