Relaties
alle pijlers
ongeneeslijk ziek
dinsdag 3 april 2012 om 09:41
Gisteren heb ik gehoord dat mijn vader van net 70 jaar niet meer door de artsen geholpen kan worden. Hij ligt nu in het ziekenhuis en komt hoogstwaarschijnlijk niet meer thuis.
We weten niet hoelang dit gaat duren, maar ik zie ontzettend op
tegen het moment dat ze uit het ziekenhuis bellen dat het zo slecht met hem gaat dat we geroepen worden.
Ik heb geen behoefte aan een afscheid, ik hoef hem niet aan te raken of nog te kussen. Er zijn nog al wat onbesproken issues die
niet meer opgelost kunnen worden. Tenminste van mijn kant dan.
Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.
We weten niet hoelang dit gaat duren, maar ik zie ontzettend op
tegen het moment dat ze uit het ziekenhuis bellen dat het zo slecht met hem gaat dat we geroepen worden.
Ik heb geen behoefte aan een afscheid, ik hoef hem niet aan te raken of nog te kussen. Er zijn nog al wat onbesproken issues die
niet meer opgelost kunnen worden. Tenminste van mijn kant dan.
Kan je het maken om niet naar het ziekenhuis te gaan en te wachten tot het 'te laat'. Dit klinkt verschrikkelijk, ik weet het, maar het is voor mij echt vreselijk om daar bij die zieke man te zitten en te wachten tot hij zijn laatste adem uitblaast.
dinsdag 3 april 2012 om 15:18
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:13:
[...]
We hebben hier te maken met iemand die zegt: kan ik het maken om te wachten tot het per ongeluk te laat is, om niet naar het sterfbed van mijn vader te gaan. Als ik daarvan zeg dat ze gewoon naar het sterfbed moet dan ben ik degene die naar doet?
Dat is de omgekeerde wereld MV.Je mag best je mening erover hebben, maar het is niet nodig om sarcastisch te gaan doen en mij te beschuldigen van hardheid.
[...]
We hebben hier te maken met iemand die zegt: kan ik het maken om te wachten tot het per ongeluk te laat is, om niet naar het sterfbed van mijn vader te gaan. Als ik daarvan zeg dat ze gewoon naar het sterfbed moet dan ben ik degene die naar doet?
Dat is de omgekeerde wereld MV.Je mag best je mening erover hebben, maar het is niet nodig om sarcastisch te gaan doen en mij te beschuldigen van hardheid.
dinsdag 3 april 2012 om 15:19
dinsdag 3 april 2012 om 15:20
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:13:
[...]
We hebben hier te maken met iemand die zegt: kan ik het maken om te wachten tot het per ongeluk te laat is, om niet naar het sterfbed van mijn vader te gaan. Als ik daarvan zeg dat ze gewoon naar het sterfbed moet dan ben ik degene die naar doet?
Dat is de omgekeerde wereld MV.
Ik geloof oprecht dat jij het anders ziet vanuit jouw verdriet . Maar ik zou mij kunnen voorstellen dat het niet voor iedereen zo werkt. Dus dat TO het moeilijk heeft met dat moment bij een sterfbed te zijn kan ik ook voorstellen. Juist omdat we niet weten wat er is voorgevallen.
Snap je?
[...]
We hebben hier te maken met iemand die zegt: kan ik het maken om te wachten tot het per ongeluk te laat is, om niet naar het sterfbed van mijn vader te gaan. Als ik daarvan zeg dat ze gewoon naar het sterfbed moet dan ben ik degene die naar doet?
Dat is de omgekeerde wereld MV.
Ik geloof oprecht dat jij het anders ziet vanuit jouw verdriet . Maar ik zou mij kunnen voorstellen dat het niet voor iedereen zo werkt. Dus dat TO het moeilijk heeft met dat moment bij een sterfbed te zijn kan ik ook voorstellen. Juist omdat we niet weten wat er is voorgevallen.
Snap je?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 3 april 2012 om 15:20
dinsdag 3 april 2012 om 15:23
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:19:
[...]
Natuurlijk verplicht ik het haar niet. Ze is niemand iets verplicht. Het is een ander soort 'moeten'. Als in: sommige dingen moet je gewoon doen.Niet mee eens. Ik heb een paar jaar geleden een gelijksoortig topic geopend waarin bijna niemand het met mij eens was en iedereen riep: je moet gaan het is wel je moeder waar het om gaat. Ik heb al die jaren mijn eigen gevoel gevolgd en daar heb ik geen spijt van gehad.
[...]
Natuurlijk verplicht ik het haar niet. Ze is niemand iets verplicht. Het is een ander soort 'moeten'. Als in: sommige dingen moet je gewoon doen.Niet mee eens. Ik heb een paar jaar geleden een gelijksoortig topic geopend waarin bijna niemand het met mij eens was en iedereen riep: je moet gaan het is wel je moeder waar het om gaat. Ik heb al die jaren mijn eigen gevoel gevolgd en daar heb ik geen spijt van gehad.
dinsdag 3 april 2012 om 15:26
Poezekind zegt nergens dat ze er nu niet is voor haar vader. Ze wil alleen liever niet op het laatste moment aan zijn sterfbed staan. Ik begrijp dat er gebeld wordt en dat ze hem ook gewoon bezoekt. En hoopt dat hij een hospice mag bezoeken om zijn laatste tijd met dierbaren door te brengen inplaats van de enkele uren in een ziekenhuis.
Ik vind je niet hard, Poezekind, ik denk dat je juist heel bewust omgaat met het komende afscheid van je vader. Doe wat je hart ke ingeeft, jij moet verder na het overlijden van je vader. Hij is niet alleen en denk je niet dat hij al weet hoe je over jullie band denkt? Zalhij verwachten dat je er bent of weet hij dat je het hier moeilijk mee hebt?
Ik vind je niet hard, Poezekind, ik denk dat je juist heel bewust omgaat met het komende afscheid van je vader. Doe wat je hart ke ingeeft, jij moet verder na het overlijden van je vader. Hij is niet alleen en denk je niet dat hij al weet hoe je over jullie band denkt? Zalhij verwachten dat je er bent of weet hij dat je het hier moeilijk mee hebt?
dinsdag 3 april 2012 om 15:26
dinsdag 3 april 2012 om 15:27
quote:Mylene_Valerie schreef op 03 april 2012 @ 15:20:
[...]
Ik geloof oprecht dat jij het anders ziet vanuit jouw verdriet . Maar ik zou mij kunnen voorstellen dat het niet voor iedereen zo werkt. Dus dat TO het moeilijk heeft met dat moment bij een sterfbed te zijn kan ik ook voorstellen. Juist omdat we niet weten wat er is voorgevallen.
Snap je?
Ik snap het MV. Maar als ik zo'n enorme bonje heb met een naaste dat ik niet bij zijn sterfbed wil zijn, dan zal het mij een zorg wezen wat de rest ervan vindt.
Poezekind, wat ik gewoon niet begrijp is dat je je wél zorgen maakt over je imago (wat zullen ze van me denken als ik niet ...) maar dat je je niet over je eigen trots heen kunt tillen om je vader bij te staan. Als het allemaal zo ontzettend erg is wat hij heeft gedaan, dan zal je omgeving het ook wel begrijpen dat je niet komt opdagen. Maar als het allemaal futiliteiten zijn 'in the grand scheme of things', ja, dan moet je je zorgen gaan maken om wat ze ervan denken.
[...]
Ik geloof oprecht dat jij het anders ziet vanuit jouw verdriet . Maar ik zou mij kunnen voorstellen dat het niet voor iedereen zo werkt. Dus dat TO het moeilijk heeft met dat moment bij een sterfbed te zijn kan ik ook voorstellen. Juist omdat we niet weten wat er is voorgevallen.
Snap je?
Ik snap het MV. Maar als ik zo'n enorme bonje heb met een naaste dat ik niet bij zijn sterfbed wil zijn, dan zal het mij een zorg wezen wat de rest ervan vindt.
Poezekind, wat ik gewoon niet begrijp is dat je je wél zorgen maakt over je imago (wat zullen ze van me denken als ik niet ...) maar dat je je niet over je eigen trots heen kunt tillen om je vader bij te staan. Als het allemaal zo ontzettend erg is wat hij heeft gedaan, dan zal je omgeving het ook wel begrijpen dat je niet komt opdagen. Maar als het allemaal futiliteiten zijn 'in the grand scheme of things', ja, dan moet je je zorgen gaan maken om wat ze ervan denken.
dinsdag 3 april 2012 om 15:28
dinsdag 3 april 2012 om 15:29
quote:bankje schreef op 03 april 2012 @ 15:23:
[...]
Niet mee eens. Ik heb een paar jaar geleden een gelijksoortig topic geopend waarin bijna niemand het met mij eens was en iedereen riep: je moet gaan het is wel je moeder waar het om gaat. Ik heb al die jaren mijn eigen gevoel gevolgd en daar heb ik geen spijt van gehad.En je moeder? Heeft ze je gemist? Zie, het gaat nu even niet om jou, of om Poezekind...
[...]
Niet mee eens. Ik heb een paar jaar geleden een gelijksoortig topic geopend waarin bijna niemand het met mij eens was en iedereen riep: je moet gaan het is wel je moeder waar het om gaat. Ik heb al die jaren mijn eigen gevoel gevolgd en daar heb ik geen spijt van gehad.En je moeder? Heeft ze je gemist? Zie, het gaat nu even niet om jou, of om Poezekind...
dinsdag 3 april 2012 om 15:29
quote:hekje schreef op 03 april 2012 @ 15:28:
[...]
Juist omdat hij stervende is. Dat lijkt me wel een reden om als bezoeker rekening mee te houden ja.Ik vind juist het omgekeerde. Als zo'n bezoekje allerlei ongewenste herinneringen naar boven brengt, ben jij degene die er nog een leven lang mee zit.
[...]
Juist omdat hij stervende is. Dat lijkt me wel een reden om als bezoeker rekening mee te houden ja.Ik vind juist het omgekeerde. Als zo'n bezoekje allerlei ongewenste herinneringen naar boven brengt, ben jij degene die er nog een leven lang mee zit.
dinsdag 3 april 2012 om 15:33
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:29:
[...]
En je moeder? Heeft ze je gemist? Zie, het gaat nu even niet om jou, of om Poezekind...Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.
[...]
En je moeder? Heeft ze je gemist? Zie, het gaat nu even niet om jou, of om Poezekind...Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 3 april 2012 om 15:34
quote:helene31 schreef op 03 april 2012 @ 15:29:
[...]
Ik vind juist het omgekeerde. Als zo'n bezoekje allerlei ongewenste herinneringen naar boven brengt, ben jij degene die er nog een leven lang mee zit.
Als het inderdaad misbruik en allerlei echt grote ellende is, dan kan ik me voorstellen dat je eigen gemoedsrust voorgaat.
Maar dan moet het -in mijn ogen- wel erg bont zijn gemaakt en dan zou ik nu ook niet bij het ziekenbed gaan zitten.
Behalve als iemand bijvoorbeeld aangeeft erge spijt te hebben en het wil rechtzetten. Maar nu zit ik wel erg hypothetisch te lullen want dat zijn nogal wat-als-scenario's.
[...]
Ik vind juist het omgekeerde. Als zo'n bezoekje allerlei ongewenste herinneringen naar boven brengt, ben jij degene die er nog een leven lang mee zit.
Als het inderdaad misbruik en allerlei echt grote ellende is, dan kan ik me voorstellen dat je eigen gemoedsrust voorgaat.
Maar dan moet het -in mijn ogen- wel erg bont zijn gemaakt en dan zou ik nu ook niet bij het ziekenbed gaan zitten.
Behalve als iemand bijvoorbeeld aangeeft erge spijt te hebben en het wil rechtzetten. Maar nu zit ik wel erg hypothetisch te lullen want dat zijn nogal wat-als-scenario's.
dinsdag 3 april 2012 om 15:37
quote:Mylene_Valerie schreef op 03 april 2012 @ 15:33:
[...]
Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.
Nou, dat vind ik nu ook weer erg moeilijk voor te stellen.
Sterfbed is toch meestal geen plek waar nog veel gepraat kan worden. Wat moet daar nu gebeuren dat je er nog jaren last van zou hebben? Van dat ene bezoekje vlak nadat ziekenhuis heeft gebeld dat de tijd van sterven is gekomen?
[...]
Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.
Nou, dat vind ik nu ook weer erg moeilijk voor te stellen.
Sterfbed is toch meestal geen plek waar nog veel gepraat kan worden. Wat moet daar nu gebeuren dat je er nog jaren last van zou hebben? Van dat ene bezoekje vlak nadat ziekenhuis heeft gebeld dat de tijd van sterven is gekomen?
dinsdag 3 april 2012 om 15:39
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:27:
[...]
Ik snap het MV. Maar als ik zo'n enorme bonje heb met een naaste dat ik niet bij zijn sterfbed wil zijn, dan zal het mij een zorg wezen wat de rest ervan vindt.
Poezekind, wat ik gewoon niet begrijp is dat je je wél zorgen maakt over je imago (wat zullen ze van me denken als ik niet ...) maar dat je je niet over je eigen trots heen kunt tillen om je vader bij te staan. Als het allemaal zo ontzettend erg is wat hij heeft gedaan, dan zal je omgeving het ook wel begrijpen dat je niet komt opdagen. Maar als het allemaal futiliteiten zijn 'in the grand scheme of things', ja, dan moet je je zorgen gaan maken om wat ze ervan denken.
Ben even de naam kwijt, excuses, maar lees aan het begin, stel je bent misbruikt, jij weet dat het waar is maar vader heeft het altijd ontkent, dus familie geloofd vader. Dan is het toch pijnlijk als je niet de erkenning krijgt van het misbruik op het sterfbed.
Ik moet oppassen want we weten niet wat er is gebeurd maar dit zou voor mij een reden kunnen zijn dat ik niet bij zijn sterfbed zou willen zijn.
Nogmaals Kadanz, ik noem even iets waarbij ik zeg, ja ik zou niet gaan.
En over de vraag stellen, ik heb het ook wel eens, heb geen familie waar ik het aan kan vragen en dat je dan een topic opent.
TO klinkt al iets resoluter over wat ze gaat doen maar snap dat je soms dus wel een andere mening wil horen, ook die van jou en jouw beeld ervan.
[...]
Ik snap het MV. Maar als ik zo'n enorme bonje heb met een naaste dat ik niet bij zijn sterfbed wil zijn, dan zal het mij een zorg wezen wat de rest ervan vindt.
Poezekind, wat ik gewoon niet begrijp is dat je je wél zorgen maakt over je imago (wat zullen ze van me denken als ik niet ...) maar dat je je niet over je eigen trots heen kunt tillen om je vader bij te staan. Als het allemaal zo ontzettend erg is wat hij heeft gedaan, dan zal je omgeving het ook wel begrijpen dat je niet komt opdagen. Maar als het allemaal futiliteiten zijn 'in the grand scheme of things', ja, dan moet je je zorgen gaan maken om wat ze ervan denken.
Ben even de naam kwijt, excuses, maar lees aan het begin, stel je bent misbruikt, jij weet dat het waar is maar vader heeft het altijd ontkent, dus familie geloofd vader. Dan is het toch pijnlijk als je niet de erkenning krijgt van het misbruik op het sterfbed.
Ik moet oppassen want we weten niet wat er is gebeurd maar dit zou voor mij een reden kunnen zijn dat ik niet bij zijn sterfbed zou willen zijn.
Nogmaals Kadanz, ik noem even iets waarbij ik zeg, ja ik zou niet gaan.
En over de vraag stellen, ik heb het ook wel eens, heb geen familie waar ik het aan kan vragen en dat je dan een topic opent.
TO klinkt al iets resoluter over wat ze gaat doen maar snap dat je soms dus wel een andere mening wil horen, ook die van jou en jouw beeld ervan.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 3 april 2012 om 15:39
quote:Mylene_Valerie schreef op 03 april 2012 @ 15:33:
[...]
Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.Los van dit topic, je wilt iemand toch niet alleen laten op het moment dat hij sterft, omdat je er zelf niet mee om kunt gaan? Een stervende hou je toch vast tot z'n laatste adem? Met de rest deal je later wel.
[...]
Het gaat (wat Heleen ook al zei) toch ook om de achterblijvers! Stel, hypothetisch dat je rot dingen meemaakt op het sterfbed, dan is het de achterblijver die er nog ontelbare jaren mee moet dealen.Los van dit topic, je wilt iemand toch niet alleen laten op het moment dat hij sterft, omdat je er zelf niet mee om kunt gaan? Een stervende hou je toch vast tot z'n laatste adem? Met de rest deal je later wel.
dinsdag 3 april 2012 om 15:41
quote:hekje schreef op 03 april 2012 @ 15:37:
[...]
Nou, dat vind ik nu ook weer erg moeilijk voor te stellen.
Sterfbed is toch meestal geen plek waar nog veel gepraat kan worden. Wat moet daar nu gebeuren dat je er nog jaren last van zou hebben? Van dat ene bezoekje vlak nadat ziekenhuis heeft gebeld dat de tijd van sterven is gekomen?Ik gaf een fictief voorbeeld over misbruik, dan zou je graag op zijn sterfbed willen horen dat hij er spijt van heeft. Als hij zou zeggen dat het niet zo is, dat zou mij echt vreselijk pijn doen.
[...]
Nou, dat vind ik nu ook weer erg moeilijk voor te stellen.
Sterfbed is toch meestal geen plek waar nog veel gepraat kan worden. Wat moet daar nu gebeuren dat je er nog jaren last van zou hebben? Van dat ene bezoekje vlak nadat ziekenhuis heeft gebeld dat de tijd van sterven is gekomen?Ik gaf een fictief voorbeeld over misbruik, dan zou je graag op zijn sterfbed willen horen dat hij er spijt van heeft. Als hij zou zeggen dat het niet zo is, dat zou mij echt vreselijk pijn doen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 3 april 2012 om 15:41
@Kadanz
Je woordkeus past helemaal niet bij wat ik gezegd heb.
Ik ben helemaal niet bezorgd over mijn imago.
Het is alleen wel zo dat ik misschien geen behoefte mag hebben, anderen dat misschien wel hebben en steun hebben aan
mijn aanwezigheid en dat ik daarom wellicht wel zou moeten
gaan.
Het heeft verder ook helemaal niets met trots te maken.
Je woordkeus past helemaal niet bij wat ik gezegd heb.
Ik ben helemaal niet bezorgd over mijn imago.
Het is alleen wel zo dat ik misschien geen behoefte mag hebben, anderen dat misschien wel hebben en steun hebben aan
mijn aanwezigheid en dat ik daarom wellicht wel zou moeten
gaan.
Het heeft verder ook helemaal niets met trots te maken.
dinsdag 3 april 2012 om 15:43
quote:Mylene_Valerie schreef op 03 april 2012 @ 15:39:
[...]
Ben even de naam kwijt, excuses, maar lees aan het begin, stel je bent misbruikt, jij weet dat het waar is maar vader heeft het altijd ontkent, dus familie geloofd vader. Dan is het toch pijnlijk als je niet de erkenning krijgt van het misbruik op het sterfbed.
Ik moet oppassen want we weten niet wat er is gebeurd maar dit zou voor mij een reden kunnen zijn dat ik niet bij zijn sterfbed zou willen zijn.
Nogmaals Kadanz, ik noem even iets waarbij ik zeg, ja ik zou niet gaan.
En over de vraag stellen, ik heb het ook wel eens, heb geen familie waar ik het aan kan vragen en dat je dan een topic opent.
TO klinkt al iets resoluter over wat ze gaat doen maar snap dat je soms dus wel een andere mening wil horen, ook die van jou en jouw beeld ervan.
En daar zou ik dan alle begrip voor hebben. Als Lotje niet op de begrafenis van opa komt omdat zij hem van ontucht beschuldigt, dan begrijp ik dat. Zelfs al ben ik niet overtuigd van het feit dat Lotje misbruikt is door opa.
Maar dat is dus hier niet aan de orde.
[...]
Ben even de naam kwijt, excuses, maar lees aan het begin, stel je bent misbruikt, jij weet dat het waar is maar vader heeft het altijd ontkent, dus familie geloofd vader. Dan is het toch pijnlijk als je niet de erkenning krijgt van het misbruik op het sterfbed.
Ik moet oppassen want we weten niet wat er is gebeurd maar dit zou voor mij een reden kunnen zijn dat ik niet bij zijn sterfbed zou willen zijn.
Nogmaals Kadanz, ik noem even iets waarbij ik zeg, ja ik zou niet gaan.
En over de vraag stellen, ik heb het ook wel eens, heb geen familie waar ik het aan kan vragen en dat je dan een topic opent.
TO klinkt al iets resoluter over wat ze gaat doen maar snap dat je soms dus wel een andere mening wil horen, ook die van jou en jouw beeld ervan.
En daar zou ik dan alle begrip voor hebben. Als Lotje niet op de begrafenis van opa komt omdat zij hem van ontucht beschuldigt, dan begrijp ik dat. Zelfs al ben ik niet overtuigd van het feit dat Lotje misbruikt is door opa.
Maar dat is dus hier niet aan de orde.
dinsdag 3 april 2012 om 15:44
quote:kadanz schreef op 03 april 2012 @ 15:39:
[...]
Los van dit topic, je wilt iemand toch niet alleen laten op het moment dat hij sterft, omdat je er zelf niet mee om kunt gaan? Een stervende hou je toch vast tot z'n laatste adem? Met de rest deal je later wel.Zo werkt het gewoon niet altijd. Soms kan een trauma of gebeurtenissen te erg zijn. Of dat je het zelf niet aankunt. Ik vind het niet altijd vanzelfsprekend.
[...]
Los van dit topic, je wilt iemand toch niet alleen laten op het moment dat hij sterft, omdat je er zelf niet mee om kunt gaan? Een stervende hou je toch vast tot z'n laatste adem? Met de rest deal je later wel.Zo werkt het gewoon niet altijd. Soms kan een trauma of gebeurtenissen te erg zijn. Of dat je het zelf niet aankunt. Ik vind het niet altijd vanzelfsprekend.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven