Relaties
alle pijlers
ongeneeslijk ziek
dinsdag 3 april 2012 om 09:41
Gisteren heb ik gehoord dat mijn vader van net 70 jaar niet meer door de artsen geholpen kan worden. Hij ligt nu in het ziekenhuis en komt hoogstwaarschijnlijk niet meer thuis.
We weten niet hoelang dit gaat duren, maar ik zie ontzettend op
tegen het moment dat ze uit het ziekenhuis bellen dat het zo slecht met hem gaat dat we geroepen worden.
Ik heb geen behoefte aan een afscheid, ik hoef hem niet aan te raken of nog te kussen. Er zijn nog al wat onbesproken issues die
niet meer opgelost kunnen worden. Tenminste van mijn kant dan.
Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.
We weten niet hoelang dit gaat duren, maar ik zie ontzettend op
tegen het moment dat ze uit het ziekenhuis bellen dat het zo slecht met hem gaat dat we geroepen worden.
Ik heb geen behoefte aan een afscheid, ik hoef hem niet aan te raken of nog te kussen. Er zijn nog al wat onbesproken issues die
niet meer opgelost kunnen worden. Tenminste van mijn kant dan.
Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.
dinsdag 3 april 2012 om 10:00
quote:poezekind schreef op 03 april 2012 @ 09:51:
[...]
Nee, niet echt. Ik geloof dat we niet echt dood gaan en dat het niet nodig is een gesprek aan te gaan als mijn gevoelens veranderen.
Ben eerder bang dat anderen mij veroordelen of dat ik mijn vader teleurstel in deze.Gelooft je vader ook in dezelfde sprookjes als jij? Vind het behoorlijk harteloos om op zo'n moment alleen aan jezelf te denken.
[...]
Nee, niet echt. Ik geloof dat we niet echt dood gaan en dat het niet nodig is een gesprek aan te gaan als mijn gevoelens veranderen.
Ben eerder bang dat anderen mij veroordelen of dat ik mijn vader teleurstel in deze.Gelooft je vader ook in dezelfde sprookjes als jij? Vind het behoorlijk harteloos om op zo'n moment alleen aan jezelf te denken.
dinsdag 3 april 2012 om 10:01
quote:mali30 schreef op 03 april 2012 @ 09:59:
Ik vind het hard en wreed om iemand alleen te laten sterven. Ik zou dat alleen doen in geval van mishandeling, incest, misbruik van mijn kinderen door opa. Al het andere zou voor mij een futiliteit zijn. Ik zou niet willen leven met een klomp wrok en haat in me. Het leven is te kort en te kostbaar om met zulke zaken op je schouders te lopen. Maar dat is mijn mening. Je moet doen wat je wil doen TO, maar als het eenmaal gebeurt is kan je het nooit meer terug draaien. Kan jij daar mee leven, dan is dat zo.Mishandeling, incest, misbruik van TO zelf?
Ik vind het hard en wreed om iemand alleen te laten sterven. Ik zou dat alleen doen in geval van mishandeling, incest, misbruik van mijn kinderen door opa. Al het andere zou voor mij een futiliteit zijn. Ik zou niet willen leven met een klomp wrok en haat in me. Het leven is te kort en te kostbaar om met zulke zaken op je schouders te lopen. Maar dat is mijn mening. Je moet doen wat je wil doen TO, maar als het eenmaal gebeurt is kan je het nooit meer terug draaien. Kan jij daar mee leven, dan is dat zo.Mishandeling, incest, misbruik van TO zelf?
dinsdag 3 april 2012 om 10:02
En als je vader zelf schoon schip wil maken, zelf dingen wil uitpraten, wat doe je dan? Dan geeft hij het zelf aan . . . .
70 jaar is trouwens relatief jong, naar om in het ziekenhuis te moeten sterven.
De tijd na zijn overlijden zal onwerkelijk voor je zijn, ondanks de onuitgesproken zaken is hij er nu nog. Straks is er niets tastbaars meer, daar kan je het nog moeilijk mee krijgen.
Veel sterkte voor de komende tijd!
70 jaar is trouwens relatief jong, naar om in het ziekenhuis te moeten sterven.
De tijd na zijn overlijden zal onwerkelijk voor je zijn, ondanks de onuitgesproken zaken is hij er nu nog. Straks is er niets tastbaars meer, daar kan je het nog moeilijk mee krijgen.
Veel sterkte voor de komende tijd!
dinsdag 3 april 2012 om 10:02
Ik vraag me af of het echt om de onbesproken issues gaat of om de angst van TO om haar vader zo ziek te zien / niet het 'juiste' te doen als ze haar vader voor de laatste keer ziet / wat er van haar verwacht wordt als ze gaat (afscheidskus etc.).
Ik ben bang dat als je je door dit soort angsten laat weerhouden om te gaan, je later wellicht toch spijt kunt krijgen.
Ik lees namelijk nergens dat de band met vader zo erg verstoord is dat dat een reden zou zijn om niet te gaan.
TO, wees eerlijk tegenover jezelf waarom je niet wilt gaan en bedenk dan nogmaals wat voor jezelf de beste keuze is.
Ik ben bang dat als je je door dit soort angsten laat weerhouden om te gaan, je later wellicht toch spijt kunt krijgen.
Ik lees namelijk nergens dat de band met vader zo erg verstoord is dat dat een reden zou zijn om niet te gaan.
TO, wees eerlijk tegenover jezelf waarom je niet wilt gaan en bedenk dan nogmaals wat voor jezelf de beste keuze is.
dinsdag 3 april 2012 om 10:05
quote:Jarek03 schreef op 03 april 2012 @ 09:57:
Zij is naar het verzorgingstehuis gegaan en heeft hem verteld dat hij voor veel verdriet in haar leven gezorgd had, maar dat ze ervoor koos om vanaf zijn dood alleen nog maar aan de positieve dingen terug te denken.
Dat heeft haar zoveel rust gegeven: met het begraven van haar vader, begroef ze ook alle negatieve gevoelens jegens hem. Klinkt zweverig,
Waarom? Wat is zweverig eigenlijk? Blijkbaar iets heel erg....
En ik ben zweverig, ik ben heel erg eng!
Zij is naar het verzorgingstehuis gegaan en heeft hem verteld dat hij voor veel verdriet in haar leven gezorgd had, maar dat ze ervoor koos om vanaf zijn dood alleen nog maar aan de positieve dingen terug te denken.
Dat heeft haar zoveel rust gegeven: met het begraven van haar vader, begroef ze ook alle negatieve gevoelens jegens hem. Klinkt zweverig,
Waarom? Wat is zweverig eigenlijk? Blijkbaar iets heel erg....
En ik ben zweverig, ik ben heel erg eng!
dinsdag 3 april 2012 om 10:06
dinsdag 3 april 2012 om 10:07
quote:mali30 schreef op 03 april 2012 @ 10:04:
"Mishandeling, incest, misbruik van TO zelf?"
Ik praat over mijzelf! Als mijn vader zulke dingen had gedaan, bij mij, of mijn kinderen familieleden, willekeurige kinderen etc.
Ok, dan staan we daar hetzelfde in.Ik dacht dat je het alleen over misbruik van je kinderen had. Maar als TO dit in haar jeugd is aangedaan dan begrijp ik haar heel goed.
Het is haar , wat er ook speelt, gelukt om 'normaal' contact te houden. Iemand bijstaan bij het sterven is behoorlijk intiem en gaat verder dan 'normaal/oppervlakkig' contact.
"Mishandeling, incest, misbruik van TO zelf?"
Ik praat over mijzelf! Als mijn vader zulke dingen had gedaan, bij mij, of mijn kinderen familieleden, willekeurige kinderen etc.
Ok, dan staan we daar hetzelfde in.Ik dacht dat je het alleen over misbruik van je kinderen had. Maar als TO dit in haar jeugd is aangedaan dan begrijp ik haar heel goed.
Het is haar , wat er ook speelt, gelukt om 'normaal' contact te houden. Iemand bijstaan bij het sterven is behoorlijk intiem en gaat verder dan 'normaal/oppervlakkig' contact.
dinsdag 3 april 2012 om 10:07
quote:nak schreef op 03 april 2012 @ 09:59:
Wauw Jarek, wat een mooi verhaal!Vond ik ook. Hoop dat ik, als ik voor een dergelijk dilemma kom te staan, net zo dapper ben. Ben gelukkig niet haatdragend en heb niemand met wie ik zoiets zou 'hebben', maar toch... De dood is onomkeerbaar en het leven te kort en mooi om steeds in wrok om te zien. Maar zo denk ik erover.
Wauw Jarek, wat een mooi verhaal!Vond ik ook. Hoop dat ik, als ik voor een dergelijk dilemma kom te staan, net zo dapper ben. Ben gelukkig niet haatdragend en heb niemand met wie ik zoiets zou 'hebben', maar toch... De dood is onomkeerbaar en het leven te kort en mooi om steeds in wrok om te zien. Maar zo denk ik erover.
dinsdag 3 april 2012 om 10:07
dinsdag 3 april 2012 om 10:08
Mijn Opa belde mijn vader een maand geleden.. na 12 jaar. Mijn pa is naar hem toegegaan, ze hebben gewandeld, over het leven gekletst, oude foto''s bekeken en het verleden gelaten voor wat het was.
Een week later is mijn Opa overleden, hij wist dat het eraan zat te komen.
Mijn vader is blij dat hij gegaan is, heeft dingen een plekje kunnen geven en zijn vader nog even kunnen vasthouden. Ondanks wat er allemaal gebeurd is.
Na 12 jaar hangen de schilderijen van Opa weer in de woonkamer bij mijn ouders. Het is goed zo. Ik merk dat iedereen het fijn vind dat Opa in vrede heeft kunnen sterven en dat mijn vader toch zijn vader weer terug heeft.
Bedenk dat als je niet gaat, dat het nooit meer kan.
Een week later is mijn Opa overleden, hij wist dat het eraan zat te komen.
Mijn vader is blij dat hij gegaan is, heeft dingen een plekje kunnen geven en zijn vader nog even kunnen vasthouden. Ondanks wat er allemaal gebeurd is.
Na 12 jaar hangen de schilderijen van Opa weer in de woonkamer bij mijn ouders. Het is goed zo. Ik merk dat iedereen het fijn vind dat Opa in vrede heeft kunnen sterven en dat mijn vader toch zijn vader weer terug heeft.
Bedenk dat als je niet gaat, dat het nooit meer kan.
dinsdag 3 april 2012 om 10:09
quote:SeptemberGirl schreef op 03 april 2012 @ 10:05:
[...]
Waarom? Wat is zweverig eigenlijk? Blijkbaar iets heel erg....
En ik ben zweverig, ik ben heel erg eng! Ja eh, weet ik veel. Heb er een beetje karma-gevoel bij. Wie goed doet, goed ontmoet ofzo. Maar ik beken: alles wat ik niet meteen kan plaatsen noem ik al zweverig. Neemt niet weg dat ik bij tijd en wijlen ook mijn zweverige momenten heb dus
[...]
Waarom? Wat is zweverig eigenlijk? Blijkbaar iets heel erg....
En ik ben zweverig, ik ben heel erg eng! Ja eh, weet ik veel. Heb er een beetje karma-gevoel bij. Wie goed doet, goed ontmoet ofzo. Maar ik beken: alles wat ik niet meteen kan plaatsen noem ik al zweverig. Neemt niet weg dat ik bij tijd en wijlen ook mijn zweverige momenten heb dus
dinsdag 3 april 2012 om 10:09
quote:Jarek03 schreef op 03 april 2012 @ 10:07:
[...]
Vond ik ook. Hoop dat ik, als ik voor een dergelijk dilemma kom te staan, net zo dapper ben. Ben gelukkig niet haatdragend en heb niemand met wie ik zoiets zou 'hebben', maar toch... De dood is onomkeerbaar en het leven te kort en mooi om steeds in wrok om te zien. Maar zo denk ik erover.Klopt! Uiteindelijk is het een kunst om het te houden bij het verdriet wát je is aangedaan en dat te verwerken, niet zo zeer om wíe je het heeft aangedaan.
[...]
Vond ik ook. Hoop dat ik, als ik voor een dergelijk dilemma kom te staan, net zo dapper ben. Ben gelukkig niet haatdragend en heb niemand met wie ik zoiets zou 'hebben', maar toch... De dood is onomkeerbaar en het leven te kort en mooi om steeds in wrok om te zien. Maar zo denk ik erover.Klopt! Uiteindelijk is het een kunst om het te houden bij het verdriet wát je is aangedaan en dat te verwerken, niet zo zeer om wíe je het heeft aangedaan.
dinsdag 3 april 2012 om 10:12
Je hoeft toch niet haatdragend te zijn als je geen contact meer wenst met je vader?
Mijn man heeft ook geen contact met zijn vader. Hij haat hem helemaal niet, hij is gewoon in het geheel niet geinteresseerd in de man.
Een paar jaar geleden lag hij op sterven, kanker, en mailde voor contact. Mijn man heeft er echt goed over nagedacht maar uiteindelijk niet gereageerd. Zijn vader leeft nog steeds overigens.
Mijn man heeft ook geen contact met zijn vader. Hij haat hem helemaal niet, hij is gewoon in het geheel niet geinteresseerd in de man.
Een paar jaar geleden lag hij op sterven, kanker, en mailde voor contact. Mijn man heeft er echt goed over nagedacht maar uiteindelijk niet gereageerd. Zijn vader leeft nog steeds overigens.
dinsdag 3 april 2012 om 10:15
quote:mali30 schreef op 03 april 2012 @ 09:45:
Ben je niet bang dat je spijt krijgt van de onuitgesproken niet uit praten? Als hij er niet meer is, kan je dat nooit meer doen.Sommige dingen zijn niet even uit te praten, zeker niet in een ziekenhuisbed. Soms zijn dingen wat ze zijn; onopgelost, open einde. En dat hoort ook bij het leven.
Ben je niet bang dat je spijt krijgt van de onuitgesproken niet uit praten? Als hij er niet meer is, kan je dat nooit meer doen.Sommige dingen zijn niet even uit te praten, zeker niet in een ziekenhuisbed. Soms zijn dingen wat ze zijn; onopgelost, open einde. En dat hoort ook bij het leven.
dinsdag 3 april 2012 om 10:16
quote:nak schreef op 03 april 2012 @ 10:09:
[...]
Klopt! Uiteindelijk is het een kunst om het te houden bij het verdriet wát je is aangedaan en dat te verwerken, niet zo zeer om wíe je het heeft aangedaan.
Dit vind ik wel heel hard gezegd. Mijn moeder heeft mij ook nare dingen aangedaan, maar ik heb het haar niet vergeven.
Ik weet niet of ik aan haar sterfbed zou gaan zitten, waarschijnlijk wel om de rest van de familie te steunen. Het is een moeilijk dilemma waarin iedereen zijn eigen keuzes maakt.
[...]
Klopt! Uiteindelijk is het een kunst om het te houden bij het verdriet wát je is aangedaan en dat te verwerken, niet zo zeer om wíe je het heeft aangedaan.
Dit vind ik wel heel hard gezegd. Mijn moeder heeft mij ook nare dingen aangedaan, maar ik heb het haar niet vergeven.
Ik weet niet of ik aan haar sterfbed zou gaan zitten, waarschijnlijk wel om de rest van de familie te steunen. Het is een moeilijk dilemma waarin iedereen zijn eigen keuzes maakt.
dinsdag 3 april 2012 om 10:16
quote:SeptemberGirl schreef op 03 april 2012 @ 10:06:
[...]
Nou nou, ho ho. Dat gaat te ver. Het feit dat EN niet van kinderen houdt, wil toch niet zeggen dat ze helemaal niks van gevoel of empathie in haar donder heeft!!Ow ze heeft vast empathie in haar donder hoor. Maar lekker veroordelen vanaf je preekstoel terwijl je zelf aan elkaar hangt van harteloosheid vind ik wel heel makkelijk.
[...]
Nou nou, ho ho. Dat gaat te ver. Het feit dat EN niet van kinderen houdt, wil toch niet zeggen dat ze helemaal niks van gevoel of empathie in haar donder heeft!!Ow ze heeft vast empathie in haar donder hoor. Maar lekker veroordelen vanaf je preekstoel terwijl je zelf aan elkaar hangt van harteloosheid vind ik wel heel makkelijk.
dinsdag 3 april 2012 om 10:16
quote:jeane_avril schreef op 03 april 2012 @ 10:15:
[...]
Sommige dingen zijn niet even uit te praten, zeker niet in een ziekenhuisbed. Soms zijn dingen wat ze zijn; onopgelost, open einde. En dat hoort ook bij het leven.Maar misschien lucht het dan wel op om, zoals in het verhaal van Jarek, dit nog te kunnen zeggen wat het met je gedaan heeft. Wie weet kan TO daarmee zelf makkelijker verder.
[...]
Sommige dingen zijn niet even uit te praten, zeker niet in een ziekenhuisbed. Soms zijn dingen wat ze zijn; onopgelost, open einde. En dat hoort ook bij het leven.Maar misschien lucht het dan wel op om, zoals in het verhaal van Jarek, dit nog te kunnen zeggen wat het met je gedaan heeft. Wie weet kan TO daarmee zelf makkelijker verder.
dinsdag 3 april 2012 om 10:17
quote:isabon schreef op 03 april 2012 @ 10:12:
Je hoeft toch niet haatdragend te zijn als je geen contact meer wenst met je vader?
Mijn man heeft ook geen contact met zijn vader. Hij haat hem helemaal niet, hij is gewoon in het geheel niet geinteresseerd in de man.
Een paar jaar geleden lag hij op sterven, kanker, en mailde voor contact. Mijn man heeft er echt goed over nagedacht maar uiteindelijk niet gereageerd. Zijn vader leeft nog steeds overigens.Nou ja zeg. Wat een raar verhaal. Kan je wel 'helemaal niet geïnteresseerd zijn in die man', maar het is wel je vader.
Wat heb je toch veel rare mensen,
Je hoeft toch niet haatdragend te zijn als je geen contact meer wenst met je vader?
Mijn man heeft ook geen contact met zijn vader. Hij haat hem helemaal niet, hij is gewoon in het geheel niet geinteresseerd in de man.
Een paar jaar geleden lag hij op sterven, kanker, en mailde voor contact. Mijn man heeft er echt goed over nagedacht maar uiteindelijk niet gereageerd. Zijn vader leeft nog steeds overigens.Nou ja zeg. Wat een raar verhaal. Kan je wel 'helemaal niet geïnteresseerd zijn in die man', maar het is wel je vader.
Wat heb je toch veel rare mensen,
dinsdag 3 april 2012 om 10:19
quote:helene31 schreef op 03 april 2012 @ 10:16:
[...]
Dit vind ik wel heel hard gezegd. Mijn moeder heeft mij ook nare dingen aangedaan, maar ik heb het haar niet vergeven.
Ik weet niet of ik aan haar sterfbed zou gaan zitten, waarschijnlijk wel om de rest van de familie te steunen. Het is een moeilijk dilemma waarin iedereen zijn eigen keuzes maakt.Zo is het beslist niet bedoeld. Ik reageer misschien wel iets teveel vanuit mezelf, heb ook zoiets met een familielid. Deze heeft echter wel spijt betuigd, dat scheelt wel veel. Alleen ben ik er wel achter gekomen dat met die spijt en vergeving alleen het dus nog niet 'klaar'is, helaas. Maar het maakt het, in mijn geval, wel makkelijker om het meer 'los' te zien elkaar. Vaag verhaal, i know, maar wil niet verder in details ivm herkenbaarheid.
[...]
Dit vind ik wel heel hard gezegd. Mijn moeder heeft mij ook nare dingen aangedaan, maar ik heb het haar niet vergeven.
Ik weet niet of ik aan haar sterfbed zou gaan zitten, waarschijnlijk wel om de rest van de familie te steunen. Het is een moeilijk dilemma waarin iedereen zijn eigen keuzes maakt.Zo is het beslist niet bedoeld. Ik reageer misschien wel iets teveel vanuit mezelf, heb ook zoiets met een familielid. Deze heeft echter wel spijt betuigd, dat scheelt wel veel. Alleen ben ik er wel achter gekomen dat met die spijt en vergeving alleen het dus nog niet 'klaar'is, helaas. Maar het maakt het, in mijn geval, wel makkelijker om het meer 'los' te zien elkaar. Vaag verhaal, i know, maar wil niet verder in details ivm herkenbaarheid.