Longdistance deel 10!!!!

Juist.

Dames, kunnen jullie even Op Het Matje komen?

Cadi: och, dat leed gaat wel weer over. Het is even ongezellig, maar heeft ook 'n praktische kant: ik hoef Wie is de Mol niet naar 't frans te vertalen, dat is wel een voordeel. Bleek vorige week best lastig uit te leggen wat precies de bedoeling is, geen idee of het franse woord voor dier mol hetzelfde is als voor mol mol.

Dit weekend wel grappige nieuwe NL-dingen geleerd. Het ging over eenden & kevers, de auto's. Maar volgens R. werd 1 van de 2 kikker genoemd in 't marokkaans. Aangezien hij 'n groene trui aan had noemde ik 'm kleine kikker (hij is 3cm kleiner dan ik, ik noem 'm normaal kleine marokkaan), dus werd ik automatisch 'groot kikker'. De dag erna wist ie kikker niet meer precies dus werd het 'groot kikkel, groot krikke, groot krikkele', en nu is het weer gewoon groot kikker. Slaat helemaal nergens op maar we hebben er erg veel lol om.

En morgen ben ik vrij, dus gebroken nacht door thuiskomende kerel is geen probleem (je ziet: ik 'oefen' vast voor de streepjes ).



Tja, en ruzie maken over de telefoon. Niet ideaal, maar ook niet te vermijden.

Haha grappig Isiss. Zo ging mijn vriend Nederlandse woorden oefenen jaren terug en kende al 't woord 'kusje' voor hem echter leek dat op geen één ander woord, dus vaak zei hij per ongeluk iets anders. Tot hij me op een dag met een grote grijns aankeek en zei 'boefje!'. Ik helemaal in een deuk 'waar heb je dat geleerd!!!' had hij 't gewoon zelf verzonnen!!

Mijn broertjes hebben 'm ook een hoop woorden geleerd, waardoor hij o.a. nu als iets makkelijk is zegt 'appeltje eitje'. Maar dat vind ik zelf wel dope.



Jooles en Spees, rustigaan doen hoor!!!!! Trek 't jullie maar niets aan dat anderen 't onderschatten. En studentenverenigingen zijn de hel met zo iets, dat geloof ik meteen.



Cadi, groot gelijk! Ik heb altijd een hekel gehad aan ruzie over telefoon maarja, als 't moet dan moet 't. En hey er zijn hier ook mensen die telefoonseks hebben dus waarom geen telefoonruzie?!

haha, ik ben altijd meer geweest van de telefoonruzie dan telefoonsex (sex? Wat is dat ook alweer? Iets actiefs op zondagochtend omdat je elkaar de rest van de week niet ziet, ofzo? ), had ook wat praktische oorzaken: mijn franse woordenschat is wat dat betreft niet zo groot, die van R. ook niet, en ik belde hem voorheen 's avonds als hij nog aan 't werk was en effe tijd had tussendoor. Maar binnen was geen bereik dus moest ie altijd buiten voor 't restaurant gaan staan. Als ik nu tafereeltjes visualiseer m.b.t. telefoonsex...



R. werkt dan nu voornamelijk met niet-NL-sprekende buitenlanders, hij pikt toch vanalles en nog wat op. Hij heeft het nu ook constant over een 'vast contract', en dat gebruikt ie te pas en te onpas, dus ook in 'n arabische conversatie met familie in Marokko. Of hij zit te msnen en ik hoor hem 'nee, nee, nee' tussendoor zeggen. Hij maakt nog steeds veel indruk bij mensen die hij niet kent met 't uit z'n hoofd geleerde zinnetje "ik probeer Nederlands te spreken maar het is nog heel moeilijk", de wijkagent, vriendinnen en familie die ie nog niet kende, bij de gemeente, etc, iedereen vindt 't ongelooflijk dat ie al zo veel praat maar ze hebben niet in de gaten dat ie 't gewoon uit z'n hoofd heeft geleerd. 't Zou 'n marketeer kunnen zijn: eerst mensen paaien met iets groots en dan kan 't niet meer stuk.

Meiden, kort berichtje van mij hier. Ik zit op B's zeer oude aftandse PC met telefoonverbinding van een halve k per uur.



Ik ben goed aangekomen (maar fuck, wat is het toch vér!). Het is een beetje hetzelfde als van de zomer: fijn en twijfelig tegelijk. Maar ik voel me nu een stuk minder confused dan toen omdat ik het nu wel zag aankomen. En het is vooral ook leuk hoor! Al vraag ik me nog steeds af hoe onze toekomst er in godsnaam uit gaat zien.



Maar het is heerlijk om hier weer te zijn, al het vertrouwde. En we zijn hele leuke plannen aan het maken voor onze eerste echte vakantie samen. Maandag gaan we waarschijnlijk weg.



Kus voor iedereen!

Muts! Hou 'ns effe heel snel op met dat twijfelen! Wen eerst effe 'n paar dagen, 't lijkt of je voor het gemak vergeet dat je vanuit 60 uur werken per week, baan- en huisstress, andere stress, enz. nou naar 3 weken niks & vakantie gaat. En 't is heel logisch dat je daar aan moet wennen. Niet meteen op relatietwijfels gooien, want van elkaar 'n half jaar niet zien naar 3 weken fulltime om elkaar heen, daar moet je ook aan wennen.

Dus: gewoon ervan genieten dat je niks hoeft nu, en niet te veel piekeren.

Etosha niet twijfelen, maar genieten! Heerlijk 3 weken vrij en daarna lekker met je nieuw baan beginnen. Beter kan niet!



Jooles en Spees, doe wel rustig aan. Denk vooral aan jezelf! Laat iedereen maar roepen, maar doe alleen wat je zelf goed vind aanvullen. Ga vooral niet overhaast weer werken e.d. omdat je baas zo aan het pushen is. En natuurlijk veel beterschap!



Marg, hoe was je vakantie in Nederland? Lekker om weer even thuis te zijn en bij je familie?



Isiss wat goed dat R. zo lekker bezig is met Nederlands. N. gaat nu ook Nederlandse les nemen. De les via mij schiet niet zo op. Tot nu toe kan hij alleen zeggen: je bent de allerliefste, klojo, lekker, hoe gaat het ermee en kippenkontje Ja schiet lekker op.



Kjong, hoe ist ermee?



Hier gaat alles wel prima. Werk is erg leuk. Nu veel meer verantwoordelijkheid, moet ook meer nadenken, ook wel eens leuk. Spaans verbeterd er ook erg door. Onderhandel nu met hotels over de prijzen enzo, erg leuk.

Maar zit een beetje in een twijfelfase. Weet niet zo goed hoe ik het moet beschrijven. Ik ben hier natuurlijk naar toe gegaan met het idee een half jaar te blijven. (oorspronkelijk zelfs maar 7 weken). Ondertussen zit ik hier toch alweer bijna 11 maanden. Nu begin ik te denken, wat nu? Blijf ik hier? Ga ik terug naar Nederland? Terug naar Nederland is op dit moment echt geen optie. Ik kan me niet voorstellen om zonder N. weg te gaan. Maar dan, hoe lang ga ik hier blijven? Nog een jaar? 2 jaar? Altijd? ALs ik te lang blijf weet ik zeker dat ik niet in Nederland kan wennen. Heb hier genoeg mensen gesproken die hier langer dan anderhalf jaar woonden, terugkeerden naar Nederland, maar het gewoon niet meer konden. Die wonen hier uiteindelijk allemaal weer. En wil ik dat? Wat moet ik dan met mijn vrienden in Nederland? Maar wat moet ik in Nederland met mijn vrienden hier? Whaaa, twijfel, twijfel, twijfel.

Lastig, die twijfel. Ik denk dat die alleen niet aan een periode vastzit. Als je binnen 1,5 jaar teruggaat naar NL, dan komen er geen twijfels, zoiets. Misschien blijf je nog 3 jaar en ga je daarna terug naar NL en wen je zo meteen weer. Ik weet niet of je het zo rationeel moet bekijken in termijnen. Als je het nu daar naar je zin hebt, waarom dan naar NL terugkomen? Visumregels zijn nu al bizar, veel slechter kan 't niet worden. Zou N. mee willen trouwens?





Heb vandaag fotoboekjes zitten maken voor R's nichtjes. 't Foto's uploaden duurde megalang dus heb nog 'n keertje door oude afleveringen van ons topic zitten scannen. Geweldige one-liners gezien die ik nu al weer ben vergeten, als ik dit nog een keer ga doen kopieer ik ze effe.



En R. smste net: volgende week geen werk. Wat wel heel typisch is want we hebben 't er vanochtend over gehad hoe lang 't duurde voordat collega's 'n contract kregen bij 't bedrijf zelf i.p.v. via 't uitzendbureau. Was geen peil op te trekken, de ene na 'n paar weken, de andere na 'n half jaar. Ik zei nog dat 't enige nadeel van dat uitzendbureau is dat 't iedere keer weekcontracten zijn en hij vrijdagsmiddags pas weet of ie de volgende week werkt. En volgende week hoeft ie niet terug te komen. Wel balen. 't Ligt in ieder geval puur aan de hoeveelheid werk, niet aan hem, dat is wel fijn. Als 't weer nodig is bellen ze hem weer.

Dus met shopaholic naar Sale-Amsterdam morgen is nu zeer onverstandig

Etosha, niet twijfelen! Gewoon over je heen laten komen.



Rianne, lastig! Zie je een toekomst in Mexico? Ook met bv. kinderen (weet niet of je ze wil hoor, als je ze niet wil is wel makkelijker)? Ik snap wel wat je bedoelt denk ik, als je gaat voor een paar maanden dan maakt 't bv ook niet zoveel uit wat voor werk want gaat 't om 'de ervaring' en als je je vast vestigt is 't opeens 'je leven'.



Ik ben weer helemaal verliefd op Madrid Ik kom net thuis (van 't uitgaan ja ), en ben gister om kwart over drie vertrokkken. Eerst college, daarna een appartement bekijken, okee biertje drinken en tapas eten, nog een kroeg in, waarom gaan we niet dansen, en als dat dichtgaat zijn er nog de churros met chocolademelk, en zo kan 't gebeuren dat je om kwart voor twaalf thuiskomt. En er allemaal frisgewassen mensen op straat lopen met kinderen enzo, en opa's, en fietsers, die je ook allemaal groeten 'hey guapa' (madrid is echt een dorp). Zo leuk. Belachelijke kleren had ik aan, geen make up op, nikes aan en 't was me toch leuk. Vooral dat hele spontane van 'hey, zullen we'. Gelukkig, ik had 't wel nodig, vond een aantal dingen van Spanje niet zo de laatste tijd.

Ik blijf het maar zeggen: ik wil echt vaker schrijven, maar ik geloof dat ik maar moet zeggen dat het niet echt lukt! Hier wordt ook zoveel geschreven dat ik eerst elke keer een eeuw bezig ben om alles te lezen en dan tegen de tijd dat ik daar meer klaar ben heb ik geen zin/ tijd om te reageren.



Er is genoeg over mezelf te vertellen hoor maar ik wil ook reageren op mensen en niet alleen maar hier komen en over mezelf lullen!



Kjong: de foto's zijn super! Wel gek om Kman zo in NL te zien staan met een Sinterklaas achter hem! En wat wordt Chipita al groot!



Issis: Ik mis de oude gang wel van Marokkaanse liefde! Ik heb er nu niet echt meer wat mee en hier is het super leuk als je thuis internet hebt, maar als je niet altijd kan meelezen en dan gebeurd er zoveeeel!



Ik ben trouwens van 16 januari tot en met 25 januari in NL. Omdat ik 25 januari heel vroeg vlieg ga ik bij Habibi zijn broer in Maastricht logeren van 24 op 25 zodat er maar 1 persoon midden in de nacht zijn bed uit moet om ons te brengen naar de luchthaven. Dan kom ik via Eindhoven, mss kunnen we wel wat afspreken. Maar dan kijken we wel even als het zover is!



Etosha: genieten!



Mijn ouders zijn op dit moment hier, het is erg leuk! Gisteren terug gekomen uit Marrakech waar we een nachtje geslapen hebben. 2 dagen geweest, Habibi was ook mee, het was erg gezellig! Veel lol gehad, iedereen kan het goed met elkaar vinden, dus dat is super!

We zouden met zn 4en dan terug vliegen woendag, maar ik was zo stom om stoelen te boeken op thomascook en mijn ouders bleken met jetair te gaan! Habibi en ik vliegen dus 5 uur eerder! Dan moet ik dus 5 uur wachten op Brussel tot mijn ouders komen en dan kan ik met hun meerijden! Zo stom van mij!



Vrijdagavond hebben we dan een etentje met de familie en Habibi komt dan ook. Mijn oma kent hij al, maar de rest gaat hij voor het eerst ontmoeten! Iedereen is erg nieuwsgierig, we zijn toch al 2.5 jaar samen ondertussen!



Verder zijn we druk bezig om iets voor ons zelf te starten! Tenminste, het idee hebben we allang maar sinds een week zijn we begonnen met het ook te gaan uitvoeren. Mijn ouders denken ook mee dus het is echt een concreet plan aan het worden! Kan er nog niet teveel over zeggen tot het zover is, maar het is erg leuk om er samen mee bezig te zijn en zowel wij als mijn ouders geloven er in, dush et zou zo maar eens echt wat kunnen worden! Hopelijk kan ik jullie in april meer vertellen dan kom ik even illegaal hier reclame maken

En o ja:



Margaretha: blij dat je een leuke avond hebt gehad! Wat vond je de laatste tijd niks aan Spanje?



Rianne: lastig! En heel herkenbaar! Nu Habibi en ik dus serieus bezig zijn met iets voor onszelf denk ik ook: heeeeelp! Wil ik hier wel echt blijven? En hoe moet dan dan? Enz enz. Maar misschien moet je niet te ver denken en het gewoon over je heen laten komen? En genieten van het nu. Gewoon doen wat op dit moment goed voelt.Dat doe ik maar en dan zie ik later wel weer verder!

Ik mis Fille? Halloo, waar ben jij?

Ik kan volgende week bij de psycholoog terecht! Ben errug blij en opgelucht dat er nu eindelijk wat gaat gebeuren en het ging op zich nog best snel! Ben erg benieuwd. En ik ga zeker rustig aan doen en me niet laten pushen, want anders wordt het niks, maar ik wil zelf heel graag dat het zsm allemaal weer normaal is...



Kreeg gisteren trouwens een pakje, uit China! Heel lief, een ontzettend grote soort van poster (maar dan op stof aan twee van die houten latjes...mmmhh, vraag me af of deze omschrijving een beetje duidelijk is...) met chinese kunst (twee vogels, wat chinese tekens etc) erop. Voor in mijn slaapkamer, want die muren leken op de foto's zo kaal. En kreeg gisteren ook een email van zijn vader dat de tickets naar Sevilla geboekt zijn, spannend.



MissSpees, fijn dat het allemaal is afgehandeld, voel je je nou wat rustiger en meer gerustgesteld?



Issis, veel plezier in Amsterdam! Wat balen van het werk van R. trouwens!



Etosha, gewoon verstand op nul, niet piekeren, maar wel genieten, het wordt vast en zeker fantastisch!



Nemo, succes met de plannen en alvast veel plezier in NL!



Marg, hoe was het in NL? Leuke tijd gehad? Wat heerlijk, zo'n spontane actie trouwens.



Rianne, inderdaad een lastige situatie. Ik snap op zich wel hoe je je voelt. Op het ogenblik wil ik het liefst in NL blijven, maar als het allemaal met lief gaat lukken, wordt het op een gegeven moment denk ik toch Japan. Maar of ik daar dan m'n hele leven wil blijven...ik denk het niet. Vooral ook als we ooit (wel héél erg futuristisch denken...) kinderen willen, dan zou ik het toch prettiger vinden om die in NL op te laten groeien, zodat mijn/zijn ouders ze ook regelmatig kunnen zien en niet misschien maar 1 keer per jaar of zo...maar goed, voor mij is het echt allemaal nog toekomstmuziek, dus ik moet er nu niet over piekeren. Maar misschien moet je het idd gewoon afwachten, kijken hoe het loopt en genieten van Mexico. En het er met N. over hebben. Wat zou hij willen? Enz.



Cadi, ruzie maken aan de telefoon is inderdaad vervelend, maar soms lucht het ook wel op, toch? En dan kan je het daarna weer goedmaken met telefoonsex



Oja, en ik zou eigenlijk net als Spees ook wel heel graag een keertje een kijkje willen nemen in de achterkamer...ben erg benieuwd naar die foto's en ben nieuwsgierig geworden door al jullie verhalen erover

Om 12 uur 'sochtends thuiskomen? Als je mijn dochter was kreeg je een pak voor je broek



Etosha, niet teveel nadenken, alles sal reg kom op een dag.



Nog steeds problemen met buik, vorige week donderdag inwendige echo gehad maar nog geen definitieve uitslag. Geen vleesbomen of cystes. Er moet gewoon wat uitkomen want ik word er mega gek van. En gewoon gek ben ik al.



Verder allemaal een zwaai!



ps ben op het matje geweest.

Ik heb een hele pagina postings overgeslagen, dizzy van de pijnstillers

12 uur thuiskomen dat hield ik niet eens vol toen ik 23 was



Kunnen jouw klachten ook stessgerelateerd zij of zo Yas?



Jooles, kling toch nog alsof de Chinees je niet helemaal vergeten is. Leuk hoor.



Ik voel mij langzaamaan weer beter, maar nu heb ik vervelende hoestbuien. Volgens de doktor iets dat vaak onstaat aan het einde van een verkoudheid, maar vervelend is het wel. Vooral gisteren voelde ik mij lullig. Vriend was bij mij, maar moest vandaag werken om deadlines te halen, maar ik was de halve nacht wakker van het hoesten en hoewel hij beweerd dat hij er voor een groot deel doorheen heeft geslapen, geloof ik dat niet zo. Ik voelde mij wel schuldig ookal kon ik er natuurlijk niets aan doen. Ik zat al aan de maximale hoeveelheid codeine die ik mocht hebben.



Vriend is trouwens echt zooo lief geweest voor mij nu ik ziek was. En hij straalde helemaal toen ik eindelijk weer wat kleur kreeg en mijn normale stem terug kwam. Hij bleef maar herhalen dat hij het leuk vond mij weer te zien lachen.



Isiss volgens mij is verschillende werktijden hebben geen luxeprobleem. Als dat structureel is dan zie je elkaar helemaal niet meer.Hopelijk heeft hij snel iets nieuws en wellicht met betere werktijden.



Fille, daar ben je. Hoi

Stressgerelateerd? Dat kan niet, ik heb toch geen stress (meer)



Ik had ook na een flinke griep een tijdje geleden last van enorme hoestbuien, gaat weer over. Kan even duren, bij mij 3 maanden maar de arts zei dat dat normaal was en bij dat bepaalde virus hoort.

Kusje op je buik.

Margaretha: dat zijn de betere avondjes ja (en ochtenden )!

Is bij mij in ieder geval jaren geleden dat ik zo ben doorgegaan, toen ik nog studeerde kwam 't regelmatig voor. Ik woonde 't dichtst bij de kroeg waar we altijd tot sluitingstijd (en daarna) zaten op donderdag. 't Kwam vaak voor dat we om 6.00u met 'n groepje naar ons thuis gingen en daar nog friet gingen bakken. Compleet met zelf aardappels schillen enzo erbij (nee, diepvriesfriet was vies). Als 't echt nodig was gingen we daarna nog naar school, maar normaal gesproken was vrijdag echt vrijdag.

En tegenwoordig ben ik om 2.00u al compleet gaar. Of eerder.

Maar ben ook wel benieuwd naar wat Nemo vroeg.



Klinkt spannend, Nemo! Ben zeer benieuwd!

En hoe was 't family-meeten? (leuk uiteraard, volgens mij heef Habibi net zo'n uitwerking op mensen als R.: als ie leuk lacht en iets grappigs zegt, vindt iedereen 'm meteen sympathiek)

En in Ehv afspreken is zeker leuk!



Fille: je begrijpt toch wel dat je met de melding 'ik heb een cadeau gekocht' niet wegkomt. Lijkt me zeer essentieel voor ons dat je wel even meldt wat het cadeau dan is.



Es: dat was grappig geweest, 'n mini-meeting!

We hebben gister allebei met 'n kop vol snot en af en toe in de stromende regen in A'dam rondgesjokt dus. Uiteindelijk toch geen rondvaart gedaan, bewaren we tot de volgende keer als 't wel mooi weer is. R. vond vooral de oude scheve huisjes bij 't station die volgend jaar om lijken te vallen zeer amusant. Was wel erg grappig. En de hoeveelheid fietsen trouwens ook. En mensen die met hun kindjes in zo'n bakfietsje rondrijden.

We zijn via de Dam naar de Jordaan gewandeld, tussendoor af en toe geschuild in winkels. En in de Jordaan door de straatjes gesjokt, koffie gedronken in 'n vaag cafétje (bedacht me daar -waar plat A'dams gepraat werd- dat als we met de ldr-dames ooit gaan meeten dat qua elkaars manier van praten heel maf is, dat was tenminste bij de meeting van de marokkaanse liefdes wel toen we meetten. En toen ik Nemo 'n keer aan de telefoon had, riep die na de 1e zin meteen "je praat Brabants!")

Anyway: we zijn toch via de Kalverstraat terug naar 't station gelopen, daar m'n verjaardagcadeau van m'n ouders opgemaakt (goed gescoord! Superleuk bloesje van 90 voor 22,50 en Esprit-spijkerbroek voor 20, die prijzen maken de kleren meteen nog wat leuker). En toch niet meer in A'dam gegeten, geen zin om bij 't station in de buurt te eten, dus in Eindhoven in m'n favoriete eetcafé gegeten, was érg leuk.

(ben verliefd! Zeer verliefd! En we hebben vandaag 'n jubileumpje: R. is 'n half jaar in Belgique, dat gaat zo snel!)



En Es: dat zijn de betere mannen: ook lief als je ziek bent.

Kan de mijne nog wat van leren, dat is 'n echte kerel wat dat betreft. De eerste 2 dagen toen ik snipverkouden was (vermoed nu na 2 weken trouwens dat 't bijholte-ontsteking is, denk dat ik toch maar 'n keer naar de huisarts ga), was ie heel lief. Maar na 2 dagen issie dat weer vergeten of vindt ie dat 't over moet zijn (vermoed ik). Nu is hij zelf net zo grieperig als ik, en dat is wel 'n beetje zielig ja.



Jooles: klinkt goed! Fijn dat je zo snel bij de psycholoog terecht kunt, en die andere dingen zijn minstens net zo fijn. Weekendje Sevilla is wel 'n erg leuk vooruitzicht.



Yas:

(en die rooie ook)

Haha Fille, ben nu wel razendbenieuwd wat 't is!!!



yas, hoe lang moet je nu nog op de uitslag wachten???



Wat ik soms niet leuk vind aan Spanje (voor de vragenstellers en andere geïnteresseerden) is dat alles hier supersloom is. Ik heb bijvoorbeeld (net als mijn medestudenten) nog geen studentenpasje, nog geen bieblidmaatschapskaart en nog geen account om toegang te hebben tot 't afgeschermde studentengedeelte op de internetpagina. Daar staan oa de punten op, en die weet ik dus ook niet. Als je iemand aanspreekt schuiven ze allemaal verantwoordelijkheid af en niemand weet ooit iets. Dat is de taak van facilitair bedrijf, ict-afdeling, etc. Prima, maar jij bent míjn aanspreekpunt! Overigens betaal ik 8500 euro hiervoor (klein, niet onbelangrijk detail). De bieb is doordeweeks open tot negen uur (ik heb tot acht uur college) en in 't weekend alleen zaterdagochtend. Als er op vrijdag de een of de andere heilige geëerd wordt (en dus alles dicht is en er geen colleges zijn) gooien ze de bieb gewoon helemaal dicht van donderdagavond tot maandagochtend. Het Europees documentatiecentrum waar ik vaak moet zijn, gaat tussen de middag trouwens een paar uur dicht, vanwege lunch. (nogmaals: 8500 euro he).

Internet heb ik nog steeds niet, en wederom is die winkel open van 11 tot 14 en dan weer van vijf tot acht (maar ik heb van vier tot acht college). Het universitair sportcentrum is alleen open van 13 tot 16 trouwens. Ik moet tijd inruimen om naar de winkel te gaan, maar als ik daar aankom zegt de winkelbediende doodleuk 'ik ben een vervanger, geen flauw idee'.

Nu ik dan eindelijk uitsluitsel heb blijkt 't dat er een fout is gemaakt. Uiteraard niet met het eerst telefoonlijn aanleggen, waardoor ik nu met een rekening zit van 40 euro telefoonlijnhuur. Dat zit in 't internetpakket maarja internet is er nog niet (dankzij fout van hen). Telefoonlijnhuur kost ook geen 40 euro uiteraard maar 16 dus daar is ook een fout gemaakt. Helaas krijg ik geen contact met het servicenummer. Toen ik hoofdkantoor van de winkel belde om te klagen en om te eisen dat zij mijn telefoonlijn in elk geval betaalden, werd ik doorgeschakeld en wist niemand waar ik moest zijn daarvoor. Ze konden me niet doorschakelen en ook niet een ander nummer geven. Internet moet verplicht voor een jaar afgesloten worden, maar ik heb nog maar een half jaar de master, dus dat is ook heel fijn. Internet kost veertig euro per maand.

Nou, en zo is dus alles.

Ik heb een bankrekening geopend en tuurlijk kon ik daarmee internetbankieren, je gaat gewoon naar de pagina en je kan inloggen. Okee prima. Ik naar de pagina, staat er 'vul je pincode in dat is de code die je in de geldautomaten gebruikt'. Dus die voer ik in, tot drie keer toe: geblokkeerd. Ohja, fijn. Ik naar de bank, waar ik (geloof me) een uur heb moeten wachten voor ik aan de beurt was (en ondertussen zijn de bankbediendes vast héél druk bezig met wat anders, maar ze doen niet echt hun best om die indruk te wekken, ze zien eruit of ze gewoon wat zitten te grasduinen op internet of in hun dossiermappen etc). Och ja pincode geblokkeerd. Nou, opnieuw geactiveerd (waarbij overigens de bankbediende gewoon bleef kijken toen de pincode op 't scherm kwam). Ik heb denk ik een keer of tien gezegd dat ik een buitenlander ben die nog nooit een rekening heeft gehad in Spanje dus dat niets voor mij vanzelfsprekend is. Nadat ik nóg een keer navraag of ik zo wél internetbankieren kan, zegt hij 'oh was het díe code, ja dat is een andere code'. Die overigens nooit iemand aan mij gegeven heeft, ook niemand heeft de moeite genomen te vertellen dat daar überhaupt een andere code voor nodig is. Nou gaan we die opzoeken. Weer opnieuw in de rij (want kan alleen bij de betaalautomaat), en toen bleek er een technisch probleem waardoor de code niet gegeven kon worden. Hij had verder ook geen oplossing (dat hebben ze hier nooit, je moet zelf oplossingen verzinnen en aandragen en dan willen ze soms nog wel zeggen of dat kan ja of nee). Andere bank kon 't mij dus wel geven, zit er hier nog een ander filiaal? Ja hoor op vijfhonderd meter. Dat bleek meer 2000 maargoed ik had 't gehaald. Weer hetzelfde grapje van wachten, nieuwe pincode voor internetbankieren etc. Ik had verteld dat ik een ticket wilde kopen en of dat nu dan kon met deze pincode, ook gezegd dat ik een buitenlander ben dat ik niets weet etc. Ik weer lopend terug naar huis, en toen ik 't daar probeerde, nouja, je raadt 't al.

Dus heb ik gebeld naar 't nummer op mijn scherm en zei die mevrouw dat ik daarvoor eerst een andere code moest activeren.

Ik ben bezig geweest 't ticket te boeken van acht uur 's ochtends tot één uur 's middags.

En dat gebeurt dus heel vaak. Vaak denk ik 'wat heb ik nou eigenlijk gedaan deze ochtend' en vaak moet ik dan constateren dat ik eigenlijk niks voor elkaar gekregen heb en weinig concreets heb gedaan, maar toch uren in touw ben geweest. Dat maakt mij echt gek. In Nederland zijn er mensen die míj langzaam vinden maar goeie god, hier zijn de mensen écht langzaam. Vaak loop ik op straat en hoor ik alleen maar in mijn hoofd 'doorlopen slome doorlopen slome'. Ook in de supermarkt. Vijf wachtenden nieuwe rij? Forget it. Denk eerder aan vijftig wachtenden en rijen a la kerstmis die de hele winkel doorslingeren. Ik ben zelf anderhalf jaar caissiere geweest en werkte denk ik zes keer zo snel als de Spaanse caissieres die vooral geen calorieën willen verspillen door te werken en hun armen zo langzaam mogelijk bewegen. Horror.

Misschien als ik mijn zaakjes goed op orde heb (dus een bankrekening die 't doet en financieën waar ik bij kan, een normale telefoonverbinding en normaal internet, ik noem maar wat) dat 't wat draaglijker wordt.

Als je op vakantie komt is 't vast heerlijk dat het in dit tempo gaat, maar als je echt wat moet doen, zoals bv. je mastertitel halen, wordt 't toch al vrij snel ergerlijk. Het probleem is niet dat iets 4 weken duurt, want als ik dat vantevoren maar weet, dan kan je je daar op instellen. Het probleem is dat 't gewoon maar afwachten is, of dat men zegt 'binnen twee weken' en dat dat dan (uiteraard) niet gebeurt, en je constant zelf overal achteraan moet om te zien of de andere partij zich wel aan zijn deel van de afspraak houdt. En dat is nogal tijdrovend. Ik mis ook de fiets hier, want alles met de metro en te voet zorgt er ook voor dat 't allemaal net een tikkie langzamer is.



Er zijn ook veel leuke dingen aan Spanje hoor, maar dit is wel mijn ergernis nummer een (en twee t/m tien for that matter). Ik hoop dat ik een manier kan vinden om er mee om te gaan, want als 't even meezit blijf ik hier nog wel een paar jaar.

Door in Madrid te wonen krijg ik trouwens ook allerlei wensdromen over New York en wil ik heel graag in zo'n energieke stad wonen, kijken of dat wat is. Deze stad remt af.

Ohja, wat positief is is dat het een doorlopende training in assertiviteit is. Je moet constant overal bovenop zitten want anders wordt er geen bal gedaan en ben jij natuurlijk de dupe. Vriend zei heel vaak dat ik gewend ben 'dat alles in mijn mond gegeven wordt' en dat vond ik altijd superlullig maar nu zie ik dat 't zo is. In Nederland is vrijwel alles gewoon supergoed geregeld. En ik ga er dus ook vanuit dat dingen goed geregeld zijn. Nu niet meer natuurlijk

Nu zit ik er ook niet meer mee om iemand aan te spreken op zijn verantwoordelijkheid op een niet mis te verstane manier, want meestal ben ik ook gewoon echt pissig.

Grappig, in Guatemala geleerd af te dingen, hier geleerd assertieve bitch te zijn, 't wordt nog wel wat met mij

Kwil ook weten wat berliner voor een cadeau krijgt.



Marg, vervelend al die romslomp. Bij welke bank zit jij? Ik heb voor mijn werk regelmatig met La Caixa te maken en die vind ik altij heel behulpzaam. En het internetbankieren doet het bij hun ook.