Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet deel 2
zaterdag 8 mei 2010 om 09:47
Hallo allemaal,
Prinsesje dacht dat het goed met haar ging, maar is weer even teruggevallen op die trap waar Brocoli het over had. Vriendin van me gisteren doodleuk te vertellen dat ze mijn ex had gezien met dat meisje en dat ze dacht dat ze nu toch echt wel wat hebben. Terwijl mijn ex me vorige week nog smst of ik zin heb om ouderwets te sexen... Gelukkig ben ik daar niet op ingegaan, maar dit doet wel weer eventjes heel erg veel pijn hoor. Ook nog eens een dag dat ik niets heb gepland dus voel me echt klote. 5 maanden verder. Dacht dat ik het allemaal weer aardig op de rit had. Had deze terugval ook eventjes niet verwacht. Zou die ballonvaart nog gaan doen met mijn ex maar heb besloten dat hij dat maar met zijn nieuwe chick moet gaan doen... Ik heb geen zin meer om me zo te voelen...
In ieder geval weet ik ook dat ik me heel goed kan voelen.
Dat is de afgelopen weken zelfs wel gebleken gelukkig. Zelfs op date morgen, maar vraag me af of ik daar wel echt zin in heb. Vind het weer heel eng enzo hoor.
Nou ik ga ff sporten. Alles eruit trainen.
Liefs Prinsesje
Prinsesje dacht dat het goed met haar ging, maar is weer even teruggevallen op die trap waar Brocoli het over had. Vriendin van me gisteren doodleuk te vertellen dat ze mijn ex had gezien met dat meisje en dat ze dacht dat ze nu toch echt wel wat hebben. Terwijl mijn ex me vorige week nog smst of ik zin heb om ouderwets te sexen... Gelukkig ben ik daar niet op ingegaan, maar dit doet wel weer eventjes heel erg veel pijn hoor. Ook nog eens een dag dat ik niets heb gepland dus voel me echt klote. 5 maanden verder. Dacht dat ik het allemaal weer aardig op de rit had. Had deze terugval ook eventjes niet verwacht. Zou die ballonvaart nog gaan doen met mijn ex maar heb besloten dat hij dat maar met zijn nieuwe chick moet gaan doen... Ik heb geen zin meer om me zo te voelen...
In ieder geval weet ik ook dat ik me heel goed kan voelen.
Dat is de afgelopen weken zelfs wel gebleken gelukkig. Zelfs op date morgen, maar vraag me af of ik daar wel echt zin in heb. Vind het weer heel eng enzo hoor. Nou ik ga ff sporten. Alles eruit trainen.
Liefs Prinsesje
zaterdag 8 mei 2010 om 11:51
Allemaal nog steeds heel herkenbaar als ik terug denk. Gebrokenman het is nog te vers bij jou. Nu voelt het nog zo. Ik heb me zo ook gevoeld. Alsof de grond onder je is weggeslagen, alsof je je nooit meer beter gaat voelen, alsof er iets voor eeuwig kapot is, alsof je je hart nooit meer open kan stellen, dat je vertrouwen in een partner kwijt bent.
Je voelt je ontzettend gesodemietert. Maakt niet uit of je 2 weken, 2 maanden of 2 jaar hebt gehad. Je hebt iemand je hart gegeven en als iemand dat dan in je gezicht terug smijt doet dat zeer, want is het meest waardevolle wat je iemand kan geven en waarom zag die iemand dat niet? Heel logisch dat dat allemaal door je hoofd gaat. Gevoelens zijn niet eerlijk.
Maar dit gaat voorbij. Je leert hier van. Je weet nu eerder die alarmbellen te spotten, je weet nu beter wat je wil en verwacht in een relatie. En nog belangrijker: Je weet wat jij aan liefde te geven hebt. En dat is toch heel mooi!! En ooit weet iemand dat op waarde in te schatten. Echt!
@prinsesje. Jeetje wat vervelend. Goed dat je besloten hebt om niet die ballonvaart te doen met hem. Was er al een beetje bang voor. Waarom ga jij niet met een vriendin? Was jouw kado toch? En jouw ex klinkt vooral sexueel gefrustreerd. Een week geleden wil hij jou nog en nu is hij naar iemand die makkelijker ja zegt. Dat is geen liefde met haar dat is scratching an itch. Lekker negeren. Je was zo goed bezig!! Lekker genieten van die date. Je aandacht ergens anders op focusen. Wel even laten weten hoe het ging hoor. Lees mee!!
Fijne dag allemaal.
Je voelt je ontzettend gesodemietert. Maakt niet uit of je 2 weken, 2 maanden of 2 jaar hebt gehad. Je hebt iemand je hart gegeven en als iemand dat dan in je gezicht terug smijt doet dat zeer, want is het meest waardevolle wat je iemand kan geven en waarom zag die iemand dat niet? Heel logisch dat dat allemaal door je hoofd gaat. Gevoelens zijn niet eerlijk.
Maar dit gaat voorbij. Je leert hier van. Je weet nu eerder die alarmbellen te spotten, je weet nu beter wat je wil en verwacht in een relatie. En nog belangrijker: Je weet wat jij aan liefde te geven hebt. En dat is toch heel mooi!! En ooit weet iemand dat op waarde in te schatten. Echt!
@prinsesje. Jeetje wat vervelend. Goed dat je besloten hebt om niet die ballonvaart te doen met hem. Was er al een beetje bang voor. Waarom ga jij niet met een vriendin? Was jouw kado toch? En jouw ex klinkt vooral sexueel gefrustreerd. Een week geleden wil hij jou nog en nu is hij naar iemand die makkelijker ja zegt. Dat is geen liefde met haar dat is scratching an itch. Lekker negeren. Je was zo goed bezig!! Lekker genieten van die date. Je aandacht ergens anders op focusen. Wel even laten weten hoe het ging hoor. Lees mee!!
Fijne dag allemaal.
zaterdag 8 mei 2010 om 12:25
Gebrokenman, de een doet er een maand over en voelt zich al stukken beter en de andere blijft er langer in hangen. Op een gegeven moment gaat het echt wel beter met je. Hoe raar dat nu ook klinkt. Straks geniet je weer van je vrijheid van alles te kunnen doen zonder ook maar met wie dan ook rekening te hoeven houden. Ik heb nu even een terugvalletje maar heb me de afgelopen weken echt heerlijk gevoeld en dat gevoel gaat echt weer terug komen.
Brocoli.. ik heb hem gesmst dat we die ballonvaart beter niet kunnen doen waarop hij geen reactie heeft gestuurd. Geen idee dus hoe hij daar verder over denkt of weet ik veel. Heb ook geen zin om met een vriendin te gaan. Hij gaat maar lekker met dat mens of vraagt zijn geld terug en dan geeft hij dat maar aan mij. Ben weer zo boos en verdrietig van binnen! Heb ook aan mijn vriendin gevraagd of ze dit soort dingen niet meer wil vertellen. Doet me teveel pijn. Over een paar weken zal ik ze samen zien. Mij benieuwen...
En wat betreft de date. We hebben dus vaag afgesproken voor morgen, maar geen tijd of iets verder. En nu zijn we allebei lekker stug niets aan elkaar aan het laten horen. Doodeng allemaal haha. Ook al ken ik die jongen al een jaar ofzo, maargoed. Ikke zal het laten weten of de date uberhaupt door is gegaan en hoe het dan was.
Brocoli.. ik heb hem gesmst dat we die ballonvaart beter niet kunnen doen waarop hij geen reactie heeft gestuurd. Geen idee dus hoe hij daar verder over denkt of weet ik veel. Heb ook geen zin om met een vriendin te gaan. Hij gaat maar lekker met dat mens of vraagt zijn geld terug en dan geeft hij dat maar aan mij. Ben weer zo boos en verdrietig van binnen! Heb ook aan mijn vriendin gevraagd of ze dit soort dingen niet meer wil vertellen. Doet me teveel pijn. Over een paar weken zal ik ze samen zien. Mij benieuwen...
En wat betreft de date. We hebben dus vaag afgesproken voor morgen, maar geen tijd of iets verder. En nu zijn we allebei lekker stug niets aan elkaar aan het laten horen. Doodeng allemaal haha. Ook al ken ik die jongen al een jaar ofzo, maargoed. Ikke zal het laten weten of de date uberhaupt door is gegaan en hoe het dan was.
zaterdag 8 mei 2010 om 15:57
Jeetje gebrokenman, ik herken zoveel in wat je nu meemaakt... ik ben in 4 maanden gewoon kei hard gevallen voor iemand en klaarblijkelijk niet de juiste... Ook ik had aangegeven dat mijn hart erg breekbaar was en mijn vertrouwen in mensen niet groot en tja hij koos voor mij (zei hij) allemaal woorden maar uiteindelijk geen daden.
Ik blijf me dan ook steeds maar afvragen of ik het juiste heb gedaan om de stekker eruit te trekken... Maar ik kon het emotioneel en ook fysiek niet meer aan.
Je openstellen naar iemend is 1, maar dat die iemand waar je zo gek van bent uiteindelijk je hart kapot trapt jeetje,.... dat had ik ook niet verwacht. en ook ik heb het laten gebeuren, hoe naief kan iemand zijn???
"Nu wil ik niet zeggen dat ik nooit meer open sta voor iets, maar ik heb echt het gevoel dat ze een deel van mij onherstelbaar vernield heeft."
Ik ben er echt klaar mee, ik denk ook echt dat ik niet meer zo verliefd ga worden als ik ben geweest, ik zal het niet meer makkelijk toelaten. jeetje, ik heb echt zo een grote deuk opgelopen voor wat betreft "vertrouwen"...
Wel knap dat je er niet heen bent gereden,maar moeilijk natuurlijk.
Ik baal echt iontzettend en verwijt mezelf ook enorm dat ik niet anders doe dan aan hem denken. Ik zoek afleiding en voordat ik het weet denk ik aan hem (fantaseer ik dat het goed komt etc.) maar dat is mijn hart, met zo iemand mag en kan je niet verder (verstand) tja... het verstand moet nog meer gaan overheersen!!!!
Brocoli:
Van die trap, dat is een mooie en dat klopt ook. Natuurlijk kom je niet verder met huilen etc. Maar jeetje af en toe wordt het me gewoon teveel... Ben echt knock out en tot weinig nuttigs in staat. En IKZELF laat dat toe. Wat heeft die kerel dan eigenlijk een macht over mij he... Zo ontzettend stom.... Maar je zit er maar mee. Hoop dat het snel slijt allemaal, t doet zoveel pijn.
(nothing comes without a price, t was te mooi om waar te zijn )
Ik blijf me dan ook steeds maar afvragen of ik het juiste heb gedaan om de stekker eruit te trekken... Maar ik kon het emotioneel en ook fysiek niet meer aan.
Je openstellen naar iemend is 1, maar dat die iemand waar je zo gek van bent uiteindelijk je hart kapot trapt jeetje,.... dat had ik ook niet verwacht. en ook ik heb het laten gebeuren, hoe naief kan iemand zijn???
"Nu wil ik niet zeggen dat ik nooit meer open sta voor iets, maar ik heb echt het gevoel dat ze een deel van mij onherstelbaar vernield heeft."
Ik ben er echt klaar mee, ik denk ook echt dat ik niet meer zo verliefd ga worden als ik ben geweest, ik zal het niet meer makkelijk toelaten. jeetje, ik heb echt zo een grote deuk opgelopen voor wat betreft "vertrouwen"...
Wel knap dat je er niet heen bent gereden,maar moeilijk natuurlijk.
Ik baal echt iontzettend en verwijt mezelf ook enorm dat ik niet anders doe dan aan hem denken. Ik zoek afleiding en voordat ik het weet denk ik aan hem (fantaseer ik dat het goed komt etc.) maar dat is mijn hart, met zo iemand mag en kan je niet verder (verstand) tja... het verstand moet nog meer gaan overheersen!!!!
Brocoli:
Van die trap, dat is een mooie en dat klopt ook. Natuurlijk kom je niet verder met huilen etc. Maar jeetje af en toe wordt het me gewoon teveel... Ben echt knock out en tot weinig nuttigs in staat. En IKZELF laat dat toe. Wat heeft die kerel dan eigenlijk een macht over mij he... Zo ontzettend stom.... Maar je zit er maar mee. Hoop dat het snel slijt allemaal, t doet zoveel pijn.
(nothing comes without a price, t was te mooi om waar te zijn )
zaterdag 8 mei 2010 om 18:02
Ja, ook ik heb dat bij haar in het begin aangegeven. En het ergste is, wat ze bij mij heeft gedaan, is haar ook gebeurd.
Heb net nog anderhalf uur met haar moeder aan de lijn gehangen. Ik had haar een email gestuurd met het verhaal wat er gebeurt was.
Ze heeft een uur lopen huilen. Ze willen geen contact meer met haar. Haar ex is niet welkom bij de ouders en haar zussen. Moederdag is ze niet welkom. Op haar verjaardag komen ze niet meer.....ze heeft alles kapot gemaakt. Ze hebben in de familie zelfs een wedeschap lopen hoe lang het duurt tot ze weer vrijgezel is, want met die ex is het steeds een knipperlicht relatieEn als klap op de vuurpijl hoopt die moeder ook dat er ooit een dag komt, dat we weer bij elkaar komen. Toen heb ik wel even duidelijk gemaakt dat dat ZEKER niet meer gaat gebeuren.
Aangezien haar ouders en zij financieel aan de grond zitten, heb ik wel geld overgemaakt naar die moeder zodat ze indien nodig kleren enzo kunnen kopen voor die kleine.
Heb net nog anderhalf uur met haar moeder aan de lijn gehangen. Ik had haar een email gestuurd met het verhaal wat er gebeurt was.
Ze heeft een uur lopen huilen. Ze willen geen contact meer met haar. Haar ex is niet welkom bij de ouders en haar zussen. Moederdag is ze niet welkom. Op haar verjaardag komen ze niet meer.....ze heeft alles kapot gemaakt. Ze hebben in de familie zelfs een wedeschap lopen hoe lang het duurt tot ze weer vrijgezel is, want met die ex is het steeds een knipperlicht relatieEn als klap op de vuurpijl hoopt die moeder ook dat er ooit een dag komt, dat we weer bij elkaar komen. Toen heb ik wel even duidelijk gemaakt dat dat ZEKER niet meer gaat gebeuren.
Aangezien haar ouders en zij financieel aan de grond zitten, heb ik wel geld overgemaakt naar die moeder zodat ze indien nodig kleren enzo kunnen kopen voor die kleine.
zaterdag 8 mei 2010 om 22:28
Dat huilen niet bij die trap hoort heb ik nooit gezegd.
Met in de woonkamer blijven hangen bedoel ik dat je je kop in het zand steekt voor je gevoelens, dat je er juist niet aan toegeeft, dat je je weer op een nieuwe relatie stort zonder deze eerst af te sluiten, dat je alles wegdrukt.
Alles wat je nu voelt hoort bij die trap. Ik heb treetjes gehad van ongecontroleerd huilen, treetjes van schreeuwen, duizende treetjes van van me af schrijven, treetjes van verwijten, twijfelen aan mezelf, boos op ex, boos op mezelf, treetjes van vele slapeloze nachten, treetjes van zelfmedelijden, treetjes van liefde, haat en alles er tussen, treetjes van eens een keer een rokje aan, naar de kapper gaan, flirten met een jongen gewoon omdat het kan, treetjes van drank en ga zo maar uren door.
Belangrijkste is dat het jouw trap is. Doe wat voor jou goed voelt. Al is dat uren aan hem/haar denken, in uiterste verdriet opbellen, smeken dat hij/zij je terug neemt, geld overmaken naar haar moeder, jezelf tijdelijk afsluiten, jezelf verwijten.
Het maakt in principe allemaal niet uit. Je moet er toch doorheen.
En iedereen doet dat anders en iedereens trap ziet er anders uit. Sommige richten wat meer treetjes in voor zelfmedelijden en sommige voor woede. Als je die trap maar je eigen maakt. Doe de dingen op jouw manier. Het is geen wedstrijd wie als eerste boven komt of wie de trap het beste aflegt. Het gaat erom dat je weer boven komt. En dat kom je echt!!
Klinkt allemaal beetje zweverig ik weet het, ben ik goed in.
Van je af schrijven heeft voor mij vooral erg geholpen. Je kan dingen veel beter gegrijpen en los laten als je het zwart op wit hebt staan.
Heb zelf het idee dat ik een eind die trap op ben. En die trap wil ik niet nog een keer afleggen. En gelukkig komt ie zo precies hetzelfde nooit meer terug. Wat voor mij ook erg geholpen heeft is dat ik op een gegeven moment mn ex zijn eigen trap heb laten vinden. Mijn trap werd nog veel moeilijker door hem op sleeptouw te nemen. Ik weet nu dat ik hem niet kan helpen, hoe graag ik dat ook wilde.
Het is ieder voor zich. Mijn levenslessen. En word echt beter, beloofd!!
Dikke knuffel voor iedereen die het nodig heeft. Ga nu stoppen met typen, want begin te zwetsen. Je zou bijna denken dat ik weet waar ik het over heb.
Liefs allemaal!!
Met in de woonkamer blijven hangen bedoel ik dat je je kop in het zand steekt voor je gevoelens, dat je er juist niet aan toegeeft, dat je je weer op een nieuwe relatie stort zonder deze eerst af te sluiten, dat je alles wegdrukt.
Alles wat je nu voelt hoort bij die trap. Ik heb treetjes gehad van ongecontroleerd huilen, treetjes van schreeuwen, duizende treetjes van van me af schrijven, treetjes van verwijten, twijfelen aan mezelf, boos op ex, boos op mezelf, treetjes van vele slapeloze nachten, treetjes van zelfmedelijden, treetjes van liefde, haat en alles er tussen, treetjes van eens een keer een rokje aan, naar de kapper gaan, flirten met een jongen gewoon omdat het kan, treetjes van drank en ga zo maar uren door.
Belangrijkste is dat het jouw trap is. Doe wat voor jou goed voelt. Al is dat uren aan hem/haar denken, in uiterste verdriet opbellen, smeken dat hij/zij je terug neemt, geld overmaken naar haar moeder, jezelf tijdelijk afsluiten, jezelf verwijten.
Het maakt in principe allemaal niet uit. Je moet er toch doorheen.
En iedereen doet dat anders en iedereens trap ziet er anders uit. Sommige richten wat meer treetjes in voor zelfmedelijden en sommige voor woede. Als je die trap maar je eigen maakt. Doe de dingen op jouw manier. Het is geen wedstrijd wie als eerste boven komt of wie de trap het beste aflegt. Het gaat erom dat je weer boven komt. En dat kom je echt!!
Klinkt allemaal beetje zweverig ik weet het, ben ik goed in.
Van je af schrijven heeft voor mij vooral erg geholpen. Je kan dingen veel beter gegrijpen en los laten als je het zwart op wit hebt staan.
Heb zelf het idee dat ik een eind die trap op ben. En die trap wil ik niet nog een keer afleggen. En gelukkig komt ie zo precies hetzelfde nooit meer terug. Wat voor mij ook erg geholpen heeft is dat ik op een gegeven moment mn ex zijn eigen trap heb laten vinden. Mijn trap werd nog veel moeilijker door hem op sleeptouw te nemen. Ik weet nu dat ik hem niet kan helpen, hoe graag ik dat ook wilde.
Het is ieder voor zich. Mijn levenslessen. En word echt beter, beloofd!!
Dikke knuffel voor iedereen die het nodig heeft. Ga nu stoppen met typen, want begin te zwetsen. Je zou bijna denken dat ik weet waar ik het over heb.
Liefs allemaal!!
zaterdag 8 mei 2010 om 22:43
Ze neemt me niet terug, want een dag na het uitmaken met mij is ze doorgegaan met haar ex. Ze heeft mij alleen financieel ( ik heb me laten gebruiken ) gebruikt en om haar ex jaloers te maken.Bij het uitmaken heeft ze zelfs de deur opengehouden om mij als vangnet te gebruiken. Dus die deur is dicht. Van haar kant en mijn kant. Als ze nu zou bellen , dan neem ik niet eens op. Weg ermee. Maar ja dat zegt mijn verstand.
Mijn hart zegt bellen, mailen, smeken etc ect. Mijn hart mist haar. Haar zoontje. Maar mijn verstand ziet haar als een wolf in schaapskleren, die moedwillig mijn hart heeft genomen, in de fik heeft gestoken en als oud vuil in een greppel laten liggen.
En geloof me, ik laat alles over me heenkomen. En ik drink de gifbeker helemaal leeg. Ik vecht er niet tegen, ik schrijf hier en op andere fora. Drink mijn biertje leeg, en ga dan naar bed. Ik ga een brief schrijven die ik niet verstuur, met al mijn gevoelens over hoe het gegaan is en hoe ik over haar denk.
En toch wil ik haar een keer spreken, face to face. Haar recht in de ogen aankijken en vertellen dat ze een gedeelte van mij heeft kapot gemaakt dat nooit meer terugkomt. En waarom? Om een ex jaloers te maken. En om geld.
Mijn hart zegt bellen, mailen, smeken etc ect. Mijn hart mist haar. Haar zoontje. Maar mijn verstand ziet haar als een wolf in schaapskleren, die moedwillig mijn hart heeft genomen, in de fik heeft gestoken en als oud vuil in een greppel laten liggen.
En geloof me, ik laat alles over me heenkomen. En ik drink de gifbeker helemaal leeg. Ik vecht er niet tegen, ik schrijf hier en op andere fora. Drink mijn biertje leeg, en ga dan naar bed. Ik ga een brief schrijven die ik niet verstuur, met al mijn gevoelens over hoe het gegaan is en hoe ik over haar denk.
En toch wil ik haar een keer spreken, face to face. Haar recht in de ogen aankijken en vertellen dat ze een gedeelte van mij heeft kapot gemaakt dat nooit meer terugkomt. En waarom? Om een ex jaloers te maken. En om geld.
zaterdag 8 mei 2010 om 23:07
Als dat voor jou een treetje is moet je het doen. Heb het zelf ook gedaan. Maar bedenk jezelf van te voren wel: Ga ik hier spijt van krijgen als ik me eventueel beter voel?
Ik ben een gesprek aangegaan met ex en daar heb ik geen spijt van. Ik heb toen een datum gezet voor 2 maanden in de toekomst en tot die tijd een lijst met vragen en opmerkingen gemaakt die ik dacht dat hij nog moest horen. Toen de lijst zeker een maand consequent bleef heb ik hem gemaild voor een afspraak. En heb er geen spijt van. Maar wel blij dat ik de eerste versie van de lijst niet gebruikt heb. Die was te vroeg, te veel gevoel, teveel boosheid.
Maar nogmaals doe het op jouw manier. Bedenk alleen goed of je er geen spijt van gaat krijgen en of het echt een treetje omhoog is.
Ik ben een gesprek aangegaan met ex en daar heb ik geen spijt van. Ik heb toen een datum gezet voor 2 maanden in de toekomst en tot die tijd een lijst met vragen en opmerkingen gemaakt die ik dacht dat hij nog moest horen. Toen de lijst zeker een maand consequent bleef heb ik hem gemaild voor een afspraak. En heb er geen spijt van. Maar wel blij dat ik de eerste versie van de lijst niet gebruikt heb. Die was te vroeg, te veel gevoel, teveel boosheid.
Maar nogmaals doe het op jouw manier. Bedenk alleen goed of je er geen spijt van gaat krijgen en of het echt een treetje omhoog is.
zondag 9 mei 2010 om 14:08
pfff na drie dagen droog te hebben gehouden, breken nu de tranen weer door. Heb net 10 minuten op de bank zitten janken.
Ik voel me zo kut. Ik probeer zo hard om te relativeren en om mijn leven op te pakken, meer ben nog net zover als 2 weken geleden. Zit alleen op de bank, F1 te kijken. Ik voel me zo alleen, zo verlaten. Zo verschikkelijk als vuil behandeld. En ik wil geen zelfmedelijden hebben. Ik wil dit achter me laten.
Heb vanmorgen een uur met mijn moedertje zitten praten , en aangegeven dat mijn ex echt een deel van mijn kapot gemaakt heeft. Ik moet, wil verder. Ik vecht me kapot om me leven weer op te pakken. Ik zou zo graag dit achter me laten.
Wat een k wijf. Ik heb echt alles gedaan om haar en haar kind gelukkig te maken en er voor te zorgen dat ze een beter leven zouden krijgen. En als bedankje wordt je keihard aan de kant gezet.
Ik voel me zo kut. Ik probeer zo hard om te relativeren en om mijn leven op te pakken, meer ben nog net zover als 2 weken geleden. Zit alleen op de bank, F1 te kijken. Ik voel me zo alleen, zo verlaten. Zo verschikkelijk als vuil behandeld. En ik wil geen zelfmedelijden hebben. Ik wil dit achter me laten.
Heb vanmorgen een uur met mijn moedertje zitten praten , en aangegeven dat mijn ex echt een deel van mijn kapot gemaakt heeft. Ik moet, wil verder. Ik vecht me kapot om me leven weer op te pakken. Ik zou zo graag dit achter me laten.
Wat een k wijf. Ik heb echt alles gedaan om haar en haar kind gelukkig te maken en er voor te zorgen dat ze een beter leven zouden krijgen. En als bedankje wordt je keihard aan de kant gezet.
zondag 9 mei 2010 om 16:41
Ik ken dat lege, eenzame gevoel wat je beschrijft maar al te goed. De laatste tijd kan ik toch ook weer een beetje genieten van het leven, maar ik heb (zoals jij ook beschrijft) nog steeds van die terugvallen waarin ik huilend op de bank zit te doemdenken. Gelukkig worden die momenten steeds minder maar ze blijven me overvallen, vooral op de momenten waarop ik niks gepland heb. Dikke knuffel voor jou want die kan je nu wel gebruiken!! En vooral erover blijven praten en schrijven!
Liefs x
Liefs x
zondag 9 mei 2010 om 16:45
Bedankt.
Maar ik word er zo moe van. Lichamelijk en in mijn hoofd. Ik praat tegen iedereen, ik schrijf overal. Inderdaad, doomdenken. Ik word nooit mee [insert] ik vind nooit meer [insert].
Ik trek me op aan de gedachte dat het beter gaat worden, maar op dit moment, deze dag.... Morgen weer werken, misschien dat het dan wat beter wordt.
Zelfmedelijden is een tijdje weggeweest, maar die steekt ook de kop weer op. Ik zit op de bank in de knoop, en zij gaat gewoon verder met haar nieuwe vriendje.
Maar ik word er zo moe van. Lichamelijk en in mijn hoofd. Ik praat tegen iedereen, ik schrijf overal. Inderdaad, doomdenken. Ik word nooit mee [insert] ik vind nooit meer [insert].
Ik trek me op aan de gedachte dat het beter gaat worden, maar op dit moment, deze dag.... Morgen weer werken, misschien dat het dan wat beter wordt.
Zelfmedelijden is een tijdje weggeweest, maar die steekt ook de kop weer op. Ik zit op de bank in de knoop, en zij gaat gewoon verder met haar nieuwe vriendje.
maandag 10 mei 2010 om 11:48
Ik heb advies nodig.
Naast het feit DAT ik wil mailen, MOET ik ook mailen.
Ik krijg nog geld van haar, ze heeft als een gedeelte overgeschreven , maar het is nu akelig stil. Het gaat nu nog om een kleine 800Euro, en eigenlijk wil ik dat laten lopen natuurlijk.
Maar als ik nu een mail ga sturen, dan kom ik weer in afwachtmodus en dat wil ik niet. Zeker omdat het de laatste dagen zeer slecht gaat....
Naast het feit DAT ik wil mailen, MOET ik ook mailen.
Ik krijg nog geld van haar, ze heeft als een gedeelte overgeschreven , maar het is nu akelig stil. Het gaat nu nog om een kleine 800Euro, en eigenlijk wil ik dat laten lopen natuurlijk.
Maar als ik nu een mail ga sturen, dan kom ik weer in afwachtmodus en dat wil ik niet. Zeker omdat het de laatste dagen zeer slecht gaat....
maandag 10 mei 2010 om 11:58
Hoi Gebroken man, ik reageer niet heel vaak meer hier maar las toevallig via het loepje wat er gebeurd is. Petje af wat je allemaal hebt gedaan voor haar (kan een beetje meeleven aangezien ik ook een relatie had met een partner met kind waarin ik het gevoel had alle energie te hebben geleverd en met lege handen over te blijven) Ook al zou mijn advies zijn, vooral geen contact hebben met haar vind ik dit wel heel veel geld! ik zou er zeker een mailtje aan wagen. Misschien juist omdat je dan ook voor jezelf opkomt? je voelt je gebruikt gaf je aan omdat je haar ook financieel zo gesteund had. Haal terug wat van jou is en probeer dat te scheiden van je gevoel. Daar gaat het hier niet om, hou het dus vooral zakelijk en kort. Maar doe wel een poging om terug te krijgen waar je recht op hebt!
maandag 10 mei 2010 om 12:40
eigenlijk heb je wel gelijk, maar ik heb hier zo'n mega terugslag deze dagen. Ik zit gewoon op mijn werk te janken.
Ik weet gewoon dat ik ga zitten wachten en weer een terugslag krijg.
Lange dagen, moederziel alleen
Het lijkt alsof echt niemand om je geeft
Onbewogen, starend naar de klok
Vragend aan jezelf waarvoor je leeft
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Het komt eraan
Niet geslapen, weer een lange nacht
Waar is alles toch zo mis gegaan
Duizend vragen, tollend in je hoofd
Zoekend naar de zin van het bestaan
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Als het geluk je plots verrast
Denk dan niet na maar grijp het vast
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Het komt eraan...
Ik weet gewoon dat ik ga zitten wachten en weer een terugslag krijg.
Lange dagen, moederziel alleen
Het lijkt alsof echt niemand om je geeft
Onbewogen, starend naar de klok
Vragend aan jezelf waarvoor je leeft
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Het komt eraan
Niet geslapen, weer een lange nacht
Waar is alles toch zo mis gegaan
Duizend vragen, tollend in je hoofd
Zoekend naar de zin van het bestaan
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Als het geluk je plots verrast
Denk dan niet na maar grijp het vast
Er is altijd een weg, altijd een licht
Veeg de tranen nu uit je gezicht
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat
Dus hou nog even vol als het niet gaat
Het komt eraan...
maandag 10 mei 2010 om 13:46
Heb toch maar een mail gestuurd. Damn.... waarom moet het allemaal zo moeilijk zijn.....
Heb erin gezet dat ik begreep dat ze problemen met haar familie heeft en dat ik hoop dat het snel opgelost wordt. ook gevraagd hoe het met haar kleine is. Verder niks over mezelf gezegt.
Tevens aangegeven dat ik het niet leuk vind om te vragen maar of ze kon aangegeven wanneer ze weer iets gaat overmaken.
Heb met haar moeder afgesproken dat als er iets binnenkomt, ik dat naar haar stuur, zodat ze kleren kan kopen voor die kleine, zonder dat mijn ex daar achterkomt. Financiele situatie van ex en schoonouders is dermate slecht dat ze het graag aannamen. Uiteraard zonder medeweten van ex.
Heb erin gezet dat ik begreep dat ze problemen met haar familie heeft en dat ik hoop dat het snel opgelost wordt. ook gevraagd hoe het met haar kleine is. Verder niks over mezelf gezegt.
Tevens aangegeven dat ik het niet leuk vind om te vragen maar of ze kon aangegeven wanneer ze weer iets gaat overmaken.
Heb met haar moeder afgesproken dat als er iets binnenkomt, ik dat naar haar stuur, zodat ze kleren kan kopen voor die kleine, zonder dat mijn ex daar achterkomt. Financiele situatie van ex en schoonouders is dermate slecht dat ze het graag aannamen. Uiteraard zonder medeweten van ex.
maandag 10 mei 2010 om 13:53
Waarom ga je in godsnaam dat geld overmaken naar haar ouders voor die kleine? sorry hoor maar daar snap ik niets van. Het is jouw geld, hang niet de barmhartige samaritaan uit joh. Kap met al het contact, niet alleen met haar maar ook met haar ouders, jij moet verder. Je laat je echt gebruiken dat slaat nergens op.. sorry ik bedoel het niet lullig hoor! maar denk nu even goed na!
maandag 10 mei 2010 om 13:54
Tja, je hebt gelijk. reden waarom dit is afgesproken is dat ex geen werk of geld heeft, opa en oma geen geld hebben , en ik niet wil dat die kleine er de dupe van wordt. Natuurlijk is het mijn probleem niet meer.
Je hebt gelijk, ik ga het niet doen.
ik probeer verder te gaan, maar merk dat ik nog steeds niet kan loslaten, hoezeer mijn verstand probeerd door te gaan. Maar mijn hart kan niet loslaten. Wat ben ik toch voor een eikel.
Ik zit weer zo in de put, net alsof het gisteren pas is uitgegaan. Mijn hart is zo van slag. En mij hoofd zit de hele tijd te scheeuwen dat ik VERDER moet, maar ik weet niet hoe. Ik heb nog nooit zo'n slecht weekend gehad als afgelopen weekend. En dan nu deze aankomende week, 2 werkdagen vrij, weekend erachter aan. Ik weet niet hoe ik er door moet komen.
Je hebt gelijk, ik ga het niet doen.
ik probeer verder te gaan, maar merk dat ik nog steeds niet kan loslaten, hoezeer mijn verstand probeerd door te gaan. Maar mijn hart kan niet loslaten. Wat ben ik toch voor een eikel.
Ik zit weer zo in de put, net alsof het gisteren pas is uitgegaan. Mijn hart is zo van slag. En mij hoofd zit de hele tijd te scheeuwen dat ik VERDER moet, maar ik weet niet hoe. Ik heb nog nooit zo'n slecht weekend gehad als afgelopen weekend. En dan nu deze aankomende week, 2 werkdagen vrij, weekend erachter aan. Ik weet niet hoe ik er door moet komen.
maandag 10 mei 2010 om 14:15
Je bent geen eikel en dat weet je zelf dondersgoed, hou op met jezelf als slachtoffer te zien, daar bereik je niets mee. Dus kap met jezelf naar beneden halen, dat heb je zelf in de hand. En wat betreft het loslaten? Accepteer dat het niet zomaar kan,man ik ben 4 maanden onderweg en heb er nog moeite mee. Het is doodnormaal dat je je zo voelt. Weet dat, je bent niet de enige die hierdoor heen moet, velen met jou!.. en er komen momenten dat je je wel weer sterk voelt vertrouw daarop. Heb je dus verdriet, uit het, voel het en zeg tegen jezelf het wordt alleen maar beter. Kom op, hier die digitale schop onder je kont, ga er op uit, plan leuke dingen met vrienden, stort je op je werk, ga sporten!
Over 4 maanden ben jij weer een heel stuk verder, dat lijkt misschien ver weg maar gaat sneller dan je denkt!
Over 4 maanden ben jij weer een heel stuk verder, dat lijkt misschien ver weg maar gaat sneller dan je denkt!