Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld in ouders...
maandag 31 oktober 2011 om 11:55
Allereerst wil ik gewoon even van mij afschrijven. En verder zou ik ook graag input willen hebben van ouders, omdat ik misschien alles wel te veel alleen van mijn kant bekijk.
Zo'n 2,5 jaar geleden ben ik geemigreerd naar Italie. In NL voelde ik mij niet gelukkig, had heel vaak het "is dit het nu gevoel". Inmiddels hier mijn leven toch aardig op de rit. Vaste baan, samen met mijn Italiaanse vriend bezig een huis te kopen. Relatie gaat goed. En volgend jaar willen wij kijken of ik zwanger kan worden. Ik voel mij gelukkig!
Uiteraard snap ik dat het moeilijk is voor mijn ouders dat ik geemigreerd ben. Hoe moeilijk dat exact is, kan ik niet goed begrijpen, want tja ik heb zelf nog geen kinderen.
Maar wat mij verdriet doet is dat ze in die 2,5 jaar tijd hier nog maar 1 keer zijn geweest (ik heb ze de reis cadeau gedaan). En blijven hameren op dat ik maar beter naar NL kan komen om daar ons leven voort te zeten. Als ik dan zeg dat zowel vriend als ik inmiddels een vaste baan hebben, voor Italiaanse begrippen goed verdienen, een huis aan het kopen zijn etc dan lijkt dit niet door te dringen. Om eerlijk te zijn, vriend en ik zijn beiden 28, hebben wij geen zin om in NL weer van voor af aan te beginnen. En bovenal, ik voel mij hier goed.
Tuurlijk mis ik mijn familie wel eens. Een week geleden is mijn nichtje geboren en ik kan er pas eind november heen. Dat doet pijn, maar goed, daar heb ik voor gekozen. Maar het lijkt wel of mijn ouders dit soort momenten aangrijpen om mij naar NL te krijgen. Er zijn o.a. de volgende uitspraken gedaan:
" Ja dat weet je, als je in het buitenland woont, dan heb je dit nu eenmaal". "Bedenk je goed dat als jij ooit bevalt, het weken kan duren voordat wij naar Italie komen." "Nee we kunnen je niet iedere keer ophalen van het vliegveld, je mag kiezen de heen of terugweg". (ik ga gemiddeld 3 keer per jaar naar NL, dus iedere keer is overdreven, bovendien zijn mijn ouders gewoon thuis)
Daar komt bij dat ze het continu op het geld gooien. "het kost ons veel te veel om je op te halen, benzine is duur" (ik weet dat ze het best kunnen missen en anders betaal ik de helft) Toen ik zei dat zij het toch ook fijn vonden dat wij hen ophaalden en wegbrachten kreeg ik te horen "jullie wonen dichterbij de luchthaven, dus dan hoef je minder benzine te betalen". (ons gaat het niet om het geld, wij wilden mijn ouders het gemak "geven" van wegbrengen ophalen, ondanks dat wij er beiden vrij voor hebben gevraagd)
Ik krijg het gevoel dat ze het geld belangrijker vinden dan mij. Dat heb ik al eens aangegeven en dan zeggen ze dat dat niet zo is. Toch brengen zij iedere keer het onderwerp "geld" ter sprake.
Aan alle ouders/moeders: hoe zien jullie dit? MIsschien kunnen jullie mij een beetje uitleggen waar deze uitspraken o.a. vandaan komen bij mijn ouders. Ik denk dat ze het nog niet kunnen accepteren dat mijn leven nu in Italie is. Wat denken jullie? Tips om dit nogmaals ter sprake te brengen? Of kan ik het beste maar accepteren dat mijn ouders zo zijn? Maar waarom trappen ze zo na (o.a. die opmerking over als ik zal bevallen in de toekomst)?
Zo'n 2,5 jaar geleden ben ik geemigreerd naar Italie. In NL voelde ik mij niet gelukkig, had heel vaak het "is dit het nu gevoel". Inmiddels hier mijn leven toch aardig op de rit. Vaste baan, samen met mijn Italiaanse vriend bezig een huis te kopen. Relatie gaat goed. En volgend jaar willen wij kijken of ik zwanger kan worden. Ik voel mij gelukkig!
Uiteraard snap ik dat het moeilijk is voor mijn ouders dat ik geemigreerd ben. Hoe moeilijk dat exact is, kan ik niet goed begrijpen, want tja ik heb zelf nog geen kinderen.
Maar wat mij verdriet doet is dat ze in die 2,5 jaar tijd hier nog maar 1 keer zijn geweest (ik heb ze de reis cadeau gedaan). En blijven hameren op dat ik maar beter naar NL kan komen om daar ons leven voort te zeten. Als ik dan zeg dat zowel vriend als ik inmiddels een vaste baan hebben, voor Italiaanse begrippen goed verdienen, een huis aan het kopen zijn etc dan lijkt dit niet door te dringen. Om eerlijk te zijn, vriend en ik zijn beiden 28, hebben wij geen zin om in NL weer van voor af aan te beginnen. En bovenal, ik voel mij hier goed.
Tuurlijk mis ik mijn familie wel eens. Een week geleden is mijn nichtje geboren en ik kan er pas eind november heen. Dat doet pijn, maar goed, daar heb ik voor gekozen. Maar het lijkt wel of mijn ouders dit soort momenten aangrijpen om mij naar NL te krijgen. Er zijn o.a. de volgende uitspraken gedaan:
" Ja dat weet je, als je in het buitenland woont, dan heb je dit nu eenmaal". "Bedenk je goed dat als jij ooit bevalt, het weken kan duren voordat wij naar Italie komen." "Nee we kunnen je niet iedere keer ophalen van het vliegveld, je mag kiezen de heen of terugweg". (ik ga gemiddeld 3 keer per jaar naar NL, dus iedere keer is overdreven, bovendien zijn mijn ouders gewoon thuis)
Daar komt bij dat ze het continu op het geld gooien. "het kost ons veel te veel om je op te halen, benzine is duur" (ik weet dat ze het best kunnen missen en anders betaal ik de helft) Toen ik zei dat zij het toch ook fijn vonden dat wij hen ophaalden en wegbrachten kreeg ik te horen "jullie wonen dichterbij de luchthaven, dus dan hoef je minder benzine te betalen". (ons gaat het niet om het geld, wij wilden mijn ouders het gemak "geven" van wegbrengen ophalen, ondanks dat wij er beiden vrij voor hebben gevraagd)
Ik krijg het gevoel dat ze het geld belangrijker vinden dan mij. Dat heb ik al eens aangegeven en dan zeggen ze dat dat niet zo is. Toch brengen zij iedere keer het onderwerp "geld" ter sprake.
Aan alle ouders/moeders: hoe zien jullie dit? MIsschien kunnen jullie mij een beetje uitleggen waar deze uitspraken o.a. vandaan komen bij mijn ouders. Ik denk dat ze het nog niet kunnen accepteren dat mijn leven nu in Italie is. Wat denken jullie? Tips om dit nogmaals ter sprake te brengen? Of kan ik het beste maar accepteren dat mijn ouders zo zijn? Maar waarom trappen ze zo na (o.a. die opmerking over als ik zal bevallen in de toekomst)?
maandag 31 oktober 2011 om 12:05
Wat vervelend dat het zo moet lopen met je ouders,
Ik ben geen ouder dus kan daar niet veel over zeggen.Ik denk dat je ouders het heel fijn vind om hun kinderen dicht bij elkaar te hebben. Jij hebt gekozen voor een emigratie maar ik heb het idee dat ze dat nog niet geaccepteerd hebben.
Door steekjes onder water te geven (door middel van zulke opmerkingen) maakt het er niet beter op.
Ik denk dat het verstandig is om een goed gesprek aan te gaan. Volgens mij zit er verdriet tussen jullie (ouders zijn nog maar 1x bij mij thuis geweest) en at moet uitgesproken worden.
Vertel wat het met je doet als er zulke opmerkingen worden gemaakt. Is dat de bedoeling met die opmerkingen?
Heb ook begrip voor de situatie van je ouders.
Ik ben geen ouder dus kan daar niet veel over zeggen.Ik denk dat je ouders het heel fijn vind om hun kinderen dicht bij elkaar te hebben. Jij hebt gekozen voor een emigratie maar ik heb het idee dat ze dat nog niet geaccepteerd hebben.
Door steekjes onder water te geven (door middel van zulke opmerkingen) maakt het er niet beter op.
Ik denk dat het verstandig is om een goed gesprek aan te gaan. Volgens mij zit er verdriet tussen jullie (ouders zijn nog maar 1x bij mij thuis geweest) en at moet uitgesproken worden.
Vertel wat het met je doet als er zulke opmerkingen worden gemaakt. Is dat de bedoeling met die opmerkingen?
Heb ook begrip voor de situatie van je ouders.
Nee echt?
maandag 31 oktober 2011 om 12:07
Ik ben zelf moeder en vind dat je ouders je manipuleren. Als mijn kind gelukkig zou zijn in Italie zou ik daar blij om zijn. Proberen om zo vaak mogelijk op visite te gaan en zeker mijn kinderen ophalen op schiphol. Alhoewel... T is niet zo'n enorm lange vlucht, dus met de trein van Schiphol naar je ouders zou mss ook kunnen? Maar bij de rest vind ik dat ze erg flauw bezig zijn.
maandag 31 oktober 2011 om 12:10
Ze mogen het best niet leuk vinden dat je niet in Nederland woont, maar het elke keer inwrijven lijkt mij niet nodig. Zo te horen hebben jullie het prima voor elkaar, wat kan een moeder zich nog meer wensen?
Valt er niet (nogmaals) met ze te praten? Zodat je erachter komt waar het nou het meeste steekt? Lijkt mij toch niet dat geld de werkelijke reden is, maar dan moeten ze dat toch eerlijk kunnen zeggen?
Valt er niet (nogmaals) met ze te praten? Zodat je erachter komt waar het nou het meeste steekt? Lijkt mij toch niet dat geld de werkelijke reden is, maar dan moeten ze dat toch eerlijk kunnen zeggen?
maandag 31 oktober 2011 om 12:13
Ja ik ben sowieso van plan om nog eens goed met ze te praten. Dat doe ik als ik eind deze maand een weekendje daar ben. Hopelijk komen we dan weer wat dichter bij elkaar.
Bij mij zit er in ieder geval verdriet. Ik wil graag zoveel mogelijk bij mijn familie zijn als ik in NL ben, en ik hoop dat zij dat ook willen. Daarom snap ik ook niet dat ze zeggen "neem de trein maar". Tuurlijk kan ik de trein nemen, dat op zich is geen probleem natuurlijk. Het is meer de reden erachter.
Ik zou bijv zelf voor 100 euro minder ook op Duitsland kunnen vliegen en dat geld wat ik over zou houden van de tickets bij de benzine kunnen doen. Maar nee, ze hebben geen zin om heen en weer te rijden, kost geld.
Dit vind ik allemaal zo jammer. Ik heb maar 1 paar ouders, en op een dag zullen ze er niet meer zijn. Tot die tijd wil ik leuke dingen met ze doen, zou ik het fijn vinden als ze wat vaker hier zouden komen. Maar op deze manier geeft het zoveel stress en ontneemt het mij alle plezier om naar mijn eigen familie te gaan.
Bij mij zit er in ieder geval verdriet. Ik wil graag zoveel mogelijk bij mijn familie zijn als ik in NL ben, en ik hoop dat zij dat ook willen. Daarom snap ik ook niet dat ze zeggen "neem de trein maar". Tuurlijk kan ik de trein nemen, dat op zich is geen probleem natuurlijk. Het is meer de reden erachter.
Ik zou bijv zelf voor 100 euro minder ook op Duitsland kunnen vliegen en dat geld wat ik over zou houden van de tickets bij de benzine kunnen doen. Maar nee, ze hebben geen zin om heen en weer te rijden, kost geld.
Dit vind ik allemaal zo jammer. Ik heb maar 1 paar ouders, en op een dag zullen ze er niet meer zijn. Tot die tijd wil ik leuke dingen met ze doen, zou ik het fijn vinden als ze wat vaker hier zouden komen. Maar op deze manier geeft het zoveel stress en ontneemt het mij alle plezier om naar mijn eigen familie te gaan.
maandag 31 oktober 2011 om 12:15
Zelf ben ik moeder een dochter die naar Zwitserland is verhuist. Ik ga zeker elk jaar een keer naar haar toe (dit jaar toevallig 2 x). Omdat zij beide een hele drukke baan hebben, is de mogelijkheid er niet voor hen elke keer naar Nederland te komen.
Geld heb ik er graag voor over om naar haar toe te reizen, ik ga meestal met de trein (10 uur) en dat is prima te doen.
Als zij naar Nederland komen, komen ze met de auto samen.
Geld heb ik er graag voor over om naar haar toe te reizen, ik ga meestal met de trein (10 uur) en dat is prima te doen.
Als zij naar Nederland komen, komen ze met de auto samen.
maandag 31 oktober 2011 om 12:16
maandag 31 oktober 2011 om 12:16
Ik ben ook ouder en ik vind dat jouw ouders maar tamelijk naar doen.
In plaats dat zij blij zijn dat jij je geluk hebt gevonden, lopen zij maar een beetje moeilijk te doen.
De wereld is heel veel kleiner geworden en in Italie ben je zo voor weinig geld. Blijkbaar is dit nog niet helemaal doorgedrongen in het dorp van jouw ouders.
Over ophalen en wegbrengen zou ik zelf geen discussies aangaan. Graag of niet, je komt toch wel op het vliegveld.
In plaats dat zij blij zijn dat jij je geluk hebt gevonden, lopen zij maar een beetje moeilijk te doen.
De wereld is heel veel kleiner geworden en in Italie ben je zo voor weinig geld. Blijkbaar is dit nog niet helemaal doorgedrongen in het dorp van jouw ouders.
Over ophalen en wegbrengen zou ik zelf geen discussies aangaan. Graag of niet, je komt toch wel op het vliegveld.
maandag 31 oktober 2011 om 12:16
Hier heel herkenbaar. Mijn zus woont in het buitenland.
Mijn ouders, nu alleen nog maar moeder, ziet mijn zus eens per jaar. Beiden doen er niet veel aan om elkaar vaker te zien en vooral voor zus heel logisch omdat ze daar haar werk ed heeft en niet voor niets uit nederland vertrokken is.
Toen mijn zus haar oudste kreeg en naar Nederland kwam had mijn moeder stiekem een doop geregeld omdat zij wilde dat haar kleinkind gedoopt zou worden. Hier heeft mijn zus dus een stokje voor gestoken.
Wat ik herken van jouw ouders in mijn moeder is het gemanipuleer. Maak er korte metten mee door heel duidelijk je grenzen aan te geven en accepteer dat zij anders denken en handelen.
Zelf woon ik in Nederland maar zelfs 2 uur te rijden was nog te veel. Nu is mijn moeder erg oud en vind ik het logisch maar toen zij en mijn vader jonger waren kwamen ze misschien 2 a 3 keer per jaar.
Misschien vinden jouw ouders het (ook) heel normaal dat de kinderen "thuis" komen en niet andersom.
Mijn ouders, nu alleen nog maar moeder, ziet mijn zus eens per jaar. Beiden doen er niet veel aan om elkaar vaker te zien en vooral voor zus heel logisch omdat ze daar haar werk ed heeft en niet voor niets uit nederland vertrokken is.
Toen mijn zus haar oudste kreeg en naar Nederland kwam had mijn moeder stiekem een doop geregeld omdat zij wilde dat haar kleinkind gedoopt zou worden. Hier heeft mijn zus dus een stokje voor gestoken.
Wat ik herken van jouw ouders in mijn moeder is het gemanipuleer. Maak er korte metten mee door heel duidelijk je grenzen aan te geven en accepteer dat zij anders denken en handelen.
Zelf woon ik in Nederland maar zelfs 2 uur te rijden was nog te veel. Nu is mijn moeder erg oud en vind ik het logisch maar toen zij en mijn vader jonger waren kwamen ze misschien 2 a 3 keer per jaar.
Misschien vinden jouw ouders het (ook) heel normaal dat de kinderen "thuis" komen en niet andersom.
maandag 31 oktober 2011 om 12:17
Ik vind het ook niet leuk klinken hoor, zoals jouw ouders reageren. Tuurlijk, het is te begrijpen dat ze het niet leuk vinden dat je nu zo ver weg zit, maar dan moeten ze dat gewoon zeggen, en niet zo manipulatief bezig zijn.
Ik denk wel dat ik het nog eens ter sprake zou brengen, en zeggen dat het echt niet leuk is om steeds dezelfde dingen te moeten horen, dat je leven nu daar is en dat hun gedrag er nu niet bepaald voor zorgt dat jullie graag dichterbij ze zouden willen zijn.
Zelf heb ik ook een tijd in Italië gewoond, en ik herken het gedrag wel een beetje, mijn moeder heeft/had er ook een handje van.
Ik denk wel dat ik het nog eens ter sprake zou brengen, en zeggen dat het echt niet leuk is om steeds dezelfde dingen te moeten horen, dat je leven nu daar is en dat hun gedrag er nu niet bepaald voor zorgt dat jullie graag dichterbij ze zouden willen zijn.
Zelf heb ik ook een tijd in Italië gewoond, en ik herken het gedrag wel een beetje, mijn moeder heeft/had er ook een handje van.
maandag 31 oktober 2011 om 12:17
Ik ben ook geen ouder, maar jouw beslissing om te emigreren wordt niet geaccepteerd. En wat een nare steken onder water zeg. Ze laten erg duidelijk merken met hun opmerkingen dat jij zogenaamd veel van Nederland mist. Ik vind dat je als ouder de keuze van je kind dient te respecteren. Dat het niet in hun straatje ligt is erg vervelend.
Mijn vriendin is geëmigreerd naar Amerika, heeft geen vakantiedagen en geen geld om tickets te kopen, net als haar ouders die niet vermogend zijn en pas 1 keer naar Amerika zijn geweest in tien jaar tijd. Maar hun relatie is geweldig door respect van beide kanten. En met skype, FB en hyves hebben ze bijna dagelijks contact.
Ik weet niet hoe goed jouw ouders bij kas zitten, maar als je ver van te voren boekt zijn tickets best betaalbaar. Maar goed, ik ken niet hun situatie.
Een goed gepsrek is nodig, maar als het niet helpt zou ik me er bij neerleggen. Jij hebt tenminste meer zon:-) en woont in een prachtig land.
Mijn vriendin is geëmigreerd naar Amerika, heeft geen vakantiedagen en geen geld om tickets te kopen, net als haar ouders die niet vermogend zijn en pas 1 keer naar Amerika zijn geweest in tien jaar tijd. Maar hun relatie is geweldig door respect van beide kanten. En met skype, FB en hyves hebben ze bijna dagelijks contact.
Ik weet niet hoe goed jouw ouders bij kas zitten, maar als je ver van te voren boekt zijn tickets best betaalbaar. Maar goed, ik ken niet hun situatie.
Een goed gepsrek is nodig, maar als het niet helpt zou ik me er bij neerleggen. Jij hebt tenminste meer zon:-) en woont in een prachtig land.
maandag 31 oktober 2011 om 12:19
Trouwens, als mijn dochter later naar Italië zou willen, dan zou ik haar geen strobreed in de weg leggen. Je bent er zo. Bovendien is het een fantastisch land, niet erg om dus regelmatig even heen te gaan, op familiebezoek.
Dat snap ik ook niet van je ouders. Ze kunnen er ook de voordelen van inzien.
Dat snap ik ook niet van je ouders. Ze kunnen er ook de voordelen van inzien.
maandag 31 oktober 2011 om 12:19
quote:bosaapje schreef op 31 oktober 2011 @ 12:16:
Hier heel herkenbaar. Mijn zus woont in het buitenland.
Mijn ouders, nu alleen nog maar moeder, ziet mijn zus eens per jaar. Beiden doen er niet veel aan om elkaar vaker te zien en vooral voor zus heel logisch omdat ze daar haar werk ed heeft en niet voor niets uit nederland vertrokken is.
Toen mijn zus haar oudste kreeg en naar Nederland kwam had mijn moeder stiekem een doop geregeld omdat zij wilde dat haar kleinkind gedoopt zou worden. Hier heeft mijn zus dus een stokje voor gestoken.
Wat ik herken van jouw ouders in mijn moeder is het gemanipuleer. Maak er korte metten mee door heel duidelijk je grenzen aan te geven en accepteer dat zij anders denken en handelen.
Zelf woon ik in Nederland maar zelfs 2 uur te rijden was nog te veel. Nu is mijn moeder erg oud en vind ik het logisch maar toen zij en mijn vader jonger waren kwamen ze misschien 2 a 3 keer per jaar.
Misschien vinden jouw ouders het (ook) heel normaal dat de kinderen "thuis" komen en niet andersom.Dit herken ik wel een beetje. Ondanks dat de relatie met mijn ouders goed was toen ik in NL woonde, hebben ze altijd wel een beetje het idee dat de kinderen achter de ouders aan moeten lopen. Als ik niet belde, belden zij ook niet. Dat heb ik ze toen ook wel eens gezegd en kreeg als antwoord "jullie kunnen beter je ouders bellen, want je hebt maar 1 paar ouders, wij hebben 3 kinderen, dus als wij moeten bellen, en achter iedereen aan moeten lopen, hebben wij geen tijd meer voor onszelf."
Hier heel herkenbaar. Mijn zus woont in het buitenland.
Mijn ouders, nu alleen nog maar moeder, ziet mijn zus eens per jaar. Beiden doen er niet veel aan om elkaar vaker te zien en vooral voor zus heel logisch omdat ze daar haar werk ed heeft en niet voor niets uit nederland vertrokken is.
Toen mijn zus haar oudste kreeg en naar Nederland kwam had mijn moeder stiekem een doop geregeld omdat zij wilde dat haar kleinkind gedoopt zou worden. Hier heeft mijn zus dus een stokje voor gestoken.
Wat ik herken van jouw ouders in mijn moeder is het gemanipuleer. Maak er korte metten mee door heel duidelijk je grenzen aan te geven en accepteer dat zij anders denken en handelen.
Zelf woon ik in Nederland maar zelfs 2 uur te rijden was nog te veel. Nu is mijn moeder erg oud en vind ik het logisch maar toen zij en mijn vader jonger waren kwamen ze misschien 2 a 3 keer per jaar.
Misschien vinden jouw ouders het (ook) heel normaal dat de kinderen "thuis" komen en niet andersom.Dit herken ik wel een beetje. Ondanks dat de relatie met mijn ouders goed was toen ik in NL woonde, hebben ze altijd wel een beetje het idee dat de kinderen achter de ouders aan moeten lopen. Als ik niet belde, belden zij ook niet. Dat heb ik ze toen ook wel eens gezegd en kreeg als antwoord "jullie kunnen beter je ouders bellen, want je hebt maar 1 paar ouders, wij hebben 3 kinderen, dus als wij moeten bellen, en achter iedereen aan moeten lopen, hebben wij geen tijd meer voor onszelf."
maandag 31 oktober 2011 om 12:20
Echt, vertel hoe jij je voelt! geef aan waarom je bepaalde dingen doet en dat het je steeds meer stress geeft om naar je eigen familie te gaan. dat het door die stress je plezier ontneemt om naar je familie te gaan.
Misschien er een telefoontje aan wagen of wil je liever face-to-face gesprek?
Misschien er een telefoontje aan wagen of wil je liever face-to-face gesprek?
Nee echt?
maandag 31 oktober 2011 om 12:22
Twee jaar geleden heeft mijn moeder een laptop gekocht en een cursus gevolgt. Nu wordt er wel eens geskypt maar ook dat is (vaak) teveel.
Mijn zus moet maar bellen, is veel gemakkelijker. Zus doet dat uiteraard niet want dat kost handen vol geld en Skype is nog altijd gratis.
Ik herken veel in jouw ouders IG. Ook de moeite om naar het vliegveld te rijden als de fam kwam. Gelukkig vonden mijn broer en ik het nooit een probleem.
Star vasthouden aan de boodschappen die altijd gedaan worden en dat er 4 mensen komen die anders eten, anders drinken wordt niet op gerekend dus moeten ze zelf (dat is geen ramp) boodschappen doen en het ook zelf betalen!
Mijn zus moet maar bellen, is veel gemakkelijker. Zus doet dat uiteraard niet want dat kost handen vol geld en Skype is nog altijd gratis.
Ik herken veel in jouw ouders IG. Ook de moeite om naar het vliegveld te rijden als de fam kwam. Gelukkig vonden mijn broer en ik het nooit een probleem.
Star vasthouden aan de boodschappen die altijd gedaan worden en dat er 4 mensen komen die anders eten, anders drinken wordt niet op gerekend dus moeten ze zelf (dat is geen ramp) boodschappen doen en het ook zelf betalen!
maandag 31 oktober 2011 om 12:22
quote:Nammma schreef op 31 oktober 2011 @ 12:15:
Zelf ben ik moeder een dochter die naar Zwitserland is verhuist. Ik ga zeker elk jaar een keer naar haar toe (dit jaar toevallig 2 x). Omdat zij beide een hele drukke baan hebben, is de mogelijkheid er niet voor hen elke keer naar Nederland te komen.
Geld heb ik er graag voor over om naar haar toe te reizen, ik ga meestal met de trein (10 uur) en dat is prima te doen.
Als zij naar Nederland komen, komen ze met de auto samen.
Fijn! Zo zou ik het ook graag zien. Vriend en ik zijn beiden super druk. Hij werkt 6 dagen in de week, ik 5, maar het huishouden op zaterdag doe ik dus ook alleen zodat we zondag beiden vrij zijn. Mijn ouders zijn bijna met pensioen en werken slechts 2 dagen in de week. Zij zouden dus meer mogelijkheden hebben om hier te komen.
Mijn moeder is o.a. bang dat als wij straks kinderen hebben minder naar NL gaan en ze ons minder zien. Dat zal waarschijnlijk zo zijn, maar ze kunnen ook hier komen denk ik dan.
Zelf ben ik moeder een dochter die naar Zwitserland is verhuist. Ik ga zeker elk jaar een keer naar haar toe (dit jaar toevallig 2 x). Omdat zij beide een hele drukke baan hebben, is de mogelijkheid er niet voor hen elke keer naar Nederland te komen.
Geld heb ik er graag voor over om naar haar toe te reizen, ik ga meestal met de trein (10 uur) en dat is prima te doen.
Als zij naar Nederland komen, komen ze met de auto samen.
Fijn! Zo zou ik het ook graag zien. Vriend en ik zijn beiden super druk. Hij werkt 6 dagen in de week, ik 5, maar het huishouden op zaterdag doe ik dus ook alleen zodat we zondag beiden vrij zijn. Mijn ouders zijn bijna met pensioen en werken slechts 2 dagen in de week. Zij zouden dus meer mogelijkheden hebben om hier te komen.
Mijn moeder is o.a. bang dat als wij straks kinderen hebben minder naar NL gaan en ze ons minder zien. Dat zal waarschijnlijk zo zijn, maar ze kunnen ook hier komen denk ik dan.
maandag 31 oktober 2011 om 12:27
Nee ik ga het gesprek liever face to face aan. Heb er vorige week een telefoontje aan gewaagd en dat verliep niet goed. Ik denk dat zij ook even tijd nodig hebben om af te koelen. (net als ik)
Helaas is mijn zus ook knetterdruk met werk en 2 kinderen en is mijn broer net vader geworden, dus verblijf ik bij mijn ouders.
Helaas is mijn zus ook knetterdruk met werk en 2 kinderen en is mijn broer net vader geworden, dus verblijf ik bij mijn ouders.
maandag 31 oktober 2011 om 12:27
Allereerst: wat heerlijk voor je dat je het zo op de rit hebt in Italië!
Verder vind ik ook dat je ouders vrij naar doen. Ik ben zelf nog jong maar ik kan me er niets bij voorstellen dat mijn ouders zo zouden doen. Ik denk dat zij het juist als excuus zouden zien om lekker vaak weg te gaan (naar mij toe). Toen ik zelf een paar maanden zeer ver weg van huis was zijn zij mij komen opzoeken en dat was janken geblazen bij aankomst. Ik kan me dus het gemis heel goed voorstellen.
Ik zou een goed gesprek aan gaan met je ouders, vanuit jezelf praten en aangeven wat het met jou doet. Probeer ze niet van dingen te beschuldigen, maar te zeggen dat jij het moeilijk vindt.
Verder vind ik ook dat je ouders vrij naar doen. Ik ben zelf nog jong maar ik kan me er niets bij voorstellen dat mijn ouders zo zouden doen. Ik denk dat zij het juist als excuus zouden zien om lekker vaak weg te gaan (naar mij toe). Toen ik zelf een paar maanden zeer ver weg van huis was zijn zij mij komen opzoeken en dat was janken geblazen bij aankomst. Ik kan me dus het gemis heel goed voorstellen.
Ik zou een goed gesprek aan gaan met je ouders, vanuit jezelf praten en aangeven wat het met jou doet. Probeer ze niet van dingen te beschuldigen, maar te zeggen dat jij het moeilijk vindt.
maandag 31 oktober 2011 om 12:30
@ Bosaapje. Ik weet niet waar je zus precies woont, maar hier zijn nu veel telefoon providers die redelijk goedkoop bellen naar het buitenland aanbieden. Ik betaal slechts 16 cent per gesprek (vast nummer) naar alle Europese landen. En het abbonement kost 30 euro per maand, inclusief ADSL. Wie weet is er ook zoiets in het land waar je zus woont, of voor je moeder in NL.
maandag 31 oktober 2011 om 12:32
Ik zou zeggen hoe je je voelt, maar ik zou niet alle details erbij halen zoals het halen/brengen vliegveld. Dan krijg je alleen maar daar discussie over. (en los daarvan, je stapt toch met hetzelfde gemak in de trein/bus, ik weet niet hoe jouw ouders zijn, maar de mijne zien 'even afzetten' echt als een onderneming, willen te vroeg weg, stress etc.)
maandag 31 oktober 2011 om 12:33
quote:italiagirl schreef op 31 oktober 2011 @ 12:19:
[...]
Dit herken ik wel een beetje. Ondanks dat de relatie met mijn ouders goed was toen ik in NL woonde, hebben ze altijd wel een beetje het idee dat de kinderen achter de ouders aan moeten lopen. Als ik niet belde, belden zij ook niet. Dat heb ik ze toen ook wel eens gezegd en kreeg als antwoord "jullie kunnen beter je ouders bellen, want je hebt maar 1 paar ouders, wij hebben 3 kinderen, dus als wij moeten bellen, en achter iedereen aan moeten lopen, hebben wij geen tijd meer voor onszelf."
Hier spreekt je moeder zichzelf wel erg tegen he. Dus als jullie bellen is het niet druk en hebben ze nog wel tijd voor hunzelf?
Ik zou het je moeder héél duidelijk maken dat je die steken onder water zat bent. En als jouw moeder een beetje op de mijne lijkt (en daar lijkt het wel op) krijg je te horen dat ze nooit wat mag zeggen.
Ik woon zelf wel in Nederland maar 2, 2.5 uur rijden bij mijn ouders vandaan. En ik heb ook zo'n zeikerd thuis. Ik moet altijd maar komen, ik moet altijd maar bellen. Altijd verwijten, het is nooit goed.
En ik vind je ouders maar knieperds. Het mag verdorie ook niks kosten he. Geen geld, geen tijd en vooral geen moeite. Lekker dan. Wat hebben ze toch veel over voor hun dochter. Je niet eens van Schiphol ophalen
Ik wens je dus heel veel sterkte als je hier bent.
[...]
Dit herken ik wel een beetje. Ondanks dat de relatie met mijn ouders goed was toen ik in NL woonde, hebben ze altijd wel een beetje het idee dat de kinderen achter de ouders aan moeten lopen. Als ik niet belde, belden zij ook niet. Dat heb ik ze toen ook wel eens gezegd en kreeg als antwoord "jullie kunnen beter je ouders bellen, want je hebt maar 1 paar ouders, wij hebben 3 kinderen, dus als wij moeten bellen, en achter iedereen aan moeten lopen, hebben wij geen tijd meer voor onszelf."
Hier spreekt je moeder zichzelf wel erg tegen he. Dus als jullie bellen is het niet druk en hebben ze nog wel tijd voor hunzelf?
Ik zou het je moeder héél duidelijk maken dat je die steken onder water zat bent. En als jouw moeder een beetje op de mijne lijkt (en daar lijkt het wel op) krijg je te horen dat ze nooit wat mag zeggen.
Ik woon zelf wel in Nederland maar 2, 2.5 uur rijden bij mijn ouders vandaan. En ik heb ook zo'n zeikerd thuis. Ik moet altijd maar komen, ik moet altijd maar bellen. Altijd verwijten, het is nooit goed.
En ik vind je ouders maar knieperds. Het mag verdorie ook niks kosten he. Geen geld, geen tijd en vooral geen moeite. Lekker dan. Wat hebben ze toch veel over voor hun dochter. Je niet eens van Schiphol ophalen
Ik wens je dus heel veel sterkte als je hier bent.