Relaties
alle pijlers
relatie broer/zus na uit huis gaan
woensdag 20 januari 2010 om 16:53
Hallo allemaal,
Ik vraag me af of de relatie met je broer en/of zus veranderd is sinds je het huis uit bent.
Ik heb twee broers, wonen allemaal nog thuis. Praten nauwelijks met elkaar, hooguit de praktische dingen als waar ligt de krant of heb jij de deur op slot gedaan, maar een hoe is het? was het gezellig gisteravond o.i.d. is echt uitzonderlijk (vandaar dat ik het avondeten altijd sarcastisch 'het zwijgend avondmaal' noem) Vooral de relatie met m'n oudste broer is moeizaam. Zijn totaal twee verschillende karakters en dat botst. Heb ook vaak het gevoel dat ie een hekel aan me heeft. Toen ik een paar maanden geleden jarig was heeft ie me niet eens gefeliciteerd.... toch wel pijnlijk. Het komt ook regelmatig voor dat ik dingen over hem via anderen hoor, dat mensen mij aanspreken van goh ik hoorde dat jouw broer ook naar dat concert gaat (ik zeg maar wat) en dat ik er
echt geen flauw idee van heb. Met m'n andere broer kan ik wel iets beter opschieten.
Ik heb er soms wel eens moeite mee. Vooral als ik zie hoe het er bij m'n vriend thuis aan toe gaat. Daar knuffelen broer/zus elkaar (niet op een kleffe manier) en vragen ze ook gewoon hoe het met elkaar gaat, het is veel intiemer en persoonlijker. De eerste keer dat ik dat zag wist ik niet wat ik mee maakte.
zoals ik al zei vraag ik me dus af wat er zal gebeuren als ik (of zij) het huis uit zijn. Ik kan me echt niet voorstellen dat we 'gezellig bij elkaar op de koffie gaan'. We hebben elkaar nu al nauwelijks wat te zeggen.
Hoe was dit bij jullie?
Ik vraag me af of de relatie met je broer en/of zus veranderd is sinds je het huis uit bent.
Ik heb twee broers, wonen allemaal nog thuis. Praten nauwelijks met elkaar, hooguit de praktische dingen als waar ligt de krant of heb jij de deur op slot gedaan, maar een hoe is het? was het gezellig gisteravond o.i.d. is echt uitzonderlijk (vandaar dat ik het avondeten altijd sarcastisch 'het zwijgend avondmaal' noem) Vooral de relatie met m'n oudste broer is moeizaam. Zijn totaal twee verschillende karakters en dat botst. Heb ook vaak het gevoel dat ie een hekel aan me heeft. Toen ik een paar maanden geleden jarig was heeft ie me niet eens gefeliciteerd.... toch wel pijnlijk. Het komt ook regelmatig voor dat ik dingen over hem via anderen hoor, dat mensen mij aanspreken van goh ik hoorde dat jouw broer ook naar dat concert gaat (ik zeg maar wat) en dat ik er
echt geen flauw idee van heb. Met m'n andere broer kan ik wel iets beter opschieten.
Ik heb er soms wel eens moeite mee. Vooral als ik zie hoe het er bij m'n vriend thuis aan toe gaat. Daar knuffelen broer/zus elkaar (niet op een kleffe manier) en vragen ze ook gewoon hoe het met elkaar gaat, het is veel intiemer en persoonlijker. De eerste keer dat ik dat zag wist ik niet wat ik mee maakte.
zoals ik al zei vraag ik me dus af wat er zal gebeuren als ik (of zij) het huis uit zijn. Ik kan me echt niet voorstellen dat we 'gezellig bij elkaar op de koffie gaan'. We hebben elkaar nu al nauwelijks wat te zeggen.
Hoe was dit bij jullie?
woensdag 20 januari 2010 om 16:59
Hoi vivaasje,
bij mij ging het ook wat apart toen mijn broer uit huis ging (ik heb 1 oudere broer). Broer leek bijna te ontsporen, blowde veel, had foute vrienden, deed aan vandalisme. De touwtjes thuis waren los, dus ging mijn broer ook helemaal los. In de weekenden dat hij thuis kwam, was hij wisselend: als hij rustig was en goed had geslapen, was hij prima om mee te praten. Maar als hij korte nachten had gehad, was hij niet te genieten en was het huis te klein.
Broer kwam na een half jaar stage in Utrecht weer thuis wonen, wat ook voor een enorme ommekeer zorgde: Hij leek moeilijk te kunnen leven in een huis waar regels waren. Ik was dus ook blij toen hij weer vertrok.
Nu ik zelf het huis uit ben, merk ik dat het inderdaad moeilijk is om weer thuis te zijn, in een ander ritme en huis. Begrijp hem nu wel beter.
Contact tussen ons is oppervlakkig, ligt helemaal aan zijn stemming.
Als ik jouw verhaal lees, vind ik dat behoorlijk heftig. vooral omdat je eigen broer je niet feliciteert met je verjaardag.
Hoe staan je ouders hier tegenover?
Sterkte
bij mij ging het ook wat apart toen mijn broer uit huis ging (ik heb 1 oudere broer). Broer leek bijna te ontsporen, blowde veel, had foute vrienden, deed aan vandalisme. De touwtjes thuis waren los, dus ging mijn broer ook helemaal los. In de weekenden dat hij thuis kwam, was hij wisselend: als hij rustig was en goed had geslapen, was hij prima om mee te praten. Maar als hij korte nachten had gehad, was hij niet te genieten en was het huis te klein.
Broer kwam na een half jaar stage in Utrecht weer thuis wonen, wat ook voor een enorme ommekeer zorgde: Hij leek moeilijk te kunnen leven in een huis waar regels waren. Ik was dus ook blij toen hij weer vertrok.
Nu ik zelf het huis uit ben, merk ik dat het inderdaad moeilijk is om weer thuis te zijn, in een ander ritme en huis. Begrijp hem nu wel beter.
Contact tussen ons is oppervlakkig, ligt helemaal aan zijn stemming.
Als ik jouw verhaal lees, vind ik dat behoorlijk heftig. vooral omdat je eigen broer je niet feliciteert met je verjaardag.
Hoe staan je ouders hier tegenover?
Sterkte
woensdag 20 januari 2010 om 17:00
Het is niet zo dat het alleen maar 'haat en nijd' is, dat valt heel erg mee. We kunnen af en toe ook best lol met elkaar hebben, maar dat met elkaar praten zit er gewoon niet echt in (vader is ook een man van weinig woorden). Moeilijk uit te leggen...
het contact wat we hebben is wel goed, het blijft altijd alleen vrij oppervlakkig. Ook helpen we elkaar wel daar waar nodig / mogelijk, denk aan ophalen wegbrengen etc.
het contact wat we hebben is wel goed, het blijft altijd alleen vrij oppervlakkig. Ook helpen we elkaar wel daar waar nodig / mogelijk, denk aan ophalen wegbrengen etc.
woensdag 20 januari 2010 om 17:09
Contact met broer is oppervlakkig, maar goed. Als het nodig is staan we voor elkaar klaar. Dat varieert van verhuizingen, samen cadeau's voor ouders kopen tot echt zware ziekenhuisbezoeken. We weten wat we aan elkaar hebben.
We zijn gewoon te verschillend! (Op echt alle fronten: religie, werk, studie, partner, vrije tijd, vrienden, politiek, geld, eten: noem maar op).
Wat wel weer grappig is, sommige mensen geloven niet dat we broer en zus zijn
We zijn gewoon te verschillend! (Op echt alle fronten: religie, werk, studie, partner, vrije tijd, vrienden, politiek, geld, eten: noem maar op).
Wat wel weer grappig is, sommige mensen geloven niet dat we broer en zus zijn
woensdag 20 januari 2010 om 17:12
Mijn broertje betekent alles voor me en dat is andersom ook zo, alleen zal hij dat nooit uiten door me te knuffelen of een gesprek met me aan te gaan.
Hij is erg stil, denkt veel na, rustig, beetje wereldvreemd (klinkt lullig, maar is het niet) en apart (ik ken niemand zoals hij.. niet qua kleding als houding als wat dan ook).
Ik ben juist heel druk, een prater, flapuit en wil altijd over alles het fijne weten. Dus ik praat, schets voor hem een antwoord en dan is het 'nee', of 'ja' en af en toe komt er een filosofisch iets uit (Hij leest heel veel).
Ik zou ook graag willen dat het weer was zoals toen we 12 waren, maar dat is nu eenmaal niet meer zo. Ik denk dat je hen gewoon zo moet accepteren en moet kijken waar de tijd jullie heen brengt.
Hij is erg stil, denkt veel na, rustig, beetje wereldvreemd (klinkt lullig, maar is het niet) en apart (ik ken niemand zoals hij.. niet qua kleding als houding als wat dan ook).
Ik ben juist heel druk, een prater, flapuit en wil altijd over alles het fijne weten. Dus ik praat, schets voor hem een antwoord en dan is het 'nee', of 'ja' en af en toe komt er een filosofisch iets uit (Hij leest heel veel).
Ik zou ook graag willen dat het weer was zoals toen we 12 waren, maar dat is nu eenmaal niet meer zo. Ik denk dat je hen gewoon zo moet accepteren en moet kijken waar de tijd jullie heen brengt.
Poelepoelepoelepoes!
woensdag 20 januari 2010 om 17:12
ik hoorde laatst van een kennis dat zij eerst een hele slechte band had met haar zus toen ze nog allebei thuis woonden. Altijd ruzie en geklier, konden elkaar nog niet luchten of zien. Toen haar zus het huis uit ging werd hun band stukken beter. Er viel een soort spanning weg. Ze gaan nu zelfs samen op vakantie! kan me daar wel iets bij voorstellen. Ergernissen zijn nu vooral van huishoudelijke aard (spullen niet opruimen enzo) dat valt dan natuurlijk weg, en het zal ook wel met volwassen worden te maken hebben...
woensdag 20 januari 2010 om 17:25
woensdag 20 januari 2010 om 17:28
Zusje en ik hadden ook altijd ruzie , altijd slaande ruzie , op elkaar schelden ,, ik leende wel eens kleding uit haar kast en legde het altijd netjes terug...maar zusje vond dat niet netjes genoeg..Kortom ruzie om hele kleine dingen.
Sinds ik t huis uit ben gegaan werd het iets beter en nu zusje inmiddels getrouwd is en een kindje heeft gekregen.. zijn we 4 handen op 1 buik...
Broertje en ik schelen elkaar 8 jaar.. Ik zag hem altijd als mijn lieve kleine broertje.. Had wel eens ruzie met hem , maar ach dat hoort er gewoon af en toe eens bij.(bv als ik met mijn vriendje op bed lag tv te kijken en hij kwam etteren met zijn plastic pistooltje met van die pijltjes e.d)
Nu broertje ouder is (ik 30 en hij 22jr) gaan we samen stappen terwijl ik vroeger riep dat ik NOOIT mijn kleine broertje mee ging nemen stappen , broertje riep het zelfde, ga die oude taart van een zus niet mee nemen stappen..
En nu ... staan we beide in de kroeg en trakteren we elkaar op een drankje , gaan we *chickies* kijken en ik mag meehelpen keuren als a.s schoonzus ...
Bij ons is het er dus alleen maar beter op geworden.
Sinds ik t huis uit ben gegaan werd het iets beter en nu zusje inmiddels getrouwd is en een kindje heeft gekregen.. zijn we 4 handen op 1 buik...
Broertje en ik schelen elkaar 8 jaar.. Ik zag hem altijd als mijn lieve kleine broertje.. Had wel eens ruzie met hem , maar ach dat hoort er gewoon af en toe eens bij.(bv als ik met mijn vriendje op bed lag tv te kijken en hij kwam etteren met zijn plastic pistooltje met van die pijltjes e.d)
Nu broertje ouder is (ik 30 en hij 22jr) gaan we samen stappen terwijl ik vroeger riep dat ik NOOIT mijn kleine broertje mee ging nemen stappen , broertje riep het zelfde, ga die oude taart van een zus niet mee nemen stappen..
En nu ... staan we beide in de kroeg en trakteren we elkaar op een drankje , gaan we *chickies* kijken en ik mag meehelpen keuren als a.s schoonzus ...
Bij ons is het er dus alleen maar beter op geworden.
woensdag 20 januari 2010 om 17:33
quote:Zespri79 schreef op 20 januari 2010 @ 17:28:
Sinds ik t huis uit ben gegaan werd het iets beter en nu zusje inmiddels getrouwd is en een kindje heeft gekregen.. zijn we 4 handen op 1 buik...
Fijn om te horen
Denk dat het sowiezo wel een verschil is of het om een broer of zus gaat. Met een zus ga je (denk ik) toch sneller dingen ondernemen, samen winkelen, naar de beauty-spa, samen naar de tupperware-party (of niet )
Sinds ik t huis uit ben gegaan werd het iets beter en nu zusje inmiddels getrouwd is en een kindje heeft gekregen.. zijn we 4 handen op 1 buik...
Fijn om te horen
Denk dat het sowiezo wel een verschil is of het om een broer of zus gaat. Met een zus ga je (denk ik) toch sneller dingen ondernemen, samen winkelen, naar de beauty-spa, samen naar de tupperware-party (of niet )
woensdag 20 januari 2010 om 17:37
Vivaas.. toen ik nog thuis woonde ging ik niet met broertje shoppen , nu doen we dat wel.. Heel gezellig is dat.
Het kan echt wel veranderen wanneer je het huis uit bent. Komt omdat je dan meer waardeert wat je ouders al die tijd voor je hebben gedaan.. (nu moet je zelf koken strijken huishouden runnen etc) Maar ook het contact met broers/zussen wordt anders , je wordt zelfstandiger en wanneer zij het huis uit zijn worden zij dat ook.. Je gaat elkaar meer waarderen , krijgt meer respect voor elkaar...
Plus wanneer je thuis woont zie je en spreek je elkaar elke dag , wanneer je t huis uit bent is dat niet meer zo en worden de contacten anders.
Het kan echt wel veranderen wanneer je het huis uit bent. Komt omdat je dan meer waardeert wat je ouders al die tijd voor je hebben gedaan.. (nu moet je zelf koken strijken huishouden runnen etc) Maar ook het contact met broers/zussen wordt anders , je wordt zelfstandiger en wanneer zij het huis uit zijn worden zij dat ook.. Je gaat elkaar meer waarderen , krijgt meer respect voor elkaar...
Plus wanneer je thuis woont zie je en spreek je elkaar elke dag , wanneer je t huis uit bent is dat niet meer zo en worden de contacten anders.
woensdag 20 januari 2010 om 17:40
woensdag 20 januari 2010 om 17:46
heb laatst wel een keer gewinkeld met m'n broertje. Niet gepland, moest hem ergens ophalen en moest zelf nog even wat halen bij de drogist. Was best gezellig. Nu is het natuurlijk ook zo dat we (bijna) nooit leuke dingen met elkaar doen omdat je elkaar immers al elke dag ziet. Als je niet meer thuis woont dan lijkt me wel dat ook dat verandert...
woensdag 20 januari 2010 om 17:49
Mijn oudste broer (3,5 jaar jonger dan ik) had het er best moeilijk mee toen ik op kamers ging, door de week kreeg ik (bijna) iedere avond een smsje om me een goedenacht te wensen en als ik in het weekend thuis was was hij kortaf en boos. (Als ik iets te drinken pakte kreeg ik een snauw dat ik dat moest vragen want ik woonde daar niet, ik mocht me nergens mee bemoeien want ik woonde daar niet enz.). Gelukkig ken ik mijn broer goed genoeg om te weten dat hij me miste en zich zorgen maakte om mij de hele week alleen ver weg. Hij was wel pissig dat ik ze (ouders en broertjes) in de steek gelaten had. Het heeft even geduurd voordat die spanning en wrijving weg was. Hij kon het pas helemaal loslaten toen ik 2 jaar later ging samenwonen.
Ik kon het altijd het beste vinden met mijn jongste broer(5 jaar jonger) we lijken het meest op elkaar, zelfde interesses, zelfde humor. Dat is niet verandert. Het is niet zo dat ik het met de ander slecht overweg kan maar het loopt allemaal wat minder soepel en vanzelf dan met de jongste, dit is wel verbeterd sinds hij een vriendin heeft (ook alweer 6 jaar) die wat interesses en dergelijke zo'n beetje in het gat tussen hem en mij past. Ze vormt een soort bruggetje dat heeft meer invloed op onze relatie gehad dan het niet meer bij elkaar in huis wonen.
Doordat ik verder weg woon en niet zo vaak meer thuis kom mis ik wel veel van waar ze mee bezig zijn. Verder heeft de jongste sinds een paar maanden iets met een oud klasgenote van de vriendin van de ander en doen ze veel met z'n vieren samen. Ik vind vaak wel jammer dat wij daar buiten "vallen" maar ze houden me wel (allevier) op de hoogte via faceboek/mail en dergelijke.
(jee wat een lang verhaal, en het is niet eens echt op jouw situatie van toepassing
)
Ik kon het altijd het beste vinden met mijn jongste broer(5 jaar jonger) we lijken het meest op elkaar, zelfde interesses, zelfde humor. Dat is niet verandert. Het is niet zo dat ik het met de ander slecht overweg kan maar het loopt allemaal wat minder soepel en vanzelf dan met de jongste, dit is wel verbeterd sinds hij een vriendin heeft (ook alweer 6 jaar) die wat interesses en dergelijke zo'n beetje in het gat tussen hem en mij past. Ze vormt een soort bruggetje dat heeft meer invloed op onze relatie gehad dan het niet meer bij elkaar in huis wonen.
Doordat ik verder weg woon en niet zo vaak meer thuis kom mis ik wel veel van waar ze mee bezig zijn. Verder heeft de jongste sinds een paar maanden iets met een oud klasgenote van de vriendin van de ander en doen ze veel met z'n vieren samen. Ik vind vaak wel jammer dat wij daar buiten "vallen" maar ze houden me wel (allevier) op de hoogte via faceboek/mail en dergelijke.
(jee wat een lang verhaal, en het is niet eens echt op jouw situatie van toepassing
)
woensdag 20 januari 2010 om 18:36
Stukken verbeterd, echt waar.
Daarvoor vochten we elkaar de deur uit. Achteraf gezien waren we gewoon twee pubers die niet met elkaar overweg konden, maar toen kwam het zelfs tot dat punt dat ik niet meer alleen in 1 huis wou zijn met hem.
Sinds hij op kamers is (en ik ook twee jaar later) is alles zoveel beter. Uiteraard zijn we min of meer uit pubertijd, dat helpt vast ook.
Nu kunnen we gewoon lange gesprekken en discussies hebben, gewoon rustig en aangenaam. En hij heeft sinds twee jaar een vriendin waar ik wonderbaarlijk goed mee opschiet. Een hele leuke meid is dat.
Dus alles is goedgekomen uiteindelijk .
Daarvoor vochten we elkaar de deur uit. Achteraf gezien waren we gewoon twee pubers die niet met elkaar overweg konden, maar toen kwam het zelfs tot dat punt dat ik niet meer alleen in 1 huis wou zijn met hem.
Sinds hij op kamers is (en ik ook twee jaar later) is alles zoveel beter. Uiteraard zijn we min of meer uit pubertijd, dat helpt vast ook.
Nu kunnen we gewoon lange gesprekken en discussies hebben, gewoon rustig en aangenaam. En hij heeft sinds twee jaar een vriendin waar ik wonderbaarlijk goed mee opschiet. Een hele leuke meid is dat.
Dus alles is goedgekomen uiteindelijk .
vrijdag 22 januari 2010 om 14:28
Mijn broer gaat dit jaar het huis uit. Hij heeft een huis gekocht wat hij samen met mijn ouders aan het opknappen is. Of nouja, eigenlijk doen mijn ouders dat meer dan mijn broer zelf.
De relatie tussen mijn broer en mij is matig. Vroeger wilde ik als kleine zusje altijd met hem spelen en keerde hij zich van mij af. Hierdoor heb geleerd mezelf te vermaken. Nu we ouder zijn, en hij jaren boven op zolder alleen achter de PC heeft gezeten heeft hij behoefte om contact met mij te maken. Terwijl ik een totaal andere levenstijl heb dan hij, ik ben heel zelfstandig en veel socialer dan mijn broer.
Hierdoor ben ik ook heel nieuwsgierig hoe onze contact zal verlopen. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat ik naast verjaardagen niet zo vaak naar hem toe zou gaan. En hij gaat al helemaal niet naar anderen omdat hij nogal een persoon is die graag alleen is. Maar ik zeg nooit nooit. Wie weet wat er van komt. Voor ik het weet gebeurt juist het tegenovergestelde en veranderd hij in een oogopslag.
De relatie tussen mijn broer en mij is matig. Vroeger wilde ik als kleine zusje altijd met hem spelen en keerde hij zich van mij af. Hierdoor heb geleerd mezelf te vermaken. Nu we ouder zijn, en hij jaren boven op zolder alleen achter de PC heeft gezeten heeft hij behoefte om contact met mij te maken. Terwijl ik een totaal andere levenstijl heb dan hij, ik ben heel zelfstandig en veel socialer dan mijn broer.
Hierdoor ben ik ook heel nieuwsgierig hoe onze contact zal verlopen. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat ik naast verjaardagen niet zo vaak naar hem toe zou gaan. En hij gaat al helemaal niet naar anderen omdat hij nogal een persoon is die graag alleen is. Maar ik zeg nooit nooit. Wie weet wat er van komt. Voor ik het weet gebeurt juist het tegenovergestelde en veranderd hij in een oogopslag.
