Relaties
alle pijlers
Scheiding is in de lucht...
maandag 21 november 2011 om 08:52
Gisteravond voor de zoveelste keer een 'gesprek' gehad met man. Hij vindt dat de kinderen en ik maar moeten gaan bespreken wat we willen....
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
maandag 21 november 2011 om 08:56
Daar sta jij mooi tussenin... balen! Misschien moet je man eens wat informatie over pubers en pubergedrag. Misschien dat hij zich dan een beetje beter kan verplaatsen in jullie kinderen? Cursusje oid? Het lijkt erop dat hij is vergeten dat kinderen niet plotseling volwassenen worden en er nog een (heftige) fase tussenin zit.
maandag 21 november 2011 om 09:00
maandag 21 november 2011 om 09:07
@dubiootje, dat is onderdeel van het probleem. Als hij gaat drinken, ook al is het maar 1 biertje dan zuchten de kinderen en ik al. Want je weet nooit hoe de avond eindigd. Dit is ook een terugkerend onderwerp, hij drinkt al een stuk minder en houdt meer rekening.
Het is echter wel zo dat het gesprek gister weer was met drank op.
Hij heeft dan zo'n onoverwinnende houding, zo'n ik ben goed en jullie niet houding.
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
Het is echter wel zo dat het gesprek gister weer was met drank op.
Hij heeft dan zo'n onoverwinnende houding, zo'n ik ben goed en jullie niet houding.
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
maandag 21 november 2011 om 09:13
@Troela, tussen ons gaat het nu waardeloos. Vorige week hebben we nog samen goed gepraat. Een paar dagen later gebeurd er iets en pats, boem hij is weer stil, teruggetrokken, zegt niets en ga zo maar door.
Toen ik vroeg wat er precies is, zegt hij 'ik weet het niet'. Als ik het daarna nog een aantal keer vraag dan zegt hij 'we praten er nog wel over'.
Gister vertelde hij me doodleuk dat ik MOET weten wat er is.
Ik doe (vind ik) mijn best om hem te helpen, door de kids wat meer achter de vodden te zitten en achter hem te staan wanneer hij wat zegt tegen de kinderen (maar ik sta niet altijd achter hem, dit laat ik niet op dat moment merken maar daar praten we later dan over. Als hij voor rede vatbaar is).
Klusjes van de kids,
kind 1: beneden netjes houden, dat houdt in; stofzuigen, vaatwasser en doekje over aanrecht en tafel binnen.
kind 2: boven netjes houden; hal, badkamer en eigen kamer.
Valt mee toch?
Toen ik vroeg wat er precies is, zegt hij 'ik weet het niet'. Als ik het daarna nog een aantal keer vraag dan zegt hij 'we praten er nog wel over'.
Gister vertelde hij me doodleuk dat ik MOET weten wat er is.
Ik doe (vind ik) mijn best om hem te helpen, door de kids wat meer achter de vodden te zitten en achter hem te staan wanneer hij wat zegt tegen de kinderen (maar ik sta niet altijd achter hem, dit laat ik niet op dat moment merken maar daar praten we later dan over. Als hij voor rede vatbaar is).
Klusjes van de kids,
kind 1: beneden netjes houden, dat houdt in; stofzuigen, vaatwasser en doekje over aanrecht en tafel binnen.
kind 2: boven netjes houden; hal, badkamer en eigen kamer.
Valt mee toch?
maandag 21 november 2011 om 09:14
quote:puberma schreef op 21 november 2011 @ 09:07:
@dubiootje, dat is onderdeel van het probleem. Als hij gaat drinken, ook al is het maar 1 biertje dan zuchten de kinderen en ik al. Want je weet nooit hoe de avond eindigd. Dit is ook een terugkerend onderwerp, hij drinkt al een stuk minder en houdt meer rekening.
Het is echter wel zo dat het gesprek gister weer was met drank op.Hij heeft dan zo'n onoverwinnende houding, zo'n ik ben goed en jullie niet houding.
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
Waarom ga je in vredesnaam een gesprek aan als hij al wat gedronken heeft?
Misschien moet jij dit eens met je huisarts gaan bespreken hoe je dit verder aan moet pakken.
Niet willen lijkt me weinig van toepassing. Of naar een therapeut of hij gaat maar bij zijn ouders wonen ofzo.
@dubiootje, dat is onderdeel van het probleem. Als hij gaat drinken, ook al is het maar 1 biertje dan zuchten de kinderen en ik al. Want je weet nooit hoe de avond eindigd. Dit is ook een terugkerend onderwerp, hij drinkt al een stuk minder en houdt meer rekening.
Het is echter wel zo dat het gesprek gister weer was met drank op.Hij heeft dan zo'n onoverwinnende houding, zo'n ik ben goed en jullie niet houding.
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
Waarom ga je in vredesnaam een gesprek aan als hij al wat gedronken heeft?
Misschien moet jij dit eens met je huisarts gaan bespreken hoe je dit verder aan moet pakken.
Niet willen lijkt me weinig van toepassing. Of naar een therapeut of hij gaat maar bij zijn ouders wonen ofzo.
maandag 21 november 2011 om 09:15
quote:elninjoo schreef op 21 november 2011 @ 09:07:
Waarom neem jij 't voor je pubers op die dwars liggen ipv één lijn te trekken met je man?
Wanneer ze dwars liggen dan neem ik het niet voor de pubers op, zelfs niet als hun vader onterecht bezig is. Althans ik doe het niet waar de kinderen bij zijn.
Hij trekt zelf ook niet 1 lijn met zichzelf. Hij geeft ze af en toe straf en is daar zeer stellig in en ik moet me er ook aan houden, om vervolgens zelf de straf op te heffen zonder dat ik het weet.
Waarom neem jij 't voor je pubers op die dwars liggen ipv één lijn te trekken met je man?
Wanneer ze dwars liggen dan neem ik het niet voor de pubers op, zelfs niet als hun vader onterecht bezig is. Althans ik doe het niet waar de kinderen bij zijn.
Hij trekt zelf ook niet 1 lijn met zichzelf. Hij geeft ze af en toe straf en is daar zeer stellig in en ik moet me er ook aan houden, om vervolgens zelf de straf op te heffen zonder dat ik het weet.
maandag 21 november 2011 om 09:19
quote:Maja82 schreef op 21 november 2011 @ 09:14:
[...]
Waarom ga je in vredesnaam een gesprek aan als hij al wat gedronken heeft?
Omdat er anders geen gesprek komt. Iedere keer heeft hij wat op en als hij niet wat op heeft dan zegt hij 'ik weet het niet'.
Ik knap steeds meer af van hem, ook hierdoor.
Misschien moet jij dit eens met je huisarts gaan bespreken hoe je dit verder aan moet pakken.
Kan dat? Wist ik niet. Ga ik over nadenken.
Niet willen lijkt me weinig van toepassing. Of naar een therapeut of hij gaat maar bij zijn ouders wonen ofzo.
Daarom dat de scheiding in de lucht hangt. Hij wil nl. niet naar een therapeut 'want hij is niet gek.'
[...]
Waarom ga je in vredesnaam een gesprek aan als hij al wat gedronken heeft?
Omdat er anders geen gesprek komt. Iedere keer heeft hij wat op en als hij niet wat op heeft dan zegt hij 'ik weet het niet'.
Ik knap steeds meer af van hem, ook hierdoor.
Misschien moet jij dit eens met je huisarts gaan bespreken hoe je dit verder aan moet pakken.
Kan dat? Wist ik niet. Ga ik over nadenken.
Niet willen lijkt me weinig van toepassing. Of naar een therapeut of hij gaat maar bij zijn ouders wonen ofzo.
Daarom dat de scheiding in de lucht hangt. Hij wil nl. niet naar een therapeut 'want hij is niet gek.'
maandag 21 november 2011 om 09:23
quote:puberma schreef op 21 november 2011 @ 09:07:
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
O fijn.... Ik denk dat jij Heel Duidelijk moet zijn in zijn richting.
1 je bent niet gek als je hulp vraagt. Toegeven dat je hulp nodig heb is een blijk van sterk zijn niet van zwakte.
2 hij heeft de keus. Of hij zoekt hulp (voor drankprobleem en relatie probleem) of hij gaat een eigen plek zoeken.
@Maja82, ik vraag me af of hij ooit echt puber is geweest. Hij heeft een strenge vader gehad en veel broers boven hem. Zijn jongere leven was heel anders.
Ik herken heel veel van mezelf in de kinderen en dat vertel ik hem ook. Maar dat vindt hij onzin.
Relatietherapie wil hij niet.
O fijn.... Ik denk dat jij Heel Duidelijk moet zijn in zijn richting.
1 je bent niet gek als je hulp vraagt. Toegeven dat je hulp nodig heb is een blijk van sterk zijn niet van zwakte.
2 hij heeft de keus. Of hij zoekt hulp (voor drankprobleem en relatie probleem) of hij gaat een eigen plek zoeken.
maandag 21 november 2011 om 09:24
Maar moet ze dan één lijn met hem trekken terwijl ze vindt dat hij haar kinderen compleet onredelijk behandelt en hij zelf niet voor rede vatbaar is? Daar zou ik ook niet zoveel zin in hebben. Als ik mezelf inleef in die kinderen: als mijn vader zich op zo'n manier zou opstellen en mijn moeder zou daar compleet in meegaan omdat ze nou eenmaal één lijn 'horen' te trekken dan zou ik me ook door mijn moeder flink te kakken gezet voelen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 november 2011 om 09:27
quote:puberma schreef op 21 november 2011 @ 09:13:
Klusjes van de kids,
kind 1: beneden netjes houden, dat houdt in; stofzuigen, vaatwasser en doekje over aanrecht en tafel binnen.
kind 2: boven netjes houden; hal, badkamer en eigen kamer.
Valt mee toch?
ik vind dat veel klussen voor een puber. Ze gaan vaak lang naar school, hebben huiswerk, sporten, hebben een sociaal leven, moeten op tijd thuis zijn en willen ook wat eigen vrije tijd.
Mijn pubers (15 en 17) houden hun eigen kamer helemaal schoon, ook hun bedden. Ruimen hun rotzooi achter zich op, hebben natuurlijk wel altijd aansporing nodig, doen elke avond om de beurt de honden uitlaten of de tafel afruimen en schoonmaken. Maar.... als er sport is vervalt deze taak omdat ze anders geen minuut voor zichzelf hebben.
Klusjes van de kids,
kind 1: beneden netjes houden, dat houdt in; stofzuigen, vaatwasser en doekje over aanrecht en tafel binnen.
kind 2: boven netjes houden; hal, badkamer en eigen kamer.
Valt mee toch?
ik vind dat veel klussen voor een puber. Ze gaan vaak lang naar school, hebben huiswerk, sporten, hebben een sociaal leven, moeten op tijd thuis zijn en willen ook wat eigen vrije tijd.
Mijn pubers (15 en 17) houden hun eigen kamer helemaal schoon, ook hun bedden. Ruimen hun rotzooi achter zich op, hebben natuurlijk wel altijd aansporing nodig, doen elke avond om de beurt de honden uitlaten of de tafel afruimen en schoonmaken. Maar.... als er sport is vervalt deze taak omdat ze anders geen minuut voor zichzelf hebben.
maandag 21 november 2011 om 09:29