ongeneeslijk ziek

03-04-2012 09:41 205 berichten
Alle reacties Link kopieren
Gisteren heb ik gehoord dat mijn vader van net 70 jaar niet meer door de artsen geholpen kan worden. Hij ligt nu in het ziekenhuis en komt hoogstwaarschijnlijk niet meer thuis.

We weten niet hoelang dit gaat duren, maar ik zie ontzettend op

tegen het moment dat ze uit het ziekenhuis bellen dat het zo slecht met hem gaat dat we geroepen worden.

Ik heb geen behoefte aan een afscheid, ik hoef hem niet aan te raken of nog te kussen. Er zijn nog al wat onbesproken issues die

niet meer opgelost kunnen worden. Tenminste van mijn kant dan.

Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.
Alle reacties Link kopieren
Heb je je vader al lang niet meer gezien? Heb je verder wel familie die hem dan bijstaat?
Alle reacties Link kopieren
Ben je niet bang dat je spijt krijgt van de onuitgesproken niet uit praten? Als hij er niet meer is, kan je dat nooit meer doen.
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
quote:Beauke schreef op 03 april 2012 @ 09:43:

Heb je je vader al lang niet meer gezien? Heb je verder wel familie die hem dan bijstaat?

We hebben regelmatig contact, geen ruzie ofzo.

Zijn vrouw zal bij hem zijn.
Alle reacties Link kopieren
ik vind dat het aan jou is, of je jouw vader wel/niet gaat bezoeken. wat een ander daarvan vind doet niet ter zake
Ik weet niet wat er gebeurd is, maar als je op iemands sterfbed nog gaat zit jeremiëren over 'wat onbesproken issues die

niet meer opgelost kunnen worden', pfoeh, dan koester je wel erg veel wrok. Zo zou ik niet in het leven willen staan, denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Eens met winterfeestjurk..



Onthoudt alleen 1 ding.. als je niet gaat en er spijt van krijgt, kan je dat nooit meer terugdraaien.
Alle reacties Link kopieren
O, poezekind wat naar voor je! Is je vader in staat om nog te praten? Misschien kan je nu, nu het nog kan, dingen uitspreken? Laat je niet leiden door angst, maar doe het gewoon!

En als het niet kan, kan je niet anders dan op je gevoel af gaan. Niemand die daar iets van kan/mag zeggen.
quote:Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.Kun jij er mee leven is de vraag?
Je kunt ook overwegen wel langs te gaan, maar niet per se op het moment dat hij sterft.

Dan neem je afscheid als hij nog leeft en laat je weten dat dat voor jou de laatste keer is.



Het is niet óf zitten wachten óf helemaal niet meer langsgaan, bedoel ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:SeptemberGirl schreef op 03 april 2012 @ 09:48:

Ik weet niet wat er gebeurd is, maar als je op iemands sterfbed nog gaat zit jeremiëren over 'wat onbesproken issues die

niet meer opgelost kunnen worden', pfoeh, dan koester je wel erg veel wrok. Zo zou ik niet in het leven willen staan, denk ik.Ik denk ook niet dat dit gaat om 'wat onbesproken issues' maar om écht héél gevoelige dingen. Zulke gevoelige dingen die TO bij het sterfbed van haar vader vandaan houden. Dat zou ik geen jeremIëren noemen.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Moonlight.
Alle reacties Link kopieren
quote:mali30 schreef op 03 april 2012 @ 09:45:

Ben je niet bang dat je spijt krijgt van de onuitgesproken niet uit praten? Als hij er niet meer is, kan je dat nooit meer doen.

Nee, niet echt. Ik geloof dat we niet echt dood gaan en dat het niet nodig is een gesprek aan te gaan als mijn gevoelens veranderen.

Ben eerder bang dat anderen mij veroordelen of dat ik mijn vader teleurstel in deze.
Daarom de vraag "kun jij er mee leven"
Alle reacties Link kopieren
@nak, want daar ben jij van op de hoogte? Je wil niet weten om welke futiliteiten mensen drama kunnen maken (zeg niet dat dat perse bij TO zo is).
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
quote:poezekind schreef op 03 april 2012 @ 09:51:

[...]



Nee, niet echt. Ik geloof dat we niet echt dood gaan en dat het niet nodig is een gesprek aan te gaan als mijn gevoelens veranderen.

Ben eerder bang dat anderen mij veroordelen of dat ik mijn vader teleurstel in deze.Maar die anderen weten waarschijnlijk niks van de issues die spelen tussen jou en je vader?
Alle reacties Link kopieren
quote:mali30 schreef op 03 april 2012 @ 09:52:

@nak, want daar ben jij van op de hoogte? Je wil niet weten om welke futiliteiten mensen drama kunnen maken (zeg niet dat dat perse bij TO zo is).Nee, daarvan ben ik niet op de hoogte. Alleen om er van uit te gaan dat het om een futiliteit gaat vind ik nogal wat.
Ik ken natuurlijk jullie situatie niet, maar ik heb zelf ook behoorlijk wat issues met vaderlief. Ik denk zelf dat ik zou gaan als ik denk dat hij daar rustiger van zou sterven.
En hoe is de band met je moeder?



Je kunt ook overwegen voor haar te gaan, niet voor jezelf of je vader. Ik zeg niet dat het moet, maar het zou kunnen.
Alle reacties Link kopieren
Als je hier zelf een goed gevoel bij hebt zou ik het zo doen als je wilt.

Wat andere vinden mogen ze houden.
Alle reacties Link kopieren
Is het een optie op nu (vandaag, morgen) nog even langs te gaan? Je hoeft toch niet perse aan zijn bed te zitter terwijl hij sterft, als je daar tegenop ziet, of onuitgesproken zaken te bespreken? Je kunt toch ook 'gewoon' op ziekenbezoek gaan?



Als je geen ruzie hebt met jouw vader, lijkt het mij erg vreemd om helemaal niet te gaan. Ik weet niet hoe goed jouw vader alles nog meekrijgt, maar wellicht vind hij het ook prettig om jou nog even te zien?



Wat houd je tegen om te gaan?
Alle reacties Link kopieren
quote:vivahengelo schreef op 03 april 2012 @ 09:55:

Is het een optie op nu (vandaag, morgen) nog even langs te gaan? Je hoeft toch niet perse aan zijn bed te zitter terwijl hij sterft, als je daar tegenop ziet, of onuitgesproken zaken te bespreken? Je kunt toch ook 'gewoon' op ziekenbezoek gaan?



Als je geen ruzie hebt met jouw vader, lijkt het mij erg vreemd om helemaal niet te gaan. Ik weet niet hoe goed jouw vader alles nog meekrijgt, maar wellicht vind hij het ook prettig om jou nog even te zien?



Goeie optie idd! En je kan vaker gaan, net zo lang totdat jij je er niet meer prettig bij voelt.

Wat houd je tegen om te gaan?
Alle reacties Link kopieren
Bij dit soort moeilijke zaken bedenk ik me altijd wat ik zelf fijn zou vinden - hoe zou ik behandeld willen worden?

Soms moet je even voorbij je eigen pijn en emotie gaan om het zo toch op enig niveau af te kunnen sluiten. Een vriendin van mij maakte hetzelfde mee. Zij heeft ervoor gekozen om wel te gaan, ondanks dat de man haar leven zeer negatief beinvloed had. Zij is naar het verzorgingstehuis gegaan en heeft hem verteld dat hij voor veel verdriet in haar leven gezorgd had, maar dat ze ervoor koos om vanaf zijn dood alleen nog maar aan de positieve dingen terug te denken.

Dat heeft haar zoveel rust gegeven: met het begraven van haar vader, begroef ze ook alle negatieve gevoelens jegens hem. Klinkt zweverig, maar ik heb gezien hoe het haar hielp.

Wat jij ook kiest, kies met je hart. Sterkte
quote:nak schreef op 03 april 2012 @ 09:50:

[...]



Ik denk ook niet dat dit gaat om 'wat onbesproken issues' maar om écht héél gevoelige dingen. Zulke gevoelige dingen die TO bij het sterfbed van haar vader vandaan houden. Dat zou ik geen jeremIëren noemen.



Wat Mali ook al zegt.



Ik heb jaren geleden 'Het Spijt Me' gekeken, nou als je zag om wat voor debiele dingen het ging dat mensen al 20 jaar geen contact meer hadden.....



Overigens vind ik het zeer onbeschoft dat jij mij het woord 'futiliteiten' in de mond legt.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het hard en wreed om iemand alleen te laten sterven. Ik zou dat alleen doen in geval van mishandeling, incest, misbruik van mijn kinderen door opa. Al het andere zou voor mij een futiliteit zijn. Ik zou niet willen leven met een klomp wrok en haat in me. Het leven is te kort en te kostbaar om met zulke zaken op je schouders te lopen. Maar dat is mijn mening. Je moet doen wat je wil doen TO, maar als het eenmaal gebeurt is kan je het nooit meer terug draaien. Kan jij daar mee leven, dan is dat zo.
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven