Relaties
alle pijlers
samen wonen met schoonouders
vrijdag 17 februari 2012 om 12:28
Lieve mensen, ik zou graag eens advies willen van onpartijdige mensen (geen familie en vrienden dus)
Ik ben een vrouw van 31, woon samen met mn vriend en dochter van 15 maanden, in een woning die wij delen met mn schoonouders.Al va dag 1 klikt het niet zo goed met tussen hen en mij.Er zijn veel ruzies geweest, die nooit uitgesproken zijn omdat zij alles graag in de doofpot stoppen, ik heb aleens gepoogd te praten en die gesprekken hebben we in de afgelopen 5 jaar ongeveer 6 keer gevoerd met telkens tijdelijk resultaat (max. 4 maanden goed ging )en dan begon het geroddel weer.De belangrijkste dingen die gezegd en gebeurd zijn:negatief over mij praten met jan en alleman dit zodanig hard dat je door de wanden heen alles kunt horen.Inbreken op mijn emailaccount en daar emails vanaf halen en mij hiermee confronteren waar mijn familie bij is.Mijn (alleenstaande) moeder benaderen dat ik mijn hyves pagina's aan moet passen (hier stonden bv foto's op van mn vriend en mij samen uit onze verkeringstijd)tevens heeft mn schoonmoeder een vriendin gehad die werkzaam was bij bureau jeugdzorg, die vriendin heeft gedreigd dat zij in de positie was binnen haar baan om ons kind af te laten pakken ( terwijl er bij ons geen gekke dingen spelen waardoor dit noodzaak zou zijn) zij deed dit alleen maar om mij te stangen en mijn vriend en mij uit elkaar te drijven.(inmiddels is ook mede door roddel en stokerij die vriendschap kapot, wat in mijn ogen ook wel wat wil zeggen, want die vriendin heeft wel haar baan op t spel gezet, ondanks dat ze wist dat het niet klopte of waar was wat ze speculeerde)Onderhand zou je toch denken ?? waarom mijn vriend dit allemaal pikt??? ik weet het inderdaad ook niet meer waarom hij oogkleppen op zet en aangeeft dat het allemaal wel mee valt.
Als ik advies vraag aan familie en vrienden zeggen zij allemaal (maar dit zeggen ze al jaren) dat ik daar weg moet gaan. Ik durf niet goed de stap te zetten omdat ik enorm bang ben de verkeerde stap te zetten.Als zijn ouders niet thuis zijn of op vakantie zijn gaat het namelijk tussen ons heel erg goed en zijn we een zeer goed team, ook ben ik bang dat ik egoistisch ben om mijn kind haar vader af te pakken! En ook niet onbelangrijk ik ben bang dat ik het financieel niet red.ik heb een baan maar verdien niet veel, en de banen liggen niet voor t oprapen! mijn spaargeld zit allemaal in mijn pas opgestarte bedrijf, wat nog niet genoeg inkomen binnen haalt helaas. Twee jaar geleden heb ik al serieus op het punt gestaan te vertrekken , (ik was toen 6 maanden zwanger)ik had al een andere woning gevonden, ik had nog twee weken de tijd voordat ik de sleutel zou krijgen, in die week hebben we met zn vieren (mijn vriend, ik en zijn ouders+ een vriend van hun<geen idee waarom hij erbij zat) een heel goed gesprek gehad waardoor het 6 maanden lang goed gegaan is en gezellig is geweest. mijn zoontje heeft astma en mijn schoonmoeder heeft in die 6 maanden steeds buiten gerookt.Ineens begion zij weer binnen te roken, wat mij als moeder hels maakte! het was de zoveelste opeenstapeling (vond ik) waardoor het bij mij geknapt is.... ik wil eigenlijk nog maar een ding en dat is daar weg! maar is dit zo realistisch?? mijn vriend gaat niet met me mee ivm het bedrijf wat hij met zijn ouders heeft, ook wil hij zijn ouders niet het huis uit zetten (snap ik ergens ook wel) hij wil het liefste dat alles blijft zoals het is en dat ik niet moet zeuren.... maar heb ik na 31 jaar (zware puberteit, moeilijke/mishandelde relatie met ex, vader op jonge leeftijd verloren,zware zwangerschap-ivm alle ruzies en stress en daardoor een dysmatuur baby) ook niet eens recht op geluk en onafhankelijkheid, privacy..want daar verlang ik zooo ontzettend naar!
Graag jullie advies, hoe confronterend ook..en als je vragen hebt..stel ze aub ik sta overal voor open.
lfs Shelly
Ik ben een vrouw van 31, woon samen met mn vriend en dochter van 15 maanden, in een woning die wij delen met mn schoonouders.Al va dag 1 klikt het niet zo goed met tussen hen en mij.Er zijn veel ruzies geweest, die nooit uitgesproken zijn omdat zij alles graag in de doofpot stoppen, ik heb aleens gepoogd te praten en die gesprekken hebben we in de afgelopen 5 jaar ongeveer 6 keer gevoerd met telkens tijdelijk resultaat (max. 4 maanden goed ging )en dan begon het geroddel weer.De belangrijkste dingen die gezegd en gebeurd zijn:negatief over mij praten met jan en alleman dit zodanig hard dat je door de wanden heen alles kunt horen.Inbreken op mijn emailaccount en daar emails vanaf halen en mij hiermee confronteren waar mijn familie bij is.Mijn (alleenstaande) moeder benaderen dat ik mijn hyves pagina's aan moet passen (hier stonden bv foto's op van mn vriend en mij samen uit onze verkeringstijd)tevens heeft mn schoonmoeder een vriendin gehad die werkzaam was bij bureau jeugdzorg, die vriendin heeft gedreigd dat zij in de positie was binnen haar baan om ons kind af te laten pakken ( terwijl er bij ons geen gekke dingen spelen waardoor dit noodzaak zou zijn) zij deed dit alleen maar om mij te stangen en mijn vriend en mij uit elkaar te drijven.(inmiddels is ook mede door roddel en stokerij die vriendschap kapot, wat in mijn ogen ook wel wat wil zeggen, want die vriendin heeft wel haar baan op t spel gezet, ondanks dat ze wist dat het niet klopte of waar was wat ze speculeerde)Onderhand zou je toch denken ?? waarom mijn vriend dit allemaal pikt??? ik weet het inderdaad ook niet meer waarom hij oogkleppen op zet en aangeeft dat het allemaal wel mee valt.
Als ik advies vraag aan familie en vrienden zeggen zij allemaal (maar dit zeggen ze al jaren) dat ik daar weg moet gaan. Ik durf niet goed de stap te zetten omdat ik enorm bang ben de verkeerde stap te zetten.Als zijn ouders niet thuis zijn of op vakantie zijn gaat het namelijk tussen ons heel erg goed en zijn we een zeer goed team, ook ben ik bang dat ik egoistisch ben om mijn kind haar vader af te pakken! En ook niet onbelangrijk ik ben bang dat ik het financieel niet red.ik heb een baan maar verdien niet veel, en de banen liggen niet voor t oprapen! mijn spaargeld zit allemaal in mijn pas opgestarte bedrijf, wat nog niet genoeg inkomen binnen haalt helaas. Twee jaar geleden heb ik al serieus op het punt gestaan te vertrekken , (ik was toen 6 maanden zwanger)ik had al een andere woning gevonden, ik had nog twee weken de tijd voordat ik de sleutel zou krijgen, in die week hebben we met zn vieren (mijn vriend, ik en zijn ouders+ een vriend van hun<geen idee waarom hij erbij zat) een heel goed gesprek gehad waardoor het 6 maanden lang goed gegaan is en gezellig is geweest. mijn zoontje heeft astma en mijn schoonmoeder heeft in die 6 maanden steeds buiten gerookt.Ineens begion zij weer binnen te roken, wat mij als moeder hels maakte! het was de zoveelste opeenstapeling (vond ik) waardoor het bij mij geknapt is.... ik wil eigenlijk nog maar een ding en dat is daar weg! maar is dit zo realistisch?? mijn vriend gaat niet met me mee ivm het bedrijf wat hij met zijn ouders heeft, ook wil hij zijn ouders niet het huis uit zetten (snap ik ergens ook wel) hij wil het liefste dat alles blijft zoals het is en dat ik niet moet zeuren.... maar heb ik na 31 jaar (zware puberteit, moeilijke/mishandelde relatie met ex, vader op jonge leeftijd verloren,zware zwangerschap-ivm alle ruzies en stress en daardoor een dysmatuur baby) ook niet eens recht op geluk en onafhankelijkheid, privacy..want daar verlang ik zooo ontzettend naar!
Graag jullie advies, hoe confronterend ook..en als je vragen hebt..stel ze aub ik sta overal voor open.
lfs Shelly
vrijdag 17 februari 2012 om 12:54
Het is idd zoals men aangeeft. Jij hebt een keuze, maak die dan ook. Geef aan dat jouw grens bereikt is. Jij eruit of zij eruit. En ook dat je graag samen wilt blijven met je man, maar dat dit samen met zijn ouders in zijn huis gewoon geen optie meer is. Het is aan hem om zijn eigen keuzes te maken, maar aan jou om in elk geval aan te geven binnen welke kaders hij een keuze heeft.
vrijdag 17 februari 2012 om 12:55
Waarom moet je man daar persé blijven wonen dan? Ligt het bedrijf zo afgelegen dat het met een paar km fietsen niet te bereiken is?
Ik snap niet dat je wacht op je man om de boel onder ogen te zien. En ik snap niet dat je überhaupt met je schoonouders in één huis bent gaan wonen, en dat nu nog doet. Als het zo erg is als je beschrijft vertrek je toch?
Ik snap niet dat je wacht op je man om de boel onder ogen te zien. En ik snap niet dat je überhaupt met je schoonouders in één huis bent gaan wonen, en dat nu nog doet. Als het zo erg is als je beschrijft vertrek je toch?
vrijdag 17 februari 2012 om 12:57
Jij hebt het geprobeert voor je vriend, maar het werkt niet.
jij hebt je privacy, je geluk opgegeven voor hem.
Maar wat doet hij nou eigenlijk voor jou?
Als hij niet voor zijn gezin wil kiezen, dan kan je beter gaan.
als hij geen offer voor jullie gezin wil brengen, maar hij verwacht dat wel van jou, dan heb ik echt mijn vraagtekens bij jullie relatie.
Zet hem voor het blok, maar meen het dan ook, en doe wat je zegt te gaan doen.
Voor jullie kindje is het ook niet goed om een moeder te hebben die doodongelukkig wordt van deze situatie.
jij hebt je privacy, je geluk opgegeven voor hem.
Maar wat doet hij nou eigenlijk voor jou?
Als hij niet voor zijn gezin wil kiezen, dan kan je beter gaan.
als hij geen offer voor jullie gezin wil brengen, maar hij verwacht dat wel van jou, dan heb ik echt mijn vraagtekens bij jullie relatie.
Zet hem voor het blok, maar meen het dan ook, en doe wat je zegt te gaan doen.
Voor jullie kindje is het ook niet goed om een moeder te hebben die doodongelukkig wordt van deze situatie.
vrijdag 17 februari 2012 om 12:57
quote:shelly31 schreef op 17 februari 2012 @ 12:28:
[...]
Als ik advies vraag aan familie en vrienden zeggen zij allemaal (maar dit zeggen ze al jaren) dat ik daar weg moet gaan. Ik durf niet goed de stap te zetten omdat ik enorm bang ben de verkeerde stap te zetten[...]
Vrienden en familie zeggen hetzelfde als wat je hier gezegd wordt: niet bij je schoonouders in blijven wonen als het zo akelig is.
Helemaal geen stap zetten, betekent dat er niets anders op zit dan je te schikken naar hoe het nu is. Omdat uit alles blijkt dat jullie (jij, je partner en je kind, maar ook je schoonouders) hier niet tevreden mee zijn of blij van worden, is de kans groot dat de stap om weg te gaan een goede stap is.
Neem de tijd, bereid je goed voor en ga ergens anders wonen. Onafhankelijk zijn heeft grote voordelen. Je kunt zelf bepalen hoe het er in jouw huis aan toe gaat, hoe je/jullie met jullie kind omgaan, enz.
[...]
Als ik advies vraag aan familie en vrienden zeggen zij allemaal (maar dit zeggen ze al jaren) dat ik daar weg moet gaan. Ik durf niet goed de stap te zetten omdat ik enorm bang ben de verkeerde stap te zetten[...]
Vrienden en familie zeggen hetzelfde als wat je hier gezegd wordt: niet bij je schoonouders in blijven wonen als het zo akelig is.
Helemaal geen stap zetten, betekent dat er niets anders op zit dan je te schikken naar hoe het nu is. Omdat uit alles blijkt dat jullie (jij, je partner en je kind, maar ook je schoonouders) hier niet tevreden mee zijn of blij van worden, is de kans groot dat de stap om weg te gaan een goede stap is.
Neem de tijd, bereid je goed voor en ga ergens anders wonen. Onafhankelijk zijn heeft grote voordelen. Je kunt zelf bepalen hoe het er in jouw huis aan toe gaat, hoe je/jullie met jullie kind omgaan, enz.
vrijdag 17 februari 2012 om 12:57
Als de woning van hem is, dan kunnen zijn ouders toch een huurwoning in de buurt gaan zoeken? Bovendien: ouders leven onder ZIJN dak, dan hebben ze zich ook maar te gedragen! Wat zwak van je vriend dat hij je absoluut niet steunt.
Ik heb gelukkig hele lieve schoonouders, maar ik weet zeker dat mijn vriend 100% achter mij zou staan in zo'n situatie.
Ik heb gelukkig hele lieve schoonouders, maar ik weet zeker dat mijn vriend 100% achter mij zou staan in zo'n situatie.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:00
Ik las dat het om een boerenbedrijf gaat, dus ik snap wel dat de vriend het liefst daar blijft. Als er 's nachts iets aan de hand is, een kalvende koe, een ziek beest, oid, dan moet je er zijn, als de ouders dat niet meer kunnen.
Maar dan kan een niet al te groot stuk verderop gaan wonen ook nog best.
Of de vriend moet eens heel goed gaan bedenken waar zijn prioriteiten horen te liggen en dat is dus niet bij een stel stokende enge bejaarden, maar bij vrouw en kind. Vooralsnog lijkt hij dat niet te beseffen. Aan TO de taak om hem dat aan zijn verstand te peuteren.
Maar dan kan een niet al te groot stuk verderop gaan wonen ook nog best.
Of de vriend moet eens heel goed gaan bedenken waar zijn prioriteiten horen te liggen en dat is dus niet bij een stel stokende enge bejaarden, maar bij vrouw en kind. Vooralsnog lijkt hij dat niet te beseffen. Aan TO de taak om hem dat aan zijn verstand te peuteren.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:00
De boerderij is nu toch van jouw vriend.
Vervelend voor zijn ouders maar het is slikken of stikken voor ze.
Jullie zijn verantwoordelijk voor de boerderij en alle bijkomende zorgen en kosten, dus jullie bepalen wat ermee gebeurd en hoe de nieuwe indeling word.
Vriend en ouders zitten nog in het zelfde patroon en rolverdeling terwijl de situatie nu compleet anders is.
Overname=overname.
Ik ga er vnuit dat als hij het niet had gedaan ze het aan een vreemde over hadden moeten doen.
Als jouw vriend nu niet voor zijn gezin kiest wanneer is hij dat dan wel van plan?
Moet je soms eerst wachten tot pa en ma onder de grond liggen ofzo.
Dit klinkt als een soort horrorversie van boer zoekt vrouw.
Vervelend voor zijn ouders maar het is slikken of stikken voor ze.
Jullie zijn verantwoordelijk voor de boerderij en alle bijkomende zorgen en kosten, dus jullie bepalen wat ermee gebeurd en hoe de nieuwe indeling word.
Vriend en ouders zitten nog in het zelfde patroon en rolverdeling terwijl de situatie nu compleet anders is.
Overname=overname.
Ik ga er vnuit dat als hij het niet had gedaan ze het aan een vreemde over hadden moeten doen.
Als jouw vriend nu niet voor zijn gezin kiest wanneer is hij dat dan wel van plan?
Moet je soms eerst wachten tot pa en ma onder de grond liggen ofzo.
Dit klinkt als een soort horrorversie van boer zoekt vrouw.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:00
@ n8visje: geeft niets!
TO: als het om een boerderij gaat, tsja, dat is natuurlijk lastig werken als je er niet ook woont. Bovendien wil vriend het dus ook niet. Maar dat dit een ongezonde situatie is lijkt me vrij duidelijk. Dan maar wat minder geld, ik zou toch echt voor mezelf kiezen als ik jou was!
TO: als het om een boerderij gaat, tsja, dat is natuurlijk lastig werken als je er niet ook woont. Bovendien wil vriend het dus ook niet. Maar dat dit een ongezonde situatie is lijkt me vrij duidelijk. Dan maar wat minder geld, ik zou toch echt voor mezelf kiezen als ik jou was!
vrijdag 17 februari 2012 om 13:00
Ik denk dat nummerzoveel het goed zegt: geef je eigen kaders aan waarbinnen je vriend mogelijkheden heeft.
Ik begrijp dat je vriend de boerderij over heeft genomen van zijn ouders? Ik kan me voorstellen dat het voor hen moeilijk is om los te laten dat zij geen zeggenschap meer hebben over de boerderij. Zij hebben ook heel hun leven in gestoken. Daarom kan ik me voorstellen dat dit voor alle partijen vervelend is.
Probeer nu eerst voor jezelf te bedenken wat je nodig hebt, kan het nog weer goed komen tussen jou en jouw schoonouders? En is samen op 1 perceel wonen een optie? Dan is het tijd om te bepalen hoe je dat voor je ziet en tegen je vriend te zeggen dat hij een jaar de tijd heeft om het allemaal te realiseren omdat je anders alsnog vertrekt.
Is het op 1 perceel geen optie meer dan mag je gerust voor jezelf kiezen, je hebt meer dan goed genoeg je best gedaan om het te laten werken, en je vriend mag zijn eigen keuzes maken, maar moet zich ook realiseren dat hij niet altijd alleen maar keuzes kan maken die ten koste gaan van jouw geluk.
Ik begrijp dat je vriend de boerderij over heeft genomen van zijn ouders? Ik kan me voorstellen dat het voor hen moeilijk is om los te laten dat zij geen zeggenschap meer hebben over de boerderij. Zij hebben ook heel hun leven in gestoken. Daarom kan ik me voorstellen dat dit voor alle partijen vervelend is.
Probeer nu eerst voor jezelf te bedenken wat je nodig hebt, kan het nog weer goed komen tussen jou en jouw schoonouders? En is samen op 1 perceel wonen een optie? Dan is het tijd om te bepalen hoe je dat voor je ziet en tegen je vriend te zeggen dat hij een jaar de tijd heeft om het allemaal te realiseren omdat je anders alsnog vertrekt.
Is het op 1 perceel geen optie meer dan mag je gerust voor jezelf kiezen, je hebt meer dan goed genoeg je best gedaan om het te laten werken, en je vriend mag zijn eigen keuzes maken, maar moet zich ook realiseren dat hij niet altijd alleen maar keuzes kan maken die ten koste gaan van jouw geluk.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:02
lughnasadh: ik heb best even moeten lachen om je uitspraak van een een weggewaaid dakraam en geamputeerde ruggengraat Je hebt ook gelijk... maar moeilijk vind ik het wel.. ik hou zo ontzettend veel van hem en vind het daardoor nog het meest moeilijke dat hij het eea niet inziet en maar steeds de lieve vrede wil bewaren.
Jullie hebben overigens allemaal gelijk.... ik moet opstaan, niet meer achterom kijken en vechten voor mijn toekomst en die van onze dochter! Hebben jullie misschien ook advies over bij welke instantie ik aan kan kloppen: ik zou graag eens willen dat iemand mijn financiele toestand eens onder ogen krijgt en mij kan vertellen bij wie ik aan moet kloppen(zonder uiteraard dat mij dit veel geld kost), ik sta al 9 jaar ingeschreven bij een woninginstantie en weet dat ik binnen 3 maanden ongeveer een woning kan krijgen.
Jullie hebben overigens allemaal gelijk.... ik moet opstaan, niet meer achterom kijken en vechten voor mijn toekomst en die van onze dochter! Hebben jullie misschien ook advies over bij welke instantie ik aan kan kloppen: ik zou graag eens willen dat iemand mijn financiele toestand eens onder ogen krijgt en mij kan vertellen bij wie ik aan moet kloppen(zonder uiteraard dat mij dit veel geld kost), ik sta al 9 jaar ingeschreven bij een woninginstantie en weet dat ik binnen 3 maanden ongeveer een woning kan krijgen.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:03
Wat een hel. Ik krijg het er benauwd van als ik het lees.
Hoe ziet jouw man dat eigenlijk voor zich, dat de ouders bij jullie blijven wonen tot ze overlijden?
En waarom zouden jullie een tweede huis moeten kopen als de boerderij van je man is? Kunnen de ouders niet een huis huren of kopen (of iets bijbouwen op het erf)?
Ben je verder wel gelukkig met je man? Doet hij iets om je te steunen tov je schoonouders? Je klinkt zo eenzaam, alsof het alleen jouw probleem is.
Hoe ziet jouw man dat eigenlijk voor zich, dat de ouders bij jullie blijven wonen tot ze overlijden?
En waarom zouden jullie een tweede huis moeten kopen als de boerderij van je man is? Kunnen de ouders niet een huis huren of kopen (of iets bijbouwen op het erf)?
Ben je verder wel gelukkig met je man? Doet hij iets om je te steunen tov je schoonouders? Je klinkt zo eenzaam, alsof het alleen jouw probleem is.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:03
quote:shelly31 schreef op 17 februari 2012 @ 12:49:
[...]We hebben inmiddels een offerte aangevraagd voor een verbouwing/ en de boerderij te splisen, maar ook hierin willen mijn schoondouders een hoop zeggenschap hebben (deze woning is overigens van mijn vriend laat ik dat even voorop stellen) en maken ook ruzie over indelingen ed.
Als de woning van je vriend is, dan ligt het anders. In dat geval hebben je schoonouders in feite geen zeggenschap over de woning. Zij kunnen dus ergens anders een woning zoeken. Is alleen het huis van je partner, maar het bedrijf zelf van zijn ouders?
quote:Mijn vriend weet heel goed dat ik het eigenlijk niet meer zie zitten, omdat ik er niet meer in geloof dat deze oplossing wel voor altijd is! maar hij zegt: ik dacht dat we deze discussie al vaak genoeg gehad hebben! Ik vind persoonlijk dat ik een hoge prijs moet betalen om zonder hem weg te gaan,.. maar langzaamaan denk ik er toch steeds vaker aan dat dat het misschien wel waard is.maar ik ben bang voor de (financiele) gevolgen.
ShellyJe partner maakt zich er te gemakkelijk van af, lijkt me. Wanneer een discussie blijft terug komen, is dat omdat het praten niet voldoende inzicht of oplossing heeft geboden om daadwerkelijk iets aan de situatie te doen.
[...]We hebben inmiddels een offerte aangevraagd voor een verbouwing/ en de boerderij te splisen, maar ook hierin willen mijn schoondouders een hoop zeggenschap hebben (deze woning is overigens van mijn vriend laat ik dat even voorop stellen) en maken ook ruzie over indelingen ed.
Als de woning van je vriend is, dan ligt het anders. In dat geval hebben je schoonouders in feite geen zeggenschap over de woning. Zij kunnen dus ergens anders een woning zoeken. Is alleen het huis van je partner, maar het bedrijf zelf van zijn ouders?
quote:Mijn vriend weet heel goed dat ik het eigenlijk niet meer zie zitten, omdat ik er niet meer in geloof dat deze oplossing wel voor altijd is! maar hij zegt: ik dacht dat we deze discussie al vaak genoeg gehad hebben! Ik vind persoonlijk dat ik een hoge prijs moet betalen om zonder hem weg te gaan,.. maar langzaamaan denk ik er toch steeds vaker aan dat dat het misschien wel waard is.maar ik ben bang voor de (financiele) gevolgen.
ShellyJe partner maakt zich er te gemakkelijk van af, lijkt me. Wanneer een discussie blijft terug komen, is dat omdat het praten niet voldoende inzicht of oplossing heeft geboden om daadwerkelijk iets aan de situatie te doen.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:04
Dit is geen 'vervelende schoonmoeder' meer, dit is regelrecht terreur.
Kondig je vriend nu al aan dat je hoe dan ook op zoek gaat naar andere woonruimte en dat hij dus max. drie maanden heeft om even grondig na te denken waar zijn prioriteiten liggen en om als een grote jongen los te komen van zijn mammie.....
Kondig je vriend nu al aan dat je hoe dan ook op zoek gaat naar andere woonruimte en dat hij dus max. drie maanden heeft om even grondig na te denken waar zijn prioriteiten liggen en om als een grote jongen los te komen van zijn mammie.....
vrijdag 17 februari 2012 om 13:06
quote:shelly31 schreef op 17 februari 2012 @ 13:02:
lughnasadh: ik heb best even moeten lachen om je uitspraak van een een weggewaaid dakraam en geamputeerde ruggengraat Je hebt ook gelijk... maar moeilijk vind ik het wel.. ik hou zo ontzettend veel van hem en vind het daardoor nog het meest moeilijke dat hij het eea niet inziet en maar steeds de lieve vrede wil bewaren.
Jullie hebben overigens allemaal gelijk.... ik moet opstaan, niet meer achterom kijken en vechten voor mijn toekomst en die van onze dochter! Hebben jullie misschien ook advies over bij welke instantie ik aan kan kloppen: ik zou graag eens willen dat iemand mijn financiele toestand eens onder ogen krijgt en mij kan vertellen bij wie ik aan moet kloppen(zonder uiteraard dat mij dit veel geld kost), ik sta al 9 jaar ingeschreven bij een woninginstantie en weet dat ik binnen 3 maanden ongeveer een woning kan krijgen.
Maar die lieve vrede wil hij nu juist niet voor jou bewaren, slechts voor zijn ouders. Tegen jou mag hij blijkbaar wel onaardig doen.
Jullie zijn toch niet getrouwd? Hoe zijn jullie financieel dan wel tot elkaar veroordeeld, wat zou er uitgezocht moeten worden dan?
lughnasadh: ik heb best even moeten lachen om je uitspraak van een een weggewaaid dakraam en geamputeerde ruggengraat Je hebt ook gelijk... maar moeilijk vind ik het wel.. ik hou zo ontzettend veel van hem en vind het daardoor nog het meest moeilijke dat hij het eea niet inziet en maar steeds de lieve vrede wil bewaren.
Jullie hebben overigens allemaal gelijk.... ik moet opstaan, niet meer achterom kijken en vechten voor mijn toekomst en die van onze dochter! Hebben jullie misschien ook advies over bij welke instantie ik aan kan kloppen: ik zou graag eens willen dat iemand mijn financiele toestand eens onder ogen krijgt en mij kan vertellen bij wie ik aan moet kloppen(zonder uiteraard dat mij dit veel geld kost), ik sta al 9 jaar ingeschreven bij een woninginstantie en weet dat ik binnen 3 maanden ongeveer een woning kan krijgen.
Maar die lieve vrede wil hij nu juist niet voor jou bewaren, slechts voor zijn ouders. Tegen jou mag hij blijkbaar wel onaardig doen.
Jullie zijn toch niet getrouwd? Hoe zijn jullie financieel dan wel tot elkaar veroordeeld, wat zou er uitgezocht moeten worden dan?
vrijdag 17 februari 2012 om 13:07
quote:shelly31 schreef op 17 februari 2012 @ 13:02:
ik hou zo ontzettend veel van hem en vind het daardoor nog het meest moeilijke dat hij het eea niet inziet en maar steeds de lieve vrede wil bewaren.Het is de vraag of dat is wat hij wil: het lukt hem in ieder geval met zijn huidige houding beslist niet!
ik hou zo ontzettend veel van hem en vind het daardoor nog het meest moeilijke dat hij het eea niet inziet en maar steeds de lieve vrede wil bewaren.Het is de vraag of dat is wat hij wil: het lukt hem in ieder geval met zijn huidige houding beslist niet!
vrijdag 17 februari 2012 om 13:07
vrijdag 17 februari 2012 om 13:07
De vraag die ook gelijk bij mij opkomt: Hoe hebben jullie de toekomst gepland? De boerderij is door je vriend overgenomen, dus is nu alles van hem? Het complete bedrijf of is er nog sprake van een maatschap? Blijven je schoonouders tijdelijk bij jullie wonen, of is daar geen duidelijkheid in? Want feitelijk wonen ze dus bij jullie in! Zijn hier afspraken over gemaakt?
Dan zou het toch netjes zijn als je schoonouders nu een stapje terug doen en op zoek gaan naar een ander huis, want de volgende generatie is nu aan de beurt.
Dan zou het toch netjes zijn als je schoonouders nu een stapje terug doen en op zoek gaan naar een ander huis, want de volgende generatie is nu aan de beurt.
vrijdag 17 februari 2012 om 13:07