Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
maandag 12 mei 2014 om 07:58
Ik merk op dit moment dat de kinderen heel erg naar mij toe trekken. Als ik ze zie is het altijd heel leuk en gezellig met elkaar. Als ze dan op de zondag weer terug moeten naar moeders geven ze allebei aan dat ze liever bij papa blijven. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat dit zo is omdat ik ze maar 1 keer in de 2 weken zie natuurlijk. De oudste heeft wel heel veel vragen nu, heel vaak ook wakker 's nachts met de melding dat ze heel verdrietig is 
.
Heeft gewoon tijd nodig voor de kids deze verandering, zal vast wel goedkomen!
Goed te horen dat het met jou ook weer beter gaat malube!
.Heeft gewoon tijd nodig voor de kids deze verandering, zal vast wel goedkomen!
Goed te horen dat het met jou ook weer beter gaat malube!
Never give up
maandag 2 juni 2014 om 15:21
dinsdag 3 juni 2014 om 12:57
Dankjewel.
Ik probeer inderdaad niet bij de pakken neer te gaan zitten maar jeetje, dat is soms echt wel moeilijk.. Hij vertelt best wel wat leugens over dingen die ik zou hebben gedaan en daar ben ik zo boos en verdrietig om.. Dat je zo'n persoon toe hebt gelaten in je hart, zo lang ook. En hij belazert me gewoon waar ik bij sta. Ik kan er niet over uit dat mensen zo in elkaar zitten. Ik vraag me af of ik me ooit weer echt zo kan geven aan iemand zoals ik bij hem gedaan. Dat stukje heeft hij echt kapot gemaakt in mij.
Ik vind het allemaal enorm veel om te verwerken hoor, hebben/hadden jullie dat niet?
Ik probeer inderdaad niet bij de pakken neer te gaan zitten maar jeetje, dat is soms echt wel moeilijk.. Hij vertelt best wel wat leugens over dingen die ik zou hebben gedaan en daar ben ik zo boos en verdrietig om.. Dat je zo'n persoon toe hebt gelaten in je hart, zo lang ook. En hij belazert me gewoon waar ik bij sta. Ik kan er niet over uit dat mensen zo in elkaar zitten. Ik vraag me af of ik me ooit weer echt zo kan geven aan iemand zoals ik bij hem gedaan. Dat stukje heeft hij echt kapot gemaakt in mij.
Ik vind het allemaal enorm veel om te verwerken hoor, hebben/hadden jullie dat niet?
dinsdag 3 juni 2014 om 14:19
Het ís ook erg veel om te verwerken. Buiten dat je 'even' zomaar alleen je leven moet gaat leiden, wat erg intensief is, ook nog verwerken dat je relatie gewoon écht voorbij is. Dat is bijna niet te bevatten vind ik.
Wat ongelooflijk zielig van je bijna ex om zulke leugens over jou te vertellen. Kan alleen maar zeggen dat dat alles over hem zegt en niks over jou. Probeer je er niet aan te ergeren! Makkelijk gezegd door mij als buitenstaander maar het is het niet waard.
Of je ooit je kapotgemaakte stukje weer kunt helen, geen idee. Misschien bij de juiste persoon? Hierboven ergens schreef je dat je iemand had ontmoet die hetzelfde had meegemaakt. Zie je hem nog?
Ik zit nog altijd in mijn ratio. Nu ben ik er wel bekend mee dat ik lastig aan mijn emotie kan (heb oa autisme) maar dit voelt wel heel emotieloos. Ik praat het voor mezelf maar goed dat de scheiding gewoon te heftig is en zolang de scheiding nog niet officieel is mijn emotie ook weg blijft.
Maar ondertussen is het al ruim een half jaar geleden (wat vliegt de tijd!) dat ex de stekker eruit trok. Dus of het opgaat dat na de scheiding mijn emotie los gaat komen , geen idee. Nog maar niet op vooruit lopen ook en als ik er last van blijf houden op zoek gaan naar een therapie.
Maar wat is het veel werk om alles officieel te regelen! Ons convenant is nu opgesteld en getekend. Geen idee of er nog meer uitgezocht moet worden. En hoe lang het nu nog gaat duren voor we officieel gescheiden zijn.
Mijn financiën vind ik nog wat onoverzichtelijk. Spelen nog teveel externe onzekerheden mee. (Belastingdienst terug betaling en hypotheek woning oa) Hoop dat dit financiële stuk snel duidelijker gaat worden ik vind het niet prettig. Ik leef als Miep Kniep durf bijna niks uit te geven
Wat ongelooflijk zielig van je bijna ex om zulke leugens over jou te vertellen. Kan alleen maar zeggen dat dat alles over hem zegt en niks over jou. Probeer je er niet aan te ergeren! Makkelijk gezegd door mij als buitenstaander maar het is het niet waard.
Of je ooit je kapotgemaakte stukje weer kunt helen, geen idee. Misschien bij de juiste persoon? Hierboven ergens schreef je dat je iemand had ontmoet die hetzelfde had meegemaakt. Zie je hem nog?
Ik zit nog altijd in mijn ratio. Nu ben ik er wel bekend mee dat ik lastig aan mijn emotie kan (heb oa autisme) maar dit voelt wel heel emotieloos. Ik praat het voor mezelf maar goed dat de scheiding gewoon te heftig is en zolang de scheiding nog niet officieel is mijn emotie ook weg blijft.
Maar ondertussen is het al ruim een half jaar geleden (wat vliegt de tijd!) dat ex de stekker eruit trok. Dus of het opgaat dat na de scheiding mijn emotie los gaat komen , geen idee. Nog maar niet op vooruit lopen ook en als ik er last van blijf houden op zoek gaan naar een therapie.
Maar wat is het veel werk om alles officieel te regelen! Ons convenant is nu opgesteld en getekend. Geen idee of er nog meer uitgezocht moet worden. En hoe lang het nu nog gaat duren voor we officieel gescheiden zijn.
Mijn financiën vind ik nog wat onoverzichtelijk. Spelen nog teveel externe onzekerheden mee. (Belastingdienst terug betaling en hypotheek woning oa) Hoop dat dit financiële stuk snel duidelijker gaat worden ik vind het niet prettig. Ik leef als Miep Kniep durf bijna niks uit te geven
Niemand heeft zichzelf gemaakt of jij soms wel ?
dinsdag 3 juni 2014 om 16:47
Malube, het is ook veel om te verwerken. Jaren lang hebben jullie aan de zelfde kant gestaan, deden jullie alles samen. Nu, zomaar ineens staan jullie apart en "vechten" jullie voor jezelf.
De man die je zó lang zó goed dacht te kennen is er niet meer, die bestaat simpelweg niet meer.
Het enigste wat je hierin kunt doen is hem los laten, laat hem gaan. Wat hij vind of denkt is niet meer belangrijk voor jou.
Uiteindelijk gaat er ook echt een moment komen dat het je ook niet meer kan schelen hoe hij ergens in staat, zijn leven niet de jouwe...
Sterkte dames!
De man die je zó lang zó goed dacht te kennen is er niet meer, die bestaat simpelweg niet meer.
Het enigste wat je hierin kunt doen is hem los laten, laat hem gaan. Wat hij vind of denkt is niet meer belangrijk voor jou.
Uiteindelijk gaat er ook echt een moment komen dat het je ook niet meer kan schelen hoe hij ergens in staat, zijn leven niet de jouwe...
Sterkte dames!
zondag 8 juni 2014 om 10:29
Het is ook niet te bevatten... Merk dat buitenstaanders ook niet goed begrijpen dat het nog steeds pijn doet. Dat als hij bijvoorbeeld foto's stuurt van de kinderen op het zwembad, vind ik fijn maar doet ook pijn. Ik mag er niet bij zijn, bij mijn gezin. Hij heeft het vast nooit echt zo gevoeld maar het was mijn gezin en nu is dat kapot. Hij heeft zoveel kapot gemaakt. En gaat gewoon vrolijk door met zijn leven, onvoorstelbaar gewoon.
Katjesdrop, ja we hebben een relatie. En dat doet me erg goed want ik merk hoe het ook kan. We praten ook veel over mijn zorgen en angsten. Fijn. Hij is heel lief voor me. Wat ik ook echt wel nodig heb op dit moment.
Ook jij hebt gelijk allalone, maar wat is het moeilijk,.. Daarbij ook nog de twijfels of ik het wel goed doe als moeder.. Ze hebben al zoveel te verduren..
Katjesdrop, ja we hebben een relatie. En dat doet me erg goed want ik merk hoe het ook kan. We praten ook veel over mijn zorgen en angsten. Fijn. Hij is heel lief voor me. Wat ik ook echt wel nodig heb op dit moment.
Ook jij hebt gelijk allalone, maar wat is het moeilijk,.. Daarbij ook nog de twijfels of ik het wel goed doe als moeder.. Ze hebben al zoveel te verduren..
zondag 22 juni 2014 om 23:13
Lieve mensen, ik zit met tranen in mijn ogen al jullie verhalen te lezen...zoveel verdriet! Zoooveel gebroken harten...
De prille relatie met mijn vriend is sinds een week ook uit...al een hele week heb ik er zoo moeilijk mee. Eindelijk na jaren lang single te zijn geweest eindelijk iemand ontmoet waarmee het zo goed klikte, hij was de man van mijn dromen.
Ik heb hem nwt nog even gebeld om te vragen of we hier wel goed aan doen door elkaar los te laten maar hij was niet zo verliefd op mij als ik op hem, zegt die. En hij mist me nu helemaal niet....oh god wat komt dat hard aan...en hij was zooo afstandelijk door de telefoon alsof we elkaar ook nooit gekend hebben...
Daar gaan mijn toekomstdromen die ik met hem had gemaakt
De prille relatie met mijn vriend is sinds een week ook uit...al een hele week heb ik er zoo moeilijk mee. Eindelijk na jaren lang single te zijn geweest eindelijk iemand ontmoet waarmee het zo goed klikte, hij was de man van mijn dromen.
Ik heb hem nwt nog even gebeld om te vragen of we hier wel goed aan doen door elkaar los te laten maar hij was niet zo verliefd op mij als ik op hem, zegt die. En hij mist me nu helemaal niet....oh god wat komt dat hard aan...en hij was zooo afstandelijk door de telefoon alsof we elkaar ook nooit gekend hebben...
Daar gaan mijn toekomstdromen die ik met hem had gemaakt
I am just a girl.....standing in front of a boy...asking him to love her
donderdag 26 juni 2014 om 13:11
donderdag 26 juni 2014 om 13:41
donderdag 26 juni 2014 om 22:01
Ik denk dat ik heel goed ben gaan beseffen dat het tussen mij en mijn vrouw eigenlijk niet goed meer gaat komen. Hoe graag ik zelf ook verder wil met haar, je hebt altijd 2 mensen nodig voor een relatie. In het begin heb ik mijzelf vooral opgesloten thuis en mezelf heel zielig gevonden. Nu heb ik dat naast mij neergelegd en ga ik er weer meer uit, heb hoop leuke dingen die ik doe. Zie weer veel mijn oude vrienden / familie. Daarnaast ben ik door sporten weer heel goed in mijn vel gaan zitten. Krijg vaak van mensen te horen dat ik er echt wel mag zijn enzo, dat helpt ook natuurlijk.
Never give up
vrijdag 27 juni 2014 om 00:26
Malube, wat heb jij nodig vrouw, hoe denk jij rust te kunnen krijgen om weer meester te worden over je gevoelens en leven?
Kun je accepteren dat je in zijn valkuil bent gestapt door je teveel te laten aanleunen?
Ben je bereid dit te zien als een wijze levensles?
Zijn er mogelijkheden om de zorg voor de kinderen te delen?
Zijn de gesprekken met de mediator naar wens verlopen?
Zijn jullie financiën gescheiden?
Hebben jullie alleen nog maar functioneel contact?
Heb je een onderkomen waar je een thuisgevoel kunt creëren?
De bom is toch pas een half jaar geleden gebarsten, dit verwerkingsproces om je eigen identiteit te hervinden, daar mag je best een dik jaar of langer voor uittrekken hoor.
Misschien kun je daar hulp bij gebruiken van een professional.
Zet'm op, het wordt beter, echt!
Kun je accepteren dat je in zijn valkuil bent gestapt door je teveel te laten aanleunen?
Ben je bereid dit te zien als een wijze levensles?
Zijn er mogelijkheden om de zorg voor de kinderen te delen?
Zijn de gesprekken met de mediator naar wens verlopen?
Zijn jullie financiën gescheiden?
Hebben jullie alleen nog maar functioneel contact?
Heb je een onderkomen waar je een thuisgevoel kunt creëren?
De bom is toch pas een half jaar geleden gebarsten, dit verwerkingsproces om je eigen identiteit te hervinden, daar mag je best een dik jaar of langer voor uittrekken hoor.
Misschien kun je daar hulp bij gebruiken van een professional.
Zet'm op, het wordt beter, echt!
vrijdag 27 juni 2014 om 08:03
Ik weet niet wat ik nodig heb, Kamparie. Daar ben ik ook heel erg naar op zoek. Ik snap niet van mezelf waarom ik het niet los kan laten, waarom ik zoveel moeite heb met mijn leven alleen te leiden.
Ik voel me echt een niksnut en het voelt alsof ik op alle vlakken tekort schiet. Psychische hulp heb ik, slik ook antidepressiva. Maar het voelt niet alsof het beter wordt. Financieel zijn we nog afhankelijk van elkaar. Het liefst zou ik die scheiding er door willen rammen, dan kan ik misschien weer wat helderder denken maar aan de andere kant ga ik dan ook snelle beslissingen maken waar ik achteraf misschien spijt van krijg en dat wil ik ook niet..
Ik voel me echt een niksnut en het voelt alsof ik op alle vlakken tekort schiet. Psychische hulp heb ik, slik ook antidepressiva. Maar het voelt niet alsof het beter wordt. Financieel zijn we nog afhankelijk van elkaar. Het liefst zou ik die scheiding er door willen rammen, dan kan ik misschien weer wat helderder denken maar aan de andere kant ga ik dan ook snelle beslissingen maken waar ik achteraf misschien spijt van krijg en dat wil ik ook niet..
vrijdag 27 juni 2014 om 18:08
Kijk je uit dat je niet op een burn-out afstevent of heb je die al...?
Wat geeft jou nu de grootste druk behalve dat je zo met hem bezig blijft, wat ik overigens begrijpelijk vind maar doodvermoeiend is.
Het gevoel om steeds achter de feiten aan te lopen is ook slopend.
Werk je? Waarin schiet je voor je gevoel tekort?
Je zelfbeeld heeft een ontzettende knauw gekregen, 'helen' kan lang duren.
Wat geeft jou nu de grootste druk behalve dat je zo met hem bezig blijft, wat ik overigens begrijpelijk vind maar doodvermoeiend is.
Het gevoel om steeds achter de feiten aan te lopen is ook slopend.
Werk je? Waarin schiet je voor je gevoel tekort?
Je zelfbeeld heeft een ontzettende knauw gekregen, 'helen' kan lang duren.
zaterdag 28 juni 2014 om 09:58
Hey. Luie zaterdag en na maanden weer eens dit forum tevoorschijn getoverd. Zo in een keer dacht ik ik ga weer es kijken hier. En hier ben ik dan... Ik ben nog niet aan het terug lezen geweest wil ik vandaag even de tijd voor nemen. Waarschijnlijk wel met een paar reacties.
Hoe gaat het eigenlijk met iedereen? Ben eigenlijk wel heel benieuwd. We hebben heel wat meegemaakt.
Met mij gaat het heel erg goed. Ik voel me super. Heb al een driekwartjaar een hele lieve vriend en we latten naar ons beiden comfort. Ik blijf na al het gebeurde het heerlijk vinden dat ik mijn eigen plek heb met mijn kinderen en in lief heb ik daarin mijn gelijke gevonden. We bellen uren. Overdag. Savonds. Enz. En we zien elkaar in de weekenden. Soms ook niet hoor, ik maak ook bewust tijd vrij voor de kinderen. Het gaat goed met ze. Oudste gaat na de zomer naar voortgezet onderwijs. Jongste alweer naar gr 6. Time flies. We zijn alweer een aantal jaren zelfs verder na de ontrouw van mijn ex. Een veelbesproken onderwerp die ex van mij. Haha. Nou daarin is niets veranderd hoor. Hij is ziekelijk jaloers. Heeft nog steeds geen fatsoen. En ik voed nog steeds zelf de kids op zeg maar. Ik maak geen woorden meer aan hem vuil. Ik heb mijn eigen leven. En my god het heeft even geduurt zeg maar voordat ik dat deed. Haha. Maar veel schrijven hier en de steun van jullie. Mijn vrienden en familie heeft me geholpen er bovenop te komen! Ik kan oprecht zeggen dat ik erg gelukkig ben. Nu ben ik wel heel benieuwd naar jullie!.
Hoe gaat het eigenlijk met iedereen? Ben eigenlijk wel heel benieuwd. We hebben heel wat meegemaakt.
Met mij gaat het heel erg goed. Ik voel me super. Heb al een driekwartjaar een hele lieve vriend en we latten naar ons beiden comfort. Ik blijf na al het gebeurde het heerlijk vinden dat ik mijn eigen plek heb met mijn kinderen en in lief heb ik daarin mijn gelijke gevonden. We bellen uren. Overdag. Savonds. Enz. En we zien elkaar in de weekenden. Soms ook niet hoor, ik maak ook bewust tijd vrij voor de kinderen. Het gaat goed met ze. Oudste gaat na de zomer naar voortgezet onderwijs. Jongste alweer naar gr 6. Time flies. We zijn alweer een aantal jaren zelfs verder na de ontrouw van mijn ex. Een veelbesproken onderwerp die ex van mij. Haha. Nou daarin is niets veranderd hoor. Hij is ziekelijk jaloers. Heeft nog steeds geen fatsoen. En ik voed nog steeds zelf de kids op zeg maar. Ik maak geen woorden meer aan hem vuil. Ik heb mijn eigen leven. En my god het heeft even geduurt zeg maar voordat ik dat deed. Haha. Maar veel schrijven hier en de steun van jullie. Mijn vrienden en familie heeft me geholpen er bovenop te komen! Ik kan oprecht zeggen dat ik erg gelukkig ben. Nu ben ik wel heel benieuwd naar jullie!.
vrijdag 4 juli 2014 om 08:37
Fijn om te lezen Problemos!
Dat geeft de 'nieuwe' schrijvers/schrijfsters op dit topic hopelijk het vertrouwen dat het 'uiteindelijk' écht wel weer goed komt met ons.
Hier gaat het ook prima, heb me een tijdje vermaakt met internetdaten.. Maar dat is niks voor mij hoor!
Het gaat, voor mij tenminste, veel te snel en te doelgericht, met als doel een relatie... Hmmm daar heb ik geloof ik helemaal geen zin meer in.
Heb nog steeds contact met mijn zogeheten 'vaste scharrel', soms zien/ spreken we elkaar maanden niet maar als we afspreken is het altijd heel gezellig... Koffie compleet noemen we dat ..
We hebben elkaar nu al een maand of vier niet gezien maar hebben volgende week afgesproken, heerlijk uit eten samen en dan blijf ik bij hem 'slapen'...
Voor mij de ideale 'relatie' , ieder z'n eigen leven en toch af en toe gezelligheid en lekker lijfelijk contact.
Ik merk wel dat ik na zoveel tijd echt 'huidhonger' heb, even die arm om je heen en je even geliefd voelen, letterlijk.
Prettige vakantie voor iedereen, maak er wat van!
Dat geeft de 'nieuwe' schrijvers/schrijfsters op dit topic hopelijk het vertrouwen dat het 'uiteindelijk' écht wel weer goed komt met ons.
Hier gaat het ook prima, heb me een tijdje vermaakt met internetdaten.. Maar dat is niks voor mij hoor!
Het gaat, voor mij tenminste, veel te snel en te doelgericht, met als doel een relatie... Hmmm daar heb ik geloof ik helemaal geen zin meer in.
Heb nog steeds contact met mijn zogeheten 'vaste scharrel', soms zien/ spreken we elkaar maanden niet maar als we afspreken is het altijd heel gezellig... Koffie compleet noemen we dat ..
We hebben elkaar nu al een maand of vier niet gezien maar hebben volgende week afgesproken, heerlijk uit eten samen en dan blijf ik bij hem 'slapen'...
Voor mij de ideale 'relatie' , ieder z'n eigen leven en toch af en toe gezelligheid en lekker lijfelijk contact.
Ik merk wel dat ik na zoveel tijd echt 'huidhonger' heb, even die arm om je heen en je even geliefd voelen, letterlijk.
Prettige vakantie voor iedereen, maak er wat van!
zaterdag 5 juli 2014 om 11:08
Goed zo, Problemos en NewWoman. En die autonomie is er ook niet van de ene op de andere dag gekomen, maar met allerlei stapjes en terugval. Dat is ook gelijk het antwoord aan Malube. Je moet er gewoon doorheen, stapje voor stapje, dag na dag, uur na uur. En het wordt beter, echt! Maar je kunt het niet 'beter toveren.' Het is gewoon erg hard werken aan jezelf en dan kom je er uit.
zaterdag 5 juli 2014 om 11:15
Hier ook alles OK, alleen af en toe nog rotmomenten omdat oudste zoon alweer een jaar thuiszit en niks van plan is. Hij gaat ook niet meer naar z'n vader. Is wel contact met hulpverlening maar dat schiet ook niet op (en wat eruit komt geloof ik ook niet dat een oplossing gaat worden..) Dus daar moet ik af en toe nog met ex over overleggen. Oudste dochter studeert en zit op kamers en doet het prima. De andere kinderen zijn nog thuis. Gaan elke week en één weekend in de twee weken naar hun vader.
Heb nog met Mr X gekeken naar een huis, maar ik wil hier blijven wonen de komende twee jaar, heb ik besloten. Ik kies voor mezelf en mijn kinderen en dan is dit het handigst. Mijn jongste kan zo oversteken naar de basisschool en terug naar huis en zo kan ik best veel uren draaien op mijn werk, zonder elke keer op mijn horloge te moeten kijken en te moeten haasten. Alles is hier bekend; vriendjes, bekenden, oppas. En voor oudste zoon zijn hier ook zijn vrienden, dan heeft hij in elk geval nog contact met de buitenwereld op niet-virtuele wijze.. Ik zie Mr X in het weekend en op een avond doordeweeks en dat is prima zo. Ik moet vooral aan mijn kinderen en mezelf denken, is de moraal van dit hele verhaal.
Heb nog met Mr X gekeken naar een huis, maar ik wil hier blijven wonen de komende twee jaar, heb ik besloten. Ik kies voor mezelf en mijn kinderen en dan is dit het handigst. Mijn jongste kan zo oversteken naar de basisschool en terug naar huis en zo kan ik best veel uren draaien op mijn werk, zonder elke keer op mijn horloge te moeten kijken en te moeten haasten. Alles is hier bekend; vriendjes, bekenden, oppas. En voor oudste zoon zijn hier ook zijn vrienden, dan heeft hij in elk geval nog contact met de buitenwereld op niet-virtuele wijze.. Ik zie Mr X in het weekend en op een avond doordeweeks en dat is prima zo. Ik moet vooral aan mijn kinderen en mezelf denken, is de moraal van dit hele verhaal.