Relaties
alle pijlers
Uit elkaar onmogelijk?
zondag 9 oktober 2011 om 09:29
het zit zo:
ik ben getrouwd en mijn man en ik hebben 2 kinderen van 6 en 8.
De laatste tijd wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is.
Kortom, eigenlijk wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet.
Ik werk parttime in de zorg. Geen vet salaris, maar met toeslagen, zuinigheid en misschien wat extra uren moet het te doen zijn.
Ik heb mijn inschrijving voor een huurhuis noit opgezegd, dus daar heb ik ook aardig wat jaren opgebouwd.
Het grote probleem is dat ik ook avonden, weekenden en nachten werk...ik weet niet hoe ik dat met de kindeeren op zou kunnen lossen. Opvang is hier alleen tot een uur of 6 's avonds, maar als ik pas om 23 uur thusi ben....dat kan niet. Laat staan de nachten.
Ik durf er niet gewoon van uit te gaan dat mijn (dan) ex op mijn werkdagen voor de kinderen zorgt.
Vriendinnen en familie willen wel af en toe oppassen maar niet 2-3 keer per week en in de weekenden. Logisch.
Laatste idee is een andere baan zoeken, maar zorgbanen die van 9 tot 5 zijn liggen niet bepaald voor het oprapen. Ik kijk al een tijdje om mij heen naar banen, maar ze zijn er gewoon niet.
Kortom, ik voel me gevangen door mijn werk en de zorg voor de kinderen. Ik heb wel eens gedacht dat ik maar moet wachten tot de kinderen groot genoeg zijn om een nacht alleen thuis te zijn, maar dan zou ik nog jaren moeten wahcten in een ongelukkig huwelijk en een huis vol ruzie.
We hebben eerder al gesprekken gehad over dat het anders moet, dan ging het een tijdje goed, maar het eindigt toch steeds weer in ruzie. Ik denk gewoon dat de koek meer dan op is.
Ik droom steeds vaker van een eigen plek met de kinderen, zonder man, maar nog 10 jaar wahcten, ga ik niet redden.
ik ben getrouwd en mijn man en ik hebben 2 kinderen van 6 en 8.
De laatste tijd wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is.
Kortom, eigenlijk wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet.
Ik werk parttime in de zorg. Geen vet salaris, maar met toeslagen, zuinigheid en misschien wat extra uren moet het te doen zijn.
Ik heb mijn inschrijving voor een huurhuis noit opgezegd, dus daar heb ik ook aardig wat jaren opgebouwd.
Het grote probleem is dat ik ook avonden, weekenden en nachten werk...ik weet niet hoe ik dat met de kindeeren op zou kunnen lossen. Opvang is hier alleen tot een uur of 6 's avonds, maar als ik pas om 23 uur thusi ben....dat kan niet. Laat staan de nachten.
Ik durf er niet gewoon van uit te gaan dat mijn (dan) ex op mijn werkdagen voor de kinderen zorgt.
Vriendinnen en familie willen wel af en toe oppassen maar niet 2-3 keer per week en in de weekenden. Logisch.
Laatste idee is een andere baan zoeken, maar zorgbanen die van 9 tot 5 zijn liggen niet bepaald voor het oprapen. Ik kijk al een tijdje om mij heen naar banen, maar ze zijn er gewoon niet.
Kortom, ik voel me gevangen door mijn werk en de zorg voor de kinderen. Ik heb wel eens gedacht dat ik maar moet wachten tot de kinderen groot genoeg zijn om een nacht alleen thuis te zijn, maar dan zou ik nog jaren moeten wahcten in een ongelukkig huwelijk en een huis vol ruzie.
We hebben eerder al gesprekken gehad over dat het anders moet, dan ging het een tijdje goed, maar het eindigt toch steeds weer in ruzie. Ik denk gewoon dat de koek meer dan op is.
Ik droom steeds vaker van een eigen plek met de kinderen, zonder man, maar nog 10 jaar wahcten, ga ik niet redden.
zondag 9 oktober 2011 om 11:45
quote:Ksenija schreef op 09 oktober 2011 @ 11:38:
TO vroeg om praktische tips en niet of ze wel/niet moet scheiden.
Je moet je niet laten tegenhouden door het praktische, daar is vast wel wat op te vinden. Misschien toch een oppas.
Goed dat je er zo kalm mee omgaat.
Eens...TO vroeg niet om advies of ze wel of niet zou moeten scheiden....
TO: je bent ongetwijfeld niet zomaar of zonder pijn en verdriet op dit eindpunt gekomen, ik wens je veel kracht en sterkte. Het is ook een beginpunt - met oplossingen waar je nu nog niet op komt - al voelt dit misschien niet zo. Er zijn zoveel mensen die het ook hebben gered hun eigen leven na de scheiding weer op te pakken, met veel praktische hobbels op hun pad en ook een goede omgang met de kids, dus jou lukt het ook. One step at a time. Doe wat goed voelt voor jou (en daarmee uiteindelijk ook voor je kids, die in mijn optiek gewoon t liefste een happy mama en papa hebben ook als dat betekent dat jullie niet meer samen zijn....).
Knufs
TO vroeg om praktische tips en niet of ze wel/niet moet scheiden.
Je moet je niet laten tegenhouden door het praktische, daar is vast wel wat op te vinden. Misschien toch een oppas.
Goed dat je er zo kalm mee omgaat.
Eens...TO vroeg niet om advies of ze wel of niet zou moeten scheiden....
TO: je bent ongetwijfeld niet zomaar of zonder pijn en verdriet op dit eindpunt gekomen, ik wens je veel kracht en sterkte. Het is ook een beginpunt - met oplossingen waar je nu nog niet op komt - al voelt dit misschien niet zo. Er zijn zoveel mensen die het ook hebben gered hun eigen leven na de scheiding weer op te pakken, met veel praktische hobbels op hun pad en ook een goede omgang met de kids, dus jou lukt het ook. One step at a time. Doe wat goed voelt voor jou (en daarmee uiteindelijk ook voor je kids, die in mijn optiek gewoon t liefste een happy mama en papa hebben ook als dat betekent dat jullie niet meer samen zijn....).
Knufs
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 9 oktober 2011 om 11:49
quote:kaetje schreef op 09 oktober 2011 @ 11:44:
Madelief, hoe moeten ze nog aan de relatie werken dan? Ze hebben relatietherapie gedaan en dat heeft niets uitgehaald. Ze hebben gepraat maar dat haalt ook niets uit.
We horen natuurlijk alleen de kant van TO maar ik vraag me oprecht af welke opties er nog meer zijn. Ze kan misschien zelf nog een therapeut opzoeken maar ik weet niet zo goed wat die voor haar kan doen in deze situatie. Ik heb er geen ervaring mee of verstand van.
Zij heeft alleen relatietherapie gedaan om HEM te laten aanpassen. Dat is al een verkeerd uitgangspunt.
Ze kan zelf therapie nemen om aan zichzelf te werken. Haar acties hebben waarschijnlijk invloed op het gedrag van haar man. Dat weet hij zelf waarschijnlijk niet eens! Het is al eerder genoemd: het lijkt alsof de man wil dat OP alles voor hem doet, maar misschien wil hij dat heel diep van binnen helemaal niet. Mannen willen ook echt man zijn. Maar als je het gemakkelijk voor ze maakt, door zelf de dominante rol op je te nemen, dan gaan ze zich daar ook naar gedragen (als kind dus).
Hmm, ik moet zelf eens naar mijn eigen advies luisteren Maar in therapie zit ik al.
Madelief, hoe moeten ze nog aan de relatie werken dan? Ze hebben relatietherapie gedaan en dat heeft niets uitgehaald. Ze hebben gepraat maar dat haalt ook niets uit.
We horen natuurlijk alleen de kant van TO maar ik vraag me oprecht af welke opties er nog meer zijn. Ze kan misschien zelf nog een therapeut opzoeken maar ik weet niet zo goed wat die voor haar kan doen in deze situatie. Ik heb er geen ervaring mee of verstand van.
Zij heeft alleen relatietherapie gedaan om HEM te laten aanpassen. Dat is al een verkeerd uitgangspunt.
Ze kan zelf therapie nemen om aan zichzelf te werken. Haar acties hebben waarschijnlijk invloed op het gedrag van haar man. Dat weet hij zelf waarschijnlijk niet eens! Het is al eerder genoemd: het lijkt alsof de man wil dat OP alles voor hem doet, maar misschien wil hij dat heel diep van binnen helemaal niet. Mannen willen ook echt man zijn. Maar als je het gemakkelijk voor ze maakt, door zelf de dominante rol op je te nemen, dan gaan ze zich daar ook naar gedragen (als kind dus).
Hmm, ik moet zelf eens naar mijn eigen advies luisteren Maar in therapie zit ik al.
zondag 9 oktober 2011 om 11:57
quote:misia schreef op 09 oktober 2011 @ 11:08:
Hallo,
Ik lees met verbazing en een glimlach de reacties dat TO vooral niet haar relatie zo makkelijk moet opegeven. 9 van de 10 keer worden hier topics geopend door vrouwen die te lang doormodderen in hun relatie, en krijgen zij het advies dat ze er nu eindelijk eens mee moeten kappen+voor zichzelf en haar kinderen moet kiezen - - en weet TO haarscherp wat ze wil (of dus niet meer) krijgt ze te horen dat ze nog voor haar relatie moet vechten....
Iedereen hier bedoelt het goed maar ik vraag me af: wie zijn wij om dat voor haar te bepalen? Het is haar leven en beslissing. Zoals het in haar openingspost heel duidelijk staat: she's made up her mind. Een jaar gaat het erg slecht schrijft ze, ze heeft geprobeerd er met haar man over te praten - dus hoeveel jaar en met hoeveel investering (en welke) moet ze van ons dooooorrrrrggaaaan? En waarom? En waaruit blijkt dat TO er te weinig aan deed?
Misia
Ik denk dat iedereen een beetje gekleurd is.
Sommigen geloven in doormodderen en anderen geloven in afkappen, misschien omdat ze dat zelf hebben meegemaakt en het goed is uitgepakt?
Ik ben het echter niet met de stelling eens dat OP al gekozen heeft om te scheiden. Haar post is doordrenkt van onzekerheden:
"De laatste tijd (=niet langdurig) wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken (=niet zeker) wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is."
"Kortom, eigenlijk (=niet zeker) wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet."
Gelet op de problemen die zij hier beschrijft, is een scheiding een beetje drastisch gezien de door haar beschreven maatregelen die ze heeft genomen. Natuurlijk kan blijken dat er meer problemen spelen en dat ze meer maatregelen heeft genomen, maar daar ga ik even niet vanuit.
Hallo,
Ik lees met verbazing en een glimlach de reacties dat TO vooral niet haar relatie zo makkelijk moet opegeven. 9 van de 10 keer worden hier topics geopend door vrouwen die te lang doormodderen in hun relatie, en krijgen zij het advies dat ze er nu eindelijk eens mee moeten kappen+voor zichzelf en haar kinderen moet kiezen - - en weet TO haarscherp wat ze wil (of dus niet meer) krijgt ze te horen dat ze nog voor haar relatie moet vechten....
Iedereen hier bedoelt het goed maar ik vraag me af: wie zijn wij om dat voor haar te bepalen? Het is haar leven en beslissing. Zoals het in haar openingspost heel duidelijk staat: she's made up her mind. Een jaar gaat het erg slecht schrijft ze, ze heeft geprobeerd er met haar man over te praten - dus hoeveel jaar en met hoeveel investering (en welke) moet ze van ons dooooorrrrrggaaaan? En waarom? En waaruit blijkt dat TO er te weinig aan deed?
Misia
Ik denk dat iedereen een beetje gekleurd is.
Sommigen geloven in doormodderen en anderen geloven in afkappen, misschien omdat ze dat zelf hebben meegemaakt en het goed is uitgepakt?Ik ben het echter niet met de stelling eens dat OP al gekozen heeft om te scheiden. Haar post is doordrenkt van onzekerheden:
"De laatste tijd (=niet langdurig) wordt het gevoel tussen ons minder en we lijken (=niet zeker) wel meer ruzie te maken dan dat het leuk is."
"Kortom, eigenlijk (=niet zeker) wil ik er een punt achter zetten, maar ik zie de mogelijkhede niet."
Gelet op de problemen die zij hier beschrijft, is een scheiding een beetje drastisch gezien de door haar beschreven maatregelen die ze heeft genomen. Natuurlijk kan blijken dat er meer problemen spelen en dat ze meer maatregelen heeft genomen, maar daar ga ik even niet vanuit.
zondag 9 oktober 2011 om 12:11
@Madelief, ieders blik is door eigen ervaringen gekleurd, dat denk ik ook.
Voor mij staan 2 opvattingen bovenaan mijn reacties:
1) TO weet zelf het beste wat goed is voor haar en haar situatie
2) We kennen de situatie niet, en hebben hier niets over te beslissen. Als je wel iets uit deze paar woorden op een forum kunt concluderen over de hoop of hopeloosheid van de situatie, dan hoop ik dat je me die bol kado doet
En de onzekere bewoordingen van TO zowel als haar nick wijzen voor mij erop dat het TO niet zo makkelijk afgaat als sommigen hier suggereren.
Dikke knuffels TO, en ga echt voor wat voor jou het beste is. Ik heb op grond van je posts totaal niet de indruk dat je over 1 nacht ijs gaat. Als je wilt scheiden is dat jouw goede recht: je geluk mag en misschien moet jouw drijfveer zijn in al je beslissingen.
Ik wens je veel kracht, vertrouw op jezelf. Of je nou gaat scheiden of blijven.
Voor mij staan 2 opvattingen bovenaan mijn reacties:
1) TO weet zelf het beste wat goed is voor haar en haar situatie
2) We kennen de situatie niet, en hebben hier niets over te beslissen. Als je wel iets uit deze paar woorden op een forum kunt concluderen over de hoop of hopeloosheid van de situatie, dan hoop ik dat je me die bol kado doet
En de onzekere bewoordingen van TO zowel als haar nick wijzen voor mij erop dat het TO niet zo makkelijk afgaat als sommigen hier suggereren.
Dikke knuffels TO, en ga echt voor wat voor jou het beste is. Ik heb op grond van je posts totaal niet de indruk dat je over 1 nacht ijs gaat. Als je wilt scheiden is dat jouw goede recht: je geluk mag en misschien moet jouw drijfveer zijn in al je beslissingen.
Ik wens je veel kracht, vertrouw op jezelf. Of je nou gaat scheiden of blijven.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 9 oktober 2011 om 12:51
quote:_made_lief_ schreef op 09 oktober 2011 @ 10:51:
Je zegt dat je therapie hebt geprobeerd, maar er staat ook ergens dat jullie maar 1x zijn geweest.
Het is een illusie te denken dat jullie perse samen naar therapie moeten gaan om een verandering in de situatie teweeg te brengen. Als hij niet wil of als het geen zin heeft, dan moet jij aan de slag ... met jezelf. Als jij je acties verandert, krijg je een andere reactie. Ik denk dat jij je teveel bezighoudt met; ik moet hem veranderen. De manier waarop hij zich gedraagt toont in mijn ogen aan dat hij ook niet gelukkig is, maar jij bent gefocussed op het feit dat jij niet gelukkig bent. Als hij dat ook doet, dan schiet dat niet op.
?ik zou ook niet blij worden van een vent die de hele nacht maar op internet zit. Wat en waarom moet zij in vredesnaam anders doen zodat hij weer op een normale tijd naar bed gaat?
Je zegt dat je therapie hebt geprobeerd, maar er staat ook ergens dat jullie maar 1x zijn geweest.
Het is een illusie te denken dat jullie perse samen naar therapie moeten gaan om een verandering in de situatie teweeg te brengen. Als hij niet wil of als het geen zin heeft, dan moet jij aan de slag ... met jezelf. Als jij je acties verandert, krijg je een andere reactie. Ik denk dat jij je teveel bezighoudt met; ik moet hem veranderen. De manier waarop hij zich gedraagt toont in mijn ogen aan dat hij ook niet gelukkig is, maar jij bent gefocussed op het feit dat jij niet gelukkig bent. Als hij dat ook doet, dan schiet dat niet op.
?ik zou ook niet blij worden van een vent die de hele nacht maar op internet zit. Wat en waarom moet zij in vredesnaam anders doen zodat hij weer op een normale tijd naar bed gaat?
zondag 9 oktober 2011 om 13:02
quote:Starshine schreef op 09 oktober 2011 @ 12:51:
[...]
ik zou ook niet blij worden van een vent die de hele nacht maar op internet zit. Wat en waarom moet zij in vredesnaam anders doen zodat hij weer op een normale tijd naar bed gaat?Nou ja zo laat naar bed gaan dat moet hij zelf nog een keer weten maar geen haar op mijn hoofd die er over zou piekeren om hem 's morgens wakker te maken omdat hij zelf zijn nest niet uit kan/wil komen.
[...]
ik zou ook niet blij worden van een vent die de hele nacht maar op internet zit. Wat en waarom moet zij in vredesnaam anders doen zodat hij weer op een normale tijd naar bed gaat?Nou ja zo laat naar bed gaan dat moet hij zelf nog een keer weten maar geen haar op mijn hoofd die er over zou piekeren om hem 's morgens wakker te maken omdat hij zelf zijn nest niet uit kan/wil komen.
zondag 9 oktober 2011 om 13:02
Madelief, gedeeltelijk ben ik het wel met je eens. Het kan vast geen kwaad om (met een deskundige) naar je eigen gedrag te kijken. Maar wat Starshine zegt: Wat moet ze doen om haar vent weer een "normaal" gezinsleven te laten leiden? Hij weet niet waarom hij niet naar bed komt en doet er ook niets aan om dat te veranderen ondanks dat hij zelf wel wéét dat hij zo niet functioneert en dat TO dat niet langer pikt.
zondag 9 oktober 2011 om 13:09
Genoeg is soms echt genoeg.. Als je teveel energie steekt in het uitleggen dat het niet meer zo kan, en er nog steeds niks gebeurd, heb je na een tijd ook iets van ' het hoeft al niet meer '
Goed nadenken wat je écht wilt.
En als je in een relatie zit waar je enkel ruzie maakt en geen tijd met elkaar spendeert, zijn kinderen daar ook slachtoffer van trouwens.
Goed nadenken wat je écht wilt.
En als je in een relatie zit waar je enkel ruzie maakt en geen tijd met elkaar spendeert, zijn kinderen daar ook slachtoffer van trouwens.
zondag 9 oktober 2011 om 13:34
Ik vind het echt ernstig dat haar man zelfs de kinderen 'vergeet' naar school te brengen of ze te laat brengt.
TO, kun je een aantal zaken specifieker beschrijven?
Wat doet hij verder in het huishouden en met de kinderen?
Waarom krijgen jullie steeds ruzie als je hem er op aan spreekt, ziet hij geen problemen? Hoe is hij tegen de kinderen? Speelt hij wel eens met ze, is er nog interesse?
Wil hij nog een keer therapie overwegen of wilt hij dat niet?
Kan me heel goed voorstellen dat als hij hier allemaal niks mee wilt dat je wilt scheiden. Je zei geloof ik ergens dat je ook niet verwacht dat hij na de scheiding mee zal zorgen voor je kinderen. Kun je dit uitleggen?
TO, kun je een aantal zaken specifieker beschrijven?
Wat doet hij verder in het huishouden en met de kinderen?
Waarom krijgen jullie steeds ruzie als je hem er op aan spreekt, ziet hij geen problemen? Hoe is hij tegen de kinderen? Speelt hij wel eens met ze, is er nog interesse?
Wil hij nog een keer therapie overwegen of wilt hij dat niet?
Kan me heel goed voorstellen dat als hij hier allemaal niks mee wilt dat je wilt scheiden. Je zei geloof ik ergens dat je ook niet verwacht dat hij na de scheiding mee zal zorgen voor je kinderen. Kun je dit uitleggen?
zondag 9 oktober 2011 om 13:37
zondag 9 oktober 2011 om 14:03
quote:zo_moeiilijk schreef op 09 oktober 2011 @ 09:49:
ik bedoel niet 1 sessie, maar dat we een keer zo'n traject hebben afgelegd.
toen is het even verbeterd ja, maar als snel ging het weer mis
Als je er samen niet uit kunt komen, kan je 100x een relatietherpeut inschakelen, maar dat zal dan toch niet helpen.
Het enige wat je te weten komt bij zo'n therapie is wat je zelf ook al wist (als je tenminste een beetje verstand hebt).
Als je klaar bent met elkaar dan is het zo, daar helpt geen therapie tegen. En al helemaal niet als er eentje niet meewerkt. Kansloos.
Nu heb ik toch al een hekel aan allerhande therapietjes en therapeutjes, dus mijn mening is misschien niet echt objectief.
ik bedoel niet 1 sessie, maar dat we een keer zo'n traject hebben afgelegd.
toen is het even verbeterd ja, maar als snel ging het weer mis
Als je er samen niet uit kunt komen, kan je 100x een relatietherpeut inschakelen, maar dat zal dan toch niet helpen.
Het enige wat je te weten komt bij zo'n therapie is wat je zelf ook al wist (als je tenminste een beetje verstand hebt).
Als je klaar bent met elkaar dan is het zo, daar helpt geen therapie tegen. En al helemaal niet als er eentje niet meewerkt. Kansloos.
Nu heb ik toch al een hekel aan allerhande therapietjes en therapeutjes, dus mijn mening is misschien niet echt objectief.
zondag 9 oktober 2011 om 14:39
quote:Sam32 schreef op 09 oktober 2011 @ 14:05:
Ik kan me heel goed voorstellen dat TO bij haar man weg wil.
Heel veel succes, TO!!
Waarom? Wat doet die man voor iets vreselijks?
Ik lees het alsof er niet meer gecommuniceerd wordt in die relatie en ze langs elkaar heen leven en elkaar vermijden. Oplossing lijkt mij dan niet scheiden. Oplossing lijkt me praten.
Ik kan me heel goed voorstellen dat TO bij haar man weg wil.
Heel veel succes, TO!!
Waarom? Wat doet die man voor iets vreselijks?
Ik lees het alsof er niet meer gecommuniceerd wordt in die relatie en ze langs elkaar heen leven en elkaar vermijden. Oplossing lijkt mij dan niet scheiden. Oplossing lijkt me praten.
zondag 9 oktober 2011 om 14:48
quote:pinks schreef op 09 oktober 2011 @ 14:39:
[...]
Waarom? Wat doet die man voor iets vreselijks?
Ik lees het alsof er niet meer gecommuniceerd wordt in die relatie en ze langs elkaar heen leven en elkaar vermijden. Oplossing lijkt mij dan niet scheiden. Oplossing lijkt me praten.
Relatietherapie heeft niet geholpen, partner vertoont geen verbetering, vaak ruzie. To voelt zich niet gelukkig meer in de relatie. Die man doet misschien niets vreselijks, maar de koek is voor TO gewoon op.
Wat is daar vreemd aan? Ik geef haar gelijk als ze zou vertrekken. Waarom zou je willens en weten iets in stand houden waar je zelf niet gelukkig van wordt. Om over de kinderen maar te zwijgen die in een ruzieachtige sfeer zitten (is niet leuk, weet er alles van).
[...]
Waarom? Wat doet die man voor iets vreselijks?
Ik lees het alsof er niet meer gecommuniceerd wordt in die relatie en ze langs elkaar heen leven en elkaar vermijden. Oplossing lijkt mij dan niet scheiden. Oplossing lijkt me praten.
Relatietherapie heeft niet geholpen, partner vertoont geen verbetering, vaak ruzie. To voelt zich niet gelukkig meer in de relatie. Die man doet misschien niets vreselijks, maar de koek is voor TO gewoon op.
Wat is daar vreemd aan? Ik geef haar gelijk als ze zou vertrekken. Waarom zou je willens en weten iets in stand houden waar je zelf niet gelukkig van wordt. Om over de kinderen maar te zwijgen die in een ruzieachtige sfeer zitten (is niet leuk, weet er alles van).
zondag 9 oktober 2011 om 15:34
@Pinks, TO's openingspost klinkt eerder bang of ze het gaat redden in praktisch opzicht dan dat ze nog twijfelt over haar beslissing om te scheiden. Of ze daar beter aan doet of nog wel of niet moet praten met haar man lijkt me volledig aan haar .....ALS ze dan wel wil scheiden, hoe kan ze met praktische hobbels omgaan? Want nogmaals: gelukkig heeft ze onze toestemming niet nodig om te scheiden als ze dat wil + geen andere uitweg meer ziet .......
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 9 oktober 2011 om 15:39
zondag 9 oktober 2011 om 15:49
Mocy, je mooie motto lijkt me geknipt als mantra voor TO
TO.......nu zie je niet hoe, maar dat wat onmogelijk lijkt nu, is echt allang mogelijk is, ook al zie je het niet nu......en weet je nog niet helemaal hoe er te komen.....
Ik ben benieuwd hoe jouw weg zal zijn (we posten hier met zijn allen in overvloed, maar naast jouw beslissing is t jouw topic.....)......
Knuffels
TO.......nu zie je niet hoe, maar dat wat onmogelijk lijkt nu, is echt allang mogelijk is, ook al zie je het niet nu......en weet je nog niet helemaal hoe er te komen.....
Ik ben benieuwd hoe jouw weg zal zijn (we posten hier met zijn allen in overvloed, maar naast jouw beslissing is t jouw topic.....)......
Knuffels
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 9 oktober 2011 om 16:05
quote:Starshine schreef op 09 oktober 2011 @ 12:51:ik zou ook niet blij worden van een vent die de hele nacht maar op internet zit. Wat en waarom moet zij in vredesnaam anders doen zodat hij weer op een normale tijd naar bed gaat?Zolang je ervan uit gaat dat het enige probleem is dat die man een lambal is die te laat naar bed gaat, hoeft TO niks te doen nee. Overzichtelijk, toch?