Relaties
alle pijlers
Uit elkaar onmogelijk?
zondag 9 oktober 2011 om 09:29
het zit zo:
ik ben getrouwd en mijn man en ik hebben 2 kinderen van 6 en 8.
De laatste tijd wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is.
Kortom, eigenlijk wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet.
Ik werk parttime in de zorg. Geen vet salaris, maar met toeslagen, zuinigheid en misschien wat extra uren moet het te doen zijn.
Ik heb mijn inschrijving voor een huurhuis noit opgezegd, dus daar heb ik ook aardig wat jaren opgebouwd.
Het grote probleem is dat ik ook avonden, weekenden en nachten werk...ik weet niet hoe ik dat met de kindeeren op zou kunnen lossen. Opvang is hier alleen tot een uur of 6 's avonds, maar als ik pas om 23 uur thusi ben....dat kan niet. Laat staan de nachten.
Ik durf er niet gewoon van uit te gaan dat mijn (dan) ex op mijn werkdagen voor de kinderen zorgt.
Vriendinnen en familie willen wel af en toe oppassen maar niet 2-3 keer per week en in de weekenden. Logisch.
Laatste idee is een andere baan zoeken, maar zorgbanen die van 9 tot 5 zijn liggen niet bepaald voor het oprapen. Ik kijk al een tijdje om mij heen naar banen, maar ze zijn er gewoon niet.
Kortom, ik voel me gevangen door mijn werk en de zorg voor de kinderen. Ik heb wel eens gedacht dat ik maar moet wachten tot de kinderen groot genoeg zijn om een nacht alleen thuis te zijn, maar dan zou ik nog jaren moeten wahcten in een ongelukkig huwelijk en een huis vol ruzie.
We hebben eerder al gesprekken gehad over dat het anders moet, dan ging het een tijdje goed, maar het eindigt toch steeds weer in ruzie. Ik denk gewoon dat de koek meer dan op is.
Ik droom steeds vaker van een eigen plek met de kinderen, zonder man, maar nog 10 jaar wahcten, ga ik niet redden.
ik ben getrouwd en mijn man en ik hebben 2 kinderen van 6 en 8.
De laatste tijd wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is.
Kortom, eigenlijk wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet.
Ik werk parttime in de zorg. Geen vet salaris, maar met toeslagen, zuinigheid en misschien wat extra uren moet het te doen zijn.
Ik heb mijn inschrijving voor een huurhuis noit opgezegd, dus daar heb ik ook aardig wat jaren opgebouwd.
Het grote probleem is dat ik ook avonden, weekenden en nachten werk...ik weet niet hoe ik dat met de kindeeren op zou kunnen lossen. Opvang is hier alleen tot een uur of 6 's avonds, maar als ik pas om 23 uur thusi ben....dat kan niet. Laat staan de nachten.
Ik durf er niet gewoon van uit te gaan dat mijn (dan) ex op mijn werkdagen voor de kinderen zorgt.
Vriendinnen en familie willen wel af en toe oppassen maar niet 2-3 keer per week en in de weekenden. Logisch.
Laatste idee is een andere baan zoeken, maar zorgbanen die van 9 tot 5 zijn liggen niet bepaald voor het oprapen. Ik kijk al een tijdje om mij heen naar banen, maar ze zijn er gewoon niet.
Kortom, ik voel me gevangen door mijn werk en de zorg voor de kinderen. Ik heb wel eens gedacht dat ik maar moet wachten tot de kinderen groot genoeg zijn om een nacht alleen thuis te zijn, maar dan zou ik nog jaren moeten wahcten in een ongelukkig huwelijk en een huis vol ruzie.
We hebben eerder al gesprekken gehad over dat het anders moet, dan ging het een tijdje goed, maar het eindigt toch steeds weer in ruzie. Ik denk gewoon dat de koek meer dan op is.
Ik droom steeds vaker van een eigen plek met de kinderen, zonder man, maar nog 10 jaar wahcten, ga ik niet redden.
zondag 9 oktober 2011 om 09:40
Eens met Pinks. Je bent het aan je kinderen verplicht het maximale uit je relatie te halen. Dus therapie.
En mocht het dan alsnog mis gaan; ga voor co-ouderschap. Zo kan je in de week dat je de kinderen niet hebt avond- en nachtdiensten draaien (en evt. extra uren). Moet toch mogelijk zijn dat ze op je werk daar rekening mee houden qua planning.
En mocht het dan alsnog mis gaan; ga voor co-ouderschap. Zo kan je in de week dat je de kinderen niet hebt avond- en nachtdiensten draaien (en evt. extra uren). Moet toch mogelijk zijn dat ze op je werk daar rekening mee houden qua planning.
zondag 9 oktober 2011 om 09:43
quote:zammm schreef op 09 oktober 2011 @ 09:42:
Hebben jullie er alles aan gedaan om het gezin te redden? Communiceer je met hem? Weet hij hoe je er over denkt?Je hebt er pas alles aan gedaan als je therapie hebt gehad. Soms is samen praten moeilijk. Blijf je in patronen hangen die een relatietherapeut kan doorbreken.
Hebben jullie er alles aan gedaan om het gezin te redden? Communiceer je met hem? Weet hij hoe je er over denkt?Je hebt er pas alles aan gedaan als je therapie hebt gehad. Soms is samen praten moeilijk. Blijf je in patronen hangen die een relatietherapeut kan doorbreken.
zondag 9 oktober 2011 om 09:44
we zijn 1 keer bij een therapeut beland. Dan zegt mijn man ja en amen maar thuis is het al snel weer mis. Ik heb niet het idee dat dat gaat werken.
Ik kan niet met zekerheid zeggen wanneer het niet meer leuk was, zoiets sluipt erin.
Maar voorla dit laatste jaar is verschrikkelijk. Hij zit vaak tot diep in de nacht tv te kijken of te internetten, valt vaker voor de tv in slaap dan dat hij gewoon naar bed komt.
Overdag is hij dan moe en chagerijnig, ligt vaak 's middags ook te slapen op de bank. En als ik hem dan vraag om iets te doen (koken op zaterdag bv omdat ik de hele dag gewerkt heb) dan zegt hij wel ja, maar doet nee.
En dan wordt ik daar weer geïrrteerd van en voor je het weet heb je weer knallende ruzie.
Ik kan niet met zekerheid zeggen wanneer het niet meer leuk was, zoiets sluipt erin.
Maar voorla dit laatste jaar is verschrikkelijk. Hij zit vaak tot diep in de nacht tv te kijken of te internetten, valt vaker voor de tv in slaap dan dat hij gewoon naar bed komt.
Overdag is hij dan moe en chagerijnig, ligt vaak 's middags ook te slapen op de bank. En als ik hem dan vraag om iets te doen (koken op zaterdag bv omdat ik de hele dag gewerkt heb) dan zegt hij wel ja, maar doet nee.
En dan wordt ik daar weer geïrrteerd van en voor je het weet heb je weer knallende ruzie.
zondag 9 oktober 2011 om 09:47
Het lijkt me dat je eerst een ECHT aan je relatie moet gaan werken voordat je het leven van je kinderen totaal overhoop haalt.
Wat heb je al gedaan behalve een beetje lauiw gepraat? Heb je al relatietheapie gehad? Heb je er al echt energie en tijd in gestoken om het beter te maken? Om een relatie goed te houden moet je er nou eenmaal aan werken..
Wat heb je al gedaan behalve een beetje lauiw gepraat? Heb je al relatietheapie gehad? Heb je er al echt energie en tijd in gestoken om het beter te maken? Om een relatie goed te houden moet je er nou eenmaal aan werken..
zondag 9 oktober 2011 om 09:49
quote:elninjoo schreef op 09 oktober 2011 @ 09:46:
Als je co-ouderschap neemt/afdwingt, is jouw oppasprobleem maar in 1 week. Kun je op je werk niet afspreken dat je de ene week nachten/weekenden doet en de week dat je je kids hebt de dag?Precies! En in de week dat je de kids niet hebt kan je extra uren maken waardoor je meer inkomen hebt.
Als je co-ouderschap neemt/afdwingt, is jouw oppasprobleem maar in 1 week. Kun je op je werk niet afspreken dat je de ene week nachten/weekenden doet en de week dat je je kids hebt de dag?Precies! En in de week dat je de kids niet hebt kan je extra uren maken waardoor je meer inkomen hebt.
zondag 9 oktober 2011 om 09:50
zondag 9 oktober 2011 om 09:52
zamm, hij werkt wel, maar hij komt dus ook heel moeilijk zijn bed uit. Ik moet hem wakker maken (wat ook moeizaam gaat, honderd keer zeggen dat hij eruit komt en uiteindelijk boos op mij omdat ik aan blijf dringen).
Als ik ochtenddienst heb maak ik hem niet wakker natuurlijk en het komt op die dagen vaak voor dat hij zich verslaapt, de kinderen te laat op school komen en hij te laat op zijn werk.
Als ik ochtenddienst heb maak ik hem niet wakker natuurlijk en het komt op die dagen vaak voor dat hij zich verslaapt, de kinderen te laat op school komen en hij te laat op zijn werk.
zondag 9 oktober 2011 om 09:52
Wat trekt hem zo aan dat internet?
Dat zijn 'gewone' leven er onder lijdt?
Is het een verslaving?
Hoe doet hij het samen met zijn werk?
Is jullie leven zo saai, dat hij zijn leukigheid uit de computer of tv moet halen?
Gaan jullie wel eens uit?
Bios, uiteten, theater?
Ziet hij niet dat jullie op een hellend vlak zitten?
Dat zijn 'gewone' leven er onder lijdt?
Is het een verslaving?
Hoe doet hij het samen met zijn werk?
Is jullie leven zo saai, dat hij zijn leukigheid uit de computer of tv moet halen?
Gaan jullie wel eens uit?
Bios, uiteten, theater?
Ziet hij niet dat jullie op een hellend vlak zitten?
zondag 9 oktober 2011 om 09:54
quote:ritmeester schreef op 09 oktober 2011 @ 09:51:
Voor je relatie te gemakzuchtig, teveel slachtoffer, te weinig actie. Voor uit elkaar gaan te gemakzuchtig, teveel slachtoffer, te weinig actie.
Arme kinderen.
wat bedoel je?
dus jij vind dat ik morgen het huis moet verlaten met de kidneren en ze vervolgens hele avonden en nachten alleen moet laeten omdat ik moet werken?
ik probeer ene oplossing daarvoor te vinden, niet impulsief weg te gaan.
Voor je relatie te gemakzuchtig, teveel slachtoffer, te weinig actie. Voor uit elkaar gaan te gemakzuchtig, teveel slachtoffer, te weinig actie.
Arme kinderen.
wat bedoel je?
dus jij vind dat ik morgen het huis moet verlaten met de kidneren en ze vervolgens hele avonden en nachten alleen moet laeten omdat ik moet werken?
ik probeer ene oplossing daarvoor te vinden, niet impulsief weg te gaan.
zondag 9 oktober 2011 om 09:55
quote:zo_moeiilijk schreef op 09 oktober 2011 @ 09:52:
zamm, hij werkt wel, maar hij komt dus ook heel moeilijk zijn bed uit. Ik moet hem wakker maken (wat ook moeizaam gaat, honderd keer zeggen dat hij eruit komt en uiteindelijk boos op mij omdat ik aan blijf dringen)..Het is zijn eigen verantwoordelijkheid als hij zich verslaapt. Je bent zijn moeder niet.
zamm, hij werkt wel, maar hij komt dus ook heel moeilijk zijn bed uit. Ik moet hem wakker maken (wat ook moeizaam gaat, honderd keer zeggen dat hij eruit komt en uiteindelijk boos op mij omdat ik aan blijf dringen)..Het is zijn eigen verantwoordelijkheid als hij zich verslaapt. Je bent zijn moeder niet.
zondag 9 oktober 2011 om 09:56
Pietjebello, 6 en 8 is niet meer klein. Het effect is op kinderen van die leeftijd net zo groot als op oudere kinderen, alleen op een andere manier.
Ritmeester, helemaal mee eens.
Weet je TO, ik word een beetje verdrietig van dit topic en jou instelling. Scheiden doe je niet omdat je er even geen zin meer in hebt.
Ritmeester, helemaal mee eens.
Weet je TO, ik word een beetje verdrietig van dit topic en jou instelling. Scheiden doe je niet omdat je er even geen zin meer in hebt.
