Relaties
alle pijlers
Toch nog weg...
donderdag 14 oktober 2010 om 11:10
Hallo allemaal,
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
donderdag 14 oktober 2010 om 15:04
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 15:03:
Ik weet het niet...Niemand heeft ooit tegen me gezegd dat dit onverstandig is. Mijn vriend betaald de hypotheek, gas/licht/water en de verzekeringen. Ik betaal gewoon verder mijn eigen dingen. Ik heb zelf nog geen inkomen, was al hard op zoek naar werk hier.
We hebben op papier staan wat van mij is en wat van hem (spullen bedoel ik). Ik sta hier wel ingeschreven natuurlijk, maar de hypotheek staat op zijn naam...Ik zou het nu nog niet eens kunnen betalen...Hebben jullie een samenlevingscontract? Testamenten?
Ik weet het niet...Niemand heeft ooit tegen me gezegd dat dit onverstandig is. Mijn vriend betaald de hypotheek, gas/licht/water en de verzekeringen. Ik betaal gewoon verder mijn eigen dingen. Ik heb zelf nog geen inkomen, was al hard op zoek naar werk hier.
We hebben op papier staan wat van mij is en wat van hem (spullen bedoel ik). Ik sta hier wel ingeschreven natuurlijk, maar de hypotheek staat op zijn naam...Ik zou het nu nog niet eens kunnen betalen...Hebben jullie een samenlevingscontract? Testamenten?
donderdag 14 oktober 2010 om 15:06
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 14:56:
Nee het huis staat op zijn naam. Ik zorg voor de boodschappen en huishoudelijke uitgaves. Dus dat scheelt.Dat scheelt zover dat hij dus kan doen en laten wat ie wil. Als het huis ook op jouw naam stond, dan had jij er daadwerkelijk wat over te vertellen. Nu ben je afhankelijk van wat hij in zijn huis wil halen en je kunt er wettelijk nog niets tegen doen ook, behalve afdruipen.
Nee het huis staat op zijn naam. Ik zorg voor de boodschappen en huishoudelijke uitgaves. Dus dat scheelt.Dat scheelt zover dat hij dus kan doen en laten wat ie wil. Als het huis ook op jouw naam stond, dan had jij er daadwerkelijk wat over te vertellen. Nu ben je afhankelijk van wat hij in zijn huis wil halen en je kunt er wettelijk nog niets tegen doen ook, behalve afdruipen.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:09
Hij heeft een testament inderdaad. Hij heeft me uitgelegd wat er gebeurd als hij komt te overlijden en hoe de verdeling van zijn spullen zal plaatsvinden. Zijn broer stelt hij aan om dit allemaal te regelen.
In de verre toekomst wel trouwplannen, maar dus geen samenlevingscontract. Ik had dit ook zo met mijn ex-vriend waarmee ik 6 jaar samen ben geweest. Die is jurist en heb hem geraadpleegd over wat we op papier moeten hebben.
We hebben een lijst gemaakt van alle spullen die van mij zijn en dat ik dus als ik spullen wil hebben van mijn ex-vriend (als hij komt te overlijden) dat ik dit moet aangeven. Dit is allemaal ondertekent.
We wonen nu nog samen, maar ik verwacht niet dat het financieel problemen zal opleveren als ik hier eenmaal weg ben.
In de verre toekomst wel trouwplannen, maar dus geen samenlevingscontract. Ik had dit ook zo met mijn ex-vriend waarmee ik 6 jaar samen ben geweest. Die is jurist en heb hem geraadpleegd over wat we op papier moeten hebben.
We hebben een lijst gemaakt van alle spullen die van mij zijn en dat ik dus als ik spullen wil hebben van mijn ex-vriend (als hij komt te overlijden) dat ik dit moet aangeven. Dit is allemaal ondertekent.
We wonen nu nog samen, maar ik verwacht niet dat het financieel problemen zal opleveren als ik hier eenmaal weg ben.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:11
Elninjoo, dat klopt. Hij kan mij er gewoon uitflikkeren.
En nog hard ook.
Daarom ben ik ook eeuwig dankbaar dat ik mijn moeder heb waar ik altijd terecht kan. Wat dat betreft heb ik 't goed.
Ik weet niet zeker of ik het zou willen dat het huis op beider namen komt te staan. Dan kan hij mij er niet zomaar uitzetten, toch?
En nog hard ook.
Daarom ben ik ook eeuwig dankbaar dat ik mijn moeder heb waar ik altijd terecht kan. Wat dat betreft heb ik 't goed.
Ik weet niet zeker of ik het zou willen dat het huis op beider namen komt te staan. Dan kan hij mij er niet zomaar uitzetten, toch?
donderdag 14 oktober 2010 om 15:14
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 15:09:
Hij heeft een testament inderdaad. Hij heeft me uitgelegd wat er gebeurd als hij komt te overlijden en hoe de verdeling van zijn spullen zal plaatsvinden. Zijn broer stelt hij aan om dit allemaal te regelen.
In de verre toekomst wel trouwplannen, maar dus geen samenlevingscontract. Ik had dit ook zo met mijn ex-vriend waarmee ik 6 jaar samen ben geweest. Die is jurist en heb hem geraadpleegd over wat we op papier moeten hebben.
We hebben een lijst gemaakt van alle spullen die van mij zijn en dat ik dus als ik spullen wil hebben van mijn ex-vriend (als hij komt te overlijden) dat ik dit moet aangeven. Dit is allemaal ondertekent.
We wonen nu nog samen, maar ik verwacht niet dat het financieel problemen zal opleveren als ik hier eenmaal weg ben.
Gespecialiseerd in milieurecht of iets dergelijks?
Als je gaat samenwonen en serieuze bedoelingen hebt dan is het verstandig om een samenlevingscontract en testamenten (meervoud) af te sluiten. Je weet immers van tevoren dat die relatie eens zal eindigen: door de dood of door een scheiding. Aan een ondertekende boedellijst heb je dan niets.
Laat je de volgende keer alsjeblieft goed voorlichten.
Hij heeft een testament inderdaad. Hij heeft me uitgelegd wat er gebeurd als hij komt te overlijden en hoe de verdeling van zijn spullen zal plaatsvinden. Zijn broer stelt hij aan om dit allemaal te regelen.
In de verre toekomst wel trouwplannen, maar dus geen samenlevingscontract. Ik had dit ook zo met mijn ex-vriend waarmee ik 6 jaar samen ben geweest. Die is jurist en heb hem geraadpleegd over wat we op papier moeten hebben.
We hebben een lijst gemaakt van alle spullen die van mij zijn en dat ik dus als ik spullen wil hebben van mijn ex-vriend (als hij komt te overlijden) dat ik dit moet aangeven. Dit is allemaal ondertekent.
We wonen nu nog samen, maar ik verwacht niet dat het financieel problemen zal opleveren als ik hier eenmaal weg ben.
Gespecialiseerd in milieurecht of iets dergelijks?
Als je gaat samenwonen en serieuze bedoelingen hebt dan is het verstandig om een samenlevingscontract en testamenten (meervoud) af te sluiten. Je weet immers van tevoren dat die relatie eens zal eindigen: door de dood of door een scheiding. Aan een ondertekende boedellijst heb je dan niets.
Laat je de volgende keer alsjeblieft goed voorlichten.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:25
Hoi dreamlogic,
ik heb destijds je eerste topic ook gevolgd en blijf erbij dat als hij jou vraagt om bij hem te komen wonen, dat vanaf dan ook jullie SAMEN over het huishouden gaan en alles wat erbij hoort.
Ik weet ook nog dat hij na 2 weken samenwonen al wilde doordrammen met dit plan en moet zeggen dat nu ik je hier weer terugzie met dezelfde pijn me dat persoonlijk echt raakt.
Hij is medehuurder en zij wil hem eruit hebben
Wat te doen is een hartbreker, want in beide gevallen zul jij heel veel verdriet hebben. Als je blijft heb je de eerste barstjes want hij neemt jou en het samen een relatiehebben, kiezen en delen niet serieus ondanks dat je echt wilt werken aan een oplossing die voor beide partijen oke is. Als je weggaat is je relatie zo beschadigd en de pijn immens dat je teleurstelling je zal weerhouden nog te geloven. Ik kan eigenlijk niet goed geloven dat alle oplossingen in het eerste topic niet haalbaar bleken en hij wel aangeeft met jou een toekomst op te bouwen (trouwplannen, puppy) maar dus gewoon doet wat hem goed dunkt.
Geloof je zelf dat deze mevrouw ooit weer lichamelijk 100% zal zijn en zelf alles aankan? En denk je nu echt dat die kindjes nog niet genoeg beschadigd zijn, ik denk zelfs dat hier wel een stoornis uit gaat komen en grote schades in huis en hart zonder goede vakkundige hulp voor hen.
Ik heb heel erg met je te doen, geloof me, en ik snap je oergevoel om de relatie te laten lukken, maar volgens mij heeft je hart al gekozen. Knuf.
ik heb destijds je eerste topic ook gevolgd en blijf erbij dat als hij jou vraagt om bij hem te komen wonen, dat vanaf dan ook jullie SAMEN over het huishouden gaan en alles wat erbij hoort.
Ik weet ook nog dat hij na 2 weken samenwonen al wilde doordrammen met dit plan en moet zeggen dat nu ik je hier weer terugzie met dezelfde pijn me dat persoonlijk echt raakt.
Hij is medehuurder en zij wil hem eruit hebben
Wat te doen is een hartbreker, want in beide gevallen zul jij heel veel verdriet hebben. Als je blijft heb je de eerste barstjes want hij neemt jou en het samen een relatiehebben, kiezen en delen niet serieus ondanks dat je echt wilt werken aan een oplossing die voor beide partijen oke is. Als je weggaat is je relatie zo beschadigd en de pijn immens dat je teleurstelling je zal weerhouden nog te geloven. Ik kan eigenlijk niet goed geloven dat alle oplossingen in het eerste topic niet haalbaar bleken en hij wel aangeeft met jou een toekomst op te bouwen (trouwplannen, puppy) maar dus gewoon doet wat hem goed dunkt.
Geloof je zelf dat deze mevrouw ooit weer lichamelijk 100% zal zijn en zelf alles aankan? En denk je nu echt dat die kindjes nog niet genoeg beschadigd zijn, ik denk zelfs dat hier wel een stoornis uit gaat komen en grote schades in huis en hart zonder goede vakkundige hulp voor hen.
Ik heb heel erg met je te doen, geloof me, en ik snap je oergevoel om de relatie te laten lukken, maar volgens mij heeft je hart al gekozen. Knuf.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:38
Als ik jullie reacties lees begin ik alweer te janken. Ik vind het allemaal erg lief dat jullie zo meedenken en me tips geven.
Mijn verstand wil er wel aan, maar mijn hart nog niet.
Ik wil ook graag weg hier, maar ik kan 't nog niet zo goed.
Heb al wel contact gehad met de fokker over onze pup en die wil meedenken over wat we het beste met het beestje kunnen doen.
Hopelijk komt er in de toekomst iets beters op mijn pad...
Mijn verstand wil er wel aan, maar mijn hart nog niet.
Ik wil ook graag weg hier, maar ik kan 't nog niet zo goed.
Heb al wel contact gehad met de fokker over onze pup en die wil meedenken over wat we het beste met het beestje kunnen doen.
Hopelijk komt er in de toekomst iets beters op mijn pad...
donderdag 14 oktober 2010 om 15:40
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 15:38:
Als ik jullie reacties lees begin ik alweer te janken. Ik vind het allemaal erg lief dat jullie zo meedenken en me tips geven.
Mijn verstand wil er wel aan, maar mijn hart nog niet.
Ik wil ook graag weg hier, maar ik kan 't nog niet zo goed.
Heb al wel contact gehad met de fokker over onze pup en die wil meedenken over wat we het beste met het beestje kunnen doen.
Hopelijk komt er in de toekomst iets beters op mijn pad...
Hopelijk trek je jezelf aan je haren uit dit moeras en ga je zelf zorgen dat je het leven weer op poten krijgt.
De dingen gaan niet vanzelf. Schouders eronder en kiezen op elkaar dus!
Als ik jullie reacties lees begin ik alweer te janken. Ik vind het allemaal erg lief dat jullie zo meedenken en me tips geven.
Mijn verstand wil er wel aan, maar mijn hart nog niet.
Ik wil ook graag weg hier, maar ik kan 't nog niet zo goed.
Heb al wel contact gehad met de fokker over onze pup en die wil meedenken over wat we het beste met het beestje kunnen doen.
Hopelijk komt er in de toekomst iets beters op mijn pad...
Hopelijk trek je jezelf aan je haren uit dit moeras en ga je zelf zorgen dat je het leven weer op poten krijgt.
De dingen gaan niet vanzelf. Schouders eronder en kiezen op elkaar dus!
donderdag 14 oktober 2010 om 15:40
Red de hond. De rest is niet meer te redden.
Vraag advies hoe je legaal de hond in deze situatie kan verkrijgen. Het lijkt mij voor de puppy lastig om ineens in een gezin met andere hond, 4 kinderen en daarna nieuwe vrouw te moeten wonen en er ook nog tijd gevonden wordt de hond op te voeden. Lijkt me toch dat dat wel enigszin kan meehelpen daarin.
Nu wordt jij thuisloos i.p.v. zij. Je hebt je hele leven goed voor jezelf gezorgd ondanks moeilijke situaties en goede keuzes gemaakt, dit kom je ook wel weer te boven. Volgende keer wel alleen nog zorgen dat je iets opbouwt met eigen geld voor eigen onderkomen (daar zijn betere constructies voor dan de boodschappen halen zoiets compenseert nog niet je woonzekerheid) mocht er onverhoopt iets gebeuren in een relatie.
Jij wordt buitenspel gezet, je hebt die vriendin in de tijd dat je een relatie had niet leren kennen, ze werkt jou er op deze manier uit. De één ten koste van de ander die zelfs nog wil helpen is op zijn zachtst gezegd niet netjes en op zijn hardst gezegd doen zij jou nu precies hetzelfde aan of nog erger want jij hebt altijd goed je best gedaan voor jezelf te zorgen ondanks eigen moelijke omstandigheden en wilt hen juist helpen.
Hij is niet veel beter dan de vaders van die kinderen als hij zijn eigen partner op straat zet terwijl jij voor hem alles hebt opgegeven en jou ook nog de puppy niet wil laten meenemen. Hij zou jullie actief elkaar moeten laten leren kennen en jou mee laten denken aan een oplossing. Hij geeft jou totaal geen enkele zekerheid over wat er is gedaan aan verbetering, hij roept alleen maar meer vraagtekens op.
Wegwezen daar! Zorg goed voor jezelf.
Vraag advies hoe je legaal de hond in deze situatie kan verkrijgen. Het lijkt mij voor de puppy lastig om ineens in een gezin met andere hond, 4 kinderen en daarna nieuwe vrouw te moeten wonen en er ook nog tijd gevonden wordt de hond op te voeden. Lijkt me toch dat dat wel enigszin kan meehelpen daarin.
Nu wordt jij thuisloos i.p.v. zij. Je hebt je hele leven goed voor jezelf gezorgd ondanks moeilijke situaties en goede keuzes gemaakt, dit kom je ook wel weer te boven. Volgende keer wel alleen nog zorgen dat je iets opbouwt met eigen geld voor eigen onderkomen (daar zijn betere constructies voor dan de boodschappen halen zoiets compenseert nog niet je woonzekerheid) mocht er onverhoopt iets gebeuren in een relatie.
Jij wordt buitenspel gezet, je hebt die vriendin in de tijd dat je een relatie had niet leren kennen, ze werkt jou er op deze manier uit. De één ten koste van de ander die zelfs nog wil helpen is op zijn zachtst gezegd niet netjes en op zijn hardst gezegd doen zij jou nu precies hetzelfde aan of nog erger want jij hebt altijd goed je best gedaan voor jezelf te zorgen ondanks eigen moelijke omstandigheden en wilt hen juist helpen.
Hij is niet veel beter dan de vaders van die kinderen als hij zijn eigen partner op straat zet terwijl jij voor hem alles hebt opgegeven en jou ook nog de puppy niet wil laten meenemen. Hij zou jullie actief elkaar moeten laten leren kennen en jou mee laten denken aan een oplossing. Hij geeft jou totaal geen enkele zekerheid over wat er is gedaan aan verbetering, hij roept alleen maar meer vraagtekens op.
Wegwezen daar! Zorg goed voor jezelf.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:41
Na ook je vorige topic te hebben gelezen lijkt het allemaal nog erger.
Je licht autistische vriend is dus blijkbaar niet eens in staat om redelijke banden te onderhouden met zijn eigen kinderen, en om zijn schuldgevoel te compenseren wil hij nu een zwaar zieke vrouw met haar schizofrene zoon en andere drie kinderen in huis nemen. En als jou dat niet aanstaat, kun je moven. Blijkbaar hecht hij niet zo aan het welzijn van de mensen die hem echt het meest na zouden moeten staan. Heel bizar.
Dit lijkt me echt in helemaal niemands belang. Het lijkt me heel stug dat jouw vriend de problemen van deze mevrouw en kinderen op kan lossen, en de kans lijkt me aanwezig dat hij de zaak nog verder compliceert.
Echt, doe jezelf een enorm plezier. Pak je puppy onder je arm en verlaat dit wespennest nu het nog kan.
Je licht autistische vriend is dus blijkbaar niet eens in staat om redelijke banden te onderhouden met zijn eigen kinderen, en om zijn schuldgevoel te compenseren wil hij nu een zwaar zieke vrouw met haar schizofrene zoon en andere drie kinderen in huis nemen. En als jou dat niet aanstaat, kun je moven. Blijkbaar hecht hij niet zo aan het welzijn van de mensen die hem echt het meest na zouden moeten staan. Heel bizar.
Dit lijkt me echt in helemaal niemands belang. Het lijkt me heel stug dat jouw vriend de problemen van deze mevrouw en kinderen op kan lossen, en de kans lijkt me aanwezig dat hij de zaak nog verder compliceert.
Echt, doe jezelf een enorm plezier. Pak je puppy onder je arm en verlaat dit wespennest nu het nog kan.
donderdag 14 oktober 2010 om 15:43
Dreamlogic, ik heb dit nog even geknipt en geplakt uit je vorige topic, misschien helpt het....
P.s. en waar is het zo dat deze mevrouw op straat komt te staan?
Een kennis van me is gevlucht voor haar man en de rechtbank heeft hem gesommeerd te vertrekken naar een flat en zij mocht met haar kindje weer in het huurhuis.
Naschrift: wanneer je vriend wil helpen, laat hem dan de huurschuld betalen, was in augustus 1500 euro, en laat hem om beurten in het huis met haar moeder, exman, vrienden voor de kinderen zorgen tot moeder na 8 weken weer thuiskomt…. Kindjes geen verandering, zij een eigen plek.
Ze weet bovendien al heel lang dat ze bij hem weg wil. Al zeker 3 maanden. Ik snap dus ook niet waarom ze niet in die tijd, toen er nog geen huurschuld was, op zoek is gegaan naar iets anders.
Edit: en ze heeft sinds augustus dus nog niets geregeld en komt dit weekend gewoon bij je?
Toen ik bij mijn moeders huis terug was kreeg ik telefoon:
Hij had met haar gesproken en het plan om haar in huis te nemen is van de baan. Hij gaat haar alleen financieel helpen en proberen dingen te regelen bij instanties.
Hij had tegen haar gezegd: Door jou te helpen ga ik alles wat ik nog heb kwijtraken en dat is het me niet waard.
Het speet hem bovendien dat hij mij zo naar had laten voelen en hoopte hiermee mijn onrust weg te kunnen nemen. Hij had zich gerealiseerd dat hij de realiteit flink uit het oog verloren was en dat hij onze relatie toch niet kon laten stuklopen op iets van buitenaf en waar bovendien nog andere oplossingen voor zouden kunnen worden gevonden. Hij zei dat zijn kindjes op de eerste plaats staan, dat ik dan kom, dan de hond en dan zij en haar kinderen pas en dat hij dit haar ook duidelijk gemaakt had. Ook zag hij nu ook wel in dat een drukke omgeving met 4 kleine kinderen geen plek is voor een puppie. Die heeft structuur nodig zei hij.
Edit: hij lult wel vaker?
P.s. en waar is het zo dat deze mevrouw op straat komt te staan?
Een kennis van me is gevlucht voor haar man en de rechtbank heeft hem gesommeerd te vertrekken naar een flat en zij mocht met haar kindje weer in het huurhuis.
Naschrift: wanneer je vriend wil helpen, laat hem dan de huurschuld betalen, was in augustus 1500 euro, en laat hem om beurten in het huis met haar moeder, exman, vrienden voor de kinderen zorgen tot moeder na 8 weken weer thuiskomt…. Kindjes geen verandering, zij een eigen plek.
Ze weet bovendien al heel lang dat ze bij hem weg wil. Al zeker 3 maanden. Ik snap dus ook niet waarom ze niet in die tijd, toen er nog geen huurschuld was, op zoek is gegaan naar iets anders.
Edit: en ze heeft sinds augustus dus nog niets geregeld en komt dit weekend gewoon bij je?
Toen ik bij mijn moeders huis terug was kreeg ik telefoon:
Hij had met haar gesproken en het plan om haar in huis te nemen is van de baan. Hij gaat haar alleen financieel helpen en proberen dingen te regelen bij instanties.
Hij had tegen haar gezegd: Door jou te helpen ga ik alles wat ik nog heb kwijtraken en dat is het me niet waard.
Het speet hem bovendien dat hij mij zo naar had laten voelen en hoopte hiermee mijn onrust weg te kunnen nemen. Hij had zich gerealiseerd dat hij de realiteit flink uit het oog verloren was en dat hij onze relatie toch niet kon laten stuklopen op iets van buitenaf en waar bovendien nog andere oplossingen voor zouden kunnen worden gevonden. Hij zei dat zijn kindjes op de eerste plaats staan, dat ik dan kom, dan de hond en dan zij en haar kinderen pas en dat hij dit haar ook duidelijk gemaakt had. Ook zag hij nu ook wel in dat een drukke omgeving met 4 kleine kinderen geen plek is voor een puppie. Die heeft structuur nodig zei hij.
Edit: hij lult wel vaker?
donderdag 14 oktober 2010 om 15:49
donderdag 14 oktober 2010 om 15:57
Dit is echt een rotsituatie en je hebt dit nergens aan verdiend. Sterker nog, je hebt je uiterste best gedaan om tot een haalbaar compromis te komen om iedereen te helpen. Je hebt het heel goed gedaan in een lastige situatie en daar mag je best trots op zijn. Het is nu tijd om aan jezelf te gaan denken.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
donderdag 14 oktober 2010 om 16:02
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 11:10:
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in
Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. Lang verhaal over die vriendin en haar woonsituatie, maar het gaat er natuurlijk om dat jij nu ook dakloos bent. Sterkte!
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in
Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. Lang verhaal over die vriendin en haar woonsituatie, maar het gaat er natuurlijk om dat jij nu ook dakloos bent. Sterkte!
donderdag 14 oktober 2010 om 16:03
Veel sterkte, ik zou voor je willen dat dit nog te redden was, maar zie daarvoor helaas geen enkele aanwijzing alleen maar heel grote problemen als dit zo doorgaat. Dus belangrijk goed aan jezelf te gaan denken.
Zorg goed voor jezelf, laat thuis hopelijk lekker voor je zorgen even, het is jammer dat mensen soms echt niet in de gaten hebben waar ze mee bezig zijn en wat dit voor invloed nu op jou heeft. Zij kiezen niet voor andere oplossingen, mogelijkheden, andere manieren van communiceren of wat dan ook, het lijkt mij dat de koek voor jou daarmee op is en je kan er verder niets mee doen want zij willen dat jij je er buiten houdt. Je daar nog langer mee bezighouden leidt alleen maar af van je eigen weder opbouw... dat is nu het belangrijkste.
Zorg goed voor jezelf, laat thuis hopelijk lekker voor je zorgen even, het is jammer dat mensen soms echt niet in de gaten hebben waar ze mee bezig zijn en wat dit voor invloed nu op jou heeft. Zij kiezen niet voor andere oplossingen, mogelijkheden, andere manieren van communiceren of wat dan ook, het lijkt mij dat de koek voor jou daarmee op is en je kan er verder niets mee doen want zij willen dat jij je er buiten houdt. Je daar nog langer mee bezighouden leidt alleen maar af van je eigen weder opbouw... dat is nu het belangrijkste.
donderdag 14 oktober 2010 om 17:53
Alles gelezen nu. Echt een rotsituatie voor je, dreamlogic! Volgens mij is jullie relatie kansloos. Zelfs al zou je de problemen die jullie nu hebben kunnen oplossen dan is de kans groot dat soortgelijke problemen (niet luisteren, niet communiceren, jouw rechteloze positie) een grote rol blijven spelen.
Kan de pup terug naar de fokker? Jij hebt nu al je tijd en energie nodig om zelfstandig te worden. Je hebt een baan en een huis nodig, dan is fulltime werken bijna altijd noodzakelijk.
Denk ook eens na over de toekomst. Hoe wil je je leven inrichten? Altijd afhankelijk van een man die misschien meer verdient en een eigen huis heeft, en zelf een deeltijdbaan en weinig zelfstandigheid (geen woning, bij zijn overlijden overgeleverd aan zijn broer, weinig pensioen want deeltijdwerk). Of wil je zelfstandig zijn en blijven met een baan waar je van kunt rondkomen, een eigen huis waar niemand je uit kan zetten en een toekomstperspectief (spaarrekening, pensioen)?
Kan de pup terug naar de fokker? Jij hebt nu al je tijd en energie nodig om zelfstandig te worden. Je hebt een baan en een huis nodig, dan is fulltime werken bijna altijd noodzakelijk.
Denk ook eens na over de toekomst. Hoe wil je je leven inrichten? Altijd afhankelijk van een man die misschien meer verdient en een eigen huis heeft, en zelf een deeltijdbaan en weinig zelfstandigheid (geen woning, bij zijn overlijden overgeleverd aan zijn broer, weinig pensioen want deeltijdwerk). Of wil je zelfstandig zijn en blijven met een baan waar je van kunt rondkomen, een eigen huis waar niemand je uit kan zetten en een toekomstperspectief (spaarrekening, pensioen)?
donderdag 14 oktober 2010 om 21:41
Het is echt een rotsituatie, probeer je eigen leven weer op te bouwen!
Het is moeilijk maar dat is het beste, want al die extra mensen doen je relatie geen goed, zeker niet als het al zo al begint!!
Maar red ook de hond, dat is zo sneu!! Desnoods terug naar de fokker, of zelf een stabiele omgeving zoeken!!!
Veel succes
Het is moeilijk maar dat is het beste, want al die extra mensen doen je relatie geen goed, zeker niet als het al zo al begint!!
Maar red ook de hond, dat is zo sneu!! Desnoods terug naar de fokker, of zelf een stabiele omgeving zoeken!!!
Veel succes
donderdag 14 oktober 2010 om 23:02
Quote: Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen.
Misschien mosterd, maar het is wel heel opmerkelijk dat zij geen contact (op welke wijze dan ook) met jou wil hebben. Ze betrekt alleen jouw vriend hierin.
Volgens mij speelt er meer.
Misschien mosterd, maar het is wel heel opmerkelijk dat zij geen contact (op welke wijze dan ook) met jou wil hebben. Ze betrekt alleen jouw vriend hierin.
Volgens mij speelt er meer.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
