Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld in ouders...
maandag 31 oktober 2011 om 11:55
Allereerst wil ik gewoon even van mij afschrijven. En verder zou ik ook graag input willen hebben van ouders, omdat ik misschien alles wel te veel alleen van mijn kant bekijk.
Zo'n 2,5 jaar geleden ben ik geemigreerd naar Italie. In NL voelde ik mij niet gelukkig, had heel vaak het "is dit het nu gevoel". Inmiddels hier mijn leven toch aardig op de rit. Vaste baan, samen met mijn Italiaanse vriend bezig een huis te kopen. Relatie gaat goed. En volgend jaar willen wij kijken of ik zwanger kan worden. Ik voel mij gelukkig!
Uiteraard snap ik dat het moeilijk is voor mijn ouders dat ik geemigreerd ben. Hoe moeilijk dat exact is, kan ik niet goed begrijpen, want tja ik heb zelf nog geen kinderen.
Maar wat mij verdriet doet is dat ze in die 2,5 jaar tijd hier nog maar 1 keer zijn geweest (ik heb ze de reis cadeau gedaan). En blijven hameren op dat ik maar beter naar NL kan komen om daar ons leven voort te zeten. Als ik dan zeg dat zowel vriend als ik inmiddels een vaste baan hebben, voor Italiaanse begrippen goed verdienen, een huis aan het kopen zijn etc dan lijkt dit niet door te dringen. Om eerlijk te zijn, vriend en ik zijn beiden 28, hebben wij geen zin om in NL weer van voor af aan te beginnen. En bovenal, ik voel mij hier goed.
Tuurlijk mis ik mijn familie wel eens. Een week geleden is mijn nichtje geboren en ik kan er pas eind november heen. Dat doet pijn, maar goed, daar heb ik voor gekozen. Maar het lijkt wel of mijn ouders dit soort momenten aangrijpen om mij naar NL te krijgen. Er zijn o.a. de volgende uitspraken gedaan:
" Ja dat weet je, als je in het buitenland woont, dan heb je dit nu eenmaal". "Bedenk je goed dat als jij ooit bevalt, het weken kan duren voordat wij naar Italie komen." "Nee we kunnen je niet iedere keer ophalen van het vliegveld, je mag kiezen de heen of terugweg". (ik ga gemiddeld 3 keer per jaar naar NL, dus iedere keer is overdreven, bovendien zijn mijn ouders gewoon thuis)
Daar komt bij dat ze het continu op het geld gooien. "het kost ons veel te veel om je op te halen, benzine is duur" (ik weet dat ze het best kunnen missen en anders betaal ik de helft) Toen ik zei dat zij het toch ook fijn vonden dat wij hen ophaalden en wegbrachten kreeg ik te horen "jullie wonen dichterbij de luchthaven, dus dan hoef je minder benzine te betalen". (ons gaat het niet om het geld, wij wilden mijn ouders het gemak "geven" van wegbrengen ophalen, ondanks dat wij er beiden vrij voor hebben gevraagd)
Ik krijg het gevoel dat ze het geld belangrijker vinden dan mij. Dat heb ik al eens aangegeven en dan zeggen ze dat dat niet zo is. Toch brengen zij iedere keer het onderwerp "geld" ter sprake.
Aan alle ouders/moeders: hoe zien jullie dit? MIsschien kunnen jullie mij een beetje uitleggen waar deze uitspraken o.a. vandaan komen bij mijn ouders. Ik denk dat ze het nog niet kunnen accepteren dat mijn leven nu in Italie is. Wat denken jullie? Tips om dit nogmaals ter sprake te brengen? Of kan ik het beste maar accepteren dat mijn ouders zo zijn? Maar waarom trappen ze zo na (o.a. die opmerking over als ik zal bevallen in de toekomst)?
Zo'n 2,5 jaar geleden ben ik geemigreerd naar Italie. In NL voelde ik mij niet gelukkig, had heel vaak het "is dit het nu gevoel". Inmiddels hier mijn leven toch aardig op de rit. Vaste baan, samen met mijn Italiaanse vriend bezig een huis te kopen. Relatie gaat goed. En volgend jaar willen wij kijken of ik zwanger kan worden. Ik voel mij gelukkig!
Uiteraard snap ik dat het moeilijk is voor mijn ouders dat ik geemigreerd ben. Hoe moeilijk dat exact is, kan ik niet goed begrijpen, want tja ik heb zelf nog geen kinderen.
Maar wat mij verdriet doet is dat ze in die 2,5 jaar tijd hier nog maar 1 keer zijn geweest (ik heb ze de reis cadeau gedaan). En blijven hameren op dat ik maar beter naar NL kan komen om daar ons leven voort te zeten. Als ik dan zeg dat zowel vriend als ik inmiddels een vaste baan hebben, voor Italiaanse begrippen goed verdienen, een huis aan het kopen zijn etc dan lijkt dit niet door te dringen. Om eerlijk te zijn, vriend en ik zijn beiden 28, hebben wij geen zin om in NL weer van voor af aan te beginnen. En bovenal, ik voel mij hier goed.
Tuurlijk mis ik mijn familie wel eens. Een week geleden is mijn nichtje geboren en ik kan er pas eind november heen. Dat doet pijn, maar goed, daar heb ik voor gekozen. Maar het lijkt wel of mijn ouders dit soort momenten aangrijpen om mij naar NL te krijgen. Er zijn o.a. de volgende uitspraken gedaan:
" Ja dat weet je, als je in het buitenland woont, dan heb je dit nu eenmaal". "Bedenk je goed dat als jij ooit bevalt, het weken kan duren voordat wij naar Italie komen." "Nee we kunnen je niet iedere keer ophalen van het vliegveld, je mag kiezen de heen of terugweg". (ik ga gemiddeld 3 keer per jaar naar NL, dus iedere keer is overdreven, bovendien zijn mijn ouders gewoon thuis)
Daar komt bij dat ze het continu op het geld gooien. "het kost ons veel te veel om je op te halen, benzine is duur" (ik weet dat ze het best kunnen missen en anders betaal ik de helft) Toen ik zei dat zij het toch ook fijn vonden dat wij hen ophaalden en wegbrachten kreeg ik te horen "jullie wonen dichterbij de luchthaven, dus dan hoef je minder benzine te betalen". (ons gaat het niet om het geld, wij wilden mijn ouders het gemak "geven" van wegbrengen ophalen, ondanks dat wij er beiden vrij voor hebben gevraagd)
Ik krijg het gevoel dat ze het geld belangrijker vinden dan mij. Dat heb ik al eens aangegeven en dan zeggen ze dat dat niet zo is. Toch brengen zij iedere keer het onderwerp "geld" ter sprake.
Aan alle ouders/moeders: hoe zien jullie dit? MIsschien kunnen jullie mij een beetje uitleggen waar deze uitspraken o.a. vandaan komen bij mijn ouders. Ik denk dat ze het nog niet kunnen accepteren dat mijn leven nu in Italie is. Wat denken jullie? Tips om dit nogmaals ter sprake te brengen? Of kan ik het beste maar accepteren dat mijn ouders zo zijn? Maar waarom trappen ze zo na (o.a. die opmerking over als ik zal bevallen in de toekomst)?
maandag 31 oktober 2011 om 12:37
@ Ratteke. Ja idd die opmerking van mijn moeder heb ik ook nooit begrepen. Het kost iddnet zoveel tijd als ik bel, of wanneer zij bellen.
En die opmerkingen als "Ik mag ook nooit wat zeggen. Als ik wat zeg is het nooit goed. In het vervolg zeg ik wel niets meer" heb ik al zooooo vaak gehoord.
Ergens hoop ik dat mijn bezoek gewoon nog leuk wordt. Uiteindelijk ga ik voor mijn broer en mijn pas geboren nichtje, en ik ben niet van plan om dat plezier daarover te laten verzieken. Maar fijn is wat anders. Kan er nog niet naar uit kijken. MIjn vriend heeft mij al geadviseerd om in een hotel te gaan zitten, maar dat vind ik nog net iets te ver gaan eigenlijk.
En die opmerkingen als "Ik mag ook nooit wat zeggen. Als ik wat zeg is het nooit goed. In het vervolg zeg ik wel niets meer" heb ik al zooooo vaak gehoord.
Ergens hoop ik dat mijn bezoek gewoon nog leuk wordt. Uiteindelijk ga ik voor mijn broer en mijn pas geboren nichtje, en ik ben niet van plan om dat plezier daarover te laten verzieken. Maar fijn is wat anders. Kan er nog niet naar uit kijken. MIjn vriend heeft mij al geadviseerd om in een hotel te gaan zitten, maar dat vind ik nog net iets te ver gaan eigenlijk.
maandag 31 oktober 2011 om 12:44
Dat kinderen naar hun ouders moeten komen herken ik maar al te goed.
"Ja, maar het is een uur rijden!!", is het verwijt dat ik dan te horen krijg. Eh, ja voor mij toch ook. Maar dat is dan anders.
En het gezucht en "pffff, wat een eind" bij het binnenkomen en dat ze toch echt toe is een kop koffie. Ik heb wel eens uitgelegd dat ik drie uur per dag moest rijden voor mijn werk en mijn man ook.
Dat komt niet binnen op de een of andere manier. Nooit begrepen. En als ze dan belde om half acht 's avonds en ik zei dat ik later terug zou bellen omdat we net zaten te eten was het antwoord: wat, zo laat? Het is half acht! Eh, ik ben niet eerder thuis. En nog ging het lampje niet aan.
"Ja, maar het is een uur rijden!!", is het verwijt dat ik dan te horen krijg. Eh, ja voor mij toch ook. Maar dat is dan anders.
En het gezucht en "pffff, wat een eind" bij het binnenkomen en dat ze toch echt toe is een kop koffie. Ik heb wel eens uitgelegd dat ik drie uur per dag moest rijden voor mijn werk en mijn man ook.
Dat komt niet binnen op de een of andere manier. Nooit begrepen. En als ze dan belde om half acht 's avonds en ik zei dat ik later terug zou bellen omdat we net zaten te eten was het antwoord: wat, zo laat? Het is half acht! Eh, ik ben niet eerder thuis. En nog ging het lampje niet aan.
maandag 31 oktober 2011 om 12:45
Kan me voorstellen dat je ouders je graag wat meer in de buurt zouden willen hebben. Jij koos voor een toekomst met je vriend in Italië. Dat dan hebben ze dit besluit van je maar te accepteren. Ze hebben je laten blijken het niet leuk te vinden en dan moet het klaar zijn qua vervelende opmerkingen (de vraag is of je ouders het als zodanig bedoelen ?)
Het is als ouder(s) "even" slikken, maar je wil toch dat je kind dát doet wat hem/haar gelukkig maakt.
Als je ouders qua financiën het zouden kunnen betalen, kan ik het me voorstellen dat het niet leuk voor je is dat ze niet een keer op eigen gelegenheid zijn gekomen in die 2,5 jaar.
Het lijkt me dat als er een kleinkind zou worden geboren dat je er zo snel als mogelijk heen wil.
Wat het ophalen/brengen betreft, lijkt mij dat je dan als ouder graag ophaalt, des te eerder zie je elkaar toch weer. Het gaat maar om 3 keer. Afstanden in NL zijn nu ook weer niet zo groot (of ze moeten net in het uiterste hoekje van Groningen wonen of net in het uiterste puntje van Limburg )
Kan niet in hun beurs zien, maar anders zou jij die benzine kosten kunnen betalen of met de trien/bus gaan.
Kan me voorstellen dat het allemaal wat steekt en dat je je onbegrepen voelt. Zie je het misschien ook als desinteresse dat ze niet (willen) komen?
Zou me trouwens niets verbazen dat je broer/zus, verdere familie, hun vrienden en buren steeds aanhoren "die italiegirl van ons die heeft een leuke vriend/ goede baan/ zoekt een koophuis/............." dit alles met hele trotse stem
Het is als ouder(s) "even" slikken, maar je wil toch dat je kind dát doet wat hem/haar gelukkig maakt.
Als je ouders qua financiën het zouden kunnen betalen, kan ik het me voorstellen dat het niet leuk voor je is dat ze niet een keer op eigen gelegenheid zijn gekomen in die 2,5 jaar.
Het lijkt me dat als er een kleinkind zou worden geboren dat je er zo snel als mogelijk heen wil.
Wat het ophalen/brengen betreft, lijkt mij dat je dan als ouder graag ophaalt, des te eerder zie je elkaar toch weer. Het gaat maar om 3 keer. Afstanden in NL zijn nu ook weer niet zo groot (of ze moeten net in het uiterste hoekje van Groningen wonen of net in het uiterste puntje van Limburg )
Kan niet in hun beurs zien, maar anders zou jij die benzine kosten kunnen betalen of met de trien/bus gaan.
Kan me voorstellen dat het allemaal wat steekt en dat je je onbegrepen voelt. Zie je het misschien ook als desinteresse dat ze niet (willen) komen?
Zou me trouwens niets verbazen dat je broer/zus, verdere familie, hun vrienden en buren steeds aanhoren "die italiegirl van ons die heeft een leuke vriend/ goede baan/ zoekt een koophuis/............." dit alles met hele trotse stem
maandag 31 oktober 2011 om 12:52
quote:limelight schreef op 31 oktober 2011 @ 12:45:
Kan me voorstellen dat je ouders je graag wat meer in de buurt zouden willen hebben. Jij koos voor een toekomst met je vriend in Italië. Dat dan hebben ze dit besluit van je maar te accepteren. Ze hebben je laten blijken het niet leuk te vinden en dan moet het klaar zijn qua vervelende opmerkingen (de vraag is of je ouders het als zodanig bedoelen ?)
Het is als ouder(s) "even" slikken, maar je wil toch dat je kind dát doet wat hem/haar gelukkig maakt.
Als je ouders qua financiën het zouden kunnen betalen, kan ik het me voorstellen dat het niet leuk voor je is dat ze niet een keer op eigen gelegenheid zijn gekomen in die 2,5 jaar.
Het lijkt me dat als er een kleinkind zou worden geboren dat je er zo snel als mogelijk heen wil.
Wat het ophalen/brengen betreft, lijkt mij dat je dan als ouder graag ophaalt, des te eerder zie je elkaar toch weer. Het gaat maar om 3 keer. Afstanden in NL zijn nu ook weer niet zo groot (of ze moeten net in het uiterste hoekje van Groningen wonen of net in het uiterste puntje van Limburg )
Kan niet in hun beurs zien, maar anders zou jij die benzine kosten kunnen betalen of met de trien/bus gaan.
Kan me voorstellen dat het allemaal wat steekt en dat je je onbegrepen voelt. Zie je het misschien ook als desinteresse dat ze niet (willen) komen?
Zou me trouwens niets verbazen dat je broer/zus, verdere familie, hun vrienden en buren steeds aanhoren "die italiegirl van ons die heeft een leuke vriend/ goede baan/ zoekt een koophuis/............." dit alles met hele trotse stem
Dat laatste is waar. Toen ik mijn ouders belde dat mijn contract was omgezet in een contract voor onbepaalde tijd zei mijn moeder dat ze gelijk mijn tante zou bellen om dat te vertellen. Leuk!
Verder wonen ze in Overijssel, ze doen er ongeveer 1.5 uur over naar schiphol als er geen file staat.
Qua hier komen. Dat kunnen ze betalen. Ze zijn namelijk in de tussentijd dat ik hier woon ook vaak gewoon op vakantie geweest binnen en buiten Europa. Dat ze niet iedere vakantie naar Italie willen snap ik. Wij hebben dat nu al een paar jaar gedaan (iedere zomer naar NL, want ja ik wilde mijn familie zien en nu wil ik ook wel eens ergens anders heen dus) Maar een paar daagjes kunnen ze hier toch ook wel komen denk ik dan????!!!
Kan me voorstellen dat je ouders je graag wat meer in de buurt zouden willen hebben. Jij koos voor een toekomst met je vriend in Italië. Dat dan hebben ze dit besluit van je maar te accepteren. Ze hebben je laten blijken het niet leuk te vinden en dan moet het klaar zijn qua vervelende opmerkingen (de vraag is of je ouders het als zodanig bedoelen ?)
Het is als ouder(s) "even" slikken, maar je wil toch dat je kind dát doet wat hem/haar gelukkig maakt.
Als je ouders qua financiën het zouden kunnen betalen, kan ik het me voorstellen dat het niet leuk voor je is dat ze niet een keer op eigen gelegenheid zijn gekomen in die 2,5 jaar.
Het lijkt me dat als er een kleinkind zou worden geboren dat je er zo snel als mogelijk heen wil.
Wat het ophalen/brengen betreft, lijkt mij dat je dan als ouder graag ophaalt, des te eerder zie je elkaar toch weer. Het gaat maar om 3 keer. Afstanden in NL zijn nu ook weer niet zo groot (of ze moeten net in het uiterste hoekje van Groningen wonen of net in het uiterste puntje van Limburg )
Kan niet in hun beurs zien, maar anders zou jij die benzine kosten kunnen betalen of met de trien/bus gaan.
Kan me voorstellen dat het allemaal wat steekt en dat je je onbegrepen voelt. Zie je het misschien ook als desinteresse dat ze niet (willen) komen?
Zou me trouwens niets verbazen dat je broer/zus, verdere familie, hun vrienden en buren steeds aanhoren "die italiegirl van ons die heeft een leuke vriend/ goede baan/ zoekt een koophuis/............." dit alles met hele trotse stem
Dat laatste is waar. Toen ik mijn ouders belde dat mijn contract was omgezet in een contract voor onbepaalde tijd zei mijn moeder dat ze gelijk mijn tante zou bellen om dat te vertellen. Leuk!
Verder wonen ze in Overijssel, ze doen er ongeveer 1.5 uur over naar schiphol als er geen file staat.
Qua hier komen. Dat kunnen ze betalen. Ze zijn namelijk in de tussentijd dat ik hier woon ook vaak gewoon op vakantie geweest binnen en buiten Europa. Dat ze niet iedere vakantie naar Italie willen snap ik. Wij hebben dat nu al een paar jaar gedaan (iedere zomer naar NL, want ja ik wilde mijn familie zien en nu wil ik ook wel eens ergens anders heen dus) Maar een paar daagjes kunnen ze hier toch ook wel komen denk ik dan????!!!
maandag 31 oktober 2011 om 12:53
quote:whopper schreef op 31 oktober 2011 @ 12:47:
[...]
Want?Dat vind ik echt een statement dat ik geen zin heb om ze te zien. Volgens mij laat dat de boel onnodig escaleren. Ligt er overigens wel aan hoe ze doen als ik daar ben, anders boek ik nog a la minute een overnachting in de plaatselijke van der valk.
[...]
Want?Dat vind ik echt een statement dat ik geen zin heb om ze te zien. Volgens mij laat dat de boel onnodig escaleren. Ligt er overigens wel aan hoe ze doen als ik daar ben, anders boek ik nog a la minute een overnachting in de plaatselijke van der valk.
maandag 31 oktober 2011 om 12:54
italiagirl, fijn dat je het naar je zin hebt in Italie. Ik ben zelf geen moeder, maar mijn man is vanuit Duitsland (dicht tegen grens met Zwitserland aan) naar Nederland gekomen om met mij samen te wonen. Wij zien zijn ouders een paar keer per jaar, meestal omdat wij daar heen gaan. Dat is makkelijker, omdat we bij hen kunnen verblijven en makkelijker voor een weekendje die kant op gaan. Gelukkig gaat alles in redelijk goed overleg. Zijn ouders, vooral zijn moeder, missen hem wel heel erg, maar zijn ook blij voor ons, omdat wij samen erg gelukkig zijn. Wel proberen ze ons zo veel mogelijk over te halen om daarheen te gaan (storten nu de helft van de hotelkosten van hun laatste bezoek terug, die wij betaald hadden, omdat 'ze ons liever vaker willen zien'.). Dat laatste gaat niet werken, omdat dat extra geld bij ons niet voor een extra bezoek gaat zorgen. De barrieres zitten meer in de zin om te gaan (en dan voornamelijk van mijn man) en veel andere afspraken. Maar ja, tijd gaat vooral om prioriteit natuurlijk. Als we het heel belangrijk zouden vinden ze eens per maand te zien zou dat best kunnen.
Bij jou lees ik dat jij vindt dat je ouders makkelijker naar Italie kunnen komen omdat ze meer tijd hebben en jij vindt dat jullie heel weinig tijd hebben en heel veel werken. En je ouders vinden dat het hen te veel geld kost. Wie weet hebben ze moeite met jouw houding dat je werk daar belangrijker is of dat hun werk minder belangrijk is? Ook over geld kunnen mensen heel trots zijn, probeer er eens achter te komen wat er achter deze boodschappen verstopt zit. Ook bij jezelf. Als je gaat wil je zoveel mogelijk je familie zien en je vindt je tijd erg kostbaar. Misschien zijn je verwachtingen dan dus ook wel erg hoog gespannen? Kun je er meer relaxed in gaan staan en genieten van wat er is in plaats van wat het de investering waard zou maken?
Opmerkingen over dat zij pas weken later kunnen komen als jij bevallen bent zou ik maar even laten schieten. Ik denk dat dat in de praktijk wel mee zal vallen. Dat het inderdaad zo is dat je niet zo snel je nichtje kunt zien is natuurlijk ook gewoon zo. Ik heb me onlangs gerealiseerd dat als ons beider (van mijn man en mijzelf) ouders echt oud gaan worden en gaan kwakkelen, dat we praktisch gezien maar 1 ouderpaar kunnen bijstaan, nooit beiden, want dan zouden we 1 paar dan in een buitenland moeten plaatsen voor ons gemak! Dat is wellicht verdrietig, maar inderdaad een gevolg van onze keuze, waar we 99% van de tijd heel gelukkig mee zijn. Dus daarover sippen heeft geen zin, denk ik dan.
Bij jou lees ik dat jij vindt dat je ouders makkelijker naar Italie kunnen komen omdat ze meer tijd hebben en jij vindt dat jullie heel weinig tijd hebben en heel veel werken. En je ouders vinden dat het hen te veel geld kost. Wie weet hebben ze moeite met jouw houding dat je werk daar belangrijker is of dat hun werk minder belangrijk is? Ook over geld kunnen mensen heel trots zijn, probeer er eens achter te komen wat er achter deze boodschappen verstopt zit. Ook bij jezelf. Als je gaat wil je zoveel mogelijk je familie zien en je vindt je tijd erg kostbaar. Misschien zijn je verwachtingen dan dus ook wel erg hoog gespannen? Kun je er meer relaxed in gaan staan en genieten van wat er is in plaats van wat het de investering waard zou maken?
Opmerkingen over dat zij pas weken later kunnen komen als jij bevallen bent zou ik maar even laten schieten. Ik denk dat dat in de praktijk wel mee zal vallen. Dat het inderdaad zo is dat je niet zo snel je nichtje kunt zien is natuurlijk ook gewoon zo. Ik heb me onlangs gerealiseerd dat als ons beider (van mijn man en mijzelf) ouders echt oud gaan worden en gaan kwakkelen, dat we praktisch gezien maar 1 ouderpaar kunnen bijstaan, nooit beiden, want dan zouden we 1 paar dan in een buitenland moeten plaatsen voor ons gemak! Dat is wellicht verdrietig, maar inderdaad een gevolg van onze keuze, waar we 99% van de tijd heel gelukkig mee zijn. Dus daarover sippen heeft geen zin, denk ik dan.
maandag 31 oktober 2011 om 12:56
Hier een moeder van één dochter. Zij wil over een paar jaar emigreren, naar Engeland of een ander land. Ik hou haar niet tegen, zij moet haar eigen leventje leiden . . . . bovendien is er Skype en ben ik niet in staat om ver te reizen. Als het haar gelukkig maakt krijgt ze mijn zegen! Bovendien wil ze dan toch minstens een paar keer per jaar overkomen . . . .
Veel sterkte met alles, TO, fijn dat het in Italië wel lekker draait!
Veel sterkte met alles, TO, fijn dat het in Italië wel lekker draait!
maandag 31 oktober 2011 om 12:57
Oi, wat een herkenning met TO en Ratteke.
Maar TO, was jullie relatie geweldig voordat je naar het buitenland ging? Mijn relatie met mijn ouders was namelijk in Nederland ook al niet denderend, en nu ik in het buitenland woon spreek en zie ik ze helemaal bijna niet meer (want het zuigt alleen maar energie en ik word er ongelukkig van).
Maar TO, was jullie relatie geweldig voordat je naar het buitenland ging? Mijn relatie met mijn ouders was namelijk in Nederland ook al niet denderend, en nu ik in het buitenland woon spreek en zie ik ze helemaal bijna niet meer (want het zuigt alleen maar energie en ik word er ongelukkig van).
maandag 31 oktober 2011 om 13:01
Mijn dochter is 17 en praat al over samenwonen met haar vriend. Maar gelukkig wil ze in mijn stad blijven wonen en heeft ze geen ambitie om naar het buitenland te vertrekken.
Maar als ze naar het buitenland zou gaan dat zou voor mij een aanleiding zijn om vaak op vakantie te gaan , naar haar toe dan he
Ik vind het heel jammer voor jou dat je ouders zo reageren. Je voelt je gelukkig in Italie en wilt het geluk ook met je ouders delen. Wat is er dan mooier als je ouders regelmatig op bezoek komen vooral als er dan kleinkinderen komen.
Maar als ze naar het buitenland zou gaan dat zou voor mij een aanleiding zijn om vaak op vakantie te gaan , naar haar toe dan he
Ik vind het heel jammer voor jou dat je ouders zo reageren. Je voelt je gelukkig in Italie en wilt het geluk ook met je ouders delen. Wat is er dan mooier als je ouders regelmatig op bezoek komen vooral als er dan kleinkinderen komen.
maandag 31 oktober 2011 om 13:04
Bah wat een vervelende reacties zeg van je ouders. Het lijkt alsof ze het niet helemaal kunnen accepteren dat je daar bent gaan wonen.
Maak ze nog eenmaal duidelijk dat het jouw keuze is en dat JIJ gelukkig bent, daar gaat het om. En als ze niet ophouden zou ik serieus het contact een tijdje op een laag pitje zetten.
Gemeen dat over het bevallen..
Denkt ze dat ze jou daarmee weer naar Nederland gaat krijgen?
Ik denk dat ze het er gewoon moeilijk mee hebben, maar nogal egoïstisch om jou daarmee op te zadelen.
Jammer, sommige ouders zien hun kinderen blijkbaar als bezit.
Je hebt ze gekregen om op te voeden en hun zoveel mogelijk te begeleiden op deze wereld en ze daarna los te laten.
Zou het ook heel erg vinden als mijn zoon aan de andere kant van de wereld ging wonen (later, want hij is pas 3,5 )
Maar ik zou altijd zijn keuze respecteren, en als hij gelukkig is ben ik het ook..
Maak ze nog eenmaal duidelijk dat het jouw keuze is en dat JIJ gelukkig bent, daar gaat het om. En als ze niet ophouden zou ik serieus het contact een tijdje op een laag pitje zetten.
Gemeen dat over het bevallen..
Denkt ze dat ze jou daarmee weer naar Nederland gaat krijgen?
Ik denk dat ze het er gewoon moeilijk mee hebben, maar nogal egoïstisch om jou daarmee op te zadelen.
Jammer, sommige ouders zien hun kinderen blijkbaar als bezit.
Je hebt ze gekregen om op te voeden en hun zoveel mogelijk te begeleiden op deze wereld en ze daarna los te laten.
Zou het ook heel erg vinden als mijn zoon aan de andere kant van de wereld ging wonen (later, want hij is pas 3,5 )
Maar ik zou altijd zijn keuze respecteren, en als hij gelukkig is ben ik het ook..
maandag 31 oktober 2011 om 13:08
Is de kern niet dat je ouders niet kunnen/willen accepteren dat jij in Italië woont en niet om de hoek? Dat ze niet om kunnen gaan met dit gemis?
Ik zie dit bij mijn schoonmoeder. Die vindt het al vreselijk dat wij, volgens haar, aan de andere kant van het land wonen (het is 1 uur rijden). Haar andere kinderen wonen ook niet de in buurt en 1 in het buitenland. Doordat zij hier zo verdrietig over is, zij met haar verdriet echt haar eigen leven verpest, kan zij niet zien hoe gelukkig haar kinderen zijn. En dat uit zij weer in allerlei excuses, die wat ons betreft geen excuses zijn.
Ik zie bij haar echt een generatiekloof, dat voor problemen zorgt. Waar wij onze hand niet voor omdraaien, reizen bijvoorbeeld, is voor haar heel lastig. Is ze ook niet gewend.
Sowieso voldoen wij niet aan haar verwachtingen en dat het lastiger. Zoals zo vaak, als je verwachtingen hebt, raak je altijd teleurgesteld. Dus stel je verwachtingen bij, accepteer je ouders zoals ze zijn. Veranderen doen ze niet meer.
Overigens vind ik het niet zo raar dat je ouders je niet van Schiphol willen halen. Vanuit Overijssel kan dat voor hun best een reis zijn. Daarnaast is de randstad voor veel mensen echt te druk om te rijden, levert te veel stress op. Kun je bijvoorbeeld niet afspreken dat ze je op Amersfoort of een ander station met een rechtstreekse verbinding met Schiphol, halen/brengen. Dat zij aandragen dat het geld kost kan een excuus zijn om andere redenen te verdoezelen.
Ik zie dit bij mijn schoonmoeder. Die vindt het al vreselijk dat wij, volgens haar, aan de andere kant van het land wonen (het is 1 uur rijden). Haar andere kinderen wonen ook niet de in buurt en 1 in het buitenland. Doordat zij hier zo verdrietig over is, zij met haar verdriet echt haar eigen leven verpest, kan zij niet zien hoe gelukkig haar kinderen zijn. En dat uit zij weer in allerlei excuses, die wat ons betreft geen excuses zijn.
Ik zie bij haar echt een generatiekloof, dat voor problemen zorgt. Waar wij onze hand niet voor omdraaien, reizen bijvoorbeeld, is voor haar heel lastig. Is ze ook niet gewend.
Sowieso voldoen wij niet aan haar verwachtingen en dat het lastiger. Zoals zo vaak, als je verwachtingen hebt, raak je altijd teleurgesteld. Dus stel je verwachtingen bij, accepteer je ouders zoals ze zijn. Veranderen doen ze niet meer.
Overigens vind ik het niet zo raar dat je ouders je niet van Schiphol willen halen. Vanuit Overijssel kan dat voor hun best een reis zijn. Daarnaast is de randstad voor veel mensen echt te druk om te rijden, levert te veel stress op. Kun je bijvoorbeeld niet afspreken dat ze je op Amersfoort of een ander station met een rechtstreekse verbinding met Schiphol, halen/brengen. Dat zij aandragen dat het geld kost kan een excuus zijn om andere redenen te verdoezelen.
maandag 31 oktober 2011 om 13:16
Ik denk dat het een ouderwetse houding is: kinderen bezoeken de ouders en niet andersom. Maar het kan ook heel goed zijn dat je ouders een beetje huiverig zijn om naar Italië te gaan zonder dat er een reisorganisatie achter zit; geen hostess die je helpt wanneer dat nodig mocht zijn, zoiets.
Ik weet dat er ouders zijn die er eigenlijk ( als ze durfden) een stokje voor wilden steken als een van de kinderen naar het buitenland zouden verhuizen. En eigenlijk is dat eigenbelang. Ze vrezen hulpeloos en alleen gelaten te worden....
Ik weet dat er ouders zijn die er eigenlijk ( als ze durfden) een stokje voor wilden steken als een van de kinderen naar het buitenland zouden verhuizen. En eigenlijk is dat eigenbelang. Ze vrezen hulpeloos en alleen gelaten te worden....
maandag 31 oktober 2011 om 13:17
Ik denk dat het ook wel zo is dat je ouders anders over afstanden en geld denken dan jij. Dat merk ik ook wel bij mijn ouders, die zijn gewend dat alles binnen 15 minuten te bereiken is en ze zijn gewend om zuinig te zijn. Ze komen niet zo vaak bij mij op bezoek omdat het 1,5 uur reizen is en dat is voor hun echt ver rijden (+vrij duur). Ik snap dat ook wel en neem ze dit niet kwalijk. Het komt er op neer dat ze ongeveer 1-2x per jaar bij mij over de vloer komen en ik veel vaker bij hun. Als ik bij ze ben is het altijd heel gezellig en zorgen ze wel goed voor me door lekker te koken e.d. Ik heb me daarom ook nooit achtergesteld/benadeld of whatever gevoeld.
Ik vind het daarom ook niet vreemd dat je ouders nog maar 1x in Italie zijn geweest. Voor ons is alles dichtbij en is de wereld klein maar voor de generatie van m'n ouders is het toch anders heb ik het idee.
Ik vind ook niet dat je moet verwachten dat ze je en ophalen en wegbrengen naar Schiphol, want dit is voor hun ook een behoorlijke rit. Als je het niet van ze verwacht is het dus juist fijn dat ze je of willen ophalen of willen wegbrengen! De andere reis doe je dan gewoon met de trein of vraag je iemand anders om je te brengen/halen, lijkt me geen probleem toch?
Qua geld is het ook lastig om voor hun te beslissen wat ze wel en niet kunnen betalen, ze zien jou regelmatig en geven dan misschien liever hun geld uit aan een vakantie dan aan een familiebezoek.
Ik vind het daarom ook niet vreemd dat je ouders nog maar 1x in Italie zijn geweest. Voor ons is alles dichtbij en is de wereld klein maar voor de generatie van m'n ouders is het toch anders heb ik het idee.
Ik vind ook niet dat je moet verwachten dat ze je en ophalen en wegbrengen naar Schiphol, want dit is voor hun ook een behoorlijke rit. Als je het niet van ze verwacht is het dus juist fijn dat ze je of willen ophalen of willen wegbrengen! De andere reis doe je dan gewoon met de trein of vraag je iemand anders om je te brengen/halen, lijkt me geen probleem toch?
Qua geld is het ook lastig om voor hun te beslissen wat ze wel en niet kunnen betalen, ze zien jou regelmatig en geven dan misschien liever hun geld uit aan een vakantie dan aan een familiebezoek.
maandag 31 oktober 2011 om 13:19
Denk goed na over wat jij wil en wat jij verwacht van de relatie met je ouders.Mijn moeder zou die van jou en die van Ratteke kunnen zijn.Nooit is iets goed,altijd kritiek.Heb er vaak over willen praten,water bij de wijn willen doen,maar het komt niet binnen,loop tegen een muur aan.Lang geleden bewust afstand van hen genomen,als je nooit iets goed kunt doen is dit op een gegeven moment zo frustrerend.Het kontakt is door de jaren heen minimaal geweest om meerdere redenen.
Afgelopen weekend is mijn vader begraven,heb er veel verdriet van,vooral om alles wat er niet geweest is....
Kun je een goed kontakt hebben zou ik daar zeker voor gaan,kost het je alleen maar energie,dan zou ik mezelf eens afvragen of het dat allemaal wel waard is?!
Ik vind het geluk van mijn kinderen het allerbelangrijkste,nu wonen ze nog thuis,maar gaan ze ver weg wonen,ik zal ze alle geluk gunnen en genieten van hún geluk.
Afgelopen weekend is mijn vader begraven,heb er veel verdriet van,vooral om alles wat er niet geweest is....
Kun je een goed kontakt hebben zou ik daar zeker voor gaan,kost het je alleen maar energie,dan zou ik mezelf eens afvragen of het dat allemaal wel waard is?!
Ik vind het geluk van mijn kinderen het allerbelangrijkste,nu wonen ze nog thuis,maar gaan ze ver weg wonen,ik zal ze alle geluk gunnen en genieten van hún geluk.
maandag 31 oktober 2011 om 13:24
maandag 31 oktober 2011 om 13:31
quote:bosaapje schreef op 31 oktober 2011 @ 13:11:
Kan zijn wat je schrijft Dahlia over het rijden in de drukte etc maar laat ze daar dan eerlijk over zijn. Bovendien kan to aanbieden om naar Overijssel en terug naar Schiphol zelf te rijden. Scheelt ook al weer een enkeltje.
Voor TO is het een kleine moeite is om de trein te pakken naar een station dichter bij haar ouders. Er gaan vele treinen vanaf Schiphol en als ze afspraakt op een staion met een rechtstreekse verbinding met Schiphol is dat prima te doen.
Ik herken het gedrag van haar ouders, is denk wel een generatieprobleem. Voor hun is het een hele reis, en ze zijn op de centen. Dat laatste wordt vaker aangevoerd en is makkelijker dan toe te geven dat je niet wilt rijden om een andere reden. Net als dat het voor haar ouders echt een wereldreis kan zijn naar Italië. Voor onze generatie is het normaal om overal heen te reizen. Voor die generatie lang niet voor iedereen en zij zien vele beren op de weg.
Maar dit kan nooit het echte probleem zijn van TO, het is meer dat ze telkens teleurgesteld raakt. Je ouders kun je niet veranderen, je kunt wel je eigen verwachtingen bijstellen. Dat voorkomt een heleboel teleurstellingen.
Als TO denkt dat ze met praten wat bereikt moet ze dat zeker doen. Maar voorkom dat je teleurgesteld raakt door het gesprek. Ga er zonder verwachtingen in.
Kan zijn wat je schrijft Dahlia over het rijden in de drukte etc maar laat ze daar dan eerlijk over zijn. Bovendien kan to aanbieden om naar Overijssel en terug naar Schiphol zelf te rijden. Scheelt ook al weer een enkeltje.
Voor TO is het een kleine moeite is om de trein te pakken naar een station dichter bij haar ouders. Er gaan vele treinen vanaf Schiphol en als ze afspraakt op een staion met een rechtstreekse verbinding met Schiphol is dat prima te doen.
Ik herken het gedrag van haar ouders, is denk wel een generatieprobleem. Voor hun is het een hele reis, en ze zijn op de centen. Dat laatste wordt vaker aangevoerd en is makkelijker dan toe te geven dat je niet wilt rijden om een andere reden. Net als dat het voor haar ouders echt een wereldreis kan zijn naar Italië. Voor onze generatie is het normaal om overal heen te reizen. Voor die generatie lang niet voor iedereen en zij zien vele beren op de weg.
Maar dit kan nooit het echte probleem zijn van TO, het is meer dat ze telkens teleurgesteld raakt. Je ouders kun je niet veranderen, je kunt wel je eigen verwachtingen bijstellen. Dat voorkomt een heleboel teleurstellingen.
Als TO denkt dat ze met praten wat bereikt moet ze dat zeker doen. Maar voorkom dat je teleurgesteld raakt door het gesprek. Ga er zonder verwachtingen in.
maandag 31 oktober 2011 om 13:31
En daarnaast vind ik ook niet dat je van je ouders kan verwachten dat ze zich aanpassen aan jou! Ze hebben dan misschien wel een vrije dag, maar dat betekend nog niet dat ze per se jou moeten halen en dat je dat van ze kan verwachten! Ze hebben misschien ook plannen op die dag of een vaste dagindeling die hierdoor verstoord wordt. Je moet ze wel de vrijheid geven om er zelf voor te kiezen om je op te halen of niet, ik heb het idee dat jij het probeert af te dwingen. En omdat jij diegene bent die is geëmigreerd vind ik ook dat jij meer moeite moet doen om jezelf aan de situatie aan te passen dan je ouders.
Ik lees tussen de regels door dat je ouders vinden dat je veel van ze verwacht en dat ze proberen om deze verwachtingen bij te stellen zodat je blij en dankbaar bent dat ze binnen een week na je bevalling er bij zijn ipv overstuur en teleurgesteld als ze er na 3 weken zijn omdat je had verwacht dat ze er binnen een week zouden zijn. Snap je wat ik bedoel?
Volgens mij zijn ze verder hartstikke trots op jou omdat ze over je opscheppen tegen anderen en houden ze veel van je. Maar ze bekijken het gewoon anders als jou.
Ik lees tussen de regels door dat je ouders vinden dat je veel van ze verwacht en dat ze proberen om deze verwachtingen bij te stellen zodat je blij en dankbaar bent dat ze binnen een week na je bevalling er bij zijn ipv overstuur en teleurgesteld als ze er na 3 weken zijn omdat je had verwacht dat ze er binnen een week zouden zijn. Snap je wat ik bedoel?
Volgens mij zijn ze verder hartstikke trots op jou omdat ze over je opscheppen tegen anderen en houden ze veel van je. Maar ze bekijken het gewoon anders als jou.
maandag 31 oktober 2011 om 13:35
Ik woon ook in het buitenland en ga ongeveer 2 tot 3 keer per jaar naar NL.
Als ik met het vliegtuig ga, dan huur ik altijd een auto. Kost ongeveer ¤ 100 voor een lang weekend (ex brandstof) maar dan ben ik wel vrij om te gaan en te staan waar ík wil.
Voor de volgende keer overweeg ik ook een hotel omdat ik echt moe wordt van mijn moeder, die paar dagen als ik daar logeer. Ik probeer uiteraard zo veel mogelijk in die paar dagen te proppen en ga van hot naar her. Het liefst zou ze dan 3 weken vooraf al mijn hele schema willen horen, weten wat ik wil eten en weten waarom ik sommige dingen wel of niet doe. Ik heb in die paar dagen geen moment voor mezelf, met uitzondering van het slapen.
Onze ouders komen nu ook nog maar 1x per jaar naar ons en ik zou het helemaal niet erg vinden als ze een jaar overslaan. Ik heb veel moeite met het samenleven met ze in ons huis. Mijn schoonvader kan bijvoorbeeld niet stilzitten en mijn moeder heeft nooit ergens zin in, en zit het liefst heel de dag achter de computer. Zelf ondernemen ze niks en ik wordt het een beetje zat om ze elke keer op sleeptouw te nemen.
De contacten via Skype verlopen overigens wel heel goed.
Als ik met het vliegtuig ga, dan huur ik altijd een auto. Kost ongeveer ¤ 100 voor een lang weekend (ex brandstof) maar dan ben ik wel vrij om te gaan en te staan waar ík wil.
Voor de volgende keer overweeg ik ook een hotel omdat ik echt moe wordt van mijn moeder, die paar dagen als ik daar logeer. Ik probeer uiteraard zo veel mogelijk in die paar dagen te proppen en ga van hot naar her. Het liefst zou ze dan 3 weken vooraf al mijn hele schema willen horen, weten wat ik wil eten en weten waarom ik sommige dingen wel of niet doe. Ik heb in die paar dagen geen moment voor mezelf, met uitzondering van het slapen.
Onze ouders komen nu ook nog maar 1x per jaar naar ons en ik zou het helemaal niet erg vinden als ze een jaar overslaan. Ik heb veel moeite met het samenleven met ze in ons huis. Mijn schoonvader kan bijvoorbeeld niet stilzitten en mijn moeder heeft nooit ergens zin in, en zit het liefst heel de dag achter de computer. Zelf ondernemen ze niks en ik wordt het een beetje zat om ze elke keer op sleeptouw te nemen.
De contacten via Skype verlopen overigens wel heel goed.
maandag 31 oktober 2011 om 13:46
quote:Dahlia74 schreef op 31 oktober 2011 @ 13:08:
Overigens vind ik het niet zo raar dat je ouders je niet van Schiphol willen halen. Vanuit Overijssel kan dat voor hun best een reis zijn. Daarnaast is de randstad voor veel mensen echt te druk om te rijden, levert te veel stress op. Kun je bijvoorbeeld niet afspreken dat ze je op Amersfoort of een ander station met een rechtstreekse verbinding met Schiphol, halen/brengen. Dat zij aandragen dat het geld kost kan een excuus zijn om andere redenen te verdoezelen.We raken een beetje off-topic met die trein. Maar er is ieder uur een rechtsteekse trein Schiphol-Enschede (en met 1 overstap aan de andere kant van het perron ieder half uur) en in de zomermaanden ook een nachtbus. Ik zou dus nooit bedenken om twee mensen min. 2 uur heen en 2 uur terug (want ja er staan files) te laten rijden en op schiphol te laten wachten (want, ja natuurlijk zijn ze te vroeg en duren de koffers lang), terwijl je zelf super gemakkelijk op schiphol instapt en er zo bent.
Overigens vind ik het niet zo raar dat je ouders je niet van Schiphol willen halen. Vanuit Overijssel kan dat voor hun best een reis zijn. Daarnaast is de randstad voor veel mensen echt te druk om te rijden, levert te veel stress op. Kun je bijvoorbeeld niet afspreken dat ze je op Amersfoort of een ander station met een rechtstreekse verbinding met Schiphol, halen/brengen. Dat zij aandragen dat het geld kost kan een excuus zijn om andere redenen te verdoezelen.We raken een beetje off-topic met die trein. Maar er is ieder uur een rechtsteekse trein Schiphol-Enschede (en met 1 overstap aan de andere kant van het perron ieder half uur) en in de zomermaanden ook een nachtbus. Ik zou dus nooit bedenken om twee mensen min. 2 uur heen en 2 uur terug (want ja er staan files) te laten rijden en op schiphol te laten wachten (want, ja natuurlijk zijn ze te vroeg en duren de koffers lang), terwijl je zelf super gemakkelijk op schiphol instapt en er zo bent.
maandag 31 oktober 2011 om 14:09
quote:kissa schreef op 31 oktober 2011 @ 13:31:
En omdat jij diegene bent die is geëmigreerd vind ik ook dat jij meer moeite moet doen om jezelf aan de situatie aan te passen dan je ouders.
Ik ben het met de rest van je post ook niet eens hoor, maar dit vind ik nog wel de grootste onzin. Dan kun je ook wel zeggen: ja maar zij hebben ervoor gekozen jou op de wereld te zetten, dus dan moeten zij maar meer moeite doen om je te blijven zien.
Het is toch geen wedstrijdje en schuld afbetalen? Je gaat op bezoek omdat je dat graag wilt, en je wil elkaar zien, niet omdat je vindt dat de moeite van jou af moet komen.
Het gaat om het hele gevoel erbij. Als je ouders steeds zo zeuren dat het teveel kost, aan geld, aan moeite, weet ik veel, dan komt het over alsof ze dat niet voor je over hebben,
Ik weet het niet hoor, er zal best meer achter zitten, maar kunnen mensen dat dan niet gewoon zeggen, in plaats van dat je daar maar naar moet gaan zitten raden?
En omdat jij diegene bent die is geëmigreerd vind ik ook dat jij meer moeite moet doen om jezelf aan de situatie aan te passen dan je ouders.
Ik ben het met de rest van je post ook niet eens hoor, maar dit vind ik nog wel de grootste onzin. Dan kun je ook wel zeggen: ja maar zij hebben ervoor gekozen jou op de wereld te zetten, dus dan moeten zij maar meer moeite doen om je te blijven zien.
Het is toch geen wedstrijdje en schuld afbetalen? Je gaat op bezoek omdat je dat graag wilt, en je wil elkaar zien, niet omdat je vindt dat de moeite van jou af moet komen.
Het gaat om het hele gevoel erbij. Als je ouders steeds zo zeuren dat het teveel kost, aan geld, aan moeite, weet ik veel, dan komt het over alsof ze dat niet voor je over hebben,
Ik weet het niet hoor, er zal best meer achter zitten, maar kunnen mensen dat dan niet gewoon zeggen, in plaats van dat je daar maar naar moet gaan zitten raden?
maandag 31 oktober 2011 om 14:20
quote:Dahlia74 schreef op 31 oktober 2011 @ 13:31:
[...]
Voor TO is het een kleine moeite is om de trein te pakken naar een station dichter bij haar ouders. Er gaan vele treinen vanaf Schiphol en als ze afspraakt op een staion met een rechtstreekse verbinding met Schiphol is dat prima te doen.
Ik herken het gedrag van haar ouders, is denk wel een generatieprobleem. Voor hun is het een hele reis, en ze zijn op de centen. Dat laatste wordt vaker aangevoerd en is makkelijker dan toe te geven dat je niet wilt rijden om een andere reden. Net als dat het voor haar ouders echt een wereldreis kan zijn naar Italië. Voor onze generatie is het normaal om overal heen te reizen. Voor die generatie lang niet voor iedereen en zij zien vele beren op de weg.
Maar dit kan nooit het echte probleem zijn van TO, het is meer dat ze telkens teleurgesteld raakt. Je ouders kun je niet veranderen, je kunt wel je eigen verwachtingen bijstellen. Dat voorkomt een heleboel teleurstellingen.
Als TO denkt dat ze met praten wat bereikt moet ze dat zeker doen. Maar voorkom dat je teleurgesteld raakt door het gesprek. Ga er zonder verwachtingen in.
Drukte in de Randstad is volgens mij niet het probleem. Normaal landde ik altijd in de bushbush in Duitsland (Dusseldorf Weeze) en dat doe ik nu niet om ze dus 1 keer ophalen te besparen. Geld is volgens mij ook niet de echte reden, want als ik bereid ben om de benzine te betalen...
Het gesprek ga ik zeker zonder verwachtingen in. Houdt wel in dat de reactie van mijn ouders zal bepalen hoe onze toekomstige relatie zal zijn.
[...]
Voor TO is het een kleine moeite is om de trein te pakken naar een station dichter bij haar ouders. Er gaan vele treinen vanaf Schiphol en als ze afspraakt op een staion met een rechtstreekse verbinding met Schiphol is dat prima te doen.
Ik herken het gedrag van haar ouders, is denk wel een generatieprobleem. Voor hun is het een hele reis, en ze zijn op de centen. Dat laatste wordt vaker aangevoerd en is makkelijker dan toe te geven dat je niet wilt rijden om een andere reden. Net als dat het voor haar ouders echt een wereldreis kan zijn naar Italië. Voor onze generatie is het normaal om overal heen te reizen. Voor die generatie lang niet voor iedereen en zij zien vele beren op de weg.
Maar dit kan nooit het echte probleem zijn van TO, het is meer dat ze telkens teleurgesteld raakt. Je ouders kun je niet veranderen, je kunt wel je eigen verwachtingen bijstellen. Dat voorkomt een heleboel teleurstellingen.
Als TO denkt dat ze met praten wat bereikt moet ze dat zeker doen. Maar voorkom dat je teleurgesteld raakt door het gesprek. Ga er zonder verwachtingen in.
Drukte in de Randstad is volgens mij niet het probleem. Normaal landde ik altijd in de bushbush in Duitsland (Dusseldorf Weeze) en dat doe ik nu niet om ze dus 1 keer ophalen te besparen. Geld is volgens mij ook niet de echte reden, want als ik bereid ben om de benzine te betalen...
Het gesprek ga ik zeker zonder verwachtingen in. Houdt wel in dat de reactie van mijn ouders zal bepalen hoe onze toekomstige relatie zal zijn.
maandag 31 oktober 2011 om 14:22
Hee Italiagirl,
Ik kan me goed voorstellen dat je hier van baalt. Ik vind ook dat je ouders je het niet erg makkelijk maken.
Ik zit in dezelfde situatie. Een paar jaar geleden geëmigreerd naar Scandinavië en mijn ouders hebben daar erge moeite mee gehad. En nu nog.
We zijn een tijdje geleden papa en mama geworden en ik moet eigenlijk elke keer als ik ze spreek aanhoren hoe lastig het is voor hen. Nu ik ook ouder ben, kan ik me meer inleven in hun wereld.
Allereerst komen jouw ouders uit een totaal verschillende generatie waarbij anders omgegaan wordt met gevoelens, geld en afstanden. Jij vind Italië dichtbij, ik ook. Ik denk: cheap Ryanair ticket, evt autootje huren en hoppa je bent d'r. Zij denken aan ellelange autoritten, drukte op de snelwegen, vermoeidheid, stress, niet kunnen slapen. Kortom, ze zien er als een berg tegenop.
Zij hopen (en smeken je bijna) om weer terug naar Nederland te komen omdat ze ontzettend veel van je houden. Zo enorm veel, dat ze wanhopig worden. Want het erge (voor hen) is dat je ook nog succesvol bent en de kans steeds kleiner wordt dat je teruggaat. En dadelijk worden ze opa en oma en hun kleinkind zit 1500 km verderop. Als ouder kan ik je zeggen: leuk is anders.
Ik zou je aanraden om het gesprek aan te gaan en te benoemen wat jij voelt als ze dat soort dingen zeggen tegen je. Vertel dat je ontzettend veel van ze houdt maar dat ze jouw keuzes moeten respecteren. Stel je ook begripvol op waarom ze dat soort dingen zeggen en verwacht niet dat het eerste gesprek meteen alle wolken laten verdwijnen, ik denk dat dat een proces is.
Je ouders houden zielsveel van je maar hebben moeite om dat op een constructieve manier te uiten.
Respecteer dat en weet dat je mensen zelf nooit kan veranderen, dat kunnen ze alleen zelf. Je helpt daarbij door constructief je gevoelens te uiten en benoemen.
Succes.
(Been there, done that and got the T shirt:))
Ik kan me goed voorstellen dat je hier van baalt. Ik vind ook dat je ouders je het niet erg makkelijk maken.
Ik zit in dezelfde situatie. Een paar jaar geleden geëmigreerd naar Scandinavië en mijn ouders hebben daar erge moeite mee gehad. En nu nog.
We zijn een tijdje geleden papa en mama geworden en ik moet eigenlijk elke keer als ik ze spreek aanhoren hoe lastig het is voor hen. Nu ik ook ouder ben, kan ik me meer inleven in hun wereld.
Allereerst komen jouw ouders uit een totaal verschillende generatie waarbij anders omgegaan wordt met gevoelens, geld en afstanden. Jij vind Italië dichtbij, ik ook. Ik denk: cheap Ryanair ticket, evt autootje huren en hoppa je bent d'r. Zij denken aan ellelange autoritten, drukte op de snelwegen, vermoeidheid, stress, niet kunnen slapen. Kortom, ze zien er als een berg tegenop.
Zij hopen (en smeken je bijna) om weer terug naar Nederland te komen omdat ze ontzettend veel van je houden. Zo enorm veel, dat ze wanhopig worden. Want het erge (voor hen) is dat je ook nog succesvol bent en de kans steeds kleiner wordt dat je teruggaat. En dadelijk worden ze opa en oma en hun kleinkind zit 1500 km verderop. Als ouder kan ik je zeggen: leuk is anders.
Ik zou je aanraden om het gesprek aan te gaan en te benoemen wat jij voelt als ze dat soort dingen zeggen tegen je. Vertel dat je ontzettend veel van ze houdt maar dat ze jouw keuzes moeten respecteren. Stel je ook begripvol op waarom ze dat soort dingen zeggen en verwacht niet dat het eerste gesprek meteen alle wolken laten verdwijnen, ik denk dat dat een proces is.
Je ouders houden zielsveel van je maar hebben moeite om dat op een constructieve manier te uiten.
Respecteer dat en weet dat je mensen zelf nooit kan veranderen, dat kunnen ze alleen zelf. Je helpt daarbij door constructief je gevoelens te uiten en benoemen.
Succes.
(Been there, done that and got the T shirt:))