Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet deel 2
zaterdag 15 mei 2010 om 18:25
zondag 16 mei 2010 om 15:05
Nou ik had gister weer een zwak moment. Ik heb gesmst.. en heb hem even gesproken toen ik hem tegen kwam in de stad. Was opzich wel weer even leuk om hem te spreken, toch vond ik het ook wel weer raar. Hij deed alsof er nooit wat gebeurd was (eehm elkaar een maand niet gesproken!), gewoon een blabla verhaal over hoe het met mij gaat en wat hem allemaal bezig houdt (natuurlijk zonder te vertellen dat hij nu een ander meisje heeft voor al z'n afspraakjes). En daarna heb ik hem niet meer gesproken. Heel bizar, ik kreeg ook meteen weer dat gevoel voor hem terug. Ik heb er ergens wel spijt van dat ik hem weer heb gesproken, nu heb ik weer verwachtingen naar hem toe maar waarschijnlijk hoor ik nu toch niks meer van hem.. Ik was die radiostilte gewoon zat, dat had ik niet verdiend vind ik. Misschien is het maar beter dat ik nu niks meer van hem hoor anders zit ik straks weer verwikkeld in dezelfde situatie als de 10 maanden hiervoor. Toch mis ik hem wel, terwijl ik dacht dat ik al aardig over dat gevoel heen was.
zondag 16 mei 2010 om 16:20
Herkenbaar.
Ik heb hetzelfde. Gelukkig woont ze te ver weg om haar tegen te komen. Maar ik heb gisteren wel in een zwak moment een mail met 2 regels verzonden, gewoon om aan te geven wat ze met me gedaan heeft. Aan de ene kant voelt het goed dat ik het gedaan heb, aan de andere kant, wat heeft het voor zin....
Ik heb hetzelfde. Gelukkig woont ze te ver weg om haar tegen te komen. Maar ik heb gisteren wel in een zwak moment een mail met 2 regels verzonden, gewoon om aan te geven wat ze met me gedaan heeft. Aan de ene kant voelt het goed dat ik het gedaan heb, aan de andere kant, wat heeft het voor zin....
maandag 17 mei 2010 om 00:10
bweheh, zwemmertje, als je het hebt over 10 (TIEN!!) maanden zoveel verdriet weet ik helemaal niet meer waar ik het zoeken moet. Ik hoop natuurlijk heel erg voor je dat het met jou oké gaat, steeds beter, maar ik hoop tegelijkertijd voor mij dat dit gevoel niet tien maanden blijft duren. Op het moment is het zo dat ik hem letterlijk kan ruiken, zo erg mis ik hem. Elke keer als het heel erg is bel ik mijn moeder, die geduldig naar al mijn gejank blijft luisteren, hahahaha(huil) (vrienden zijn ook lief, maar ik weet uit ervaring hoe erg het is om elke dag een jankende vriendin aan de lijn te hebben... )
Gebroken man: rot zijnd at soort momenten. Ik heb het hiervoor een keer eerder uitgemaakt, toen had ik ze constant. Nu heb ik al een week geen teken van leven gegeven, en dat vind ik heel knap van mezelf. Hij trouwens ook niet, maar dat was nooit z'n sterkste kant. pf.
Gebroken man: rot zijnd at soort momenten. Ik heb het hiervoor een keer eerder uitgemaakt, toen had ik ze constant. Nu heb ik al een week geen teken van leven gegeven, en dat vind ik heel knap van mezelf. Hij trouwens ook niet, maar dat was nooit z'n sterkste kant. pf.
maandag 17 mei 2010 om 08:00
Nou het is meer dat hij mij 10 maanden aan het lijntje heeft gehouden en ik mij ontzettend ongelukkig voelde in die 10 maaden dat we wat 'hadden'. Maar toch mis ik hem heel erg. Dus ik bedoelde meer dat ik me veel beter voel als ik hem helemaal kan loslaten, hij zal me toch altijd weer teleurstellen. Ik heb nu ook niks meer teruggehoord op mijn berichtje. Misschien maar goed ook.. bah!! Ik voel me weer helemaal slecht.
maandag 17 mei 2010 om 14:30
quote:rapli schreef op 17 mei 2010 @ 00:10:
Gebroken man: rot zijnd at soort momenten. Ik heb het hiervoor een keer eerder uitgemaakt, toen had ik ze constant. Nu heb ik al een week geen teken van leven gegeven, en dat vind ik heel knap van mezelf. Hij trouwens ook niet, maar dat was nooit z'n sterkste kant. pf.
Van haar krijg ik geen reactie hoor. Sinds ik weet dat ze terug was gegaan naar haar ex , en dat dat ook de reden was van de break up, hoor ik niks meer.
Aan de ene kant goed, want ik ben zo boos. Aan de andere kant, het lijkt of ik nooit bestaan heb voor haar. En dat is ook zo, want ik was alleen maar goed om haar ex jaloers te maken en voor het oplossen van haar financiele problemen. Vandaar de boosheid.
En ja hoor, vanmorgen was ik weer helemaal het mannetje, en nu zit ik op mijn werk met tranen in mijn ogen. Mijn gevoel wilt haar smeken....
Damn , wat een ellende... Maar ik merk wel dat de "normale" momenten langer gaan duren, dus ik ben op de goede weg.
Gebroken man: rot zijnd at soort momenten. Ik heb het hiervoor een keer eerder uitgemaakt, toen had ik ze constant. Nu heb ik al een week geen teken van leven gegeven, en dat vind ik heel knap van mezelf. Hij trouwens ook niet, maar dat was nooit z'n sterkste kant. pf.
Van haar krijg ik geen reactie hoor. Sinds ik weet dat ze terug was gegaan naar haar ex , en dat dat ook de reden was van de break up, hoor ik niks meer.
Aan de ene kant goed, want ik ben zo boos. Aan de andere kant, het lijkt of ik nooit bestaan heb voor haar. En dat is ook zo, want ik was alleen maar goed om haar ex jaloers te maken en voor het oplossen van haar financiele problemen. Vandaar de boosheid.
En ja hoor, vanmorgen was ik weer helemaal het mannetje, en nu zit ik op mijn werk met tranen in mijn ogen. Mijn gevoel wilt haar smeken....
Damn , wat een ellende... Maar ik merk wel dat de "normale" momenten langer gaan duren, dus ik ben op de goede weg.
maandag 17 mei 2010 om 16:10
Gebrokenman. Dat laatste klink al wel weer wat positief"op de juiste weg". Vrijdag en zaterdag ging het goed met me, zondag weer kl..... Vandaag weer wat beter. Zo gaat dat. Maar net wat je zegt: "Aan de andere kant, het lijkt of ik nooit bestaan heb voor haar"Tja, zo voel ik me ook (voor hem dan). Ik bedenk 1000 dingen, maar ik weet echt natuurlijk niet wat ie denkt of vindt.... jammer (kon ik maar even in zn koppie kijken)
Ik ben al een week van plan hem te bellen en voor mezelf heb ik morgen als doel gesteld. Gewoon om te vragen hoe het gaat. Wellicht dom en krijg ik te horen dat ie het A niet weet of B me niet meer wilt horen. Dus ik kan een flinke klap verwachten. Maar ja dan kan ik daarna wellicht het boek ook dicht doen. Dit waakvlammetje & niets horen schiet eigenlijk ook niet op behalve dat ie maar in mijn kop, dromen, gedachten en fantasien blijft zitten... dat moet gewoon stoppen... Maar ik weet het ook niet.............
Ik ben al een week van plan hem te bellen en voor mezelf heb ik morgen als doel gesteld. Gewoon om te vragen hoe het gaat. Wellicht dom en krijg ik te horen dat ie het A niet weet of B me niet meer wilt horen. Dus ik kan een flinke klap verwachten. Maar ja dan kan ik daarna wellicht het boek ook dicht doen. Dit waakvlammetje & niets horen schiet eigenlijk ook niet op behalve dat ie maar in mijn kop, dromen, gedachten en fantasien blijft zitten... dat moet gewoon stoppen... Maar ik weet het ook niet.............
maandag 17 mei 2010 om 19:15
Jij bent een van de weinigen die dat zegt, dank je. Alle "andere"vertellen dat ik dat niet moet doen, heeft geen zin, doe ik mezelf pijn etc... maar toch denk ik dat ook hij in de shit zit... En ik heb natuurlijk nog een beetje hoop op... Maar wellicht met nog een aantal klappen recht in mn gezicht moet mn hart het ook gaan snappen, toch? het verstand kan zo slim zijn, mijn hart is "dom"en naief.
maandag 17 mei 2010 om 19:39
Nou, ik heb dan een mail gehad van ex. Via mail want ze durfde me niet meer onder ogen te komen. Waarom ze het heeft uitgemaakt, en dat heel haar familie boos op haar is en dat ze niet snapt dat iedereen voor mij is.En dat ze er wel komt, en dat ze het even moeilijk heeft als mij ( hoe kan dat als je al een maand terugbent bij je ex ) Een grote mail met zelfmedelijden. Waarom ze niet snapt dat ik die tijd met haar niet als fijne tijd zie. En geen woord over ex....
Ze heeft niet eens door dat haar familie niet boos is op haar omdat ze het heeft uitgemaakt, maar hoe ze met mij en andere mensen is omgegaan.
Ik heb dus al mijn gevoelens laten gaan in de mail die ik terug gezonden heb..... man wat voelt dat goed, en tegelijk zo slecht, want ik heb geen blad voor mijn mond gehouden. Het laatste stukje trots in mijn is nu ook weg. Maar na het lezen van haar mail , en dat ze het zoooo moeilijk heeft booehoeoeoe ga ik nog een keer huilen en dan is ze weg uit mijn hoofd.
Onderstaand was het meest lieve gedeelte uit mijn reply
Zo dat was het. Ben ik opgelucht, nee. Ik heb deze mail met tranen in mijn ogen geschreven. Want zo was ik niet. Ik heb ( en nog steeds ) oprecht van je gehouden. Maar ik wil je echt uit mijn gedachten verbannen. Je bent het niet waard om in mijn gedachten te zijn. Je bent het niet waard om ook maar 1 traan voor te laten. Zoals jij met mensen omgaat, is niet goed. En eens komt de dag, dat alles weer bij je terugkomt. Dan zal je nog een keer aan mij denken. Maar eigenlijk hoop ik niet dat die dag komt, want die dag heeft ook gevolgen voor xxxxxx. En hem wens ik het allerbeste.
Wilt iemand nog de rest zien?
Ze heeft niet eens door dat haar familie niet boos is op haar omdat ze het heeft uitgemaakt, maar hoe ze met mij en andere mensen is omgegaan.
Ik heb dus al mijn gevoelens laten gaan in de mail die ik terug gezonden heb..... man wat voelt dat goed, en tegelijk zo slecht, want ik heb geen blad voor mijn mond gehouden. Het laatste stukje trots in mijn is nu ook weg. Maar na het lezen van haar mail , en dat ze het zoooo moeilijk heeft booehoeoeoe ga ik nog een keer huilen en dan is ze weg uit mijn hoofd.
Onderstaand was het meest lieve gedeelte uit mijn reply
Zo dat was het. Ben ik opgelucht, nee. Ik heb deze mail met tranen in mijn ogen geschreven. Want zo was ik niet. Ik heb ( en nog steeds ) oprecht van je gehouden. Maar ik wil je echt uit mijn gedachten verbannen. Je bent het niet waard om in mijn gedachten te zijn. Je bent het niet waard om ook maar 1 traan voor te laten. Zoals jij met mensen omgaat, is niet goed. En eens komt de dag, dat alles weer bij je terugkomt. Dan zal je nog een keer aan mij denken. Maar eigenlijk hoop ik niet dat die dag komt, want die dag heeft ook gevolgen voor xxxxxx. En hem wens ik het allerbeste.
Wilt iemand nog de rest zien?
maandag 17 mei 2010 om 19:46
quote:Torn schreef op 17 mei 2010 @ 16:10:
Gebrokenman. Dat laatste klink al wel weer wat positief"op de juiste weg". Vrijdag en zaterdag ging het goed met me, zondag weer kl..... Vandaag weer wat beter. Zo gaat dat. Maar net wat je zegt: "Aan de andere kant, het lijkt of ik nooit bestaan heb voor haar"Tja, zo voel ik me ook (voor hem dan). Ik bedenk 1000 dingen, maar ik weet echt natuurlijk niet wat ie denkt of vindt.... jammer (kon ik maar even in zn koppie kijken)
Ik ben al een week van plan hem te bellen en voor mezelf heb ik morgen als doel gesteld. Gewoon om te vragen hoe het gaat. Wellicht dom en krijg ik te horen dat ie het A niet weet of B me niet meer wilt horen. Dus ik kan een flinke klap verwachten. Maar ja dan kan ik daarna wellicht het boek ook dicht doen. Dit waakvlammetje & niets horen schiet eigenlijk ook niet op behalve dat ie maar in mijn kop, dromen, gedachten en fantasien blijft zitten... dat moet gewoon stoppen... Maar ik weet het ook niet.............Ik zou NIET bellen. Ik heb nu dan inhoudelijk op een mail van haar gereageerd, maar ben wel weer bij af.... Dus bescherm jezelf, bel niet. Maak dan de afspraak met jezelf om te bellen als je 100% over hem heen bent
Gebrokenman. Dat laatste klink al wel weer wat positief"op de juiste weg". Vrijdag en zaterdag ging het goed met me, zondag weer kl..... Vandaag weer wat beter. Zo gaat dat. Maar net wat je zegt: "Aan de andere kant, het lijkt of ik nooit bestaan heb voor haar"Tja, zo voel ik me ook (voor hem dan). Ik bedenk 1000 dingen, maar ik weet echt natuurlijk niet wat ie denkt of vindt.... jammer (kon ik maar even in zn koppie kijken)
Ik ben al een week van plan hem te bellen en voor mezelf heb ik morgen als doel gesteld. Gewoon om te vragen hoe het gaat. Wellicht dom en krijg ik te horen dat ie het A niet weet of B me niet meer wilt horen. Dus ik kan een flinke klap verwachten. Maar ja dan kan ik daarna wellicht het boek ook dicht doen. Dit waakvlammetje & niets horen schiet eigenlijk ook niet op behalve dat ie maar in mijn kop, dromen, gedachten en fantasien blijft zitten... dat moet gewoon stoppen... Maar ik weet het ook niet.............Ik zou NIET bellen. Ik heb nu dan inhoudelijk op een mail van haar gereageerd, maar ben wel weer bij af.... Dus bescherm jezelf, bel niet. Maak dan de afspraak met jezelf om te bellen als je 100% over hem heen bent
maandag 17 mei 2010 om 19:47
maandag 17 mei 2010 om 21:18
Mmm, mijn verstand i nog niet zover, wel al een eindje opweg...
Tja, bellen of niet. Ik weet dat wat (mocht ie mn telefoon aannemen) neit gaat zeggen dat ie van me houd etc. etc. Hij is namelijk "terug" bij zijn liefde en inmiddels in relatie therapie.... Dus ja, ik kan te horen krijgen hoe het met hem gaat en wellicht dingen die ik liever niet hoor en dan ben ik terug bij af. maar zou ik dan niet het kunnen afsluiten? Nu lukt dat totaal niet en ben 6 weken verder. (ik heb er overigen ook een punt achter gezet, maar het was voor beide moeilijk) Hoe moeilijk zit de wereld in elkaar, ahhhhhh. En dan nog niet over emoties en de gekke hormonen gesproken die daarbij om het hoekje komen kijken
Tja, bellen of niet. Ik weet dat wat (mocht ie mn telefoon aannemen) neit gaat zeggen dat ie van me houd etc. etc. Hij is namelijk "terug" bij zijn liefde en inmiddels in relatie therapie.... Dus ja, ik kan te horen krijgen hoe het met hem gaat en wellicht dingen die ik liever niet hoor en dan ben ik terug bij af. maar zou ik dan niet het kunnen afsluiten? Nu lukt dat totaal niet en ben 6 weken verder. (ik heb er overigen ook een punt achter gezet, maar het was voor beide moeilijk) Hoe moeilijk zit de wereld in elkaar, ahhhhhh. En dan nog niet over emoties en de gekke hormonen gesproken die daarbij om het hoekje komen kijken
maandag 17 mei 2010 om 21:50
Hallo allemaal.
Ga me dr weer even mee bemoeien want zie bekend terrein. :p
Torn, Ik zeg ook bellen! Maar wat ga je zeggen? Wat wil je vragen? Niet gaan bedenken wat hij gaat zeggen. Jij wil het afsluiten en dat moet je dan ook zelf doen. Jij moet vragen stellen en laatste opmerkingen eruit gooien. Je mag niet je verwerkingsproces op zijn woorden laten afhangen. Hij gaat namelijk nooooit zeggen wat je wil dat hij gaat zeggen. Ookal voorspel je helemaal goed wat hij gaat zeggen, alles blijft rot om te horen. Als hij te lief is is niet goed, te eerlijk niet en te bot niet.
Dus doe het alleen als zijn woorden jou niet meer kunnen raken. Als je het echt voor afsluiting doet voor jezelf. Hoe ik het heb gedaan is, ik heb heeel veel naar mezelf geschreven. En op een gegeven moment had ik een lijstje met vragen en dingen die ik nog tegen hem wilde zeggen. Heel vaak het lijstje aangepast en toen het ongeveer een maand een consequent lijstje was heb ik hem gemaild of we een keertje konden afspreken. En toen het ruim 3 maanden uit was hebben we een gesprek gehad van 6 uur. Was voor mijn idee een heel goed gesprek. Ik heb mijn antwoorden en mijn laatste dingen kunnen zeggen en was voor mij echt een afsluiting. Voor mn ex was het geen goede timing, want hij is er nog teveel mee bezig op het moment. Maar zijn rare acties sinds dit gesprek doen me vrij weinig. Ik heb zeker geen spijt van het gesprek want het was voor mij nodig om verder te komen. Ik ben het ook zeker niet eens met het liefdesverdriet advies dat helemaal geen contact het beste is...
Maar uit eigen ervaring moet je het wel goed timen. Voor jou!! niet voor hem. En je moet goed weten wat je wil zeggen, want anders blijf je bezig. Dan komen er nieuwe vragen naar boven en blijf je aan de gang.
Ik zeg niet dat mijn manier de juiste manier is, maar ik vind 6 weken erg vroeg. Toen het 6 weken uit was met ex heeft hij mij gemaild (9 kantjes!!) en hij heeft uiteindelijk ook toegegeven dat dat te vroeg was. Daar stonden nog teveel verwijten in en teveel gevoel ging er toen rond. Mijn mail terug was ook niet netjes. Ik zat er nog teveel middenin.
En misschien kan je dan weer beargumenteren dat we die mailtjes ook nodig hadden om verder te komen, maar zeker niet als afsluiting. Bedenk goed of je op het punt van afsluiten bent.
Maar goed is alleen maar advies en dacht laat ik weer eens een groen plaatje op de pagina gooien omdat ik iets herken.
Laat je door mij niets uit je hoofd praten, want is bij mij toen ook niet gelukt, maar bedenk wel goed wat je wil zeggen, want in zoon situatie laat je je snel overrompelen. En kan je niet ook afspreken? Een gesprek gaat zooo anders als je elkaar aan kan kijken.
Succes in ieder geval. Je komt hier echt overheen. Je bent zeker al goed op weg zo te lezen.
Ga me dr weer even mee bemoeien want zie bekend terrein. :p
Torn, Ik zeg ook bellen! Maar wat ga je zeggen? Wat wil je vragen? Niet gaan bedenken wat hij gaat zeggen. Jij wil het afsluiten en dat moet je dan ook zelf doen. Jij moet vragen stellen en laatste opmerkingen eruit gooien. Je mag niet je verwerkingsproces op zijn woorden laten afhangen. Hij gaat namelijk nooooit zeggen wat je wil dat hij gaat zeggen. Ookal voorspel je helemaal goed wat hij gaat zeggen, alles blijft rot om te horen. Als hij te lief is is niet goed, te eerlijk niet en te bot niet.
Dus doe het alleen als zijn woorden jou niet meer kunnen raken. Als je het echt voor afsluiting doet voor jezelf. Hoe ik het heb gedaan is, ik heb heeel veel naar mezelf geschreven. En op een gegeven moment had ik een lijstje met vragen en dingen die ik nog tegen hem wilde zeggen. Heel vaak het lijstje aangepast en toen het ongeveer een maand een consequent lijstje was heb ik hem gemaild of we een keertje konden afspreken. En toen het ruim 3 maanden uit was hebben we een gesprek gehad van 6 uur. Was voor mijn idee een heel goed gesprek. Ik heb mijn antwoorden en mijn laatste dingen kunnen zeggen en was voor mij echt een afsluiting. Voor mn ex was het geen goede timing, want hij is er nog teveel mee bezig op het moment. Maar zijn rare acties sinds dit gesprek doen me vrij weinig. Ik heb zeker geen spijt van het gesprek want het was voor mij nodig om verder te komen. Ik ben het ook zeker niet eens met het liefdesverdriet advies dat helemaal geen contact het beste is...
Maar uit eigen ervaring moet je het wel goed timen. Voor jou!! niet voor hem. En je moet goed weten wat je wil zeggen, want anders blijf je bezig. Dan komen er nieuwe vragen naar boven en blijf je aan de gang.
Ik zeg niet dat mijn manier de juiste manier is, maar ik vind 6 weken erg vroeg. Toen het 6 weken uit was met ex heeft hij mij gemaild (9 kantjes!!) en hij heeft uiteindelijk ook toegegeven dat dat te vroeg was. Daar stonden nog teveel verwijten in en teveel gevoel ging er toen rond. Mijn mail terug was ook niet netjes. Ik zat er nog teveel middenin.
En misschien kan je dan weer beargumenteren dat we die mailtjes ook nodig hadden om verder te komen, maar zeker niet als afsluiting. Bedenk goed of je op het punt van afsluiten bent.
Maar goed is alleen maar advies en dacht laat ik weer eens een groen plaatje op de pagina gooien omdat ik iets herken.
Laat je door mij niets uit je hoofd praten, want is bij mij toen ook niet gelukt, maar bedenk wel goed wat je wil zeggen, want in zoon situatie laat je je snel overrompelen. En kan je niet ook afspreken? Een gesprek gaat zooo anders als je elkaar aan kan kijken.
Succes in ieder geval. Je komt hier echt overheen. Je bent zeker al goed op weg zo te lezen.
maandag 17 mei 2010 om 22:06
quote:Torn schreef op 17 mei 2010 @ 21:19:
Maar gebrokenman, hoe voel je je na de mal. Toch het een en ander van je af kunnen schrijven om het "beter" voor jezelf af te kunnen sluiten?
Afgesloten, in zin van terug bij elkaar komen, had ik al gedaan. Ze vraagt zelfs het volgende.
Waarom zie jij onze tijd niet als een leuke periode? Dom wicht, omdat ik van je hield en dit een wondermooie periode vond!
Nu ik deze mail van haar kreeg, met hoe zielig ze wel is, heb ik alle remmen losgegooid en al het gif dat ik in me had eruit gegooid.
Ik ben echt zeer kwetsend geweest. Ik heb haar op alle punten waarvan ik weet dat ik haar kwets, aangepakt. Ik heb echt alle frustraties , alle verwijten neergezet.
Ik ben nu zeer treurig. Niet omdat ik die mail gestuurd heb, maar wel dat er echt kwetsende dingen in stonden die ik haar al meer dan 4 weken wou zeggen. En vroeger was ik zo niet, maar zij heeft dit met mij gedaan.
Aan de andere kant ben ik wel blij dat ik alles eruit heb kunnen gooien.
Dus het is een 50/50 gevoel. Ik snap niet eens waarom ze mij die mail heeft gestuurd. Dat ze het ook zo moeilijk heeft en dat ze veel om me geeft. Wat maakt mij het nou uit hoe zij zich voelt en hoeveel ze voor me geeft, en dat ik een top vent ben met een gouden hart. Rot op, laat me met rust.
Dus......ik ben blij dat ik geantwoord heb, en niet uit mijn eigen die mail gestuurd heb. Maar het positieve gevoel heeft de overhand.
Maar gebrokenman, hoe voel je je na de mal. Toch het een en ander van je af kunnen schrijven om het "beter" voor jezelf af te kunnen sluiten?
Afgesloten, in zin van terug bij elkaar komen, had ik al gedaan. Ze vraagt zelfs het volgende.
Waarom zie jij onze tijd niet als een leuke periode? Dom wicht, omdat ik van je hield en dit een wondermooie periode vond!
Nu ik deze mail van haar kreeg, met hoe zielig ze wel is, heb ik alle remmen losgegooid en al het gif dat ik in me had eruit gegooid.
Ik ben echt zeer kwetsend geweest. Ik heb haar op alle punten waarvan ik weet dat ik haar kwets, aangepakt. Ik heb echt alle frustraties , alle verwijten neergezet.
Ik ben nu zeer treurig. Niet omdat ik die mail gestuurd heb, maar wel dat er echt kwetsende dingen in stonden die ik haar al meer dan 4 weken wou zeggen. En vroeger was ik zo niet, maar zij heeft dit met mij gedaan.
Aan de andere kant ben ik wel blij dat ik alles eruit heb kunnen gooien.
Dus het is een 50/50 gevoel. Ik snap niet eens waarom ze mij die mail heeft gestuurd. Dat ze het ook zo moeilijk heeft en dat ze veel om me geeft. Wat maakt mij het nou uit hoe zij zich voelt en hoeveel ze voor me geeft, en dat ik een top vent ben met een gouden hart. Rot op, laat me met rust.
Dus......ik ben blij dat ik geantwoord heb, en niet uit mijn eigen die mail gestuurd heb. Maar het positieve gevoel heeft de overhand.
maandag 17 mei 2010 om 22:23
Hey gebrokenman.
Nou je bent duidelijk al weer een fase verder dan aantal berichten geleden. Zie je wel dat je vanzelf verder komt.
Je zit nu overduidelijk in de fase boosheid. En de fase van ontkenning ben je nu voorbij. En voor je het weet zit je in acceptatie. Komt goed!!
Echt alles wat je hebt geschreven is herkenbaar. Alsof je nooit hebt bestaan, gedachten willen kunnen lezen, weten dat je nooit meer bij elkaar komt en toch nog verdriet voelen. Allemaal heel logisch.
Enige wat ik je mee wil geven is wat je zegt: Dit heeft zij met mij gedaan. Dit heb ik je herhaaldelijk zien schrijven.
Ja ze heeft je misschien veranderd. Een liefdesrelatie die eindigt vormt je. Maar dit hoeft geen definitieve verandering te zijn. Het is een leerproces!! Als jij er voor kiest om deze verandering vast te blijven houden is dat jouw keuze. Je kan je er niet makkelijk vanaf blijven maken en zeggen dat het allemaal haar schuld is van hoe je nu bent. Jij maakt die keuze!! En nu mag je dat nog zo voelen, maar dat excuus geldt niet voor eeuwig. Het is jouw leven en jij beslist hoe je deze ervaring gebruikt. Kies jij ervoor om straks sterker uit de strijd te komen of blijf je het slachtoffer van haar doen en laten.
Ik bedoel het niet slecht, maar krijg het idee dat je deze gedachte lang gaat volhouden.
En dat is zo zonde.
Wat ik allemaal gelezen heb, ben je te lief geweest. En dat hoeft geen slechte eigenschap te zijn.
Gun het haar niet dat ze je verbitterd maakt.
Don't cry over someone who will not cry over you!!
Verder ben je goed bezig hoor. Steeds een stapje verder. Nu je alles eruit hebt gegooid, laat haar met rust. Zij is het niet waard. Ook voor jou een
Nou je bent duidelijk al weer een fase verder dan aantal berichten geleden. Zie je wel dat je vanzelf verder komt.
Je zit nu overduidelijk in de fase boosheid. En de fase van ontkenning ben je nu voorbij. En voor je het weet zit je in acceptatie. Komt goed!!
Echt alles wat je hebt geschreven is herkenbaar. Alsof je nooit hebt bestaan, gedachten willen kunnen lezen, weten dat je nooit meer bij elkaar komt en toch nog verdriet voelen. Allemaal heel logisch.
Enige wat ik je mee wil geven is wat je zegt: Dit heeft zij met mij gedaan. Dit heb ik je herhaaldelijk zien schrijven.
Ja ze heeft je misschien veranderd. Een liefdesrelatie die eindigt vormt je. Maar dit hoeft geen definitieve verandering te zijn. Het is een leerproces!! Als jij er voor kiest om deze verandering vast te blijven houden is dat jouw keuze. Je kan je er niet makkelijk vanaf blijven maken en zeggen dat het allemaal haar schuld is van hoe je nu bent. Jij maakt die keuze!! En nu mag je dat nog zo voelen, maar dat excuus geldt niet voor eeuwig. Het is jouw leven en jij beslist hoe je deze ervaring gebruikt. Kies jij ervoor om straks sterker uit de strijd te komen of blijf je het slachtoffer van haar doen en laten.
Ik bedoel het niet slecht, maar krijg het idee dat je deze gedachte lang gaat volhouden.
En dat is zo zonde.
Wat ik allemaal gelezen heb, ben je te lief geweest. En dat hoeft geen slechte eigenschap te zijn.
Gun het haar niet dat ze je verbitterd maakt.
Don't cry over someone who will not cry over you!!
Verder ben je goed bezig hoor. Steeds een stapje verder. Nu je alles eruit hebt gegooid, laat haar met rust. Zij is het niet waard. Ook voor jou een
dinsdag 18 mei 2010 om 06:32
Hoi,
Iedereen die mij kende in die relatie zegt ook dat ik te lief ben geweest. En het klinkt misschien raar, maar de mail die ze stuurde met hoe moeilijk ze het heeft, heeft ze expres zo geschreven omdat ze hoopt dat ik stop met boos zijn op haar. Ze denkt me zo te kunnen manipuleren. En ik weet zeker dat ze geschokken is van mijn reactie, want ik was altijd de lieve man.
En ik laat haar echt wel met rust hoor. Ik mail alleen over geld, en thats it. Het maakt me niet uit hoe zij er aan toe is, en wat er met haar gebeurt enzo. Eigenlijk wel, eigenlijk wil ik dat het wel goed gaat met haar, want dan gaat het ook goed met haar kind.
En ik kom er ook beter uit. Ik zal nooit meer kiezen voor een vrouw zoals zij. Die ervaring heb ik uit deze relatie ( leugen ) gehaald.
en, i'm still standing!
Iedereen die mij kende in die relatie zegt ook dat ik te lief ben geweest. En het klinkt misschien raar, maar de mail die ze stuurde met hoe moeilijk ze het heeft, heeft ze expres zo geschreven omdat ze hoopt dat ik stop met boos zijn op haar. Ze denkt me zo te kunnen manipuleren. En ik weet zeker dat ze geschokken is van mijn reactie, want ik was altijd de lieve man.
En ik laat haar echt wel met rust hoor. Ik mail alleen over geld, en thats it. Het maakt me niet uit hoe zij er aan toe is, en wat er met haar gebeurt enzo. Eigenlijk wel, eigenlijk wil ik dat het wel goed gaat met haar, want dan gaat het ook goed met haar kind.
En ik kom er ook beter uit. Ik zal nooit meer kiezen voor een vrouw zoals zij. Die ervaring heb ik uit deze relatie ( leugen ) gehaald.
en, i'm still standing!
dinsdag 18 mei 2010 om 12:58
En nu is het middag, en komt de treurigheid weer omhoog.
Waarom heb ik zulke lelijke woorden gebruikt, waarom heb ik eigenlijk geantwoord. Waarom ben ik nog steeds met haar bezig. Waarom branden de tranen in mijn ogen....
Ik weet wel waarom. Door het schrijven van die email, door het 10x na te lezen en zien hoe woedend en gekwetst ik ben.
En ik ben razend dat in haar mail alleen maar ik ik ik is. Ik wil helemaal niet dat het om mij gaat. Maar ik heb niks aan een email hoe moeilijk zei het heeft. Sterker nog, mijn eerste zin was waarom ze mij een email gestuurd heeft. Om haar geweten te sussen?
Waarom heb ik zulke lelijke woorden gebruikt, waarom heb ik eigenlijk geantwoord. Waarom ben ik nog steeds met haar bezig. Waarom branden de tranen in mijn ogen....
Ik weet wel waarom. Door het schrijven van die email, door het 10x na te lezen en zien hoe woedend en gekwetst ik ben.
En ik ben razend dat in haar mail alleen maar ik ik ik is. Ik wil helemaal niet dat het om mij gaat. Maar ik heb niks aan een email hoe moeilijk zei het heeft. Sterker nog, mijn eerste zin was waarom ze mij een email gestuurd heeft. Om haar geweten te sussen?
Ben weer helemaal terug bij af
dinsdag 18 mei 2010 om 17:22
Lastig allemaal gebroken man, maar met schelden etc. kom je nooit verder helass,... Als je zelf altijd netjes en aardig bent dan krijg je spijt van die dingen.
Ik heb GEBELD. ik wist wat ik kon verwachten. Hij nam op en was verrast. Eerst over koetjes en kalfjes en daarna ben ik de vragen gaan stellen waarop ik antwoord wilde... Hij zei het niet hardop dus dat had ik maar gedaan voor hem: "je gaat dus verder met haar"... hij heeft een lang verleden en nu ook veel in zijn rugzak de keuze was gemaakt. Zijn relatie therapie gaat goed en de rust is daar wedergekeert. dat waren ongeveer 3 bakstenen in mijn gezicht... Maar ik ben aardig en beschaafd gebeleven. kan het alleen maar respecteren en accepteren (wat ik nog niet kan) Maar mijn waakvlammetje is nu dan daadwerkelijk uit. Closure. Dat had ik nodig, al mijn mooie dromen en fantasieen over hem moeten nu ruimte gaan maken in mn hoofd voor andere dingen... maar het doet ongelofelijk veel pijn. Met hem meende ik het echt in het leven... ik weet zeker dat ie nog voor me voelt maar dat zijn nuchtere verstand en de realiteit hem tot andere keuzes heeft doen zetten. nooit ruzie of wat dan ook gehad, nee op het hoogtepunt van onze korte relatie gaat het over. Ik belde hem een half uur erna nog eens omdat ik een vraag vergeten was te stellen. (ja BROCOLI, je moet inderdaad een goede voorbereiding maken) Maar hij nam de tell weer aan en gaf antwoord. Dat gaf mij de doorslag.
Na dit alles heb ik een kort mailtje gestuurd met het bekende "tot ziens en ga je goed ik zal je niet vergeten" daarop kreeg ik een reactie!!! Lieve woorden maar ook weer"het is afgesloten maar zo voelt het nog niet) Hij wilt dat lijntje (mij als backup houden of zo) Hij schreef ook dat hij me graag face tot face had gesproken (dat had ik hem 6 wk geleden voorgesteld, afgesproken maar hij was niet komen opdagen , melde zich snel af, durfde de confrontatie denk ik niet aan) Na even nadenken heb ik dus geantwoord dat ik graag nog dat gesprek wat ik 6 wk geleden had voorgsteld wilde hebben. we zijn 30-gers kom op zeg een beetje volwassenheid ipv msn en telefoon. We hebben dus eenlunch afspraak staan voor vrijdag.
Ik doe het voor mezelf, ik ga nog wat zaken voorbereiden etc. Ik moet het na vrijdag echt loslaten. Wellicht dat hij het doet om een minder schuldgevoel naar mij te hebben??? Ik weet het niet en dat moet me ook niet meer interesseren. Ik moet nu voor mezelf zorgen, maar jeetje wat doet dit ongelofelijk veel pijn. Ik hoop niet dat als ik hem zie dat mn hormonen weer opnieuw gaan beginnen met verliefdheid... Ik hoop dat ik het kan afsluiten...........
Dus al met al: ik ben BLIJ dat ik gebeld heb, dingen duidelijk krijgen en dan kan ik er wat mee. In fantaseren ben ik al goed genoeg maar je kunt niet in dat koppie van de ander kijken en voor die persoon antwoorden...
Wat een tranen vandaag. Heb mn sportschoenen gepakt en heb kilometers gegeten, frist weer even je kop op.
Nou dat was m weer, bedankt dat jullie naar mn verhaal luisteren en zo nu en dan even advies geven. Dat doet me echt goed.
Thanxs
Ik heb GEBELD. ik wist wat ik kon verwachten. Hij nam op en was verrast. Eerst over koetjes en kalfjes en daarna ben ik de vragen gaan stellen waarop ik antwoord wilde... Hij zei het niet hardop dus dat had ik maar gedaan voor hem: "je gaat dus verder met haar"... hij heeft een lang verleden en nu ook veel in zijn rugzak de keuze was gemaakt. Zijn relatie therapie gaat goed en de rust is daar wedergekeert. dat waren ongeveer 3 bakstenen in mijn gezicht... Maar ik ben aardig en beschaafd gebeleven. kan het alleen maar respecteren en accepteren (wat ik nog niet kan) Maar mijn waakvlammetje is nu dan daadwerkelijk uit. Closure. Dat had ik nodig, al mijn mooie dromen en fantasieen over hem moeten nu ruimte gaan maken in mn hoofd voor andere dingen... maar het doet ongelofelijk veel pijn. Met hem meende ik het echt in het leven... ik weet zeker dat ie nog voor me voelt maar dat zijn nuchtere verstand en de realiteit hem tot andere keuzes heeft doen zetten. nooit ruzie of wat dan ook gehad, nee op het hoogtepunt van onze korte relatie gaat het over. Ik belde hem een half uur erna nog eens omdat ik een vraag vergeten was te stellen. (ja BROCOLI, je moet inderdaad een goede voorbereiding maken) Maar hij nam de tell weer aan en gaf antwoord. Dat gaf mij de doorslag.
Na dit alles heb ik een kort mailtje gestuurd met het bekende "tot ziens en ga je goed ik zal je niet vergeten" daarop kreeg ik een reactie!!! Lieve woorden maar ook weer"het is afgesloten maar zo voelt het nog niet) Hij wilt dat lijntje (mij als backup houden of zo) Hij schreef ook dat hij me graag face tot face had gesproken (dat had ik hem 6 wk geleden voorgesteld, afgesproken maar hij was niet komen opdagen , melde zich snel af, durfde de confrontatie denk ik niet aan) Na even nadenken heb ik dus geantwoord dat ik graag nog dat gesprek wat ik 6 wk geleden had voorgsteld wilde hebben. we zijn 30-gers kom op zeg een beetje volwassenheid ipv msn en telefoon. We hebben dus eenlunch afspraak staan voor vrijdag.
Ik doe het voor mezelf, ik ga nog wat zaken voorbereiden etc. Ik moet het na vrijdag echt loslaten. Wellicht dat hij het doet om een minder schuldgevoel naar mij te hebben??? Ik weet het niet en dat moet me ook niet meer interesseren. Ik moet nu voor mezelf zorgen, maar jeetje wat doet dit ongelofelijk veel pijn. Ik hoop niet dat als ik hem zie dat mn hormonen weer opnieuw gaan beginnen met verliefdheid... Ik hoop dat ik het kan afsluiten...........
Dus al met al: ik ben BLIJ dat ik gebeld heb, dingen duidelijk krijgen en dan kan ik er wat mee. In fantaseren ben ik al goed genoeg maar je kunt niet in dat koppie van de ander kijken en voor die persoon antwoorden...
Wat een tranen vandaag. Heb mn sportschoenen gepakt en heb kilometers gegeten, frist weer even je kop op.
Nou dat was m weer, bedankt dat jullie naar mn verhaal luisteren en zo nu en dan even advies geven. Dat doet me echt goed.
Thanxs