Relaties
alle pijlers
Stomme schoonouders.
woensdag 27 mei 2020 om 21:02
Vroeger kon je je schoonouders gewoon stom vinden, schreef iemand in het andere schoonouders-topic van vanavond.
En inderdaad ook ik vond mijn schoonouders destijds stom. Mijn onwijs leuke vent had/heeft ouders waar ik niet zo veel mee heb. De gewoontes en gebruiken waren daar thuis zo anders dan ik gewend was en dat vond ik stom. Na vijfendertig jaar vind ik nog steeds dingen stom, maar ik zie en zag dat vooral als mijn manco. Schoonouders zijn mensen die toevallig in de package-deal zitten bij je partner en daar ga je respectvol mee om.
Regelmatig lees ik hier topics waar de meest vreselijke diagnoses op schoonouders worden geplakt. Of topics waar schoonouders geconfronteerd moeten worden met hun 'gebreken'
Voor een kwestie die nu hier speelt vraag ik me af hoe dat bij jullie gaat. Kwestie leg ik in volgende post beknopt uit om herkenning te voorkomen.
En inderdaad ook ik vond mijn schoonouders destijds stom. Mijn onwijs leuke vent had/heeft ouders waar ik niet zo veel mee heb. De gewoontes en gebruiken waren daar thuis zo anders dan ik gewend was en dat vond ik stom. Na vijfendertig jaar vind ik nog steeds dingen stom, maar ik zie en zag dat vooral als mijn manco. Schoonouders zijn mensen die toevallig in de package-deal zitten bij je partner en daar ga je respectvol mee om.
Regelmatig lees ik hier topics waar de meest vreselijke diagnoses op schoonouders worden geplakt. Of topics waar schoonouders geconfronteerd moeten worden met hun 'gebreken'
Voor een kwestie die nu hier speelt vraag ik me af hoe dat bij jullie gaat. Kwestie leg ik in volgende post beknopt uit om herkenning te voorkomen.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:32
En ik zou zelf ook eerst denken; “Wat krijgen we NOU?!” als dit mij zou overkomen. Het duurt wel even voor je beseft dat je de oudste en de wijste bent, die de ander zal moeten helpen als je tot elkaar wilt komen.
Ik heb een zoon van pas 10, maar komen zowel vriendjes waarvoor ik met plezier even naar de supermarkt fiets om iets te eten/drinken te halen waarvan ik weet dat ze dat ECHT lekker vinden, als kinderen die met zoveel achteloosheid iets bij mij of mijn man “bestellen” voor een simpele lunch (heb je keizerbroodjes? Ga je die dan nog halen?) dat ik sowieso geneigd ben om nee te zeggen.
Een schoondochter is dan weer een stapje nabijer dan een vriendje van 10, dus dan is het je knopen tellen of je in jouw relatie met dat meisje wilt investeren, desnoods alleen voor je zoon.
Ik heb een zoon van pas 10, maar komen zowel vriendjes waarvoor ik met plezier even naar de supermarkt fiets om iets te eten/drinken te halen waarvan ik weet dat ze dat ECHT lekker vinden, als kinderen die met zoveel achteloosheid iets bij mij of mijn man “bestellen” voor een simpele lunch (heb je keizerbroodjes? Ga je die dan nog halen?) dat ik sowieso geneigd ben om nee te zeggen.
Een schoondochter is dan weer een stapje nabijer dan een vriendje van 10, dus dan is het je knopen tellen of je in jouw relatie met dat meisje wilt investeren, desnoods alleen voor je zoon.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:35
Maar ik blijf gewoon niet snappen waarom het zo ingewikkeld is om je aan te passen naar een andere omgeving. Stoornissen en beperkingen of heel disfunctionele geïsoleerde opvoeding daargelaten. Maar als je ergens nieuw komt dan kijk je toch hoe het daar gaat, je observeert eens even en je doet gewoon mee? En een doorsnee kind komt toch bij buren, vriendjes, ooms en tantes enz?
Als 8 jarige is dat nog wat lastig. Ik ben weleens ergens wezen logeren waar ze om beurten in de keuken bij de wastafel ‘Hun gezicht, handen en onderkantje’ moesten wassen. Ik moest dat ook, bij mij mocht dan wel de deur dicht. Toen heb ik wel gezegd dat ik dat niet wilde en ging doen. Ik denk dat ik 11 was ofzo.
Maar als kind heb je toch, bij een normale opvoeding, wel door dat het op andere plekken anders gaat? Ik wist als heel klein meisje al dat het bij opa en oma anders ging en bij die oom en tante ook, en als puber dat je bij de ene ouders meneer, mevrouw en u moest zeggen en beleefd een kopje thee dronk aan tafel en bij de andere ouders zei je hun voornaam en hing je met sigaret en biertje onderuit op de bank. Bij het ene gezin werd niet gepraat aan tafel, bij het andere liep iedereen door elkaar en bij 1 vriendin was de moeder alleen s nachts wakker en daar stonden altijd lege wijnflessen. Ik vond dat soms wel vreemd maar het ging daar nou eenmaal zo.
Daar kom je toch niet op je 20e pas achter? Bij vriendinnen thuis gaan dingen toch ook anders? Bij één mocht geen zoetigheid op brood en kreeg je elke avond groentesap en rauwe groenten, bij de ander liep je zelf naar de koelkast. Enzovoorts.
Als 8 jarige is dat nog wat lastig. Ik ben weleens ergens wezen logeren waar ze om beurten in de keuken bij de wastafel ‘Hun gezicht, handen en onderkantje’ moesten wassen. Ik moest dat ook, bij mij mocht dan wel de deur dicht. Toen heb ik wel gezegd dat ik dat niet wilde en ging doen. Ik denk dat ik 11 was ofzo.
Maar als kind heb je toch, bij een normale opvoeding, wel door dat het op andere plekken anders gaat? Ik wist als heel klein meisje al dat het bij opa en oma anders ging en bij die oom en tante ook, en als puber dat je bij de ene ouders meneer, mevrouw en u moest zeggen en beleefd een kopje thee dronk aan tafel en bij de andere ouders zei je hun voornaam en hing je met sigaret en biertje onderuit op de bank. Bij het ene gezin werd niet gepraat aan tafel, bij het andere liep iedereen door elkaar en bij 1 vriendin was de moeder alleen s nachts wakker en daar stonden altijd lege wijnflessen. Ik vond dat soms wel vreemd maar het ging daar nou eenmaal zo.
Daar kom je toch niet op je 20e pas achter? Bij vriendinnen thuis gaan dingen toch ook anders? Bij één mocht geen zoetigheid op brood en kreeg je elke avond groentesap en rauwe groenten, bij de ander liep je zelf naar de koelkast. Enzovoorts.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:37
Mijn zoon heeft weleens ergens kibbeling besteld. Hij at bij een vriendje en ze aten kibbeling bij het brood. De volgende keer vroeg z’n moeder waar hij zin in had als tussendoortje en hij vroeg verwachtingsvol ‘ kibbeling?’ 
Hij was 9 ofzo. Hartelijk om gelachen. En die moeder heeft maar even uitgelegd dat ook zij dat niet standaard in huis hadden. Maar dat zijn kinderen
Hij was 9 ofzo. Hartelijk om gelachen. En die moeder heeft maar even uitgelegd dat ook zij dat niet standaard in huis hadden.
Maar dat zijn kinderen
vrijdag 29 mei 2020 om 09:49
Fijn dat jij normaal bent opgegroeid. Bij mij was het niet zo en er waren ook geen anderen om ons gezin aan te spiegelen want mijn ouders hadden ons best wel geïsoleerd. In mijn basisschooltijd ging ik vanaf de 4e klas naar een andere school waar mijn moeder nooit naar mee is geweest. Daarvan is er 1 meisje geweest dat een avond mee zou eten. Mijn moeder maakte nota bene een voorgerecht van grapefruit (super jaren 70 met van die losgesneden partjes die je moest uitlepelen). Dat meisje vond het veel te zuur en wilde er suiker op. MOCHT NIET. Mijn moeder vond dat als je zei dat je het niet lustte, je een schep extra kreeg, en deed dat ook bij bezoek. Gewoon ”opvoeden”.Th∅rdis schreef: ↑29-05-2020 09:35Maar ik blijf gewoon niet snappen waarom het zo ingewikkeld is om je aan te passen naar een andere omgeving. Stoornissen en beperkingen of heel disfunctionele geïsoleerde opvoeding daargelaten. Maar als je ergens nieuw komt dan kijk je toch hoe het daar gaat, je observeert eens even en je doet gewoon mee? En een doorsnee kind komt toch bij buren, vriendjes, ooms en tantes enz?
Als 8 jarige is dat nog wat lastig. Ik ben weleens ergens wezen logeren waar ze om beurten in de keuken bij de wastafel ‘Hun gezicht, handen en onderkantje’ moesten wassen. Ik moest dat ook, bij mij mocht dan wel de deur dicht. Toen heb ik wel gezegd dat ik dat niet wilde en ging doen. Ik denk dat ik 11 was ofzo.
Maar als kind heb je toch, bij een normale opvoeding, wel door dat het op andere plekken anders gaat? Ik wist als heel klein meisje al dat het bij opa en oma anders ging en bij die oom en tante ook, en als puber dat je bij de ene ouders meneer, mevrouw en u moest zeggen en beleefd een kopje thee dronk aan tafel en bij de andere ouders zei je hun voornaam en hing je met sigaret en biertje onderuit op de bank. Bij het ene gezin werd niet gepraat aan tafel, bij het andere liep iedereen door elkaar en bij 1 vriendin was de moeder alleen s nachts wakker en daar stonden altijd lege wijnflessen. Ik vond dat soms wel vreemd maar het ging daar nou eenmaal zo.
Daar kom je toch niet op je 20e pas achter? Bij vriendinnen thuis gaan dingen toch ook anders? Bij één mocht geen zoetigheid op brood en kreeg je elke avond groentesap en rauwe groenten, bij de ander liep je zelf naar de koelkast. Enzovoorts.
Kind raakte helemaal van streek, begon te huilen en wilde uiteindelijk acuut naar huis. Daarna jarenlang niemand meer mee laten eten.
Als ik het aparte gedrag van schoondochter van TO lees, dan kan daar van alles achter zitten. Dan zou ik zelf wel willen weten waar dat vandaan komt.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:52
Ik zeg nog: op disfunctionele opvoedingen en stoornissen enz na. Gelukkig is dat niet de meerderheid van de mensen. Want ik kan me goed voorstellen als je idd nergens komt en niets ziet dat je dat dan níet weet. Maar aan de andere kant: dan zul je ook niet met lijstjes met verbeterpunten komenblijmetmij schreef: ↑29-05-2020 09:49Fijn dat jij normaal bent opgegroeid. Bij mij was het niet zo en er waren ook geen anderen om ons gezin aan te spiegelen want mijn ouders hadden ons best wel geïsoleerd. In mijn basisschooltijd ging ik vanaf de 4e klas naar een andere school waar mijn moeder nooit naar mee is geweest. Daarvan is er 1 meisje geweest dat een avond mee zou eten. Mijn moeder maakte nota bene een voorgerecht van grapefruit (super jaren 70 met van die losgesneden partjes die je moest uitlepelen). Dat meisje vond het veel te zuur en wilde er suiker op. MOCHT NIET. Mijn moeder vond dat als je zei dat je het niet lustte, je een schep extra kreeg, en deed dat ook bij bezoek. Gewoon ”opvoeden”.
Kind raakte helemaal van streek, begon te huilen en wilde uiteindelijk acuut naar huis. Daarna jarenlang niemand meer mee laten eten.
Als ik het aparte gedrag van schoondochter van TO lees, dan kan daar van alles achter zitten. Dan zou ik zelf wel willen weten waar dat vandaan komt.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:55
Dat snap ik, en zo begon het bij dit jongetje ook, maar hij presteert het nu om vlak voor hij naar huis gaat, na 1,5 uur spelen nog specifiek om zo’n broodje te komen zeuren, zogenaamd met heel erg honger. Maar wel alleen voor een keizerbroodje; niet voor een boterham, kracker of beschuit.Th∅rdis schreef: ↑29-05-2020 09:37Mijn zoon heeft weleens ergens kibbeling besteld. Hij at bij een vriendje en ze aten kibbeling bij het brood. De volgende keer vroeg z’n moeder waar hij zin in had als tussendoortje en hij vroeg verwachtingsvol ‘ kibbeling?’
Hij was 9 ofzo. Hartelijk om gelachen. En die moeder heeft maar even uitgelegd dat ook zij dat niet standaard in huis hadden.
Het gekke is; hij blijft het proberen, en probeert ons er zelfs voor naar de winkel te sturen; dat maakt mijn weerstand wat groter...
Dus dan zeg ik vilein wat zijn moeder dan (ook) zegt; “zullen we even kijken of er nog iets in je broodtrommel zit”
.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:56
Nou daar zou ik als schoonmoeder allemaal geen behoefte aan hebben. Prima dat iemand zo zijn eigen worstelingen heeft in het volwassen worden, maar dat ga ik echt allemaal niet analyseren alleen omdat het iemand niet bevalt dat we al begonnen zijn met eten. Dan ben ik maar wat minder geliefd bij schoondochter en zoon. Want ook voor zoon zijn er grenzen in waar ik me in schik.blijmetmij schreef: ↑29-05-2020 09:49Fijn dat jij normaal bent opgegroeid. Bij mij was het niet zo en er waren ook geen anderen om ons gezin aan te spiegelen want mijn ouders hadden ons best wel geïsoleerd. In mijn basisschooltijd ging ik vanaf de 4e klas naar een andere school waar mijn moeder nooit naar mee is geweest. Daarvan is er 1 meisje geweest dat een avond mee zou eten. Mijn moeder maakte nota bene een voorgerecht van grapefruit (super jaren 70 met van die losgesneden partjes die je moest uitlepelen). Dat meisje vond het veel te zuur en wilde er suiker op. MOCHT NIET. Mijn moeder vond dat als je zei dat je het niet lustte, je een schep extra kreeg, en deed dat ook bij bezoek. Gewoon ”opvoeden”.
Kind raakte helemaal van streek, begon te huilen en wilde uiteindelijk acuut naar huis. Daarna jarenlang niemand meer mee laten eten.
Als ik het aparte gedrag van schoondochter van TO lees, dan kan daar van alles achter zitten. Dan zou ik zelf wel willen weten waar dat vandaan komt.
Wat jij beschrijft is je eigen weg in het loskomen van de ouders en daar moet iemand dan zelf mee aan de slag. Bijvoorbeeld als je merkt dat een lijstje met kritiekpunten buiten de werkomgeving niet goed landt.
vrijdag 29 mei 2020 om 09:58
Misschien juist wel, als je ouders dat altijd bij jou doen. Ze kan ook gewoon een verwend best zijn hoor, maar juist als het zoiets onlogisch is, vraag ik me af of ze dat ergens van kopieert.Th∅rdis schreef: ↑29-05-2020 09:52Ik zeg nog: op disfunctionele opvoedingen en stoornissen enz na. Gelukkig is dat niet de meerderheid van de mensen. Want ik kan me goed voorstellen als je idd nergens komt en niets ziet dat je dat dan níet weet. Maar aan de andere kant: dan zul je ook niet met lijstjes met verbeterpunten komen
vrijdag 29 mei 2020 om 10:00
Wat mij betreft is "door de week" blijven slapen wel een groot onderdeel van dit gedoe.
Ik doe het niet meer. Alleen tijdens vakanties of het weekend blijft de hele reutemeteut slapen door de week, maar niet meer als iedereen aan het werk/school/sport of weet ik wat moet.
In het weekend/vakantie is alles flexibeler, kan er met van alles geschoven worden. Geen probleem. Maar door de week doe ik niet meer.
Ik doe het niet meer. Alleen tijdens vakanties of het weekend blijft de hele reutemeteut slapen door de week, maar niet meer als iedereen aan het werk/school/sport of weet ik wat moet.
In het weekend/vakantie is alles flexibeler, kan er met van alles geschoven worden. Geen probleem. Maar door de week doe ik niet meer.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:05
Je moet zeker geen therapeut willen spelen. Je kan welrumforviva schreef: ↑29-05-2020 09:56Nou daar zou ik als schoonmoeder allemaal geen behoefte aan hebben. Prima dat iemand zo zijn eigen worstelingen heeft in het volwassen worden, maar dat ga ik echt allemaal niet analyseren alleen omdat het iemand niet bevalt dat we al begonnen zijn met eten. Dan ben ik maar wat minder geliefd bij schoondochter en zoon. Want ook voor zoon zijn er grenzen in waar ik me in schik.
Wat jij beschrijft is je eigen weg in het loskomen van de ouders en daar moet iemand dan zelf mee aan de slag. Bijvoorbeeld als je merkt dat een lijstje met kritiekpunten buiten de werkomgeving niet goed landt.
een ander leven voorleven, en een keertje samen naar de verschillen kijken om te laten zien dat het overal anders gaat. Voor mij zou dat al een eye opener geweest zijn waar ik, als ik er vragen over had mogen stellen, misschien heel veel van had kunnen opsteken. Maar misschien was ik daar op mijn 20e ook nog wel te jong voor geweest, en komt de zelfreflectie pas later...
Het hangt erg af van of je iemand vertrouwt en of er echt interesse is, denk ik.
Anders is het gewoon uitzitten tot ze beledigt verdwijnt, en blij zijn dat je zoon niet in zo’n verknipte wereld wordt meegesleurd.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:07
Dat kan ook gewoon heel verstandig zijn, en daarmee beter voor de relatie.Shuri schreef: ↑29-05-2020 10:00Wat mij betreft is "door de week" blijven slapen wel een groot onderdeel van dit gedoe.
Ik doe het niet meer. Alleen tijdens vakanties of het weekend blijft de hele reutemeteut slapen door de week, maar niet meer als iedereen aan het werk/school/sport of weet ik wat moet.
In het weekend/vakantie is alles flexibeler, kan er met van alles geschoven worden. Geen probleem. Maar door de week doe ik niet meer.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:12
Autisten houden meestal juist van vastigheidEllerlilalinne schreef: ↑27-05-2020 21:36TO je moet toch wat duidelijker zijn denk ik. Is dit het hele verhaal? Op wat voor manier zegt ze het/vraagt ze het? Kan je nog meer voorbeelden geven?
Misschien kan ze niet tegen andere gewoonten/verandering (autisme)? Als ze dat na 6 maanden ter spraken brengt vind ik dat niet heel raar. Waarom wil je er niet in mee gaan, is het principieel dat je dat niet wilt?
Ze blijft toch niet zomaar nu liever thuis? Je ziet je zoon nu ook minder.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:16
Denk je echt dat het in een werkomgeving wel goed ontvangen zou worden als je met een lijstje komt waar bijvoorbeeld opstaat: als ik te laat kom op een vergadering moet gewacht worden met starten tot ik er ben? Ik denk juist dat zij het in een werkomgeving ook erg lastig gaat krijgen met dat idee dat alles aan haar wensen aangepast moet worden. Daar kun je wel wegblijven als het niet veranderd wordt, maar dan krijg je ook geen salaris meer...rumforviva schreef: ↑29-05-2020 09:56Nou daar zou ik als schoonmoeder allemaal geen behoefte aan hebben. Prima dat iemand zo zijn eigen worstelingen heeft in het volwassen worden, maar dat ga ik echt allemaal niet analyseren alleen omdat het iemand niet bevalt dat we al begonnen zijn met eten. Dan ben ik maar wat minder geliefd bij schoondochter en zoon. Want ook voor zoon zijn er grenzen in waar ik me in schik.
Wat jij beschrijft is je eigen weg in het loskomen van de ouders en daar moet iemand dan zelf mee aan de slag. Bijvoorbeeld als je merkt dat een lijstje met kritiekpunten buiten de werkomgeving niet goed landt.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:16
Als ik dit allemaal zo lees (dit topic maar ook soortgelijke topics) ga ik t.z.t. ook die ‘regel’ introduceren. En wie het allemaal niet bevalt hoe wij leven in ons eigen huis, die zet maar een tent op in de achtertuin of blijft in zijn/haar eigen huis. Echt niet dat ik nog een 20-jarige ga bijschaven of analyseren. Of nog erger, een overleg ga voeren met de ouders van.Shuri schreef: ↑29-05-2020 10:00Wat mij betreft is "door de week" blijven slapen wel een groot onderdeel van dit gedoe.
Ik doe het niet meer. Alleen tijdens vakanties of het weekend blijft de hele reutemeteut slapen door de week, maar niet meer als iedereen aan het werk/school/sport of weet ik wat moet.
In het weekend/vakantie is alles flexibeler, kan er met van alles geschoven worden. Geen probleem. Maar door de week doe ik niet meer.
Moet er niet aan denken dat je vanaf het prille begin je al zo moet vouwen en plooien om iets van een ‘relatie’ te krijgen. Soms kun je maar beter vroeg accepteren dat het gewoon niet klikt. Hoef je nog steeds geen oorlog te voeren maar scheelt wel een hoop teleurstelling en ergernis.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:24
Haha! Nee, je hebt gelijk, bij mij op werk zou dit ook zeker afgestraft worden. En bij ons speelt anciënniteit ook zeker een rol. Je hoeft als stagiair echt niet te proberen alles te willen veranderen.Anna2208 schreef: ↑29-05-2020 10:16Denk je echt dat het in een werkomgeving wel goed ontvangen zou worden als je met een lijstje komt waar bijvoorbeeld opstaat: als ik te laat kom op een vergadering moet gewacht worden met starten tot ik er ben? Ik denk juist dat zij het in een werkomgeving ook erg lastig gaat krijgen met dat idee dat alles aan haar wensen aangepast moet worden. Daar kun je wel wegblijven als het niet veranderd wordt, maar dan krijg je ook geen salaris meer...
vrijdag 29 mei 2020 om 10:29
Als de stagiair in kwestie goede ideeën had, zou ik dit echt totaal geen punt vinden. Juist nieuwe mensen kunnen hele goede input leveren, omdat ze buiten de bestaande patronen denken. Zo jammer als dit niet aangemoedigd wordt.rumforviva schreef: ↑29-05-2020 10:24Haha! Nee, je hebt gelijk, bij mij op werk zou dit ook zeker afgestraft worden. En bij ons speelt anciënniteit ook zeker een rol. Je hoeft als stagiair echt niet te proberen alles te willen veranderen.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:43
Vraagje voor de degene die dat eisenpakket van schoondochter normaal vinden: welke eisen heb jij aan jouw schoonouders voorgelegd? En jouw partner aan jouw ouders? Hoe werd daarop gereageerd?
Maakt het nog uit of het schoonkinderen zijn of zou je dit ook normaal vinden als de vrienden van je kinderen met een lijstje komen, of de nieuwe vriend van je beste vriendin? En wat nou als iedere gast die je binnenlaat een ander wensenlijstje heeft en die lijstjes elkaar bijten?
Maakt het nog uit of het schoonkinderen zijn of zou je dit ook normaal vinden als de vrienden van je kinderen met een lijstje komen, of de nieuwe vriend van je beste vriendin? En wat nou als iedere gast die je binnenlaat een ander wensenlijstje heeft en die lijstjes elkaar bijten?
vrijdag 29 mei 2020 om 10:49
Dat is maar heel zelden het geval. De stagiair overziet vaak nog niet het geheel en begrijpt nog niet waarom sommige dingen gaan zoals ze gaan.
Maar inderdaad, een goed idee is een goed idee. Maar bij ons zou je dat wel met beleid moeten brengen en niet zo van, het is hier allemaal kut, ik wil het anders. C'est le ton qui fait la musique.
vrijdag 29 mei 2020 om 10:50
Ik vind het "eisenpakket" zeker niet normaal. Of eigenlijk vind ik er niets van want ik ken het eisenpakket niet eens. Dat schoondochter iets doet wat slecht valt bij TO, betekent alleen niet per se dat het een rotkind is.Beaudelaire schreef: ↑29-05-2020 10:43Vraagje voor de degene die dat eisenpakket van schoondochter normaal vinden: welke eisen heb jij aan jouw schoonouders voorgelegd? En jouw partner aan jouw ouders? Hoe werd daarop gereageerd?
Maakt het nog uit of het schoonkinderen zijn of zou je dit ook normaal vinden als de vrienden van je kinderen met een lijstje komen, of de nieuwe vriend van je beste vriendin? En wat nou als iedere gast die je binnenlaat een ander wensenlijstje heeft en die lijstjes elkaar bijten?
vrijdag 29 mei 2020 om 10:56
vrijdag 29 mei 2020 om 11:09
Het kan zijn dat ik daar overheen heb gelezen maar dat heeft TO toch niet tegen die schoondochter gezegd? Je mag vinden van iemand wat je wil lijkt mij. Je kunt het niet met iedereen goed vinden. Zolang je maar beschaafd blijft. TO heeft uitgelegd dat ze haar schoondochter helaas niet tegemoet kan komen, met redenen, maar ze heeft haar schoondochter niet de toegang ontzegt, ze is gewoon van harte welkom.
Ik wil ook weleens wat maar als de meerderheid daar anders over denkt, dan baal ik heus wel maar dan leg ik me daarbij neer. Het iets wat ik dan anders zou willen zien moet wel heel erg zijn wil ik besluiten dat ik die meerderheid dan ga ontlopen omdat ze het niet op mijn manier willen doen.
vrijdag 29 mei 2020 om 11:15
Ik heb meerdere keren stagiairs en afstudeerders onder mij gehad, die hele goede ideeën hadden, die ons enorm verder hielpen. Natuurlijk moet je dit op een bepaalde manier brengen, maar helaas ook wel meegemaakt dat het brengen op zich al niet geapprecieerd werd, omdat je je als nieuwkomer geacht wordt afwachtend op te stellen en aan te passen. Heel jammer vind ik dat en vaak een gemiste kans.rumforviva schreef: ↑29-05-2020 10:49Dat is maar heel zelden het geval. De stagiair overziet vaak nog niet het geheel en begrijpt nog niet waarom sommige dingen gaan zoals ze gaan.
Maar inderdaad, een goed idee is een goed idee. Maar bij ons zou je dat wel met beleid moeten brengen en niet zo van, het is hier allemaal kut, ik wil het anders. C'est le ton qui fait la musique.
vrijdag 29 mei 2020 om 11:16
Dingen van vergelijkbare aard. Het enige waarvan ik vond dat ze een punt had heb ik ook opgelost.
Ik heb hier niks aangedikt, anderen in het topic hebben onbedoeld een en ander wel uit zijn verband gerukt.
