Relaties
alle pijlers
Relatie dingen
dinsdag 24 juli 2018 om 19:11
Hoi!
Ik ben nieuw hier en heb besloten om mijn verhaal hier te delen. Ik zit zoveel in mijn hoofd en hopelijk krijg ik hier goeie adviezen oid.
De situatie in het kort; ik ben 37 en gescheiden. (Niet mijn keuze). Heb kinderen. En een goeie band met mijn ex. Die opnieuw samenwoont. We zijn drie jaar gescheiden.
Ik heb sinds een jaartje een relatie met een kei lieve man, die ook kinderen heeft. Het gaat heel goed. We zijn samen met alle kids op vakantie geweest en de kinderen onderling gaat heel goed. Ze hadden elkaar al opgezocht via social media, en het klikt zo goed tussen hun.
Mijn vriend is heel druk, eigen zaak en gedeelde voogdij. Hij heeft veel tijd voor zichzelf nodig. Wat ik respecteer. Maar hij geeft nu aan niet te weten of hij wel een relatie wilt. Hij houdt van mij en wil me niet kwijt. We zien elkaar wel minder vaak dan in het begin en dan ik zou willen maar ik respecteer dat.
Hij vraagt zich af of hij dus een relatie wil. Hij vindt het veel; rekening houden en tijd vrij maken.
Hij zegt dat hij de dingen op een rijtje moet krijgen en vraagt tijd aan mij. Hij snapt het zelf ook niet zegt hij. Ik ben juist heel begripvol, doe niet moeilijk en ik ben perfect (volgens hem dan, echt niet volgens mijzelf
).
Ik ben hier wel kapot van. Want ik heb een aantal rot jaren achter de rug en dacht weer geluk gevonden te hebben
Ik wil best wachten ik wil iets niet zo opgeven. Maar ik wil ook eens gelukkig zijn en mijn eigen leven hebben. Maar ik ben gelukkiger met iemand. Ik hou niet van alleen zijn. Ik ben wel al die tijd alleen geweest. Ben ook niet iemand die zich in een relatie stort. Denk daar heel goed over na.
Ik kan meer vertellen maar dan wordt het een boek.
Ik zit we gewoon ff door heen. Wil hem niet kwijt en wil hem niet pushen. Voel me ff shit en alleen.
Ik ben nieuw hier en heb besloten om mijn verhaal hier te delen. Ik zit zoveel in mijn hoofd en hopelijk krijg ik hier goeie adviezen oid.
De situatie in het kort; ik ben 37 en gescheiden. (Niet mijn keuze). Heb kinderen. En een goeie band met mijn ex. Die opnieuw samenwoont. We zijn drie jaar gescheiden.
Ik heb sinds een jaartje een relatie met een kei lieve man, die ook kinderen heeft. Het gaat heel goed. We zijn samen met alle kids op vakantie geweest en de kinderen onderling gaat heel goed. Ze hadden elkaar al opgezocht via social media, en het klikt zo goed tussen hun.
Mijn vriend is heel druk, eigen zaak en gedeelde voogdij. Hij heeft veel tijd voor zichzelf nodig. Wat ik respecteer. Maar hij geeft nu aan niet te weten of hij wel een relatie wilt. Hij houdt van mij en wil me niet kwijt. We zien elkaar wel minder vaak dan in het begin en dan ik zou willen maar ik respecteer dat.
Hij vraagt zich af of hij dus een relatie wil. Hij vindt het veel; rekening houden en tijd vrij maken.
Hij zegt dat hij de dingen op een rijtje moet krijgen en vraagt tijd aan mij. Hij snapt het zelf ook niet zegt hij. Ik ben juist heel begripvol, doe niet moeilijk en ik ben perfect (volgens hem dan, echt niet volgens mijzelf
). Ik ben hier wel kapot van. Want ik heb een aantal rot jaren achter de rug en dacht weer geluk gevonden te hebben
Ik wil best wachten ik wil iets niet zo opgeven. Maar ik wil ook eens gelukkig zijn en mijn eigen leven hebben. Maar ik ben gelukkiger met iemand. Ik hou niet van alleen zijn. Ik ben wel al die tijd alleen geweest. Ben ook niet iemand die zich in een relatie stort. Denk daar heel goed over na.
Ik kan meer vertellen maar dan wordt het een boek
. Ik zit we gewoon ff door heen. Wil hem niet kwijt en wil hem niet pushen. Voel me ff shit en alleen.
woensdag 25 juli 2018 om 14:42
Nou, blijkbaar weet je dus al wat je wilt. Opgelost en succes met het zoeken van je boek.Bloem811 schreef: ↑25-07-2018 14:39Misschien hebben we andere behoeftes maar ik hou van hem en ik wil me aanpassen. Zeg niet dat dit goed is.
Ik kan wel alleen genieten. Van een boek lezen met een wijntje kan ik genieten. Echt genieten.
Maar mijn hoofd zit altijd vol met gedachten. En ik ben vaak op zoek naar een boek wat daarmee kan helpen. Een boek die me dingen laat inzien, anders denken.
woensdag 25 juli 2018 om 14:43
Dat je je wilt aanpassen is weer heel erg edelmoedig maar het is geen liefde bloem, het is afhankelijkheid. De relatie is al ongelijkwaardig want hij wil geen relatie.Bloem811 schreef: ↑25-07-2018 14:39Misschien hebben we andere behoeftes maar ik hou van hem en ik wil me aanpassen. Zeg niet dat dit goed is.
Ik kan wel alleen genieten. Van een boek lezen met een wijntje kan ik genieten. Echt genieten.
Maar mijn hoofd zit altijd vol met gedachten. En ik ben vaak op zoek naar een boek wat daarmee kan helpen. Een boek die me dingen laat inzien, anders denken.
waarom ga je niet praten met een psycholoog?
woensdag 25 juli 2018 om 14:44
Zoals ik het lees, wil jij weer een gezin vormen met vriend plus zijn kinderen, maar wel zelfstandig blijven wonen.
Hij daartentegen vond het weer leuk een vriendin te hebben... ik denk ook met name voor de seks.
De gezinsvakantie was voor hen handig want: kinderen kunnen met elkaar opschieten en trokken waarschijnlijk met elkaar op. Lekker rustig dus voor hem.
Maarrrrr... op de vakantie kwam hij erachter dat jouw idee van een relatie is dat je veel met elkaar optrekt. Hij wil zijn vrijheid niet inleveren en wil ruimte om zijn leven in te richten zonder afstemmen; lees: jouw inbreng. Hij wil geen verplichtingen naar jou en jouw kinderen, dat beklemt hem. Ik vermoed dat hij ook in seksueel opzicht liever voor kortdurende affaires gaat waarbij elkaars kinderen en persoonlijke levens niet betrokken worden. Eerst ging hij voor je, nu twijfelt hij.
Dus: zoek iemand die er dezelfde opvattingen als jou er op nahoudt.
Hij daartentegen vond het weer leuk een vriendin te hebben... ik denk ook met name voor de seks.
De gezinsvakantie was voor hen handig want: kinderen kunnen met elkaar opschieten en trokken waarschijnlijk met elkaar op. Lekker rustig dus voor hem.
Maarrrrr... op de vakantie kwam hij erachter dat jouw idee van een relatie is dat je veel met elkaar optrekt. Hij wil zijn vrijheid niet inleveren en wil ruimte om zijn leven in te richten zonder afstemmen; lees: jouw inbreng. Hij wil geen verplichtingen naar jou en jouw kinderen, dat beklemt hem. Ik vermoed dat hij ook in seksueel opzicht liever voor kortdurende affaires gaat waarbij elkaars kinderen en persoonlijke levens niet betrokken worden. Eerst ging hij voor je, nu twijfelt hij.
Dus: zoek iemand die er dezelfde opvattingen als jou er op nahoudt.
mdh wijzigde dit bericht op 25-07-2018 15:18
7.71% gewijzigd
De toekomst is niet meer wat het was
woensdag 25 juli 2018 om 15:01
kijk, je hoeft niet op me te reageren natuurlijk... die spiegel die ik je voorhoud is niet leuk
maar eindeloos doorgaan met postings waaruit blijkt dat je zelf het probleem bent, really?
laatste opmerking;
best bijzonder dat je meer geniet van een boek en wijntje dan van een dagje zwembad met je kinderen
(terwijl je daar ook wel een boek kunt lezen trouwens)
maar eindeloos doorgaan met postings waaruit blijkt dat je zelf het probleem bent, really?
laatste opmerking;
best bijzonder dat je meer geniet van een boek en wijntje dan van een dagje zwembad met je kinderen
(terwijl je daar ook wel een boek kunt lezen trouwens)
Lorem Ipsum
woensdag 25 juli 2018 om 15:11
Ik geniet van hier aan het zwembad met kids. Maar ik mis over het algemeen een man en het gezin hoe het was.
Maar ik geniet er wel van.
Mijn vriend was ook diegene die de kids overal bij betrok en ook alles eerste.
Hij heeft over vier weken een bruiloft en vraagt niet aan mij of ik kan. Hij ging er vanuit dat ik gewoon mee ga.
Aan heel veel dingen zijn dan weer te merken dat hij het wel wil maar misschien idd geen verplichting of dat het allemaal te kort is na de scheiding.
Op vakantie ben ik juist diegene geweest die zonder hem dingen heb gedaan. Bv voetbalwedstrijd met mijn zoon. Zelf een boekje gelezen terwijl hij wilde zwemmen (ik haar zwemmen)
Maar ik geniet er wel van.
Mijn vriend was ook diegene die de kids overal bij betrok en ook alles eerste.
Hij heeft over vier weken een bruiloft en vraagt niet aan mij of ik kan. Hij ging er vanuit dat ik gewoon mee ga.
Aan heel veel dingen zijn dan weer te merken dat hij het wel wil maar misschien idd geen verplichting of dat het allemaal te kort is na de scheiding.
Op vakantie ben ik juist diegene geweest die zonder hem dingen heb gedaan. Bv voetbalwedstrijd met mijn zoon. Zelf een boekje gelezen terwijl hij wilde zwemmen (ik haar zwemmen)
woensdag 25 juli 2018 om 15:18
je begrijpt het niet, het zit niet in dingen die je doet of die hij zegt. Het probleem ligt dieper dan dat. Je bent gescheiden en je mist hoe het was. Het wordt niet meer zoals het was. Nooit meer. Het is anders. Verder moet je echt leren om op jezelf te kunnen zijn. Als jij niet van jezelf houdt hoe kan je dan verlangen dat anderen van je houden.Bloem811 schreef: ↑25-07-2018 15:11Ik geniet van hier aan het zwembad met kids. Maar ik mis over het algemeen een man en het gezin hoe het was.
Maar ik geniet er wel van.
Mijn vriend was ook diegene die de kids overal bij betrok en ook alles eerste.
Hij heeft over vier weken een bruiloft en vraagt niet aan mij of ik kan. Hij ging er vanuit dat ik gewoon mee ga.
Aan heel veel dingen zijn dan weer te merken dat hij het wel wil maar misschien idd geen verplichting of dat het allemaal te kort is na de scheiding.
Op vakantie ben ik juist diegene geweest die zonder hem dingen heb gedaan. Bv voetbalwedstrijd met mijn zoon. Zelf een boekje gelezen terwijl hij wilde zwemmen (ik haar zwemmen)
Ik vroeg waarom je niet in therapie gaat, meerdere keren. Daar reageer je niet op. Ik denk dat je vooral gericht bent op vermijding en je hoofd in het zand steken. En dat je niet leert van de lessen die je aangereikt worden door het leven (je scheiding en je aanstaande breuk met je nieuwe vriend)
woensdag 25 juli 2018 om 15:28
Lieve TO, het probleem zit niet in hem, het zit in jou
Je hebt geen idee hoe het is om gelukkig te zijn in je uppie
En dan niet een dag, niet een week maar pak hem beet een jaar of 2.
Je blijft tegen jezelf zeggen, ik vind het leuker met een relatie
En wat nou hè, wat nou als dit klapt (wat denk ik op korte termijn gaat gebeuren) en je ontmoet daarna op wonderbaarlijke reden niemand meer.
Wat dan, blijf je dan de rest van je leven niet echt gelukkig?
Dat is toch vreselijk?
Het klinkt gek, maar die gedachte heeft er jaren geleden bij mij voor gezorgd dat ik onafhankelijk van een man echt gelukkig wilde worden
En daar heb ik hulp bij gehad van een psycholoog
Ik had ook altijd de neiging om alles op te hangen aan een partner
Dat is niet eerlijk naar hem, het is nog veel oneerlijker naar jezelf.
Ik ben gaan nadenken waar ik nou voor op wilde staan, en dat mocht alles zijn, als het maar geen piemel had
En dat was onwijs moeilijk, zeker in het begin
Maar het lukte wel
Uiteindelijk een beetje doorgeslagen naar de andere kant, ik heb nooit meer een man nodig, beter dan dit wordt het niet
En toen kwam ik mijn vriend tegen
En ik heb, let op ik ben nu 44, nu pas voor het eerst een echte gelijkwaardige relatie
Waarbij we niet hoeven te veranderen voor elkaar, waarbij we niet anders moeten doen als dat we eigenlijk zijn, en waarbij ik soms....net even meer van mezelf hou dan van hem
Je hebt geen idee hoe het is om gelukkig te zijn in je uppie
En dan niet een dag, niet een week maar pak hem beet een jaar of 2.
Je blijft tegen jezelf zeggen, ik vind het leuker met een relatie
En wat nou hè, wat nou als dit klapt (wat denk ik op korte termijn gaat gebeuren) en je ontmoet daarna op wonderbaarlijke reden niemand meer.
Wat dan, blijf je dan de rest van je leven niet echt gelukkig?
Dat is toch vreselijk?
Het klinkt gek, maar die gedachte heeft er jaren geleden bij mij voor gezorgd dat ik onafhankelijk van een man echt gelukkig wilde worden
En daar heb ik hulp bij gehad van een psycholoog
Ik had ook altijd de neiging om alles op te hangen aan een partner
Dat is niet eerlijk naar hem, het is nog veel oneerlijker naar jezelf.
Ik ben gaan nadenken waar ik nou voor op wilde staan, en dat mocht alles zijn, als het maar geen piemel had
En dat was onwijs moeilijk, zeker in het begin
Maar het lukte wel
Uiteindelijk een beetje doorgeslagen naar de andere kant, ik heb nooit meer een man nodig, beter dan dit wordt het niet
En toen kwam ik mijn vriend tegen
En ik heb, let op ik ben nu 44, nu pas voor het eerst een echte gelijkwaardige relatie
Waarbij we niet hoeven te veranderen voor elkaar, waarbij we niet anders moeten doen als dat we eigenlijk zijn, en waarbij ik soms....net even meer van mezelf hou dan van hem
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 25 juli 2018 om 16:10
het zit niet alleen in dingen doen het zit ook in jezelf nauwkeurig onder de loep leggen en jezelf niet sparen in je analyse. Eerlijk durven zijn naar jezelf toe en analyseren waarom je zo afhankelijk bent en waarom jij genoegen neemt met iemand die jou niet als prioriteit heeft. Al je opvattingen en ideeën over relaties en gezinnen onder de loep nemen en je afvragen of het wel realistisch is. Pijn en verdriet kunnen verdragen in je eentje et cetera. Afijn dat doe je met een therapeut
woensdag 25 juli 2018 om 16:20
Je verdient het dat iemand van je houdt met al je eigenschappen, raar en leuk, grappig of suf, alles alles, jij in alle facetten. En het scheelt als je dat in elk geval zelf bent. Ik zou me daar eens op richten.
Dan wordt het ook een stuk makkelijk om iemand te vinden die niet een lege plek in je leven opvult, maar het leuke leven dat je hebt, nog leuker maakt. En misschien is dat je huidige vriend, maar misschien is het wel iemand anders.
Dan wordt het ook een stuk makkelijk om iemand te vinden die niet een lege plek in je leven opvult, maar het leuke leven dat je hebt, nog leuker maakt. En misschien is dat je huidige vriend, maar misschien is het wel iemand anders.
Wat eten we vanavond?
woensdag 25 juli 2018 om 16:54
Door het verzet op te geven.
Jij verzet je tegen wat het leven je biedt. Je wilt niet accepteren dat jouw vriend anders in jullie relatie staat als jij en dat zijn verwachtingen/behoeften anders zijn dat je jouwe.
Bovendien blijf je jezelf voorhouden dat je alléén maar gelukkig kunt zijn in een gezinssituatie met je vriend in één huis.
Door jezelf voortdurend te voeden met deze overtuigingen en je verzetten tegen de feitelijke omstandigheden blokkeer je je eigen geluk.
Jij wilt iets wat er niet is en je ziet niet wat je allemaal wèl hebt. Dat wringt en maakt ontevreden, gefrustreerd en ongelukkig.
Leren het verzet op te geven en acceptatie te omarmen kun je in therapie.
Voorwaarde en uitgangspunt is wel dat je ècht anders wilt. Jij mag kiezen...
woensdag 25 juli 2018 om 18:57
Besef je niet hoe onaantrekkelijk dit is voor een partner..heb je dan geen eigen mening of wil?Bloem811 schreef: ↑25-07-2018 14:39Misschien hebben we andere behoeftes maar ik hou van hem en ik wil me aanpassen. Zeg niet dat dit goed is.
Ik kan wel alleen genieten. Van een boek lezen met een wijntje kan ik genieten. Echt genieten.
Maar mijn hoofd zit altijd vol met gedachten. En ik ben vaak op zoek naar een boek wat daarmee kan helpen. Een boek die me dingen laat inzien, anders denken.
woensdag 25 juli 2018 om 19:00
Wat een rare reactie. Ik heb een heel fijne relatie, maar ik weet 100% zeker nu dat mocht mijn man wegvallen, ik nooit meer zou gaan voor een relatie die inhoudt dat je samenwoont of elke minuut van de dag samen doorbrengt. Dan zou ik hooguit nog in zijn voor een LAT. Niet omdat ik elders wil "rondneuken", maar omdat ik tijd voor mezelf zou willen hebben, zonder dat er iemand naast me zit op de bank of elke seconde aanwezig is. Dan zou ik kiezen voor leuke momenten met elkaar, geregeld samen lekker uit eten, soms een paar dagen samen doorbrengen of lekker een korte vakantie samen, maar ook tijd voor alleen zijn en zo mijn draai vinden.Bitje93 schreef: ↑25-07-2018 10:23Hij heeft problemen met de gebondenheid, hij wil gewoon rond kunnen neuken en jou achter de hand houden voor wanneer er even niemand anders is.
Ik zou hem lekker in zijn sop gaar laten koken en er niet op rekenen dat hij nog terug komt.
Des te langer jij gaat zitten wachten des te meer pijn je jezelf straks doet.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 25 juli 2018 om 19:06
Kun je niet van samenwonen alsnog naar LAT gaan?pejeka schreef: ↑25-07-2018 19:00Wat een rare reactie. Ik heb een heel fijne relatie, maar ik weet 100% zeker nu dat mocht mijn man wegvallen, ik nooit meer zou gaan voor een relatie die inhoudt dat je samenwoont of elke minuut van de dag samen doorbrengt. Dan zou ik hooguit nog in zijn voor een LAT. Niet omdat ik elders wil "rondneuken", maar omdat ik tijd voor mezelf zou willen hebben, zonder dat er iemand naast me zit op de bank of elke seconde aanwezig is. Dan zou ik kiezen voor leuke momenten met elkaar, geregeld samen lekker uit eten, soms een paar dagen samen doorbrengen of lekker een korte vakantie samen, maar ook tijd voor alleen zijn en zo mijn draai vinden.
Dat heb ik ook ooit gedaan en dat beviel ons een stuk beter dan 24/7 samen zijn. De relatie heeft het uiteindelijk toch niet gered, maar dat lag dus niet meer aan het continu op elkaars lip zitten.
woensdag 25 juli 2018 om 19:09
Nee, want met mijn huidige man zou ik niet anders willen dan samenwonen en de relatie hebben op de manier zoals we die nu hebben. Maar mocht hij wegvallen, waardoor ik alleen zou komen staan, dan weet ik ook zeker dat ik hooguit open zou staan voor een LAT, en niet voor een 24 uur per dag samenzijn.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 25 juli 2018 om 19:23
Grappig dat je dat verschil zo duidelijk voelt.pejeka schreef: ↑25-07-2018 19:09Nee, want met mijn huidige man zou ik niet anders willen dan samenwonen en de relatie hebben op de manier zoals we die nu hebben. Maar mocht hij wegvallen, waardoor ik alleen zou komen staan, dan weet ik ook zeker dat ik hooguit open zou staan voor een LAT, en niet voor een 24 uur per dag samenzijn.
woensdag 25 juli 2018 om 19:33
Is eigenlijk heel simpel. Met mij huidige man heb ik mijn leven opgebouwd, en soms met vallen en opstaan als het ging om elkaar begrijpen op bepaalde moment, of weten wanneer je elkaar even ruimte moet geven (niet om met anderen te daten, maar gewoon in het dagelijks leven). Dat heeft zich prima uitgekristalliseerd en we weten precies van elkaar wat we aan elkaar hebben, wanneer we elkaar even met rust moeten laten of wanneer er juist een arm om de schouder nodig is. Dat kost best tijd, voor je zo op elkaar ingespeeld bent dat samenwonen ook daadwerkelijk een áánvullen van elkaar is.
Stel dat ik straks weer alleen zou zijn omdat mijn man wegvalt, denk ik a) dat ik te verknocht ben aan mijn eigen manier van leven en b) niet genoeg energie meer zou hebben om opnieuw dat hele proces van je inrichten op een ander 24 uur per dag, door te maken.
Dus zou ik dan kiezen voor LAT.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 25 juli 2018 om 20:56
tja... misschien door niet weg te rennen van je eenzame gevoel. Ik zat gisteren bij het zwembad met de kinderen en ik voelde me niet alleen.
zelfde situatie, ander gevoel.
woensdag 25 juli 2018 om 21:34
Ik snap heel goed dat ze graag een relatie wil. Veel mensen zijn gewoon gelukkiger met een partner. In dit geval merk ik dat hij niet 100% voor jou gaat. Als je echt graag weer een relatie wil zit de kans erin dat je hem moet laten varen. Dit verdien je niet. En niet alles ligt aan jou. Dat is gelul. Hij houdt je ontzettend aan het lijntje en dat is ook fout. Meid ga je lekker op jezelf richten. Maak het leuk en verwen jezelf. Koop leuke nieuwe kleding en spullen, houd lekker met je moeder of vriendin een verwendag. Richt je even op je kinderen en eigen leven. Als hij jou ECHT wil komt hij naar jou toe. Sterkte.
donderdag 26 juli 2018 om 09:10
ik bedoel: probeer te accepteren dat je er nu alleen voor staat. Je vriend is er niet voor je en hoe lang dat gaat duren weet je nu nog niet. Dat betekent dus: je moet het zelf zien te rooien of je het nu leuk vindt of niet.