Narcistisch misbruik

12-04-2018 13:48 548 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.

Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.

Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.

Ira
Amant schreef:
12-04-2018 22:55
Ik kan van jou precies hetzelfde zeggen, maar ik doe het niet. Ik voel namelijk die behoefte niet.

Ik leg hier net mijn ziel en zaligheid bloot en het enige dat jij doet is mij als narcist bestempelen omdat ik veel verder ben in de verwerking dan jij.

Nogmaals, ik neem je niets kwalijk. Wanneer je op het punt komt dat je verder kunt kijken dan het feit dat ik een man ben, ben je waarschijnlijk ook in het stadium dat je diep in je eigen ziel hebt durven kijken en maatregelen kunt nemen om jezelf nooit meer in zo’n positie te plaatsen zonder noodzaak daarvoor in een hutje op de hei te moeten gaan wonen en mannen die het niet met je eens zijn standaard als klootzakken te bestempelen.

En wie ben jij precies om te beoordelen dat jij veel verder in de verwerking bent? Of dat ik een hekel heb aan mannen? Of in een hutje op de hei woon?
Alle reacties Link kopieren
Eslarealidad schreef:
12-04-2018 19:21
Heb je nu jezelf weer terug gevonden? :)
Helemaal én gelukkig met een nieuwe relatie. Al is dat soms niet heel makkelijk.
Maar nieuwe vriend heeft een heel ander karakter en is een heel ander persoon.
Totaal niet wat ik voor m'n ex had.
Maar dat heeft ook véél therapie nodig gehad, om te beseffen dat ik er ook mag zijn.
Alle reacties Link kopieren
Azarole schreef:
12-04-2018 23:02
om te beseffen dat ik er ook mag zijn.
:heart: fijn azerole!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Ik ben er weg van. Leek een fijn topic te worden maar ik wil niet meer lezen wat die gast hier zit te verkondigen.
Negeer werkt helaas weer niet.
Alle reacties Link kopieren
@Amant, Ach weet je, als jij meent dat je verder bent en je hebt iets soortgelijks meegemaakt, dan zou je ook moeten beseffen dat ieder zijn proces heeft in zijn eigen tempo. Of hebben ze tegen jou ook geschreeuwd dat je sneller moest gaan dan je deed?? Heeft die kritiek je geholpen?
Als je werkelijk begaan bent en het niet aan kunt zien dat vrouwen zo 'met hun ex bezig zijn' ipv met zichzelf, dan zou je wel wat empathischer reageren. En ja, ik zie empathie als kracht, nog steeds en dat zal ik ook altijd blijven doen. Bij jou zie ik een gebrek daaraan. Je kan natuurlijk ook de keuze maken om zelf wat 'narcistischer' door het leven te gaan. Ieder zijn ding.

Zo, en nu ga ik echt naar bed. Fijne avond.
Amant schreef:
12-04-2018 23:02
Je leest echt helemaal niks, je bent volstrekt verblind door het feit dat ik tegenspraak geef én een man ben.

Aanname. Wederom.
Fizzyhideous schreef:
12-04-2018 23:04
Ik ben er weg van. Leek een fijn topic te worden maar ik wil niet meer lezen wat die gast hier zit te verkondigen.
Negeer werkt helaas weer niet.
Het was voor mij ook geen kleine stap om te beseffen dat ik zwak was. Kapot was ik ervan. Jaren. Maar het heeft me wel geholpen, gemankeerd als ik ben.
Ira-Z schreef:
12-04-2018 23:05
@Amant, Ach weet je, als jij meent dat je verder bent en je hebt iets soortgelijks meegemaakt, dan zou je ook moeten beseffen dat ieder zijn proces heeft in zijn eigen tempo. Of hebben ze tegen jou ook geschreeuwd dat je sneller moest gaan dan je deed?? Heeft die kritiek je geholpen?
Als je werkelijk begaan bent en het niet aan kunt zien dat vrouwen zo 'met hun ex bezig zijn' ipv met zichzelf, dan zou je wel wat empathischer reageren. En ja, ik zie empathie als kracht, nog steeds en dat zal ik ook altijd blijven doen. Bij jou zie ik een gebrek daaraan. Je kan natuurlijk ook de keuze maken om zelf wat 'narcistischer' door het leven te gaan. Ieder zijn ding.

Zo, en nu ga ik echt naar bed. Fijne avond.
Wat ongelofelijk onbeschoft van je. Wie denk je wel niet dat je bent? Ik leg hier net m’n ziel en zaligheid bloot en jij vindt het nodig om me in dezelfde categorie te plaatsen als degene die jou misbruikt heeft? Je moest je kapot schamen.
Amant schreef:
12-04-2018 22:35
Ik heb kunnen identificeren waarom ik me liet misbruiken; behoefte aan bevestiging, behoefte om verzorgd te worden, behoefte aan iemand die aandacht voor me had (ook negatieve aandacht is aandacht). En ik deed dingen die ik nooit van mezelf verwacht had, enkel en alleen maar om die aandacht en goedkeuring maar niet te verliezen. Daarbij kwam nog de dreiging met geweld, verweven in de de vervulling van de behoeftes die ik eerder noemde.

Ik weet precies waar dit over gaat. En dat je helemaal nergens komt door die ander als narcist of wat dan ook te benoemen. Nergens. Je verlengt er alleen je eigen lijden maar mee.

Grow up, suck it up. Je hebt zwakke punten. Ook jij. Erken het maar, en dat is pas stap één.
Je bent dus zelf 'slachtoffer' zonder het zo te willen noemen, begrijp ik hieruit?

Ik ben het in zo verre met je eens dat een deel van de schuld bij jezelf ligt. Dat is altijd zo. Blijkbaar is er iets - een onvervuld verlangen, een onzekerheid, wat dat ook - dat maakt dat je bereid bent een narcist (of hoe je zo iemand ook noemt) dichtbij te laten komen. Mijn ervaring is alleen, en dat is voor mij een troost, dat je het niet aan iemand ziet, en dat je het eigenlijk ook niet merkt, TOT je het wel merkt. Door het patroon dat zich begint af te tekenen, de herhalingen van zetten, de terugkerende vernederingen, de "vergeten afspraken", de sneren, de steken onder water, de verzoeningen die totáál buiten proportie zijn, de complimenten die volledig over de top zijn, en daarna weer de beledigingen, de regeerperiodes, het boze zwijgen. Patronen, patronen.

Maar moet je dat nou echt jezelf aanrekenen? Dat je gewend bent aan beschaafde, normale, aangepaste, aardige mensen? Dat je dit onverklaarbare gedrag niet kunt plaatsen? Dat je denkt dat je ergens iets gemist hebt? Dat je het nog een kans geeft, omdat dat onder normale mensen meestal wel werkt? Dat je weliswaar boos bent, beledigd, gekrenkt, maar dat je denkt dat je er met een normaal gesprek wel zult uitkomen? Ha! NIET met een narcist. Want een narcist kickt juist op de verwarring en het gif. Inderdaad: voor hem (of haar) is negatieve aandacht óók aandacht, en langzaam word je daarin meegezogen.

Ik voel mezelf geen slachtoffer. Wel heel dom, dat zeker. En ook... geïntrigeerd, op een bepaalde manier. Dat dit bestáát! Dat zulke lege, oninteressante mensen zó vernuftig onder je huid weten te kruipen. Dat zegt absoluut ook iets over mij, maar het is niet iets waar ik mezelf heel zwaar voor veroordeel. Ik vind dat je mensen moet kunnen vertrouwen. Oké, dan zit er een keer een gek tussen. Het zal me hopelijk geen tweede keer gebeuren. Maar ik ben het niet met je eens dat je een narcist geen narcist moet noemen, omdat je jezelf daarmee teveel slachtoffer maakt. Ik vind het juist verhelderend. Narcistisch gedrag is niet normaal, niet acceptabel, niet iets wat je had kunnen zien aankomen. Als je dát eenmaal beseft, is het een eenmalige dwaling (vanuit mij gezien). En dus niet per se jouw schuld, maar een kwestie van pech. Want narcisten kiezen hun doelwit heel zorgvuldig uit. Ze weten precies wie ze willen hebben (en dus: wie ze willen slopen). Namelijk: charismatische, leuke, gelukkige en populaire mensen. Laten we dat als een opsteker beschouwen. Ze zijn zelf namelijk zo leeg en ongelukkig dat ze alleen kunnen bestaan via een ander, die wél al die gedroomde eigenschappen heeft. Die persoon pikken ze eruit. Die maken ze tot hun doelwit. En die breken ze tot op de grond af om er zelf een kick van te krijgen.

Tragisch. En ja, ik vind het een geruststellend idee dat zoiets een 'stoornis' heet. Ik ben in mijn hele leven nog nooit eerder zo iemand tegengekomen, en dus is het een uitzondering. Dat noem ik een stoornis. En het kan me niet schelen of de dokters en de psychiaters het met me eens zijn, want IK vind dat het zo is!

Ik zou jouw theorie dus omdraaien en zeggen: blijf niet zo in dat eeuwige navelstaren hangen en geef vooral de narcist de schuld, want JIJ hebt er niets mee te maken. Jij hebt gewoon even niet opgelet. Jammer, maar so be it. Volgende keer beter. (Want voor je het weet zit je jaren in therapie en dat is alleen maar koren op de molen van de narcist.)
Alle reacties Link kopieren
@Amant, ik dacht dat ik een "sterke" vrouw was.
Alleen heeft mijn ex me op een aantal zwakke punten goed kunnen pakken.
Mijn onzekerheid in bepaalde dingen, gebeurtenissen die op dat moment speelde.
Hij heeft zich op die manier zich als held in mijn leven gebracht.
Dat heeft hij me laten geloven, vandaar uit is het slechter gegaan.

Had ik op dat moment beter moeten weten? Ja, misschien wel.
Had ik dat kunnen weten? Nee, dat niet.
Ik wist niet wat zijn plan met mij was, als hij überhaupt een plan had.
Is onze relatie toen zo gegroeid? Vast wel. Een zekere mate van afhankelijkheid groeide uit tot een grote mate van afhankelijkheid. Eentje die hij zelf heel goed kon creëren.

Ik snap je kritische blik ergens wel, maar ik denk niet dat dit het juiste topic is om dat te verkondigen.
Hij probeert hier op subtiele, mooi verpakte wijze zijn stempel op het topic te drukken en tegelijkertijd te kleineren en zich superieur voor te doen.
Goh..waar herkennen we dat gedrag toch van?
Alle reacties Link kopieren
Enn schreef:
12-04-2018 23:03
:heart: fijn azerole!
Heel fijn. Huidige vriend zal het niet altijd makkelijk hebben met me (er blijft toch altijd een sprankje negativiteit), maar hij is geduldig, heeft begrip én weet (niet alles, wel veel) waar ik vandaan ben gekomen.
Amant schreef:
12-04-2018 23:08
Wat ongelofelijk onbeschoft van je. Wie denk je wel niet dat je bent? Ik leg hier net m’n ziel en zaligheid bloot en jij vindt het nodig om me in dezelfde categorie te plaatsen als degene die jou misbruikt heeft? Je moest je kapot schamen.
Er zijn hier meer vrouwen die hun ziel en zaligheid hebben blootgelegd. Jij bent daarin niet speciaal.
Alle reacties Link kopieren
Fizzyhideous schreef:
12-04-2018 23:10
Hij probeert hier op subtiele, mooi verpakte wijze zijn stempel op het topic te drukken en tegelijkertijd te kleineren en zich superieur voor te doen.
Goh..waar herkennen we dat gedrag toch van?
Daar ging het toch al het hele topic over.. Zulk gedrag :wtf:
Natuurlijk is het heel normaal om volkomen verrast te worden door iemand die niet dezelfde normen en waarden heeft als jij zelf en je volkomen en langdurig uit evenwicht brengt. Dat hoef je jezelf niet kwalijk te nemen.

Het gaat ook niet over schuld. Sommige mensen ruiken onraad wanneer iemand niet deugt en anderen ruiken het niet of negeren de signalen.

Wat gebeurd is is gebeurd. Wat telt is dat je je eigen zwakke plekken leert te identificeren om te voorkomen dat je weer voor zo iemand valt. Daar heb ik het over. En daarbij moet je hard voor jezelf zijn, want met meegaand en empathisch zijn heb je het voorheen niet gered.
samarinde schreef:
12-04-2018 23:09
Je bent dus zelf 'slachtoffer' zonder het zo te willen noemen, begrijp ik hieruit?

Ik ben het in zo verre met je eens dat een deel van de schuld bij jezelf ligt. Dat is altijd zo. Blijkbaar is er iets - een onvervuld verlangen, een onzekerheid, wat dat ook - dat maakt dat je bereid bent een narcist (of hoe je zo iemand ook noemt) dichtbij te laten komen. Mijn ervaring is alleen, en dat is voor mij een troost, dat je het niet aan iemand ziet, en dat je het eigenlijk ook niet merkt, TOT je het wel merkt. Door het patroon dat zich begint af te tekenen, de herhalingen van zetten, de terugkerende vernederingen, de "vergeten afspraken", de sneren, de steken onder water, de verzoeningen die totáál buiten proportie zijn, de complimenten die volledig over de top zijn, en daarna weer de beledigingen, de regeerperiodes, het boze zwijgen. Patronen, patronen.

Maar moet je dat nou echt jezelf aanrekenen? Dat je gewend bent aan beschaafde, normale, aangepaste, aardige mensen? Dat je dit onverklaarbare gedrag niet kunt plaatsen? Dat je denkt dat je ergens iets gemist hebt? Dat je het nog een kans geeft, omdat dat onder normale mensen meestal wel werkt? Dat je weliswaar boos bent, beledigd, gekrenkt, maar dat je denkt dat je er met een normaal gesprek wel zult uitkomen? Ha! NIET met een narcist. Want een narcist kickt juist op de verwarring en het gif. Inderdaad: voor hem (of haar) is negatieve aandacht óók aandacht, en langzaam word je daarin meegezogen.

Ik voel mezelf geen slachtoffer. Wel heel dom, dat zeker. En ook... geïntrigeerd, op een bepaalde manier. Dat dit bestáát! Dat zulke lege, oninteressante mensen zó vernuftig onder je huid weten te kruipen. Dat zegt absoluut ook iets over mij, maar het is niet iets waar ik mezelf heel zwaar voor veroordeel. Ik vind dat je mensen moet kunnen vertrouwen. Oké, dan zit er een keer een gek tussen. Het zal me hopelijk geen tweede keer gebeuren. Maar ik ben het niet met je eens dat je een narcist geen narcist moet noemen, omdat je jezelf daarmee teveel slachtoffer maakt. Ik vind het juist verhelderend. Narcistisch gedrag is niet normaal, niet acceptabel, niet iets wat je had kunnen zien aankomen. Als je dát eenmaal beseft, is het een eenmalige dwaling (vanuit mij gezien). En dus niet per se jouw schuld, maar een kwestie van pech. Want narcisten kiezen hun doelwit heel zorgvuldig uit. Ze weten precies wie ze willen hebben (en dus: wie ze willen slopen). Namelijk: charismatische, leuke, gelukkige en populaire mensen. Laten we dat als een opsteker beschouwen. Ze zijn zelf namelijk zo leeg en ongelukkig dat ze alleen kunnen bestaan via een ander, die wél al die gedroomde eigenschappen heeft. Die persoon pikken ze eruit. Die maken ze tot hun doelwit. En die breken ze tot op de grond af om er zelf een kick van te krijgen.

Tragisch. En ja, ik vind het een geruststellend idee dat zoiets een 'stoornis' heet. Ik ben in mijn hele leven nog nooit eerder zo iemand tegengekomen, en dus is het een uitzondering. Dat noem ik een stoornis. En het kan me niet schelen of de dokters en de psychiaters het met me eens zijn, want IK vind dat het zo is!

Ik zou jouw theorie dus omdraaien en zeggen: blijf niet zo in dat eeuwige navelstaren hangen en geef vooral de narcist de schuld, want JIJ hebt er niets mee te maken. Jij hebt gewoon even niet opgelet. Jammer, maar so be it. Volgende keer beter. (Want voor je het weet zit je jaren in therapie en dat is alleen maar koren op de molen van de narcist.)

Wat een mooie post. Zo is het precies. Je verwoordt wat ik niet goed onder woorden kan brengen.
Alle reacties Link kopieren
Amant schreef:
12-04-2018 23:15
Natuurlijk is het heel normaal om volkomen verrast te worden door iemand die niet dezelfde normen en waarden heeft als jij zelf en volkomen en je langdurig uit evenwicht brengt. Dat hoef je jezelf niet kwalijk te nemen.

Het gaat ook niet over schuld. Sommige mensen ruiken onraad wanneer iemand niet deugt en anderen ruiken het niet of negeren de signalen.

Wat gebeurd is is gebeurd. Wat telt is dat je je eigen zwakke plekken leert te identificeren om te voorkomen dat je weer voor zo iemand valt. Daar heb ik het over. En daarbij moet je hard voor jezelf zijn, want met meegaand en empathisch zijn heb je het voorheen niet gered.
Dit kan denk ik ook empathisch Armand, de realiteit onder ogen zien hoeft niet alleen maar hard te zijn. Dat mensen hier herkenning bij elkaar zoeken zegt nog niet dat zij zich niet bewust zouden zijn van de rol die zij hebben gehad in hun toenmalige ongelijkwaardige relatie. Dat zij niet bezig zijn om alle persoonlijke valkuilen te onderzoeken en te leren herkennen. Of hier al even mee klaar zijn.

Dit topic lees ik vooral als een plek van ontmoeting en herkenning van een groep mensen die min of meer gedeelde ervaringen hebben.
enn wijzigde dit bericht op 12-04-2018 23:24
0.04% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Amant schreef:
12-04-2018 23:15
En daarbij moet je hard voor jezelf zijn, want met meegaand en empathisch zijn heb je het voorheen niet gered.
Jij hebt nog een lange weg te gaan.
Fizzyhideous schreef:
12-04-2018 23:12
Er zijn hier meer vrouwen die hun ziel en zaligheid hebben blootgelegd. Jij bent daarin niet speciaal.
En toch vind je het nodig om mij op de korrel te nemen. Waar komt dat nou vandaan? Oh, ik weet het al; ik ben een man, ik noem mijn misbruiker geen narcist en ik durf wel in mijn eigen ziel te kijken.
anoniem_359747 wijzigde dit bericht op 12-04-2018 23:23
0.13% gewijzigd
Inderdaad Samarinde, heel goed verwoord :heart:
Enn schreef:
12-04-2018 23:21
Dit kan denk ik ook empatisch Armand, de realiteit onder ogen zien hoeft niet alleen maar hard te zijn. Dat mensen hier herkenning bij elkaar zoeken zegt nog niet dat zij zich niet bewust zouden zijn van de rol die zij hebben gehad in hun toenmalige ongelijkwaardige relatie. Dat zij niet bezig zijn om alle persoonlijke valkuilen te onderzoeken en te leren herkennen. Of hier al even mee klaar zijn.

Dit topic lees ik vooral als een plek van ontmoeting en herkenning van een groep mensen die min of meer gedeelde ervaringen hebben.

En dit.
Amant schreef:
12-04-2018 23:22
En toch vind je het nodig om mij op de korrel te nemen. Waar komt dat nou vandaan? Oh, ik weet het al; ik ben een man, ik noem mijn misbruiker geen narcist en ik durf wel in mijn eigen ziel te kijken.
Wat weet je het toch goed allemaal. Ben blij voor je dat jij al zo ver bent.
Amant schreef:
12-04-2018 23:22
En toch vind je het nodig om mij op de korrel te nemen. Waar komt dat nou vandaan? Oh, ik weet het al; ik ben een man, ik noem mijn misbruiker geen narcist en ik durf wel in mijn eigen ziel te kijken.

Tuurlijk. De mevrouw waarmee jij zo nodig een buitenechtelijke relatie mee aan moest gaan is ineens een misbruiker.
Ik zou nog maar even wat langer in mijn eigen ziel blijven turen als ik jou was, heel verstandig.
Enn schreef:
12-04-2018 23:21

Dit topic lees ik vooral als een plek van ontmoeting en herkenning van een groep mensen die min of meer gedeelde ervaringen hebben.
Precies.
Knuffelheks schreef:
12-04-2018 23:29
Tuurlijk. De mevrouw waarmee jij zo nodig een buitenechtelijke relatie mee aan moest gaan is ineens een misbruiker.
Ik zou nog maar even wat langer in mijn eigen ziel blijven turen als ik jou was, heel verstandig.
Veeg het schuim even van je mond voordat je een ban oploopt wegens op de man.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven