Relaties
alle pijlers
Mijn vriendin heeft borderliner.
maandag 3 oktober 2011 om 08:47
Nog nooit heb ik zoveel van iemand gehouden als van haar maaar Zo nou en dan speelde haar depressies op en moest ik van haar het huis uit, was ik eenmaal weg dan wilde ze dat ik weer terug kwam, haat liefde , kan niet met en zonder je noemde ze het zelf.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
ook kon haar humeur in 1 sec. omslaan van vrolijk naar agressief als ik volgens haar zeggen iets verkeerds had gezegd , en sloeg ze me.
haar humeur is net het weer, de ene keer staat ze te dansen in haar huis als ik thuis kom met de radio op 10 , de andere keer is ze depressief en heb je ruzie om niks.
ook merkte ik als het "uit " was dat ze direct op wel 5 datingsite's ging staan omdat ze niet alleen kon zijn, maar dat bleef alleen maar bij beetje emailen dan.
de eerste 11 jr. van de relatie had ik mijn eigen huis nog, als haar depressies weer gingen opspelen, verdween ik richting mn eigen huis en ging ik lekker stappen met mn vrienden, op deze manier had ik er eigenlijk niet zn last van.
altijd stond ze dan na max 1 week weer voor mn deur snikkend of ik weer terug wilde komen, en ging het weer tijdje goed vaak
vorig jr. had ik met haar serieus gesprek , zo van we houden toch van elkaar en we gaan samen oud worden , laat ik me huis verkopen, vond zij prima idee, ze noemde mijn huis altijd mjn vluchthuisje, kan je niet meer vluchtten naar je eigen huisje zei ze nog !!!
maar ondanks alle beloftes speelde de najaarsdepressie in 2010 weer hoog op, ik kon niet meer ff weg , huis verkocht. ik zat vlak voor de kerst dat ik op straat gegooid zou worden, ik vertelde haar dat ik geen zin had om met de feestdagen alleen in een huis te zitten, en boekte vakantie bali voor 4 wkn. had gezien dat daar flink vrouwen overschot is. toen ze eenmaal merkte dat ik ECHT had geboekt sloeg de paniek haar om het hart. ineens wilde ze mee, belde het reisburo achter mn rug op en wilde ticket bij boeken , ze wilde niet dat ik naar die hoeren ging zoals ze toen tegen me schreeuwde. maar zij had me het huis uitgestuurd, zij had de relatie beeindigd !! ik ben toch gegaan ,lekker gefeest daar, toen ik terug kwam was ze boos en spreektzelfs niet meer met me. we hebben het er beide moeilijk mee nu.
vorige week hadden we een gesprek met mijn zwager erbij want zij wilde iets bespreken met me maar kan dat niet alleen met mij, ze ontploft bij het minste geringste dan. liefde haat ligt 1 mm bij elkaar vandaan bij haar.
maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??
ik kwam pas 2 mnd. nadat het uit was erachter dat ze borderline had, ik vond altijd maar dat ze zich vreemd gedroeg en snapte haar gedrag niet.
maandag 3 oktober 2011 om 22:38
@ Nou even niet,
Iets te simpel gesteld, ben ik bang voor.
BPS is een stoornis, dat gaat iets verder dan wat jij omschrijft.
BPS ontstaat ook niet in de relatie maar ontwikkelt zich meestal in de tienertijd / vroeg twintiger.
In de relationele sfeer ontstaat er een hoge mate van afhankelijkheid, in feite gaan de partners zich verantwoordelijk voelen voor het welzijn van de 'patient'.
Niemand beweert hier dat partners van een borderliner geen verantwoording dragen voor de het in standhouden van de ongelijke balans in dit soort relaties.
Helaas komt dat doordat er maar 1 weg is; je pikt het of je gaat weg.
Wanneer je bijvoorbeeld kinderen hebt zoals ik dan ligt dat toch heel erg moeilijk, kan ik je zeggen.
Iets te simpel gesteld, ben ik bang voor.
BPS is een stoornis, dat gaat iets verder dan wat jij omschrijft.
BPS ontstaat ook niet in de relatie maar ontwikkelt zich meestal in de tienertijd / vroeg twintiger.
In de relationele sfeer ontstaat er een hoge mate van afhankelijkheid, in feite gaan de partners zich verantwoordelijk voelen voor het welzijn van de 'patient'.
Niemand beweert hier dat partners van een borderliner geen verantwoording dragen voor de het in standhouden van de ongelijke balans in dit soort relaties.
Helaas komt dat doordat er maar 1 weg is; je pikt het of je gaat weg.
Wanneer je bijvoorbeeld kinderen hebt zoals ik dan ligt dat toch heel erg moeilijk, kan ik je zeggen.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 3 oktober 2011 om 22:40
Ik weet pas sinds twee maanden dat ik borderline heb.
Ik heb nooit een relatie gehad maar ik denk dat ik er niet eens aan moet beginnen. Lees ook dat het te vaak fout gaat.
Ga in ieder geval niemand vertellen dat ik borderline heb want dan word er heel anders tegen me aan gekeken. Dat merk ik hier wel.
Ik heb nooit een relatie gehad maar ik denk dat ik er niet eens aan moet beginnen. Lees ook dat het te vaak fout gaat.
Ga in ieder geval niemand vertellen dat ik borderline heb want dan word er heel anders tegen me aan gekeken. Dat merk ik hier wel.
maandag 3 oktober 2011 om 22:49
quote:indewar88 schreef op 03 oktober 2011 @ 22:40:
Ik weet pas sinds twee maanden dat ik borderline heb.
Ik heb nooit een relatie gehad maar ik denk dat ik er niet eens aan moet beginnen. Lees ook dat het te vaak fout gaat.
Ga in ieder geval niemand vertellen dat ik borderline heb want dan word er heel anders tegen me aan gekeken. Dat merk ik hier wel.
Wanneer je gediagnosticeerd bent en je erkent het, dan is er veel mogelijk, denk ik.
Niet eenvoudig, maar ik heb met borderliners gesproken die vooral op latere leeftijd goede relaties ontwikkelden.
Borderline gaat vooral om het (h)erkennen van de gebreken in je persoonlijkheid.
Wanneer je zover bent dan kun je dat open met je toekomstige partner bespreken.
Wanneer een partner van je houdt en jij eerlijk en je fobieën bespreekbaar houdt, geloof ik dat het kan.
Mijn ex werd gediagnosticeerd na het verbreken van onze relatie.
Al die tijd ontkende zij wat ik altijd al wist; dat maakte de relatie onmogelijk.
Je kan namelijk niet een probleem in je relatie hanteerbaar houden wanneer er volgens de BPS partner geen probleem is.
Denk daaraan en dan is er ook voor jou een dekseltje.
Ik weet pas sinds twee maanden dat ik borderline heb.
Ik heb nooit een relatie gehad maar ik denk dat ik er niet eens aan moet beginnen. Lees ook dat het te vaak fout gaat.
Ga in ieder geval niemand vertellen dat ik borderline heb want dan word er heel anders tegen me aan gekeken. Dat merk ik hier wel.
Wanneer je gediagnosticeerd bent en je erkent het, dan is er veel mogelijk, denk ik.
Niet eenvoudig, maar ik heb met borderliners gesproken die vooral op latere leeftijd goede relaties ontwikkelden.
Borderline gaat vooral om het (h)erkennen van de gebreken in je persoonlijkheid.
Wanneer je zover bent dan kun je dat open met je toekomstige partner bespreken.
Wanneer een partner van je houdt en jij eerlijk en je fobieën bespreekbaar houdt, geloof ik dat het kan.
Mijn ex werd gediagnosticeerd na het verbreken van onze relatie.
Al die tijd ontkende zij wat ik altijd al wist; dat maakte de relatie onmogelijk.
Je kan namelijk niet een probleem in je relatie hanteerbaar houden wanneer er volgens de BPS partner geen probleem is.
Denk daaraan en dan is er ook voor jou een dekseltje.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 3 oktober 2011 om 22:58
@ palanja
Natuurlijk ontstaat BPS niet in de relatie, ik ben niet achterlijk. Het gaat mij erom dat de partner zelf kiest voor een relatie met een 'patient'.
En jouw kinderen waren er ook niet zomaar ineens, wel?
De man over wie ik het had, liep een keer met een blauw oog wegens een uitbarsting van zijn vrouw. Drie maanden later was zij in verwachting. Dat is toch echt een keuze van hem geweest.
Natuurlijk ontstaat BPS niet in de relatie, ik ben niet achterlijk. Het gaat mij erom dat de partner zelf kiest voor een relatie met een 'patient'.
En jouw kinderen waren er ook niet zomaar ineens, wel?
De man over wie ik het had, liep een keer met een blauw oog wegens een uitbarsting van zijn vrouw. Drie maanden later was zij in verwachting. Dat is toch echt een keuze van hem geweest.
maandag 3 oktober 2011 om 23:05
quote:NouEvenNiet schreef op 03 oktober 2011 @ 22:58:
@ palanja
Natuurlijk ontstaat BPS niet in de relatie, ik ben niet achterlijk. Het gaat mij erom dat de partner zelf kiest voor een relatie met een 'patient'.
En jouw kinderen waren er ook niet zomaar ineens, wel?
De man over wie ik het had, liep een keer met een blauw oog wegens een uitbarsting van zijn vrouw. Drie maanden later was zij in verwachting. Dat is toch echt een keuze van hem geweest.
Volgens mij benoemde ik al wat jij nu probeert duidelijk te maken.
Elke man die zo'n partner kiest is een ontzettende domme klootzak die niet anders dan zo'n wijf verdient.... toch?
Nu snap ik ook wat je wel en niet begrijpt in dit topic.
Daar laat ik het maar bij, als je het niet erg vindt.
@ palanja
Natuurlijk ontstaat BPS niet in de relatie, ik ben niet achterlijk. Het gaat mij erom dat de partner zelf kiest voor een relatie met een 'patient'.
En jouw kinderen waren er ook niet zomaar ineens, wel?
De man over wie ik het had, liep een keer met een blauw oog wegens een uitbarsting van zijn vrouw. Drie maanden later was zij in verwachting. Dat is toch echt een keuze van hem geweest.
Volgens mij benoemde ik al wat jij nu probeert duidelijk te maken.
Elke man die zo'n partner kiest is een ontzettende domme klootzak die niet anders dan zo'n wijf verdient.... toch?
Nu snap ik ook wat je wel en niet begrijpt in dit topic.
Daar laat ik het maar bij, als je het niet erg vindt.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 3 oktober 2011 om 23:20
@TO: "of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen"
Mijn advies zou zijn dat ieder beter zijn eigen weg gaat en individueel in therapie gaat. Je kunt geen relatie hebben als je met issues kampt waar jullie persoonlijk mee te maken hebben. Individuele psychologische hulp lijkt mij dus het antwoord, want zó kan het in ieder geval zeker niet samen!
Mijn advies zou zijn dat ieder beter zijn eigen weg gaat en individueel in therapie gaat. Je kunt geen relatie hebben als je met issues kampt waar jullie persoonlijk mee te maken hebben. Individuele psychologische hulp lijkt mij dus het antwoord, want zó kan het in ieder geval zeker niet samen!
maandag 3 oktober 2011 om 23:21
quote:NouEvenNiet schreef op 03 oktober 2011 @ 23:12:
Een domme klootzak zou ik niet willen zeggen - hij is een goede vriend van mij. Een volwassen man die zijn eigen keuzes maakt en de consequenties daarvan draagt, zou ik denken.
Het onderwerp hier is borderline.
Ik ken jouw vriend niet, weet niet waar hij zijn keuzes op baseert of er kinderen zijn, etc.
Misschien ging ie vreemd en sloeg ze hem een blauw oog, weet jij veel....
Van de buitenkant is het altijd zo makkelijk om een oordeel te vellen, zoals jij nu ook doet.
Op de inhoud ingaan is vaak een stuk moeilijker.
Een domme klootzak zou ik niet willen zeggen - hij is een goede vriend van mij. Een volwassen man die zijn eigen keuzes maakt en de consequenties daarvan draagt, zou ik denken.
Het onderwerp hier is borderline.
Ik ken jouw vriend niet, weet niet waar hij zijn keuzes op baseert of er kinderen zijn, etc.
Misschien ging ie vreemd en sloeg ze hem een blauw oog, weet jij veel....
Van de buitenkant is het altijd zo makkelijk om een oordeel te vellen, zoals jij nu ook doet.
Op de inhoud ingaan is vaak een stuk moeilijker.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 3 oktober 2011 om 23:41
quote:NouEvenNiet schreef op 03 oktober 2011 @ 23:39:
@palanja,
Ik ken TO ook niet, zijn ex niet. Ik ken jou niet en Iry evenmin. En nu? Mag er nu nog iemand meepraten of moeten we eerst een gewaarmerkte diagnose overleggen?Je "klinkt" aardig gefrustreerd. Heb je het erg moeilijk met de situatie van je vriend? (oprechte vraag)
@palanja,
Ik ken TO ook niet, zijn ex niet. Ik ken jou niet en Iry evenmin. En nu? Mag er nu nog iemand meepraten of moeten we eerst een gewaarmerkte diagnose overleggen?Je "klinkt" aardig gefrustreerd. Heb je het erg moeilijk met de situatie van je vriend? (oprechte vraag)
maandag 3 oktober 2011 om 23:45
quote:NouEvenNiet schreef op 03 oktober 2011 @ 23:39:
@palanja,
Ik ken TO ook niet, zijn ex niet. Ik ken jou niet en Iry evenmin. En nu? Mag er nu nog iemand meepraten of moeten we eerst een gewaarmerkte diagnose overleggen?
Nee, hoor, jij mag roepen wat je wilt.
Mag Iry ook, iedereen.
Maar mag ik ook vinden dat sommigen ongenuanceerd zijn en tegelijkertijd weinig op de inhoud ingaan?
Wél een oppervlakkige mening ventileren maar daar geen commentaar op wensen te ontvangen?
Ik heb je nog geen vraag zien stellen maar je mening wel ventileren.
Lijkt me, dat wanneer je er over wilt discussieren je ook informatie uit eerste hand wilt, wanneer die beschikbaar is.
Of heb je de wijsheid zowiezo in pacht?
Kijk dát vind ik nou zo jammer; te weinig echte interesse....
@palanja,
Ik ken TO ook niet, zijn ex niet. Ik ken jou niet en Iry evenmin. En nu? Mag er nu nog iemand meepraten of moeten we eerst een gewaarmerkte diagnose overleggen?
Nee, hoor, jij mag roepen wat je wilt.
Mag Iry ook, iedereen.
Maar mag ik ook vinden dat sommigen ongenuanceerd zijn en tegelijkertijd weinig op de inhoud ingaan?
Wél een oppervlakkige mening ventileren maar daar geen commentaar op wensen te ontvangen?
Ik heb je nog geen vraag zien stellen maar je mening wel ventileren.
Lijkt me, dat wanneer je er over wilt discussieren je ook informatie uit eerste hand wilt, wanneer die beschikbaar is.
Of heb je de wijsheid zowiezo in pacht?
Kijk dát vind ik nou zo jammer; te weinig echte interesse....
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 3 oktober 2011 om 23:47
maandag 3 oktober 2011 om 23:49
quote:palanja schreef op 03 oktober 2011 @ 23:45:
[...]
Nee, hoor, jij mag roepen wat je wilt.
Mag Iry ook, iedereen.
Maar mag ik ook vinden dat sommigen ongenuanceerd zijn en tegelijkertijd weinig op de inhoud ingaan?Wél een oppervlakkige mening ventileren maar daar geen commentaar op wensen te ontvangen?
Ik heb je nog geen vraag zien stellen maar je mening wel ventileren.
Lijkt me, dat wanneer je er over wilt discussieren je ook informatie uit eerste hand wilt, wanneer die beschikbaar is.
Of heb je de wijsheid zowiezo in pacht?
Kijk dát vind ik nou zo jammer; te weinig echte interesse....Wil ik graag iets op zeggen. Uiteraard mag jij vinden dat iemand ongenuanceerd is e.d.
Maar doordat je nu steeds op alle anderen reageert, reageer je zélf ook niet meer inhoudelijk op TO. Dus laat gaan joh! Net als alle anderen trouwens.
[...]
Nee, hoor, jij mag roepen wat je wilt.
Mag Iry ook, iedereen.
Maar mag ik ook vinden dat sommigen ongenuanceerd zijn en tegelijkertijd weinig op de inhoud ingaan?Wél een oppervlakkige mening ventileren maar daar geen commentaar op wensen te ontvangen?
Ik heb je nog geen vraag zien stellen maar je mening wel ventileren.
Lijkt me, dat wanneer je er over wilt discussieren je ook informatie uit eerste hand wilt, wanneer die beschikbaar is.
Of heb je de wijsheid zowiezo in pacht?
Kijk dát vind ik nou zo jammer; te weinig echte interesse....Wil ik graag iets op zeggen. Uiteraard mag jij vinden dat iemand ongenuanceerd is e.d.
Maar doordat je nu steeds op alle anderen reageert, reageer je zélf ook niet meer inhoudelijk op TO. Dus laat gaan joh! Net als alle anderen trouwens.
maandag 3 oktober 2011 om 23:54
@ Molly,
Je hebt een punt, hoor...
Maar weet je.....
Ik heb zelf ervaren hoe het voelt om volledig afgebroken te worden door dit soort types.
Zodra er een topic als dit is, door een man geschreven, komen ze als vliegen op stroop.
Ze vergeten dat er een echte emotie achter (kan) zitten en sommigen gebruiken het om hun eigen frustratie te uiten.
Ik kan je zo 3 a 4 topics opgeven waar dat in gebeurt is.
Dus dan ga ik maar als een olifant door de porceleinen kast.
Je hebt een punt, hoor...
Maar weet je.....
Ik heb zelf ervaren hoe het voelt om volledig afgebroken te worden door dit soort types.
Zodra er een topic als dit is, door een man geschreven, komen ze als vliegen op stroop.
Ze vergeten dat er een echte emotie achter (kan) zitten en sommigen gebruiken het om hun eigen frustratie te uiten.
Ik kan je zo 3 a 4 topics opgeven waar dat in gebeurt is.
Dus dan ga ik maar als een olifant door de porceleinen kast.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 00:01
@palanja,
Ik heb wel een vraag gesteld, namelijk: is er een reden waarom een partner van iemand met BPS niet op ieder moment kan kiezen om weg te gaan? Dat was een oprechte vraag, omdat ik heb begrepen dat het in sommige gewelddadige relaties niet makkelijk meer is om te vertrekken. Dus misschien is dat in een relatie met een borderliner wel vergelijkbaar.
Als je problemen hebt met een tekst als 'ik ben niet achterlijk', kun je misschien zelf een iets minder docerende toon aanslaan? Ik vind 'het ontstaat niet in de relatie' van het niveau 'het is niet besmettelijk'.
Ik heb wel een vraag gesteld, namelijk: is er een reden waarom een partner van iemand met BPS niet op ieder moment kan kiezen om weg te gaan? Dat was een oprechte vraag, omdat ik heb begrepen dat het in sommige gewelddadige relaties niet makkelijk meer is om te vertrekken. Dus misschien is dat in een relatie met een borderliner wel vergelijkbaar.
Als je problemen hebt met een tekst als 'ik ben niet achterlijk', kun je misschien zelf een iets minder docerende toon aanslaan? Ik vind 'het ontstaat niet in de relatie' van het niveau 'het is niet besmettelijk'.
dinsdag 4 oktober 2011 om 00:10
quote:NouEvenNiet schreef op 04 oktober 2011 @ 00:01:
@palanja,
Ik heb wel een vraag gesteld, namelijk: is er een reden waarom een partner van iemand met BPS niet op ieder moment kan kiezen om weg te gaan? Dat was een oprechte vraag, omdat ik heb begrepen dat het in sommige gewelddadige relaties niet makkelijk meer is om te vertrekken. Dus misschien is dat in een relatie met een borderliner wel vergelijkbaar.
Als je problemen hebt met een tekst als 'ik ben niet achterlijk', kun je misschien zelf een iets minder docerende toon aanslaan? Ik vind 'het ontstaat niet in de relatie' van het niveau 'het is niet besmettelijk'.
Slaat nergens op over dat ontstaan en besmettelijk.
Een sluitend antwoord heb ik niet.
Ik heb 2 kleine kinderen en dan is het heel moeilijk weggaan, er moest ook echt iets bijna traumatisch gebeuren voordat dat gebeurde.
Wat ik je wel kan zeggen dat er veel intimidatie in het patroon zit, geestelijke chantage en dergelijke.
Verder is het ook niet allemaal kommer en kwel; in sommige delen van de relatie kan het heel goed gaan.
Mijn ex kon uiterst charmant zijn, als ze daar het nut van in zag.
@palanja,
Ik heb wel een vraag gesteld, namelijk: is er een reden waarom een partner van iemand met BPS niet op ieder moment kan kiezen om weg te gaan? Dat was een oprechte vraag, omdat ik heb begrepen dat het in sommige gewelddadige relaties niet makkelijk meer is om te vertrekken. Dus misschien is dat in een relatie met een borderliner wel vergelijkbaar.
Als je problemen hebt met een tekst als 'ik ben niet achterlijk', kun je misschien zelf een iets minder docerende toon aanslaan? Ik vind 'het ontstaat niet in de relatie' van het niveau 'het is niet besmettelijk'.
Slaat nergens op over dat ontstaan en besmettelijk.
Een sluitend antwoord heb ik niet.
Ik heb 2 kleine kinderen en dan is het heel moeilijk weggaan, er moest ook echt iets bijna traumatisch gebeuren voordat dat gebeurde.
Wat ik je wel kan zeggen dat er veel intimidatie in het patroon zit, geestelijke chantage en dergelijke.
Verder is het ook niet allemaal kommer en kwel; in sommige delen van de relatie kan het heel goed gaan.
Mijn ex kon uiterst charmant zijn, als ze daar het nut van in zag.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 00:14
Als ik er over nadenk kan ik de vergelijking met niet uit geweldadige relatie kunne stappen wel begrijpen.
Het duurde bij mij bijna een jaar, nadat ik weer alleen was, om te beseffen dat ik heel veel van mijn eigenwaarde had ingeleverd.
Het duurde bij mij bijna een jaar, nadat ik weer alleen was, om te beseffen dat ik heel veel van mijn eigenwaarde had ingeleverd.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 4 oktober 2011 om 00:38
het onderwerp is complex, that is the least to say.
Er bestaat een - volgens mij ook in nederland uitgeven - boek dat in het engels heet: "Stop walking on eggshells", met als ondertitel "Talking your life back when someone you care about has borderline personality disorder...".
Toen ik intussen ruime 10 jaar terug er achter kwam dat er voor het gedrag van mijn partner een naam was, en ik van de schok bekomen was, heeft dat boek veel voor me betekend.
Een van de dingen die het boek vertelt is dat partners van borderliners ook vaak een bepaald soort mensen zijn. Vaak ook niet mensen met een heel hoog zelfbeeld, maar wel mensen die bereid zijn om veel voor iemand te doen waar ze van houden.
Ook vertelt het boek over het hersenspoelend effect dat leven met een borderliner heeft. Een bordie kan zo stellig in al haar/zijn ideeen zijn, dat het lastig blijkt die niet op zijn minst deels over te nemen. Als je telkens opnieuw ziet hoe je partner emotioneel in de knop neigt te raken en je je best doet haar serieus te nemen, ligt de gedachte dat er toch wel iets van waar zal zijn voor de hand, en langzaam maar zeker maak je de belevingswereld van je partner eigen.
Het zijn maar twee onderdelen uit dat boek. Voor mij was het een eyeopener en de aanzet tot een periode waarin ik als partner van een borderliner mezelf terugvond, maar ook in staat was voldoende robust in de relatie te staan dat we samen steviger stonden. En nu zo'n 10 jaar verder is er weinig meer dat herinnert aan onze duistere dagen. Al blijft ze in de kern een mens waarbij emoties altijd op de loer liggen het over te nemen...
Er bestaat een - volgens mij ook in nederland uitgeven - boek dat in het engels heet: "Stop walking on eggshells", met als ondertitel "Talking your life back when someone you care about has borderline personality disorder...".
Toen ik intussen ruime 10 jaar terug er achter kwam dat er voor het gedrag van mijn partner een naam was, en ik van de schok bekomen was, heeft dat boek veel voor me betekend.
Een van de dingen die het boek vertelt is dat partners van borderliners ook vaak een bepaald soort mensen zijn. Vaak ook niet mensen met een heel hoog zelfbeeld, maar wel mensen die bereid zijn om veel voor iemand te doen waar ze van houden.
Ook vertelt het boek over het hersenspoelend effect dat leven met een borderliner heeft. Een bordie kan zo stellig in al haar/zijn ideeen zijn, dat het lastig blijkt die niet op zijn minst deels over te nemen. Als je telkens opnieuw ziet hoe je partner emotioneel in de knop neigt te raken en je je best doet haar serieus te nemen, ligt de gedachte dat er toch wel iets van waar zal zijn voor de hand, en langzaam maar zeker maak je de belevingswereld van je partner eigen.
Het zijn maar twee onderdelen uit dat boek. Voor mij was het een eyeopener en de aanzet tot een periode waarin ik als partner van een borderliner mezelf terugvond, maar ook in staat was voldoende robust in de relatie te staan dat we samen steviger stonden. En nu zo'n 10 jaar verder is er weinig meer dat herinnert aan onze duistere dagen. Al blijft ze in de kern een mens waarbij emoties altijd op de loer liggen het over te nemen...
dinsdag 4 oktober 2011 om 03:53
TO vraagt in zijn openingstopic:
"maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??"
We zijn nu geloof ik 5 pagina's verder en volgens mij heeft hij nog maar weinig antwoorden gekregen.
Ik ben meer dan 20 jaar getrouwd geweest met een borderliner die aan het einde van het huwelijk ook nog eens een innige relatie aanging met Johnny Walker. Al die tijd had ik geen idee wat er nou precies mis was en pas toen ik zelf in therapie ging kwam ik daar achter. Ook wat mijn aandeel was in zijn probleem.
Terwijl ik niet beter wist en dacht dat ik hem hielp hield ik zijn probleem in stand.
Die jaren hebben me heel veel gekost. Ik kan TO niet helpen, net zomin als ik mijn ex heb kunnen helpen. Ik weet alleen dat ook TO zijn vriendin niet kan helpen: zij zal gespecialiseerde hulp moeten zoeken.
NB; het kwetst mij wel dat hier een soort schuld bij de partner wordt gelegd. Er zijn denk maar weinig mensen die weten wat hun overkomt en dan ook nog precies weten hoe te moeten handelen.
"maar ik denk de juiste beslissing te hebben genomen. of zijn er voorbeelden zoals ik boven heb beschreven die door therapie zijn genezen ??"
We zijn nu geloof ik 5 pagina's verder en volgens mij heeft hij nog maar weinig antwoorden gekregen.
Ik ben meer dan 20 jaar getrouwd geweest met een borderliner die aan het einde van het huwelijk ook nog eens een innige relatie aanging met Johnny Walker. Al die tijd had ik geen idee wat er nou precies mis was en pas toen ik zelf in therapie ging kwam ik daar achter. Ook wat mijn aandeel was in zijn probleem.
Terwijl ik niet beter wist en dacht dat ik hem hielp hield ik zijn probleem in stand.
Die jaren hebben me heel veel gekost. Ik kan TO niet helpen, net zomin als ik mijn ex heb kunnen helpen. Ik weet alleen dat ook TO zijn vriendin niet kan helpen: zij zal gespecialiseerde hulp moeten zoeken.
NB; het kwetst mij wel dat hier een soort schuld bij de partner wordt gelegd. Er zijn denk maar weinig mensen die weten wat hun overkomt en dan ook nog precies weten hoe te moeten handelen.