Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 20 november 2009 om 22:12
Het helpt niks in je klotegevoel nu, maar wil toch even zeggen dat zo ongeveer ieder woord dat je hier schrijft echt zeer zeer herkenbaar is.
Of beter gezegd: wás. Want mijn liefde-op-afstand is na bijna twee jaar ver weg een liefde-voor-altijd-heel-dichtbij geworden.
Het kan echt, dus wanhoop niet! Geduld en met teleurstellingen kunnen omgaan, dat heb je wel nodig, maar ga er nog niet mee stoppen voor je überhaupt goed bent begonnen, oké?
Of beter gezegd: wás. Want mijn liefde-op-afstand is na bijna twee jaar ver weg een liefde-voor-altijd-heel-dichtbij geworden.
Het kan echt, dus wanhoop niet! Geduld en met teleurstellingen kunnen omgaan, dat heb je wel nodig, maar ga er nog niet mee stoppen voor je überhaupt goed bent begonnen, oké?
vrijdag 20 november 2009 om 22:30
Isiss, bedankt voor je reactie!
Ik stop helemaal nergens mee, ik ben momenteel als een idioot door mn agenda aan het bladeren, op zoek naar dingen die ik kan schuiven, schrappen, anders plannen...
Ik voel me nu echt klote ja, kerstvakantie was zo bereikbaar, zo te overzien geweest. Op een of andere manier is die jaarwisseling een moeilijke grens om over te gaan. Dit jaar niet meer... Dat is echt niet leuk.
Ik stop helemaal nergens mee, ik ben momenteel als een idioot door mn agenda aan het bladeren, op zoek naar dingen die ik kan schuiven, schrappen, anders plannen...
Ik voel me nu echt klote ja, kerstvakantie was zo bereikbaar, zo te overzien geweest. Op een of andere manier is die jaarwisseling een moeilijke grens om over te gaan. Dit jaar niet meer... Dat is echt niet leuk.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 21 november 2009 om 17:23
Ah, Spijker!
De decembermaand gaat altijd razendsnel en dan is het zo volgend jaar hoor! Heb je nu niks aan, maar straks begin januari ga je aan me denken en zeg je, goh, Bonny had toch gelijk.
Zijn er wel al andere opties in zicht, zij het wat langer vooruit?
De decembermaand gaat altijd razendsnel en dan is het zo volgend jaar hoor! Heb je nu niks aan, maar straks begin januari ga je aan me denken en zeg je, goh, Bonny had toch gelijk.
Zijn er wel al andere opties in zicht, zij het wat langer vooruit?
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zaterdag 21 november 2009 om 17:43
Misschien voor mij de eerste week van februari, ik weet niet hoe zijn agenda dan zit. Morgenavond hebben we weer een bel-afspraakje. Of eigenlijk nu zelfs een webcamafspraakje en dan gaan we bedenken wat andere mogelijkheden zijn.
Hij zei gisteren door de telefoon: moet je luisteren dit lukt nu niet maar ik ben verdomde koppig, ik wil je terug zien dus dat gaat gewoon gebeuren.
En dat ie me mist ook.
Dat soort zinnen zetten zich vast in mn hoofd en dan denk ik ook: komt wel, t komt wel. Ik moet er niet zo verdrietig van zijn.
En weet je, dat iemand er voor kiest om naar zijn familie te gaan als die een moeilijke tijd hebben om er voor hen te zijn, in plaats van in feestjes te duiken met z'n nieuwe liefde, dan vind ik dat eigenlijk behoorlijk iets over iemand zeggen. Dan heb je een mooi karakter, ja toch?
Hij zei gisteren door de telefoon: moet je luisteren dit lukt nu niet maar ik ben verdomde koppig, ik wil je terug zien dus dat gaat gewoon gebeuren.
En dat ie me mist ook.
Dat soort zinnen zetten zich vast in mn hoofd en dan denk ik ook: komt wel, t komt wel. Ik moet er niet zo verdrietig van zijn.
En weet je, dat iemand er voor kiest om naar zijn familie te gaan als die een moeilijke tijd hebben om er voor hen te zijn, in plaats van in feestjes te duiken met z'n nieuwe liefde, dan vind ik dat eigenlijk behoorlijk iets over iemand zeggen. Dan heb je een mooi karakter, ja toch?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 21 november 2009 om 18:26
dinsdag 1 december 2009 om 14:17
Hahaa, m'n smachttopic weer omhoog!
Ja ik smacht hier nog altijd. Zondag weer een uur aan de telefoon gezeten, weer heel fijn gesprek. Ik hoop dat we deze week echt een date gaan afspreken. We moeten alleen nog even bedenken waar we dat gaan doen. Aangezien we zo ver uit elkaar wonen hebben we bedacht dat het ergens op de hele wereld kan zijn, en nu zoeken we naar een leuke plek voor begin februari, die zowel voor hem als voor mij een beetje betaalbaar is.
Stom he, vakantieplekken die voor hem in de aanbieding zijn (Cuba!) zijn voor mij weer niet te betalen ( ) dus het is nog even puzzelen.
Maar ik smacht nog steeds hoor.
Maak mezelf wel gek soms. Vraag me af of het gevoel er nog wel is, of het niet weg zakt. Vraag me af wat hij denkt. Vraag me af of het zo zonder fysieke intimiteit niet aan het ontwikkelen is tot een goede vriendschap in plaats van een verliefdheid.
Maar dan denk ik weer: nee, over een goede vriendschap zou ik toch zeker niet zo onzeker zitten smachten?
Ja ik smacht hier nog altijd. Zondag weer een uur aan de telefoon gezeten, weer heel fijn gesprek. Ik hoop dat we deze week echt een date gaan afspreken. We moeten alleen nog even bedenken waar we dat gaan doen. Aangezien we zo ver uit elkaar wonen hebben we bedacht dat het ergens op de hele wereld kan zijn, en nu zoeken we naar een leuke plek voor begin februari, die zowel voor hem als voor mij een beetje betaalbaar is.
Stom he, vakantieplekken die voor hem in de aanbieding zijn (Cuba!) zijn voor mij weer niet te betalen ( ) dus het is nog even puzzelen.
Maar ik smacht nog steeds hoor.
Maak mezelf wel gek soms. Vraag me af of het gevoel er nog wel is, of het niet weg zakt. Vraag me af wat hij denkt. Vraag me af of het zo zonder fysieke intimiteit niet aan het ontwikkelen is tot een goede vriendschap in plaats van een verliefdheid.
Maar dan denk ik weer: nee, over een goede vriendschap zou ik toch zeker niet zo onzeker zitten smachten?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 1 december 2009 om 14:20
Daar kom je maar op 1 manier achter Spijk. Je moet het zo zien, kennelijk voel je al smachtende heel veel voor hem, als je hem weer zou zien en er zou blijken dat het inmiddels een mooie vriendschap is geworden ipv liefde, dan weet je dat en dan heb je een fijne tijd samen. Als je je dit nu al afvraagt en dus maar niet gaat, zul je het je altijd blijven afvragen. Dat denk in tenminste. Kansen pakken!
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
dinsdag 1 december 2009 om 15:47
quote:Spijker schreef op 01 december 2009 @ 15:22:
Ameland
Ik dacht eerder aan Miami...
Tja, smaken verschillen he..
Ik zou het aangename met het aangename verenigen en een plek kiezen waar je toch altijd al eens heen wilde. Miami zou mij niet zo trekken, New York geen leuk idee? Of Cancun?
Ameland
Ik dacht eerder aan Miami...
Tja, smaken verschillen he..
Ik zou het aangename met het aangename verenigen en een plek kiezen waar je toch altijd al eens heen wilde. Miami zou mij niet zo trekken, New York geen leuk idee? Of Cancun?
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
dinsdag 8 december 2009 om 15:41
Leuk, meelezers 
Nee, nog steeds geen concrete afspraak. Het blijft lastig om knopen door te hakken door zowel zijn als mijn situatie momenteel. Ergens ben ik ook heel blij dat ik niet december geboekt heb, want ik ben tegen een klein financieel debacle aangelopen en ga nu behoorlijk wat extra werken om dat opgelost te krijgen.
Missen is nog steeds behoorlijk erg. Zeker steeds aan het begin van de week, omdat we elkaar steeds zondagavond bellen. Die gesprekken zijn zo fijn, en dan ga ik weer zo smachten. Want dat zou ik die gesprekken zo graag 'live' doorzetten.
Leven werkt soms echt niet mee aan wat het hart wil.
Nee, nog steeds geen concrete afspraak. Het blijft lastig om knopen door te hakken door zowel zijn als mijn situatie momenteel. Ergens ben ik ook heel blij dat ik niet december geboekt heb, want ik ben tegen een klein financieel debacle aangelopen en ga nu behoorlijk wat extra werken om dat opgelost te krijgen.
Missen is nog steeds behoorlijk erg. Zeker steeds aan het begin van de week, omdat we elkaar steeds zondagavond bellen. Die gesprekken zijn zo fijn, en dan ga ik weer zo smachten. Want dat zou ik die gesprekken zo graag 'live' doorzetten.
Leven werkt soms echt niet mee aan wat het hart wil.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 10 december 2009 om 18:08
Zijn er hier nog meelezers die even iets kunnen doen van een hart onder de riem of goed&verstandig advies of iets in die richting?
Opeens: twijfel, grote twijfel van mijn kant. Of ik hier nog wel mee door moet gaan.
Deze week heb ik het even persoonlijk een beetje zwaar. k heb me de laatste maanden het schompes gewerkt voor school en ook m'n werk is erg druk.
Daarnaast heb ik een ingewikkelde financiële situatie met m'n ex, een ex die al heel lang ex is maar het hele gebeuren is nog steeds niet afgehandeld. Dat ligt gedeeltelijk aan de situatie zoals die nu eenmaal is, en gedeeltelijk aan dat hij het zo veel mogelijk traineert. Daardoor komen mn studieplannen voor volgend jaar steeds weer op losse schroeven te staan en moet ik steeds weer alle zeilen bijzetten.
De financiële onzekerheid maakt me gek, en daardoor durf ik op de momenten dat ik verstandig en rationeel nadenk eigenlijk ook helemaal geen ticket te boeken naar Bassist.
Dat is twijfel 1. Ga ik hem wel zien in februari? Durf ik dat bedrag wel uit te geven aan een vliegticket?
Twijfel 2 is: als ik er zo doorheen zit en het gewoon even moeilijk heb, is een onzekere verliefdheid met 6000 km ertussen en even totaal geen zicht op meer contact (want: twijfel over ticket) natuurlijk niet iets om op terug te vallen.
En dan ook opeens niet meer iets waarvan ik zorgeloos kan genieten.
Wat moet ik nou?
Stomme is, als je een beetje aftastend verliefd bent ga je natuurlijk niet je grote problemen aan iemand voorleggen en je hart uitstorten als je verdrietig bent. Dus als ik met hem bel is het alleen maar vrolijk en blij en zorgeloos.
Maar dat is eigenlijk ook best oppervlakkig...
En de enige reden die ik hem kan geven waarom ik kan verklaren dat ik niet weet of we februari kunnen afspreken is door hem uit te leggen in welke puinhoop ik momenteel zit.
Klote, waarom werkt de situatie nou niet gewoon een beetje mee?
Opeens: twijfel, grote twijfel van mijn kant. Of ik hier nog wel mee door moet gaan.
Deze week heb ik het even persoonlijk een beetje zwaar. k heb me de laatste maanden het schompes gewerkt voor school en ook m'n werk is erg druk.
Daarnaast heb ik een ingewikkelde financiële situatie met m'n ex, een ex die al heel lang ex is maar het hele gebeuren is nog steeds niet afgehandeld. Dat ligt gedeeltelijk aan de situatie zoals die nu eenmaal is, en gedeeltelijk aan dat hij het zo veel mogelijk traineert. Daardoor komen mn studieplannen voor volgend jaar steeds weer op losse schroeven te staan en moet ik steeds weer alle zeilen bijzetten.
De financiële onzekerheid maakt me gek, en daardoor durf ik op de momenten dat ik verstandig en rationeel nadenk eigenlijk ook helemaal geen ticket te boeken naar Bassist.
Dat is twijfel 1. Ga ik hem wel zien in februari? Durf ik dat bedrag wel uit te geven aan een vliegticket?
Twijfel 2 is: als ik er zo doorheen zit en het gewoon even moeilijk heb, is een onzekere verliefdheid met 6000 km ertussen en even totaal geen zicht op meer contact (want: twijfel over ticket) natuurlijk niet iets om op terug te vallen.
En dan ook opeens niet meer iets waarvan ik zorgeloos kan genieten.
Wat moet ik nou?
Stomme is, als je een beetje aftastend verliefd bent ga je natuurlijk niet je grote problemen aan iemand voorleggen en je hart uitstorten als je verdrietig bent. Dus als ik met hem bel is het alleen maar vrolijk en blij en zorgeloos.
Maar dat is eigenlijk ook best oppervlakkig...
En de enige reden die ik hem kan geven waarom ik kan verklaren dat ik niet weet of we februari kunnen afspreken is door hem uit te leggen in welke puinhoop ik momenteel zit.
Klote, waarom werkt de situatie nou niet gewoon een beetje mee?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 10 december 2009 om 18:35
Spijk, ik kom je even virtueel vasthouden
Wat ontzettend rot dat het allemaal zo lastig in elkaar zit, ik snap dat je er dan niet zorgeloos van kunt genieten. Maar aan de andere kant, waarom zou je hem níet vertellen wat je dwars zit? Dan weet je direct wat je aan hem hebt en het zal je misschien erg opluchten om niet perse vrolijk en leuk te hoeven doen, maar ook gewoon een vrolijk gesprek te kunnen voeren waarin ruimte is voor ook 2 minuutjes klagen.
Dikke
Wat ontzettend rot dat het allemaal zo lastig in elkaar zit, ik snap dat je er dan niet zorgeloos van kunt genieten. Maar aan de andere kant, waarom zou je hem níet vertellen wat je dwars zit? Dan weet je direct wat je aan hem hebt en het zal je misschien erg opluchten om niet perse vrolijk en leuk te hoeven doen, maar ook gewoon een vrolijk gesprek te kunnen voeren waarin ruimte is voor ook 2 minuutjes klagen.
Dikke
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
vrijdag 11 december 2009 om 08:22
Eens met de anderen, vertel hem wat het probleem is. Ik snap dat je het vooral leuk wil houden omdat je elkaar zo weinig spreekt maar ik denk dat hij het zeker wel zal waarderen als je open en eerlijk verteld wat er is. En zo niet? Tja dan weet je meteen wat je aan hem hebt he.
Goh wat klinkt dat makkelijk als ik dit zo opschrijf, nu nog doen, lijkt me heel moeilijk. In ieder geval knuf van mij hoor.
Goh wat klinkt dat makkelijk als ik dit zo opschrijf, nu nog doen, lijkt me heel moeilijk. In ieder geval knuf van mij hoor.
vrijdag 11 december 2009 om 08:50
Ik ben het ook eens met bovenstaande berichten... Vertel het hem. Zo krijgt jullie relatie/contact meer diepgang en leer je hem van een ander kant kennen. Hij laat in de gesprekken toch ook weten waar hij het moeilijk mee heeft.
Hoeveel gaat die ticket je kosten? Kom je in een financiele noodsituatie wanneer je een ticket boekt?
Hoeveel gaat die ticket je kosten? Kom je in een financiele noodsituatie wanneer je een ticket boekt?