Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet deel 2
dinsdag 11 mei 2010 om 10:18
Gisterenavond een complete breakdown gehad. Heb een uur zitten janken. Niet om haar, maar over de weg die komen gaat.
Toch maar een mail gestuurd met de vraag wanneer ze denkt weer geld over te maken. Geen reactie gehad, denk ook niet dat die gaat komen. Gaat nu nog om een kleine 800 euro. We hadden afgesproken bij betaling van mij aan het incasso buro dat ze me dit zou terugbetalen. Heb geen poot om op te staan. Weet ook niet wat ik moet doen als ze niet betaald.
Ik kan heel gemeen doen en bepaalde info naar de vader van haar kind sturen waardoor ze mega problemen met hem krijgt, maar dat is zo laag. Dat zou een actie van haar zijn, en ik wil niet zo laag zinken.
Toch maar een mail gestuurd met de vraag wanneer ze denkt weer geld over te maken. Geen reactie gehad, denk ook niet dat die gaat komen. Gaat nu nog om een kleine 800 euro. We hadden afgesproken bij betaling van mij aan het incasso buro dat ze me dit zou terugbetalen. Heb geen poot om op te staan. Weet ook niet wat ik moet doen als ze niet betaald.
Ik kan heel gemeen doen en bepaalde info naar de vader van haar kind sturen waardoor ze mega problemen met hem krijgt, maar dat is zo laag. Dat zou een actie van haar zijn, en ik wil niet zo laag zinken.
dinsdag 11 mei 2010 om 10:51
Nou ik zit niet op Yahoo maar ik er is eigenlijk nog vrij weinig veranderd bij mij. Dus om nou elke keer te zeggen dat ik me down voel en dat ik hem zo mis, dat is waarschijnlijk voor jullie ook niet echt leuk. Had gister echt een slechte dag, mezelf bijna zo ver gekregen om hem op te bellen en te vragen waarom hij mij uit het niets al een maand negeert. Maar ik heb de verleiding kunnen weerstaan. Ben er achteraf toch wel een beetje trots op dat ik me sterk heb gehouden, ik word toch alleen maar teleurgesteld door hem.
En over dat geld.. Lastig inderdaad als zij niks meer van zich zal laten horen. Je kunt altijd dreigen met dingen maar ik weet niet of je daar zoveel verder mee zult komen. En zoals je al zegt; verlaag je alsjeblieft niet tot haar niveau!
Het is jammer dat je op deze manier toch nog een beetje met haar verbonden bent (je wacht op haar antwoord..). Het zou fijn zijn als je er definitief afstand van kan nemen. Dan gaat het verwerken ook wat makkelijker.
Liefs x
En over dat geld.. Lastig inderdaad als zij niks meer van zich zal laten horen. Je kunt altijd dreigen met dingen maar ik weet niet of je daar zoveel verder mee zult komen. En zoals je al zegt; verlaag je alsjeblieft niet tot haar niveau!
Het is jammer dat je op deze manier toch nog een beetje met haar verbonden bent (je wacht op haar antwoord..). Het zou fijn zijn als je er definitief afstand van kan nemen. Dan gaat het verwerken ook wat makkelijker.
Liefs x
dinsdag 11 mei 2010 om 10:57
Gelukkig zit ik niet op een antwoord te wachten dat ze me zo mist hoor. Ik weet precies hoe de vork in de steel zit, dus die verwachtingen heb ik niet. En ik ga me ook niet verlagen tot die dingen.
Goed van je om niet te bellen. Ik heb die behoefte ook veel gehad, de eerste week. Maar toen hoorde ik dat ze direct met haar ex was verder gegaan. Dat maakte het een stukkie makkelijk om haar te negeren.
Ja ik had gisteren ook een behoorlijke breakdown.Ik hoop dat ik nu de bodem bereikt heb, en dat het vanaf vandaag beter gaat worden. Maar ja, vanacht weer over haar gedroomd, en vanmorgen stond ik weer op met haar in mijn gedachte. Natuurlijk weet ik dat het een projectie is van wat ik wil hoe het zou zijn. Want ze is echt in en in slecht, maar ja. Verstand en gevoel zitten niet op een lijn.
Goed van je om niet te bellen. Ik heb die behoefte ook veel gehad, de eerste week. Maar toen hoorde ik dat ze direct met haar ex was verder gegaan. Dat maakte het een stukkie makkelijk om haar te negeren.
Ja ik had gisteren ook een behoorlijke breakdown.Ik hoop dat ik nu de bodem bereikt heb, en dat het vanaf vandaag beter gaat worden. Maar ja, vanacht weer over haar gedroomd, en vanmorgen stond ik weer op met haar in mijn gedachte. Natuurlijk weet ik dat het een projectie is van wat ik wil hoe het zou zijn. Want ze is echt in en in slecht, maar ja. Verstand en gevoel zitten niet op een lijn.
dinsdag 11 mei 2010 om 11:05
Gebroken man: Het valt me op dat je in je slachtofferrol blijft hangen. En met dat geld overmaken; is dat een verkapte manier om haar te laten zien dat je lief en leuk bent? Doe het niet. Stop met het zoeken van contact, om welke reden dan ook. Dus ook over dat geld. Neem je verlies, huil uit en ga verder. Hoe langer je hierom treurt, hoe langer het duurt voor je open staat voor iemand anders die wel leuk tegen je is. Wees een vent.
dinsdag 11 mei 2010 om 11:09
Tja, je hebt gelijk. Zie alleen niet dat ik in een slachtoffer rol blijf hangen, maar iemand anders heeft daar een betere view op natuurlijk.
Het geld, ik heb me ook voorgenomen om daar maar 1 mail aan te besteden. Dus die heb ik gisteren verstuurd. Zoals ik al zei, ik verwacht geen antwoord. ( let wel op, Ik krijg geld van haar en het geld voor haar zoon heb ik gisteren al afgekapt. )
Het geld, ik heb me ook voorgenomen om daar maar 1 mail aan te besteden. Dus die heb ik gisteren verstuurd. Zoals ik al zei, ik verwacht geen antwoord. ( let wel op, Ik krijg geld van haar en het geld voor haar zoon heb ik gisteren al afgekapt. )
dinsdag 11 mei 2010 om 19:47
Gebrokenman:
"Nu wil ik niet zeggen dat ik nooit meer open sta voor iets, maar ik heb echt het gevoel dat ze een deel van mij onherstelbaar vernield heeft. Nu ben ik niet van plan om als een zielige man verder te gaan met mijn leven, maar op dit moment kan ik mezelf niet de spreekwoordige schop onder mijn kont te geven."
tja, iedereen blijft toch echt volhouden dat de tijd alle wonden heelt.....
Gebrokenman:
"Rare is wel dat ik andere mensen adviesen geef om door te gaan maar ik kan het zelf niet eens".
Ja maar dat is wel normaal. Je kunt het verhaal van een ander beter bekijken dan dat van jezelf (want daar zit je met je gevoelens en al je emoties middenin) een spiegel zijn voor een ander is prima en kan de ander ook weer verder helpen...
"Nu wil ik niet zeggen dat ik nooit meer open sta voor iets, maar ik heb echt het gevoel dat ze een deel van mij onherstelbaar vernield heeft. Nu ben ik niet van plan om als een zielige man verder te gaan met mijn leven, maar op dit moment kan ik mezelf niet de spreekwoordige schop onder mijn kont te geven."
tja, iedereen blijft toch echt volhouden dat de tijd alle wonden heelt.....
Gebrokenman:
"Rare is wel dat ik andere mensen adviesen geef om door te gaan maar ik kan het zelf niet eens".
Ja maar dat is wel normaal. Je kunt het verhaal van een ander beter bekijken dan dat van jezelf (want daar zit je met je gevoelens en al je emoties middenin) een spiegel zijn voor een ander is prima en kan de ander ook weer verder helpen...
donderdag 13 mei 2010 om 09:25
En hoe stop ik dat treuren dan? Ik accepteer dat het over is. Echt ik wil haar absoluut niet terug.
Merk wel dat ik vreselijk boos ben , omdat ik nog 800 euro van haar krijg. Heb dus een klein zakelijk mailtje gestuurd, maar geen antwoord. Je kan toch wel het fatsoen hebben om even te melden wanneer je gaat betalen?
Maar ja, heb gisteren besloten om het geld te laten zitten. Ik wil er geen aandacht meer aan besteden. Ik wil echt verder. Ik wil niet elke dag met pijn in mijn lichaam opstaan. Ik wil haar uit mijn hoofd en verder gaan. Maar hoe doe ik dat? Ik kan de knop niet vinden.
Ik weet dat het nog maar een maand geleden is ( op deze dag ) , en laat het allemaal over mee heen komen, maar dat blijven hangen..........VIES VUIL k*t wijf
Sorry
Merk wel dat ik vreselijk boos ben , omdat ik nog 800 euro van haar krijg. Heb dus een klein zakelijk mailtje gestuurd, maar geen antwoord. Je kan toch wel het fatsoen hebben om even te melden wanneer je gaat betalen?
Maar ja, heb gisteren besloten om het geld te laten zitten. Ik wil er geen aandacht meer aan besteden. Ik wil echt verder. Ik wil niet elke dag met pijn in mijn lichaam opstaan. Ik wil haar uit mijn hoofd en verder gaan. Maar hoe doe ik dat? Ik kan de knop niet vinden.
Ik weet dat het nog maar een maand geleden is ( op deze dag ) , en laat het allemaal over mee heen komen, maar dat blijven hangen..........VIES VUIL k*t wijf
Sorry
donderdag 13 mei 2010 om 11:27
Tja respect opbrengen om iets van zich te laten horen.. dat doet nou eenmaal niet iedereen omdat het lekker makkelijk is om gewoon iemand te negeren. Ik werd na 10 maanden 'relatie' opeens doodgenegeerd, uit het niets nooit meer wat gehoord.. Dat doet ook behoorlijk pijn kan ik je zeggen. Dat zorgt er ook voor dat ik het nog steeds niet goed kan afsluiten omdat ik het gewoon niet begrijp!
donderdag 13 mei 2010 om 11:39
quote:Zwemmertje4 schreef op 13 mei 2010 @ 11:27:
Tja respect opbrengen om iets van zich te laten horen.. dat doet nou eenmaal niet iedereen omdat het lekker makkelijk is om gewoon iemand te negeren. Ik werd na 10 maanden 'relatie' opeens doodgenegeerd, uit het niets nooit meer wat gehoord.. Dat doet ook behoorlijk pijn kan ik je zeggen. Dat zorgt er ook voor dat ik het nog steeds niet goed kan afsluiten omdat ik het gewoon niet begrijp!
Zo herkenbaar inderdaad. Vooral omdat het bij mij met een big bang eindigde. Nooit verwacht. 4 dagen van te voren zaten we met haar kind in de auto, en ze vroeg hem of hij na de vakantie bij mij wilde gaan wonen.... En toen, boem..... uit en per direct haar ex in haar bed.
Maar ja, we moeten verder, ook al krijgen we geen antwoorden op onze vragen. Het enige wat we kunnen doen is accepteren en doorgaan
Tja respect opbrengen om iets van zich te laten horen.. dat doet nou eenmaal niet iedereen omdat het lekker makkelijk is om gewoon iemand te negeren. Ik werd na 10 maanden 'relatie' opeens doodgenegeerd, uit het niets nooit meer wat gehoord.. Dat doet ook behoorlijk pijn kan ik je zeggen. Dat zorgt er ook voor dat ik het nog steeds niet goed kan afsluiten omdat ik het gewoon niet begrijp!
Zo herkenbaar inderdaad. Vooral omdat het bij mij met een big bang eindigde. Nooit verwacht. 4 dagen van te voren zaten we met haar kind in de auto, en ze vroeg hem of hij na de vakantie bij mij wilde gaan wonen.... En toen, boem..... uit en per direct haar ex in haar bed.
Maar ja, we moeten verder, ook al krijgen we geen antwoorden op onze vragen. Het enige wat we kunnen doen is accepteren en doorgaan
donderdag 13 mei 2010 om 11:44
Ja zwemmertje das kut heb hetzelfde meegemaakt, het maakt inderdaad dat het allemaal veel langer duurt. maar @gebrokenman dat je verdriet hebt is logisch, je hebt om haar gegeven dus dat mag , dat kost even tijd, maar vind het gezonder dat je nu even boos bent, en het dan laat voor wat het was, iemand die schijnbaar minder erom gaf dan jij. En verder moet je gewoon niet denken. Ze is het gewoon niet voor jou en gewoon lekker verder gaan met goede moed aangezien er wel iemand weer zal zijn die wel beter bij je past en dat ook graag wil..zoiets? Sterkte komt goed!!
donderdag 13 mei 2010 om 12:56
Nadat we zelfs therapie overwogen hebben, bleek ik het toch niet te kunnen met hem...ik heb het uitgemaakt na een relatie (samenwonend) van vier jaar. Ik kon het vreemdgaan gewoon niet verkroppen, althans niet de absurde manier waarop dat gegaan is. We bleken zo verschillend in bepaalde opzichten dat ik er ongelukkig van werd.
Zijn reactie was: 'ja, ik had sowieso niet verwacht dat het goed zou komen'
Lekker dan, maakt gelijk duidelijk dat hij met deze afwachtende houding niet eens z'n best heeft gedaan. Nadat hij vreemd was gegaan en andere stomme dingen gedaan had vroeg hij of ik bij hem wilde blijven, en wat hij moest doen om het goed te maken. 'vechten' zei ik. Hij zei: vechten is iets uit sprookjes. En wachtte af.
Gek genoeg voel ik me opgeluchter dan de vorige keer dat ik 't beeindigde, omdat er nu meer dingen duidelijk zijn. Wel word ik gék bij het idee dat ik nog zoveel van hem hou en hij van mij, maar dat we elkaar waarschijnlijk nooit meer op die manier kunnen zien. We hebben nu geen contact meer. De avond dat ik het uitmaakte gaat steeds als een film door mijn hoofd (hij wilde me nog één keer vasthouden, nog één keer ruiken....*huil*). Ondanks alle pijn die hij me gedaan heeft hoop ik dat het snel goed met hem komt.
Nu probeer ik verder te gaan met mijn leven. Ik ben heel erg bang dat hij opeens contact opneemt, ik weet niet of ik sterk genoeg ben om het te weerstaan. Ik ben bang dat ik hem ergens tegenkom, omdat ik dat nu even niet kan. Mijn methode nu is vooral goed voor mezelf zorgen, voor de studie gaan (moeizaam, ik kan me niet concentreren) en afleiding zoeken. Gelukkig ben ik altijd zelfstandig gebleven maar man, man, man: dit doet écht zeer.
Ik wou t even kwijt. Verder ben ik geen drama-queen
Zijn reactie was: 'ja, ik had sowieso niet verwacht dat het goed zou komen'
Lekker dan, maakt gelijk duidelijk dat hij met deze afwachtende houding niet eens z'n best heeft gedaan. Nadat hij vreemd was gegaan en andere stomme dingen gedaan had vroeg hij of ik bij hem wilde blijven, en wat hij moest doen om het goed te maken. 'vechten' zei ik. Hij zei: vechten is iets uit sprookjes. En wachtte af.
Gek genoeg voel ik me opgeluchter dan de vorige keer dat ik 't beeindigde, omdat er nu meer dingen duidelijk zijn. Wel word ik gék bij het idee dat ik nog zoveel van hem hou en hij van mij, maar dat we elkaar waarschijnlijk nooit meer op die manier kunnen zien. We hebben nu geen contact meer. De avond dat ik het uitmaakte gaat steeds als een film door mijn hoofd (hij wilde me nog één keer vasthouden, nog één keer ruiken....*huil*). Ondanks alle pijn die hij me gedaan heeft hoop ik dat het snel goed met hem komt.
Nu probeer ik verder te gaan met mijn leven. Ik ben heel erg bang dat hij opeens contact opneemt, ik weet niet of ik sterk genoeg ben om het te weerstaan. Ik ben bang dat ik hem ergens tegenkom, omdat ik dat nu even niet kan. Mijn methode nu is vooral goed voor mezelf zorgen, voor de studie gaan (moeizaam, ik kan me niet concentreren) en afleiding zoeken. Gelukkig ben ik altijd zelfstandig gebleven maar man, man, man: dit doet écht zeer.
Ik wou t even kwijt. Verder ben ik geen drama-queen
donderdag 13 mei 2010 om 15:03
Toen ik via via hoorde dat ze per direct naar haar ex terug was gegaan, heb ik haar duidelijk gemaakt dat ze nooit meer met mij contact hoefde op te nemen, Ze heeft toen ze het uitmaakte nog alle deuren op gehouden.
alleen het geld is nog een vraag. Maar ja, ga er vanuit dat ze niet meer betaald. Typisch....
alleen het geld is nog een vraag. Maar ja, ga er vanuit dat ze niet meer betaald. Typisch....
donderdag 13 mei 2010 om 19:51
quote:rapli schreef op 13 mei 2010 @ 12:56:
Nadat we zelfs therapie overwogen hebben, bleek ik het toch niet te kunnen met hem...ik heb het uitgemaakt na een relatie (samenwonend) van vier jaar. Ik kon het vreemdgaan gewoon niet verkroppen, althans niet de absurde manier waarop dat gegaan is. We bleken zo verschillend in bepaalde opzichten dat ik er ongelukkig van werd.
Zijn reactie was: 'ja, ik had sowieso niet verwacht dat het goed zou komen'
Lekker dan, maakt gelijk duidelijk dat hij met deze afwachtende houding niet eens z'n best heeft gedaan. Nadat hij vreemd was gegaan en andere stomme dingen gedaan had vroeg hij of ik bij hem wilde blijven, en wat hij moest doen om het goed te maken. 'vechten' zei ik. Hij zei: vechten is iets uit sprookjes. En wachtte af.
Gek genoeg voel ik me opgeluchter dan de vorige keer dat ik 't beeindigde, omdat er nu meer dingen duidelijk zijn. Wel word ik gék bij het idee dat ik nog zoveel van hem hou en hij van mij, maar dat we elkaar waarschijnlijk nooit meer op die manier kunnen zien. We hebben nu geen contact meer. De avond dat ik het uitmaakte gaat steeds als een film door mijn hoofd (hij wilde me nog één keer vasthouden, nog één keer ruiken....*huil*). Ondanks alle pijn die hij me gedaan heeft hoop ik dat het snel goed met hem komt.
Nu probeer ik verder te gaan met mijn leven. Ik ben heel erg bang dat hij opeens contact opneemt, ik weet niet of ik sterk genoeg ben om het te weerstaan. Ik ben bang dat ik hem ergens tegenkom, omdat ik dat nu even niet kan. Mijn methode nu is vooral goed voor mezelf zorgen, voor de studie gaan (moeizaam, ik kan me niet concentreren) en afleiding zoeken. Gelukkig ben ik altijd zelfstandig gebleven maar man, man, man: dit doet écht zeer.
Ik wou t even kwijt. Verder ben ik geen drama-queen :PIk kan me voorstellen dat dat heel zwaar is. Iemand toch moeten loslaten terwijl je nog van iemand houdt. Gelukkig zie je zelf ook in dat het op deze manier beter is voor je. Nu nog even door de zure appel heen bijten en deze rot periode door zien te komen. Zoals je zelf al zegt: probeer je op andere dingen te focussen! Gelukkig ben je zelfstandig en dus weet je dat het uiteindelijk allemaal wel goed zal komen. Ook al begrijp ik dat het nu gewoon even zwaar kut is allemaal. En af en toe je down voelen maakt je gelukkig nog geen drama-queen hoor!:) Sterkte xx
Nadat we zelfs therapie overwogen hebben, bleek ik het toch niet te kunnen met hem...ik heb het uitgemaakt na een relatie (samenwonend) van vier jaar. Ik kon het vreemdgaan gewoon niet verkroppen, althans niet de absurde manier waarop dat gegaan is. We bleken zo verschillend in bepaalde opzichten dat ik er ongelukkig van werd.
Zijn reactie was: 'ja, ik had sowieso niet verwacht dat het goed zou komen'
Lekker dan, maakt gelijk duidelijk dat hij met deze afwachtende houding niet eens z'n best heeft gedaan. Nadat hij vreemd was gegaan en andere stomme dingen gedaan had vroeg hij of ik bij hem wilde blijven, en wat hij moest doen om het goed te maken. 'vechten' zei ik. Hij zei: vechten is iets uit sprookjes. En wachtte af.
Gek genoeg voel ik me opgeluchter dan de vorige keer dat ik 't beeindigde, omdat er nu meer dingen duidelijk zijn. Wel word ik gék bij het idee dat ik nog zoveel van hem hou en hij van mij, maar dat we elkaar waarschijnlijk nooit meer op die manier kunnen zien. We hebben nu geen contact meer. De avond dat ik het uitmaakte gaat steeds als een film door mijn hoofd (hij wilde me nog één keer vasthouden, nog één keer ruiken....*huil*). Ondanks alle pijn die hij me gedaan heeft hoop ik dat het snel goed met hem komt.
Nu probeer ik verder te gaan met mijn leven. Ik ben heel erg bang dat hij opeens contact opneemt, ik weet niet of ik sterk genoeg ben om het te weerstaan. Ik ben bang dat ik hem ergens tegenkom, omdat ik dat nu even niet kan. Mijn methode nu is vooral goed voor mezelf zorgen, voor de studie gaan (moeizaam, ik kan me niet concentreren) en afleiding zoeken. Gelukkig ben ik altijd zelfstandig gebleven maar man, man, man: dit doet écht zeer.
Ik wou t even kwijt. Verder ben ik geen drama-queen :PIk kan me voorstellen dat dat heel zwaar is. Iemand toch moeten loslaten terwijl je nog van iemand houdt. Gelukkig zie je zelf ook in dat het op deze manier beter is voor je. Nu nog even door de zure appel heen bijten en deze rot periode door zien te komen. Zoals je zelf al zegt: probeer je op andere dingen te focussen! Gelukkig ben je zelfstandig en dus weet je dat het uiteindelijk allemaal wel goed zal komen. Ook al begrijp ik dat het nu gewoon even zwaar kut is allemaal. En af en toe je down voelen maakt je gelukkig nog geen drama-queen hoor!:) Sterkte xx
vrijdag 14 mei 2010 om 14:36
Heb je dan ook wel eens dat je droomt dat alles weer is zoals het was? Ik heb dat wel heel vaak gehad, dan werd ik zo teleurgesteld wakker omdat het allemaal niet waar bleek te zijn. Echt zo'n kater hou je er dan aan over.
En inderdaad, 's avonds komen de gedachten naar boven die je de hele dag hebt weten te onderdrukken. Ik geef mezelf altijd een kwartiertje om erover na te denken, en dan dwing ik mezelf om aan iets anders te gaan denken.
En inderdaad, 's avonds komen de gedachten naar boven die je de hele dag hebt weten te onderdrukken. Ik geef mezelf altijd een kwartiertje om erover na te denken, en dan dwing ik mezelf om aan iets anders te gaan denken.
vrijdag 14 mei 2010 om 15:28
Bij mij is het in de ochtend en de avond rustig in mijn hoofd, maar in de middag een hel. Ik heb deze week 4 dagen vrij, en zag er als een berg tegenop, Heb mezelf gisteren gedwongen om alleen thuis te blijven. Achteraf viel het wel mee, geen polonaise, maar toch minder erg.
Vanochtend naar de kapper geweest, was moelijk. We ( ex en kind ) zijn niet zo lang geleden naar Disney land geweest, en ze hadden bij de kapper disney muziek op staan. Tevens zat er naast mij een kleine jongen die 2 druppels water op het kind van mijn ex leek. Dus toen ik thuis kwam heb ik wel ff een traantje moeten laten.
Maarrrrr , ik heb vandaag eindelijk de stap genomen om een lang gekoesterde droom in vervulling te laten gaan. Ik wil al een kleine 20 jaar leren om gitaar te spelen. Dus ik heb net een gitaar en een cursus voor beginners gehaald. Dus ik ga het eindelijk doen! Voelt goed!
Ik heb drie nummers die ik op dit moment veel luister, en waar ik veel aan heb, wil ze met jullie delen.
Alle drie van John Mayer.
War of my life
http://www.youtube.com/watch?v=oam5IJOLqYI
Perfectly lonely
http://www.youtube.com/watch?v=zB9LBFDXiQU
Heartbreak warfare
http://www.youtube.com/watch?v=Pro3bpx2SD4
Luister naar de tekst
Vanochtend naar de kapper geweest, was moelijk. We ( ex en kind ) zijn niet zo lang geleden naar Disney land geweest, en ze hadden bij de kapper disney muziek op staan. Tevens zat er naast mij een kleine jongen die 2 druppels water op het kind van mijn ex leek. Dus toen ik thuis kwam heb ik wel ff een traantje moeten laten.
Maarrrrr , ik heb vandaag eindelijk de stap genomen om een lang gekoesterde droom in vervulling te laten gaan. Ik wil al een kleine 20 jaar leren om gitaar te spelen. Dus ik heb net een gitaar en een cursus voor beginners gehaald. Dus ik ga het eindelijk doen! Voelt goed!
Ik heb drie nummers die ik op dit moment veel luister, en waar ik veel aan heb, wil ze met jullie delen.
Alle drie van John Mayer.
War of my life
http://www.youtube.com/watch?v=oam5IJOLqYI
Perfectly lonely
http://www.youtube.com/watch?v=zB9LBFDXiQU
Heartbreak warfare
http://www.youtube.com/watch?v=Pro3bpx2SD4
Luister naar de tekst
vrijdag 14 mei 2010 om 20:05
ja Zwemmertje, die dromen vooral. Dat alles heel normaal is, ik wakker word en denk: onee. Merde.
Op zich gaat het wel oké verder, ik voel me af en toe ernstig alleen (ik hou van gezelschap), dat wel. Het helpt ook niet echt dat ik ziek ben geworden (stressss) natuurlijk, dan is alles 2000 keer zo erg. Ik hoop erg dat ik niet over een maand (of een jaar) alsnog de mega-klap krijg. Ik hoop sowieso dat ik hier niet tot mijn 100ste mee blijf zitten, haha.
Gebroken man: misschien is dit een heel stomme en onsubtiele vraag, maar heb je het wel eens over je verdriet met vrienden of vriendinnen? Ik bedoel maar te zeggen: als ik het even echt niet meer heb bel ik een goeie vriend of vriendin, al is het alleen maar voor een luisterend oor en iemand die zegt: alles komt goed.
Op zich gaat het wel oké verder, ik voel me af en toe ernstig alleen (ik hou van gezelschap), dat wel. Het helpt ook niet echt dat ik ziek ben geworden (stressss) natuurlijk, dan is alles 2000 keer zo erg. Ik hoop erg dat ik niet over een maand (of een jaar) alsnog de mega-klap krijg. Ik hoop sowieso dat ik hier niet tot mijn 100ste mee blijf zitten, haha.
Gebroken man: misschien is dit een heel stomme en onsubtiele vraag, maar heb je het wel eens over je verdriet met vrienden of vriendinnen? Ik bedoel maar te zeggen: als ik het even echt niet meer heb bel ik een goeie vriend of vriendin, al is het alleen maar voor een luisterend oor en iemand die zegt: alles komt goed.
vrijdag 14 mei 2010 om 22:43
ja hoor, zeker. En ik geloof ook wel dat het goed komt.
Ik krijg haar alleen niet uit mijn gedachten. Ik heb goede en slechte momenten. Ik ben gewoon nog supergek op haar en dat moet slijten.
Mijn ouders snappen dat niet,vanwege het feit wat ze geflkt heeft. Zij zeggen dat dat genoeg moet zijn om niet meer te treuren. Tja, ze zijn al 50 jaar bij elkaar en zijn elkaars eerste liefde. Hebben dus niet liefdesverdriet gehad.Dus met hun kan ik niet praten over dat ik nog steeds gek op haar ben. Met mijn vrienden wel. Maar ja, op een gegeven moment is alles al voorbij gekomen. Ze luisteren, beuren me op.
Ik krijg haar alleen niet uit mijn gedachten. Ik heb goede en slechte momenten. Ik ben gewoon nog supergek op haar en dat moet slijten.
Mijn ouders snappen dat niet,vanwege het feit wat ze geflkt heeft. Zij zeggen dat dat genoeg moet zijn om niet meer te treuren. Tja, ze zijn al 50 jaar bij elkaar en zijn elkaars eerste liefde. Hebben dus niet liefdesverdriet gehad.Dus met hun kan ik niet praten over dat ik nog steeds gek op haar ben. Met mijn vrienden wel. Maar ja, op een gegeven moment is alles al voorbij gekomen. Ze luisteren, beuren me op.
zaterdag 15 mei 2010 om 16:00
tja, ik snap het zelf ook niet. Misschien voel ik alleen liefde voor wat ik wou dat het tussen ons was?
Ik zit zo in de knoop met mezelf. Hoe kan ik nog iets voelen voor iemand zoals zij. Waarom kan ik haar niet haten. Dat zou de situatie zoveel makkelijker ( niet opgelost worden hoor ) maken voor me.
Ik zit zo in de knoop met mezelf. Hoe kan ik nog iets voelen voor iemand zoals zij. Waarom kan ik haar niet haten. Dat zou de situatie zoveel makkelijker ( niet opgelost worden hoor ) maken voor me.
zaterdag 15 mei 2010 om 16:41
Hallo ghebroken man. Tja, de processen (ofwel treetjes) zijn niet gemakkelijk....
"Ik zit zo in de knoop met mezelf. Hoe kan ik nog iets voelen voor iemand zoals zij. Waarom kan ik haar niet haten. Dat zou de situatie zoveel makkelijker ( niet opgelost worden hoor ) maken voor me.'"
Stap 1 is om jezelf weer op orde te krijgen, en dat gaat lukken maar het heeft echt de tijd nodig met alle moeilijke gedachten erin. het moet een plaatsje gaan krijgen ergen...
Je haat haar niet, want je vind haar ondanks alles nog steeds leuk. Ik heb 6 weken al niets meer gehoord en ik ben teleurgesteld en ook boos en heb nog 100 andere emoties gehad, ondanks dat alles blijft ie in mn hoofd zitten en blijft er een waakvlammetje aan... Stom, ja zegt mijn verstand. Maar mijn gevoel blijkbaar niet, die is nog niet zo ver als het verstand. Ik heb nu 6 weken alle emoties gehad en gevoeld die er zowat bestaan en heb gister een streep getrokken (ik weet niet voor hoelang) kei hard gaan werken en ik ben weer gaan hardlopen. Ik ren het eruit
... iedereen zegt het komt goed, geef t tijd etc. maar het doet verdomd veel pijn... maar we moeten er doorheen, waarheen geen idee maar in elk geval naar het positieve.
Elke dag je best blijven doen, jezelf zijn en aardig blijven, (niet jezelf verlagen naar een stom niveau) meer kunnen we niet doen.
Zet m op, ik probeer het ook. x
"Ik zit zo in de knoop met mezelf. Hoe kan ik nog iets voelen voor iemand zoals zij. Waarom kan ik haar niet haten. Dat zou de situatie zoveel makkelijker ( niet opgelost worden hoor ) maken voor me.'"
Stap 1 is om jezelf weer op orde te krijgen, en dat gaat lukken maar het heeft echt de tijd nodig met alle moeilijke gedachten erin. het moet een plaatsje gaan krijgen ergen...
Je haat haar niet, want je vind haar ondanks alles nog steeds leuk. Ik heb 6 weken al niets meer gehoord en ik ben teleurgesteld en ook boos en heb nog 100 andere emoties gehad, ondanks dat alles blijft ie in mn hoofd zitten en blijft er een waakvlammetje aan... Stom, ja zegt mijn verstand. Maar mijn gevoel blijkbaar niet, die is nog niet zo ver als het verstand. Ik heb nu 6 weken alle emoties gehad en gevoeld die er zowat bestaan en heb gister een streep getrokken (ik weet niet voor hoelang) kei hard gaan werken en ik ben weer gaan hardlopen. Ik ren het eruit
... iedereen zegt het komt goed, geef t tijd etc. maar het doet verdomd veel pijn... maar we moeten er doorheen, waarheen geen idee maar in elk geval naar het positieve.Elke dag je best blijven doen, jezelf zijn en aardig blijven, (niet jezelf verlagen naar een stom niveau) meer kunnen we niet doen.
Zet m op, ik probeer het ook. x
zaterdag 15 mei 2010 om 16:42
Ik probeer nu juist naar positieve muziek te luisteren met opzet:
Pete Murray Opportunity
http://www.youtube.com/watch?v=_1CJ6qrHk-8
Proberen gebrokenman
Pete Murray Opportunity
http://www.youtube.com/watch?v=_1CJ6qrHk-8
Proberen gebrokenman
zaterdag 15 mei 2010 om 18:17