Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
vrijdag 19 oktober 2012 om 17:44
Koekje, de slang zou eens moeten weten hoe hij bij jou aan de keukentafel zat.......komt niet over alsof hij echt achter zijn keuze staat. Zij is dus gewoon een gebrek aan beter, omdat hij nou eenmaal ergens moet wonen. Dat geldt voor mijn ex ook, echt niet dat hij serieus een toekomst met haar ziet. Zij is tijdelijke afleiding, want zodra er iets leukers voorbij komt is hij weg. Maar niet voordat hij zijn zaakjes op orde heeft...
vrijdag 19 oktober 2012 om 18:56
Ha die koek (leuke nick, ik ben gek op koekjes)!
Dank je wel voor je lieve woorden. Ik vind in schrijven een soort van hobby, het is bedoeld om van me af te schrijven waarover ik nadenk, maar natuurlijk geef ik toe dat het leuk is als het gelezen wordt:).
Er zijn inderdaad best wel verhalen van mensen die elkaar echt gevonden hebben na verlaten van de ex-partner. Maar die zijn op 1 hand te tellen, in verhouding. Toevallig heb ik kortgeleden al twee verhalen gehoord, van mensen die ook zijn verlaten en van wie de relatie tussen ex en nieuwe partner het niet overleefd heeft. Sterker nog...de bedrieger en bedrogene kwamen weer bij elkaar! Moet je willen, maar toch, het is veelzeggend.
Weet je wat ik denk? Dat het voor veel mannen een vlucht is, en die ander fungeert dan dus als mogelijkheid om tijdelijke afleiding te bieden. Op die manier kan een man een legitiem (maar egoistisch) einde maken aan zijn huwelijk. Ze willen vaak weg uit de oude situatie, volgens mij. Gezinsleven wat niet meer leuk is, de relatie die in een sleur is beland. Dan is een escape in de vorm van een ander speeltje wel heel verleidelijk. Totdat dat speeltje ook haar nukken blijkt te hebben. Goh.
Kan me helemaal voorstellen, dat je je gezin bij elkaar wilde houden. Toch hoeft dat niet persé het enige beste te zijn voor een kind. Kinderen zijn gevoelig voor spanningen, en dan kun je m.i. maar beter in een rustige thuisomgeving zijn met 1 ouder die relaxt is. Wat je ex doet, samen met slang, is ook van invloed natuurlijk, maar als hij een beetje verantwoordelijkheidsgevoel is, loopt dat wel los.
Geen idee wat ex wil en denkt...wou dat ik het kon begrijpen.
Want ik zou het huis nu in de verkoop willen gooien, maar hij weigert te tekenen voor verkoop. Weird. Hij weet van nieuwe vriend, hij weet dat ik serieus met hem ben. Er kon geen aardig woord vanaf, trouwens.
Dank je wel voor je lieve woorden. Ik vind in schrijven een soort van hobby, het is bedoeld om van me af te schrijven waarover ik nadenk, maar natuurlijk geef ik toe dat het leuk is als het gelezen wordt:).
Er zijn inderdaad best wel verhalen van mensen die elkaar echt gevonden hebben na verlaten van de ex-partner. Maar die zijn op 1 hand te tellen, in verhouding. Toevallig heb ik kortgeleden al twee verhalen gehoord, van mensen die ook zijn verlaten en van wie de relatie tussen ex en nieuwe partner het niet overleefd heeft. Sterker nog...de bedrieger en bedrogene kwamen weer bij elkaar! Moet je willen, maar toch, het is veelzeggend.
Weet je wat ik denk? Dat het voor veel mannen een vlucht is, en die ander fungeert dan dus als mogelijkheid om tijdelijke afleiding te bieden. Op die manier kan een man een legitiem (maar egoistisch) einde maken aan zijn huwelijk. Ze willen vaak weg uit de oude situatie, volgens mij. Gezinsleven wat niet meer leuk is, de relatie die in een sleur is beland. Dan is een escape in de vorm van een ander speeltje wel heel verleidelijk. Totdat dat speeltje ook haar nukken blijkt te hebben. Goh.
Kan me helemaal voorstellen, dat je je gezin bij elkaar wilde houden. Toch hoeft dat niet persé het enige beste te zijn voor een kind. Kinderen zijn gevoelig voor spanningen, en dan kun je m.i. maar beter in een rustige thuisomgeving zijn met 1 ouder die relaxt is. Wat je ex doet, samen met slang, is ook van invloed natuurlijk, maar als hij een beetje verantwoordelijkheidsgevoel is, loopt dat wel los.
Geen idee wat ex wil en denkt...wou dat ik het kon begrijpen.
Want ik zou het huis nu in de verkoop willen gooien, maar hij weigert te tekenen voor verkoop. Weird. Hij weet van nieuwe vriend, hij weet dat ik serieus met hem ben. Er kon geen aardig woord vanaf, trouwens.
vrijdag 19 oktober 2012 om 19:32
Hee Julus, nog bedankt voor je berichtje. Heel treffend wat je schrijft. Het is vooral de pijn van hoe het gegaan is. Dat iemand die je zo vol vertrouwde zo met je gevoelens om kan gaan. Dat is heel pijnlijk en kwetsend inderdaad. Hoop dat ik een volgende relatie wel weer onbevangen in zal gaan, maar tijd zal het leren! Fijn dat jij er met je huidige vriend over kan praten en jullie elkaar begrijpen!
Ben redelijk gewend aan het leven zonder hem. Zie steeds meer in dat hij is zoals hij is en dat dat niet zal veranderen. En dat dat niet is wat bij mij past. Ben bezig met het laatste stukje loslaten en verwerken, stapje voor stapje. Af en toe nog moeilijk en onrust in m'n lijf, maar het gaat steeds beter. Probeer ook wat minder hard te zijn voor mezelf en het verdriet toe te laten als het er is; dan moet het er blijkbaar gewoon even uit.
Kom er wel, heeft nog iets meer tijd nodig. 'T is nu 7 maanden uit, al is het nog maar 3 maanden geleden dat we elkaar gezien hebben en ik nog veel hoop had door zijn woorden.... Het kan raar lopen hè! Maar denk steeds meer dat het vroeg of laat zo had moeten lopen, precies wat je zegt: als iemand in zulke tijden zo handelt, zegt dat veel over die persoon....
Allemaal een goed weekend gewenst!
Ben redelijk gewend aan het leven zonder hem. Zie steeds meer in dat hij is zoals hij is en dat dat niet zal veranderen. En dat dat niet is wat bij mij past. Ben bezig met het laatste stukje loslaten en verwerken, stapje voor stapje. Af en toe nog moeilijk en onrust in m'n lijf, maar het gaat steeds beter. Probeer ook wat minder hard te zijn voor mezelf en het verdriet toe te laten als het er is; dan moet het er blijkbaar gewoon even uit.
Kom er wel, heeft nog iets meer tijd nodig. 'T is nu 7 maanden uit, al is het nog maar 3 maanden geleden dat we elkaar gezien hebben en ik nog veel hoop had door zijn woorden.... Het kan raar lopen hè! Maar denk steeds meer dat het vroeg of laat zo had moeten lopen, precies wat je zegt: als iemand in zulke tijden zo handelt, zegt dat veel over die persoon....
Allemaal een goed weekend gewenst!
vrijdag 19 oktober 2012 om 21:17
hoi dames.
ik heb een poos geleden even meegeschreven. Wel mee blijven lezen, maar schrijven kwam er niet van.
Wilde nu wel even wat kwijt. Zo herkenbaar wat jullie allemaal schrijven! De fases waar jullie inzitten.
Hier helaas ook aan ex verbonden door een kind. En ik herken zoveel van wat jullie schrijven. Met name het besef nu, na 1,5 jaar, dat het eigenlijk beter met me gaat, ik me beter voel. Dat het verlies geen pijn of verdriet meer doet, maar wel de manier waarop. Ik was ook net moeder geworden.
Daarna nog heel veel ellende met ex gehad. Toen mijn kind 6 maanden was zat ik bij een advocaat ipv gezellig met zijn vader op de bank bij wijze van. Zijn huidige vriendin (zijn 2e inmiddels, met deze kwam hij na 2 maanden aanzetten dat hij ging trouwen, compleet gestoord dus) heeft mij laatst nog een hele gezellige mail gestuurd waarvoor ik de politie heb gebeld om aangifte te doen van bedreiging. En ex? Ex is natuurlijk heilig.
Niet dat hij weg is gegaan is het ergste, maar alles wat daarna is gebeurd. Al die ellende en dat je iemand echt leert kennen en zo ontzettend veel narigheid van iemand ziet. Ik vind hem inmiddels gewoon een slecht mens. En zijn vriendin een gestoorde freak. Haar naam krijg ik ook niet uit mijn mond.
Normaal gesproken zou ik mijn kind niet eens met zulke mensen om laten gaan.
De boosheid en het verdriet zijn gelukkig weg. De hekel aan is wel volop aanwezig. En mijn zoon is nog heel klein, dus we moeten nog heel wat jaren contact met elkaar hebben. Ruk is dat.
Maar goed, wat jullie schrijven, dat je niet eens op zo iemand verliefd zou kunnen worden, heb ik dus ook. Dat je je zo in iemand kunt vergissen. Hij jat de spaarrekening van zijn oudste 2 leeg, betaalt geen alimentatie voor de jongste. En maar zielig doen. Wel op vakantie, uitjes met de gestoorde freak (die bezig is met ethiek haha) financieren. Maar fatsoenlijk voor zijn kinderen zorgen is er niet bij. Wat ben je dan zielig zeg.
En flirten. Dat heeft ie een poos niet gedaan en nu dus weer wel. Ik wist niet wat me overkwam. Dacht echt, heb ik dit nu goed door of niet? Blijkbaar is hij inmiddels gewend aan de iron lady/gestoorde freak.
Ex was trouwens in 2 weken tijd grijs geworden! Hij vertelde over wat van zijn zorgen. En het enige wat ik kon denken was: eigen schuld, dikke bult. Geen leedvermaak of wat dan ook, alleen maar eigen schuld,, dikke bult. Verder deed het me werkelijk helemaal niks. Niet in negatieve zin en niet in positieve zin. En dat had ik een paar maanden geleden echt niet kunnen verwachten.
Las hier ook iets over opnieuw gaan daten enzo. IK begin daar langzamerhand voor open te staan, maar wat iemand schreef: als ik al die verhalen lees denk ik ook nogal snel laat maar zittten. Ik wacht wel tot ik iemand tegenkom in het dagelijkse leven ofzo:-).
ik heb een poos geleden even meegeschreven. Wel mee blijven lezen, maar schrijven kwam er niet van.
Wilde nu wel even wat kwijt. Zo herkenbaar wat jullie allemaal schrijven! De fases waar jullie inzitten.
Hier helaas ook aan ex verbonden door een kind. En ik herken zoveel van wat jullie schrijven. Met name het besef nu, na 1,5 jaar, dat het eigenlijk beter met me gaat, ik me beter voel. Dat het verlies geen pijn of verdriet meer doet, maar wel de manier waarop. Ik was ook net moeder geworden.
Daarna nog heel veel ellende met ex gehad. Toen mijn kind 6 maanden was zat ik bij een advocaat ipv gezellig met zijn vader op de bank bij wijze van. Zijn huidige vriendin (zijn 2e inmiddels, met deze kwam hij na 2 maanden aanzetten dat hij ging trouwen, compleet gestoord dus) heeft mij laatst nog een hele gezellige mail gestuurd waarvoor ik de politie heb gebeld om aangifte te doen van bedreiging. En ex? Ex is natuurlijk heilig.
Niet dat hij weg is gegaan is het ergste, maar alles wat daarna is gebeurd. Al die ellende en dat je iemand echt leert kennen en zo ontzettend veel narigheid van iemand ziet. Ik vind hem inmiddels gewoon een slecht mens. En zijn vriendin een gestoorde freak. Haar naam krijg ik ook niet uit mijn mond.
Normaal gesproken zou ik mijn kind niet eens met zulke mensen om laten gaan.
De boosheid en het verdriet zijn gelukkig weg. De hekel aan is wel volop aanwezig. En mijn zoon is nog heel klein, dus we moeten nog heel wat jaren contact met elkaar hebben. Ruk is dat.
Maar goed, wat jullie schrijven, dat je niet eens op zo iemand verliefd zou kunnen worden, heb ik dus ook. Dat je je zo in iemand kunt vergissen. Hij jat de spaarrekening van zijn oudste 2 leeg, betaalt geen alimentatie voor de jongste. En maar zielig doen. Wel op vakantie, uitjes met de gestoorde freak (die bezig is met ethiek haha) financieren. Maar fatsoenlijk voor zijn kinderen zorgen is er niet bij. Wat ben je dan zielig zeg.
En flirten. Dat heeft ie een poos niet gedaan en nu dus weer wel. Ik wist niet wat me overkwam. Dacht echt, heb ik dit nu goed door of niet? Blijkbaar is hij inmiddels gewend aan de iron lady/gestoorde freak.
Ex was trouwens in 2 weken tijd grijs geworden! Hij vertelde over wat van zijn zorgen. En het enige wat ik kon denken was: eigen schuld, dikke bult. Geen leedvermaak of wat dan ook, alleen maar eigen schuld,, dikke bult. Verder deed het me werkelijk helemaal niks. Niet in negatieve zin en niet in positieve zin. En dat had ik een paar maanden geleden echt niet kunnen verwachten.
Las hier ook iets over opnieuw gaan daten enzo. IK begin daar langzamerhand voor open te staan, maar wat iemand schreef: als ik al die verhalen lees denk ik ook nogal snel laat maar zittten. Ik wacht wel tot ik iemand tegenkom in het dagelijkse leven ofzo:-).
vrijdag 19 oktober 2012 om 22:35
Achtetaf denk ik dat ook: hoe heb ik 't gered. Mijn kind was 10 weken. Ex kreeg iets met wederzijdse vriendin die mij in kraamweek nog bijstond. Maar goed, dat is gelukkig ancient history.
Zoon gaat naar zijn vader en freak. Na heel veel gedoe en ellende. Binnenkort nog rechtzaken.
Hoe het gaat? Laatst is hij de nacht erop 2 uur overstuur geweest. Hij is nog erg klein dus kan niets zeggen en ik niet met ex communiceren. Ik kijk het dus even aan en als hij overstuur blijft reageren, de regeling aanpassen.
Lief dat je het vraagt trouwens! Ik heb er veel moeitemee om mijn nog jonge kind zo op te moeten voeden.
Zoon gaat naar zijn vader en freak. Na heel veel gedoe en ellende. Binnenkort nog rechtzaken.
Hoe het gaat? Laatst is hij de nacht erop 2 uur overstuur geweest. Hij is nog erg klein dus kan niets zeggen en ik niet met ex communiceren. Ik kijk het dus even aan en als hij overstuur blijft reageren, de regeling aanpassen.
Lief dat je het vraagt trouwens! Ik heb er veel moeitemee om mijn nog jonge kind zo op te moeten voeden.
vrijdag 19 oktober 2012 om 22:39
Ex is na een jaar met lekker ding getrouwd en had na een half jaar al een huis gekocht met haar. Zij heeft nog een huis met haar ex, wat nu al vier jaar te koop staat. Zij moet haar ex maandelijks nog steeds zo'n 1200 euro alimentatie betalen. Dus ze kunnen nooit meer uit elkaar. Dit is het dan. Terwijl hun gezichten alleen maar ongelukkiger worden, met van die diepe groeven en couperosewangen. (Zij lijkt erg op die boerin in boer-zoekt-vrouw..). Dus dit is dan de rest van hun leven. Karma!
Hier kapitein op mijn eigen schip, wat erg goed bevalt. Ik houd ervan om eigen baas te zijn Niks horlepiep dansen naar enge ex' nukken. Gewoon lekker internetten en uren in bad lezen en mijn grote nieuwe luxe bed onder de boeken en tijdschriften strooien. En af en toe lekker tegen mijn nieuwe lief, Mr X aankruipen. Die heb ik gevonden omdat ik hem niet zocht. Zo gaat dat. Gewoon in de kroeg, waar ik in mijn eentje heenging. Heb net bij hem gegeten en DWDD gekeken (en Sonja) en ben daarna weer braaf naar huis gegaan. Oudste zoon zit op zijn zolderverdieping (gezellig he). Hij was met zijn vader op stap vanavond (en met de andere kinderen). En al zie ik hem dan niet/amper; toch wil ik in de buurt zijn.
Zo, nu Jort Kelder kijken. Als dat leuk is tenminste. Ik ben nogal kieskeurig.
Hier kapitein op mijn eigen schip, wat erg goed bevalt. Ik houd ervan om eigen baas te zijn Niks horlepiep dansen naar enge ex' nukken. Gewoon lekker internetten en uren in bad lezen en mijn grote nieuwe luxe bed onder de boeken en tijdschriften strooien. En af en toe lekker tegen mijn nieuwe lief, Mr X aankruipen. Die heb ik gevonden omdat ik hem niet zocht. Zo gaat dat. Gewoon in de kroeg, waar ik in mijn eentje heenging. Heb net bij hem gegeten en DWDD gekeken (en Sonja) en ben daarna weer braaf naar huis gegaan. Oudste zoon zit op zijn zolderverdieping (gezellig he). Hij was met zijn vader op stap vanavond (en met de andere kinderen). En al zie ik hem dan niet/amper; toch wil ik in de buurt zijn.
Zo, nu Jort Kelder kijken. Als dat leuk is tenminste. Ik ben nogal kieskeurig.
zaterdag 20 oktober 2012 om 09:17
als mijn kids bij hun pa zijn geweest, dan zijn ze oververmoeid. Ze mogen om twaalf naar bed en snoepen wat los daar. Hier gelden strikte regels en ik ben dus ook de bitchmoeder als ze hier om half 9 alles stil en uit moeten hebben. En ze zijn 10 en 7. Dus een mooie tijd dacht ik zo. In het weekend mogen ze best eens opblijven, maar als nachtdieren als hun loser pa? Nee hoor mooi niet.
Dat vinden ze me maar een trut. Ik zeg maar zo mijn zoon begint aardig te puberen, prepuberen hoe je het ook noemen wilt.
Ik geloof dat ik goed doe en ik geloof dat ik ze goede normen en waarden meegeef zo. Ze hebben van hun pa al genoeg slechte dingen gezien.
Feit blijft dat hij ze blijft behandelen als volwassenen wat bedtijd betreft. Maar hij wil niet snappen dat ze op tijd op bed moeten.
Ook heeft ie liever zoonlief over de vloer. Die kan lang opblijven en heeft het er niet over. Dochter zegt half op de avond tegen hem dat ze naar huis wil. En dan is dochter erg lastig als je aan het idee vasthoudt dat je ook als je kinderen komen bij mensen op visite moet, want 1 avond in de week thuiszitten kan mijn loser ex niet. Dus moeten kifs mee op bezoek en vooral niet zeuren dat ze naar huis willen. En ik? Zou niet weten wat ik hieraan kan doen....
Dat vinden ze me maar een trut. Ik zeg maar zo mijn zoon begint aardig te puberen, prepuberen hoe je het ook noemen wilt.
Ik geloof dat ik goed doe en ik geloof dat ik ze goede normen en waarden meegeef zo. Ze hebben van hun pa al genoeg slechte dingen gezien.
Feit blijft dat hij ze blijft behandelen als volwassenen wat bedtijd betreft. Maar hij wil niet snappen dat ze op tijd op bed moeten.
Ook heeft ie liever zoonlief over de vloer. Die kan lang opblijven en heeft het er niet over. Dochter zegt half op de avond tegen hem dat ze naar huis wil. En dan is dochter erg lastig als je aan het idee vasthoudt dat je ook als je kinderen komen bij mensen op visite moet, want 1 avond in de week thuiszitten kan mijn loser ex niet. Dus moeten kifs mee op bezoek en vooral niet zeuren dat ze naar huis willen. En ik? Zou niet weten wat ik hieraan kan doen....
zondag 21 oktober 2012 om 10:09
Koekje: ja, dat was heel onnatuurlijk. Zoon was amper mijn buik uit en ik moest hem al meegeven. Hij slaapt altijd goed, dus dat hij overstuur is geweest moet ergens doorkomen.Het is in ieder geval geen fase, want hij is heel makkelijk. Ik geef niet meteen ex de schuld en kijk het aan, maar....2 maanden geleden kreeg ik een haatmail van zijn huidige partner. Ze zou me kapot maken, zoon moest maar bij hun komen wonen in een 'normaal' gezin. Dat ex op dat moment al 5 maanden niet naar ons kind had omgekeken en sowieso al niets betaalt, is blijkbaar normaal. Zoon is nu voor de 2e keer een weekend daar. Ik vertrouw zijn vriendin voor geen cent. Op haar twitteraccount staat dat ze stiefmoeder van 2 kinderen is. Alleen heeft ex dus 3 kinderen. Klein ding misschien, maar naar die haatmail naar mij toe en het feit dat ex een half jaar niet naar ons kind heeft omgekeken (en in dat half jaar wel dagelijks per mail ruzie met mij zocht) maakt dat ik ook niet echt vertrouwen in ex als vader van ons kind heb.
Dit is zijn 2e vriendin na de breuk, na 2 maanden kwam hij met de mededeling te gaan trouwen en na 4 maanden met de mededeling 200 km verderop te gaan wonen. Dat het co-ouderschap met zijn andere 2 kinderen bij een andere vrouw dan ook op de schop gaat is denk ik gewoon.
Ik vind zijn vriendin een gestoorde freak. En dat vind ik nog het ergste aan alles, al langer niet de breuk op zich, ik ben blij van hem af te zijn, maar dat ik me nu zorgen maak over mijn zoontje. Of zijn vader en zijn vriendin wel goed voor mijn kind zijn.
Naar de buitenwereld toe is hij natuurlijk de geweldig, goede vader. Maar ondertussen. Het enige wat ik doe is vooral heel veel afstand houden, maar met een jong kind moet je nu eenmaal ook communiceren.
Koekje: Ik denk heel de tijd was mijn kind maar 4, dan kan hij praten. Maar makkelijker wordt het dus niet? En je ex vergeven voor deze situatie? Nee, ik kan me heel goed voorstellen dat je dat niet kunt en ook nooit zult kunnen. Wel fijn dat je dochter het gezellig heeft bij haar vader, maar die moedergevoelens begrijp ik goed. Ik houd me vast aan dat mijn zoon echt een hele grote glimlach op zijn gezicht krijgt als hij zijn vader ziet. Moeilijk he.
Problemo: je kunt niks doen, behalve zelf je kinderen een goede basis geven.
Dit is zijn 2e vriendin na de breuk, na 2 maanden kwam hij met de mededeling te gaan trouwen en na 4 maanden met de mededeling 200 km verderop te gaan wonen. Dat het co-ouderschap met zijn andere 2 kinderen bij een andere vrouw dan ook op de schop gaat is denk ik gewoon.
Ik vind zijn vriendin een gestoorde freak. En dat vind ik nog het ergste aan alles, al langer niet de breuk op zich, ik ben blij van hem af te zijn, maar dat ik me nu zorgen maak over mijn zoontje. Of zijn vader en zijn vriendin wel goed voor mijn kind zijn.
Naar de buitenwereld toe is hij natuurlijk de geweldig, goede vader. Maar ondertussen. Het enige wat ik doe is vooral heel veel afstand houden, maar met een jong kind moet je nu eenmaal ook communiceren.
Koekje: Ik denk heel de tijd was mijn kind maar 4, dan kan hij praten. Maar makkelijker wordt het dus niet? En je ex vergeven voor deze situatie? Nee, ik kan me heel goed voorstellen dat je dat niet kunt en ook nooit zult kunnen. Wel fijn dat je dochter het gezellig heeft bij haar vader, maar die moedergevoelens begrijp ik goed. Ik houd me vast aan dat mijn zoon echt een hele grote glimlach op zijn gezicht krijgt als hij zijn vader ziet. Moeilijk he.
Problemo: je kunt niks doen, behalve zelf je kinderen een goede basis geven.
zondag 21 oktober 2012 om 12:20
@Marahbloem, waarom geef je zoon dan nog mee als je het niet vertrouwt en hij niet betaalt? Vooral na die hatemail zou ik zeggen; krijg maar lekker de rambam.
@Problemo, je doet het goed, grenzen geeft kinderen veiligheid maar waarom laat jij je zoon 'trut' tegen je zeggen?
@Gianna, jij hebt het echt lekker voor elkaar en geniet altijd van jouw schrijven. Lijkt op BZVpfffff lekker dan
@Problemo, je doet het goed, grenzen geeft kinderen veiligheid maar waarom laat jij je zoon 'trut' tegen je zeggen?
@Gianna, jij hebt het echt lekker voor elkaar en geniet altijd van jouw schrijven. Lijkt op BZVpfffff lekker dan
zondag 21 oktober 2012 om 12:22
zondag 21 oktober 2012 om 12:42
Oei, Marahbloem, dat lijkt me inderdaad heel lastig; om zo je kind mee te geven. Bij mij is er dan nog mijn oudste dochter, die een oogje in het zeil houdt, als ze niet teveel met haar eigen dingen bezig is...
Problemo; mijn zoon speelde een tijdje geleden bij een jongetje dat begon te flippen tegen zijn moeder omdat hij iets niet mocht. "Dikke, domme koe!" schold hij zijn moeder uit. Jongetje van 7 of 8. Oeps. Ik was in shock, mijn kinderen ook. (Zijn moeder is overigens semi-anorectisch om te zien...)
Campari: dank. Heb ook een zo leuk mogelijk leven hoor. Ondanks alles.
Problemo; mijn zoon speelde een tijdje geleden bij een jongetje dat begon te flippen tegen zijn moeder omdat hij iets niet mocht. "Dikke, domme koe!" schold hij zijn moeder uit. Jongetje van 7 of 8. Oeps. Ik was in shock, mijn kinderen ook. (Zijn moeder is overigens semi-anorectisch om te zien...)
Campari: dank. Heb ook een zo leuk mogelijk leven hoor. Ondanks alles.
zondag 21 oktober 2012 om 15:57
Nog even mijn eigen post terug gelezen. Begrijp me goed, mij kinderen schelden mij niet uit! Dat mag niet binnen en buiten de muren van mijn huis. Ik bedoelde met die zin over trut, dat ie aan het puberen is. En dat hij dan wat minder van mij kan hebben. Eerder geïrriteerd is enz. Dat ie momenten heeft van niet lekker in zijn vel zitten. Maar ik laat mij door niemand uitschelden..
zondag 21 oktober 2012 om 19:54
Compu: hoe is het gegaan vandaag? Hoe oud zijn je kinderen? Lukte het wel om een klein beetje aan jezelf toe te komen of vooral een beetje ontheemd gevoel\?
Campari: om de doodeenvoudige reden dat het zijn vader is. Mijn zoon krijgt een grote lach op zijn gezicht als hij hem ziet. Ik geef mijn ex ondanks mij enorme wantrouwen maar het voordeel van de twijfel. Overigens had ik dit wantrouwen 6 maanden geleden niet. Verder houd ik gewoon de reacties van mijn zoon achteraf goed in de gaten. Als hij vaker zo overstuur wordt, zal de regeling aangepast gaan worden.
Problemo: gezellig, een beginnende puber in huis:-). Werk ze!
Campari: om de doodeenvoudige reden dat het zijn vader is. Mijn zoon krijgt een grote lach op zijn gezicht als hij hem ziet. Ik geef mijn ex ondanks mij enorme wantrouwen maar het voordeel van de twijfel. Overigens had ik dit wantrouwen 6 maanden geleden niet. Verder houd ik gewoon de reacties van mijn zoon achteraf goed in de gaten. Als hij vaker zo overstuur wordt, zal de regeling aangepast gaan worden.
Problemo: gezellig, een beginnende puber in huis:-). Werk ze!
zondag 21 oktober 2012 om 21:52
Heel aparte dag wel. Ik kwam helemaal tot rust.
Thuis gerommeld en borrel gedronken bij mijn broer.
Tegelijkertijd voel ik me schuldig dat het zo prettig was.
Heb een zoon van 2 en een dochter van 6.
Vanavond gesprek over omgangsregeling en alimentatie gehad.
We hebben ook een schriftje waar we in schrijven over de kids.
Marahbloem, hoe doe jij dat? Met wie deel je de dingen die je zoon voor het eerst doet?
Thuis gerommeld en borrel gedronken bij mijn broer.
Tegelijkertijd voel ik me schuldig dat het zo prettig was.
Heb een zoon van 2 en een dochter van 6.
Vanavond gesprek over omgangsregeling en alimentatie gehad.
We hebben ook een schriftje waar we in schrijven over de kids.
Marahbloem, hoe doe jij dat? Met wie deel je de dingen die je zoon voor het eerst doet?
zondag 21 oktober 2012 om 23:00
Het ergste is dat jij hem de controle over jou laat houden en dat je hem dat laat merken. Dat is je leerpunt. Ik zou beginnen met het hem niet te laten merken dat iets je raakt. Tot tien tellen. Denken: is het nu echt zo erg. Laat het los. En als hij Jekyll & Hyde is komt zijn slang daar ook nog wel achter. En je dochter ook. Ze krijgen het allemaal terug, Koekje. Een koekje van eigen deeg zogezegd
