Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet deel 2
woensdag 19 mei 2010 om 19:44
quote:Torn schreef op 19 mei 2010 @ 14:34:
ehh, behalve jij gebroken man hahan.
Maakt niet uit hoor, ik verracht ook alle vrouwen, behalve jullie
quote:Zwemmertje4 schreef op 19 mei 2010 @ 19:24:
[...]
Hou je een plekje vrij voor mij?
38 jarige lieve man bied zich ook aan....
Nou dames, het is 4 dagen geleden dat ik gehuild heb,merk dat de pijn minder wordt. Die is er nog wel, maar verder weg. Ben er nog lang niet, maar begin het wel allemaal een plekkie gegeven. Vandaag voor het eerst in 5 weken in de auto zitten zingen!
Wie gaat er vanavond Hitch kijken ?
ehh, behalve jij gebroken man hahan.
Maakt niet uit hoor, ik verracht ook alle vrouwen, behalve jullie
quote:Zwemmertje4 schreef op 19 mei 2010 @ 19:24:
[...]
Hou je een plekje vrij voor mij?
38 jarige lieve man bied zich ook aan....
Nou dames, het is 4 dagen geleden dat ik gehuild heb,merk dat de pijn minder wordt. Die is er nog wel, maar verder weg. Ben er nog lang niet, maar begin het wel allemaal een plekkie gegeven. Vandaag voor het eerst in 5 weken in de auto zitten zingen!
Wie gaat er vanavond Hitch kijken ?
woensdag 19 mei 2010 om 21:08
Haha jullie kunnen niet allemaal in dezelfde kerk gaan zitten hoor. Maar weet nog hoe frustrerend zoon opmerking is. Net als er zijn meer vissen in de zee!! Ik was snotverdorie nog helemaal niet klaar om deze vis terug te gooien. Dacht dat vis zich prima voelde bij mij en ineens springt ie terug in de zee.. Op zoek naar een betere visser. Auw!
Torn, hoe laat moeten we morgen voor je duimen? Ik vind het heel dapper dat je de confrontatie aangaat morgen. En denk ook dat jij dit nodig hebt om door te kunnen. Je gaat zo ie zo niet terug vallen bij af, want dat punt ben je voorbij. Je kan paar stapjes terug vallen, maar als het goed is weet je nu hoe je moet klimmen, dus kan je dat straks ook weer!! Ben alleen zo bang dat het geen afsluiting gaat zijn... Sorry als ik te hard ben, maar je bent nog veel te veel bezig met hoe hij denkt. Zelfs al begin je een zin helemaal geweldig:
quote:Torn schreef op 19 mei 2010 @ 14:34: Ik moet dit voor mij doen. ik moet verder. Wat hij denkt, voelt etc. daar kan ik niets mee en ik kan het ook niet veranderen. maar ik wil wel bepaalde zaken helder hebben voor mezelf, dat kan hij me geven en vertellen. Dat is beter voor mijn zelfvertrouwen en ....
Je eindigt weer dat hij je iets kan geven of vertellen. Ben bang dat je niet gaat horen wat je wil horen. Want wat wil je horen? Dat hij bij die ander is om jou te vergeten, want hij heeft er zo zwaar mee? Dat je voor altijd een plekje in zn hart zal hebben, Dat de tijd met jou de mooiste tijd van zn leven was, Dat het zonde is dat het niet heeft mogen zijn?
Nogmaals sorry dat ik misschien hard ben, maar ik heb al die dingen gehoord in mijn gesprek met ex en kan je vertellen dat het het niet beter maakt. Alles uit zijn mond is K om te horen, want je wil zo graag dat het anders is. Je haalt nog teveel de bevestiging uit hem.
Het gaat erom dat jij nog alles wil vertellen wat je wilt vertellen. Zijn antwoord is niet boeiend. Jij bent meer waard dan iemand die nu weer zulke opmerkingen eruit gooit om jou in de buurt te houden. Ik geloof echt wel dat hij om je gegeven heeft, maar hij heeft niet voor jou gekozen. Doe dit voor jezelf!! Jij verdiend dit af te sluiten, jij verdient beter, jij verdient iemand die voor je gaat.
Hoop dat ik het verkeerd zie en je morgen hier post dat het een goed gesprek was en je het nu echt achter je kan laten.. Maar ben bang voor een nasleep. En dat gun ik je niet!!
Dus lees de je eigen zin van hierboven die dik gedrukt staat honderd keer en maak dat je mantra!
Je doet dit voor jou!! Jij bent stoer, jij vlucht niet in een relatie met een ander, jij kan zonder die aai over je bol, want jij kan dit!!
Good luck!
Torn, hoe laat moeten we morgen voor je duimen? Ik vind het heel dapper dat je de confrontatie aangaat morgen. En denk ook dat jij dit nodig hebt om door te kunnen. Je gaat zo ie zo niet terug vallen bij af, want dat punt ben je voorbij. Je kan paar stapjes terug vallen, maar als het goed is weet je nu hoe je moet klimmen, dus kan je dat straks ook weer!! Ben alleen zo bang dat het geen afsluiting gaat zijn... Sorry als ik te hard ben, maar je bent nog veel te veel bezig met hoe hij denkt. Zelfs al begin je een zin helemaal geweldig:
quote:Torn schreef op 19 mei 2010 @ 14:34: Ik moet dit voor mij doen. ik moet verder. Wat hij denkt, voelt etc. daar kan ik niets mee en ik kan het ook niet veranderen. maar ik wil wel bepaalde zaken helder hebben voor mezelf, dat kan hij me geven en vertellen. Dat is beter voor mijn zelfvertrouwen en ....
Je eindigt weer dat hij je iets kan geven of vertellen. Ben bang dat je niet gaat horen wat je wil horen. Want wat wil je horen? Dat hij bij die ander is om jou te vergeten, want hij heeft er zo zwaar mee? Dat je voor altijd een plekje in zn hart zal hebben, Dat de tijd met jou de mooiste tijd van zn leven was, Dat het zonde is dat het niet heeft mogen zijn?
Nogmaals sorry dat ik misschien hard ben, maar ik heb al die dingen gehoord in mijn gesprek met ex en kan je vertellen dat het het niet beter maakt. Alles uit zijn mond is K om te horen, want je wil zo graag dat het anders is. Je haalt nog teveel de bevestiging uit hem.
Het gaat erom dat jij nog alles wil vertellen wat je wilt vertellen. Zijn antwoord is niet boeiend. Jij bent meer waard dan iemand die nu weer zulke opmerkingen eruit gooit om jou in de buurt te houden. Ik geloof echt wel dat hij om je gegeven heeft, maar hij heeft niet voor jou gekozen. Doe dit voor jezelf!! Jij verdiend dit af te sluiten, jij verdient beter, jij verdient iemand die voor je gaat.
Hoop dat ik het verkeerd zie en je morgen hier post dat het een goed gesprek was en je het nu echt achter je kan laten.. Maar ben bang voor een nasleep. En dat gun ik je niet!!
Dus lees de je eigen zin van hierboven die dik gedrukt staat honderd keer en maak dat je mantra!
Je doet dit voor jou!! Jij bent stoer, jij vlucht niet in een relatie met een ander, jij kan zonder die aai over je bol, want jij kan dit!!
Good luck!
woensdag 19 mei 2010 om 22:19
Hoe lang is het bij jou over en waarom?[/quote]
Zo'n 2 weken. Voelde me echt rot en nog steeds maar ik laat me niet uit het veld slaan. Dus niet thuis zitten en voor me uit staren, maar gewoon sporten en goed eten en voor mezelf zorgen. Tuurlijk zit ik ook te denken zal ik hem bellen of wat zal hij nu doen en zeker waarom belt hij me niet dus hij is me zo snel vergeten
Ach wij hadden een turbulente relatie. Hij heeft een kind uit een vorige relatie. Zijn ex gebruikt hem maar hij ziet het niet in. Dan weer wel zijn kind dan niet en hij laat het maar over hem heen koemn,maar ik ben er ook nog ik maak plannen en kan niet continu schakelen als zij bepaald dat zijn kind wel of niet komt. Weekendjes weg zit er niet in.
Ik vind kinderen leuk,maar op de een of andere manier heb ik niks met zijn kind, tuurlijk heb ik het geprobeerd maar ik ben niet de moeder en ik vind dat het ook een deel zijn taakis als vader mijj als nieuwe vrienden erbij te betrekken en niet alles van mij laten afhangen. Weekendjes weg deden we al maanden niet meer ieder vrijdag en zaterdag zat ik alleen thuis ipv samen met hem op de bank. Nou ja en zo kan ik nog wel doorgaan. Hij zei ook altijd ik wil gewoon doen wat ik wil. En ik dacht ja hallo en ik dan ik mag zeker iedere keer me aanpassen aan jou patroon. Dat gaat vreten aan me, en dan werd ik bood en was ik teleurgesteld en was het weer aan en uit en weer aan etc.
Ik ben zo boos geworden en voelde me zo onbegrepen. Ik denk dathet beter is elkaar los te laten hoe zwaar het nu ook is.
Doordeweeks gaat het wel, werken sporten maar zodra het weekend word, baal ik wel geen filnpjes samen op de bank,samen wakker worden en ontbijten. Maar ja achter de wolken schijnt de zon toch?
Zo'n 2 weken. Voelde me echt rot en nog steeds maar ik laat me niet uit het veld slaan. Dus niet thuis zitten en voor me uit staren, maar gewoon sporten en goed eten en voor mezelf zorgen. Tuurlijk zit ik ook te denken zal ik hem bellen of wat zal hij nu doen en zeker waarom belt hij me niet dus hij is me zo snel vergeten
Ach wij hadden een turbulente relatie. Hij heeft een kind uit een vorige relatie. Zijn ex gebruikt hem maar hij ziet het niet in. Dan weer wel zijn kind dan niet en hij laat het maar over hem heen koemn,maar ik ben er ook nog ik maak plannen en kan niet continu schakelen als zij bepaald dat zijn kind wel of niet komt. Weekendjes weg zit er niet in.
Ik vind kinderen leuk,maar op de een of andere manier heb ik niks met zijn kind, tuurlijk heb ik het geprobeerd maar ik ben niet de moeder en ik vind dat het ook een deel zijn taakis als vader mijj als nieuwe vrienden erbij te betrekken en niet alles van mij laten afhangen. Weekendjes weg deden we al maanden niet meer ieder vrijdag en zaterdag zat ik alleen thuis ipv samen met hem op de bank. Nou ja en zo kan ik nog wel doorgaan. Hij zei ook altijd ik wil gewoon doen wat ik wil. En ik dacht ja hallo en ik dan ik mag zeker iedere keer me aanpassen aan jou patroon. Dat gaat vreten aan me, en dan werd ik bood en was ik teleurgesteld en was het weer aan en uit en weer aan etc.
Ik ben zo boos geworden en voelde me zo onbegrepen. Ik denk dathet beter is elkaar los te laten hoe zwaar het nu ook is.
Doordeweeks gaat het wel, werken sporten maar zodra het weekend word, baal ik wel geen filnpjes samen op de bank,samen wakker worden en ontbijten. Maar ja achter de wolken schijnt de zon toch?
donderdag 20 mei 2010 om 08:29
Ok , het is allemaal nog heel vers.
Afleiding zoeken geeft je de kans om niet aan hem te denken, maar is ook vluchten voor de pijn die je nu hebt. Ik heb dat de eerste twee weken ook gedaan, elke dag weg, om maar te zorgen dat je niks voelt. Meid, ik ga je vertellen dat het geen zin heeft. Het beste wat je kan doen zijn alle gevoelens die je hebt qua liefdesverdriet over je heen laten komen. Echt, klinkt raar. Maar als je dat niet doet, komt het over een maand er wel uit. En ja, achter de wolken schijnt de zon. Denk aan jou gevoelens over aanpassen, denk hoe het is om een kind om je heen te hebben dat niet van jou is. Nu heb je geleerd dat dat niet je ding is. Dat neem je mee in een volgende relatie. Dan kies je misschien niet die leuke man, want die heeft een kind. Jij wilt bij iemand zijn en je eigen kind hebben. Snap je wat ik wil zeggen?
Deze tijd moet je gebruiken om uit te zoeken wat JIJ leuk vind. Helaas moet je dan wel heel de gifbeker leegdrinken.
Bij mij is het vandaag 5 weken uit. Ik sta met haar op en ga met haar naar bed. Ik weet haar schema nog, nu brengt ze de kleine naar school. etc etc. Dat zit constant in mijn hoofd. MAAR, de pijn die er in de eerste twee weken zat, is wel minder aan het worden. Dus ja, het gaat bij mij beter en het gaat bij jou ook beter worden.
Alleen, loop niet weg voor je pijn. Omhels die pijn, ervaar het zoals het door je heen gaat. Loop er niet voor weg, want dan gaat het allemaal langer duren.
Afleiding zoeken geeft je de kans om niet aan hem te denken, maar is ook vluchten voor de pijn die je nu hebt. Ik heb dat de eerste twee weken ook gedaan, elke dag weg, om maar te zorgen dat je niks voelt. Meid, ik ga je vertellen dat het geen zin heeft. Het beste wat je kan doen zijn alle gevoelens die je hebt qua liefdesverdriet over je heen laten komen. Echt, klinkt raar. Maar als je dat niet doet, komt het over een maand er wel uit. En ja, achter de wolken schijnt de zon. Denk aan jou gevoelens over aanpassen, denk hoe het is om een kind om je heen te hebben dat niet van jou is. Nu heb je geleerd dat dat niet je ding is. Dat neem je mee in een volgende relatie. Dan kies je misschien niet die leuke man, want die heeft een kind. Jij wilt bij iemand zijn en je eigen kind hebben. Snap je wat ik wil zeggen?
Deze tijd moet je gebruiken om uit te zoeken wat JIJ leuk vind. Helaas moet je dan wel heel de gifbeker leegdrinken.
Bij mij is het vandaag 5 weken uit. Ik sta met haar op en ga met haar naar bed. Ik weet haar schema nog, nu brengt ze de kleine naar school. etc etc. Dat zit constant in mijn hoofd. MAAR, de pijn die er in de eerste twee weken zat, is wel minder aan het worden. Dus ja, het gaat bij mij beter en het gaat bij jou ook beter worden.
Alleen, loop niet weg voor je pijn. Omhels die pijn, ervaar het zoals het door je heen gaat. Loop er niet voor weg, want dan gaat het allemaal langer duren.
donderdag 20 mei 2010 om 10:45
Daar ben ik het helemaal mee eens. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat ervoor weglopen niet de juiste manier is om dit te verwerken. Ik heb mij vorig jaar meteen gestort op een andere man om zo maar alles te kunnen vergeten. Nu ben ik alles aan het verwerken, het doet pijn ja, maar het wordt steeds beter. Sterkte!
donderdag 20 mei 2010 om 10:51
Brocoli, je hebt waarschijnlijk gelijk. waarom doe ik dit: help! En toch voelt het dat ik dit moet doen. Ik zal wellicht een aantal stapjes terug gaan op de trap maar ik hoop dat ik daarna veel meer kan gaan klimmen.
Ik kan niet meer doen dan mijn best en zijn wie ik ben. Hij heeft de pech dat ie een leuk leven mis gaat lopen. Zijn relatie therapie gaat ook niet zorgen dat ze erna geweldig en hotel de botel verliefd met elkaar om zullen gaan. Maar dat is zijn keuze. Dan heb ik wellicht wel een andere vis. Alhoewel ik toch nu nog graag hem als vis wil.........
Maar alles komt goed uiteindelijk he, ook met ons allemaal. Dat MOET, wij zijn echt heel wat waard en andere vissen gaan dat wel inzien.
nou heb de afspraak rond 13 uur.... bibber, bibber, maar er zal daar een pittige dame zitten (die bibbers hoeft hij niet te zien) Femme fatale haha,
Ik rapporteer later...
Ik kan niet meer doen dan mijn best en zijn wie ik ben. Hij heeft de pech dat ie een leuk leven mis gaat lopen. Zijn relatie therapie gaat ook niet zorgen dat ze erna geweldig en hotel de botel verliefd met elkaar om zullen gaan. Maar dat is zijn keuze. Dan heb ik wellicht wel een andere vis. Alhoewel ik toch nu nog graag hem als vis wil.........
Maar alles komt goed uiteindelijk he, ook met ons allemaal. Dat MOET, wij zijn echt heel wat waard en andere vissen gaan dat wel inzien.
nou heb de afspraak rond 13 uur.... bibber, bibber, maar er zal daar een pittige dame zitten (die bibbers hoeft hij niet te zien) Femme fatale haha,
Ik rapporteer later...
donderdag 20 mei 2010 om 14:51
Ik ook.
Met mij gaat het wisselend. Nu weer erg down. Denk veel aan haar. Voel pijn, wel wat minder, maar wel pijn. De hele dag haar in mijn hoofd. Ik word er zo moe van.
Vanaf morgen 4 dagen vrij, twee beste vrienden hebben gezinnetje, twee andere goede vrienden zijn heel het weekend weg..... ik weet het niet meer
Met mij gaat het wisselend. Nu weer erg down. Denk veel aan haar. Voel pijn, wel wat minder, maar wel pijn. De hele dag haar in mijn hoofd. Ik word er zo moe van.
Vanaf morgen 4 dagen vrij, twee beste vrienden hebben gezinnetje, twee andere goede vrienden zijn heel het weekend weg..... ik weet het niet meer
donderdag 20 mei 2010 om 16:26
Ik ben weer terug! En ik ben heel erg BLIJ dat ik het gedaan heb. Ik had ook vele vragen voorbereid en ben er heen gegaan als: "dit doe ik voor mij". (en ik wilde hem tuurlijk nog eens zien, ook ja maar dat is gevoel). Het gesprek is goed verlopen. Ik was zo in mijn zelfvertrouwen geschaad dat ik dacht dat ik zo een foute keuze had gemaakt met hem. Maar hij meende alles wat er met "ons"gebeurd is, hij heeft ook nog vele persoonlijk dingen verteld. Ik heb in elk geval weer wat zelfvertouwen terug, ik ben dus nog niet zo dom met keuzes maken, hij is er niet klaar voor.
Ik vroeg hoe hij ineens niet mee verliefd op me kon zijn en of hij mij kon vertellen hoe hij dat deed zodat ik dat ook zou kunnen. maar toen vertelde hij dat ie elke dag nog aan me denkt... Puhh, dat is goed! Doe dat maar je lekker. (dat voelde wel even fijn) Maar concluderend is hij niet alleen eerlijk naar zichzelf toe maar kan hij dus ook niet eerlijk zijn naar anderen, daar komt ie gaande weg in zijn proces dat hij doormaakt wel achter. Jammer omdat het dan wel te laat kan zijn.
Hij vertelde dat zijn relatie therapie gaat goed, ze praten weer met elkaar etc. etc. En dat het gevoel van haar kant ook wer terug kwam. Dat was minder om te horen maar was te verwachten. Verder had hij nagedacht om het te stoppen en dat had hij ook aan haar verteld maar dat komt ook het financiele plaatse erbij kijken (en allemaal practische zaken etc) Tja, keuzes. Toch denk ik dat je beter voor de liefde kunt kiezen,... maar hij is een weg ingeslagen en dat is helaas niet dezelfde als die van mij...
Het gesprek zijn we geeindigd maar ik vond het nogal een open einde hebben (weer dat vangnetje). Alleen nu is het misschien een open einde, (van mijn kant ook wat naief wellicht) maar nu kan ik en moet ik weer verder. Ik heb de antwoorden waarnaar ik zocht en dat is goed. Bij het afscheid nemen gaf hij me 3 zoenen, ik heb daar maar even een paar kleine goede zoentjes opzijn lippen van gemaakt "for old times sakes". Die gaat mij voorlopig niet vergeten.
maar concluderend, het doet enorm veel pijn, ik zou zo graag met hem verder willen, maar het is ook weer "goed" zo. Dit moet slijten en een plekje in mijn hart krijgen hoe erg ik het ook vind. maar constant naar hem verlangen terwijl hij een andere weg in is geslagen, tja dat werkt niet en is ook zonde.
Het doet echt pijn, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, geeft weer een trapje omhoog naar mezelf...
Ik vroeg hoe hij ineens niet mee verliefd op me kon zijn en of hij mij kon vertellen hoe hij dat deed zodat ik dat ook zou kunnen. maar toen vertelde hij dat ie elke dag nog aan me denkt... Puhh, dat is goed! Doe dat maar je lekker. (dat voelde wel even fijn) Maar concluderend is hij niet alleen eerlijk naar zichzelf toe maar kan hij dus ook niet eerlijk zijn naar anderen, daar komt ie gaande weg in zijn proces dat hij doormaakt wel achter. Jammer omdat het dan wel te laat kan zijn.
Hij vertelde dat zijn relatie therapie gaat goed, ze praten weer met elkaar etc. etc. En dat het gevoel van haar kant ook wer terug kwam. Dat was minder om te horen maar was te verwachten. Verder had hij nagedacht om het te stoppen en dat had hij ook aan haar verteld maar dat komt ook het financiele plaatse erbij kijken (en allemaal practische zaken etc) Tja, keuzes. Toch denk ik dat je beter voor de liefde kunt kiezen,... maar hij is een weg ingeslagen en dat is helaas niet dezelfde als die van mij...
Het gesprek zijn we geeindigd maar ik vond het nogal een open einde hebben (weer dat vangnetje). Alleen nu is het misschien een open einde, (van mijn kant ook wat naief wellicht) maar nu kan ik en moet ik weer verder. Ik heb de antwoorden waarnaar ik zocht en dat is goed. Bij het afscheid nemen gaf hij me 3 zoenen, ik heb daar maar even een paar kleine goede zoentjes opzijn lippen van gemaakt "for old times sakes". Die gaat mij voorlopig niet vergeten.
maar concluderend, het doet enorm veel pijn, ik zou zo graag met hem verder willen, maar het is ook weer "goed" zo. Dit moet slijten en een plekje in mijn hart krijgen hoe erg ik het ook vind. maar constant naar hem verlangen terwijl hij een andere weg in is geslagen, tja dat werkt niet en is ook zonde.
Het doet echt pijn, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, geeft weer een trapje omhoog naar mezelf...
donderdag 20 mei 2010 om 16:41
Hallo,
Ik kom even binnenvallen, weet niet of het de bedoeling is, maar de titel is in ieder geval heel relevant voor mijn situatie op dit moment. Het is vandaag een week uit. Vanuit een ruzie. Niet aan zien komen, er speelde blijkbaar al langer meer van zijn kant. Heeft hij nooit over kunnen praten zegt hij. Daarnaast voelde hij zich minder gewaardeerd door mij (wat overigens andersom ook zo was). Het doet heel pijn, zeker omdat ik hem blijf zien en veel dingen over hem hoor. Ben inmiddels bij de dokter geweest, want ik weet niet hoe ik hier mee moet dealen. Lever volgende week mijn scriptie in...en dan? Ik had verwacht te gaan samenwonen deze zomer. Vier jaar weg, overboord gegooid...
Ik kom even binnenvallen, weet niet of het de bedoeling is, maar de titel is in ieder geval heel relevant voor mijn situatie op dit moment. Het is vandaag een week uit. Vanuit een ruzie. Niet aan zien komen, er speelde blijkbaar al langer meer van zijn kant. Heeft hij nooit over kunnen praten zegt hij. Daarnaast voelde hij zich minder gewaardeerd door mij (wat overigens andersom ook zo was). Het doet heel pijn, zeker omdat ik hem blijf zien en veel dingen over hem hoor. Ben inmiddels bij de dokter geweest, want ik weet niet hoe ik hier mee moet dealen. Lever volgende week mijn scriptie in...en dan? Ik had verwacht te gaan samenwonen deze zomer. Vier jaar weg, overboord gegooid...
donderdag 20 mei 2010 om 18:07
quote:Torn schreef op 20 mei 2010 @ 16:26:
Ik ben weer terug! En ik ben heel erg BLIJ dat ik het gedaan heb. Ik had ook vele vragen voorbereid en ben er heen gegaan als: "dit doe ik voor mij". (en ik wilde hem tuurlijk nog eens zien, ook ja maar dat is gevoel). Het gesprek is goed verlopen. Ik was zo in mijn zelfvertrouwen geschaad dat ik dacht dat ik zo een foute keuze had gemaakt met hem. Maar hij meende alles wat er met "ons"gebeurd is, hij heeft ook nog vele persoonlijk dingen verteld. Ik heb in elk geval weer wat zelfvertouwen terug, ik ben dus nog niet zo dom met keuzes maken, hij is er niet klaar voor.
Ik vroeg hoe hij ineens niet mee verliefd op me kon zijn en of hij mij kon vertellen hoe hij dat deed zodat ik dat ook zou kunnen. maar toen vertelde hij dat ie elke dag nog aan me denkt... Puhh, dat is goed! Doe dat maar je lekker. (dat voelde wel even fijn) Maar concluderend is hij niet alleen eerlijk naar zichzelf toe maar kan hij dus ook niet eerlijk zijn naar anderen, daar komt ie gaande weg in zijn proces dat hij doormaakt wel achter. Jammer omdat het dan wel te laat kan zijn.
Hij vertelde dat zijn relatie therapie gaat goed, ze praten weer met elkaar etc. etc. En dat het gevoel van haar kant ook wer terug kwam. Dat was minder om te horen maar was te verwachten. Verder had hij nagedacht om het te stoppen en dat had hij ook aan haar verteld maar dat komt ook het financiele plaatse erbij kijken (en allemaal practische zaken etc) Tja, keuzes. Toch denk ik dat je beter voor de liefde kunt kiezen,... maar hij is een weg ingeslagen en dat is helaas niet dezelfde als die van mij...
Het gesprek zijn we geeindigd maar ik vond het nogal een open einde hebben (weer dat vangnetje). Alleen nu is het misschien een open einde, (van mijn kant ook wat naief wellicht) maar nu kan ik en moet ik weer verder. Ik heb de antwoorden waarnaar ik zocht en dat is goed. Bij het afscheid nemen gaf hij me 3 zoenen, ik heb daar maar even een paar kleine goede zoentjes opzijn lippen van gemaakt "for old times sakes". Die gaat mij voorlopig niet vergeten.
maar concluderend, het doet enorm veel pijn, ik zou zo graag met hem verder willen, maar het is ook weer "goed" zo. Dit moet slijten en een plekje in mijn hart krijgen hoe erg ik het ook vind. maar constant naar hem verlangen terwijl hij een andere weg in is geslagen, tja dat werkt niet en is ook zonde.
Het doet echt pijn, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, geeft weer een trapje omhoog naar mezelf...Nou, blij om te horen. Goed dat je hebt gedaan hebt dan en dat je niet naar beneden bent gevallen!quote:Kelov schreef op 20 mei 2010 @ 16:41:
Hallo,
Ik kom even binnenvallen, weet niet of het de bedoeling is, maar de titel is in ieder geval heel relevant voor mijn situatie op dit moment. Het is vandaag een week uit. Vanuit een ruzie. Niet aan zien komen, er speelde blijkbaar al langer meer van zijn kant. Heeft hij nooit over kunnen praten zegt hij. Daarnaast voelde hij zich minder gewaardeerd door mij (wat overigens andersom ook zo was). Het doet heel pijn, zeker omdat ik hem blijf zien en veel dingen over hem hoor. Ben inmiddels bij de dokter geweest, want ik weet niet hoe ik hier mee moet dealen. Lever volgende week mijn scriptie in...en dan? Ik had verwacht te gaan samenwonen deze zomer. Vier jaar weg, overboord gegooid...
Hoi Kelov, allereerst een dikke
Ten tweede , ALLES KOMT GOED Dat moet je mantra worden.
Ten derde, de pijn die je nu voelt, moet je omarmen. Klinkt raar he? Maar als je er tegen gaat vechten, dan komt het er later allemaal uit. Laat alles over je heen komen, accepteer de pijn. Is heel moeilijk, maar wel de beste manier om er snel vanaf te komen. Als je moet janken, gewoon doen. Als je op de bank wilt liggen, gewoon doen.
http://www.youtube.com/watch?v=cFget4YuUjA&feature=fvw
Goeie om naar te luisteren, het klopt namelijk.
Ten vierde, neem GEEN contact met hem op. Zorg ervoor dat als hij belt of mailt of SMSt , dat je niet reageert. Elke reactie op dit moment gooit je weer terug. Ga er vanuit dat dit wel even gaat duren meid, maar houdt in je achterhoofd dat aan het einde van de pijn, de zon weer gaat schijnen.
Ik ben nu 5 weken verder, en merk dat de pijn richting mijn ex minder wordt. Tuurlijk denk ik nog elke dag , elk uur aan haar. En de pijn is er, maar minder hard. Dit gaat ook bij jou gebeuren, alleen moet je de gifbeker helemaal leegdrinken.
En ik zit nu te janken, is 4 dagen geleden dat ik voor het laatst gehuild heb. Deels om haar, deels dat ik 4 dagen vrij heb..... Ik heb geen idee wat te doen met die tijd. Het zullen weer lange dagen worden. Mijn beste vrienden zijn weg met de kids, mijn andere goede vrienden zijn ook weg....
Damn, ik ben zo verdrietig.... Maar ja. zoals ik al tegen Kelov zei, de gifbeker moet leeg.
Ik ben weer terug! En ik ben heel erg BLIJ dat ik het gedaan heb. Ik had ook vele vragen voorbereid en ben er heen gegaan als: "dit doe ik voor mij". (en ik wilde hem tuurlijk nog eens zien, ook ja maar dat is gevoel). Het gesprek is goed verlopen. Ik was zo in mijn zelfvertrouwen geschaad dat ik dacht dat ik zo een foute keuze had gemaakt met hem. Maar hij meende alles wat er met "ons"gebeurd is, hij heeft ook nog vele persoonlijk dingen verteld. Ik heb in elk geval weer wat zelfvertouwen terug, ik ben dus nog niet zo dom met keuzes maken, hij is er niet klaar voor.
Ik vroeg hoe hij ineens niet mee verliefd op me kon zijn en of hij mij kon vertellen hoe hij dat deed zodat ik dat ook zou kunnen. maar toen vertelde hij dat ie elke dag nog aan me denkt... Puhh, dat is goed! Doe dat maar je lekker. (dat voelde wel even fijn) Maar concluderend is hij niet alleen eerlijk naar zichzelf toe maar kan hij dus ook niet eerlijk zijn naar anderen, daar komt ie gaande weg in zijn proces dat hij doormaakt wel achter. Jammer omdat het dan wel te laat kan zijn.
Hij vertelde dat zijn relatie therapie gaat goed, ze praten weer met elkaar etc. etc. En dat het gevoel van haar kant ook wer terug kwam. Dat was minder om te horen maar was te verwachten. Verder had hij nagedacht om het te stoppen en dat had hij ook aan haar verteld maar dat komt ook het financiele plaatse erbij kijken (en allemaal practische zaken etc) Tja, keuzes. Toch denk ik dat je beter voor de liefde kunt kiezen,... maar hij is een weg ingeslagen en dat is helaas niet dezelfde als die van mij...
Het gesprek zijn we geeindigd maar ik vond het nogal een open einde hebben (weer dat vangnetje). Alleen nu is het misschien een open einde, (van mijn kant ook wat naief wellicht) maar nu kan ik en moet ik weer verder. Ik heb de antwoorden waarnaar ik zocht en dat is goed. Bij het afscheid nemen gaf hij me 3 zoenen, ik heb daar maar even een paar kleine goede zoentjes opzijn lippen van gemaakt "for old times sakes". Die gaat mij voorlopig niet vergeten.
maar concluderend, het doet enorm veel pijn, ik zou zo graag met hem verder willen, maar het is ook weer "goed" zo. Dit moet slijten en een plekje in mijn hart krijgen hoe erg ik het ook vind. maar constant naar hem verlangen terwijl hij een andere weg in is geslagen, tja dat werkt niet en is ook zonde.
Het doet echt pijn, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, geeft weer een trapje omhoog naar mezelf...Nou, blij om te horen. Goed dat je hebt gedaan hebt dan en dat je niet naar beneden bent gevallen!quote:Kelov schreef op 20 mei 2010 @ 16:41:
Hallo,
Ik kom even binnenvallen, weet niet of het de bedoeling is, maar de titel is in ieder geval heel relevant voor mijn situatie op dit moment. Het is vandaag een week uit. Vanuit een ruzie. Niet aan zien komen, er speelde blijkbaar al langer meer van zijn kant. Heeft hij nooit over kunnen praten zegt hij. Daarnaast voelde hij zich minder gewaardeerd door mij (wat overigens andersom ook zo was). Het doet heel pijn, zeker omdat ik hem blijf zien en veel dingen over hem hoor. Ben inmiddels bij de dokter geweest, want ik weet niet hoe ik hier mee moet dealen. Lever volgende week mijn scriptie in...en dan? Ik had verwacht te gaan samenwonen deze zomer. Vier jaar weg, overboord gegooid...
Hoi Kelov, allereerst een dikke
Ten tweede , ALLES KOMT GOED Dat moet je mantra worden.
Ten derde, de pijn die je nu voelt, moet je omarmen. Klinkt raar he? Maar als je er tegen gaat vechten, dan komt het er later allemaal uit. Laat alles over je heen komen, accepteer de pijn. Is heel moeilijk, maar wel de beste manier om er snel vanaf te komen. Als je moet janken, gewoon doen. Als je op de bank wilt liggen, gewoon doen.
http://www.youtube.com/watch?v=cFget4YuUjA&feature=fvw
Goeie om naar te luisteren, het klopt namelijk.
Ten vierde, neem GEEN contact met hem op. Zorg ervoor dat als hij belt of mailt of SMSt , dat je niet reageert. Elke reactie op dit moment gooit je weer terug. Ga er vanuit dat dit wel even gaat duren meid, maar houdt in je achterhoofd dat aan het einde van de pijn, de zon weer gaat schijnen.
Ik ben nu 5 weken verder, en merk dat de pijn richting mijn ex minder wordt. Tuurlijk denk ik nog elke dag , elk uur aan haar. En de pijn is er, maar minder hard. Dit gaat ook bij jou gebeuren, alleen moet je de gifbeker helemaal leegdrinken.
En ik zit nu te janken, is 4 dagen geleden dat ik voor het laatst gehuild heb. Deels om haar, deels dat ik 4 dagen vrij heb..... Ik heb geen idee wat te doen met die tijd. Het zullen weer lange dagen worden. Mijn beste vrienden zijn weg met de kids, mijn andere goede vrienden zijn ook weg....
Damn, ik ben zo verdrietig.... Maar ja. zoals ik al tegen Kelov zei, de gifbeker moet leeg.
donderdag 20 mei 2010 om 18:13
Aanwezig!!
Ik kom me melden hier. Ik heb gisteren een topic geopend ; Wederom ingetrapt.
Ik heb jullie verhalen nog niet gelezen maar ga ik zometeen zeker doen.
Vandaag is mijn 3e eerste dag. :S Maar het voelt vandaag echt als eerste dag. Van het er doorheen slaan enzo.
Fijn dit topic.
Mag ik meedoen?
Ik kom me melden hier. Ik heb gisteren een topic geopend ; Wederom ingetrapt.
Ik heb jullie verhalen nog niet gelezen maar ga ik zometeen zeker doen.
Vandaag is mijn 3e eerste dag. :S Maar het voelt vandaag echt als eerste dag. Van het er doorheen slaan enzo.
Fijn dit topic.
Mag ik meedoen?
donderdag 20 mei 2010 om 18:36
Welkom!!!
Schrijven en schrijven, het moetv eruit. En wat gebrokenman zegt voel ik ook, ertegen vechten heeft geen zin. Emoties komen en gaan... Ik pak in de supermarkt een pakje melk en voel de tranen komen, bizar dan. Maar thuis een potje janken en het eruit laten dan maar. Zo gaat dat
Ik geloof ook dat het beter wordt, alleen het is zo verdomd jammer dat het zo moet gaan...
Schrijven en schrijven, het moetv eruit. En wat gebrokenman zegt voel ik ook, ertegen vechten heeft geen zin. Emoties komen en gaan... Ik pak in de supermarkt een pakje melk en voel de tranen komen, bizar dan. Maar thuis een potje janken en het eruit laten dan maar. Zo gaat dat
Ik geloof ook dat het beter wordt, alleen het is zo verdomd jammer dat het zo moet gaan...
donderdag 20 mei 2010 om 19:09
Mag ik ook binnenkomen?
Ik ben niet gedumpt, ik heb het zelf "uitgemaakt" (stom woord). Hij is echt de leukste man die ik ooit ontmoet heb. Ruim twee jaar zijn we samen geweest. De mooiste jaren van mijn leven. Ik had graag verder gewild: samenwonen, huisje boompje beestje, kindjes, maar die laatste zag hij niet zitten.
We hebben de afgelopen maanden veel gepraat, maar ik kan mijn kinderwens niet naast me neerleggen. Hij wordt steeds sterker. Ben al 35 dus zoveel tijd heb ik niet meer...
Vanmiddag wist ik het na lang dubben zeker: ik wil moeder worden, dit leven nog. Hij is er kapot van, ik ook. We hebben het gesprek kort gehouden en willen graag vrienden blijven (werkt dat?), maar eerst even tijd voor onszelf nemen. Ik ben nu thuis en om de 10 minuten barst ik in huilen uit
Ik weet waar ik het voor doe, om straks nog gelukkiger te worden (hoop ik), maar op dit moment kan ik alleen maar denken aan hoe erg ik hem mis, hoe ongelofelijk heerlijk de sex was, hoe onvoorstelbaar goed we altijd hetzelfde over dingen dachten...
...behalve over het krijgen van kinderen
Oh dit doet zó'n pijn!
Ik ben niet gedumpt, ik heb het zelf "uitgemaakt" (stom woord). Hij is echt de leukste man die ik ooit ontmoet heb. Ruim twee jaar zijn we samen geweest. De mooiste jaren van mijn leven. Ik had graag verder gewild: samenwonen, huisje boompje beestje, kindjes, maar die laatste zag hij niet zitten.
We hebben de afgelopen maanden veel gepraat, maar ik kan mijn kinderwens niet naast me neerleggen. Hij wordt steeds sterker. Ben al 35 dus zoveel tijd heb ik niet meer...
Vanmiddag wist ik het na lang dubben zeker: ik wil moeder worden, dit leven nog. Hij is er kapot van, ik ook. We hebben het gesprek kort gehouden en willen graag vrienden blijven (werkt dat?), maar eerst even tijd voor onszelf nemen. Ik ben nu thuis en om de 10 minuten barst ik in huilen uit
Ik weet waar ik het voor doe, om straks nog gelukkiger te worden (hoop ik), maar op dit moment kan ik alleen maar denken aan hoe erg ik hem mis, hoe ongelofelijk heerlijk de sex was, hoe onvoorstelbaar goed we altijd hetzelfde over dingen dachten...
...behalve over het krijgen van kinderen
Oh dit doet zó'n pijn!
donderdag 20 mei 2010 om 19:09
Gebrokenman:
Vanmiddag voelde ik me ook even sterk, maar ik heb net ook kei hard zitten janken. Tis gewoon erg waarom dingen zo moeten gaan,... Zonde het had zo anders gekunt. Maar we leren wel bij en worden wijzer hoe hard het ook is en hoeveel pijn het ook doet. Wij moeten verder, goed voor onszelf zorgen aan onszelf werken en weer gaan lachen...
x
Vanmiddag voelde ik me ook even sterk, maar ik heb net ook kei hard zitten janken. Tis gewoon erg waarom dingen zo moeten gaan,... Zonde het had zo anders gekunt. Maar we leren wel bij en worden wijzer hoe hard het ook is en hoeveel pijn het ook doet. Wij moeten verder, goed voor onszelf zorgen aan onszelf werken en weer gaan lachen...
x
donderdag 20 mei 2010 om 19:10
quote:Wittedruif schreef op 20 mei 2010 @ 18:13:
Aanwezig!!
Ik kom me melden hier. Ik heb gisteren een topic geopend ; Wederom ingetrapt.
Ik heb jullie verhalen nog niet gelezen maar ga ik zometeen zeker doen.
Vandaag is mijn 3e eerste dag. :S Maar het voelt vandaag echt als eerste dag. Van het er doorheen slaan enzo.
Fijn dit topic.
Mag ik meedoen?
Hoi meid,
Ik had het al gezien, had ook je verhaal uit het verleden gelezen. Je kent me niet, maar ken jou verhaal wel.
We hoeven je niks te zeggen over hoe en wat he.
Toch een dikke quote:amy007 schreef op 20 mei 2010 @ 19:09:
Mag ik ook binnenkomen?
Ik ben niet gedumpt, ik heb het zelf "uitgemaakt" (stom woord). Hij is echt de leukste man die ik ooit ontmoet heb. Ruim twee jaar zijn we samen geweest. De mooiste jaren van mijn leven. Ik had graag verder gewild: samenwonen, huisje boompje beestje, kindjes, maar die laatste zag hij niet zitten.
We hebben de afgelopen maanden veel gepraat, maar ik kan mijn kinderwens niet naast me neerleggen. Hij wordt steeds sterker. Ben al 35 dus zoveel tijd heb ik niet meer...
Vanmiddag wist ik het na lang dubben zeker: ik wil moeder worden, dit leven nog. Hij is er kapot van, ik ook. We hebben het gesprek kort gehouden en willen graag vrienden blijven (werkt dat?), maar eerst even tijd voor onszelf nemen. Ik ben nu thuis en om de 10 minuten barst ik in huilen uit
Ik weet waar ik het voor doe, om straks nog gelukkiger te worden (hoop ik), maar op dit moment kan ik alleen maar denken aan hoe erg ik hem mis, hoe ongelofelijk heerlijk de sex was, hoe onvoorstelbaar goed we altijd hetzelfde over dingen dachten...
...behalve over het krijgen van kinderen
Oh dit doet zó'n pijn!
Ook voor jouw een dikke
Even ordinair cut/paste
Ten tweede , ALLES KOMT GOED Dat moet je mantra worden.
Ten derde, de pijn die je nu voelt, moet je omarmen. Klinkt raar he? Maar als je er tegen gaat vechten, dan komt het er later allemaal uit. Laat alles over je heen komen, accepteer de pijn. Is heel moeilijk, maar wel de beste manier om er snel vanaf te komen. Als je moet janken, gewoon doen. Als je op de bank wilt liggen, gewoon doen.
http://www.youtube.com/watch?v=cFget4YuUjA&feature=fvw
Goeie om naar te luisteren, het klopt namelijk.
Ten vierde, neem GEEN contact met hem op. Zorg ervoor dat als hij belt of mailt of SMSt , dat je niet reageert. Elke reactie op dit moment gooit je weer terug. Ga er vanuit dat dit wel even gaat duren meid, maar houdt in je achterhoofd dat aan het einde van de pijn, de zon weer gaat schijnen.
Ik ben nu 5 weken verder, en merk dat de pijn richting mijn ex minder wordt. Tuurlijk denk ik nog elke dag , elk uur aan haar. En de pijn is er, maar minder hard. Dit gaat ook bij jou gebeuren, alleen moet je de gifbeker helemaal leegdrinken.
Aanwezig!!
Ik kom me melden hier. Ik heb gisteren een topic geopend ; Wederom ingetrapt.
Ik heb jullie verhalen nog niet gelezen maar ga ik zometeen zeker doen.
Vandaag is mijn 3e eerste dag. :S Maar het voelt vandaag echt als eerste dag. Van het er doorheen slaan enzo.
Fijn dit topic.
Mag ik meedoen?
Hoi meid,
Ik had het al gezien, had ook je verhaal uit het verleden gelezen. Je kent me niet, maar ken jou verhaal wel.
We hoeven je niks te zeggen over hoe en wat he.
Toch een dikke quote:amy007 schreef op 20 mei 2010 @ 19:09:
Mag ik ook binnenkomen?
Ik ben niet gedumpt, ik heb het zelf "uitgemaakt" (stom woord). Hij is echt de leukste man die ik ooit ontmoet heb. Ruim twee jaar zijn we samen geweest. De mooiste jaren van mijn leven. Ik had graag verder gewild: samenwonen, huisje boompje beestje, kindjes, maar die laatste zag hij niet zitten.
We hebben de afgelopen maanden veel gepraat, maar ik kan mijn kinderwens niet naast me neerleggen. Hij wordt steeds sterker. Ben al 35 dus zoveel tijd heb ik niet meer...
Vanmiddag wist ik het na lang dubben zeker: ik wil moeder worden, dit leven nog. Hij is er kapot van, ik ook. We hebben het gesprek kort gehouden en willen graag vrienden blijven (werkt dat?), maar eerst even tijd voor onszelf nemen. Ik ben nu thuis en om de 10 minuten barst ik in huilen uit
Ik weet waar ik het voor doe, om straks nog gelukkiger te worden (hoop ik), maar op dit moment kan ik alleen maar denken aan hoe erg ik hem mis, hoe ongelofelijk heerlijk de sex was, hoe onvoorstelbaar goed we altijd hetzelfde over dingen dachten...
...behalve over het krijgen van kinderen
Oh dit doet zó'n pijn!
Ook voor jouw een dikke
Even ordinair cut/paste
Ten tweede , ALLES KOMT GOED Dat moet je mantra worden.
Ten derde, de pijn die je nu voelt, moet je omarmen. Klinkt raar he? Maar als je er tegen gaat vechten, dan komt het er later allemaal uit. Laat alles over je heen komen, accepteer de pijn. Is heel moeilijk, maar wel de beste manier om er snel vanaf te komen. Als je moet janken, gewoon doen. Als je op de bank wilt liggen, gewoon doen.
http://www.youtube.com/watch?v=cFget4YuUjA&feature=fvw
Goeie om naar te luisteren, het klopt namelijk.
Ten vierde, neem GEEN contact met hem op. Zorg ervoor dat als hij belt of mailt of SMSt , dat je niet reageert. Elke reactie op dit moment gooit je weer terug. Ga er vanuit dat dit wel even gaat duren meid, maar houdt in je achterhoofd dat aan het einde van de pijn, de zon weer gaat schijnen.
Ik ben nu 5 weken verder, en merk dat de pijn richting mijn ex minder wordt. Tuurlijk denk ik nog elke dag , elk uur aan haar. En de pijn is er, maar minder hard. Dit gaat ook bij jou gebeuren, alleen moet je de gifbeker helemaal leegdrinken.
donderdag 20 mei 2010 om 19:12
donderdag 20 mei 2010 om 19:26
donderdag 20 mei 2010 om 19:57
quote:Wittedruif schreef op 20 mei 2010 @ 19:43:
Hey Gebrokenman.
Bedankt voor je reactie.
Die gifbeker. Zo smaakt het echt ja.
Ik moet zeggen dat ik redelijk realistisch ben vanaf vanmiddag. Respect voor zijn keuze, met rust laten etc.
Zeg me dat ik niet mag smsen/ bellen!!
Tja, je weet het zelf ook al he? Het heeft geen zin. Je komt anders niet verder. Hij heeft zijn zeggie gedaan. Jij moet nu voor jezelf opkomen meid. Als je mijn verhaal hebt gelezen, heb ik mezelf ook weggecijferd voor iemand die niet 100% voor mij ging. En nu zien we nog niet in dat dit beter is, maar eigenlijk weet ons verstand dat wel he?
Wat wil je, iemand die 95% voor je gaat? Ben je dan gelukkig. Of ben je liever bij iemand die 95% voor je gaat om niet alleen te zijn.
Meid, liever 100% gelukkig alleen, dan 95% liefde ontvangen.
Bovenstaande is puur theoretisch... Maar wel waar.
Hey Gebrokenman.
Bedankt voor je reactie.
Die gifbeker. Zo smaakt het echt ja.
Ik moet zeggen dat ik redelijk realistisch ben vanaf vanmiddag. Respect voor zijn keuze, met rust laten etc.
Zeg me dat ik niet mag smsen/ bellen!!
Tja, je weet het zelf ook al he? Het heeft geen zin. Je komt anders niet verder. Hij heeft zijn zeggie gedaan. Jij moet nu voor jezelf opkomen meid. Als je mijn verhaal hebt gelezen, heb ik mezelf ook weggecijferd voor iemand die niet 100% voor mij ging. En nu zien we nog niet in dat dit beter is, maar eigenlijk weet ons verstand dat wel he?
Wat wil je, iemand die 95% voor je gaat? Ben je dan gelukkig. Of ben je liever bij iemand die 95% voor je gaat om niet alleen te zijn.
Meid, liever 100% gelukkig alleen, dan 95% liefde ontvangen.
Bovenstaande is puur theoretisch... Maar wel waar.