Relaties
alle pijlers
Scheiding is in de lucht...
maandag 21 november 2011 om 08:52
Gisteravond voor de zoveelste keer een 'gesprek' gehad met man. Hij vindt dat de kinderen en ik maar moeten gaan bespreken wat we willen....
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
maandag 21 november 2011 om 14:08
@Liselore, dat begin ik me steeds meer te beseffen. Ik weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen of welke positie ik moet innemen. Ik laat hem niet de boeman spelen, die taak neemt hij helemaal zelf op zich.
Ja, we zitten in een cirkel maar ik weet niet hoe we eruit moeten komen.
@Maja82, ik weet het niet meer. Ik zie het niet meer als een relatie. Steeds wanneer we gepraat hebben en dingen hebben afgesproken, dan denk ik dathet goed gaat, we praten, doen dingen samen etc. totdat er weer iets mis gaat.
@Thijs72 en Voodoochild, dit is zoiets waar hij spijt over heeft.
Ik ga in ieder geval zeggen dat we met iemand anders erbij moeten praten.
Ik heb gezocht op maatschappelijk werk bij ons in de gemeente en ben even aan het lezen over hoe en wat en waar.
Ja, we zitten in een cirkel maar ik weet niet hoe we eruit moeten komen.
@Maja82, ik weet het niet meer. Ik zie het niet meer als een relatie. Steeds wanneer we gepraat hebben en dingen hebben afgesproken, dan denk ik dathet goed gaat, we praten, doen dingen samen etc. totdat er weer iets mis gaat.
@Thijs72 en Voodoochild, dit is zoiets waar hij spijt over heeft.
Ik ga in ieder geval zeggen dat we met iemand anders erbij moeten praten.
Ik heb gezocht op maatschappelijk werk bij ons in de gemeente en ben even aan het lezen over hoe en wat en waar.
maandag 21 november 2011 om 14:11
Heb je hele topic gelezen Puberma, en vind het wel een rotsituatie voor je.
Ik weet niet of ik nog iets zinnigs toe te voegen heb aan alle reacties die al gegeven zijn, maar vroeg me naar aanleiding van je laatste reactie wel het volgende af. Zou je niet heel even úit jullie gezinssituatie kunnen stappen, samen een weekend weggaan ofzo, om eerst te kijken of je elkaar nog kunt vinden, zónder dat je gelijk over huishoudelijke problemen praat? En dan ook uitleggen dat jij niet meer weet hoe je samen moet blijven, dat je dat wel wil (denk ik?) maar echt niet meer weet hoe? Dat jij alleen nog maar mogelijkheid tot samenblijven ziet, als jullie samen uit dit cirkeltje kunnen stappen?
Hij heeft duidelijk aangegeven dat hij het net zo zat is als jij, dus ik kan me haast niet voorstellen dat hij niet ziet dat er iets anders moet gebeuren om jullie relatie nog te redden.
Ik weet niet of ik nog iets zinnigs toe te voegen heb aan alle reacties die al gegeven zijn, maar vroeg me naar aanleiding van je laatste reactie wel het volgende af. Zou je niet heel even úit jullie gezinssituatie kunnen stappen, samen een weekend weggaan ofzo, om eerst te kijken of je elkaar nog kunt vinden, zónder dat je gelijk over huishoudelijke problemen praat? En dan ook uitleggen dat jij niet meer weet hoe je samen moet blijven, dat je dat wel wil (denk ik?) maar echt niet meer weet hoe? Dat jij alleen nog maar mogelijkheid tot samenblijven ziet, als jullie samen uit dit cirkeltje kunnen stappen?
Hij heeft duidelijk aangegeven dat hij het net zo zat is als jij, dus ik kan me haast niet voorstellen dat hij niet ziet dat er iets anders moet gebeuren om jullie relatie nog te redden.
maandag 21 november 2011 om 14:15
quote:puberma schreef op 21 november 2011 @ 14:08:
@Liselore, dat begin ik me steeds meer te beseffen. Ik weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen of welke positie ik moet innemen. Ik laat hem niet de boeman spelen, die taak neemt hij helemaal zelf op zich.
Ja, we zitten in een cirkel maar ik weet niet hoe we eruit moeten komen.
.
En jij laat dat gebeuren, zo bedoel ik dat. Het is geen vingertje wijzen wie er de (meest) schuldige is. Jullie zitten hier samen in. Hem kan je niet veranderen wel je eigen opstelling waardoor hij ook weer anders kan reageren.
Ik denk alleen dat jullie hier zo samen 1,2,3, niet meer uitkomen.
Beslis voor jezelf en dan ook samen of je dit huwelijk wilt redden en de daar dan voor wat nodig is.
@Liselore, dat begin ik me steeds meer te beseffen. Ik weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen of welke positie ik moet innemen. Ik laat hem niet de boeman spelen, die taak neemt hij helemaal zelf op zich.
Ja, we zitten in een cirkel maar ik weet niet hoe we eruit moeten komen.
.
En jij laat dat gebeuren, zo bedoel ik dat. Het is geen vingertje wijzen wie er de (meest) schuldige is. Jullie zitten hier samen in. Hem kan je niet veranderen wel je eigen opstelling waardoor hij ook weer anders kan reageren.
Ik denk alleen dat jullie hier zo samen 1,2,3, niet meer uitkomen.
Beslis voor jezelf en dan ook samen of je dit huwelijk wilt redden en de daar dan voor wat nodig is.
maandag 21 november 2011 om 14:26
@Kastanjez, vorig jaar zijn we een hele dag weggeweest met z'n 2en, we zijn dit jaar meerdere keren met z'n 2en wezen uiteten. Maar dan komen we thuis... en is het erweer.
@liselore, ja ok ik begrijp wat je bedoelt.
Ik ben aan het nadenken. Vind dit als klankbord heel fijn, want jullie kijken er toch heel anders tegen aan dan ik omdat ik er midden in zit.
Ik ga vanavond aankaarten om met een 3e te praten, eens kijken wat hij zegt.
@liselore, ja ok ik begrijp wat je bedoelt.
Ik ben aan het nadenken. Vind dit als klankbord heel fijn, want jullie kijken er toch heel anders tegen aan dan ik omdat ik er midden in zit.
Ik ga vanavond aankaarten om met een 3e te praten, eens kijken wat hij zegt.
maandag 21 november 2011 om 14:27
Het is hier ergens al gevraagd, maar waarom hebben jullie geen schoonmaakster ofzo. Blijkbaar is netheid een hele issue. En tenzij ik het verkeerd heb begrepen, kuisen de kinderen het huis ongeveer volledig: een kind beneden, een ander kind boven.
Ik vind dat niet verkeerd, maar volgens mij is het wel bovengemiddeld. Bij ons was het eigen kamer op orde houden, en helpen bij de afwas.
Daarnaast lijkt het me geen gezonde situatie. Je man lijkt zijn eigen jeugd te projecteren op jullie kinderen.
Ik vind dat niet verkeerd, maar volgens mij is het wel bovengemiddeld. Bij ons was het eigen kamer op orde houden, en helpen bij de afwas.
Daarnaast lijkt het me geen gezonde situatie. Je man lijkt zijn eigen jeugd te projecteren op jullie kinderen.
maandag 21 november 2011 om 14:30
maandag 21 november 2011 om 14:34
Schoonmaakster lijkt mij nochtans de oplossing hier. Je kinderen worden ook ouder, studies gaan zwaarder worden...
Als jij het wil, en jij doet het meeste in het huishouden én jullie kunnen het betalen, zet dan gewoon je voet neer.
Zolang je kinderen er geen probleem mee hebben, ok.
Werken jullie full-time?
Als jij het wil, en jij doet het meeste in het huishouden én jullie kunnen het betalen, zet dan gewoon je voet neer.
Zolang je kinderen er geen probleem mee hebben, ok.
Werken jullie full-time?
maandag 21 november 2011 om 14:35
Jullie draaien dus steeds in cirkeltjes rond en ook uitjes doorbreken die niet. Het lijkt me dat je echt hulp van buitenaf nodig hebt. Ook als je man niet mee wil gaan. Jij speelt zelf je rol in de patronen die zijn ontstaan en als jij die verandert, verandert je man vanzelf mee. En de kinderen ook.
Of die verandering positief is, daar heb je dan weer geen invloed op. Jij kan alleen jouw inbreng in positieve zin veranderen. Mensen reageren lang niet altijd positief op verandering. Vaak ontmoet je weerstand. Die kan tijdelijk zijn maar ook blijvend. Hoe dan ook zullen de situatie en de onderliggende problemen duidelijker zichtbaar worden.
Of die verandering positief is, daar heb je dan weer geen invloed op. Jij kan alleen jouw inbreng in positieve zin veranderen. Mensen reageren lang niet altijd positief op verandering. Vaak ontmoet je weerstand. Die kan tijdelijk zijn maar ook blijvend. Hoe dan ook zullen de situatie en de onderliggende problemen duidelijker zichtbaar worden.
Ga in therapie!
maandag 21 november 2011 om 14:37
Visje, als het vooral gaat om bijhouden en troep opruimen tussen de poetsbeurten door, gaat een schoonmaakster niet helpen. Tenzij je die een paar keer per week laat komen. Bovendien kan een schoonmaakster niet echt goed opruimen, omdat ze vaak niet weten waar spullen horen. Meestal moet je opruimen voordat ze komt. Krijg je daar weer ruzie over
Ga in therapie!
maandag 21 november 2011 om 14:46
We werken inderdaad allebei fulltime en het isniet zo dat ik het meeste in het huishouden doe. Dit is altijd 50/50 bij ons. Ok, nu doet hij minder, maar normaal gesproken is dat neit het geval.
Ik ben wel degene die altijd kookt en hij doet altijd was. Dat is het enigste wat vaststaat.
Ik zou het liefst een schoonmaakster willen, omdat ik niet een schoonmaakster ben, maar ik vraag me af of het het probleem oplost. Het is denk ik net wat Dubiootje zegt, dan verplaatst het probleem zich.
@Dubiootje, ja dat is zo. Wat jij zegt over veranderingen.
Vind het allemaal wel moeilijk hoor.
Ik ben wel degene die altijd kookt en hij doet altijd was. Dat is het enigste wat vaststaat.
Ik zou het liefst een schoonmaakster willen, omdat ik niet een schoonmaakster ben, maar ik vraag me af of het het probleem oplost. Het is denk ik net wat Dubiootje zegt, dan verplaatst het probleem zich.
@Dubiootje, ja dat is zo. Wat jij zegt over veranderingen.
Vind het allemaal wel moeilijk hoor.
maandag 21 november 2011 om 14:55
Ja ok, maar als je een schoonmaakster hebt, moet je al niet meer het effectieve schoonmaakwerk doen, zodat het minder vervelend wordt de zaken wat bij te houden. Nu wordt er blijkbaar wekelijks gestofzuigd. Dan kan de schoonmaakster dat doen. Badkamer schoonmaken: schoonmaakster. Enz....
Wij hadden vroeger veel discussies over het huishouden. Nu is dat toch veel minder, sinds we een schoonmaakster hebben.
Wij hadden vroeger veel discussies over het huishouden. Nu is dat toch veel minder, sinds we een schoonmaakster hebben.
maandag 21 november 2011 om 15:01
Het kan discussies voorkomen, maar ook nieuwe veroorzaken. TO's man wil geen schoonmaakster. Stel dat ze dat erdoor drukt, dan kan ze waarschijnlijk voortdurend horen dat de werkster iets niet goed heeft gedaan, iets heeft kwijtgemaakt of gestolen enz.
Puberma, verandering is voor jou ook moeilijk. Je bent je ook niet goed bewust van de patronen. Daarom heb je steeds dezelfde gesprekken en gaan die steeds vervelender verlopen. Want de irritatie loopt aan alle kanten op. Jij hoeft dit niet op te lossen, dat is ook iets wat je moet loslaten. Jullie zijn er met zijn allen verantwoordelijk voor dat de zaken goed lopen thuis en dat jullie het gezellig houden. Jij kan wel zorgen dat jíj daar je steentje aan bijdraagt.
Het gaat om je huwelijk en je gezin. Dat is de moeite wel waard!
Puberma, verandering is voor jou ook moeilijk. Je bent je ook niet goed bewust van de patronen. Daarom heb je steeds dezelfde gesprekken en gaan die steeds vervelender verlopen. Want de irritatie loopt aan alle kanten op. Jij hoeft dit niet op te lossen, dat is ook iets wat je moet loslaten. Jullie zijn er met zijn allen verantwoordelijk voor dat de zaken goed lopen thuis en dat jullie het gezellig houden. Jij kan wel zorgen dat jíj daar je steentje aan bijdraagt.
Het gaat om je huwelijk en je gezin. Dat is de moeite wel waard!
Ga in therapie!
maandag 21 november 2011 om 15:11
maandag 21 november 2011 om 15:20
quote:puberma schreef op 21 november 2011 @ 15:11:
@Dubiootje, ja daar heb je gelijk in. Er zullen vast dingen zijn die ik fout doe of anders kan doen om het soepeler te laten lopen.
Ik ben wel blij dat ik hier een topic heb geopend, geeft toch andere inzichten.
Ik vraag me af maatschappelijk werk op mijn werk, dat kan ik toch ook doen?
Maatyschappelijk werk op je werk is er in principe voor je werk. Zij zullenniet heel diep in je thuis situatie duiken als dit geen directe invloed heeft op je werk. Wat maatschappelijk werk wel voor je kan doen is met je mee kijken naar een oplossing voor bij je thuis en ja mag hem of haar ook gebruiken om te sparren.
Dus het is een goede eerste stap.
@Dubiootje, ja daar heb je gelijk in. Er zullen vast dingen zijn die ik fout doe of anders kan doen om het soepeler te laten lopen.
Ik ben wel blij dat ik hier een topic heb geopend, geeft toch andere inzichten.
Ik vraag me af maatschappelijk werk op mijn werk, dat kan ik toch ook doen?
Maatyschappelijk werk op je werk is er in principe voor je werk. Zij zullenniet heel diep in je thuis situatie duiken als dit geen directe invloed heeft op je werk. Wat maatschappelijk werk wel voor je kan doen is met je mee kijken naar een oplossing voor bij je thuis en ja mag hem of haar ook gebruiken om te sparren.
Dus het is een goede eerste stap.
maandag 21 november 2011 om 16:19
Helaas herken ik je verhaal 100% vanuit mijn eigen jeugd, tot de specifieke voorbeelden aan toe. Alleen was in dit geval niet mijn vader aan de drank, maar mijn moeder dankzij zijn gedrag / hun relatie.
Voor mij - ik ben iets ouder dan je kinderen en woon niet meer thuis - is het inderdaad zo dat ik mijn beide ouders niet meer 100% serieus neem, maar ik weet wel dat ze (op hun manier) wel van ons houden en dat ook zij slechts het product zijn van hun opvoeding en omgeving.
Zijn de problemen die jouw man benoemt, ook écht problemen in de ogen van een objectieve buitenstaander of zit het vooral in zijn hoofd? In het eerste geval kun je in ieder geval het gezamelijk probleem erkennen en naar een oplossing zoeken, in het tweede geval wordt het lastiger.
Dit is het geval van mijn vader. Wanneer iemand een kop thee op tafel laat staan wanneer hij naar het toilet gaat, kan mijn vader al compleet over de rooie gaan uit woede. Híj vindt dat een puinzooi. Natuurlijk is dat voor hem heel echt, maar iemand die zo'n extreme (als in, niet-gemiddelde, niet-gebruikelijke) verwachtingen heeft, daar kun je maar tot op een bepaald niveau aan toe geven. Mensen moeten nu eenmaal naar het toilet en gaan daarvoor hun thee niet weggooien, de krant belandt midden in de gang wanneer de bezorger hem door de brievenbus duwt, een glas drinken wat tijdens de maaltijd wordt leeggedronken wordt pas ná het eten opgeruimd en niet zodra het glas leeggedronken is ....
Het grootste probleem van mijn vader is echter niet zijn gedrag, maar zijn karakter. Hij heeft het gevoel dat hij onfeilbaar is, dat wat hij zegt altijd waar is, hij heeft altijd gelijk, hoe dan ook, er is totaal geen gesprek of discussie nodig. Ook gezinstherapie was dus geen optie, hij heeft het alleen een tijdje geprobeerd om aan te tonen dat wij gek waren. Ik ben bang dat wanneer ook jouw man zo'n karakter heeft, dat het dan een kwestie van buigen of breken is ... mijn vader zal zich in ieder geval nooit aanpassen aan zijn vrouw of kinderen, in absoluut geen enkel geval. En heeft in zijn geval ook een bepaald type vrouw gekozen die daarin meegaat.
In mijn geval helpt het om te weten dat mijn vader slechts een product van zijn opvoeding is. Ik weet dat zijn extreme controledwang slechts een manier is om te controleren dat alles wel goed met ons gaat. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb geen diepe relatie met mijn vader. Onze relatie is goed maar oppervlakkig omdat ik hem zo min mogelijk vertel over dingen waar hij bezorgd over zou kunnen worden. (hopelijk projecteer ik mijn vader niet teveel op jouw man, misschien is hij wel heel anders)
Voor mij - ik ben iets ouder dan je kinderen en woon niet meer thuis - is het inderdaad zo dat ik mijn beide ouders niet meer 100% serieus neem, maar ik weet wel dat ze (op hun manier) wel van ons houden en dat ook zij slechts het product zijn van hun opvoeding en omgeving.
Zijn de problemen die jouw man benoemt, ook écht problemen in de ogen van een objectieve buitenstaander of zit het vooral in zijn hoofd? In het eerste geval kun je in ieder geval het gezamelijk probleem erkennen en naar een oplossing zoeken, in het tweede geval wordt het lastiger.
Dit is het geval van mijn vader. Wanneer iemand een kop thee op tafel laat staan wanneer hij naar het toilet gaat, kan mijn vader al compleet over de rooie gaan uit woede. Híj vindt dat een puinzooi. Natuurlijk is dat voor hem heel echt, maar iemand die zo'n extreme (als in, niet-gemiddelde, niet-gebruikelijke) verwachtingen heeft, daar kun je maar tot op een bepaald niveau aan toe geven. Mensen moeten nu eenmaal naar het toilet en gaan daarvoor hun thee niet weggooien, de krant belandt midden in de gang wanneer de bezorger hem door de brievenbus duwt, een glas drinken wat tijdens de maaltijd wordt leeggedronken wordt pas ná het eten opgeruimd en niet zodra het glas leeggedronken is ....
Het grootste probleem van mijn vader is echter niet zijn gedrag, maar zijn karakter. Hij heeft het gevoel dat hij onfeilbaar is, dat wat hij zegt altijd waar is, hij heeft altijd gelijk, hoe dan ook, er is totaal geen gesprek of discussie nodig. Ook gezinstherapie was dus geen optie, hij heeft het alleen een tijdje geprobeerd om aan te tonen dat wij gek waren. Ik ben bang dat wanneer ook jouw man zo'n karakter heeft, dat het dan een kwestie van buigen of breken is ... mijn vader zal zich in ieder geval nooit aanpassen aan zijn vrouw of kinderen, in absoluut geen enkel geval. En heeft in zijn geval ook een bepaald type vrouw gekozen die daarin meegaat.
In mijn geval helpt het om te weten dat mijn vader slechts een product van zijn opvoeding is. Ik weet dat zijn extreme controledwang slechts een manier is om te controleren dat alles wel goed met ons gaat. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb geen diepe relatie met mijn vader. Onze relatie is goed maar oppervlakkig omdat ik hem zo min mogelijk vertel over dingen waar hij bezorgd over zou kunnen worden. (hopelijk projecteer ik mijn vader niet teveel op jouw man, misschien is hij wel heel anders)
maandag 21 november 2011 om 16:33
@heavenorhell; ik denk door dat je het herkend zeker dat het geen projectie van jou is, zeker nu je al uit huis bent en er toch weer een stuk objectiever en realistischer er naar kunt kijken.
zoals jij je vader beschrijft, lijkt het een dwangneurose te zijn.
En inderdaad dat hij zich nooit vrijwillig zal aanpassen.
Wat Puberma schrijft over haar man komt erg overeen met wat jij met je ouders hebt meegemaakt.
Denk dat die informatie van jou erg waardevol voor haar is.
Voor mij is het ook een eye opener naar mijn ex man toe, want ik herken er veel in van mijn ex man destijds.
Ik weet niet of jullie het boekje van Caroline Roodvoets kennen?
Als hij maar gelukkig is? dat gaat over vrouwen die pleasen , en vrouwen die op foute mannen vallen ( foute mannen, waar dus wat mee is zoals een dwangneurose, maar ook alcoholisten etc; of vrouwen die zich laten mishandelen door hun man)
@Duibiootje beschrijft het al in haar posting dat je door bepaalde patronen in een vicieuze circkel bent beland.
Voor jou nu belangrijk dat je uit die patronen komt, het herkend en er wat mee gaat doen. Bijvoorbeeld NLP is een mogelijkheid om anders te gaan kijken naar je "problemen"
zoals jij je vader beschrijft, lijkt het een dwangneurose te zijn.
En inderdaad dat hij zich nooit vrijwillig zal aanpassen.
Wat Puberma schrijft over haar man komt erg overeen met wat jij met je ouders hebt meegemaakt.
Denk dat die informatie van jou erg waardevol voor haar is.
Voor mij is het ook een eye opener naar mijn ex man toe, want ik herken er veel in van mijn ex man destijds.
Ik weet niet of jullie het boekje van Caroline Roodvoets kennen?
Als hij maar gelukkig is? dat gaat over vrouwen die pleasen , en vrouwen die op foute mannen vallen ( foute mannen, waar dus wat mee is zoals een dwangneurose, maar ook alcoholisten etc; of vrouwen die zich laten mishandelen door hun man)
@Duibiootje beschrijft het al in haar posting dat je door bepaalde patronen in een vicieuze circkel bent beland.
Voor jou nu belangrijk dat je uit die patronen komt, het herkend en er wat mee gaat doen. Bijvoorbeeld NLP is een mogelijkheid om anders te gaan kijken naar je "problemen"
maandag 21 november 2011 om 22:41
Puberma, misschien is het toch een goed idee om eerst naar de huisarts te gaan voor advies. Die kan inschatten waar jij het meest bij gebaat bent. Ik heb baat gehad bij een paar gesprekken met de maatschappelijk werkster op mijn werk, maar heb later in therapie pas echt geleerd om de patronen te doorbreken. De maatschappelijk werker gaf me wel een aantal goede praktische adviezen.
Ga in therapie!
maandag 21 november 2011 om 23:36
quote:Susan schreef op 21 november 2011 @ 09:24:
Maar moet ze dan één lijn met hem trekken terwijl ze vindt dat hij haar kinderen compleet onredelijk behandelt en hij zelf niet voor rede vatbaar is? Daar zou ik ook niet zoveel zin in hebben. Als ik mezelf inleef in die kinderen: als mijn vader zich op zo'n manier zou opstellen en mijn moeder zou daar compleet in meegaan omdat ze nou eenmaal één lijn 'horen' te trekken dan zou ik me ook door mijn moeder flink te kakken gezet voelen.Idd, waarom moet zij 1 lijn trekken met hem? Waarom hij niet met haar?
Maar moet ze dan één lijn met hem trekken terwijl ze vindt dat hij haar kinderen compleet onredelijk behandelt en hij zelf niet voor rede vatbaar is? Daar zou ik ook niet zoveel zin in hebben. Als ik mezelf inleef in die kinderen: als mijn vader zich op zo'n manier zou opstellen en mijn moeder zou daar compleet in meegaan omdat ze nou eenmaal één lijn 'horen' te trekken dan zou ik me ook door mijn moeder flink te kakken gezet voelen.Idd, waarom moet zij 1 lijn trekken met hem? Waarom hij niet met haar?
dinsdag 22 november 2011 om 07:33
Als ik zo lees in je vorige topic hoe jouw man vroeger zelf met de 'riem en de vuist' zoals je zelf schrijft is grootgebracht dan denk ik dat dáár het allergrootste probleem zit.
Hij lijk nogal een issue met macht te hebben.
Hij had vroeger nergens invloed op en wil nu onbewust de totale controle over zijn hele gezin.
Waarom idd zoals iemand al heel terecht schrijft zou jij altijd 1 lijn met hem moeten trekken,waarom hij niet met jou?
Zullen jij en de kinderen het ooit goed genoeg in zijn ogen kunnen doen?
Hij lijk nogal een issue met macht te hebben.
Hij had vroeger nergens invloed op en wil nu onbewust de totale controle over zijn hele gezin.
Waarom idd zoals iemand al heel terecht schrijft zou jij altijd 1 lijn met hem moeten trekken,waarom hij niet met jou?
Zullen jij en de kinderen het ooit goed genoeg in zijn ogen kunnen doen?
dinsdag 22 november 2011 om 08:52
TO, ik herken dingen in je verhaal. Ik hoop voor jou dat er hoop is op verandering, hoewel dat moeilijk gaat worden als je man het probleem volledig bij jou en de kinderen legt. Is er iemand aan wiens oordeel hij grote waarde hecht? Misschien kan die hem de ogen openen? Anders zal het stellen van een ultimatum hem misschien wakker schudden. Ik zou er niet te hard op hopen en vooral zorgen dat je zelf de nodige hulp krijgt om deze situatie op te lossen. Jij moet opkomen voor jouw belang en dat van de kinderen. Een ander gaat het niet doen.
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 10:24
Heavenorhell, Zijn de problemen die jouw man benoemt, ook écht problemen in de ogen van een objectieve buitenstaander of zit het vooral in zijn hoofd?Volgens mij zit heel veel in zijn hoofd, maar laat ik eerlijk zijn. Of het in zijn hoofd zit of niet hij voelt het wel als zodanig.
Hij is niet zoals jouw vader dat alles meteen opgeruimd moet zijn wanneer er nog iets in zit.
Het moet wel opgeruimd worden wanneer het op is en je naar boven gaat. Dit logisch, dat vind ik ook. Wat je vies maakt dat ruim je op.
Ik herken sommige dingen wel die je schrijft over je vader, maar man is niet zo extreem.
Het karakter dat is ook het punt bij man. Het komt ook voor dat hij de ene keer niets zegt en het zelf opruimt en de andere keer compleet uit zijn dak gaat met straffen, strenge woorden en uitbarstingen.
Bedankt voor je verhaal.
@Thunderstroke, NLP?? Wat is dat?
@Dubiootje, ik ga even bekijken wat beter is dokter of maatschappelijk werk.
@Superstar, hij vindt mij niet streng genoeg, daarom trekt hij (vermoed ik) zijn eigen lijn.
Ik ben ook iemand die niet lang boos is. Het trekt snel weg bij mij, ik ga niet dagen chagerijnig wezen of verlangen dat kind maar naar mij moet komen wanneer iets is voorgevallen.
Verschil is ook dat zoon en\ of dochter af en toe naar me toekomen en sorry zeggen voor hun gedrag. Dit doen ze niet bij hem en dat steekt hem, dat weet ik. Dat komt ook hoe hij tegen hun doet maar dat gaat er niet in.
Ik weet niet of we het ooit goed zullen doen.
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Hij praat niet veel met andere en als hij ermee praat dan praat hij in zijn eigen straatje (althans dat denk ik).
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Doordat hij zich terugtrekt komen de kinderen meer naar mij, want papa is weer boven en niet aanspreekbaar.
Ik kan vandaag helaas niet de hele tijd reageren.
Later in de middag of vanavond misschien.
Hij is niet zoals jouw vader dat alles meteen opgeruimd moet zijn wanneer er nog iets in zit.
Het moet wel opgeruimd worden wanneer het op is en je naar boven gaat. Dit logisch, dat vind ik ook. Wat je vies maakt dat ruim je op.
Ik herken sommige dingen wel die je schrijft over je vader, maar man is niet zo extreem.
Het karakter dat is ook het punt bij man. Het komt ook voor dat hij de ene keer niets zegt en het zelf opruimt en de andere keer compleet uit zijn dak gaat met straffen, strenge woorden en uitbarstingen.
Bedankt voor je verhaal.
@Thunderstroke, NLP?? Wat is dat?
@Dubiootje, ik ga even bekijken wat beter is dokter of maatschappelijk werk.
@Superstar, hij vindt mij niet streng genoeg, daarom trekt hij (vermoed ik) zijn eigen lijn.
Ik ben ook iemand die niet lang boos is. Het trekt snel weg bij mij, ik ga niet dagen chagerijnig wezen of verlangen dat kind maar naar mij moet komen wanneer iets is voorgevallen.
Verschil is ook dat zoon en\ of dochter af en toe naar me toekomen en sorry zeggen voor hun gedrag. Dit doen ze niet bij hem en dat steekt hem, dat weet ik. Dat komt ook hoe hij tegen hun doet maar dat gaat er niet in.
Ik weet niet of we het ooit goed zullen doen.
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Hij praat niet veel met andere en als hij ermee praat dan praat hij in zijn eigen straatje (althans dat denk ik).
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Doordat hij zich terugtrekt komen de kinderen meer naar mij, want papa is weer boven en niet aanspreekbaar.
Ik kan vandaag helaas niet de hele tijd reageren.
Later in de middag of vanavond misschien.
dinsdag 22 november 2011 om 10:30
quote:puberma schreef op 22 november 2011 @ 10:24:
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Natuurlijk niet, want dan zou hij moeten stoppen en dat wil hij niet.
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Helemaal niemand? Trekt hij zich echt van niemand wat aan, bedoel je dat?
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Natuurlijk niet, want dan zou hij moeten stoppen en dat wil hij niet.
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Helemaal niemand? Trekt hij zich echt van niemand wat aan, bedoel je dat?
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 10:48
quote:puberma schreef op 22 november 2011 @ 10:24:
Het karakter dat is ook het punt bij man. Het komt ook voor dat hij de ene keer niets zegt en het zelf opruimt en de andere keer compleet uit zijn dak gaat met straffen, strenge woorden en uitbarstingen.
@Dubiootje, ik ga even bekijken wat beter is dokter of maatschappelijk werk.
@Superstar, hij vindt mij niet streng genoeg, daarom trekt hij (vermoed ik) zijn eigen lijn.
Ik ben ook iemand die niet lang boos is. Het trekt snel weg bij mij, ik ga niet dagen chagerijnig wezen of verlangen dat kind maar naar mij moet komen wanneer iets is voorgevallen.
Verschil is ook dat zoon en\ of dochter af en toe naar me toekomen en sorry zeggen voor hun gedrag. Dit doen ze niet bij hem en dat steekt hem, dat weet ik. Dat komt ook hoe hij tegen hun doet maar dat gaat er niet in.
Ik weet niet of we het ooit goed zullen doen.
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Hij praat niet veel met andere en als hij ermee praat dan praat hij in zijn eigen straatje (althans dat denk ik).
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Doordat hij zich terugtrekt komen de kinderen meer naar mij, want papa is weer boven en niet aanspreekbaar.
Ik kan vandaag helaas niet de hele tijd reageren.
Later in de middag of vanavond misschien.
Ik denk dat dit idd de spijker op de kop is,hij wil zijn kinderen onder controle hebben en dat lukt niet als ze een eigen persoonlijkheid gaan ontwikkelen.
Heb je al eens met hem gepraat over zijn verleden en dat hij daarbij misschien wel hulp nodig heeft?
Ik denk echt op basis van wat ik van je gelezen heb dat dáár de sleutel tot zijn gedrag van nu ligt.
Als kind moest hij toezien hoe zijn moeder mishandeld werd,hij werd zelf met harde hand opgevoed en had uiteraard als kind geen controle over de thuissituatie.
Veel mensen die uit een dergelijke situatie komen hebben later een probleem met macht.
De 1 laat over zich heen lopen en de ander wil elke situatie onder controle houden,iets wat ze als kind nooit konden maar nu ze volwassen zijn wel.
Misschien moet je hem wat dat betreft eens een spiegel voorhouden.
Het karakter dat is ook het punt bij man. Het komt ook voor dat hij de ene keer niets zegt en het zelf opruimt en de andere keer compleet uit zijn dak gaat met straffen, strenge woorden en uitbarstingen.
@Dubiootje, ik ga even bekijken wat beter is dokter of maatschappelijk werk.
@Superstar, hij vindt mij niet streng genoeg, daarom trekt hij (vermoed ik) zijn eigen lijn.
Ik ben ook iemand die niet lang boos is. Het trekt snel weg bij mij, ik ga niet dagen chagerijnig wezen of verlangen dat kind maar naar mij moet komen wanneer iets is voorgevallen.
Verschil is ook dat zoon en\ of dochter af en toe naar me toekomen en sorry zeggen voor hun gedrag. Dit doen ze niet bij hem en dat steekt hem, dat weet ik. Dat komt ook hoe hij tegen hun doet maar dat gaat er niet in.
Ik weet niet of we het ooit goed zullen doen.
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
@dubiootje, ik moet zeggen dat het wel zo is dat sommige dingen al veranderd zijn. Dit heeft ook een tijd geduurd en niet zonder slag of stoot. Overigens vindt hij nooit dat het aan de drank ligt, wij zien dat anders.
Hij praat niet veel met andere en als hij ermee praat dan praat hij in zijn eigen straatje (althans dat denk ik).
Verder is er niet iemand aan wiens oordeel hij waarde hecht.
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Doordat hij zich terugtrekt komen de kinderen meer naar mij, want papa is weer boven en niet aanspreekbaar.
Ik kan vandaag helaas niet de hele tijd reageren.
Later in de middag of vanavond misschien.
Ik denk dat dit idd de spijker op de kop is,hij wil zijn kinderen onder controle hebben en dat lukt niet als ze een eigen persoonlijkheid gaan ontwikkelen.
Heb je al eens met hem gepraat over zijn verleden en dat hij daarbij misschien wel hulp nodig heeft?
Ik denk echt op basis van wat ik van je gelezen heb dat dáár de sleutel tot zijn gedrag van nu ligt.
Als kind moest hij toezien hoe zijn moeder mishandeld werd,hij werd zelf met harde hand opgevoed en had uiteraard als kind geen controle over de thuissituatie.
Veel mensen die uit een dergelijke situatie komen hebben later een probleem met macht.
De 1 laat over zich heen lopen en de ander wil elke situatie onder controle houden,iets wat ze als kind nooit konden maar nu ze volwassen zijn wel.
Misschien moet je hem wat dat betreft eens een spiegel voorhouden.