Narcistisch misbruik

12-04-2018 13:48 548 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.

Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.

Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.

Ira
Amant schreef:
12-04-2018 23:30
Veeg het schuim even van je mond voordat je een ban oploopt wegens op de man.
Zou het?
Alle reacties Link kopieren
Knuffelheks schreef:
12-04-2018 23:25
En dit.
Maar iemand die op een andere wijze (misschien met de zelfde soort ervaringen) omgaat zou dan ook welkom moeten zijn. Ik lees de posts van Amand namelijk als vrij duidelijk en eerlijk. Het is inderdaad geschreven op een harde en confronterende manier en wat nou als dat in dit in zijn geval nou net zijn wijze is? Ik snap dat het reactie oproept, dat is ook wel te begrijpen als je meeleest, maar zijn boodschappen komen qua inhoud op mij wel reëel over. Jammer is alleen dat er hier en daar zo direct en persoonlijk op elkaar gereageerd wordt. Iedereen is anders.

Maar goed, stap weer in de meelees modus!
enn wijzigde dit bericht op 12-04-2018 23:38
0.14% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Amant schreef:
12-04-2018 23:29
Precies.
Ja, dat dacht ik al.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Enn schreef:
12-04-2018 23:36
Maar iemand die op een andere wijze (misschien met de zelfde soort ervaringen) omgaat zou dan ook welkom moeten zijn. Ik lees de posts van Amand namelijk als vrij duidelijk en eerlijk. Het is inderdaad geschreven op een harde en confronterende manier en wat nou als dat in dit in zijn geval nou net zijn wijze is? Ik snap dat het reactie oproept, dat is ook wel te begrijpen als je meeleest, maar zijn boodschappen komen qua inhoud op mij wel reëel over. Jammer is alleen dat er hier en daar zo direct en persoonlijk op elkaar gereageerd wordt. Iedereen is anders.

Maar goed, stap weer in de meelees modus!

Snap ik hoor. Ik mis alleen wel wat wederkerigheid en begrip.
Apology accepted hoor.
Amant schreef:
12-04-2018 23:40
Apology accepted hoor.

Ik verontschuldigde me niet.
Ik vind je een lompe boer met weinig empathie.
Ik ook van jou :bigkiss:
Zoals ik het lees, zoekt Amand de schuld heel erg bij zichzelf. Maar dat zou in dit geval, als het om narcistisch misbruik gaat, wel eens heel erg typisch kunnen zijn voor het zogenaamde slachtoffergedrag. Of zie ik dat nou verkeerd? Ik bedoel: wat kan jij eraan doen, verder? Als je alles op jezelf betrekt, wordt het leven wel heel ingewikkeld.

Je bent gewoon een gek tegengekomen. Maar narcisten zijn er juist meesters in om normaal te lijken, of vaak zelfs iets béter dan normaal - perfect, in eerste instantie. Ze hebben hun hele leven aan die act geschaafd, terwijl wij bezig waren met leven en lol maken. Zij niet, hoor. Zij stonden voor de spiegel hun empathische blik te oefenen, en hun oprechte glimlach. Zij leerden zich maniertjes aan, oefenden hun verleidingskunst, schaafden nog eens aan hun zwoele blik en hun verlegen oogopslag. Maar achter dat masker zat NIETS. Intussen was het wel een geweldig masker, niet van echt te onderscheiden. En wij trapten erin. Is dat nou zo onvergeeflijk van ons? Ik vind van niet. Wij kennen alleen onze eigen realiteit, waarin mensen zijn wie ze lijken, en waarin mensen - min of meer - oprecht met elkaar omgaan.

Dat jij het jezelf aanrekent, is onterecht. Ik ben ervan overtuigd dat je maar één keer in je leven verwikkeld hoeft te raken in een narcistische relatie om er daarna NOOIT meer in te trappen. Het is namelijk zo'n ontiegelijk doorzichtig spel. Kinderachtig, te onvoorstelbaar voor woorden. Daarom konden wij niet geloven dat het écht gebeurde. Nou, wel dus. Maar géén tweede keer!
Alle reacties Link kopieren
En waarom blijf je er dan toch in hangen...

Je bedenkt excuses voor jezelf: ik ben zelf ook niet de makkelijkste... Als ik nou anders had gereageerd, dan was dit niet gebeurd... Maar de volgende keer lukt me dat vast wèl!

De drama werkt verslavend. Ja, al die toppen en dalen heb ik lang met liefde verward. Wat voelde het goed om na een klote weekend (weggestuurd worden, genegeerd worden) het op zondagavond toch weer goed te maken!

Niet willen toegeven dat het is mislukt. Niet voor je omgeving, maar zeker ook niet voor jezelf. Want dan zou alles voor niets zijn geweest. Je wilt gewoon een happy end. Kunnen zeggen: 'Wij hebben jarenlang gevochten, maar uiteindelijk zijn we er sterker uitgekomen!'... Maar dat werkt niet, er gaat juist steeds een stukje meer kapot. Uiteindelijk zit je in een relatie met een negatief saldo, (wanneer je ervan uitgaat dat je bij de start van een gezonde relatie begint op 0 en dan samen positieve ervaringen en wederzijds vertrouwen opbouwt...).
samarinde schreef:
12-04-2018 23:53
Zoals ik het lees, zoekt Amand de schuld heel erg bij zichzelf. Maar dat zou in dit geval, als het om narcistisch misbruik gaat, wel eens heel erg typisch kunnen zijn voor het zogenaamde slachtoffergedrag. Of zie ik dat nou verkeerd? Ik bedoel: wat kan jij eraan doen, verder? Als je alles op jezelf betrekt, wordt het leven wel heel ingewikkeld.

Je bent gewoon een gek tegengekomen. Maar narcisten zijn er juist meesters in om normaal te lijken, of vaak zelfs iets béter dan normaal - perfect, in eerste instantie. Ze hebben hun hele leven aan die act geschaafd, terwijl wij bezig waren met leven en lol maken. Zij niet, hoor. Zij stonden voor de spiegel hun empathische blik te oefenen, en hun oprechte glimlach. Zij leerden zich maniertjes aan, oefenden hun verleidingskunst, schaafden nog eens aan hun zwoele blik en hun verlegen oogopslag. Maar achter dat masker zat NIETS. Intussen was het wel een geweldig masker, niet van echt te onderscheiden. En wij trapten erin. Is dat nou zo onvergeeflijk van ons? Ik vind van niet. Wij kennen alleen onze eigen realiteit, waarin mensen zijn wie ze lijken, en waarin mensen - min of meer - oprecht met elkaar omgaan.

Dat jij het jezelf aanrekent, is onterecht. Ik ben ervan overtuigd dat je maar één keer in je leven verwikkeld hoeft te raken in een narcistische relatie om er daarna NOOIT meer in te trappen. Het is namelijk zo'n ontiegelijk doorzichtig spel. Kinderachtig, te onvoorstelbaar voor woorden. Daarom konden wij niet geloven dat het écht gebeurde. Nou, wel dus. Maar géén tweede keer!
Ik ben echt zo ontzettend klaar met het isoleren van jezelf als slachtoffer van ‘narcistisch misbruik’ in een aparte groep met speciale voorrechten (want de misbruiker is door jou, als leek, achteraf, als narcist gediagnosticeerd).

Je hebt je eigen grenzen niet weten te bewaken. Dat is wat er gebeurd is. Deal with it. Life sucks. De manier waarop jij een beeld schetst van narcisten (zichzelf maniertjes aanleren, voor de spiegel oefenen, etc.) heeft geen enkele betrekking op wie jij bent.

Jij moet voor jezelf zorgen en jij bent daarin tekort geschoten. Je hebt pech gehad en je eerste taak in de rest van je leven is ervoor zorgen dat het je niet nogmaals overkomt. Anderen overkomt het namelijk niet, maar jou wel. Ongeacht hoe je die ene persoon noemt of denkbeeldige eigenschappen toekent. Zij hebben zichzelf ook niet gemaakt. Zo zie ik het.
Hoe wil je op je 90e terugkijken op je leven? Als de mens die er bij gelegenheid aan refereert slachtoffer te zijn geweest van narcistisch misbruik of als de mens die geleerd heeft zijn of haar eigen grenzen te bewaken, the hard way?
Alle reacties Link kopieren
Mij helpt het ook niet echt om te blijven analyseren over mijn ex, hoewel mijn verhaal misschien niet zo heftig is als sommige andere hier en ik ook niet het gevoel heb dat ik helemaal gebroken was nadat het uit was. Ik was alleen maar extreem opgelucht. Het blijven lastig vallen was wel erg vervelend, maar ik zie hem nu gewoon als een gestoord iemand, de inhoud van zijn boodschappen waren volstrekt niet interessant.

Ik vind ook niet dat Amant nu zo iets raars zegt, ik heb meer het idee dat hij duidelijk wil maken dat je je eigen aandeel in het geheel moet onderzoeken. Oké, het gaat heel geleidelijk, maar er zijn ook mensen die zich nooit laten beledigen. Waarom wij dan wel. Dat is waar ik nu op focus, zorgen dat ik dat herken en als ik zo'n golf van verontwaardiging voel door iets wat iemand zeg, dan heb ik het recht daarop te reageren en aan te geven dat het me niet bevalt. Vindt iemand mij dan een muts of een zeikwijf, nou jammer dan, doei! Zo probeer ik nu in het leven te staan. En ik kan echt heus wel tegen een grapje, maar kwetsende opmerkingen accepteer ik niet meer. Ik hoop in elk geval dat ik dat er van geleerd heb.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij zat heel erg de angst voor afwijzing er in, ik herken ook het wanhopig weer goed willen maken bij een ruzie en opluchting als hij dan niet meer boos was. Ik gaf dan maar gewoon toe, alles beter dan die kille houding. Ben regelmatig boos/huilend weggelopen, maar kwam halverwege al weer op hangende pootjes terug.

Angst voor verlating? Maar uiteindelijk begon ik me ook voor te stellen wat er dan zo erg zou zijn als de relatie uit zou gaan en zo ben ik op een gegeven moment meer los gekomen. En dus niet meer terug gerend na een ruzie. Dan maar door het nare gevoel heen. En dat bleek uiteindelijk best te doen zijn.
Amant schreef:
13-04-2018 00:10
Ik ben echt zo ontzettend klaar met het isoleren van jezelf als slachtoffer van ‘narcistisch misbruik’ in een aparte groep met speciale voorrechten (want de misbruiker is door jou, als leek, achteraf, als narcist gediagnosticeerd).

Je hebt je eigen grenzen niet weten te bewaken. Dat is wat er gebeurd is. Deal with it. Life sucks. De manier waarop jij een beeld schetst van narcisten (zichzelf maniertjes aanleren, voor de spiegel oefenen, etc.) heeft geen enkele betrekking op wie jij bent.

Jij moet voor jezelf zorgen en jij bent daarin tekort geschoten. Je hebt pech gehad en je eerste taak in de rest van je leven is ervoor zorgen dat het je niet nogmaals overkomt. Anderen overkomt het namelijk niet, maar jou wel. Ongeacht hoe je die ene persoon noemt of denkbeeldige eigenschappen toekent. Zij hebben zichzelf ook niet gemaakt. Zo zie ik het.
Ik isoleer mezelf niet als slachtoffer, ik ben op tijd weggekomen (heb hem ontmaskerd voordat het serieus kon worden tussen ons). Ik zie mezelf wel als een totaal verbijsterd iemand die achterom kijkt en denkt: "What the fuck..?!!" En ja, ik diagnosticeer hem moeiteloos als narcist - ik verwed mijn linkerhand erom, en mijn rechter krijg je er gratis bij. Het boeit me niet of de dokter dat ook vindt, waar het om gaat is dat hij mij doelbewust, om er zelf een kick van te krijgen, probeerde kapot te maken, pijn te doen, te ontregelen en te schofferen. Nou, dan heet het geen narcisme, ook best. Is het dan minder erg? Ziek is het sowieso.
Alle reacties Link kopieren
Azarole schreef:
12-04-2018 23:02
Helemaal én gelukkig met een nieuwe relatie. Al is dat soms niet heel makkelijk.
Maar nieuwe vriend heeft een heel ander karakter en is een heel ander persoon.
Totaal niet wat ik voor m'n ex had.
Maar dat heeft ook véél therapie nodig gehad, om te beseffen dat ik er ook mag zijn.
Jazeker! :bigkiss:
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
Wat raar, dat er zo aanvallend gereageerd wordt op Amant.
Omdat hij weigert mee te huilen?
Hij weet het probleem prima te omschrijven vanuit zijn eigen ervaring.
Amant schreef:
13-04-2018 00:10
Ik ben echt zo ontzettend klaar met het isoleren van jezelf als slachtoffer van ‘narcistisch misbruik’ in een aparte groep met speciale voorrechten (want de misbruiker is door jou, als leek, achteraf, als narcist gediagnosticeerd).

Je hebt je eigen grenzen niet weten te bewaken. Dat is wat er gebeurd is. Deal with it. Life sucks. De manier waarop jij een beeld schetst van narcisten (zichzelf maniertjes aanleren, voor de spiegel oefenen, etc.) heeft geen enkele betrekking op wie jij bent.

Jij moet voor jezelf zorgen en jij bent daarin tekort geschoten. Je hebt pech gehad en je eerste taak in de rest van je leven is ervoor zorgen dat het je niet nogmaals overkomt. Anderen overkomt het namelijk niet, maar jou wel. Ongeacht hoe je die ene persoon noemt of denkbeeldige eigenschappen toekent. Zij hebben zichzelf ook niet gemaakt. Zo zie ik het.
Dit.
Tillif schreef:
13-04-2018 01:34
Dit.
Eens!
Alle reacties Link kopieren
karin12345 schreef:
13-04-2018 01:21
Wat raar, dat er zo aanvallend gereageerd wordt op Amant.
Omdat hij weigert mee te huilen?
Hij weet het probleem prima te omschrijven vanuit zijn eigen ervaring.
Dat vind ik ook zo.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
Door het "narcistisch misbruik" te noemen, plaats je het buiten jezelf.
Die relatie maakten jullie samen.
karin12345 schreef:
13-04-2018 01:44
Door het "narcistisch misbruik" te noemen, plaats je het buiten jezelf.
Die relatie maakten jullie samen.
Gelul.
Maar goed, ook ik ben er klaar mee, geen probleem om me kwetsbaar op te stellen maar dat doe ik dan wel op een andere manier voor TO.
-
anoniem_361607 wijzigde dit bericht op 13-04-2018 12:13
Reden: te persoonlijke info
99.91% gewijzigd
Knuffelheks schreef:
12-04-2018 22:50
Natuurlijk. Want jij kent mij en weet welke stappen ik doorlopen heb?
Je bent een typische narcist, vol van jezelf, geen enkel inlevingsvermogen en je hebt geen idee wanneer het gepast is om wat terughoudendheid te betrachten.
WoW. “Een typische narcist”. WoW. Dit is exact wat ik gisteren bedoelde. Waar haal je de bevoegdheid en bekwaamheid vandaan om iemand die een andere copingstijl heeft van achter je scherm zo te classeren?
Amant is wat lomp in z’n bewoordingen maar heeft een andere manier van dealen met zijn misbruikrelatie. Dat zijn woorden je raken maakt hem geen narcist.
Fizzyhideous schreef:
13-04-2018 07:47
Met deze uitspraak moet je oppassen. Je gaat ervanuit dat iedere vrouw hier haar ex het label narcist opplakt. In mijn geval bijvoorbeeld, heeft mijn ex het echt. Dat heb ik er niet voor het gemak bij verzonnen. Hij is onderzocht. Ga niet zomaar dingen roepen, er zitten hier vrouwen die de verschrikkelijkste dingen hebben meegemaakt. Dan kom jij binnengestampt en zegt dat we niet over ons heen moeten laten lopen. Iemand kan je ook zo bang maken dat je niet anders durft dan meegaand zijn en toegeven. In een man-vrouwverhouding ligt het toch weer anders. Je kunt het niet vergelijken. Mannen zijn fysiek sterker en staan daarbij al in het voordeel. Ooit meegemaakt dat je 2 dagen lang in je eigen huis bent gegijzeld, deuren op slot, en dat je werd mishandeld totdat je alleen nog maar in een hoekje kon liggen en het over je heen liet komen? dat je wekenlang met een coltrui moest lopen om de bloeduitstortingen in je nek te verbergen? Politie bellen is dan geen optie want je vreest voor je leven als je stappen onderneemt. En dit is maar 1 voorbeeld. En ja, ik heb therapie gehad en kan er mee dealen. Het is al lang geleden, heb inmiddels een ander leven en ben doorgegaan. Het heeft een plekje gekregen.
Vrouwen vinden het soms fijn om, ook al hebben ze het verwerkt, al is het jaren geleden, ervaringen uit te wisselen. Verhalen met elkaar te delen. Ieder gaat er op zijn eigen manier mee om, ook al staat die manier jou misschien niet aan. En laat ze het narcistisch misbruik noemen als ze willen, wat maakt het uit? Zolang het hun verheldering geeft.
Het is niet jouw taak om hier te komen vertellen hoe we ermee moeten omgaan, dat we zwak zijn, dat we voor onszelf moeten opkomen. Daar is dit topic ook niet voor. Geloof me, de meesten hebben die weg allang bewandeld. Het gaat hier niet om gelijk krijgen.
Excuses voor mijn beschuldiging gisteravond, het was laat en ik lag al in bed. Liet me teveel meeslepen.
Eens, het is niet Amant zijn taak om iemand te vertellen hoe hiermee om te gaan.
Ervaringen zijn nooit exact gelijk (ik heb het over de feitelijke gebeurtenissen), er kunnen wel vergelijkbare processen zich hebben afgespeeld. Wij weten ook de ervaringen van Amant niet.
konijn82 schreef:
13-04-2018 08:05
WoW. “Een typische narcist”. WoW. Dit is exact wat ik gisteren bedoelde. Waar haal je de bevoegdheid en bekwaamheid vandaan om iemand die een andere copingstijl heeft van achter je scherm zo te classeren?
Amant is wat lomp in z’n bewoordingen maar heeft een andere manier van dealen met zijn misbruikrelatie. Dat zijn woorden je raken maakt hem geen narcist.
Ik begrijp het wel. Het is een enorm gevoelig onderwerp en iedereen laat zich meeslepen. Verder word ik er ook een beetje moe van dat 'waar haal je de bevoegdheid vandaan'.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven