Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
woensdag 2 april 2014 om 10:04
Nog bedankt voor jullie reacties! Laatste weken waren nogal druk met e.e.a. regelen en vooral veel praten, vandaar mijn late reactie.
Vorige week even niets gedaan om alles wat er op je afkomt weer even te laten bezinken. Ik merkte dat ik erg druk in mijn hoofd was en alles tegelijk wilde regelen.
Deze week maar eens begonnen met de inboedellijst en ouderschapsplan. Helaas komt alles nu op mij neer, vent weigert mee te werken, terwijl hij degene was die eerst wilde scheiden. Meneer had een ander, zag het helemaal zitten met haar, en wilde mij aan de kant schuiven. Ik moest dit even verwerken en wilde niet zo maar scheiden. Toen ik me er bij neergelegd had, en het eigenlijk wel beter vond zo (onze relatie is al jaren slecht), trok meneer zich terug. Wat bleek: ze had het "uitgemaakt".... Nu ziet hij opeens de noodzaak van het scheiden niet meer zo in, maar hij heeft volgens mij geen idee wat hij aangericht heeft! Ik ben nu degene die helemaal klaar met hem is, en wil nu echt van hem af. Maar hij wil niet praten, niks regelen en doet nu net of er niets gebeurd is. Gelukkig heb ik hulp van vrienden en professionals, maar tjonge wat is het nu een klein kind!
Vorige week even niets gedaan om alles wat er op je afkomt weer even te laten bezinken. Ik merkte dat ik erg druk in mijn hoofd was en alles tegelijk wilde regelen.
Deze week maar eens begonnen met de inboedellijst en ouderschapsplan. Helaas komt alles nu op mij neer, vent weigert mee te werken, terwijl hij degene was die eerst wilde scheiden. Meneer had een ander, zag het helemaal zitten met haar, en wilde mij aan de kant schuiven. Ik moest dit even verwerken en wilde niet zo maar scheiden. Toen ik me er bij neergelegd had, en het eigenlijk wel beter vond zo (onze relatie is al jaren slecht), trok meneer zich terug. Wat bleek: ze had het "uitgemaakt".... Nu ziet hij opeens de noodzaak van het scheiden niet meer zo in, maar hij heeft volgens mij geen idee wat hij aangericht heeft! Ik ben nu degene die helemaal klaar met hem is, en wil nu echt van hem af. Maar hij wil niet praten, niks regelen en doet nu net of er niets gebeurd is. Gelukkig heb ik hulp van vrienden en professionals, maar tjonge wat is het nu een klein kind!
woensdag 2 april 2014 om 10:06
Ik zag ook de posts van de anderen na mij, jullie ook veel sterkte met alles!!!
Dat van die misselijkheid herken ik overigens ook wel: te vergelijken met het gevoel dat je hebt als je heel erg zenuwachtig bent voor iets. En vreselijk moe zijn, slecht en onrustig slapen. Door veel beweging en op tijd naar bed te gaan probeer ik toch goed voor mezelf te zorgen.
Dat van die misselijkheid herken ik overigens ook wel: te vergelijken met het gevoel dat je hebt als je heel erg zenuwachtig bent voor iets. En vreselijk moe zijn, slecht en onrustig slapen. Door veel beweging en op tijd naar bed te gaan probeer ik toch goed voor mezelf te zorgen.
vrijdag 4 april 2014 om 12:24
Jeetje heartofstone, wat een eikel...
Je zegt dat je het rustig aan hebt gedaan. Kun jij wel thuis zitten dan? Ik kan het echt niet, raak compleet in paniek. Ik weet niet hoe ik het ooit moet doen, gelukkig thuis zijn. Heb echt het idee dat ik nooit meer gelukkig ga worden.
Had niet gedacht dat een scheiding zó pijnlijk en zo heftig kon zijn. Mensen zeggen wel 'je moet blij zijn dat je van hem af bent!' Maar dat ben ik helemaal niet, want al mijn dromen en mijn gezin is ook stuk!
Gisteren naar de notaris geweest voor een intakegesprek. Zaten we daar... Precies 2,5 daarvoor zijn we getrouwd. God wat voelde ik me in en in klote. Ik kon hem wel een knal verkopen!
En de kosten.. Oh man.. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik het allemaal moet gaan betalen. Mijn ex denkt er lekker makkelijk over. 'Dat komt wel'. Oh ja? Wie tovert er wat geld? Al ons spaargeld is in ons huis gaan zitten, dus we hebben zo goed als niks..
Ik kom er steeds meer achter hoe erg ik me heb laten misbruiken door mijn ex. Hij deed altijd maar wat hij wilde en ik liet het toe. Wilde ik eindelijk wat voor mezelf en kwam ik meer voor mezelf op riep hij dat we zoveel ruzie hadden en dat we daarom oa uit elkaar moesten. Totaal respectloos. De ruzies die we hadden gingen vrijwel altijd over de beloftes die hij maakte en niet nakwam.
Ik hoop zó dat de pijn een keer minder wordt want dit is gewoon ondraaglijk vind ik...
Je zegt dat je het rustig aan hebt gedaan. Kun jij wel thuis zitten dan? Ik kan het echt niet, raak compleet in paniek. Ik weet niet hoe ik het ooit moet doen, gelukkig thuis zijn. Heb echt het idee dat ik nooit meer gelukkig ga worden.
Had niet gedacht dat een scheiding zó pijnlijk en zo heftig kon zijn. Mensen zeggen wel 'je moet blij zijn dat je van hem af bent!' Maar dat ben ik helemaal niet, want al mijn dromen en mijn gezin is ook stuk!
Gisteren naar de notaris geweest voor een intakegesprek. Zaten we daar... Precies 2,5 daarvoor zijn we getrouwd. God wat voelde ik me in en in klote. Ik kon hem wel een knal verkopen!
En de kosten.. Oh man.. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik het allemaal moet gaan betalen. Mijn ex denkt er lekker makkelijk over. 'Dat komt wel'. Oh ja? Wie tovert er wat geld? Al ons spaargeld is in ons huis gaan zitten, dus we hebben zo goed als niks..
Ik kom er steeds meer achter hoe erg ik me heb laten misbruiken door mijn ex. Hij deed altijd maar wat hij wilde en ik liet het toe. Wilde ik eindelijk wat voor mezelf en kwam ik meer voor mezelf op riep hij dat we zoveel ruzie hadden en dat we daarom oa uit elkaar moesten. Totaal respectloos. De ruzies die we hadden gingen vrijwel altijd over de beloftes die hij maakte en niet nakwam.
Ik hoop zó dat de pijn een keer minder wordt want dit is gewoon ondraaglijk vind ik...
vrijdag 4 april 2014 om 13:32
Ik ken het gevoel Malube. Echt klote het financiële stuk. Wij zitten dus met 2 huizen die allebei minder waard zijn dan wat we erin gestoken hebben.Hoe we dit straks allemaal moeten gaan regelen weet ik ook niet. Straks krijg ik ook mijn stuk alimentatie die ik nog mag gaan uitgeven. Hou dus geen geld meer over om te leven..
Lekker stressen dus nu
Lekker stressen dus nu
Never give up
maandag 7 april 2014 om 12:51
Malube, echt: ik herken zoveel in jouw verhaal!
In het begin was ook ik in paniek, maar wilde ik hem ook zo snel mogelijk het huis uit hebben. Ik trok het niet met hem in een ruimte te zijn. Nu wonen we nog steeds in één huis, omdat we het ons financieel niet kunnen veroorloven extra geld uit te geven aan onderdak elders. Het lukt me nu aardig om kalm te blijven, ook omdat ik nu weet dat ik beslist niet meer verder met hem wil. Maar ik heb ook een soort muur om me heen getrokken, ben vrij emotieloos op het moment, en besef nu pas dat ik het eigenlijk al jaren alleen doe in onze relatie....
Ik heb nog wel een zwaar gevoel van falen, vooral omdat ik dit mijn kinderen nooit en te nimmer aan had willen doen. Maar toen hij zei dat hij niet meer verder wilde, en ons zo even heel gemakkelijk aan de kant schoof en helemaal voor zijn eigen geluk wilde gaan, is er iets geknapt in mij.
Wij zijn vorige week ook naar de notaris geweest voor een intakegesprek. Dan is meneer wel voor rede vatbaar, thuis trekt hij geen bek open als het gaat om het regelen en de financiën.
Ik moet nu voor mezelf op een rijtje gaan zetten wat de kosten gaan zijn als ik er alleen voor kom te staan. Nou, dat wordt beslist geen vetpot heb ik in de gaten. Gelukkig heb ik wel werk, maar ik verdien net te veel voor extra toeslagen. Ik zie dat ook best wel somber in, maar denk wel: anderen kunnen het ook, waarom ik niet?
En ook mijn vent is net zo als het over geld gaat: wil er niet over praten, wat maak je je weer druk, dat komt allemaal wel, enz. enz. Ondertussen hebben we weinig tot geen spaargeld...
Ik kom er steeds meer achter hoe erg ik me heb laten misbruiken door mijn ex. Hij deed altijd maar wat hij wilde en ik liet het toe. Wilde ik eindelijk wat voor mezelf en kwam ik meer voor mezelf op riep hij dat we zoveel ruzie hadden en dat we daarom oa uit elkaar moesten. Totaal respectloos. De ruzies die we hadden gingen vrijwel altijd over de beloftes die hij maakte en niet nakwam.
IDEM!
Ik wil alles nu eigenlijk zo snel mogelijk geregeld hebben, en heb nu tegen vent gezegd dat we echt een en ander op papier moeten gaan zetten. Ben zeer benieuwd of dit gaat lukken...
In het begin was ook ik in paniek, maar wilde ik hem ook zo snel mogelijk het huis uit hebben. Ik trok het niet met hem in een ruimte te zijn. Nu wonen we nog steeds in één huis, omdat we het ons financieel niet kunnen veroorloven extra geld uit te geven aan onderdak elders. Het lukt me nu aardig om kalm te blijven, ook omdat ik nu weet dat ik beslist niet meer verder met hem wil. Maar ik heb ook een soort muur om me heen getrokken, ben vrij emotieloos op het moment, en besef nu pas dat ik het eigenlijk al jaren alleen doe in onze relatie....
Ik heb nog wel een zwaar gevoel van falen, vooral omdat ik dit mijn kinderen nooit en te nimmer aan had willen doen. Maar toen hij zei dat hij niet meer verder wilde, en ons zo even heel gemakkelijk aan de kant schoof en helemaal voor zijn eigen geluk wilde gaan, is er iets geknapt in mij.
Wij zijn vorige week ook naar de notaris geweest voor een intakegesprek. Dan is meneer wel voor rede vatbaar, thuis trekt hij geen bek open als het gaat om het regelen en de financiën.
Ik moet nu voor mezelf op een rijtje gaan zetten wat de kosten gaan zijn als ik er alleen voor kom te staan. Nou, dat wordt beslist geen vetpot heb ik in de gaten. Gelukkig heb ik wel werk, maar ik verdien net te veel voor extra toeslagen. Ik zie dat ook best wel somber in, maar denk wel: anderen kunnen het ook, waarom ik niet?
En ook mijn vent is net zo als het over geld gaat: wil er niet over praten, wat maak je je weer druk, dat komt allemaal wel, enz. enz. Ondertussen hebben we weinig tot geen spaargeld...
Ik kom er steeds meer achter hoe erg ik me heb laten misbruiken door mijn ex. Hij deed altijd maar wat hij wilde en ik liet het toe. Wilde ik eindelijk wat voor mezelf en kwam ik meer voor mezelf op riep hij dat we zoveel ruzie hadden en dat we daarom oa uit elkaar moesten. Totaal respectloos. De ruzies die we hadden gingen vrijwel altijd over de beloftes die hij maakte en niet nakwam.
IDEM!
Ik wil alles nu eigenlijk zo snel mogelijk geregeld hebben, en heb nu tegen vent gezegd dat we echt een en ander op papier moeten gaan zetten. Ben zeer benieuwd of dit gaat lukken...
dinsdag 8 april 2014 om 07:32
Ik zie dat als we door blijven gaan hoe het nu gaat het allemaal net te regelen is op maandbasis qua lasten en uitgaven. Echter als straks echt de scheiding erdoorheen gaat komen is het hek van de dam i.v.m onderwaarde woningen enzo 
. Dat van die muur om je heen trekken zie ik ook bij mijn eigen partner. Heeft richting mij ook geen emotie meer. Die heeft exact hetzelfde meegemaakt, heeft ook een hele tijd in onze relatie er alleen voor gestaan (klote depressie van mij).
. Dat van die muur om je heen trekken zie ik ook bij mijn eigen partner. Heeft richting mij ook geen emotie meer. Die heeft exact hetzelfde meegemaakt, heeft ook een hele tijd in onze relatie er alleen voor gestaan (klote depressie van mij).
Never give up
dinsdag 8 april 2014 om 10:06
Geen financiële tips, als iemand ze heeft, zijn ze ook bij mij welkom.
En ook hier helaas geen alimentatie, zelfs geen kinderalimentatie.
Weet ook nog steeds niet hoe ik het straks allemaal ga redden als ik verhuisd ben en hoe en waarvan ik alles ga inrichten.
Want ook al haal je alles van marktplaats, het kost toch geld.
Iedereen een dikke knuffel
En ook hier helaas geen alimentatie, zelfs geen kinderalimentatie.
Weet ook nog steeds niet hoe ik het straks allemaal ga redden als ik verhuisd ben en hoe en waarvan ik alles ga inrichten.
Want ook al haal je alles van marktplaats, het kost toch geld.
Iedereen een dikke knuffel
dinsdag 8 april 2014 om 10:22
Uiteindelijk komt iedereen krapper te zitten na een scheiding volgens mij.
Als er een koophuis is dat moet worden verkocht begint het probleem al met de slechte huizenmarkt natuurlijk.
In mijn geval ben ik uitgekocht door mijn ex. Ik heb zelf een huis kunnen kopen en met mijn 24 uur in de week werken kan ik me financieel goed redden. Echter sparen lukt niet of nauwelijks.
Ik krijg ook nog een beetje kinderalimentatie maar dat is niet veel. De kinderbijslag gaat ook naar mij.
Ik besef dat ik het financieel helemaal zo slecht niet heb.
Helaas geldt dat niet voor iedereen.
En ondanks dat ík niet degene was die wilde scheiden heb ik zelf uiteindelijk alles geregeld, gewoon om mijn zaakjes geregeld te hebben. Ik wilde zo snel mogelijk los zijn, zakelijk en financieel welteverstaan.. Emotioneel loskomen is weer een verhaal op zich..
Lieve mensen, sterkte maar weer..
Als er een koophuis is dat moet worden verkocht begint het probleem al met de slechte huizenmarkt natuurlijk.
In mijn geval ben ik uitgekocht door mijn ex. Ik heb zelf een huis kunnen kopen en met mijn 24 uur in de week werken kan ik me financieel goed redden. Echter sparen lukt niet of nauwelijks.
Ik krijg ook nog een beetje kinderalimentatie maar dat is niet veel. De kinderbijslag gaat ook naar mij.
Ik besef dat ik het financieel helemaal zo slecht niet heb.
Helaas geldt dat niet voor iedereen.
En ondanks dat ík niet degene was die wilde scheiden heb ik zelf uiteindelijk alles geregeld, gewoon om mijn zaakjes geregeld te hebben. Ik wilde zo snel mogelijk los zijn, zakelijk en financieel welteverstaan.. Emotioneel loskomen is weer een verhaal op zich..
Lieve mensen, sterkte maar weer..
dinsdag 8 april 2014 om 11:49
Wat NW al zegt; niemand wordt financieel beter van een scheiding...
Ik ben een dag meer gaan werken na de scheiding en krijg ook nog een stukje pa omdat mijn ex (ik ook trouwens op dit moment) liever niet wil dat ik nog meer ga werken ivm jongste (heeft extra aandacht hard nodig) zolang zij op de basisschool zit, dus ik kom redelijk rond.
Neemt niet weg dat we er een flink stuk op achteruit zijn gegaan en idd sparen niet echt meer lukt bijvoorbeeld, hetgeen mij een onrustig gevoel geeft. Ook vakanties en uitjes ed moet helaas flink op beknibbeld worden en ouder meubilair ed in huis moet jammer genoeg voorlopig nog gewoon blijven staan.
Ik had wel de mazzel dat ik in ons huis kon blijven wonen en dit huis heeft gelukkig nog steeds een stukje overwaarde...
Ik ben me er zeer bewust van dat het (veel) erger kan.... Het is, tenzij je voor de scheiding erg ruim in je geld zat, nooit een vetpot na een scheiding, denk ik. En dat is gewoon heel zuur als je niet degene bent die voor de scheiding gekozen hebt.
Ik zou iig proberen of meer gaan werken een optie is en kijken welke verzekeringen, abonnementen ed echt noodzakelijk zijn...
Sterkte allemaal....
Ik ben een dag meer gaan werken na de scheiding en krijg ook nog een stukje pa omdat mijn ex (ik ook trouwens op dit moment) liever niet wil dat ik nog meer ga werken ivm jongste (heeft extra aandacht hard nodig) zolang zij op de basisschool zit, dus ik kom redelijk rond.
Neemt niet weg dat we er een flink stuk op achteruit zijn gegaan en idd sparen niet echt meer lukt bijvoorbeeld, hetgeen mij een onrustig gevoel geeft. Ook vakanties en uitjes ed moet helaas flink op beknibbeld worden en ouder meubilair ed in huis moet jammer genoeg voorlopig nog gewoon blijven staan.
Ik had wel de mazzel dat ik in ons huis kon blijven wonen en dit huis heeft gelukkig nog steeds een stukje overwaarde...
Ik ben me er zeer bewust van dat het (veel) erger kan.... Het is, tenzij je voor de scheiding erg ruim in je geld zat, nooit een vetpot na een scheiding, denk ik. En dat is gewoon heel zuur als je niet degene bent die voor de scheiding gekozen hebt.
Ik zou iig proberen of meer gaan werken een optie is en kijken welke verzekeringen, abonnementen ed echt noodzakelijk zijn...
Sterkte allemaal....
woensdag 9 april 2014 om 17:31
Jeetje ,
Heb wat teruggelezen en allemaal zo herkenbaar .
Wat een kl..zooi is het toch op deze manier iets afsluiten .
En je denkt wel eens , wat schieten ze er nu mee op , die ander laat ook in dit geval een kapot gemaakt gezin achter .
Zit er zelf midden in nu na 20+ jaar huwelijk 2 mnd geleden het telefoontje ik ben er niet meer straks .
Vrouw is dus vertrokken en ik thuis achtergebleven met puber.
je wereld stort in en nog steeds alles stort verder in .
En natuurlijk was er niemand , maar na 1 maand was hij al voorgesteld aan de hele familie die ''niemand"
Elke dag nog zo veel hoop en je moet weer verder :werken , boodschappen , eten maken voor je kind , want zelf kan je geen hap door je keel krijgen.
natuurlijk weet je en word er veel gezegd dat zij (of hij) er al veel langer mee bezig was en dus minder of niet emotioneel is .
Maar dan denk ik weer ok langer bezig , maar daarvoor was ze toch ook niet emotioneel of anders , vreemd dat ze dan er mee bezig kan zijn zonder echt signaal .
Maar je moet verder al zou je wel eens gewoon niet meer wakker willen worden.
Nog steeds slaat me hart over als ik een auto hoor of een fiets ,
maar dat is allemaal illusie , of je word wakker en dan zie je weer die lege plek in bed waardoor bij opstaan je alweer die hopeloze dag voor je ziet .
terug denken geeft heel veel pijn , voorruit denken een moedeloos idee. Zoveel nog regelen : scheiding , huis financien kids enz .
Op dit moment is weinig contact even het beste , maar met je gevoel wil je juist een app sturen of even welterusten zeggen.
maar dat helpt niet integendeel bij geen antwoord weer een slapeloze nacht.
och het word zomer denk ik af en toe maar .
wel voel je je erg onzeker en zal het voor mij lang duren voordat ik de toekomst wat positiever kan bekijken .
Nu nog even niet !!!!!
Heb wat teruggelezen en allemaal zo herkenbaar .
Wat een kl..zooi is het toch op deze manier iets afsluiten .
En je denkt wel eens , wat schieten ze er nu mee op , die ander laat ook in dit geval een kapot gemaakt gezin achter .
Zit er zelf midden in nu na 20+ jaar huwelijk 2 mnd geleden het telefoontje ik ben er niet meer straks .
Vrouw is dus vertrokken en ik thuis achtergebleven met puber.
je wereld stort in en nog steeds alles stort verder in .
En natuurlijk was er niemand , maar na 1 maand was hij al voorgesteld aan de hele familie die ''niemand"
Elke dag nog zo veel hoop en je moet weer verder :werken , boodschappen , eten maken voor je kind , want zelf kan je geen hap door je keel krijgen.
natuurlijk weet je en word er veel gezegd dat zij (of hij) er al veel langer mee bezig was en dus minder of niet emotioneel is .
Maar dan denk ik weer ok langer bezig , maar daarvoor was ze toch ook niet emotioneel of anders , vreemd dat ze dan er mee bezig kan zijn zonder echt signaal .
Maar je moet verder al zou je wel eens gewoon niet meer wakker willen worden.
Nog steeds slaat me hart over als ik een auto hoor of een fiets ,
maar dat is allemaal illusie , of je word wakker en dan zie je weer die lege plek in bed waardoor bij opstaan je alweer die hopeloze dag voor je ziet .
terug denken geeft heel veel pijn , voorruit denken een moedeloos idee. Zoveel nog regelen : scheiding , huis financien kids enz .
Op dit moment is weinig contact even het beste , maar met je gevoel wil je juist een app sturen of even welterusten zeggen.
maar dat helpt niet integendeel bij geen antwoord weer een slapeloze nacht.
och het word zomer denk ik af en toe maar .
wel voel je je erg onzeker en zal het voor mij lang duren voordat ik de toekomst wat positiever kan bekijken .
Nu nog even niet !!!!!
donderdag 10 april 2014 om 17:18
Heeft iemand van hier nog een tijd samen in 1 huis blijven wonen?
En zo ja, hoe doe je dat met huishoudgeld?
Iemand voor mij een tip?
En fijn om te horen, hoe moeilijk ook en ondanks veel dingen die niet meer kunnen, dat jullie het weten te redden financieel.
Sport, klinkt heel bekend dat van nee, er is niemand anders, maar ondertussen
En zo ja, hoe doe je dat met huishoudgeld?
Iemand voor mij een tip?
En fijn om te horen, hoe moeilijk ook en ondanks veel dingen die niet meer kunnen, dat jullie het weten te redden financieel.
Sport, klinkt heel bekend dat van nee, er is niemand anders, maar ondertussen
donderdag 10 april 2014 om 17:46
Sport, nog zo'n verdrietig verhaal... Zal nog wel even duren voor je de toekomst weer positief kunt zien. In de tussentijd leven per dag, stukje voor stukje... Sterkte...
Dilemma, dat lijkt me echt verschrikkelijk moeilijk (eigenlijk onmogelijk) om met hem in een huis te blijven wonen. Geeft dat niet heel erg veel spanningen, ook voor de kids kan dat niet goed zijn lijkt me. En zo kom je nooit los van elkaar, de situatie bij jullie is al zo ontzettend lang zo...
Ik denk dat, zolang jullie in 1 huis wonen en samen aan 1 tafel eten, het niet te doen is qua scheiden van eten/eetgeld. Je kunt hem dan moeilijk apart van jou en de kinderen laten eten lijkt me.
Dit lijkt mij een onmogelijke situatie, die zo niet lang vol te houden is. En een situatie die heel veel onduidelijkheid geeft voor de kinderen.
Kan hij niet bij familie/vrienden gaan logeren zo lang? Zo hebben wij het in eerste instantie ook gedaan.
Dilemma, dat lijkt me echt verschrikkelijk moeilijk (eigenlijk onmogelijk) om met hem in een huis te blijven wonen. Geeft dat niet heel erg veel spanningen, ook voor de kids kan dat niet goed zijn lijkt me. En zo kom je nooit los van elkaar, de situatie bij jullie is al zo ontzettend lang zo...
Ik denk dat, zolang jullie in 1 huis wonen en samen aan 1 tafel eten, het niet te doen is qua scheiden van eten/eetgeld. Je kunt hem dan moeilijk apart van jou en de kinderen laten eten lijkt me.
Dit lijkt mij een onmogelijke situatie, die zo niet lang vol te houden is. En een situatie die heel veel onduidelijkheid geeft voor de kinderen.
Kan hij niet bij familie/vrienden gaan logeren zo lang? Zo hebben wij het in eerste instantie ook gedaan.
vrijdag 11 april 2014 om 07:04
Dilemma, hij kan dit wel niet willen, maar deze situatie is voor zowel jou als de kinderen niet goed! Kan de advocaat hier niet iets mee? Als jij met de kinderen het recht op wonen daar krijgt, zal hij wel eruit moeten! Je moet dit echt gaan uitzoeken, zo kun je toch niet doorleven?
Met mij gaat het goed. Paasweekend gaan voor het eerst de kinderen van mijn vriend en die van mijzelf elkaar ontmoeten (na anderhalf jaar), best weer een stap. We doen het heeeeel rustig aan, er zijn van beide kanten kinderen bij betrokken, dus we doen het in hun tempo. Maar voelt goed.
Malube, Dudesome, heartofstone, sport; veel sterkte... Hang in there...
Met mij gaat het goed. Paasweekend gaan voor het eerst de kinderen van mijn vriend en die van mijzelf elkaar ontmoeten (na anderhalf jaar), best weer een stap. We doen het heeeeel rustig aan, er zijn van beide kanten kinderen bij betrokken, dus we doen het in hun tempo. Maar voelt goed.
Malube, Dudesome, heartofstone, sport; veel sterkte... Hang in there...
vrijdag 11 april 2014 om 09:06
Ik heb afgelopen dinsdag het eerste stuk van mijn gesprek kunnen doen met haar qua financiën. Heb alleen het idee dat ze zelf niet echt wist wat ze ermee aan moest. Denk ook niet dat ze er zelf nog heel diep over nagedacht heeft wat het allemaal met zich mee zal brengen. Het is nu vrijheid blijheid voor haar denk ik nog. Merk wel dat ik nu voor mijzelf wel meer rust heb nu ik haar gesproken heb hierover. We zullen zien wat de toekomst brengt.
Never give up
vrijdag 11 april 2014 om 10:18
Hova, wat spannend! Moet je eens kijken hoe goed het met je gaat vergeleken met een paar jaar geleden. Dat biedt hoop voor alle anderen die nu in dezelfde situatie zitten.
Super dat het zo goed gaat dat de kinderen elkaar nu ontmoeten, is een teken dat het flink serieus is tussen jullie. Het is je gegund meis. Hou je ons op de hoogte hoe het is gegaan?
Dudesome, lastig hè, ze denken nergens over na, de vrijheid blijheid is nl veel belangrijker voor ze dan de financiën.
Hou het einddoel in zicht hoe moeilijk dat ook is. Kan je niet echt tips geven, zoals je leest gaat het hier niet zo lekker. In ieder geval veel sterkte.
Super dat het zo goed gaat dat de kinderen elkaar nu ontmoeten, is een teken dat het flink serieus is tussen jullie. Het is je gegund meis. Hou je ons op de hoogte hoe het is gegaan?
Dudesome, lastig hè, ze denken nergens over na, de vrijheid blijheid is nl veel belangrijker voor ze dan de financiën.
Hou het einddoel in zicht hoe moeilijk dat ook is. Kan je niet echt tips geven, zoals je leest gaat het hier niet zo lekker. In ieder geval veel sterkte.
vrijdag 11 april 2014 om 10:26
Dilemma, een rechter zal ALTIJD de belangen van kinderen voorop stellen. Als jij dus voorlopige voorziening aanvraagt en de kinderen wonen bij jou, dan moet hij eruit. Belang van kinderen weegt het zwaarst, dan is de rest haast ondergeschikt.
Dus echt, vecht dat aan!
Hova, mooi om te lezen dat jullie deze stap gaan maken. Dat geeft een hoop aan, de toekomst ziet er goed uit!
Dudes en Sport; heel veel sterkte! Ik merk dat ik klaar ben met dit onderwerp, dus verder geen tips maar weet dat het er over een jaar heel anders uit zal zien.
Met mij nog steeds erg goed, erg happy. Gaat alweer richting de twee jaar verkering, het was al heel serieus en het blijft zich versterken. Ik heb mijn man gevonden, en als het aan mij ligt voor hele lange tijd.
Dus echt, vecht dat aan!
Hova, mooi om te lezen dat jullie deze stap gaan maken. Dat geeft een hoop aan, de toekomst ziet er goed uit!
Dudes en Sport; heel veel sterkte! Ik merk dat ik klaar ben met dit onderwerp, dus verder geen tips maar weet dat het er over een jaar heel anders uit zal zien.
Met mij nog steeds erg goed, erg happy. Gaat alweer richting de twee jaar verkering, het was al heel serieus en het blijft zich versterken. Ik heb mijn man gevonden, en als het aan mij ligt voor hele lange tijd.
vrijdag 11 april 2014 om 13:08
Goed te horen dat het goed gaat Julus!
Vervelend dat het allemaal zo moeilijk gaat Dillema.
Ik heb het geluk dat wij nog een 2e koophuis hadden die leeg stond hier zit ik inmiddels al 2 maanden in. Wat er nu waarschijnlijk voor ons gaat gebeuren is dat op papier voor de komende tijd nog bij elkaar blijven i.v.m de kosten die er allemaal zijn (en gaan komen door advocaten enz). Dat is in ieder geval wat er mondeling besproken is tussen ons. Nu nog in een verder gesprek de uitgangspunten bespreken denk ik.
Ik heb mijzelf inmiddels ook ingeschreven voor huurhuis. Heb al begrepen dat de wachttijd minimaal 8 jaar is. Maar ja, ik ben in ieder geval een nummer op een lijst, kan nu dus in aanmerking komen...
Vervelend dat het allemaal zo moeilijk gaat Dillema.
Ik heb het geluk dat wij nog een 2e koophuis hadden die leeg stond hier zit ik inmiddels al 2 maanden in. Wat er nu waarschijnlijk voor ons gaat gebeuren is dat op papier voor de komende tijd nog bij elkaar blijven i.v.m de kosten die er allemaal zijn (en gaan komen door advocaten enz). Dat is in ieder geval wat er mondeling besproken is tussen ons. Nu nog in een verder gesprek de uitgangspunten bespreken denk ik.
Ik heb mijzelf inmiddels ook ingeschreven voor huurhuis. Heb al begrepen dat de wachttijd minimaal 8 jaar is
. Maar ja, ik ben in ieder geval een nummer op een lijst, kan nu dus in aanmerking komen...
Never give up