Samenwonen?
vrijdag 24 mei 2019 om 19:23
Sinds zes maanden ken ik een vrouw (38) met twee kinderen (twee meiden van 5 en 3) en het klikt op heel veel vlakken tussen ons. Zelf (37) heb ik ook twee kinderen (twee meiden van 5 en 3). We wonen een half uur van elkaar af. Zij zit momenteel thuis, had een goede baan, maar kon niet meer reizen dus is in overeenstemming met haar werkgever in de WW beland. Zij heeft de kinderen 50% studeert momenteel weer voor papieren voor een eigen bedrijf of gaat toch weer werken (WW termijn loopt einde van de zomer af). Zij woont in een huis van familie en betaald hier alleen verbruikskosten. Ik heb een goede baan en 50% de kinderen, maar zit nog in het formele proces van uit elkaar gaan met mijn ex partner (en ik heb een goede band met haar). Ik woon in het ouderlijk huis met de kinderen. Voor mij werkt het nu als we elkaar zien als we de kinderen niet hebben, samen leuke dingen, maar ook over serieuze dingen praten. Af- en toe wat met zijn zessen doen.
Momenteel wil zij graag snel samenwonen, maar ik zie hier toch wel tegen op. Vier kinderen vind ik behoorlijk druk en voor mijn gevoel hebben de kinderen en ik nog tijd nodig. Tevens ben ik bang, dat mijn dochters voor hun plaatsje moeten vechten, terwijl ze nog maar kort eraan gewend zijn dat ik en mijn ex uit elkaar wonen (september).
Nu zitten we natuurlijk nog in de ‘roze wolk’, maar ligt het nu aan mij dat ik op dit moment geen concrete stappen tot formeel samenwonen wil zetten? Ik ben ook heel benieuwd hoe zij is als ze weer (32 uur?) moet werken, voor de kinderen moet zorgen. Wellicht heeft ze ook druk, omdat ze in het huis van familie woont, al zegt ze van niet.
Ik vraag mij af of ik nu zo star ben? Heb ik bindingsangst? Zij zegt dat als het gevoel goed is, dat je op je gevoel af moet gaan. Maar rationeel weet ik dat 3/5 van de relaties met wederzijds kinderen zullen sneuvelen. Mijn gevoel zegt als het goed zit kunnen we ook over een langer tijdsbestek dit besluit nemen.
Momenteel wil zij graag snel samenwonen, maar ik zie hier toch wel tegen op. Vier kinderen vind ik behoorlijk druk en voor mijn gevoel hebben de kinderen en ik nog tijd nodig. Tevens ben ik bang, dat mijn dochters voor hun plaatsje moeten vechten, terwijl ze nog maar kort eraan gewend zijn dat ik en mijn ex uit elkaar wonen (september).
Nu zitten we natuurlijk nog in de ‘roze wolk’, maar ligt het nu aan mij dat ik op dit moment geen concrete stappen tot formeel samenwonen wil zetten? Ik ben ook heel benieuwd hoe zij is als ze weer (32 uur?) moet werken, voor de kinderen moet zorgen. Wellicht heeft ze ook druk, omdat ze in het huis van familie woont, al zegt ze van niet.
Ik vraag mij af of ik nu zo star ben? Heb ik bindingsangst? Zij zegt dat als het gevoel goed is, dat je op je gevoel af moet gaan. Maar rationeel weet ik dat 3/5 van de relaties met wederzijds kinderen zullen sneuvelen. Mijn gevoel zegt als het goed zit kunnen we ook over een langer tijdsbestek dit besluit nemen.
zaterdag 25 mei 2019 om 04:41
Ook het feit dat ze niet zelf in een eigen gehuurd huis woont (maar in een huis van haar familie), geeft mij-misschien geheel onterecht- het idee dat ze niet heel erg onafhankelijk is. Tel daarbij op dat zij momenteel geen baan heeft.SilverShadow schreef: ↑24-05-2019 20:43Dat gevoel krijg ik er ook bij. En na 6 maanden samenwonen met 4 jonge kinderen.... verzin je toch ook niet.
Zou ook niet gaan samenwonen met een man die geen baan heeft en daardoor financieel afhankelijk van mij is, met daarbij ook nog twee kids.
zaterdag 25 mei 2019 om 08:39
Dit ja. To, hoe lang is zij gescheiden en is ze tijdens die relatie haar baan kwijt geraakt?Cleidy36 schreef: ↑25-05-2019 04:41Ook het feit dat ze niet zelf in een eigen gehuurd huis woont (maar in een huis van haar familie), geeft mij-misschien geheel onterecht- het idee dat ze niet heel erg onafhankelijk is. Tel daarbij op dat zij momenteel geen baan heeft.
Zou ook niet gaan samenwonen met een man die geen baan heeft en daardoor financieel afhankelijk van mij is, met daarbij ook nog twee kids.
zaterdag 25 mei 2019 om 09:26
Dat vind ik ook wel verbazingwekkend
zaterdag 25 mei 2019 om 09:38
Klinkt meer alsof ze iemand zoekt die weer voor haar gaat zorgen.
Dit kun je je eigen kinderen niet aandoen. Laat ze eerst maar eens wennen aan de situatie en bouw de relatie met haar rustig op. Laat haar eerst haar zaakjes maar eens op orde krijgen. Dan kan je hier over een paar jaar nog een keer over nadenken.
Dit kun je je eigen kinderen niet aandoen. Laat ze eerst maar eens wennen aan de situatie en bouw de relatie met haar rustig op. Laat haar eerst haar zaakjes maar eens op orde krijgen. Dan kan je hier over een paar jaar nog een keer over nadenken.
zaterdag 25 mei 2019 om 11:04
Wat een raar advies. Of ben is het sarcastisch bedoeld?
TO; niet doen. Zet je eigen kinderen op 1. Zij hebben een rollercoaster achter de rug, of eigenlijk zitten ze er nog midsenin. Je kinderen moeten wennen aan co-ouderschap, dat is op hun leeftijd een enorme stap. Stel je gaat wel samenwonen, danmoeten jouw sochters wennen aan die situatie, jouw aandacht nu al delen met vriendin en haar kinderen. Misschien gaat dat goed en gaan ze zich hechten aan hun stiefzusjes en stiefmoeder. Maar stel dat het daarna fout gaat en stiefmoeder en stiefzusjes uit beeld verdwijnen, dat doet iets met mensen en helemaal met kinderen. Hun veilige wereld brokkelt af. Zij krijgen mee dat relaties dus niet duurzaam hoeven te zijn. Dat kan hun kijk op relaties als zijn(jong) volwassenen zijn schaden. oek eerst maar eens een eigen modus met je twee meiden, dat is al moeilijk genoeg.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
donderdag 6 juni 2019 om 21:01
Dit vind ik ook belangrijk. Gelukkig zijn met mijzelf en mijn twee dochters, daar heb ik nog maar weinig tijd voor genomen/gekregen. De band met mijn ex is enorm goed. We doen nog veel dingen samen en er is een goede open communicatie en we doen alles voor elkaar wat in onze macht ligt. Ik merk dat mijn nieuwe vriendin dit erg lastig vindt. Ik vind het juist belangrijk om zo goed mogelijk contact te houden.SweetFirefly schreef: ↑25-05-2019 11:04Wat een raar advies. Of ben is het sarcastisch bedoeld?
TO; niet doen. Zet je eigen kinderen op 1. Zij hebben een rollercoaster achter de rug, of eigenlijk zitten ze er nog midsenin. Je kinderen moeten wennen aan co-ouderschap, dat is op hun leeftijd een enorme stap. Stel je gaat wel samenwonen, danmoeten jouw sochters wennen aan die situatie, jouw aandacht nu al delen met vriendin en haar kinderen. Misschien gaat dat goed en gaan ze zich hechten aan hun stiefzusjes en stiefmoeder. Maar stel dat het daarna fout gaat en stiefmoeder en stiefzusjes uit beeld verdwijnen, dat doet iets met mensen en helemaal met kinderen. Hun veilige wereld brokkelt af. Zij krijgen mee dat relaties dus niet duurzaam hoeven te zijn. Dat kan hun kijk op relaties als zijn(jong) volwassenen zijn schaden. oek eerst maar eens een eigen modus met je twee meiden, dat is al moeilijk genoeg.
Ze zoekt ook wel actief naar een baan en wordt ook vaak uitgenodigd voor een eerste en tweede gesprek, maar vaak ketst ze het dan zelf af (goed betaalde baan), omdat ze iets zoekt waar ze bij de kinderen kan zijn en 'veel' verdient.
Ik moet zeggen dat ik ook erg 'bang' ben voor het samenwonen. Met vier kinderen in huis zal het erg druk worden, je verliest dan elkaar misschien, omdat de aandacht naar de kinderen moet gaan. Nu is het lekker om soms avonden alleen thuis te zijn (ook al ben ik geen held in alleen zijn) met of zonder (dit vind ik lastig) de kinderen.
donderdag 6 juni 2019 om 21:10
donderdag 6 juni 2019 om 21:18
Nee, nog niet. Ik wil de sfeer niet verpesten op de momenten dat we samen zijn, maar ik weet dat ik dit een belangrijk onderwerp is en er over moet praten. Ik weet ook dat ik uiteindelijk mijn hart volg en altijd voor de kinderen zal kiezen.Lucifer2018 schreef: ↑06-06-2019 21:10Dan is het toch helemaal duidelijk.
Heb je dat al zo duidelijk aangeven bij haar sinds opening van je topic?
donderdag 6 juni 2019 om 21:52
EHV1981 schreef: ↑25-05-2019 09:38Klinkt meer alsof ze iemand zoekt die weer voor haar gaat zorgen. Inderdaad. En hoe goed ken je elkaar nou helemaal na pas 6 maanden?! Sorry hoor, maar dat is toch van de zotte om dan al samenwonen te gaan overwegen. Helemaal als er kinderen bij betrokken zijn.
Dit kun je je eigen kinderen niet aandoen. Laat ze eerst maar eens wennen aan de situatie en bouw de relatie met haar rustig op. Laat haar eerst haar zaakjes maar eens op orde krijgen. Dan kan je hier over een paar jaar nog een keer over nadenken.
Dat dus. Eerst maar eens een goede relatie opbouwen en dat duurt een paar jaar, hoe is het als de verliefdheid over is?
javier wijzigde dit bericht op 06-06-2019 21:54
Reden: dikke letters horen niet in de quote
Reden: dikke letters horen niet in de quote
1.05% gewijzigd
She used to say, All those good people
Down on Jubilee Street
They ought to practice what they preach
Down on Jubilee Street
They ought to practice what they preach
donderdag 6 juni 2019 om 21:58
Dit probeer ik mij ook af te vragen.
Hoe is ze over twee of over vijf jaar? Als de verliefdheid en de spanning weg is.
Hoe is ze als ze bijvoorbeeld 32 uur moet werken? Nu heeft ze alle tijd.
donderdag 6 juni 2019 om 22:00
Maar dan had ik haar misschien wel in huis gehaald met de afspraak dat ze haar oude woning ook aanhield voor een x aantal maanden. Zonder kinderen en zonder verdere financiële verstrengeling is er geen man over boord, als het niet blijkt te werken.
donderdag 6 juni 2019 om 23:08
Terwijl ze in de ww zit, wat binnenkort afloopt.
Tuurlijk.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 7 juni 2019 om 15:37
Dat is echt zo, ze heeft ook genoeg werkervaring en goede papieren. Echter waar ik wel aan twijfel, ze wil gewoon zoveel verdienen met aardig wat secundaire eisen (co-ouderschap flexibiliteit etc.). Dat dit misschien wel het breekpunt is.
vrijdag 7 juni 2019 om 15:40
Jullie relatie is dus niet eens zo stevig dat jullie vrij over alles kunnen praten. Nee, je bent heel verstandig, de komende jaren nog niet samenwonen.