Relaties
alle pijlers
(on)volwassenheid?
zaterdag 4 december 2021 om 13:46
Ha lieve forum mensen,
Ik ben een beetje aan het reflecteren en zit met een vraag. Ik ben in de 30 en single sinds een paar jaar. En dat vind ik eigenlijk wel prima, soms ben ik een beetje alleen. In mijn voormalige, lange, relatie, kon ik me ook erg eenzaam voelen, dus dat gevoel hoort denk ik soms gewoon bij het leven. Een partner is welkom, maar in m'n eentje weet ik het ook prima te rooien. Een relatie ga ik dus niet zomaar aan, niet om 'niet alleen te zijn' in ieder geval. Daarnaast is er ook geen koophuis/kind op dit moment. En eerlijk: ik zit er zelf niet zo mee. Komt wel goed, denk ik dan. We zien wel wat het leven voor me in petto heeft. Maar ik ga toch reflecteren als mensen ernaar vragen, en dat gebeurt steeds meer naarmate ik ouder word.
Sinds deze week denk ik daar weer meer over na. Ik had een etentje met wat vrienden, die inmiddels allemaal gesetteld zijn. Ik vind het oprecht fijn voor ze, maar diep van binnen ook wel een beetje confronterend. Ik krijg vaak vragen als 'heb je al een vriend' of 'ga je nog eens een huis kopen' en; je bent in de dertig, single, wil je geen kinderen? En het is ongetwijfeld goed bedoeld, maar het maakt me aan het twijfelen en reflecteren. De vragen komen steeds vaker (ook van familie bijvoorbeeld).
Ben ik 'onvolwassen' en loop ik 'achter de feiten aan'? Ik merk dat vriendschappen veranderen en verwateren, ik kan gewoon niet heel geboeid meepraten over klushuizen en wasbare luiers. Het is te ver van mijn bed, ik ben daar niet mee bezig. Ik vind het voor nu nog heerlijk om op vrijdag te bedenken dat ik dat weekend een weekend weg ga en de deur zo achter me dicht kan trekken. Ik studeer weer naast mijn baan en sport veel. Ik voel me daar goed bij. En toch de klok, die tikt, maar waarom voel ik die tijdsdruk niet? Is dit herkenbaar? Ben ik straks niet te laat? Of doet iedereen maar alsof het hebben van een koophuis/partner/kind het hoogste doel in het leven is, terwijl het dat misschien gewoon niet is?
Ik ben een beetje aan het reflecteren en zit met een vraag. Ik ben in de 30 en single sinds een paar jaar. En dat vind ik eigenlijk wel prima, soms ben ik een beetje alleen. In mijn voormalige, lange, relatie, kon ik me ook erg eenzaam voelen, dus dat gevoel hoort denk ik soms gewoon bij het leven. Een partner is welkom, maar in m'n eentje weet ik het ook prima te rooien. Een relatie ga ik dus niet zomaar aan, niet om 'niet alleen te zijn' in ieder geval. Daarnaast is er ook geen koophuis/kind op dit moment. En eerlijk: ik zit er zelf niet zo mee. Komt wel goed, denk ik dan. We zien wel wat het leven voor me in petto heeft. Maar ik ga toch reflecteren als mensen ernaar vragen, en dat gebeurt steeds meer naarmate ik ouder word.
Sinds deze week denk ik daar weer meer over na. Ik had een etentje met wat vrienden, die inmiddels allemaal gesetteld zijn. Ik vind het oprecht fijn voor ze, maar diep van binnen ook wel een beetje confronterend. Ik krijg vaak vragen als 'heb je al een vriend' of 'ga je nog eens een huis kopen' en; je bent in de dertig, single, wil je geen kinderen? En het is ongetwijfeld goed bedoeld, maar het maakt me aan het twijfelen en reflecteren. De vragen komen steeds vaker (ook van familie bijvoorbeeld).
Ben ik 'onvolwassen' en loop ik 'achter de feiten aan'? Ik merk dat vriendschappen veranderen en verwateren, ik kan gewoon niet heel geboeid meepraten over klushuizen en wasbare luiers. Het is te ver van mijn bed, ik ben daar niet mee bezig. Ik vind het voor nu nog heerlijk om op vrijdag te bedenken dat ik dat weekend een weekend weg ga en de deur zo achter me dicht kan trekken. Ik studeer weer naast mijn baan en sport veel. Ik voel me daar goed bij. En toch de klok, die tikt, maar waarom voel ik die tijdsdruk niet? Is dit herkenbaar? Ben ik straks niet te laat? Of doet iedereen maar alsof het hebben van een koophuis/partner/kind het hoogste doel in het leven is, terwijl het dat misschien gewoon niet is?
zaterdag 4 december 2021 om 15:13
Herkenbaar, jij bent zeker niet onvolwassen, maar je staat wel anders in het leven.
Niet iedereen is op z'n dertigste gesetteld met kinderen en een koophuis.
Ik merkte wel dat mijn vriendenkring zich aangepast heeft. Ondertussen ben ik bijna 60. De groep die rond de dertigste kinderen kreeg, is nu druk bezig met de kleinkinderen. Terwijl mijn leven toch echt anders is gelopen.
Zoek een vriendenkring die beter past bij waar jij je mee bezig houdt, die andere prioriteiten stelt. Want geloof me, niet de hele wereld zit te wachten op huisje-boompje-beestje of kan door omstandigheden niet voldoen aan dit ideaal plaatje.
Niet iedereen is op z'n dertigste gesetteld met kinderen en een koophuis.
Ik merkte wel dat mijn vriendenkring zich aangepast heeft. Ondertussen ben ik bijna 60. De groep die rond de dertigste kinderen kreeg, is nu druk bezig met de kleinkinderen. Terwijl mijn leven toch echt anders is gelopen.
Zoek een vriendenkring die beter past bij waar jij je mee bezig houdt, die andere prioriteiten stelt. Want geloof me, niet de hele wereld zit te wachten op huisje-boompje-beestje of kan door omstandigheden niet voldoen aan dit ideaal plaatje.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zaterdag 4 december 2021 om 15:37
zaterdag 4 december 2021 om 15:44
Ja als eind-dertiger herken ik het gevoel wel. Als vrouw heb je nu eenmaal zo'n tikkende klok in je zitten dus dat gevoel hoort daar bij denk ik.
Ik maak me persoonlijk wel eens zorgen over de overgang en of ik daarna het leven nog wel leuk zal vinden als ik zo blijf leven als ik nu leef, zonder relatie, kinderen, eigen woning. Niet dat ik ervan wakker lig maar inderdaad meer "moet ik me zorgen maken?"
Tegelijkertijd ben ik gelukkiger dan ooit en is tot nu toe elk levensjaar leuker geworden. Maar dat houdt misschien wel op zodra ik ouder word, ik vind dat lastig in te schatten. En dan heb ik inderdaad de boot gemist om moeder te worden en vroeg in te stappen op de woningmarkt.
Maar ik denk dan ook wat kan ik eraan doen? Vrij weinig. Ik ga niet op basis van dit gevoel op zoek naar een partner zodat ik maar op tijd gesettled ben, ik geloof daar niet in.
Geen van mijn vrienden en kennissen maakt opmerkingen of stelt vragen gelukkig, wel eens op een manier van "zou je dat willen?" wat denk ik normale belangstelling is. Terwijl gesprekken best wel eens over kinderen, kluswoningen, isolatiewaardes en hypotheken gaan, maar ik vind dat ook best interessant allemaal. Ik heb ook helemaal niets tegen kinderen of hypotheken, ik heb ze alleen zelf niet.
Oja en onvolwassen vind ik het deels wel, ik doe eigenlijk 90% van de tijd wat ik leuk vind en ben het stralend middenpunt van mijn universum, dat is wel meer kind-achtig dan wanneer je kinderen hebt vind ik. Maar dat hoeft verder niet uit te maken, het leven heeft voor zover ik weet geen levels die je kan uitspelen en dat je dan uiteindelijk kan winnen ofzo. Ik doe ondertussen ook levenservaring op waardoor mijn bewustzijn zich ontwikkelt, ik denk dat dat eerder volwassenheid is.
Ik maak me persoonlijk wel eens zorgen over de overgang en of ik daarna het leven nog wel leuk zal vinden als ik zo blijf leven als ik nu leef, zonder relatie, kinderen, eigen woning. Niet dat ik ervan wakker lig maar inderdaad meer "moet ik me zorgen maken?"
Tegelijkertijd ben ik gelukkiger dan ooit en is tot nu toe elk levensjaar leuker geworden. Maar dat houdt misschien wel op zodra ik ouder word, ik vind dat lastig in te schatten. En dan heb ik inderdaad de boot gemist om moeder te worden en vroeg in te stappen op de woningmarkt.
Maar ik denk dan ook wat kan ik eraan doen? Vrij weinig. Ik ga niet op basis van dit gevoel op zoek naar een partner zodat ik maar op tijd gesettled ben, ik geloof daar niet in.
Geen van mijn vrienden en kennissen maakt opmerkingen of stelt vragen gelukkig, wel eens op een manier van "zou je dat willen?" wat denk ik normale belangstelling is. Terwijl gesprekken best wel eens over kinderen, kluswoningen, isolatiewaardes en hypotheken gaan, maar ik vind dat ook best interessant allemaal. Ik heb ook helemaal niets tegen kinderen of hypotheken, ik heb ze alleen zelf niet.
Oja en onvolwassen vind ik het deels wel, ik doe eigenlijk 90% van de tijd wat ik leuk vind en ben het stralend middenpunt van mijn universum, dat is wel meer kind-achtig dan wanneer je kinderen hebt vind ik. Maar dat hoeft verder niet uit te maken, het leven heeft voor zover ik weet geen levels die je kan uitspelen en dat je dan uiteindelijk kan winnen ofzo. Ik doe ondertussen ook levenservaring op waardoor mijn bewustzijn zich ontwikkelt, ik denk dat dat eerder volwassenheid is.
avage wijzigde dit bericht op 04-12-2021 15:49
16.25% gewijzigd
zaterdag 4 december 2021 om 15:52
Nou, nee dus. Niet elke vrouw heeft last van een tikkende klok. Deze opmerking geldt zeker niet voor iedereen. Jammer dat je dat denkt.
zaterdag 4 december 2021 om 16:20
Bijzondere manier van redeneren heb je.Wickedwitch schreef: ↑04-12-2021 15:01Sommige mensen laten zich er graag op vooraan staan dat ze huisje boompje beestje hebben. Ze wanen zich superieur want zij hebben partner, kids en koophuis. Dat zijn in hun eigen ogen statussymbolen. Vaak hebben ze ook ruzie, slaapgebrek en nooit meer seks en zo’n hoge hypotheek dat ze wel bij elkaar MOETEN blijven. Hierdoor zijn ze wat narrig, jouw leven is nog een avontuur dat alle kanten op kan gaan. Daar zijn ze best jaloers op en daarom willen ze jou het gevoel geven dat jij toch het minder goed doet dan zij. Niks van dat soort mensen aantrekken.
@to, je klinkt tevreden en regelmatig oprecht blij met je leven. Dat is het hoogst haalbare. Wees daar ajb blij mee, want dan doe je het goed. Iedereen wordt blij van andere dingen. En misschien gewoon eens vriendelijk aankaarten bij je vrienden dat dit bij je past. En misschien is het ook wel fijn om meer gelijkgestemden te vinden. Je bent echt de enige niet, ook al voelt dat misschien soms zo.
zaterdag 4 december 2021 om 16:56
zaterdag 4 december 2021 om 17:16
Onvolwassen en achter feiten aanlopen lijkt me niet, wel herkenbaar.
Mijn ervaring is trouwens dat mensen het niet altijd negatief of pushend bedoelen. Ze zijn vaak zelf vanaf jonge leeftijd gelukkig in een relatie en gunnen jou dat geluk ook, vergetende dat mensen ook gelukkig kunnen zijn met een ander levenstraject.
De zaken hier in orde met prima baan/koopwoning/auto etc. en erg sportief en merk dat mijn omgeving (vooral ook collega's) het heel erg druk hebben met mijn vrijgezellenbestaan. Kan er zelf de lol wel van inzien, ik zou zeggen laat het lekker van je afglijden en doe vooral de dingen die je gelukkig maken.
Mijn ervaring is trouwens dat mensen het niet altijd negatief of pushend bedoelen. Ze zijn vaak zelf vanaf jonge leeftijd gelukkig in een relatie en gunnen jou dat geluk ook, vergetende dat mensen ook gelukkig kunnen zijn met een ander levenstraject.
De zaken hier in orde met prima baan/koopwoning/auto etc. en erg sportief en merk dat mijn omgeving (vooral ook collega's) het heel erg druk hebben met mijn vrijgezellenbestaan. Kan er zelf de lol wel van inzien, ik zou zeggen laat het lekker van je afglijden en doe vooral de dingen die je gelukkig maken.
zaterdag 4 december 2021 om 17:25
Helemaal mee eens.Lattemacciato44 schreef: ↑04-12-2021 15:12Sommige mensen zijn nu eenmaal van mening dat je er alleen toe doet als je een carrière/kinderen/koophuis hebt. Zegt wel iets over de persoon natuurlijk.
Ik ben zelf ook alleenstaand en er gelukkig mee. Ik weet dat ik niet gelukkig zou worden van man, kinderen, koophuis.
Maar heel veel mensen zien het standaard pad (man, kinderen, koophuis) als het enige juiste pad. Zij kunnen zich niet voorstellen dat je zonder dat ook gelukkig (misschien wel gelukkiger) kan zijn.
zaterdag 4 december 2021 om 17:30
Bij mij is het spontaan verlopen, de verwatering met vrienden die gezinnetjes begonnen en de vriendschappen met kindvrije mensen die ik op groepsrondreizen ontmoette vanaf half in de 20. Heb idd ook wel 'ns van iemand rond de 60 gehoord dat ze hoop hadden dat vriendschappen weer vlot te trekken waren als de kinderen 't huis uit gingen, maar idd als ze oma worden zijn ze weer even erg, zo niet erger. Richten op kindvrij is dus kansrijker.hamerhaai schreef: ↑04-12-2021 15:13Herkenbaar, jij bent zeker niet onvolwassen, maar je staat wel anders in het leven.
Niet iedereen is op z'n dertigste gesetteld met kinderen en een koophuis.
Ik merkte wel dat mijn vriendenkring zich aangepast heeft. Ondertussen ben ik bijna 60. De groep die rond de dertigste kinderen kreeg, is nu druk bezig met de kleinkinderen. Terwijl mijn leven toch echt anders is gelopen.
Zoek een vriendenkring die beter past bij waar jij je mee bezig houdt, die andere prioriteiten stelt. Want geloof me, niet de hele wereld zit te wachten op huisje-boompje-beestje of kan door omstandigheden niet voldoen aan dit ideaal plaatje.
zaterdag 4 december 2021 om 18:01
TO precies hetzelfde hier hoor. Ik heb dan wel een koop appartement maar geen grote mensen huis. Een 2 onder 1 kap, 2 auto’s, een labrador en een man met 2 kinderen zijn ook nergens te bekennen. Ik zou me zo gevangen voelen. Een leven lang is heeeeel lang hè als je 30 bent en verwacht 80 te worden. Dus nee ik vind je niet onvolwassen.
Verder is het voor mij gewoon niet zo volgens het plaatje gelopen.
Life happens to you when you’re busy making other plans.
Verder kan je denken, wellicht zijn jullie gescheiden voordat ik getrouwd ben.
Ik heb daar concrete voorbeelden van. De eerste dame is verlaten door haar man. Was de eerste van de groep huisje boompje, beestje, welvarende vent een een baby. Afgelopen zomer heeft die haar aan de kant gezet en is binnen 5 maanden hertrouwd.
Dit gun ik haar en vooral haar kind niet , maar nu zingt ze wel een toontje lager met “ heb jij al een vriend”
Verder is het voor mij gewoon niet zo volgens het plaatje gelopen.
Life happens to you when you’re busy making other plans.
Verder kan je denken, wellicht zijn jullie gescheiden voordat ik getrouwd ben.
Ik heb daar concrete voorbeelden van. De eerste dame is verlaten door haar man. Was de eerste van de groep huisje boompje, beestje, welvarende vent een een baby. Afgelopen zomer heeft die haar aan de kant gezet en is binnen 5 maanden hertrouwd.
Dit gun ik haar en vooral haar kind niet , maar nu zingt ze wel een toontje lager met “ heb jij al een vriend”
zaterdag 4 december 2021 om 18:31
Ik zei niet dat iedereen er last van heeft.Creatieveling schreef: ↑04-12-2021 15:52Nou, nee dus. Niet elke vrouw heeft last van een tikkende klok. Deze opmerking geldt zeker niet voor iedereen. Jammer dat je dat denkt.
Als vrouw ben je maar tot een bepaalde leeftijd vruchtbaar, dat is gewoon een feit, dat bedoelde ik.
zaterdag 4 december 2021 om 18:47
Situatie is vergelijkbaar al ben ik inmiddels wat ouder, ben nu 40. Maar single, heb leven op orde maar nooit behoefte gehad aan kinderen. Partner is ook niet op mijn pad gekomen. Dat had ik op zich wel graag gewild, maar je moet vooral ook blij en gelukkig zijn met je eigen leven, en als zich daar dan nog iemand bij aansluit is dat heel fijn, maar geen doel op zich. Ik kan ook goed alleen zijn en me vermaken.
Gelukkig had een goede selectie aan close friends die mij nooit op deze toon vragen hebben gesteld. Wel met hen goede gesprekken gehad over het hoe en waarom van mijn afwezige kinderwens bijvoorbeeld, maar dan vanuit respect en ook belangstelling naar elkaar. Ik respecteer hun keuzes, zij de mijnen ook. Ze weten dat ze niet bij mij moeten zijn voor klaagverhalen over luiers, of keuzes voor bakfietsen. Wat niet wil zeggen dat hun kinderen nooit besproken mogen worden, want er valt af en toe ook wel wat te lachen om hun fratsen, ook door mij. Maar ze beseffen ook dat het leven meer is dan kinderen, ookal zijn de jonge jaren intensief.
Ik heb wel van kennissen wel eens de vraag gehad of ik lesbisch was omdat ik al zo lang single ben. Vond ik wel een vrij impertinente vraag. Nu kan ik het ergens ook wel waarderen dat hij gesteld wordt, want er zit toch een vorm van belangstelling achter, maar soms mag ie ook wel wat minder direct
Gelukkig had een goede selectie aan close friends die mij nooit op deze toon vragen hebben gesteld. Wel met hen goede gesprekken gehad over het hoe en waarom van mijn afwezige kinderwens bijvoorbeeld, maar dan vanuit respect en ook belangstelling naar elkaar. Ik respecteer hun keuzes, zij de mijnen ook. Ze weten dat ze niet bij mij moeten zijn voor klaagverhalen over luiers, of keuzes voor bakfietsen. Wat niet wil zeggen dat hun kinderen nooit besproken mogen worden, want er valt af en toe ook wel wat te lachen om hun fratsen, ook door mij. Maar ze beseffen ook dat het leven meer is dan kinderen, ookal zijn de jonge jaren intensief.
Ik heb wel van kennissen wel eens de vraag gehad of ik lesbisch was omdat ik al zo lang single ben. Vond ik wel een vrij impertinente vraag. Nu kan ik het ergens ook wel waarderen dat hij gesteld wordt, want er zit toch een vorm van belangstelling achter, maar soms mag ie ook wel wat minder direct
zaterdag 4 december 2021 om 18:50
Ik vind het ingewikkeld dat settelen iets is dat je kennelijk alleen maar met een ander persoon kan doen. Toen ik 35 was, had ik een huis, een auto, een goed lopende zaak, vaste vrienden, was ik vrijwilliger als penningmeester bij mijn sportclub, woonde bijna 15 jaar in dezelfde buurt, kende iedereen, deed m’n boodschappen, m’n huishouden en ging regelmatig op bezoek bij mijn ouders.
En dan vroegen mensen wanneer ga je eens serieus worden en settelen? Wat is er in vredesnaam niet serieus en niet gesetteld aan dat leven?
En dan vroegen mensen wanneer ga je eens serieus worden en settelen? Wat is er in vredesnaam niet serieus en niet gesetteld aan dat leven?
anoniem_65537e7f5e90c wijzigde dit bericht op 04-12-2021 18:53
15.72% gewijzigd
zaterdag 4 december 2021 om 18:52
DitHammie4ever schreef: ↑04-12-2021 13:59Andere, leukere vrienden zoeken. Niet alle gesettelde mensen vinden het leuk om over wasbare luiers en klushuizen te praten hoor
Ik vind je niet onvolwassen.
zaterdag 4 december 2021 om 18:56
Ik ben 36, single, geen kinderwens (nooit gehad ook) en een huurhuis. Onvolwassen? Lastige vraag. Ik ben wel altijd jonger in doen en laten geweest, nog. Heb veel me-time nodig, mijn batterij laadt op als ik alleen ben. Een kind hebben past daar niet in. Samenwonen ook niet. Een latrelatie zou ik wel zien zitten, maar alleen met iemand waarmee ik veel raakpunten heb. Anders werkt het niet voor mij. Die persoon ben ik tot nu toe niet tegengekomen. Vind dat soms jammer, maar liever single dan een ongelukkige relatie.
zaterdag 4 december 2021 om 19:11
Het leven gaat toch goed zo? Je bent tevreden met wie je bent, met wat je doet en wat je hebt. Klinkt gewoon prima. Want je zal het in het leven toch vooral met jezelf moeten doen.
En ja, alleen zijn is niet altijd-alleen-maar-leuk, maar dat is samenwonen/getrouwd zijn en/of kinderen hebben ook niet.
Over 5 jaar kan alles anders zijn. Dan zijn twee van die vriendenstellen misschien uit elkaar. En woon jij misschien samen. Of niet, maar dan heb je het waarschijnlijk nog steeds goed naar je zin omdat je gewoon tevreden bent jouw leven zoals het is. En voor wat betreft ouder worden: de liefde of aandacht van man/kinderen kun je voor 'later' toch ook niet afdwingen dus ook wat dat betreft zijn er geen garanties.
Wat je schrijft over je leven komt heel stabiel en volwassen over.
En van daar uit zie je dan toch wel verder wat er allemaal op je levenspad komt?
En ja, alleen zijn is niet altijd-alleen-maar-leuk, maar dat is samenwonen/getrouwd zijn en/of kinderen hebben ook niet.
Over 5 jaar kan alles anders zijn. Dan zijn twee van die vriendenstellen misschien uit elkaar. En woon jij misschien samen. Of niet, maar dan heb je het waarschijnlijk nog steeds goed naar je zin omdat je gewoon tevreden bent jouw leven zoals het is. En voor wat betreft ouder worden: de liefde of aandacht van man/kinderen kun je voor 'later' toch ook niet afdwingen dus ook wat dat betreft zijn er geen garanties.
Wat je schrijft over je leven komt heel stabiel en volwassen over.
En van daar uit zie je dan toch wel verder wat er allemaal op je levenspad komt?
zaterdag 4 december 2021 om 23:49
Amen.Skadí schreef: ↑04-12-2021 13:51Nee, niet herkenbaar. Ik ben zelf jaren alleen geweest als twintiger en dertiger. Ik zou het ook helemaal niet leuk vinden als mijn vrienden steeds vragen of ik "AL een vriend heb". Dan is het net of je ergens op achterloopt.
Je hebt veel verschillende mensen en een deel daarvan wil het traditionele gezin met kinderen, koophuis etc. Er zijn zat mensen die dat niet willen en dat is oké.
Je leest het wellicht vaker, maar het leven is geen race. Probeer je leven te leven naar hoe jij dat prettig vindt. Met een partner of niet, met kinderen of niet etc, in een boomhut, iglo of gewoon een huis. Op een dag ga je dood en dan denk je waarschijnlijk niet "shit, had ik mij maar meer geconformeerd naar de maatschappelijke normen". Probeer je leven in te vullen naar hoe dat voor jou prettig is.
zondag 5 december 2021 om 00:03
Ik denk dat vragen over wat je graag wil in het leven (kinderen, man, huis) als ze van vrienden komen gewoon een manier is om met je te praten over waar je mee bezig bent en waar je over nadenkt. Andere antwoorden dan 'ik ben op zoek naar een man, want ik wil graag een kind' zijn dan ook gewoon mogelijk.
Het reflecteren wat je noemt is denk ik heel natuurlijk. Ik zag mezelf vroeger ook nooit met man en kinderen en koophuis. Dat is nu wel het geval, ik denk best weleens na over wat als het anders was gelopen of ik andere keuzes had gemaakt. Volwassenheid is denk ik keuzes maken, consequenties hiervan accepteren, niet jaloers te zijn, je kunnen inleven in een ander, proberen zo tevreden mogelijk in het leven te staan, etc.. ik denk dat dat een persoonlijke groei en ontwikkeling is die je ongeacht je gezinssamenstelling of bezittingen zelf moet doormaken. Soms heb ik juist het idee dat de drukte van een gezin me hier wat in tegenhoudt, je komt minder aan eigen ontwikkeling toe.
Het reflecteren wat je noemt is denk ik heel natuurlijk. Ik zag mezelf vroeger ook nooit met man en kinderen en koophuis. Dat is nu wel het geval, ik denk best weleens na over wat als het anders was gelopen of ik andere keuzes had gemaakt. Volwassenheid is denk ik keuzes maken, consequenties hiervan accepteren, niet jaloers te zijn, je kunnen inleven in een ander, proberen zo tevreden mogelijk in het leven te staan, etc.. ik denk dat dat een persoonlijke groei en ontwikkeling is die je ongeacht je gezinssamenstelling of bezittingen zelf moet doormaken. Soms heb ik juist het idee dat de drukte van een gezin me hier wat in tegenhoudt, je komt minder aan eigen ontwikkeling toe.
zondag 5 december 2021 om 00:33
Best een groot aantal van mijn vriendinnen was nog alleen toen ze de 40 al gepasseerd waren. Daar was niets onvolwassen aan, hoor. De meesten hebben nog steeds geen kinderen, een paar hebben een relatie. Als jij je leven prima vindt, vooral lekker zo laten. Ik praat ook niet graag over luiers, en ik heb toch twee kinderen.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 5 december 2021 om 09:39
Ik ben een paar jaar ouder dan jij en leef precies hetzelfde, maar dan heb ik net een huis gekocht. Ben er heel blij mee hoor, maar aan de andere kant maakt het dingen zoals nog eens een paar jaar in het buitenland werken, een jaar op wereldreis wel lastiger.. dus of het nou zo ideaal is als ik had aangenomen vantevoren.. I don't know. Moraal van het verhaal: als jij gelukkig bent met jouw manier van leven is dat niet onvolwassen, maar gewoon iets anders van waar veel mensen denken gelukkig van te worden.
zondag 5 december 2021 om 09:52
Het is mij niet duidelijk of je een kinderwens hebt. Ik voel de klok ook niet tikken, maar ik wil ook geen kinderen. Dus het maakt ook niet uit wanneer ik die leuke man tegenkom. Koophuis en samenwonen is ook niet iets wat van mij hoeft. Van mijn part blijf ik latten, niets mis mee.
Gelukkig zit ik in een omgeving waar maar weinig vrienden kinderen of een kinderwens hebben. Niemand vraagt ook naar of ik al een vriend heb. Alleen mijn oma misschien. Die denkt dat ik geen man kan krijgen, want happy single, dat snapt ze nog niet geloof ik
Gelukkig zit ik in een omgeving waar maar weinig vrienden kinderen of een kinderwens hebben. Niemand vraagt ook naar of ik al een vriend heb. Alleen mijn oma misschien. Die denkt dat ik geen man kan krijgen, want happy single, dat snapt ze nog niet geloof ik
zondag 5 december 2021 om 12:46
Heel herkenbaar, maar niet van mijn vriendinnen. Die accepteren me zoals ik ben; midden 30, geen kinderwens, al jaren vrijgezel en niet perse behoefte aan een relatie. Als het komt is het welkom, als het niet komt, is mijn leven ook compleet. Zoals een andere to heel mooi benoemde, Settelen hoef je niet perse met een ander, dat kan je ook prima met jezelf.
Meestal vragen mensen uit belangstelling of ik een relatie heb. Dan geef ik gewoon bovenstaande antwoord. Soms als mensen hun normen op mij proberen af te dwingen, dan vind ik het wel grappig om ze te spiegelen. Ik stel dan vragen als: Ben jij al vrijgezel? Oh nee? waarom niet, wil dat niet zo lukken? Levert wel grappige situaties op.
Verder ben ik heel dankbaar met het rijke leven dat ik heb, met mijn vrienden, dierbaren, alle leuke dingen die ik kan doen. Daar wordt met geen enkel normerende afbreuk aan gedaan.
Meestal vragen mensen uit belangstelling of ik een relatie heb. Dan geef ik gewoon bovenstaande antwoord. Soms als mensen hun normen op mij proberen af te dwingen, dan vind ik het wel grappig om ze te spiegelen. Ik stel dan vragen als: Ben jij al vrijgezel? Oh nee? waarom niet, wil dat niet zo lukken? Levert wel grappige situaties op.
Verder ben ik heel dankbaar met het rijke leven dat ik heb, met mijn vrienden, dierbaren, alle leuke dingen die ik kan doen. Daar wordt met geen enkel normerende afbreuk aan gedaan.