Relaties
alle pijlers
Scheiding is in de lucht...
maandag 21 november 2011 om 08:52
Gisteravond voor de zoveelste keer een 'gesprek' gehad met man. Hij vindt dat de kinderen en ik maar moeten gaan bespreken wat we willen....
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
Hij is het nl. zat, zat om te praten, om dingen aan te geven tegen de kinderen, hij is hun grote mond zat en ga zo maar door.
Hij wil een gezin dat gezellig met elkaar omgaat, normaal met elkaar praat en als er wat is het gewoon zegt, daarnaast moeten ze ook hun taken doen zonder dat we er ook maar iets over hoeven te zeggen en in 1x goed.
Ik wil dat ook dolgraag, maar helaas lukt het niet. Dit heeft niet alleen te maken met het feit dat de kinderen 2 pubers zijn, maar ook met man.
Hij wil te veel te snel. Vandaag een gesprek, dingen afgesproken en morgen moet alles perfect lopen.
Naar mijn idee gaat dat niet.
Het is het zoveelste gesprek, de kinderen zijn hem meer dan zat en ik hem ook. Daar bovenop zijn de enige momenten dat hij goed kan praten als hij wat drank op heeft. Dit zijn de momenten dat ik liever niet wil praten. Gister toch wel gedaan.
De gezelligheid is weg, de negativiteit spat van hem af en concentreert zich op zoon. Hij verwacht een volwassen houding van zoon, maar hij is 15. Hij zegt dan O, ja je bent een kind en dan snap je dat niet. Als ik er wat van zeg dan komt het allemaal door mij, ik doe alles fout en ga zo maar door.
Ik vermoed zelf dat hij het leven als vader met puberende kinderen niet aan kan. Wat hij wil, wil ik ook, maar het gaat niet. Hij verwacht te veel van iedereen, maar zelf mag hij natuurlijk veel fouten maken.
Iemand ervaring hierin, tips of wat maar ook.
Of geloof ik ook in iets wat er niet in zit en zal hij waarschijnlijk nooit veranderen. Ik denk dat dit al ondertussen een jaar of 3 zo gaat, ups en downs. En de downs zijn dan ook echt downs.
dinsdag 22 november 2011 om 13:11
Ben ik even.
@dubiootje, ik bedoel daarmee dat hij met niemand erover praat en als hij toch met iemand praat dan is het hoogstwaarschijnlijk zijn broer. Echter heeft hij niet veel aan zijn broer (is ook mijn mening ligt dus niet alleen aan hem).
@superstar, ik heb weleens die richting op gestuurd, maar hij wil niets slechts\ negatief of iets in die trant over zijn vader en\ of moeder horen of zien. Laat staan er goed en diep over praten. Hij praat er alleen gewoon over en niet als het niet nodig is.
Bedankt voor het reageren, vind het heel fijn om hier mijn ei kwijt te kunnen en dat ik feedback krijg.
@dubiootje, ik bedoel daarmee dat hij met niemand erover praat en als hij toch met iemand praat dan is het hoogstwaarschijnlijk zijn broer. Echter heeft hij niet veel aan zijn broer (is ook mijn mening ligt dus niet alleen aan hem).
@superstar, ik heb weleens die richting op gestuurd, maar hij wil niets slechts\ negatief of iets in die trant over zijn vader en\ of moeder horen of zien. Laat staan er goed en diep over praten. Hij praat er alleen gewoon over en niet als het niet nodig is.
Bedankt voor het reageren, vind het heel fijn om hier mijn ei kwijt te kunnen en dat ik feedback krijg.
dinsdag 22 november 2011 om 15:49
quote:puberma schreef op 22 november 2011 @ 10:24:
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Zo, dat is erg heftig. Ik snap dat je moe bent van dit soort situaties, maar begrijp je ook dat hij er volledig doorheen zit?
Je gaat natuurlijk niet boven zitten omdat het lekker gaat.
Mijn suggestie: er moet iets veranderen, en HEEL snel.
Denk eens onconventioneel:
- Huur een studio'tje in de stad voor jou, of voor hem. Even uitblazen en dingen op een rijtje krijgen
- Huur een schoonmaakster in, zonder te overleggen, en zorg ervoor dat hij het niet merkt
- Ga een weekend samen op vakantie, en laat je ouders voor de kinderen zorgen
- Ga vanavond met hem naar bed, doe het nou maar gewoon
- Weet ik veel, maar fucking red dit gezin
Gisteravond is hij de hele tijd boven gebleven en was niet aanspreekbaar. Ik heb het maar zo gelaten.
Ben moe van dit soort situaties, zie er eigenlijk de heil niet meer van in.
Zo, dat is erg heftig. Ik snap dat je moe bent van dit soort situaties, maar begrijp je ook dat hij er volledig doorheen zit?
Je gaat natuurlijk niet boven zitten omdat het lekker gaat.
Mijn suggestie: er moet iets veranderen, en HEEL snel.
Denk eens onconventioneel:
- Huur een studio'tje in de stad voor jou, of voor hem. Even uitblazen en dingen op een rijtje krijgen
- Huur een schoonmaakster in, zonder te overleggen, en zorg ervoor dat hij het niet merkt
- Ga een weekend samen op vakantie, en laat je ouders voor de kinderen zorgen
- Ga vanavond met hem naar bed, doe het nou maar gewoon
- Weet ik veel, maar fucking red dit gezin
dinsdag 22 november 2011 om 18:34
@flukehydra, ik moet glimlachen om jouw ideeen. Ze zijn leuk maar niet haalbaar.
Een studiootje in de stad? Geen geld genoeg voor.
Schoonmaakster, verleidelijk maar moeilijk.
Ouders geen optie.
Naar bed gaan? Geen optie.
Ik moet bekennen, en hoe stom het ook klinkt en ik schaam me er ook wel voor...... ik vind het heerlijk dat hij weg is.
Ik weet dondersgoed dat het niet voor altijd is en dat het zo niet door kan gaan.
Maar ik ben bang dat het te laat is, dat er genoeg gestreden is en dat het aan het eindigen is.
Ik mis hem niet, ik ben niet down, ik huil niet.
Ik heb altijd geloofd in een goede afloop, heb er altijd voor gevochten en open gestaan voor alles fout ging, heb geprobeerd hem te begrijpen. Nu niet. Ik zie het niet.
Ik vraag me ook af of ik het wil zien.
Hij is nu ook weg, doet hij ook al jaren. Als er wat is komt hij niet thuis in de avond of gaat weg of sluit zichzelf voor ons af. De kinderen en alles wat verder gedaan moet worden laat hij aan mij over.
Dokter is gebeld, vrijdag ga ik daar naar toe.
Een studiootje in de stad? Geen geld genoeg voor.
Schoonmaakster, verleidelijk maar moeilijk.
Ouders geen optie.
Naar bed gaan? Geen optie.
Ik moet bekennen, en hoe stom het ook klinkt en ik schaam me er ook wel voor...... ik vind het heerlijk dat hij weg is.
Ik weet dondersgoed dat het niet voor altijd is en dat het zo niet door kan gaan.
Maar ik ben bang dat het te laat is, dat er genoeg gestreden is en dat het aan het eindigen is.
Ik mis hem niet, ik ben niet down, ik huil niet.
Ik heb altijd geloofd in een goede afloop, heb er altijd voor gevochten en open gestaan voor alles fout ging, heb geprobeerd hem te begrijpen. Nu niet. Ik zie het niet.
Ik vraag me ook af of ik het wil zien.
Hij is nu ook weg, doet hij ook al jaren. Als er wat is komt hij niet thuis in de avond of gaat weg of sluit zichzelf voor ons af. De kinderen en alles wat verder gedaan moet worden laat hij aan mij over.
Dokter is gebeld, vrijdag ga ik daar naar toe.
dinsdag 22 november 2011 om 23:47
@ Puberma, nu ik nog een stuk verder heb gelezen denk ik inderdaad dat het probleem bij mijn vader inderdaad ook is het niet kunnen accepteren dat zijn kinderen een karakter ontwikkelen, dat ze 'losstaan' van hem en geen onderdeel van hem zijn. Zo had ik er nog nooit eerder over nagedacht.
In het geval van mijn vader heeft hij inderdaad ook een zeer strenge opvoeding gehad. Hij zou absoluut nooit iets van een ander aannemen, als iemand zegt dat hij iets niet moet doen, dan doet hij het juist.
In het geval van mijn vader heeft hij inderdaad ook een zeer strenge opvoeding gehad. Hij zou absoluut nooit iets van een ander aannemen, als iemand zegt dat hij iets niet moet doen, dan doet hij het juist.
woensdag 23 november 2011 om 07:59
quote:puberma schreef op 22 november 2011 @ 18:34:
@flukehydra, ik moet glimlachen om jouw ideeen. Ze zijn leuk maar niet haalbaar.
Een studiootje in de stad? Geen geld genoeg voor.
Schoonmaakster, verleidelijk maar moeilijk.
Euh... die studio gaat er toch komen als je gaat scheiden. Dus het wordt echt wel betaalbaar, hoor. Maar goed, het is duidelijk: je hebt geen zin meer. Ik geef wat dingen aan, waarvan ik had gewild dat ik ze had gedaan voordat het te laat was in mijn relatie.quote:
Ik moet bekennen, en hoe stom het ook klinkt en ik schaam me er ook wel voor...... ik vind het heerlijk dat hij weg is.
Ik weet dondersgoed dat het niet voor altijd is en dat het zo niet door kan gaan.
Maar ik ben bang dat het te laat is, dat er genoeg gestreden is en dat het aan het eindigen is.
Yep, dat is ook een optie. Je bent er alleen nog wel erg voorzichtig mee, getuige de zinsopbouw "ben bang, dat" "aan het eindigen". Ik persoonlijk zou nu doorpakken met een scheiding, misschien dat je man en jij elkaar daarna nog als normale mensen in de ogen kunnen kijken.
Maak een keuze. Zo snel mogelijk. Ik heb zo'n keuze te lang laten sudderen, en dat doet jezelf en je partner geen plezier.
quote:Dokter is gebeld, vrijdag ga ik daar naar toe.Dokter? Volgens mij kun je beter de kinderen een weekend wegsturen, zodat je de scheiding kunt bespreken met je man.
@flukehydra, ik moet glimlachen om jouw ideeen. Ze zijn leuk maar niet haalbaar.
Een studiootje in de stad? Geen geld genoeg voor.
Schoonmaakster, verleidelijk maar moeilijk.
Euh... die studio gaat er toch komen als je gaat scheiden. Dus het wordt echt wel betaalbaar, hoor. Maar goed, het is duidelijk: je hebt geen zin meer. Ik geef wat dingen aan, waarvan ik had gewild dat ik ze had gedaan voordat het te laat was in mijn relatie.quote:
Ik moet bekennen, en hoe stom het ook klinkt en ik schaam me er ook wel voor...... ik vind het heerlijk dat hij weg is.
Ik weet dondersgoed dat het niet voor altijd is en dat het zo niet door kan gaan.
Maar ik ben bang dat het te laat is, dat er genoeg gestreden is en dat het aan het eindigen is.
Yep, dat is ook een optie. Je bent er alleen nog wel erg voorzichtig mee, getuige de zinsopbouw "ben bang, dat" "aan het eindigen". Ik persoonlijk zou nu doorpakken met een scheiding, misschien dat je man en jij elkaar daarna nog als normale mensen in de ogen kunnen kijken.
Maak een keuze. Zo snel mogelijk. Ik heb zo'n keuze te lang laten sudderen, en dat doet jezelf en je partner geen plezier.
quote:Dokter is gebeld, vrijdag ga ik daar naar toe.Dokter? Volgens mij kun je beter de kinderen een weekend wegsturen, zodat je de scheiding kunt bespreken met je man.
woensdag 23 november 2011 om 08:25
Of er een studio komt áls TO gaat scheiden, is maar de vraag. Misschien blijft TO dan wel (voorlopig) in het huis wonen. Ik heb het idee dat je jouw situatie sterk projecteert op TO. Jij hebt natuurlijk van jouw fouten en van jouw situatie geleerd. Maar een overhaaste beslissing nemen over zoiets als scheiden lijkt me nooit een goede zaak. Als je zelf nog twijfelt, is het ook heel moeilijk om dan goed door te pakken.
Voor mij geldt dat ik blij ben dat ik mijn huwelijk alle kansen heb gegeven. Ik weet dat ik er alles aan heb gedaan en toen een goed huwelijk geen optie meer was, ging ik pas voor een scheiding. Ik denk dat je hier allemaal je eigen weg in moet vinden. Maar angst is een slechte raadgever. Je moet een beslissing niet op de lange baan schuiven omdat je bang bent voor de gevolgen.
Puberma, misschien spreken de ideeën van flukehydra je niet aan, maar het is wel een goed idee om creatief te denken. Niet meteen opties afschieten, maar kijken of er mogelijkheden zijn om ze te realiseren. Je kan best een weekendje weg, je kinderen zijn oud genoeg om alleen te blijven. Misschien heb je helemaal geen zin om met je man naar bed te gaan op dit moment, maar kun je wel iets doen waardoor jij je sensueler en aantrekkelijker gaat voelen. Een studiootje huren is misschien te lastig, maar een week of twee uit elkaar moet te realiseren zijn. Al ga je maar in een vakantiehuisje zitten.
Wat ik wil zeggen: denk in oplossingen, niet in problemen. Zoek mogelijkheden. En als je dat niet meer wilt, dan ben ik het eens met Flukehydra dat je de knoop snel moet doorhakken. Hier lijden alle betrokkenen onder.
Voor mij geldt dat ik blij ben dat ik mijn huwelijk alle kansen heb gegeven. Ik weet dat ik er alles aan heb gedaan en toen een goed huwelijk geen optie meer was, ging ik pas voor een scheiding. Ik denk dat je hier allemaal je eigen weg in moet vinden. Maar angst is een slechte raadgever. Je moet een beslissing niet op de lange baan schuiven omdat je bang bent voor de gevolgen.
Puberma, misschien spreken de ideeën van flukehydra je niet aan, maar het is wel een goed idee om creatief te denken. Niet meteen opties afschieten, maar kijken of er mogelijkheden zijn om ze te realiseren. Je kan best een weekendje weg, je kinderen zijn oud genoeg om alleen te blijven. Misschien heb je helemaal geen zin om met je man naar bed te gaan op dit moment, maar kun je wel iets doen waardoor jij je sensueler en aantrekkelijker gaat voelen. Een studiootje huren is misschien te lastig, maar een week of twee uit elkaar moet te realiseren zijn. Al ga je maar in een vakantiehuisje zitten.
Wat ik wil zeggen: denk in oplossingen, niet in problemen. Zoek mogelijkheden. En als je dat niet meer wilt, dan ben ik het eens met Flukehydra dat je de knoop snel moet doorhakken. Hier lijden alle betrokkenen onder.
Ga in therapie!
woensdag 23 november 2011 om 08:29
Je man zal na de eventuele scheiding de kinderen in zijn eentje blijven zien en opvoeden. En jij bent er dan niet bij om de boel te sussen. Voordat je gaat evt definitief gaat scheiden is het lijkt me belangrijk dat je man weet hoe met de kinderen om te gaan.
Waarom niet (via de huisarts) iemand van jeugzorg vragen met het gezin te praten. Die kunnen evt bemiddelen door gesprekken in gezin te voeren.
Waarom niet (via de huisarts) iemand van jeugzorg vragen met het gezin te praten. Die kunnen evt bemiddelen door gesprekken in gezin te voeren.
woensdag 23 november 2011 om 08:40
Ik lees dat jullie beiden fulltime werken en geen geld hebben voor een hulp in de hh.
Normaal ben ik er echt niet voor om als vrouw dan maar minder te gaan werken om thuis de boel in orde te maken. Maar voor het weer elke x gaat escaleren, in jullie geval, lijkt me het wel het overwegen waard om een halve dag minder te werken. En thuis wat meer te zijn, voor de kids, voor het huis, voor de rust...
Normaal ben ik er echt niet voor om als vrouw dan maar minder te gaan werken om thuis de boel in orde te maken. Maar voor het weer elke x gaat escaleren, in jullie geval, lijkt me het wel het overwegen waard om een halve dag minder te werken. En thuis wat meer te zijn, voor de kids, voor het huis, voor de rust...
woensdag 23 november 2011 om 09:07
quote:puberma schreef op 22 november 2011 @ 10:24:
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
Heb je er bij nagedacht wat dit voor effect op de ontwikkeling van je kinderen kan hebben?
Mijn vader was dus precies zó. Die is zelf vroeger ook mishandeld, en was als vader extreem dominant en wilde alles in de hand houden, trok zich terug en liet alles aan mijn moeder over en werd dronken als een situatie hem niet zinde.
Ik ben talloze malen afgekraakt, alleen maar vanwege mijn gedrag als kind en pubergedrag, wat helemaal zo raar niet was nu ik er met een volwassen blik op terugkijk.
Maar het gevolg van die jeugd vol stiltes en boosheid en kritiek was dat ik een stil muisje werd wat vond dat ze niet goed was zoals ze was. Ik ontwikkelde mezelf niet meer (emotioneel) en probeerde onzichtbaar te worden. Resulterend in anorexia in mijn vroege 20'er jaren, en de ene na de andere foute man die misbruik maakte van mijn afwezige zelfbewustzijn en mijn gebrek aan grenzen en eigenwaarde.
Pas nu na mijn 30e begin ik de patronen te zien en mezelf eraan te ontworstelen.
Dát is wat er met je kinderen kan gebeuren, als ze zo'n vader hebben. En ik vind dat niet eerlijk: ze kunnen niet weg, ze moeten het maar doen met de situatie die hun ouders ze geven, en dan heeft dat zó'n impact op hun hele verdere leven. Denk daar goed over na hoor, waar je je kinderen nu aan overlevert.
Macht. Ja daar heb ik ook aan gedacht.
Het lijkt meer of hij het niet kan accepteren dat zoon en dochter persoonlijkheden ontwikkelen die hij liever niet heeft.
Heb je er bij nagedacht wat dit voor effect op de ontwikkeling van je kinderen kan hebben?
Mijn vader was dus precies zó. Die is zelf vroeger ook mishandeld, en was als vader extreem dominant en wilde alles in de hand houden, trok zich terug en liet alles aan mijn moeder over en werd dronken als een situatie hem niet zinde.
Ik ben talloze malen afgekraakt, alleen maar vanwege mijn gedrag als kind en pubergedrag, wat helemaal zo raar niet was nu ik er met een volwassen blik op terugkijk.
Maar het gevolg van die jeugd vol stiltes en boosheid en kritiek was dat ik een stil muisje werd wat vond dat ze niet goed was zoals ze was. Ik ontwikkelde mezelf niet meer (emotioneel) en probeerde onzichtbaar te worden. Resulterend in anorexia in mijn vroege 20'er jaren, en de ene na de andere foute man die misbruik maakte van mijn afwezige zelfbewustzijn en mijn gebrek aan grenzen en eigenwaarde.
Pas nu na mijn 30e begin ik de patronen te zien en mezelf eraan te ontworstelen.
Dát is wat er met je kinderen kan gebeuren, als ze zo'n vader hebben. En ik vind dat niet eerlijk: ze kunnen niet weg, ze moeten het maar doen met de situatie die hun ouders ze geven, en dan heeft dat zó'n impact op hun hele verdere leven. Denk daar goed over na hoor, waar je je kinderen nu aan overlevert.
woensdag 23 november 2011 om 09:37
Muzze, ik denk dat TO's man dan beter een halve dag kan gaan werken om schoon te maken. Als TO schoonmaakt, heeft hij toch commentaar.
Dergelijke oplossingen kunnen helpen als je er samen toe besluit en ze samen uitvoert. Het probleem is dat er met TO's man niet te praten valt over oplossingen. Daar loopt alles op vast. Als dat niet verandert, wordt het erg moeilijk voor TO om in haar eentje de boel vlot te trekken, zeker omdat het gedrag van haar man een deel van het probleem is.
Dergelijke oplossingen kunnen helpen als je er samen toe besluit en ze samen uitvoert. Het probleem is dat er met TO's man niet te praten valt over oplossingen. Daar loopt alles op vast. Als dat niet verandert, wordt het erg moeilijk voor TO om in haar eentje de boel vlot te trekken, zeker omdat het gedrag van haar man een deel van het probleem is.
Ga in therapie!
woensdag 23 november 2011 om 13:46
@flukehydra, ik heb je verkeerd begrepen, ik dacht dat je nu bedoelde.
Tja en dat is het he, hoe red ik het gezin. Redt ik het met of zonder vader\ man.
Het vorige weekend hebben we nog gepraat, afspraken gemaakt en waren we weer in een fase dat we er aan zouden gaan werken.
Vorige woensdag hebben we voor het laatst met elkaar gevreeen. Dus het is niet zo dat ik geen zin heb of dat het er niet in zit.
Donderdag had ik hem nog gehaald van het station (spontane aktie) we gaan naar huis en de pleuris breekt uit! Omdat kind niet zijn taken had gedaan. Hij wordt boos, heel boos, kind krijgt geen kans om te antwoorden, wordt verbaal in de hoek gedrukt. Kind gaat al mopperend zijn dingen doen en krijgt er bovenop nog straf.
Ja, dat vind ik onredelijk.
Ik geef toe dat zoon op den duur ook fout is, maar het is een soort actie reactie en zoon heeft geen respect (meer) voor zijn vader dus dan krijg je een reacties die over en weer gaan.
Resultaat is dus ook dat zoon niet meer met zijn vader praat, maar ook dat vader neit meer met zoon praat.
Hij is donderdag de hele avond weg, vrijdag hadden we iets met de fam., zaterdag praten we ook nog niet veel en zondag deelt hij dit mee.
Hoe kan je in een paar dagen zo doen.
(Euh het verhaal hierboven komt naar voren omdat je zei over naar bed gaan etc...)
@Muzze, hij wil geen hh, dus of we het geld hebben of niet dat gaat niet.
@Tjoepertje, ja ik heb er zeker over nagedacht over wat dit doet met de kinderen. Daarom denk ik dat het beter is om te scheiden. Ik ben er gewoon nog niet uit!
Tja en dat is het he, hoe red ik het gezin. Redt ik het met of zonder vader\ man.
Het vorige weekend hebben we nog gepraat, afspraken gemaakt en waren we weer in een fase dat we er aan zouden gaan werken.
Vorige woensdag hebben we voor het laatst met elkaar gevreeen. Dus het is niet zo dat ik geen zin heb of dat het er niet in zit.
Donderdag had ik hem nog gehaald van het station (spontane aktie) we gaan naar huis en de pleuris breekt uit! Omdat kind niet zijn taken had gedaan. Hij wordt boos, heel boos, kind krijgt geen kans om te antwoorden, wordt verbaal in de hoek gedrukt. Kind gaat al mopperend zijn dingen doen en krijgt er bovenop nog straf.
Ja, dat vind ik onredelijk.
Ik geef toe dat zoon op den duur ook fout is, maar het is een soort actie reactie en zoon heeft geen respect (meer) voor zijn vader dus dan krijg je een reacties die over en weer gaan.
Resultaat is dus ook dat zoon niet meer met zijn vader praat, maar ook dat vader neit meer met zoon praat.
Hij is donderdag de hele avond weg, vrijdag hadden we iets met de fam., zaterdag praten we ook nog niet veel en zondag deelt hij dit mee.
Hoe kan je in een paar dagen zo doen.
(Euh het verhaal hierboven komt naar voren omdat je zei over naar bed gaan etc...)
@Muzze, hij wil geen hh, dus of we het geld hebben of niet dat gaat niet.
@Tjoepertje, ja ik heb er zeker over nagedacht over wat dit doet met de kinderen. Daarom denk ik dat het beter is om te scheiden. Ik ben er gewoon nog niet uit!
woensdag 23 november 2011 om 14:18
quote:puberma schreef op 23 november 2011 @ 13:46:
Donderdag had ik hem nog gehaald van het station (spontane aktie) we gaan naar huis en de pleuris breekt uit! Omdat kind niet zijn taken had gedaan. Hij wordt boos, heel boos, kind krijgt geen kans om te antwoorden, wordt verbaal in de hoek gedrukt. Kind gaat al mopperend zijn dingen doen en krijgt er bovenop nog straf.
Ja, dat vind ik onredelijk.
Ik geef toe dat zoon op den duur ook fout is, maar het is een soort actie reactie en zoon heeft geen respect (meer) voor zijn vader dus dan krijg je een reacties die over en weer gaan.
Resultaat is dus ook dat zoon niet meer met zijn vader praat, maar ook dat vader neit meer met zoon praat.
Maar waarom geef jij je man dan de macht om zo boos te worden op je zoon, die dan ook nog eens straf krijgt, terwijl jouw zoon wel zijn taak uitvoert. Jij bent er toch ook nog als moeder? Je hebt toch ook wel wat in te brengen?
Dan maar niet op 1 lijn staan hoor, zeker als jij het niet met zijn lijn eens bent.
Straks voelen de kinderen zich ook nog verraden door hun moeder, omdat jij niet voor hen opkomt.
Ik snap echt dat het moeilijk is voor jou, maar ik denk toch dat het heel erg belangrijk is dat jij je stem laat horen.
Donderdag had ik hem nog gehaald van het station (spontane aktie) we gaan naar huis en de pleuris breekt uit! Omdat kind niet zijn taken had gedaan. Hij wordt boos, heel boos, kind krijgt geen kans om te antwoorden, wordt verbaal in de hoek gedrukt. Kind gaat al mopperend zijn dingen doen en krijgt er bovenop nog straf.
Ja, dat vind ik onredelijk.
Ik geef toe dat zoon op den duur ook fout is, maar het is een soort actie reactie en zoon heeft geen respect (meer) voor zijn vader dus dan krijg je een reacties die over en weer gaan.
Resultaat is dus ook dat zoon niet meer met zijn vader praat, maar ook dat vader neit meer met zoon praat.
Maar waarom geef jij je man dan de macht om zo boos te worden op je zoon, die dan ook nog eens straf krijgt, terwijl jouw zoon wel zijn taak uitvoert. Jij bent er toch ook nog als moeder? Je hebt toch ook wel wat in te brengen?
Dan maar niet op 1 lijn staan hoor, zeker als jij het niet met zijn lijn eens bent.
Straks voelen de kinderen zich ook nog verraden door hun moeder, omdat jij niet voor hen opkomt.
Ik snap echt dat het moeilijk is voor jou, maar ik denk toch dat het heel erg belangrijk is dat jij je stem laat horen.
woensdag 23 november 2011 om 14:35
ik wil er nog een stukje aan toevoegen.
Mijn vader was ook altijd heel erg moeilijk, snel boos op mij, ik kon niks goed doen in zijn ogen, en wilde ook altijd straf geven.
Gelukkig had ik ook nog een moeder, die ertegen in ging, die het voor me opnam. Mijn ouders hadden dan ook vaak een heftig meningsverschil, wat natuurlijk nooit leuk is als je kind bent.
Maar het gevoel was voor mij wel, dat ik me niet door allebei mijn ouders in een hoek gedrukt voelde.
Ik had er niet aan moeten denken dat mijn moeder altijd op 1 lijn gestaan zou hebben met mijn vader, want dan was ik ook een bang vogeltje geworden, denk ik.
Mijn vader was ook altijd heel erg moeilijk, snel boos op mij, ik kon niks goed doen in zijn ogen, en wilde ook altijd straf geven.
Gelukkig had ik ook nog een moeder, die ertegen in ging, die het voor me opnam. Mijn ouders hadden dan ook vaak een heftig meningsverschil, wat natuurlijk nooit leuk is als je kind bent.
Maar het gevoel was voor mij wel, dat ik me niet door allebei mijn ouders in een hoek gedrukt voelde.
Ik had er niet aan moeten denken dat mijn moeder altijd op 1 lijn gestaan zou hebben met mijn vader, want dan was ik ook een bang vogeltje geworden, denk ik.
woensdag 23 november 2011 om 14:49
quote:puberma schreef op 23 november 2011 @ 13:46:
@flukehydra, ik heb je verkeerd begrepen, ik dacht dat je nu bedoelde.
Jawel, ik bedoelde nu. Kijk, wat mij opvalt, is dat je het hebt over scheiden of doorgaan. Het is dus een keuze tussen twee extremen. Dat is een valse keuze. Er zit nog heel veel tussen.
Toen ik met mijn ex uit elkaar ging, zag ik ook alleen die twee keuzen. Maar in werkelijkheid zijn er veel meer. Ik bied een aantal ideeën die je afschiet. Het is nu aan jou om met nieuwe ideeën te komen.
Het is een prima keuze om te scheiden, natuurlijk, als je je maar realiseert dat er veel meer mogelijk is. Ga lekker LATten, bijvoorbeeld.
@flukehydra, ik heb je verkeerd begrepen, ik dacht dat je nu bedoelde.
Jawel, ik bedoelde nu. Kijk, wat mij opvalt, is dat je het hebt over scheiden of doorgaan. Het is dus een keuze tussen twee extremen. Dat is een valse keuze. Er zit nog heel veel tussen.
Toen ik met mijn ex uit elkaar ging, zag ik ook alleen die twee keuzen. Maar in werkelijkheid zijn er veel meer. Ik bied een aantal ideeën die je afschiet. Het is nu aan jou om met nieuwe ideeën te komen.
Het is een prima keuze om te scheiden, natuurlijk, als je je maar realiseert dat er veel meer mogelijk is. Ga lekker LATten, bijvoorbeeld.