Relaties
alle pijlers
Mijn vriendin heeft borderliner.
maandag 3 oktober 2011 om 08:47
Nog nooit heb ik zoveel van iemand gehouden als van haar maaar Zo nou en dan speelde haar depressies op en moest ik van haar het huis uit, was ik eenmaal weg dan wilde ze dat ik weer terug kwam, haat liefde , kan niet met en zonder je noemde ze het zelf.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
dinsdag 4 oktober 2011 om 08:29
quote:morrissey schreef op 04 oktober 2011 @ 03:53:
TO vraagt in zijn openingstopic:
"maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??"
Ik denk dat het voor derden onmogelijk is te zeggen of TO de juiste beslissing heeft genomen. Dat blijkt al uit onze beide antwoorden. Jij vertelt dat je getrouwd bent geweest, ik ben het na 30 jaar nog steeds. Uiteindelijk is een relatie een soort symbiose en hangt het er denk ik vanaf wat je nog uit een relatie weet te halen en hoe dat zijn plek vindt binnen je eigen persoonlijke behoeften en angsten. Ik zei al: ik ben er nog, en wat 'we bereikt hebben" is meer dan ik jaren terug ooit had durven dromen. Maar tegelijk zijn er aspecten aan deze relatie waar ik nog vaak mee worstel.
quote:Ook wat mijn aandeel was in zijn probleem.
Terwijl ik niet beter wist en dacht dat ik hem hielp hield ik zijn probleem in stand.
Je maakt me heel nieuwsgierig. Hier speelde dat namelijk ook. Ik zeg wel eens: mijn grootste fout was dat ik haar probeerde te begrijpen en met haar meeging in haar kromheden. Sterker nog, me die kromheden eigen maakte. Kan je er iets meer over vertellen?
TO vraagt in zijn openingstopic:
"maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??"
Ik denk dat het voor derden onmogelijk is te zeggen of TO de juiste beslissing heeft genomen. Dat blijkt al uit onze beide antwoorden. Jij vertelt dat je getrouwd bent geweest, ik ben het na 30 jaar nog steeds. Uiteindelijk is een relatie een soort symbiose en hangt het er denk ik vanaf wat je nog uit een relatie weet te halen en hoe dat zijn plek vindt binnen je eigen persoonlijke behoeften en angsten. Ik zei al: ik ben er nog, en wat 'we bereikt hebben" is meer dan ik jaren terug ooit had durven dromen. Maar tegelijk zijn er aspecten aan deze relatie waar ik nog vaak mee worstel.
quote:Ook wat mijn aandeel was in zijn probleem.
Terwijl ik niet beter wist en dacht dat ik hem hielp hield ik zijn probleem in stand.
Je maakt me heel nieuwsgierig. Hier speelde dat namelijk ook. Ik zeg wel eens: mijn grootste fout was dat ik haar probeerde te begrijpen en met haar meeging in haar kromheden. Sterker nog, me die kromheden eigen maakte. Kan je er iets meer over vertellen?
dinsdag 4 oktober 2011 om 08:41
Dit topic raakt mij echt als iemand die Bordeline heeft. Het gekke is dat wij altijd als berschuldiging krijgen dat we zwart wit denken zonder nuance. Maar dat ik juist hier lees dat degene die geleefd hebben met een borderliner zulke zwart wit stellingen innemen.
Voor mij is het leven niet makkelijk. Toch heb ik nog nooit iemand geslagen e.d. Bij mij is het juist dat ik mijn gevoelens en angsten niet eens durf te uiten omdat ik niet weet of ik dit denk of voel door de borderline of dat het juist is. Daarom gaan mensen vaak over mijn grenzen heen.
Moeilijk hoor dit allemaal
Voor mij is het leven niet makkelijk. Toch heb ik nog nooit iemand geslagen e.d. Bij mij is het juist dat ik mijn gevoelens en angsten niet eens durf te uiten omdat ik niet weet of ik dit denk of voel door de borderline of dat het juist is. Daarom gaan mensen vaak over mijn grenzen heen.
Moeilijk hoor dit allemaal
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:08
Snap wat je bedoelt bontekoe. Borderline wordt hier heel naar afgeschilderd. Erg zwart wit en ongenuanceerd. 2 van mijn liefste vriendinnen hebben het ook. Wat zo leuk aan ze is, is dat ze andere mensen heel goed in kunnen schatten en zich ontzettend goed kunnen inleven. Gevoelige vrouwen, die het soms heel moeilijk hebben met zichzelf en kunnen verzuipen in emotie. De 1 heeft al heel lang een stabiele relatie. De ander niet, maar die komt dan weer nooit van haar exen af, ze willen haar allemaal terug..
Palanja, als jouw vrouw echt borderline heeft, dan meen ik nu wel te snappen waarom ze het zo moeilijk met jou had. Je komt op mij ontzettend rigide over en je probeert op een hele nare manier mensen op woorden te pakken, zonder blijkbaar te kunnen of willen zien wat diegene bedoelt. Erg zwart -wit allemaal. Maar goed, nogmaals, de enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Met jezelf tot louter slachtoffer verklaren kom je niet zover. Behalve dat je verbitterd wordt en msch nogmaals in dezelfde valkuil van jou trapt. Want jij bent niet verandert.
Palanja, als jouw vrouw echt borderline heeft, dan meen ik nu wel te snappen waarom ze het zo moeilijk met jou had. Je komt op mij ontzettend rigide over en je probeert op een hele nare manier mensen op woorden te pakken, zonder blijkbaar te kunnen of willen zien wat diegene bedoelt. Erg zwart -wit allemaal. Maar goed, nogmaals, de enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Met jezelf tot louter slachtoffer verklaren kom je niet zover. Behalve dat je verbitterd wordt en msch nogmaals in dezelfde valkuil van jou trapt. Want jij bent niet verandert.
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:23
Goed,
Ik probeer het nog maar eens.
Er wordt weer benoemt dat het erover gaat dat de partner ook schuld heeft,
Het gaat hier helemaal niet om de schuldvraag.
Wat ik slechts aankaart is dat je ten alle tijden ook een aandeel hebt binnen je relatie en dus ook in een moeizame relatie.
Zoals Alex zelf ook benoemt, zijn fout was teveel meegaan in haar, te veel begrip willen hebben. Hij heeft het gered door meer zijn grenzen te trekken en meer kracht in te brengen( zo lees ik), een ander redt het daar niet mee.
Je kan een ander gewoon ook echt triggeren, of jezelf in een positie plaatsen waarin je je het slachtoffer gaat voelen.
Je kan weinig steunend zijn, of teveel lopen pamperen.
Kortom, het leest vaak nauw wanneer je samen een relatie hebt met meer gebruiksaanwijzing.
En het stoort mij dat er maar overheen gewalst wordt als zijnde niemand begrijpt hoe het is.
Ik heb zelf net zo goed in een zeer ongezonde relatie gezeten,.Manipulatie, mij zwak maken/houden, grootheidwaaanzin waarin mij vaak werd voorgeschoteld hoe geweldig hij is en ik niets en hoe dankbaar ik wel niet moet zijn dat hij dit zielige zwakke vogeltje in zijn nest hield.Wilde ik een keer links in plaats van rechts, dan dreigde hij de hele relatie te laten ontploffen en kon ik nog meer op mijn tenen lopen.
Nu zijn we uit elkaar en ik moet mij behoorlijk schrap zetten tegen zijn getreiter.
Ik kan heel verbitterd blijven en in de slachtofferrol blijven kruipen. En ja soms voel ik mij idd even het slachtoffer.
Maar ik ben heel blij dat zowel op het forum, irl en mijn therapeut mij er op wijzen dat ik ook een aandeel heb in hoe het was.
Daar kan ik namelijk wat mee, Dat zet je terug in je kracht. Ik kan hem niet veranderen, wel hoe ik er zelf mee omga en hoe ik in de toekomst in een relatie beweeg. Weten dat je zelf een aandeel hebt maakt ook dat je wat te kiezen hebt.
Je aandeel negeren maakt dat je je afhankelijk maakt van de grillen van de ander.
En dat geldt voor alle partijen binnen de relatie, dat maakt ook dat je vreselijk kan uitglijden.
Nee ik heb dit niet verdiend, iemand met Bordeline verdient ook niet te moeten leven de stoornis, een Narcist verdient het ook niet te moeten zijn zoals hij is, partners verdienen het niet.
Het komt allemaal voort uit beschadigingen in de persoonlijkheid. Daar vraagt niemand om.
Iedereen heeft recht op zijn eigen geluk, ik weet inmiddels wel dat je er zelf wat van moet maken en wanneer je het je laat ontnemen door een ander mag je best kritisch naar jezelf kijken waarom je dat doet.
Je hebt niet altijd in de hand wat je overkomt, wel een keuze hoe je ermee omgaat.
En dat is misschien niet altijd je eerste keuze, maar je hebt ook nog een tweede, derde..zelfs een vierde.
To kan twee dingen doen, of hij houdt enorm veel van haar en blijft in de situatie,of hij laat haar los omdat de relatie niet gaat opleveren wat hij in de liefde zoekt.
Beide keuzes hebben consequenties en die bittere pil zal je dan moeten slikken.
De partner van To heeft ook een keuze, ze gaat aan zichzelf werken, of niet.
Hiermee impliceer ik niet dat het allemaal maar makkelijk is, zeer zeker niet!
Je moet vaak heel wat hobbels nemen voordat je tot een keuze kan komen.En dat is vaak ook nog eens roeien met de riemen die je hebt.
Dat maakt vaak dat je moet kiezen voor je vierde keuze en de eerste moet loslaten omdat deze simpelweg niet mogelijk is.
Ik wens hier iedereen sterkte voor waar men het ook voor moet inzetten.
Ik probeer het nog maar eens.
Er wordt weer benoemt dat het erover gaat dat de partner ook schuld heeft,
Het gaat hier helemaal niet om de schuldvraag.
Wat ik slechts aankaart is dat je ten alle tijden ook een aandeel hebt binnen je relatie en dus ook in een moeizame relatie.
Zoals Alex zelf ook benoemt, zijn fout was teveel meegaan in haar, te veel begrip willen hebben. Hij heeft het gered door meer zijn grenzen te trekken en meer kracht in te brengen( zo lees ik), een ander redt het daar niet mee.
Je kan een ander gewoon ook echt triggeren, of jezelf in een positie plaatsen waarin je je het slachtoffer gaat voelen.
Je kan weinig steunend zijn, of teveel lopen pamperen.
Kortom, het leest vaak nauw wanneer je samen een relatie hebt met meer gebruiksaanwijzing.
En het stoort mij dat er maar overheen gewalst wordt als zijnde niemand begrijpt hoe het is.
Ik heb zelf net zo goed in een zeer ongezonde relatie gezeten,.Manipulatie, mij zwak maken/houden, grootheidwaaanzin waarin mij vaak werd voorgeschoteld hoe geweldig hij is en ik niets en hoe dankbaar ik wel niet moet zijn dat hij dit zielige zwakke vogeltje in zijn nest hield.Wilde ik een keer links in plaats van rechts, dan dreigde hij de hele relatie te laten ontploffen en kon ik nog meer op mijn tenen lopen.
Nu zijn we uit elkaar en ik moet mij behoorlijk schrap zetten tegen zijn getreiter.
Ik kan heel verbitterd blijven en in de slachtofferrol blijven kruipen. En ja soms voel ik mij idd even het slachtoffer.
Maar ik ben heel blij dat zowel op het forum, irl en mijn therapeut mij er op wijzen dat ik ook een aandeel heb in hoe het was.
Daar kan ik namelijk wat mee, Dat zet je terug in je kracht. Ik kan hem niet veranderen, wel hoe ik er zelf mee omga en hoe ik in de toekomst in een relatie beweeg. Weten dat je zelf een aandeel hebt maakt ook dat je wat te kiezen hebt.
Je aandeel negeren maakt dat je je afhankelijk maakt van de grillen van de ander.
En dat geldt voor alle partijen binnen de relatie, dat maakt ook dat je vreselijk kan uitglijden.
Nee ik heb dit niet verdiend, iemand met Bordeline verdient ook niet te moeten leven de stoornis, een Narcist verdient het ook niet te moeten zijn zoals hij is, partners verdienen het niet.
Het komt allemaal voort uit beschadigingen in de persoonlijkheid. Daar vraagt niemand om.
Iedereen heeft recht op zijn eigen geluk, ik weet inmiddels wel dat je er zelf wat van moet maken en wanneer je het je laat ontnemen door een ander mag je best kritisch naar jezelf kijken waarom je dat doet.
Je hebt niet altijd in de hand wat je overkomt, wel een keuze hoe je ermee omgaat.
En dat is misschien niet altijd je eerste keuze, maar je hebt ook nog een tweede, derde..zelfs een vierde.
To kan twee dingen doen, of hij houdt enorm veel van haar en blijft in de situatie,of hij laat haar los omdat de relatie niet gaat opleveren wat hij in de liefde zoekt.
Beide keuzes hebben consequenties en die bittere pil zal je dan moeten slikken.
De partner van To heeft ook een keuze, ze gaat aan zichzelf werken, of niet.
Hiermee impliceer ik niet dat het allemaal maar makkelijk is, zeer zeker niet!
Je moet vaak heel wat hobbels nemen voordat je tot een keuze kan komen.En dat is vaak ook nog eens roeien met de riemen die je hebt.
Dat maakt vaak dat je moet kiezen voor je vierde keuze en de eerste moet loslaten omdat deze simpelweg niet mogelijk is.
Ik wens hier iedereen sterkte voor waar men het ook voor moet inzetten.
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:29
@Iry:
Uit de lengte van post lees ik af hoezeer dit je allemaal nog raakt. Ik weet weinig van jouw verhaal verder, behalve van wat je hier tikt. Maar zal ik even een virtuele {hug} geven?
quote:Ik kan hem niet veranderen, wel hoe ik er zelf mee omga en hoe ik in de toekomst in een relatie beweeg.Applaus. Ik kan het er alleen maar helemaal mee eens zijn. Uiteindelijk maak je zelf de keuze's die je leven bepalen.
Uit de lengte van post lees ik af hoezeer dit je allemaal nog raakt. Ik weet weinig van jouw verhaal verder, behalve van wat je hier tikt. Maar zal ik even een virtuele {hug} geven?
quote:Ik kan hem niet veranderen, wel hoe ik er zelf mee omga en hoe ik in de toekomst in een relatie beweeg.Applaus. Ik kan het er alleen maar helemaal mee eens zijn. Uiteindelijk maak je zelf de keuze's die je leven bepalen.
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:41
Alex, thanks en zeker raakt het mij nog.
Ik ben nog erg aan het opkrabbelen uit deze relatie en de deuken aan het uitdeuken zeg maar.
Ik kan niet los komen van hem en daar ben ik zoooo aan toe.
Maar dat gaat wel komen, overal komt een einde aan.
Ondertussen werk ik hard aan mijzelf en een nieuwe toekomst opbouwen voor de kids en mij en probeer zoveel mogelijk de stoorzenders te ontwijken.
Alle energie die ik in mijn toekomst stop levert mij wat op. Alle energie die ik in het verleden stop houdt mij tegen.
Het kan mij slechts wat leren waarmee ik een nieuwe basis mijzelf aan kan meten.
Ik ben nog erg aan het opkrabbelen uit deze relatie en de deuken aan het uitdeuken zeg maar.
Ik kan niet los komen van hem en daar ben ik zoooo aan toe.
Maar dat gaat wel komen, overal komt een einde aan.
Ondertussen werk ik hard aan mijzelf en een nieuwe toekomst opbouwen voor de kids en mij en probeer zoveel mogelijk de stoorzenders te ontwijken.
Alle energie die ik in mijn toekomst stop levert mij wat op. Alle energie die ik in het verleden stop houdt mij tegen.
Het kan mij slechts wat leren waarmee ik een nieuwe basis mijzelf aan kan meten.
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:43
Goed uitgelegd, Iry. Ik was ook al verbaasd dat het woord 'schuld' ineens opdook. Verantwoordelijkheid is toch iets heel anders dan schuld. (vrolijke noot tussendoor: ik legde dit net aan mijn man voor, die nu een heel betoog aan het houden is over gemiste penalty's, of de speler dan schuld heeft of juist zijn verantwoordelijkheid heeft genomen.)
dinsdag 4 oktober 2011 om 10:08
Hardop denkend:
Als ik angst, verdriet, pijn of wat dan ook voel als reactie op iets dat mijn partner doet of juist niet doet, wie is er dan voor verantwoordelijk?
In de eerste plaats IK, IK en nog eens IK. Het is MIJN emotie, MIJN gevoel.
Mijn partner daarvoor verantwoordelijk maken maakt mij tot een willoos slachtoffer. Immers, alle oorzaken liggen dan bij die ander.
En dat geldt ook als je een partner hebt die vaak dingen doet die je moeilijk vindt. Je blijft zelf verantwoordelijk voor je emoties en de keuze's die je maakt.
Als ik angst, verdriet, pijn of wat dan ook voel als reactie op iets dat mijn partner doet of juist niet doet, wie is er dan voor verantwoordelijk?
In de eerste plaats IK, IK en nog eens IK. Het is MIJN emotie, MIJN gevoel.
Mijn partner daarvoor verantwoordelijk maken maakt mij tot een willoos slachtoffer. Immers, alle oorzaken liggen dan bij die ander.
En dat geldt ook als je een partner hebt die vaak dingen doet die je moeilijk vindt. Je blijft zelf verantwoordelijk voor je emoties en de keuze's die je maakt.
dinsdag 4 oktober 2011 om 10:22
Dat is mooi gezegd Alex.
Ik ben zelf ook een emotioneel weekdier en kan hier ook moeilijk mee omgaan.
Ik laat mij heel vaak vreselijk raken door anderen.
Maar weet je, het leven bestaat uit een vat van emotie's die je op iedere hoek van de straat tegen komt.
Ik leer nu ook mijn verantwoordelijkheid te nemen voor mijn emotie's
Want wanneer je constant de oorzaak bij de ander zoekt maakt het je zo vreselijk vatbaar voor alles waar je tegenaan loopt.
Ik mag zeker voelen, maar het is mijn gevoel.
Mijn vorige partner had zoveel invloed op mijn gevoel, kon mij daarin maken en breken.
Dan ben je totaal je eigen controle kwijt.
Ik ben zelf ook een emotioneel weekdier en kan hier ook moeilijk mee omgaan.
Ik laat mij heel vaak vreselijk raken door anderen.
Maar weet je, het leven bestaat uit een vat van emotie's die je op iedere hoek van de straat tegen komt.
Ik leer nu ook mijn verantwoordelijkheid te nemen voor mijn emotie's
Want wanneer je constant de oorzaak bij de ander zoekt maakt het je zo vreselijk vatbaar voor alles waar je tegenaan loopt.
Ik mag zeker voelen, maar het is mijn gevoel.
Mijn vorige partner had zoveel invloed op mijn gevoel, kon mij daarin maken en breken.
Dan ben je totaal je eigen controle kwijt.
dinsdag 4 oktober 2011 om 11:30
quote:rafaella schreef op 04 oktober 2011 @ 09:08:
Snap wat je bedoelt bontekoe. Borderline wordt hier heel naar afgeschilderd. Erg zwart wit en ongenuanceerd. 2 van mijn liefste vriendinnen hebben het ook. Wat zo leuk aan ze is, is dat ze andere mensen heel goed in kunnen schatten en zich ontzettend goed kunnen inleven. Gevoelige vrouwen, die het soms heel moeilijk hebben met zichzelf en kunnen verzuipen in emotie. De 1 heeft al heel lang een stabiele relatie. De ander niet, maar die komt dan weer nooit van haar exen af, ze willen haar allemaal terug..
Palanja, als jouw vrouw echt borderline heeft, dan meen ik nu wel te snappen waarom ze het zo moeilijk met jou had. Je komt op mij ontzettend rigide over en je probeert op een hele nare manier mensen op woorden te pakken, zonder blijkbaar te kunnen of willen zien wat diegene bedoelt. Erg zwart -wit allemaal. Maar goed, nogmaals, de enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Met jezelf tot louter slachtoffer verklaren kom je niet zover. Behalve dat je verbitterd wordt en msch nogmaals in dezelfde valkuil van jou trapt. Want jij bent niet verandert.
Je bent even aan het werk en zie daar!
Interessante reacties!
Het is duidelijk, borderliners zijn schatjes die boze wolven als partners hebben.
Mijn ex wil mij al 2 jaar terug nadat ze erachter kwam hoe het was zonder die vertrouwde steun en toeverlaat.
Ik weet niet wat jouw ervaringen zijn of dat jij zelf BPS hebt.
Wat ik wel weet dat jij het wel erg simpel stelt met dat je alleen zelf verantwoordelijk bent voor je gevoelens.
Dat zou dus betekenen dat heel veel mensen de pijp aan Maarten zouden geven en zich niet meer inzetten voor een partner of medemens.
Ouders die tegen hun kind zouden zeggen; jij bent dusdanig kwetsend, je bent volwassen dus je zoekt het maar uit / ik trek mijn handen er van af.
Een stoornis is een stoornis, het is naief om te denken dat die mensen alleen maar zielig zijn of juist ontzettend leuke mensen die heel normaal in het leven staan.
Snap wat je bedoelt bontekoe. Borderline wordt hier heel naar afgeschilderd. Erg zwart wit en ongenuanceerd. 2 van mijn liefste vriendinnen hebben het ook. Wat zo leuk aan ze is, is dat ze andere mensen heel goed in kunnen schatten en zich ontzettend goed kunnen inleven. Gevoelige vrouwen, die het soms heel moeilijk hebben met zichzelf en kunnen verzuipen in emotie. De 1 heeft al heel lang een stabiele relatie. De ander niet, maar die komt dan weer nooit van haar exen af, ze willen haar allemaal terug..
Palanja, als jouw vrouw echt borderline heeft, dan meen ik nu wel te snappen waarom ze het zo moeilijk met jou had. Je komt op mij ontzettend rigide over en je probeert op een hele nare manier mensen op woorden te pakken, zonder blijkbaar te kunnen of willen zien wat diegene bedoelt. Erg zwart -wit allemaal. Maar goed, nogmaals, de enige die je kunt veranderen, ben jezelf. Met jezelf tot louter slachtoffer verklaren kom je niet zover. Behalve dat je verbitterd wordt en msch nogmaals in dezelfde valkuil van jou trapt. Want jij bent niet verandert.
Je bent even aan het werk en zie daar!
Interessante reacties!
Het is duidelijk, borderliners zijn schatjes die boze wolven als partners hebben.
Mijn ex wil mij al 2 jaar terug nadat ze erachter kwam hoe het was zonder die vertrouwde steun en toeverlaat.
Ik weet niet wat jouw ervaringen zijn of dat jij zelf BPS hebt.
Wat ik wel weet dat jij het wel erg simpel stelt met dat je alleen zelf verantwoordelijk bent voor je gevoelens.
Dat zou dus betekenen dat heel veel mensen de pijp aan Maarten zouden geven en zich niet meer inzetten voor een partner of medemens.
Ouders die tegen hun kind zouden zeggen; jij bent dusdanig kwetsend, je bent volwassen dus je zoekt het maar uit / ik trek mijn handen er van af.
Een stoornis is een stoornis, het is naief om te denken dat die mensen alleen maar zielig zijn of juist ontzettend leuke mensen die heel normaal in het leven staan.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:08
Palanja ,
Wie zegt hier nu dat mensen met een stoornis schatjes zijn en partners de boze wolf?
Wie zegt ook dat je je niet meer moet inzetten voor je partner, kinderen of wie dan ook?
Waar lees je dat in vredesnaam?
Het lijkt alsof je eigen verantwoordelijkheid verwart met egoisme, maar dat zijn echt twee verschillende zaken.
Als mijn dochter huilend aan de telefoon zit, ben ik van slag ja.
Dan ga ik echt niet zeggen, zoek het lekker uit met je verdriet ik wil er geen last van hebben.
Ik kies er met alle liefde voor haar bij te staan waar ik kan, dat ik er van van slag raak is niet haar verantwoordelijkheid en zal ik zelf mee moeten dealen.
Een vriendin bellen, even uitjanken, haar vader bellen om even te levellen, whatever.
Of wanneer ze mij midden in de nacht belt kan ik de grens trekken dat ze mij mag bellen , maar ik wel mijn nachtrust nodig heb dus niet na 1.00( kan, ik kan ook kiezen dat niet te doen en dan deal ik er maar mee dat ik slaap tekort heb), grenzen stellen, keuzes maken, dealen met je eigen emotie's.
Dat is wat hier gezegd wordt, daarnaast vertik ik het idd om iemand met een stoornis als monster te benoemen.
Ik ken er genoeg die zonder ook geen lieverdjes zijn.
Het gaat er om wat je er zelf mee doet.
Wie zegt hier nu dat mensen met een stoornis schatjes zijn en partners de boze wolf?
Wie zegt ook dat je je niet meer moet inzetten voor je partner, kinderen of wie dan ook?
Waar lees je dat in vredesnaam?
Het lijkt alsof je eigen verantwoordelijkheid verwart met egoisme, maar dat zijn echt twee verschillende zaken.
Als mijn dochter huilend aan de telefoon zit, ben ik van slag ja.
Dan ga ik echt niet zeggen, zoek het lekker uit met je verdriet ik wil er geen last van hebben.
Ik kies er met alle liefde voor haar bij te staan waar ik kan, dat ik er van van slag raak is niet haar verantwoordelijkheid en zal ik zelf mee moeten dealen.
Een vriendin bellen, even uitjanken, haar vader bellen om even te levellen, whatever.
Of wanneer ze mij midden in de nacht belt kan ik de grens trekken dat ze mij mag bellen , maar ik wel mijn nachtrust nodig heb dus niet na 1.00( kan, ik kan ook kiezen dat niet te doen en dan deal ik er maar mee dat ik slaap tekort heb), grenzen stellen, keuzes maken, dealen met je eigen emotie's.
Dat is wat hier gezegd wordt, daarnaast vertik ik het idd om iemand met een stoornis als monster te benoemen.
Ik ken er genoeg die zonder ook geen lieverdjes zijn.
Het gaat er om wat je er zelf mee doet.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:16
Overigens, noem ik niemand een monster.
Heb ook veel meer begrip voor iemand met BPS dan sommigen hier vermoeden.
Ik ga er al bijna 13 jaar mee om.
Ik ben alleen straight to the point en benoem hoe het is.
Een psycholoog doet overigens niet anders, dat zou jij moeten weten.
Heb ook veel meer begrip voor iemand met BPS dan sommigen hier vermoeden.
Ik ga er al bijna 13 jaar mee om.
Ik ben alleen straight to the point en benoem hoe het is.
Een psycholoog doet overigens niet anders, dat zou jij moeten weten.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:26
quote:iry schreef op 04 oktober 2011 @ 12:23:
[...]
Dat zie ik idd, dus?
Dat gaat een saai forum worden dan als men hier alleen maar mag reageren als er een reactie op je persoonlijk is
Dat beweer ik niet.
Alleen interpreteer jij Rafaella's schrijven iets anders dan ik.
Wordt dan wel heel ingewikkeld wanneer ik dan op jou moet gaan reageren en eventueel nog eens tegen Rafaella.
Ietder met een net iets andere insteek.
[...]
Dat zie ik idd, dus?
Dat gaat een saai forum worden dan als men hier alleen maar mag reageren als er een reactie op je persoonlijk is
Dat beweer ik niet.
Alleen interpreteer jij Rafaella's schrijven iets anders dan ik.
Wordt dan wel heel ingewikkeld wanneer ik dan op jou moet gaan reageren en eventueel nog eens tegen Rafaella.
Ietder met een net iets andere insteek.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:29
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:35
quote:NouEvenNiet schreef op 04 oktober 2011 @ 12:29:
[...]
Ah! Onregelmatige werkwoorden vervoegen:
- ik ben straight to the point en benoem hoe het is
- jij bent ongenuanceerd je mening aan het ventileren
- hij/zij is een borderliner.
- Waar ben ik ongenuanceerd?
- Gaat het hier niet over Borderline?
[...]
Ah! Onregelmatige werkwoorden vervoegen:
- ik ben straight to the point en benoem hoe het is
- jij bent ongenuanceerd je mening aan het ventileren
- hij/zij is een borderliner.
- Waar ben ik ongenuanceerd?
- Gaat het hier niet over Borderline?
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:44
quote:NouEvenNiet schreef op 04 oktober 2011 @ 12:39:
[...]
Was al bang dat je 'm niet zou snappen. Geeft niks.
Ja klopt.
Ik ben het domme jongetje wat discussieert met iemand die echt inhoudelijk iets te melden heeft.
Nog meer one liners???
[...]
Was al bang dat je 'm niet zou snappen. Geeft niks.
Ja klopt.
Ik ben het domme jongetje wat discussieert met iemand die echt inhoudelijk iets te melden heeft.
Nog meer one liners???
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:51
quote:palanja schreef op 04 oktober 2011 @ 12:44:
[...]
Ja klopt.
Ik ben het domme jongetje wat discussieert met iemand die echt inhoudelijk iets te melden heeft.
Goed voorbeeld van de dingen bij jezelf zoeken:
Uit mijn tekst kun je lezen dat ik denk dat ik een mislukt gevoel voor humor heb en dat ik er niet in slaag over te brengen wat ik bedoel. Of je kunt eruit lezen dat ik jou een dom jongetje vind.
Mag je helemaal zelf kiezen.
[...]
Ja klopt.
Ik ben het domme jongetje wat discussieert met iemand die echt inhoudelijk iets te melden heeft.
Goed voorbeeld van de dingen bij jezelf zoeken:
Uit mijn tekst kun je lezen dat ik denk dat ik een mislukt gevoel voor humor heb en dat ik er niet in slaag over te brengen wat ik bedoel. Of je kunt eruit lezen dat ik jou een dom jongetje vind.
Mag je helemaal zelf kiezen.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:57
quote:NouEvenNiet schreef op 04 oktober 2011 @ 12:51:
[...]
Goed voorbeeld van de dingen bij jezelf zoeken:
Uit mijn tekst kun je lezen dat ik denk dat ik een mislukt gevoel voor humor heb en dat ik er niet in slaag over te brengen wat ik bedoel. Of je kunt eruit lezen dat ik jou een dom jongetje vind.
Mag je helemaal zelf kiezen.
Als ik dan toch moet kiezen.....
[...]
Goed voorbeeld van de dingen bij jezelf zoeken:
Uit mijn tekst kun je lezen dat ik denk dat ik een mislukt gevoel voor humor heb en dat ik er niet in slaag over te brengen wat ik bedoel. Of je kunt eruit lezen dat ik jou een dom jongetje vind.
Mag je helemaal zelf kiezen.
Als ik dan toch moet kiezen.....
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.