Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 15 december 2009 om 16:53
Aikidoka, waar zijn jullie gaan wonen, jouw land, zijn land, in het midden? En was dat een makkelijk besluit?
Spreek jij zijn taal, of spreekt hij Nederlands? Als jij zijn taal spreekt, spreek je dat vloeiend of was het lastig in het begin? En vond jij dat dat je soms hinderde in lastige gesprekken?
Dat heb ik wel namelijk. Mijn engels is redelijk tot goed, maar subtiel praten over gevoelens is voor mij wel moeilijk, waardoor het er denk ik soms directer uitkomt dan ik zou willen. En wij Nederlanders zijn al zo direct vergeleken met de rest van de wereld...
Spreek jij zijn taal, of spreekt hij Nederlands? Als jij zijn taal spreekt, spreek je dat vloeiend of was het lastig in het begin? En vond jij dat dat je soms hinderde in lastige gesprekken?
Dat heb ik wel namelijk. Mijn engels is redelijk tot goed, maar subtiel praten over gevoelens is voor mij wel moeilijk, waardoor het er denk ik soms directer uitkomt dan ik zou willen. En wij Nederlanders zijn al zo direct vergeleken met de rest van de wereld...
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 15 december 2009 om 17:21
Spijker, we zijn in Nederland gaan wonen, hij bij mij. Was praktischer voor beider werk, andersom ook overwogen, had ik ook gewild. Ik heb ook met hem afgesproken, als jij hier ooit niet meer gelukkig bent gaan we weg, we zien wel waarheen. Ik wil ook in zijn land wonen, heb ik ook 3 maanden gedaan vorig jaar (maar niet bij hem in de buurt) en dat beviel prima. We wilden heel graag samenwonen en het zat mee. We hebben niet getwijfeld over samenwonen en hij nauwelijks over weggaan daar. Beetje ivm sport, maar hij heeft een leuke club gevonden hier. Hij zegt nog regelmatig dat het zo'n goede beslissing is geweest!
We spreken inmiddels elkaars talen, maar samen nog steeds Engels, omdat we dan in evenwicht zijn, kunnen we allebei goed en geen van beiden spreekt zijn moedertaal, dat maakt het eerlijker. Heel soms miscommunicaties door de taal, maar zelden. Ik kan me net zo subtiel uitdrukken denk ik. Grapjes zijn soms lastiger, maar ook dat gaat goed. We spreken zijn taal bij zijn familie en vrienden en Nederlands met mijn familie en vrienden. Wat helpt: Nl en zijn taal lijken op elkaar, hij heeft het snel geleerd. Ik heb mijn Duits opgehaald, maar kan me daarin niet zo goed uitdrukken als in het engels.
We spreken inmiddels elkaars talen, maar samen nog steeds Engels, omdat we dan in evenwicht zijn, kunnen we allebei goed en geen van beiden spreekt zijn moedertaal, dat maakt het eerlijker. Heel soms miscommunicaties door de taal, maar zelden. Ik kan me net zo subtiel uitdrukken denk ik. Grapjes zijn soms lastiger, maar ook dat gaat goed. We spreken zijn taal bij zijn familie en vrienden en Nederlands met mijn familie en vrienden. Wat helpt: Nl en zijn taal lijken op elkaar, hij heeft het snel geleerd. Ik heb mijn Duits opgehaald, maar kan me daarin niet zo goed uitdrukken als in het engels.
donderdag 17 december 2009 om 21:11
KK, ik heb vandaag besloten dat ik er heen ga.
Ik deed vanochtend de gordijnen open en zag alle sneeuw. Zo mooi. Ik ging naar buiten met de honden en het was heel vroeg, ik was de eerste. Terwijl ik mijn auto stond uit te graven moest ik er aan denken dat we het gehad hadden over sneeuw in Nederland. Dat ik het mis, dat het vaker zou mogen vallen. En daar ligt het opeens, na zo'n warme herfst, had ik nooit meer gedacht.
En toen besefte ik me: bij zoveel dingen moet ik aan hem denken. Het is gewoon nog niet af, nog niet klaar.
Gesprekken gaan moeilijk want er is geen tijd, hij belt me al de hele week iedere avond maar de gesprekken zijn kort. Want hij belt in zijn pauze en die is hooguit een half uur, gisteren zelfs nog veel korter. Hij twijfelt, weifelt, is onzeker. Maar denkt ook aan mij.
Vanochtend besloot ik: zo ga ik niet langer door. Dus heb ik hem gemaild: "Lieve Bassist het sneeuwt hier en ik kom je opzoeken. Want wat mij betreft is dit niet klaar, er is iets wat ik wil weten, al weet ik ook niet wat dat is. Dus volgende week krijg ik mijn salaris en dan boek ik een ticket jouw kant op voor de eerste week van februari. Als je wil zien we elkaar dan dus terug. Als je je bedenkt neem ik een bus naar de grote stad vlak bij jouw stad die ik ook al zo lang wil zien, ook geen probleem. Liefs, Spijker"
Dus. Poeh. Eng. Maar ook fijn. Ik hoop dat ik hem vanavond nog even spreek.
Ik deed vanochtend de gordijnen open en zag alle sneeuw. Zo mooi. Ik ging naar buiten met de honden en het was heel vroeg, ik was de eerste. Terwijl ik mijn auto stond uit te graven moest ik er aan denken dat we het gehad hadden over sneeuw in Nederland. Dat ik het mis, dat het vaker zou mogen vallen. En daar ligt het opeens, na zo'n warme herfst, had ik nooit meer gedacht.
En toen besefte ik me: bij zoveel dingen moet ik aan hem denken. Het is gewoon nog niet af, nog niet klaar.
Gesprekken gaan moeilijk want er is geen tijd, hij belt me al de hele week iedere avond maar de gesprekken zijn kort. Want hij belt in zijn pauze en die is hooguit een half uur, gisteren zelfs nog veel korter. Hij twijfelt, weifelt, is onzeker. Maar denkt ook aan mij.
Vanochtend besloot ik: zo ga ik niet langer door. Dus heb ik hem gemaild: "Lieve Bassist het sneeuwt hier en ik kom je opzoeken. Want wat mij betreft is dit niet klaar, er is iets wat ik wil weten, al weet ik ook niet wat dat is. Dus volgende week krijg ik mijn salaris en dan boek ik een ticket jouw kant op voor de eerste week van februari. Als je wil zien we elkaar dan dus terug. Als je je bedenkt neem ik een bus naar de grote stad vlak bij jouw stad die ik ook al zo lang wil zien, ook geen probleem. Liefs, Spijker"
Dus. Poeh. Eng. Maar ook fijn. Ik hoop dat ik hem vanavond nog even spreek.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 17 december 2009 om 22:33
Nou ja. Ik probeer mijzelf al 2 maanden te overtuigen dat ik niet verliefd was en dat ik best door kan met mijn leven, zonder hem.
En dat laatste lukt ook wel. Maar ik heb hetzelfde als jij. Denk bij zoveel dingen aan hem. Dat ik samen met hem door de sneeuw had willen lopen, gisteren samen met hem door het ijs had willen zakken, etc.etc.etc.
En ik hoef er niet eens de oceaan voor over te vliegen. Alleen de telefoon pakken is genoeg. Maar ja, er is ook een ex die steeds opduikt en andere vergelijkbare ellende. Dus mijn hoofd heeft al lang ingegrepen. Maar mijn hart wil niet luisteren.
En dat laatste lukt ook wel. Maar ik heb hetzelfde als jij. Denk bij zoveel dingen aan hem. Dat ik samen met hem door de sneeuw had willen lopen, gisteren samen met hem door het ijs had willen zakken, etc.etc.etc.
En ik hoef er niet eens de oceaan voor over te vliegen. Alleen de telefoon pakken is genoeg. Maar ja, er is ook een ex die steeds opduikt en andere vergelijkbare ellende. Dus mijn hoofd heeft al lang ingegrepen. Maar mijn hart wil niet luisteren.
donderdag 17 december 2009 om 22:48
Pfffff, pak die telefoon! Wat heb je te verliezen?
Heb hem net gesproken, maar vreemd gesprek. Onbevredigend. In zijn pauze, hij was even snel ergens aan het eten dus ook niet de ideale rustige ambiance. Hij heeft mn mail inderdaad nog niet gelezen dus ik zeg het hem: ik kom naar je toe, wat denk je er van?
Hij vind het meteen te gek en stelt voor: laten we dan de stad uit gaan samen, wil je samen met mij ergens naar toe gaan? Tjee, natuurlijk wil ik dat!
En dan vraagt hij snel of hij me na zijn werk mag bellen. Ja, ook dat, natuurlijk. En weg is 'ie.
Is 'ie erg moe en tussen al dat werk gewoon volkomen toe aan een hamburger?
Of is 'ie zich het lazarus geschrokken?
Heb hem net gesproken, maar vreemd gesprek. Onbevredigend. In zijn pauze, hij was even snel ergens aan het eten dus ook niet de ideale rustige ambiance. Hij heeft mn mail inderdaad nog niet gelezen dus ik zeg het hem: ik kom naar je toe, wat denk je er van?
Hij vind het meteen te gek en stelt voor: laten we dan de stad uit gaan samen, wil je samen met mij ergens naar toe gaan? Tjee, natuurlijk wil ik dat!
En dan vraagt hij snel of hij me na zijn werk mag bellen. Ja, ook dat, natuurlijk. En weg is 'ie.
Is 'ie erg moe en tussen al dat werk gewoon volkomen toe aan een hamburger?
Of is 'ie zich het lazarus geschrokken?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 17 december 2009 om 23:11
Oh en ik kan nu uit eigen ervaring vertellen dat het erg gevaarlijk is om honden uit te laten in de gladde sneeuw en dan in een snelle, opgewonden, niet heel soepele beweging je afgaande telefoon met je wanten uit de zak van je winterjas te vissen. Ik nam de telefoon op en ging in een moeite door op mn bek, dus hij had ook nog eens de eerste minuten een hysterisch lachend wijf aan de telefoon
Heel charmant weer.
Heel charmant weer.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 17 december 2009 om 23:16
quote:Spijker schreef op 17 december 2009 @ 23:11:
Oh en ik kan nu uit eigen ervaring vertellen dat het erg gevaarlijk is om honden uit te laten in de gladde sneeuw en dan in een snelle, opgewonden, niet heel soepele beweging je afgaande telefoon met je wanten uit de zak van je winterjas te vissen. Ik nam de telefoon op en ging in een moeite door op mn bek, dus hij had ook nog eens de eerste minuten een hysterisch lachend wijf aan de telefoon
Heel charmant weer.
Je bent echt een held! En hij wil nog steeds met je weg.. en hij belt je iedere dag deze week..
Het komt goed hoor Spike, je gaat hem zien in februari (wat natuurlijk toch te ver weg is) en hij vindt jou ook leuk! Hij heeft alleen wat veel aan zn hoofd, maar dat kan jij rationeel ook heel goed bedenken. Alleen die emoties he... verdomde lastige dingen.
En nu ben ik ook moe... ik wacht wel onder de winterdeken op PK.
Oh en ik kan nu uit eigen ervaring vertellen dat het erg gevaarlijk is om honden uit te laten in de gladde sneeuw en dan in een snelle, opgewonden, niet heel soepele beweging je afgaande telefoon met je wanten uit de zak van je winterjas te vissen. Ik nam de telefoon op en ging in een moeite door op mn bek, dus hij had ook nog eens de eerste minuten een hysterisch lachend wijf aan de telefoon
Heel charmant weer.
Je bent echt een held! En hij wil nog steeds met je weg.. en hij belt je iedere dag deze week..
Het komt goed hoor Spike, je gaat hem zien in februari (wat natuurlijk toch te ver weg is) en hij vindt jou ook leuk! Hij heeft alleen wat veel aan zn hoofd, maar dat kan jij rationeel ook heel goed bedenken. Alleen die emoties he... verdomde lastige dingen.
En nu ben ik ook moe... ik wacht wel onder de winterdeken op PK.
donderdag 17 december 2009 om 23:32
Ja klopt, hij belt iedere dag sinds ik heb aangegeven dat ik met dingen zit. Denk dat hij ondanks al zijn twijfel toch wel heel graag contact wil houden.
Zit nu naar mn telefoon te staren, vraag me af of ik hem een berichtje moet sturen. Ik baal voor hem dat hij zo moe klinkt, zo hard werkt, maar ik weet even niet wat ik moet schrijven. Ik weet even niets leuks/liefs/grappigs. Ik wil niet opdringerig zijn, maar toch iets van me laten horen. Of misschien toch gewoon tot morgenochtend wachten? Ingewikkeld hoor, van die vlinders.
Oh KK weet je nog dat ik je vertelde over mn tas? Mn tas die ik altijd meeneem op reis. Die heb ik in mn slaapkamer uitgepakt nadat ik de vorige keer thuiskwam en normaal ruim ik hem altijd meteen op zolder op. Maar nu niet, want ik wilde hem zo graag snel weer nodig hebben om terug te gaan. Dat ding ligt nu dus al twee weken als een soort talisman in de hoek van de kamer. Iedere keer met stofzuigen til ik hem op, denk ik er over om hem naar zolder te brengen, en laat hem toch weer daar liggen. Want ik wil hem niet opruimen, ik wil hem inpakken.
Die tas ligt daar dus nu nog steeds, van mij mag hij nog anderhalve maand blijven liggen. Als ik hem dan maar weer kan gebruiken.
Zit nu naar mn telefoon te staren, vraag me af of ik hem een berichtje moet sturen. Ik baal voor hem dat hij zo moe klinkt, zo hard werkt, maar ik weet even niet wat ik moet schrijven. Ik weet even niets leuks/liefs/grappigs. Ik wil niet opdringerig zijn, maar toch iets van me laten horen. Of misschien toch gewoon tot morgenochtend wachten? Ingewikkeld hoor, van die vlinders.
Oh KK weet je nog dat ik je vertelde over mn tas? Mn tas die ik altijd meeneem op reis. Die heb ik in mn slaapkamer uitgepakt nadat ik de vorige keer thuiskwam en normaal ruim ik hem altijd meteen op zolder op. Maar nu niet, want ik wilde hem zo graag snel weer nodig hebben om terug te gaan. Dat ding ligt nu dus al twee weken als een soort talisman in de hoek van de kamer. Iedere keer met stofzuigen til ik hem op, denk ik er over om hem naar zolder te brengen, en laat hem toch weer daar liggen. Want ik wil hem niet opruimen, ik wil hem inpakken.
Die tas ligt daar dus nu nog steeds, van mij mag hij nog anderhalve maand blijven liggen. Als ik hem dan maar weer kan gebruiken.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 18 december 2009 om 12:24
Ja, bijna
Hij belde vanochtend weer en wil vanavond weer bellen. Volgens mij lucht t m erg op om tussen en na werk even te praten, en ik vind t ook erg fijn steeds van hem te horen.
Hij had al op z'n werk gezegd dat hij die week vrij wil, hij kan waarschijnlijk 5 dagen vrij krijgen en wil dan ergens met me naartoe.
Eeeh, dringt nog niet echt door. Ik ga een ticket boeken, we gaan een afspraak maken Onzekerheid en twijfel slaan nu aan alle kanten toe, maar daar zet ik me dan maar even overheen.
Hij belde vanochtend weer en wil vanavond weer bellen. Volgens mij lucht t m erg op om tussen en na werk even te praten, en ik vind t ook erg fijn steeds van hem te horen.
Hij had al op z'n werk gezegd dat hij die week vrij wil, hij kan waarschijnlijk 5 dagen vrij krijgen en wil dan ergens met me naartoe.
Eeeh, dringt nog niet echt door. Ik ga een ticket boeken, we gaan een afspraak maken Onzekerheid en twijfel slaan nu aan alle kanten toe, maar daar zet ik me dan maar even overheen.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 18 december 2009 om 13:18
quote:Blob schreef op 18 december 2009 @ 13:14:
Aha, dat is een gunstige ontwikkeling. En dat vele contact lijkt me ook heerlijk!
Ehm ja, maar op een rare manier ook lastig. Als je elkaar 1x per week spreekt heb je vanalles te vertellen. Iedere dag (of vaker) is opeens anders. En sinds de 'serieuze vragen' voelt het opeens ook anders. Dit zal wel weer wegtrekken, het is gewoon even een lastig moment.
Ofzo.
Aha, dat is een gunstige ontwikkeling. En dat vele contact lijkt me ook heerlijk!
Ehm ja, maar op een rare manier ook lastig. Als je elkaar 1x per week spreekt heb je vanalles te vertellen. Iedere dag (of vaker) is opeens anders. En sinds de 'serieuze vragen' voelt het opeens ook anders. Dit zal wel weer wegtrekken, het is gewoon even een lastig moment.
Ofzo.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 18 december 2009 om 15:09
Ik wil hem gewoon zien paloma. Het is lastig hoor, zo weinig tijd met elkaar hebben doorgebracht en dan zo'n afstand ertussen en toch zo op z'n kop zijn.
Constant de twijfel: was het een heel leuke tijd of een heel leuke man? Was het de situatie of de persoon? Is het een illusie of een klik?
Ik wil niets van hem dat hij me nu niet geeft. We moeten elkaar zien, dat is de enige manier om er achter te komen. Maar het is een behoorlijke achtbaan van gevoelens. En die pen ik hier dan neer, daarvoor had ik dit topic juist geopend.
Wat bedoel je met 'overduidelijk onderbuikgevoel'?
Constant de twijfel: was het een heel leuke tijd of een heel leuke man? Was het de situatie of de persoon? Is het een illusie of een klik?
Ik wil niets van hem dat hij me nu niet geeft. We moeten elkaar zien, dat is de enige manier om er achter te komen. Maar het is een behoorlijke achtbaan van gevoelens. En die pen ik hier dan neer, daarvoor had ik dit topic juist geopend.
Wat bedoel je met 'overduidelijk onderbuikgevoel'?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 18 december 2009 om 19:13
Ehm, Paloma, ik gá er ook voor. Ik ga een ticket boeken, heb je misschien even gemist?
En er klaar voor? Nee, verder ben ik helemaal nergens klaar voor. Hoe ga ik daar klaar voor zijn dan?
Dus ik kondig bij deze maar vast aan: tweede week februari mogen jullie me hier mental support geven, want wat er ook gaat gebeuren daar, die week gaat geheid moeilijk worden.
En er klaar voor? Nee, verder ben ik helemaal nergens klaar voor. Hoe ga ik daar klaar voor zijn dan?
Dus ik kondig bij deze maar vast aan: tweede week februari mogen jullie me hier mental support geven, want wat er ook gaat gebeuren daar, die week gaat geheid moeilijk worden.
I only get one shot at life - so I shoot to kill