Relaties
alle pijlers
Mijn vriendin heeft borderliner.
maandag 3 oktober 2011 om 08:47
Nog nooit heb ik zoveel van iemand gehouden als van haar maaar Zo nou en dan speelde haar depressies op en moest ik van haar het huis uit, was ik eenmaal weg dan wilde ze dat ik weer terug kwam, haat liefde , kan niet met en zonder je noemde ze het zelf.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
woensdag 5 oktober 2011 om 09:49
woensdag 5 oktober 2011 om 09:51
quote:pattel schreef op 05 oktober 2011 @ 09:23:
vooral omdat ze in feite wel oprecht zijn in hun liefde maar steeds omslaan van liefde naar haat en terug naar liefde. Het is zoals een drankverslaafde die erg hatelijk, aggressief en gevaarlijk kan zijn wanneer hij dronken is maar in feite zo lief, toegewijd en betrokken in zijn "normale" toestand.
Dit stukje herken ik zeer. Door de grenzeloosheid van zichzelf heeft men dit ook vaak naar anderen waardoor ze heel behulpzaam, hardwerkend en 'trouwlustig' zijn.
Wat jij treffend zei Palanja is dat er iets in hun persoonlijkheid ontbreekt waardoor zij in feite de ander nodig hebben om te kunnen voelen en beleven, vandaar de uitlokking van reacties (en de frustraties van het betrokken leed).
Naar mate men ouder wordt en de scherpe randen slijten zal eigenliefde zelden een sterk karaktereigenschap worden maar wel een waar berusting, acceptatie en inzicht een grote rol speelt.
vooral omdat ze in feite wel oprecht zijn in hun liefde maar steeds omslaan van liefde naar haat en terug naar liefde. Het is zoals een drankverslaafde die erg hatelijk, aggressief en gevaarlijk kan zijn wanneer hij dronken is maar in feite zo lief, toegewijd en betrokken in zijn "normale" toestand.
Dit stukje herken ik zeer. Door de grenzeloosheid van zichzelf heeft men dit ook vaak naar anderen waardoor ze heel behulpzaam, hardwerkend en 'trouwlustig' zijn.
Wat jij treffend zei Palanja is dat er iets in hun persoonlijkheid ontbreekt waardoor zij in feite de ander nodig hebben om te kunnen voelen en beleven, vandaar de uitlokking van reacties (en de frustraties van het betrokken leed).
Naar mate men ouder wordt en de scherpe randen slijten zal eigenliefde zelden een sterk karaktereigenschap worden maar wel een waar berusting, acceptatie en inzicht een grote rol speelt.
woensdag 5 oktober 2011 om 09:54
quote:batwom schreef op 05 oktober 2011 @ 09:49:
[...]
Misschien voelt Coban zich kut, is hij dingen aan het regelen/aan het werk en heeft het forum geen prioriteit. Zou me daar wel iets bij kunnen voorstellen.
Maar door dat kutgevoel heeft hij iets gestart waarvan hij nu afstand neemt, dat rijmt moeilijk.
Leuk trouwens dat ik je tref want ik heb al tijden een brandende vraag aan jou. Waar kan dat om dit topic niet te vervuilen...?
[...]
Misschien voelt Coban zich kut, is hij dingen aan het regelen/aan het werk en heeft het forum geen prioriteit. Zou me daar wel iets bij kunnen voorstellen.
Maar door dat kutgevoel heeft hij iets gestart waarvan hij nu afstand neemt, dat rijmt moeilijk.
Leuk trouwens dat ik je tref want ik heb al tijden een brandende vraag aan jou. Waar kan dat om dit topic niet te vervuilen...?
woensdag 5 oktober 2011 om 09:58
quote:campari schreef op 05 oktober 2011 @ 09:54:
[...]
Maar door dat kutgevoel heeft hij iets gestart waarvan hij nu afstand neemt, dat rijmt moeilijk.
Leuk trouwens dat ik je tref want ik heb al tijden een brandende vraag aan jou. Waar kan dat om dit topic niet te vervuilen...?
Een brandende vraag aan mij? Doe maar even hier, halen we het zometeen wel weer weg toch?
(Ben er nog heel even en moet dan de deur uit.)
[...]
Maar door dat kutgevoel heeft hij iets gestart waarvan hij nu afstand neemt, dat rijmt moeilijk.
Leuk trouwens dat ik je tref want ik heb al tijden een brandende vraag aan jou. Waar kan dat om dit topic niet te vervuilen...?
Een brandende vraag aan mij? Doe maar even hier, halen we het zometeen wel weer weg toch?
(Ben er nog heel even en moet dan de deur uit.)
woensdag 5 oktober 2011 om 11:24
quote:iry schreef op 05 oktober 2011 @ 09:03:
Palanja,
Met alle respect maar jij verwijt een aantal forummers dingen waar je jezelf ook schuldig aan maakt.
Jij kan ook heel vooringenomen overkomen, en staat ook weinig open voor een andere visie.
Kan je moeilijk loslaten? ( oprechte vraag)
Dat zou voor mij het kunnen verklaren waarom je zo vasthoudend bent.
Begrijp mij niet verkeerd, ik vind je echt geen foute kerel hoor ( af en toe een pain in the ass in discussie's ).
Dat is wat mij opvalt.
Overigens discussieert iedereen hier vanuit zijn eigen referentiekader, objectief in een discussie staan wanneer je met een eigen rugzak rondloopt is onmogelijk.
Ik begrijp overigens dat je exvrouw nog steeds geen therapie wil aangaan omdat ze vindt dat er niets met haar aan de hand is?
Dat lijkt mij oprecht lastig te verteren gezien je kinderen samen hebt en er een omgang moet blijven bestaan.
Heb je zelf individuele therapie gehad? of samen met je ex? want dat maak ik nog niet helemaal op uit je posts.
Iry,
Ook ik heb absoluut geen hekel aan jou, laat dat even duidelijk zijn.
Je kan mij echter niet mijn verwijt aan jou voor de voeten gooien.
Ik praat over mijn persoonlijke ervaring met een borderliner en jij vanuit je eigen ervaring met een narcistische man en je eigen ptss.
Dat is echt een enorm onderscheid.
Lees het verhaal van Pattel even hiervoor; wanneer je met hem in detail zou treden kom je dezelfde zaken tegen die ik al vaak heb aangekaart.
Ik herken zijn verhaal, hoe beknopt ook, direct en verwacht dat hij veel ervaringen heeft die ik ook gehad heb.
Nee, mijn ex is wel degelijk onder behandeling alleen recent geswitched van instelling.
Dat betekent dat het opnieuw afwachten is hoe ze reageert op de nieuwe behandeling.
Ze ontkent overigens nog steeds danwel geeft ze een andere draai en diagnoses die allang gesteld zijn.
Dat is typisch overigens.
Zelf heb ik allerlei iniatieven met haar ondernomen, ook na de relatie.
De laatste heb ik afgebroken vanwege opnieuw een vertrouwensbreuk.
Palanja,
Met alle respect maar jij verwijt een aantal forummers dingen waar je jezelf ook schuldig aan maakt.
Jij kan ook heel vooringenomen overkomen, en staat ook weinig open voor een andere visie.
Kan je moeilijk loslaten? ( oprechte vraag)
Dat zou voor mij het kunnen verklaren waarom je zo vasthoudend bent.
Begrijp mij niet verkeerd, ik vind je echt geen foute kerel hoor ( af en toe een pain in the ass in discussie's ).
Dat is wat mij opvalt.
Overigens discussieert iedereen hier vanuit zijn eigen referentiekader, objectief in een discussie staan wanneer je met een eigen rugzak rondloopt is onmogelijk.
Ik begrijp overigens dat je exvrouw nog steeds geen therapie wil aangaan omdat ze vindt dat er niets met haar aan de hand is?
Dat lijkt mij oprecht lastig te verteren gezien je kinderen samen hebt en er een omgang moet blijven bestaan.
Heb je zelf individuele therapie gehad? of samen met je ex? want dat maak ik nog niet helemaal op uit je posts.
Iry,
Ook ik heb absoluut geen hekel aan jou, laat dat even duidelijk zijn.
Je kan mij echter niet mijn verwijt aan jou voor de voeten gooien.
Ik praat over mijn persoonlijke ervaring met een borderliner en jij vanuit je eigen ervaring met een narcistische man en je eigen ptss.
Dat is echt een enorm onderscheid.
Lees het verhaal van Pattel even hiervoor; wanneer je met hem in detail zou treden kom je dezelfde zaken tegen die ik al vaak heb aangekaart.
Ik herken zijn verhaal, hoe beknopt ook, direct en verwacht dat hij veel ervaringen heeft die ik ook gehad heb.
Nee, mijn ex is wel degelijk onder behandeling alleen recent geswitched van instelling.
Dat betekent dat het opnieuw afwachten is hoe ze reageert op de nieuwe behandeling.
Ze ontkent overigens nog steeds danwel geeft ze een andere draai en diagnoses die allang gesteld zijn.
Dat is typisch overigens.
Zelf heb ik allerlei iniatieven met haar ondernomen, ook na de relatie.
De laatste heb ik afgebroken vanwege opnieuw een vertrouwensbreuk.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 5 oktober 2011 om 11:53
Palanja ik kan je van alles voor je voeten gooien
Echter is dat niet mij intentie om zaken op de man te gaan spelen.
ik verbaas mij gewoon dat je anderen eigenschappen verwijt, die ik in jou manier van discussieren ook herken.
Nu is discussieren een kunst op zich en heeft best wat vaardigheden nodig.
Iets wat ik zo leuk vind op dit forum te zien, en te leren hoe er verschillende discussie's kunnen ontstaan en hoe deze gevoerd worden( en je zelf voert, ook verschillend naar gelang je discussiepartners)
We hebben weliswaar beiden andere ervaringen maar een overlappende dat we beiden uit een moeizame relatie komen.
We hebben alleen een andere visie op aandeel.
Therapie is overigens een lastig iets.
Geholpen worden heeft nogal wat randvoorwaarden nodig die deels bij jezelf liggen en afhankelijk van de juiste vorm die bij je past en het treffen van een therapeut die de juiste snaar weet te raken.
Heeft mij ook een zoektocht van jaren gekost.
Heb je zelf niet de behoefte eens met een prof. te praten?
Ik meen te lezen dat je nog met veel oud zeer zit en nog erg vast zit in het verleden.
Verder gaan na een moeizame relatie vraagt veel van je.
Een stukje zelfreflectie kan en leren van wat je hebt meegemaakt kan daar behulpzaam in zijn.
Echter is dat niet mij intentie om zaken op de man te gaan spelen.
ik verbaas mij gewoon dat je anderen eigenschappen verwijt, die ik in jou manier van discussieren ook herken.
Nu is discussieren een kunst op zich en heeft best wat vaardigheden nodig.
Iets wat ik zo leuk vind op dit forum te zien, en te leren hoe er verschillende discussie's kunnen ontstaan en hoe deze gevoerd worden( en je zelf voert, ook verschillend naar gelang je discussiepartners)
We hebben weliswaar beiden andere ervaringen maar een overlappende dat we beiden uit een moeizame relatie komen.
We hebben alleen een andere visie op aandeel.
Therapie is overigens een lastig iets.
Geholpen worden heeft nogal wat randvoorwaarden nodig die deels bij jezelf liggen en afhankelijk van de juiste vorm die bij je past en het treffen van een therapeut die de juiste snaar weet te raken.
Heeft mij ook een zoektocht van jaren gekost.
Heb je zelf niet de behoefte eens met een prof. te praten?
Ik meen te lezen dat je nog met veel oud zeer zit en nog erg vast zit in het verleden.
Verder gaan na een moeizame relatie vraagt veel van je.
Een stukje zelfreflectie kan en leren van wat je hebt meegemaakt kan daar behulpzaam in zijn.
woensdag 5 oktober 2011 om 13:02
quote:iry schreef op 05 oktober 2011 @ 11:53:
Palanja ik kan je van alles voor je voeten gooien
Echter is dat niet mij intentie om zaken op de man te gaan spelen.
ik verbaas mij gewoon dat je anderen eigenschappen verwijt, die ik in jou manier van discussieren ook herken.
Nu is discussieren een kunst op zich en heeft best wat vaardigheden nodig.
Iets wat ik zo leuk vind op dit forum te zien, en te leren hoe er verschillende discussie's kunnen ontstaan en hoe deze gevoerd worden( en je zelf voert, ook verschillend naar gelang je discussiepartners)
We hebben weliswaar beiden andere ervaringen maar een overlappende dat we beiden uit een moeizame relatie komen.
We hebben alleen een andere visie op aandeel.
Therapie is overigens een lastig iets.
Geholpen worden heeft nogal wat randvoorwaarden nodig die deels bij jezelf liggen en afhankelijk van de juiste vorm die bij je past en het treffen van een therapeut die de juiste snaar weet te raken.
Heeft mij ook een zoektocht van jaren gekost.
Heb je zelf niet de behoefte eens met een prof. te praten?
Ik meen te lezen dat je nog met veel oud zeer zit en nog erg vast zit in het verleden.
Verder gaan na een moeizame relatie vraagt veel van je.
Een stukje zelfreflectie kan en leren van wat je hebt meegemaakt kan daar behulpzaam in zijn.
Jij speelt juist vaak op de man, Iry.
Kijk maar hoe je aan dit topic begon.
Je kan wel proberen mij een spiegel voor te houden maar dat heeft geen zin, want wij zijn het fundamenteel oneens over een aantal zaken, waaronder de zogenaamde spiegel die jij jezelf voorhoudt.
Jij vindt dat ik mijn aandeel relativeer en ik vind dat jij borderline in een relatie relativeert.
That's it
Palanja ik kan je van alles voor je voeten gooien
Echter is dat niet mij intentie om zaken op de man te gaan spelen.
ik verbaas mij gewoon dat je anderen eigenschappen verwijt, die ik in jou manier van discussieren ook herken.
Nu is discussieren een kunst op zich en heeft best wat vaardigheden nodig.
Iets wat ik zo leuk vind op dit forum te zien, en te leren hoe er verschillende discussie's kunnen ontstaan en hoe deze gevoerd worden( en je zelf voert, ook verschillend naar gelang je discussiepartners)
We hebben weliswaar beiden andere ervaringen maar een overlappende dat we beiden uit een moeizame relatie komen.
We hebben alleen een andere visie op aandeel.
Therapie is overigens een lastig iets.
Geholpen worden heeft nogal wat randvoorwaarden nodig die deels bij jezelf liggen en afhankelijk van de juiste vorm die bij je past en het treffen van een therapeut die de juiste snaar weet te raken.
Heeft mij ook een zoektocht van jaren gekost.
Heb je zelf niet de behoefte eens met een prof. te praten?
Ik meen te lezen dat je nog met veel oud zeer zit en nog erg vast zit in het verleden.
Verder gaan na een moeizame relatie vraagt veel van je.
Een stukje zelfreflectie kan en leren van wat je hebt meegemaakt kan daar behulpzaam in zijn.
Jij speelt juist vaak op de man, Iry.
Kijk maar hoe je aan dit topic begon.
Je kan wel proberen mij een spiegel voor te houden maar dat heeft geen zin, want wij zijn het fundamenteel oneens over een aantal zaken, waaronder de zogenaamde spiegel die jij jezelf voorhoudt.
Jij vindt dat ik mijn aandeel relativeer en ik vind dat jij borderline in een relatie relativeert.
That's it
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 5 oktober 2011 om 13:45
quote:campari schreef op 05 oktober 2011 @ 09:51:
[...]
Dit stukje herken ik zeer. Door de grenzeloosheid van zichzelf heeft men dit ook vaak naar anderen waardoor ze heel behulpzaam, hardwerkend en 'trouwlustig' zijn.
Wat jij treffend zei Palanja is dat er iets in hun persoonlijkheid ontbreekt waardoor zij in feite de ander nodig hebben om te kunnen voelen en beleven, vandaar de uitlokking van reacties (en de frustraties van het betrokken leed).
Naar mate men ouder wordt en de scherpe randen slijten zal eigenliefde zelden een sterk karaktereigenschap worden maar wel een waar berusting, acceptatie en inzicht een grote rol speelt.
Hi Campari,
Het ontbrekende stukje in de persoonlijkheid van een borderliner is niet is niet mijn verzinsel, mag daar dus helaas niet de credits voor opnemen.
Een psycholoog die gespecialiseerd is in borderline heeft mij heel beknopt en duidelijk uitgelegd wat borderline is.
Dit was voor mij wel een eye opener omdat je van nature probeert duidelijk te maken waar je probleem als partner ligt en dat je wil dat de borderliner daar anders mee omgaat.
Op dat moment ging bij mij het licht op waarom volkomen logica nooit post vatte.
De depressies bij borderliners ontstaan ook op die manier.
[...]
Dit stukje herken ik zeer. Door de grenzeloosheid van zichzelf heeft men dit ook vaak naar anderen waardoor ze heel behulpzaam, hardwerkend en 'trouwlustig' zijn.
Wat jij treffend zei Palanja is dat er iets in hun persoonlijkheid ontbreekt waardoor zij in feite de ander nodig hebben om te kunnen voelen en beleven, vandaar de uitlokking van reacties (en de frustraties van het betrokken leed).
Naar mate men ouder wordt en de scherpe randen slijten zal eigenliefde zelden een sterk karaktereigenschap worden maar wel een waar berusting, acceptatie en inzicht een grote rol speelt.
Hi Campari,
Het ontbrekende stukje in de persoonlijkheid van een borderliner is niet is niet mijn verzinsel, mag daar dus helaas niet de credits voor opnemen.
Een psycholoog die gespecialiseerd is in borderline heeft mij heel beknopt en duidelijk uitgelegd wat borderline is.
Dit was voor mij wel een eye opener omdat je van nature probeert duidelijk te maken waar je probleem als partner ligt en dat je wil dat de borderliner daar anders mee omgaat.
Op dat moment ging bij mij het licht op waarom volkomen logica nooit post vatte.
De depressies bij borderliners ontstaan ook op die manier.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 5 oktober 2011 om 13:49
quote:iry schreef op 05 oktober 2011 @ 13:16:
Dat is jouw visie dat ik op de man speel Palanja.
Jammer weer hoor dat je direct in de aanval gaat.
Jij hebt echt geen zelfkennis of je weet niet wat je zelf schrijft.
Moet ik weer gaan quoten?
Ik kies dus niet de aanval, ik reageer op wat jij schrijft.
Dat is jouw visie dat ik op de man speel Palanja.
Jammer weer hoor dat je direct in de aanval gaat.
Jij hebt echt geen zelfkennis of je weet niet wat je zelf schrijft.
Moet ik weer gaan quoten?
Ik kies dus niet de aanval, ik reageer op wat jij schrijft.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 5 oktober 2011 om 13:54
quote:palanja schreef op 05 oktober 2011 @ 13:49:
[...]
Jij hebt echt geen zelfkennis of je weet niet wat je zelf schrijft.
Moet ik weer gaan quoten?
Ik kies dus niet de aanval, ik reageer op wat jij schrijft.
En dit vind je een vriendelijke post Palanja?
"moet ik weer gaan quoten" Wat is dit nu weer voor een kinderlijke vorm van iemand aanspreken?
Djeez!!
Ik vind je desondanks je manier van discussieren( of welicht juist) op een onhandige manier grappig
* hamer op de kop smiley
[...]
Jij hebt echt geen zelfkennis of je weet niet wat je zelf schrijft.
Moet ik weer gaan quoten?
Ik kies dus niet de aanval, ik reageer op wat jij schrijft.
En dit vind je een vriendelijke post Palanja?
"moet ik weer gaan quoten" Wat is dit nu weer voor een kinderlijke vorm van iemand aanspreken?
Djeez!!
Ik vind je desondanks je manier van discussieren( of welicht juist) op een onhandige manier grappig
* hamer op de kop smiley
woensdag 5 oktober 2011 om 13:56
@ Iry,
Laten we hiermee ophouden.
Ik heb een heel duidelijke mening vanuit welk perspecief jij dingen schrijft.
Iedereen heeft een referentiekader maar die van jou vind ik gewoon heel erg gekleurd.
Daar gaan wij het nooit eens over worden, dus stop gewoon mij te analyseren.
Laten we hiermee ophouden.
Ik heb een heel duidelijke mening vanuit welk perspecief jij dingen schrijft.
Iedereen heeft een referentiekader maar die van jou vind ik gewoon heel erg gekleurd.
Daar gaan wij het nooit eens over worden, dus stop gewoon mij te analyseren.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 5 oktober 2011 om 14:14
quote:palanja schreef op 05 oktober 2011 @ 13:56:
@ Iry,
Laten we hiermee ophouden.
Ik heb een heel duidelijke mening vanuit welk perspecief jij dingen schrijft.
Iedereen heeft een referentiekader maar die van jou vind ik gewoon heel erg gekleurd.
Daar gaan wij het nooit eens over worden, dus stop gewoon mij te analyseren.
Stop jij dan ook met exact hetzelfde doen als wat jij mij verwijt.
Iets van splinter en balk zeg maar.
@ Iry,
Laten we hiermee ophouden.
Ik heb een heel duidelijke mening vanuit welk perspecief jij dingen schrijft.
Iedereen heeft een referentiekader maar die van jou vind ik gewoon heel erg gekleurd.
Daar gaan wij het nooit eens over worden, dus stop gewoon mij te analyseren.
Stop jij dan ook met exact hetzelfde doen als wat jij mij verwijt.
Iets van splinter en balk zeg maar.