Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zondag 13 december 2009 om 12:18
Hey Spijker,
Ik lees nog altijd met je mee en vind dit dan ook echt balen voor je. Dikke kans natuurlijk dat je vanavond gewoon een logische verklaring krijgt voor alles, maar dat piekeren kan je echt gek maken... Ik zou het 'm overigens wel vragen vanavond. Anders weet je nog niets...
Dit soort onderwerpen bespreken kan overigens ook diepgang brengen. Hoeft niet per definitie drama te worden natuurlijk.
Sterkte en succes vanavond!
Ik lees nog altijd met je mee en vind dit dan ook echt balen voor je. Dikke kans natuurlijk dat je vanavond gewoon een logische verklaring krijgt voor alles, maar dat piekeren kan je echt gek maken... Ik zou het 'm overigens wel vragen vanavond. Anders weet je nog niets...
Dit soort onderwerpen bespreken kan overigens ook diepgang brengen. Hoeft niet per definitie drama te worden natuurlijk.
Sterkte en succes vanavond!
maandag 14 december 2009 om 07:08
Nee... Ik was gisterenavond bij een vriendin en op de tijd dat hij meestal belt kreeg ik een smsje: dat z'n batterij bijna leeg was en dat hij me morgen zou proberen te bellen, dat hij hoopte dat alles goed met me was.
Ik heb nog terug gesmst: dat ik een heel slechte week gehad had, hem graag wilde spreken en of de telefoon opladen geen optie was?
Geen antwoord.
Gisteren tilde ik er allemaal niet zo zwaar aan maar vanochtend in de auto maakte het me allemaal opeens toch wel erg verdrietig. Damn, dit begon zo heerlijk & leuk...
Ik heb nog terug gesmst: dat ik een heel slechte week gehad had, hem graag wilde spreken en of de telefoon opladen geen optie was?
Geen antwoord.
Gisteren tilde ik er allemaal niet zo zwaar aan maar vanochtend in de auto maakte het me allemaal opeens toch wel erg verdrietig. Damn, dit begon zo heerlijk & leuk...
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 14 december 2009 om 07:38
Ja, ik hoop ook dat hij vanavond belt. Alle leuke gesprekken en nachten ten spijt ben ik wel een tikje pissig nu. Als je smst 'ik hoop dat het goed met je gaat' en je krijgt als antwoord 'nou eigenlijk niet zo' zou het toch vriendelijk zijn te antwoorden.
Maar goed, even context om mijn pissigheid in te plaatsen: maandagochtend, ongesteld, moest auto krabben, benzine bleek op, slechte automatenkoffie, radiozender gekozen door mn collega met de slechte muzieksmaak.
Oftewel: leven gaat straks wel wat beter er uit zien, als de zon weer op is enzo.
Maar goed, even context om mijn pissigheid in te plaatsen: maandagochtend, ongesteld, moest auto krabben, benzine bleek op, slechte automatenkoffie, radiozender gekozen door mn collega met de slechte muzieksmaak.
Oftewel: leven gaat straks wel wat beter er uit zien, als de zon weer op is enzo.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 14 december 2009 om 11:09
Typische maandagohtend dus. :s
Eigenlijk gewoon een dag dat je op de bank moet hangen met een dekentje, kop thee en een goed boek.
die heb je wel verdiend.
Hoop dat hij vanavond met een hele goede verklaring komt want is zeker niet erg aardig om niets te laten horen als je weet dat iemand zich niet goed voelt.
Eigenlijk gewoon een dag dat je op de bank moet hangen met een dekentje, kop thee en een goed boek.
die heb je wel verdiend.
Hoop dat hij vanavond met een hele goede verklaring komt want is zeker niet erg aardig om niets te laten horen als je weet dat iemand zich niet goed voelt.
maandag 14 december 2009 om 16:17
Nee, dat vind ik ook, als je stuurt Hoop dat het goed gaat, en jij stuurt Nee, niet zo, dan zou ik inderdaad ook even antwoorden. Hoop dat hij je vanavond belt, denk dat wat duidelijkheid hier wel fijn is. Ik hou het kort, want mijn wateradergevoelige vriendje wil op schoot. En nee, niet Donny
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
maandag 14 december 2009 om 19:59
OK, ik voel me alweer beter dan vanochtend. Tjee, als hij me vanochtend had gebeld had hij echt een kenau aan de lijn gekregen geloof ik
Hell has no fury like a woman scorned (jaja, we zijn niet van de straat ook )
Maar nu kom ik net uit de sportschool, laat het bad vollopen en schenk een glaasje wijn voor mezelf in. Ik ga wel zien of hij gaat bellen. Ik ga wel zien wat hij te zeggen heeft.
Hell has no fury like a woman scorned (jaja, we zijn niet van de straat ook )
Maar nu kom ik net uit de sportschool, laat het bad vollopen en schenk een glaasje wijn voor mezelf in. Ik ga wel zien of hij gaat bellen. Ik ga wel zien wat hij te zeggen heeft.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 14 december 2009 om 22:26
ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt * ik hoop dat 'ie belt * ik hoop dat 'ie niet belt *
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 15 december 2009 om 00:00
Godver godver, hoe ingewikkeld kan verliefd zijn zijn?!
Bassist belde, had een volkomen logische verklaring voor het ontbijtberichtje maar geeft ook meteen toe dat hij ex toen tegen was gekomen en dat ze een dag samen hadden doorgebracht.
En dan zitten we ineens tot onze nek in het hele moeilijk onderwerp: wat willen we nou eigenlijk van elkaar en hoe gaan we dat doen dan?
Hij zegt: ik weet niet wat jij van me wil, want eerst zeg je me de hele tijd dat ik je waarschijnlijk nooit meer terug ga zien (inderdaad waar, dat zei ik de eerste twee keer) en daarna heb je opeens wel allerlei gevoelens voor me. Terwijl ik mezelf de hele tijd voor liep te houden: wordt niet verliefd op dit meisje want dat wordt niets.
Ik zeg: jij doet exact hetzelfde! Je zegt dat je me terug wilt zien, zegt gevoelens voor me te hebben maar je stelt het maken van een afspraak steeds maar weer uit. Maar ondertussen bel je wel constant uitgebreid naar nederland. Dus wat wil je nou?
Hij zegt dat zijn leven een puinhoop is, dat hij me terug wil zien maar niet in die puinhoop. Hij zegt dat hij nu een grote zooi heeft en voelt alsof hij voor schut gaat staan voor mij, want ik spreek drie talen en studeer aan de universiteit. Hij wil van mijn leven geen zooitje maken.
Ik zeg dat die hele ingewikkelde toestand me op die manier niets kan schelen. Dat hij geen zooi van mijn leven maakt, maar dat hij mn leven juist net een stukje leuker maakt de laatste maanden. En dan hij niet zo moet opkijken tegen die studies, dat dat vrij weinig verschil maakt.
Waar het eigenlijk op neer komt: we weten niet wat we met die afstand moeten.
Het was echt bijzonder. Maar hij heeft exact dezelfde twijfels en onzekerheden als ik in het eerste berichtje van dit topic schreef: hoe nu verder? Weer afspreken wordt meteen zo serieus. Hoe kan je zo serieus zijn op basis van 3 weekenden? Aan de andere kant: als er zo iets bijzonders was in drie weekenden, dan verdient het de moeite om uit te zoeken wat er gebeurt als we elkaar weer zien.
Hij is niet terug in een relatie met zijn ex, dat verzekert hij me en ik geloof hem. Kennelijk zijn ze wel samen in bed beland, dat zegt hij niet letterlijk maar dat maak ik er wel uit op. Want zij zat overduidelijk achter hem aan, hij kwam haar tegen, zijn leven was zo'n puinhoop en voila. Ik snap dat eigenlijk wel, ik denk dat mn eigen ONS uit een gelijksoortig sentiment voortkwam. Maar waarom hij erg op haar afgeknapt is, is dat ze het met hem uitmaakte en alleen maar opnieuw interesse in hem kreeg omdat ik daar was.
Kortom, ik geloof hem als hij zegt dat hij geen relatie met haar heeft.
We vallen stil, we beginnen tegelijk opnieuw te praten, we stamelen. We hebben nog nooit een moeilijk gesprek gehad en opeens hebben we een moeilijk gesprek.
Wat willen we van elkaar?
Hij zegt dat als ik wil dat hij uit mijn leven verdwijnt, dat hij dat zal doen. Ik zeg dat ik dat juist niet wil, maar dat als hij dat wil dat ik dat ook voor hem zal doen. Hij zegt dat hij dat juist niet wil.
Ondertussen is de tijd eigenlijk al tien minuten op, want hij moet weer aan het werk, hij belde in zijn pauze.
Hij zegt: het is net alsof we nu opeens moeten beslissen of er iets tussen ons is of niet, of het gaat werken of niet, hoe kan dat nou?
Ik zeg dat ik dat niet zo zie, maar dat hij er niet zo zwaar aan moet tillen. Dat we een afspraak moeten maken om elkaar terug te zien en dan maar zien wat er gebeurt. En die afspraak gaat niet perfect zijn, de omstandigheden gaan niet perfect zijn en dat hoeft ook allemaal helemaal niet perfect te zijn. En dan zien we wel.
Hij is onzeker, denkt dat ik verliefd ben op een illusie en niet op hem. Ik ben ook onzeker, weet het opeens ook niet meer.
En ondertussen is de tijd echt op.
En mn engels is ook op, de woorden willen niet.
Ik vind je erg leuk en ik wil je terug zien, dat is het enige dat er nog bij mij uit komt.
Hij vraagt of hij me morgen rond deze tijd terug mag bellen, en dat hij dan zal zorgen dat hij minstens een uur heeft om te praten. Natuurlijk kan dat, want hij moet alweer aan het werk.
We hangen op na een vreemd afscheid.
En nu voelt alles raar, en geforceerd, en verkeerd. Maar ook uiteindelijk uitgesproken. Als we dichterbij elkaar zouden wonen zouden we dit gesprek nu nooit hebben gehad, want zo'n gesprek is volgens mij levensgevaarlijk voor een beginnende verliefdheid. Maar als we het gesprek niet hebben gaan we elkaar kwijt raken.
Dus nu staan we opeens op het randje, en voelt het alsof we morgen de ene kant of de andere kant op gaan vallen.
Doodeng.
Bassist belde, had een volkomen logische verklaring voor het ontbijtberichtje maar geeft ook meteen toe dat hij ex toen tegen was gekomen en dat ze een dag samen hadden doorgebracht.
En dan zitten we ineens tot onze nek in het hele moeilijk onderwerp: wat willen we nou eigenlijk van elkaar en hoe gaan we dat doen dan?
Hij zegt: ik weet niet wat jij van me wil, want eerst zeg je me de hele tijd dat ik je waarschijnlijk nooit meer terug ga zien (inderdaad waar, dat zei ik de eerste twee keer) en daarna heb je opeens wel allerlei gevoelens voor me. Terwijl ik mezelf de hele tijd voor liep te houden: wordt niet verliefd op dit meisje want dat wordt niets.
Ik zeg: jij doet exact hetzelfde! Je zegt dat je me terug wilt zien, zegt gevoelens voor me te hebben maar je stelt het maken van een afspraak steeds maar weer uit. Maar ondertussen bel je wel constant uitgebreid naar nederland. Dus wat wil je nou?
Hij zegt dat zijn leven een puinhoop is, dat hij me terug wil zien maar niet in die puinhoop. Hij zegt dat hij nu een grote zooi heeft en voelt alsof hij voor schut gaat staan voor mij, want ik spreek drie talen en studeer aan de universiteit. Hij wil van mijn leven geen zooitje maken.
Ik zeg dat die hele ingewikkelde toestand me op die manier niets kan schelen. Dat hij geen zooi van mijn leven maakt, maar dat hij mn leven juist net een stukje leuker maakt de laatste maanden. En dan hij niet zo moet opkijken tegen die studies, dat dat vrij weinig verschil maakt.
Waar het eigenlijk op neer komt: we weten niet wat we met die afstand moeten.
Het was echt bijzonder. Maar hij heeft exact dezelfde twijfels en onzekerheden als ik in het eerste berichtje van dit topic schreef: hoe nu verder? Weer afspreken wordt meteen zo serieus. Hoe kan je zo serieus zijn op basis van 3 weekenden? Aan de andere kant: als er zo iets bijzonders was in drie weekenden, dan verdient het de moeite om uit te zoeken wat er gebeurt als we elkaar weer zien.
Hij is niet terug in een relatie met zijn ex, dat verzekert hij me en ik geloof hem. Kennelijk zijn ze wel samen in bed beland, dat zegt hij niet letterlijk maar dat maak ik er wel uit op. Want zij zat overduidelijk achter hem aan, hij kwam haar tegen, zijn leven was zo'n puinhoop en voila. Ik snap dat eigenlijk wel, ik denk dat mn eigen ONS uit een gelijksoortig sentiment voortkwam. Maar waarom hij erg op haar afgeknapt is, is dat ze het met hem uitmaakte en alleen maar opnieuw interesse in hem kreeg omdat ik daar was.
Kortom, ik geloof hem als hij zegt dat hij geen relatie met haar heeft.
We vallen stil, we beginnen tegelijk opnieuw te praten, we stamelen. We hebben nog nooit een moeilijk gesprek gehad en opeens hebben we een moeilijk gesprek.
Wat willen we van elkaar?
Hij zegt dat als ik wil dat hij uit mijn leven verdwijnt, dat hij dat zal doen. Ik zeg dat ik dat juist niet wil, maar dat als hij dat wil dat ik dat ook voor hem zal doen. Hij zegt dat hij dat juist niet wil.
Ondertussen is de tijd eigenlijk al tien minuten op, want hij moet weer aan het werk, hij belde in zijn pauze.
Hij zegt: het is net alsof we nu opeens moeten beslissen of er iets tussen ons is of niet, of het gaat werken of niet, hoe kan dat nou?
Ik zeg dat ik dat niet zo zie, maar dat hij er niet zo zwaar aan moet tillen. Dat we een afspraak moeten maken om elkaar terug te zien en dan maar zien wat er gebeurt. En die afspraak gaat niet perfect zijn, de omstandigheden gaan niet perfect zijn en dat hoeft ook allemaal helemaal niet perfect te zijn. En dan zien we wel.
Hij is onzeker, denkt dat ik verliefd ben op een illusie en niet op hem. Ik ben ook onzeker, weet het opeens ook niet meer.
En ondertussen is de tijd echt op.
En mn engels is ook op, de woorden willen niet.
Ik vind je erg leuk en ik wil je terug zien, dat is het enige dat er nog bij mij uit komt.
Hij vraagt of hij me morgen rond deze tijd terug mag bellen, en dat hij dan zal zorgen dat hij minstens een uur heeft om te praten. Natuurlijk kan dat, want hij moet alweer aan het werk.
We hangen op na een vreemd afscheid.
En nu voelt alles raar, en geforceerd, en verkeerd. Maar ook uiteindelijk uitgesproken. Als we dichterbij elkaar zouden wonen zouden we dit gesprek nu nooit hebben gehad, want zo'n gesprek is volgens mij levensgevaarlijk voor een beginnende verliefdheid. Maar als we het gesprek niet hebben gaan we elkaar kwijt raken.
Dus nu staan we opeens op het randje, en voelt het alsof we morgen de ene kant of de andere kant op gaan vallen.
Doodeng.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 15 december 2009 om 00:27
Je moet erheen, laat je niet tegen houden door zijn vermeende rotzooi. En al helemaal niet met zijn 'jij studeerd en ik niet'.(je moet gianna's stukjes eens lezen op mijn draadje) Ik ben blij dat hij niet weer met ex is begonnen dat is tenminste iets. maar zeker weten dat het moeilijk is om zo'n gesprek te voeren in zo'n pril stadium. Toch ga ik er nog vanuit dat het goedkomt hoor.
Hoop dat je een beetje kunt slapen vannacht. van mij
Hoop dat je een beetje kunt slapen vannacht. van mij
dinsdag 15 december 2009 om 12:07
Euh, ik zou me opeens ernstig gaan afvragen wat die rotzooi van zijn leven dan precies inhoudt, als hij daar zo de nadruk op legt. Is er iets wat jij niet weet (schulden, verslaving?) Of ben ik nou te wantrouwig?? Mijn ervaring is in elk geval dat mannen zoiets niet zomaar zeggen en vrouwen geneigd zijn dit soort mededelingen te negeren.
.
dinsdag 15 december 2009 om 13:52
Impala, ik ken de rotzooi. Ik weet precies wat hij daarmee bedoelt want er zijn momenteel twee dingen heel heftig in zijn leven en die ontstonden allebei toevallig in dezelfde tijd dat we elkaar leerden kennen.
Het eerste is zijn moeder die er sinds kort achter is dat ze ernstig ziek is en waarschijnlijk niet lang meer heeft.
Het tweede is een (heel erg) ingewikkelde belastingsituatie.
Die twee dingen zetten zijn leven momenteel erg op zijn kop. Normaal reist hij veel maar deze dingen maken dat lastiger. Hij hoopt natuurlijk dat zijn moeder er toch bovenop komt maar die kans is vrij klein. Dat trekt een behoorlijke wissel op hem, want hij woont in een andere stad dan zij. Veel van zijn vrije tijd gaat nu zitten in contact met haar houden en dingen voor haar regelen. Ze heeft een eigen bedrijf en is nu opeens aan bed gebonden.
En hij heeft al nooit veel vrije tijd in deze tijd van het jaar, dat is juist een heel drukke werkperiode voor hem.
Dus was zijn eigenlijke plan om in de stad waar hij nu woont maar kort te wonen, daarom heeft hij er een klein appartementje en een baan die 'wel ok' is maar geen droombaan. En nu ziet hij zich opeens langer aan die stad gebonden en is hij niet gelukkig met waar hij woont en wat hij doet.
Nou ja... Ingewikkeld verhaal maar het komt er op neer dat ik weet wat hij met de rotzooi bedoelt.
Het eerste is zijn moeder die er sinds kort achter is dat ze ernstig ziek is en waarschijnlijk niet lang meer heeft.
Het tweede is een (heel erg) ingewikkelde belastingsituatie.
Die twee dingen zetten zijn leven momenteel erg op zijn kop. Normaal reist hij veel maar deze dingen maken dat lastiger. Hij hoopt natuurlijk dat zijn moeder er toch bovenop komt maar die kans is vrij klein. Dat trekt een behoorlijke wissel op hem, want hij woont in een andere stad dan zij. Veel van zijn vrije tijd gaat nu zitten in contact met haar houden en dingen voor haar regelen. Ze heeft een eigen bedrijf en is nu opeens aan bed gebonden.
En hij heeft al nooit veel vrije tijd in deze tijd van het jaar, dat is juist een heel drukke werkperiode voor hem.
Dus was zijn eigenlijke plan om in de stad waar hij nu woont maar kort te wonen, daarom heeft hij er een klein appartementje en een baan die 'wel ok' is maar geen droombaan. En nu ziet hij zich opeens langer aan die stad gebonden en is hij niet gelukkig met waar hij woont en wat hij doet.
Nou ja... Ingewikkeld verhaal maar het komt er op neer dat ik weet wat hij met de rotzooi bedoelt.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 15 december 2009 om 16:22
spijker, ik ga je even mijn verhaal vertellen: kwam hem tegen via mijn werk, ik woon in Nederland, hij woont 1,5 uur vliegen van NL vandaan. Dus wel veel minder ver. Gewoon gezellig de eerste twee keren, werk-contact dat goed liep, maar niets meer en de keer erna toevallig met zijn tweeen uit eten. Erg leuk, erg, erg leuk. Alleen maar gepraat, niets gebeurt, maar hij raakte me (en ik hem, al wist ik dat natuurlijk niet meteen zeker). Beetje onhandig, want ik had een relatie, die niet geweldig liep, maar ook niet super-slecht. Maand land beetje gemaild af en toe en toen ging ik er weer heen, voor werk. Ik zag hem en ik dacht ja. Toen ben ik ervoor gegaan, heb het uitgemaakt met mijn toenmalige vriend en we zijn weekenden naar elkaar toe gegaan. Hebben elkaar in een jaar 2 keer een weekend niet gezien en na 11 maanden zijn we samen gaan wonen. Inmiddels wonen we bijna 1 jaar samen en we gaan volgend jaar trouwen.
Wat was er anders: veel dichterbij, geen tijdsverschil. En we hadden genoeg geld om elkaar regelmatig te zien. We hebben vanaf het begin elke dag contact gehad via mail, telefoon, SMS, skype. Niet elke dag alles, maar wel veel en vaak.
Is het meteen serieus: ja, dat was het en dat wilden we ook allebei, we gingen ervoor. Geen twijfels.
Skype is geweldig, vooral met webcam!
Het missen is vreselijk, elkaar weer zien is heerlijk.
Het is niet leuk als hij met zijn ex in bed is gedoken, maar als je zo zit te smachten als jij zit en dan een rebound-man uit de kroeg meeslepen snap ik evengoed niet, dus wat dat betreft zou ik het hem niet verwijten en hij het jou niet verwijten.
Ga elkaar zien, zo snel mogelijk en als je dan daar gaat stage lopen/studeren kun je het eventueel verder opbouwen. Maar je moet elkaar zien en kijken of er nog iets is.
Wat was er anders: veel dichterbij, geen tijdsverschil. En we hadden genoeg geld om elkaar regelmatig te zien. We hebben vanaf het begin elke dag contact gehad via mail, telefoon, SMS, skype. Niet elke dag alles, maar wel veel en vaak.
Is het meteen serieus: ja, dat was het en dat wilden we ook allebei, we gingen ervoor. Geen twijfels.
Skype is geweldig, vooral met webcam!
Het missen is vreselijk, elkaar weer zien is heerlijk.
Het is niet leuk als hij met zijn ex in bed is gedoken, maar als je zo zit te smachten als jij zit en dan een rebound-man uit de kroeg meeslepen snap ik evengoed niet, dus wat dat betreft zou ik het hem niet verwijten en hij het jou niet verwijten.
Ga elkaar zien, zo snel mogelijk en als je dan daar gaat stage lopen/studeren kun je het eventueel verder opbouwen. Maar je moet elkaar zien en kijken of er nog iets is.
dinsdag 15 december 2009 om 16:50
Aikidoka, bedankt voor je mooie verhaal! Als dit hele gebeuren me een ding heeft opgeleverd is dat heel veel mensen me mooie verhalen over mogelijke en onmogelijke liefdes hebben verteld de laatste maanden 
Dat ie met z'n ex het bed in is gedoken verwijt ik hem ook eigenlijk niet. Dat ik een man uit de kroeg heb opgeduikeld ga ik hem niet vertellen, behalve als hij er naar vraagt maar ik denk niet dat hij dat gaat doen. Wat ik wilde weten was of hij een relatie met haar had, en dat is niet zo.
Skype en webcam is geweldig, als je allebei tegelijk tijd hebt om thuis achter je webcam te zitten. Daar ontbreekt het deze maand nogal aan.
Elkaar ieder weekend zien klinkt heerlijk maar gaat nooit haalbaar zijn (of ik moet de oudejaarsloterij winnen - mental note: lot kopen). Iedere maand is denk ik al een illusie, dus ja dat maakt het wel weer een stukje lastiger.
Ik heb er natuurlijk veel over nagedacht en dit is ook waar ik steeds op uitkom: laten we elkaar opzoeken, een week bijvoorbeeld, om te kijken of er nog steeds iets is.
En daarna zien we wel weer verder.
Dat wil ik. Nu hij nog.
Vanavond bellen we weer, rond een uur of elf. Ik heb een beetje een knoop in mijn maag, ik hoop zo dat het hier niet stopt.
Dat ie met z'n ex het bed in is gedoken verwijt ik hem ook eigenlijk niet. Dat ik een man uit de kroeg heb opgeduikeld ga ik hem niet vertellen, behalve als hij er naar vraagt maar ik denk niet dat hij dat gaat doen. Wat ik wilde weten was of hij een relatie met haar had, en dat is niet zo.
Skype en webcam is geweldig, als je allebei tegelijk tijd hebt om thuis achter je webcam te zitten. Daar ontbreekt het deze maand nogal aan.
Elkaar ieder weekend zien klinkt heerlijk maar gaat nooit haalbaar zijn (of ik moet de oudejaarsloterij winnen - mental note: lot kopen). Iedere maand is denk ik al een illusie, dus ja dat maakt het wel weer een stukje lastiger.
Ik heb er natuurlijk veel over nagedacht en dit is ook waar ik steeds op uitkom: laten we elkaar opzoeken, een week bijvoorbeeld, om te kijken of er nog steeds iets is.
En daarna zien we wel weer verder.
Dat wil ik. Nu hij nog.
Vanavond bellen we weer, rond een uur of elf. Ik heb een beetje een knoop in mijn maag, ik hoop zo dat het hier niet stopt.
I only get one shot at life - so I shoot to kill