Relaties
alle pijlers
Vertrouwen
woensdag 11 april 2012 om 09:33
In de afgelopen weken ben ik hier al diverse keren in een discussie verzeild geraakt met mensen die hun partner niet vertrouwen. Ik verbaas me daar elke keer weer over. Want waarom zou je een relatie willen met iemand die je niet vertrouwt? Door dit gebrek aan vertrouwen willen mensen hun partner tot in het absurde controleren, van alles verbieden, of er minstens onder zware emotionele druk voor zorgen dat hij of zij van bepaalde dingen afziet - onder het mom van ‘rekening houden met elkaar’ (zo gaf iemand zelfs aan dat haar vriend niet zonder haar moest gaan stappen (of in een kroeg werken), omdat zij zichzelf dan iets vreselijks aan zou doen. Over emotionele chantage gesproken…).
Hier snap ik dus echt helemaal niets van. In mijn wereld is een relatie gebaseerd op wederzijds(e) vertrouwen, liefde en respect. Dat zijn voor mij de basisbeginselen waaraan een relatie moet voldoen. Zodra een van die voorwaarden ontbreekt aan een van beide kanten kun je er m.i. maar beter mee stoppen, want dan wordt het nooit meer een goede relatie. En dat is ook wel gebleken in het verleden. Het is dus niet zo dat ik naïef zou zijn, ik heb echt mijn portie relatie-ellende wel gehad. Ik zou het alleen heel naar vinden om zo achterdochtig en wantrouwig in een relatie te staan - en dus waarschijnlijk ook in het leven. Als je je eigen partner al niet eens meer volledig durft te vertrouwen, wie dan nog wel?
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben. En daarom vindt hij het ook prima als ik bijvoorbeeld zonder hem op reis ga. We zijn namelijk geen Siamese tweeling en doen ook wel eens dingen zonder elkaar. En ja, dan komen we ook wel eens andere mensen tegen. Contact met anderen betekent echter nog niet meteen dat we ook seks gaan hebben met die anderen. Al staan er tien blote kerels tegen me aan te swaffelen om me te verleiden, ik zet mijn relatie niet op het spel voor een wip, ook niet als ik gedronken heb. En mijn man denkt daar precies hetzelfde over.
De argumentatie dat je de kat op het spek bindt als je partner bijvoorbeeld met een oude vriendin zou gaan stappen en daar zou blijven slapen vind ik dan ook belachelijk. Als je ervan uit gaat dat mensen zo makkelijk overstag gaan geef je dus eigenlijk aan dat je zelf ook niet te vertrouwen bent. Als je zo weinig vertrouwen in je partner hebt, en er van uit gaat dat hij bij de eerste de beste kans vreemd zal gaan, waarom heb je dan in vredesnaam een relatie met die persoon?
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Mijn partner kiest ervoor om mij te vertrouwen. En tot nu toe heeft geen van ons dat vertrouwen beschaamd. Of, zoals iemand anders het al zo treffend zei: waarom zou je controle nodig hebben? Je wilt toch dat hij niet vreemd gaat omdat hij niet wil en niet omdat hij niet kan?
Hier snap ik dus echt helemaal niets van. In mijn wereld is een relatie gebaseerd op wederzijds(e) vertrouwen, liefde en respect. Dat zijn voor mij de basisbeginselen waaraan een relatie moet voldoen. Zodra een van die voorwaarden ontbreekt aan een van beide kanten kun je er m.i. maar beter mee stoppen, want dan wordt het nooit meer een goede relatie. En dat is ook wel gebleken in het verleden. Het is dus niet zo dat ik naïef zou zijn, ik heb echt mijn portie relatie-ellende wel gehad. Ik zou het alleen heel naar vinden om zo achterdochtig en wantrouwig in een relatie te staan - en dus waarschijnlijk ook in het leven. Als je je eigen partner al niet eens meer volledig durft te vertrouwen, wie dan nog wel?
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben. En daarom vindt hij het ook prima als ik bijvoorbeeld zonder hem op reis ga. We zijn namelijk geen Siamese tweeling en doen ook wel eens dingen zonder elkaar. En ja, dan komen we ook wel eens andere mensen tegen. Contact met anderen betekent echter nog niet meteen dat we ook seks gaan hebben met die anderen. Al staan er tien blote kerels tegen me aan te swaffelen om me te verleiden, ik zet mijn relatie niet op het spel voor een wip, ook niet als ik gedronken heb. En mijn man denkt daar precies hetzelfde over.
De argumentatie dat je de kat op het spek bindt als je partner bijvoorbeeld met een oude vriendin zou gaan stappen en daar zou blijven slapen vind ik dan ook belachelijk. Als je ervan uit gaat dat mensen zo makkelijk overstag gaan geef je dus eigenlijk aan dat je zelf ook niet te vertrouwen bent. Als je zo weinig vertrouwen in je partner hebt, en er van uit gaat dat hij bij de eerste de beste kans vreemd zal gaan, waarom heb je dan in vredesnaam een relatie met die persoon?
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Mijn partner kiest ervoor om mij te vertrouwen. En tot nu toe heeft geen van ons dat vertrouwen beschaamd. Of, zoals iemand anders het al zo treffend zei: waarom zou je controle nodig hebben? Je wilt toch dat hij niet vreemd gaat omdat hij niet wil en niet omdat hij niet kan?
woensdag 11 april 2012 om 09:37
Ik kan me geheel vinden in jouw tekst. Maar weet ook dat het anders kan en vaak anders gaat. Daarom stel ik me nederig op en ben alleen maar dankbaar met onze relatie. Hoe meer er vreemd gegaan wordt om ons heen, hoe blijer wij zijn met ons huwelijk. Het is een suf woord, dankbaarheid. Maar dat is wel het gevoel dat we hebben. En naar elkaar uitspreken. Vertrouwen, praten, begrip en wederzijds respect zijn na ruim 20 jaar huwelijk de pijlers waarop onze relatie gebouwd is.
woensdag 11 april 2012 om 09:47
Ik vertrouw mijn partner er niet op dat hij niet verliefd zou kunnen worden op een ander, daar ben ik zelf ook niet 100% in te vertrouwen. Ik vertrouw er wel op dat hij er alles aan doet om onze relatie goed te houden, ik denk dat hij mij daarin ook vertrouwt, dat hebben we namelijk wel al bewezen naar elkaar. Maar dat betekent niet dat onze relatie 100% zeker altijd zou duren.
Persoonlijk zou ik het niet vertrouwen als mijn man opeens een nacht gaat logeren bij een vrouw. Hij heeft een pesthekel aan logeren dus dan moet ze al wel heeeeeel erg bijzonder zijn.
Mijn man vertrouwt mij denk ik nog meer dan ik hem, eerlijk gezegd vind ik dat een beetje naief van hem en bovendien heb ik het ook wel eens ervaren alsof ik niet zo belangrijk voor hem ben. Een heel klein beetje jaloezie kan er namelijk ook voor zorgen dat je af een toe eens een stapje harder zet in je relatie. En als je op je eigen intuitie kunt vertrouwen dan is dat meestal ook nog op het juiste moment.
Ik heb mijn man bijvoorbeeld wel eens gevraagd om niet meer uit eten te gaan met een vrouwelijke collega van hem, deed ie daarna ook niet meer. Ik vind het volkomen normaal om dat soort dingen aan elkaar te vragen. Het is ook wel eens andersom geweest, dat hij wilde dat ik stopte met sms-en met een mannelijke collega. Geheel terecht.
Persoonlijk zou ik het niet vertrouwen als mijn man opeens een nacht gaat logeren bij een vrouw. Hij heeft een pesthekel aan logeren dus dan moet ze al wel heeeeeel erg bijzonder zijn.
Mijn man vertrouwt mij denk ik nog meer dan ik hem, eerlijk gezegd vind ik dat een beetje naief van hem en bovendien heb ik het ook wel eens ervaren alsof ik niet zo belangrijk voor hem ben. Een heel klein beetje jaloezie kan er namelijk ook voor zorgen dat je af een toe eens een stapje harder zet in je relatie. En als je op je eigen intuitie kunt vertrouwen dan is dat meestal ook nog op het juiste moment.
Ik heb mijn man bijvoorbeeld wel eens gevraagd om niet meer uit eten te gaan met een vrouwelijke collega van hem, deed ie daarna ook niet meer. Ik vind het volkomen normaal om dat soort dingen aan elkaar te vragen. Het is ook wel eens andersom geweest, dat hij wilde dat ik stopte met sms-en met een mannelijke collega. Geheel terecht.
woensdag 11 april 2012 om 10:06
quote:Vl43inder schreef op 11 april 2012 @ 09:47:
Ik vertrouw mijn partner er niet op dat hij niet verliefd zou kunnen worden op een ander, daar ben ik zelf ook niet 100% in te vertrouwen. Ik vertrouw er wel op dat hij er alles aan doet om onze relatie goed te houden, ik denk dat hij mij daarin ook vertrouwt, dat hebben we namelijk wel al bewezen naar elkaar. Maar dat betekent niet dat onze relatie 100% zeker altijd zou duren.
O, maar ik beweer ook niet dat we nooit verliefd op een ander kunnen worden hoor, of dat ik 100% zeker weet dat onze relatie voor eeuwig is! Alleen zit er natuurlijk nog een wereld tussen verliefd worden en daar ook daadwerkelijk wat mee doen. Als ik verliefd op een ander zou worden zou ik daar met mijn partner over praten. En misschien zou dat zelfs het einde van de relatie kunnen betekenen, ik weet het niet. Maar dan nog zou ik in ieder geval niets doen waarmee ik het vertrouwen van mijn partner zou beschamen, en zo eerlijk mogelijk tegen hem zijn.
quote:Mijn man vertrouwt mij denk ik nog meer dan ik hem, eerlijk gezegd vind ik dat een beetje naief van hem en bovendien heb ik het ook wel eens ervaren alsof ik niet zo belangrijk voor hem ben. Een heel klein beetje jaloezie kan er namelijk ook voor zorgen dat je af een toe eens een stapje harder zet in je relatie. En als je op je eigen intuitie kunt vertrouwen dan is dat meestal ook nog op het juiste moment.
Dit vind ik lastig. Ik lees hier vaak berichten van mensen die heel erg jaloers zijn, of een vreselijk jaloerse partner hebben, en dat verwarren ze dan met liefde. Alsof je zonder jaloezie niet van iemand kunt houden, alsof die jaloezie zelfs een bewijs van je liefde zou zijn. Ik denk dat die hele heftige jaloezie eerder een teken is van onzekerheid dan van liefde. En ik geef toe; ik voelde de eerste keer dat mijn man met die vriendin ging stappen ook wel een klein steekje, vooral door wat ik in het verleden allemaal heb meegemaakt. Ik heb daar echter niet aan toegegeven, en tegenwoordig gun ik het hem van harte als hij een dagje/avondje de hort op wil met haar. En nee, ik houd echt niet minder van hem, integendeel.
quote:Ik heb mijn man bijvoorbeeld wel eens gevraagd om niet meer uit eten te gaan met een vrouwelijke collega van hem, deed ie daarna ook niet meer. Ik vind het volkomen normaal om dat soort dingen aan elkaar te vragen. Het is ook wel eens andersom geweest, dat hij wilde dat ik stopte met sms-en met een mannelijke collega. Geheel terecht.Ik heb dat met mijn huidige partner nog nooit aan de hand gehad. Wel in het verleden, waar mijn toenmalige partner ook overdreven veel belangstelling toonde voor een vrouwelijke collega. Maar jij geeft zelf al aan dat het ‘geheel terecht’ was; dat impliceert dat je zelf eigenlijk ook vindt dat je destijds een grens over ging?
Ik vertrouw mijn partner er niet op dat hij niet verliefd zou kunnen worden op een ander, daar ben ik zelf ook niet 100% in te vertrouwen. Ik vertrouw er wel op dat hij er alles aan doet om onze relatie goed te houden, ik denk dat hij mij daarin ook vertrouwt, dat hebben we namelijk wel al bewezen naar elkaar. Maar dat betekent niet dat onze relatie 100% zeker altijd zou duren.
O, maar ik beweer ook niet dat we nooit verliefd op een ander kunnen worden hoor, of dat ik 100% zeker weet dat onze relatie voor eeuwig is! Alleen zit er natuurlijk nog een wereld tussen verliefd worden en daar ook daadwerkelijk wat mee doen. Als ik verliefd op een ander zou worden zou ik daar met mijn partner over praten. En misschien zou dat zelfs het einde van de relatie kunnen betekenen, ik weet het niet. Maar dan nog zou ik in ieder geval niets doen waarmee ik het vertrouwen van mijn partner zou beschamen, en zo eerlijk mogelijk tegen hem zijn.
quote:Mijn man vertrouwt mij denk ik nog meer dan ik hem, eerlijk gezegd vind ik dat een beetje naief van hem en bovendien heb ik het ook wel eens ervaren alsof ik niet zo belangrijk voor hem ben. Een heel klein beetje jaloezie kan er namelijk ook voor zorgen dat je af een toe eens een stapje harder zet in je relatie. En als je op je eigen intuitie kunt vertrouwen dan is dat meestal ook nog op het juiste moment.
Dit vind ik lastig. Ik lees hier vaak berichten van mensen die heel erg jaloers zijn, of een vreselijk jaloerse partner hebben, en dat verwarren ze dan met liefde. Alsof je zonder jaloezie niet van iemand kunt houden, alsof die jaloezie zelfs een bewijs van je liefde zou zijn. Ik denk dat die hele heftige jaloezie eerder een teken is van onzekerheid dan van liefde. En ik geef toe; ik voelde de eerste keer dat mijn man met die vriendin ging stappen ook wel een klein steekje, vooral door wat ik in het verleden allemaal heb meegemaakt. Ik heb daar echter niet aan toegegeven, en tegenwoordig gun ik het hem van harte als hij een dagje/avondje de hort op wil met haar. En nee, ik houd echt niet minder van hem, integendeel.
quote:Ik heb mijn man bijvoorbeeld wel eens gevraagd om niet meer uit eten te gaan met een vrouwelijke collega van hem, deed ie daarna ook niet meer. Ik vind het volkomen normaal om dat soort dingen aan elkaar te vragen. Het is ook wel eens andersom geweest, dat hij wilde dat ik stopte met sms-en met een mannelijke collega. Geheel terecht.Ik heb dat met mijn huidige partner nog nooit aan de hand gehad. Wel in het verleden, waar mijn toenmalige partner ook overdreven veel belangstelling toonde voor een vrouwelijke collega. Maar jij geeft zelf al aan dat het ‘geheel terecht’ was; dat impliceert dat je zelf eigenlijk ook vindt dat je destijds een grens over ging?
woensdag 11 april 2012 om 10:18
Hoe herkenbaar.
Als ik vertel dat ik mijn man volledig vertrouw, en dat ik hem dan ook geen dingen zal verbieden, word ik regelmatig "naïef" genoemd, want "elke man kan vreemd gaan".
Ja. Dat klopt. Elke vrouw ook.
Maar ik vertrouw erop dat mijn man dat niet doet. Dat onze liefde belangrijker voor hem is dan een scharrel.
Mocht blijken dat ik het vólledig mis heb, en dat mijn man aan alle kanten vreemd gaat, tsja, dan zal ik zeker héél verbaasd, verdietig en geschokt zijn. Maar vind ik dan dat ik nief ben geweest? Nee. Als ik voor een relatie ga, dan ga ik er volledig voor. Met vertrouwen en al, anders kan ik net zo goed niet in een relatie gaan. Ik denk zomaar dat er meer relaties gesneuveld zijn omdat één van beide partijden jaloers, claimerig en wantrouwend was dan dat iemand vreemd ging.
Ik snap die mensen die hun partner dwangmatig controleren ook echt niet. Want geloven ze hun partner opeens wel voor de volle 100% als ze niets vinden? Of gaan ze dan gewoon verder en verder met zoeken naar "aanwijzingen".
Als ik vertel dat ik mijn man volledig vertrouw, en dat ik hem dan ook geen dingen zal verbieden, word ik regelmatig "naïef" genoemd, want "elke man kan vreemd gaan".
Ja. Dat klopt. Elke vrouw ook.
Maar ik vertrouw erop dat mijn man dat niet doet. Dat onze liefde belangrijker voor hem is dan een scharrel.
Mocht blijken dat ik het vólledig mis heb, en dat mijn man aan alle kanten vreemd gaat, tsja, dan zal ik zeker héél verbaasd, verdietig en geschokt zijn. Maar vind ik dan dat ik nief ben geweest? Nee. Als ik voor een relatie ga, dan ga ik er volledig voor. Met vertrouwen en al, anders kan ik net zo goed niet in een relatie gaan. Ik denk zomaar dat er meer relaties gesneuveld zijn omdat één van beide partijden jaloers, claimerig en wantrouwend was dan dat iemand vreemd ging.
Ik snap die mensen die hun partner dwangmatig controleren ook echt niet. Want geloven ze hun partner opeens wel voor de volle 100% als ze niets vinden? Of gaan ze dan gewoon verder en verder met zoeken naar "aanwijzingen".
woensdag 11 april 2012 om 10:27
Heel erg eens!quote:Je wilt toch dat hij niet vreemd gaat omdat hij niet wil en niet omdat hij niet kan?Alsof je in je eentje verantwoordelijk bent voor de relatie en het al of niet vreemdgaan. Dat de vreemdgaande partner bijna kan zeggen: ja maar jij verslapte je controle, toen kon ik vreemdgaan, dus het is jouw schuld.
woensdag 11 april 2012 om 10:27
Ik sluit me aan mij Vl43inder. Ik ben het eens met jou, Yvonne, dat vertrouwen en respect voor elkaar de basis zijn voor een goede relatie. Maar ben het met Vl43inder eens dat je bepaalde gunsten van je partner kan vragen voor je eigen gevoel. Een beetje 'gezonde' jaloezie maakt dat je wel een beetje moeite voor elkaar blijft doen en ik denk dat dat ook belangrijk is. Teveel vanzelfsprekendheid zou voor mij niet werken. Ik moet soms even op scherp gezet worden en mijn vriend ook.
We verbieden elkaar trouwens niks, dat vind ik niet gezond. Maar als er issues zijn ( hij had contact met een meisje waar hij voor mijn tijd mee had gescharreld) dan hebben we het erover. Ik vond het niet leuk dat hij contact met haar had. Niet omdat ik hem niet vertrouw. Ik vertrouw hem erop dat hij zich helemaal inzet voor onze relatie om het zo gezond mogelijk te houden. Maar het ging mij om het feit dat hij contact heeft met iemand waar hij in het verleden wel wat voor heeft gevoeld. Dit voelde voor MIJ niet fijn, ik werd er onzeker van. Dit legde ik aan hem uit ( in mijn vorige relatie ben ik bedrogen).
Ik verbiedde het hem niet, om contact met haar te hebben, maar gaf aan dat ik er geen goed gevoel over had. Hij zei toen uit zichzelf: als jij je er beter door voelt, dan zal ik geen/minder contact met haar zoeken.
Hij heeft nu soms nog steeds wel eens vluchtig/oppervlakkig contact met haar, en nu vind ik dat veel minder erg, omdat ik weet dat hij rekening met mij houdt.
Het gaat mij er puur om dat hij mij gevoel begrijpt, en andersom, en dat je bereid bent om rekening met elkaar te houden. Ik vind dat dat ook met respect te maken heeft. Dit vergroot het vertrouwen tussen ons.
We verbieden elkaar trouwens niks, dat vind ik niet gezond. Maar als er issues zijn ( hij had contact met een meisje waar hij voor mijn tijd mee had gescharreld) dan hebben we het erover. Ik vond het niet leuk dat hij contact met haar had. Niet omdat ik hem niet vertrouw. Ik vertrouw hem erop dat hij zich helemaal inzet voor onze relatie om het zo gezond mogelijk te houden. Maar het ging mij om het feit dat hij contact heeft met iemand waar hij in het verleden wel wat voor heeft gevoeld. Dit voelde voor MIJ niet fijn, ik werd er onzeker van. Dit legde ik aan hem uit ( in mijn vorige relatie ben ik bedrogen).
Ik verbiedde het hem niet, om contact met haar te hebben, maar gaf aan dat ik er geen goed gevoel over had. Hij zei toen uit zichzelf: als jij je er beter door voelt, dan zal ik geen/minder contact met haar zoeken.
Hij heeft nu soms nog steeds wel eens vluchtig/oppervlakkig contact met haar, en nu vind ik dat veel minder erg, omdat ik weet dat hij rekening met mij houdt.
Het gaat mij er puur om dat hij mij gevoel begrijpt, en andersom, en dat je bereid bent om rekening met elkaar te houden. Ik vind dat dat ook met respect te maken heeft. Dit vergroot het vertrouwen tussen ons.
woensdag 11 april 2012 om 10:28
quote:Sssenta schreef op 11 april 2012 @ 10:18:
Mocht blijken dat ik het vólledig mis heb, en dat mijn man aan alle kanten vreemd gaat, tsja, dan zal ik zeker héél verbaasd, verdietig en geschokt zijn. Maar vind ik dan dat ik nief ben geweest? Nee. Als ik voor een relatie ga, dan ga ik er volledig voor. Met vertrouwen en al, anders kan ik net zo goed niet in een relatie gaan. Ik denk zomaar dat er meer relaties gesneuveld zijn omdat één van beide partijden jaloers, claimerig en wantrouwend was dan dat iemand vreemd ging.
Precies! Als mijn partner ooit vreemd zou gaan (of iets anders zou doen waaruit blijkt dat mijn vertrouwen niet terecht was) dan ben ik op dat moment vreselijk geschokt en gekwetst. Maar als hij nooit zou vreemdgaan en ik zou ‘m wel al die jaren controleren en wantrouwen heb ik een groot deel van onze relatie verpest met die achterdochtige houding. Dan maar liever een relatie waarin we elkaar geloven en elkaar niets hoeven te verbieden omdat we bang zijn dat de ander wel eens vreemd zou kunnen gaan (en al verbied je iemand van alles, als hij of zij vreemd wil gaan gebeurt dat toch wel).
En inderdaad, mensen die hun partner vertrouwen hebben nooit genoeg bevestiging dat er niets aan de hand is. Zelfs als ze alle mailtjes en sms’jes van hun partner hebben gelezen blijven ze toch altijd die angst houden dat hij de belastende zaken verwijderd heeft. Als je geen vertrouwen hebt in je partner krijg je dat ook niet zomaar volgens mij, want die achterdocht sluipt er dan toch altijd weer doorheen.
Mocht blijken dat ik het vólledig mis heb, en dat mijn man aan alle kanten vreemd gaat, tsja, dan zal ik zeker héél verbaasd, verdietig en geschokt zijn. Maar vind ik dan dat ik nief ben geweest? Nee. Als ik voor een relatie ga, dan ga ik er volledig voor. Met vertrouwen en al, anders kan ik net zo goed niet in een relatie gaan. Ik denk zomaar dat er meer relaties gesneuveld zijn omdat één van beide partijden jaloers, claimerig en wantrouwend was dan dat iemand vreemd ging.
Precies! Als mijn partner ooit vreemd zou gaan (of iets anders zou doen waaruit blijkt dat mijn vertrouwen niet terecht was) dan ben ik op dat moment vreselijk geschokt en gekwetst. Maar als hij nooit zou vreemdgaan en ik zou ‘m wel al die jaren controleren en wantrouwen heb ik een groot deel van onze relatie verpest met die achterdochtige houding. Dan maar liever een relatie waarin we elkaar geloven en elkaar niets hoeven te verbieden omdat we bang zijn dat de ander wel eens vreemd zou kunnen gaan (en al verbied je iemand van alles, als hij of zij vreemd wil gaan gebeurt dat toch wel).
En inderdaad, mensen die hun partner vertrouwen hebben nooit genoeg bevestiging dat er niets aan de hand is. Zelfs als ze alle mailtjes en sms’jes van hun partner hebben gelezen blijven ze toch altijd die angst houden dat hij de belastende zaken verwijderd heeft. Als je geen vertrouwen hebt in je partner krijg je dat ook niet zomaar volgens mij, want die achterdocht sluipt er dan toch altijd weer doorheen.
woensdag 11 april 2012 om 10:32
'Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, is dat men snel zegt"ik ben te vertrouwen" maar voor mij geld dat je dat waar moet maken, door te laten zien dat je te vertrouwen bent.
Mijn ex zei ook altijd dat hij te vertrouwen was en ik vertrouwde er blind op. Hij heeft me keihard bedrogen en omdat ik 'blind' op zijn woord hem vertrouwde, kwam dat extra hard aan. We praatte nergens over, ook niet als ik een rotgevoel had want 'ik moest hem vertrouwen want hij was mijn vriend'. Als ik ergens geen goed gevoel over had was dat mijn schuld, want dan vertrouwde ik hem niet.
Mijn huidige partner en ik proberen overal zo open mogelijk over te zijn en vooral te praten als iets ook maar voor 1% niet lekekr aan voelt. Dit werkt goed voor mij. Zo kan ik mijn ei kwijt w.b.t. mijn onzekerheid jegens sommige situaties, en zo begrijpt hij mijn gevoel en kan hij daar rekening mee houden. Andersom trouwens ook.
Mijn ex zei ook altijd dat hij te vertrouwen was en ik vertrouwde er blind op. Hij heeft me keihard bedrogen en omdat ik 'blind' op zijn woord hem vertrouwde, kwam dat extra hard aan. We praatte nergens over, ook niet als ik een rotgevoel had want 'ik moest hem vertrouwen want hij was mijn vriend'. Als ik ergens geen goed gevoel over had was dat mijn schuld, want dan vertrouwde ik hem niet.
Mijn huidige partner en ik proberen overal zo open mogelijk over te zijn en vooral te praten als iets ook maar voor 1% niet lekekr aan voelt. Dit werkt goed voor mij. Zo kan ik mijn ei kwijt w.b.t. mijn onzekerheid jegens sommige situaties, en zo begrijpt hij mijn gevoel en kan hij daar rekening mee houden. Andersom trouwens ook.
woensdag 11 april 2012 om 10:34
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 10:28:
[...]
En inderdaad, mensen die hun partner vertrouwen hebben nooit genoeg bevestiging dat er niets aan de hand is. Zelfs als ze alle mailtjes en sms’jes van hun partner hebben gelezen blijven ze toch altijd die angst houden dat hij de belastende zaken verwijderd heeft. Als je geen vertrouwen hebt in je partner krijg je dat ook niet zomaar volgens mij, want die achterdocht sluipt er dan toch altijd weer doorheen.
Ik weet uit ervaring, vertrouwen kan je jezelf niet aanpraten, dat moet je écht oprecht voelen.
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
[...]
En inderdaad, mensen die hun partner vertrouwen hebben nooit genoeg bevestiging dat er niets aan de hand is. Zelfs als ze alle mailtjes en sms’jes van hun partner hebben gelezen blijven ze toch altijd die angst houden dat hij de belastende zaken verwijderd heeft. Als je geen vertrouwen hebt in je partner krijg je dat ook niet zomaar volgens mij, want die achterdocht sluipt er dan toch altijd weer doorheen.
Ik weet uit ervaring, vertrouwen kan je jezelf niet aanpraten, dat moet je écht oprecht voelen.
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
woensdag 11 april 2012 om 10:36
Ik denk dat het heel makkelijk is als je durft te vertrouwen en liever niet wantrouwt. Ik sta er zelf net zo in. Ik vind het ergens luxe om er zo ontspannen in te staan. Ik vermoed dat het terecht was in beide lange relaties die ik heb gehad en heb.
Tegelijkertijd begrijp ik ergens wel waarom niet iedereen dat kan, door ervaringen, door moeite met je zo kwetsbaar opstellen. Dat het veiliger voelt om te wantrouwen dan te vertrouwen. Het lijkt mij alleen heel vermoeiend en onprettig.
Tegelijkertijd begrijp ik ergens wel waarom niet iedereen dat kan, door ervaringen, door moeite met je zo kwetsbaar opstellen. Dat het veiliger voelt om te wantrouwen dan te vertrouwen. Het lijkt mij alleen heel vermoeiend en onprettig.
woensdag 11 april 2012 om 10:37
Ik lees net een topic op deze pijler, ook heel typisch. Mensen die zeggen dat ze hun partner wél vertrouwen, maar de vriend(in) waarmee ze altijd omgaan niet.
Als de situatie niet lekker zit; práát er dan over. Want blijkbaar vertrouw je je partner dan niet, ook al spreken ze dat dan niet uit. Als je erover praat, en aangeeft wát je dwarszit, geef je je partner ook kans om te laten zien dat die wél te vertrouwen is. Toch?
Denk dat dat ook een beetje moet groeien hoor. Vertrouwen is er niet zomaar met een vingerknip.
Als de situatie niet lekker zit; práát er dan over. Want blijkbaar vertrouw je je partner dan niet, ook al spreken ze dat dan niet uit. Als je erover praat, en aangeeft wát je dwarszit, geef je je partner ook kans om te laten zien dat die wél te vertrouwen is. Toch?
Denk dat dat ook een beetje moet groeien hoor. Vertrouwen is er niet zomaar met een vingerknip.
woensdag 11 april 2012 om 10:39
Maar als je bijv. uit een eerdere relatie komt, waarbij je ex wel vreemd ging, kan ik me wel voorstellen dat je een beetje voorzichtiger bent geworden. Niet dat je dan je huidige vriend/man moet wantrouwen uiteraard, maar je bent misschien wel iets meer op je hoede dan dat je al een huwelijk van 20 jaar hebt, waarin alles koek en ei is.
woensdag 11 april 2012 om 10:41
quote:chyou schreef op 11 april 2012 @ 10:34:
[...]
Ik weet uit ervaring, vertrouwen kan je jezelf niet aanpraten, dat moet je écht oprecht voelen.
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
Ik ben het wel met je eens dat vertrouwen vaak groter en groter wordt naarmate je elkaar langer kent, maar de basis moet er echt zijn.
In het begin was ik trouwens ook helemaal niet bezig met vertrouwen, je bent elkaar aan het ontdekken, je bent de relatie aan het ontdekken, en op het moment dat je weet dat het goed zit, is voor mij het vertrouwen er ook meteen.
Overigens slaat de opmerking (van met name vrouwen) "ik vertrouw hém wel, maar háár niet, dus wil ik niet dat hij haar ziet" (oid) echt helemaal nergens op.
Zeg dan gewoon dat je hem ook niet vertrouwt, wel zo eerlijk.
[...]
Ik weet uit ervaring, vertrouwen kan je jezelf niet aanpraten, dat moet je écht oprecht voelen.
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
Ik ben het wel met je eens dat vertrouwen vaak groter en groter wordt naarmate je elkaar langer kent, maar de basis moet er echt zijn.
In het begin was ik trouwens ook helemaal niet bezig met vertrouwen, je bent elkaar aan het ontdekken, je bent de relatie aan het ontdekken, en op het moment dat je weet dat het goed zit, is voor mij het vertrouwen er ook meteen.
Overigens slaat de opmerking (van met name vrouwen) "ik vertrouw hém wel, maar háár niet, dus wil ik niet dat hij haar ziet" (oid) echt helemaal nergens op.
Zeg dan gewoon dat je hem ook niet vertrouwt, wel zo eerlijk.
woensdag 11 april 2012 om 10:44
quote:chyou schreef op 11 april 2012 @ 10:32:
'Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, is dat men snel zegt"ik ben te vertrouwen" maar voor mij geld dat je dat waar moet maken, door te laten zien dat je te vertrouwen bent.
Mijn ex zei ook altijd dat hij te vertrouwen was en ik vertrouwde er blind op. Hij heeft me keihard bedrogen en omdat ik 'blind' op zijn woord hem vertrouwde, kwam dat extra hard aan. We praatte nergens over, ook niet als ik een rotgevoel had want 'ik moest hem vertrouwen want hij was mijn vriend'. Als ik ergens geen goed gevoel over had was dat mijn schuld, want dan vertrouwde ik hem niet.
Mijn huidige partner en ik proberen overal zo open mogelijk over te zijn en vooral te praten als iets ook maar voor 1% niet lekekr aan voelt. Dit werkt goed voor mij. Zo kan ik mijn ei kwijt w.b.t. mijn onzekerheid jegens sommige situaties, en zo begrijpt hij mijn gevoel en kan hij daar rekening mee houden. Andersom trouwens ook.
Ik snap wat je zegt. Ik vertrouw mijn vriend ook, punt uit. Maar we praten wel over dat vertrouwen en ook over onzekerheden en gevoelens. Als dat niet zou kunnen zou ik het veel moeilijker op te brengen vinden. Naast vertrouwen moet er voor mij ook openheid en eerlijkheid zijn.
Als mijn vriend bij een vriendin gaat logeren en ik zou me daar rot bij voelen (nav vorige topic), dan zou ik zeggen dat het me onzeker maakt en dat ik van dat gevoel baal. Dan kan hij me vertellen dat dat niet nodig is, en dan vertrouw ik hem genoeg om hem te laten gaan zonder me zelf naar te voelen. We zouden pas een probleem krijgen wanneer hij dingen wil gaan doen die ik totaal onacceptabel vind ik een relatie. Een nacht bij een vriendin slapen hoort daar niet bij. Twee keer per week bij een vriendin slapen of een week op vakantie naar Ibiza met twee vrouwelijke collega's ofzo, zou ik wel weer raar vinden trouwens.
'Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, is dat men snel zegt"ik ben te vertrouwen" maar voor mij geld dat je dat waar moet maken, door te laten zien dat je te vertrouwen bent.
Mijn ex zei ook altijd dat hij te vertrouwen was en ik vertrouwde er blind op. Hij heeft me keihard bedrogen en omdat ik 'blind' op zijn woord hem vertrouwde, kwam dat extra hard aan. We praatte nergens over, ook niet als ik een rotgevoel had want 'ik moest hem vertrouwen want hij was mijn vriend'. Als ik ergens geen goed gevoel over had was dat mijn schuld, want dan vertrouwde ik hem niet.
Mijn huidige partner en ik proberen overal zo open mogelijk over te zijn en vooral te praten als iets ook maar voor 1% niet lekekr aan voelt. Dit werkt goed voor mij. Zo kan ik mijn ei kwijt w.b.t. mijn onzekerheid jegens sommige situaties, en zo begrijpt hij mijn gevoel en kan hij daar rekening mee houden. Andersom trouwens ook.
Ik snap wat je zegt. Ik vertrouw mijn vriend ook, punt uit. Maar we praten wel over dat vertrouwen en ook over onzekerheden en gevoelens. Als dat niet zou kunnen zou ik het veel moeilijker op te brengen vinden. Naast vertrouwen moet er voor mij ook openheid en eerlijkheid zijn.
Als mijn vriend bij een vriendin gaat logeren en ik zou me daar rot bij voelen (nav vorige topic), dan zou ik zeggen dat het me onzeker maakt en dat ik van dat gevoel baal. Dan kan hij me vertellen dat dat niet nodig is, en dan vertrouw ik hem genoeg om hem te laten gaan zonder me zelf naar te voelen. We zouden pas een probleem krijgen wanneer hij dingen wil gaan doen die ik totaal onacceptabel vind ik een relatie. Een nacht bij een vriendin slapen hoort daar niet bij. Twee keer per week bij een vriendin slapen of een week op vakantie naar Ibiza met twee vrouwelijke collega's ofzo, zou ik wel weer raar vinden trouwens.
woensdag 11 april 2012 om 10:44
quote:Sssenta schreef op 11 april 2012 @ 10:41:
[...]
Ik ben het wel met je eens dat vertrouwen vaak groter en groter wordt naarmate je elkaar langer kent, maar de basis moet er echt zijn.
In het begin was ik trouwens ook helemaal niet bezig met vertrouwen, je bent elkaar aan het ontdekken, je bent de relatie aan het ontdekken, en op het moment dat je weet dat het goed zit, is voor mij het vertrouwen er ook meteen.
Overigens slaat de opmerking (van met name vrouwen) "ik vertrouw hém wel, maar háár niet, dus wil ik niet dat hij haar ziet" (oid) echt helemaal nergens op.
Zeg dan gewoon dat je hem ook niet vertrouwt, wel zo eerlijk.Kan er niks aan toevoegen, ben het helemaal met je eens
[...]
Ik ben het wel met je eens dat vertrouwen vaak groter en groter wordt naarmate je elkaar langer kent, maar de basis moet er echt zijn.
In het begin was ik trouwens ook helemaal niet bezig met vertrouwen, je bent elkaar aan het ontdekken, je bent de relatie aan het ontdekken, en op het moment dat je weet dat het goed zit, is voor mij het vertrouwen er ook meteen.
Overigens slaat de opmerking (van met name vrouwen) "ik vertrouw hém wel, maar háár niet, dus wil ik niet dat hij haar ziet" (oid) echt helemaal nergens op.
Zeg dan gewoon dat je hem ook niet vertrouwt, wel zo eerlijk.Kan er niks aan toevoegen, ben het helemaal met je eens
woensdag 11 april 2012 om 10:46
quote:chyou schreef op 11 april 2012 @ 10:34:
[...]
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
Dat denk ik ook, er ligt ook best wel een taboe op om te zeggen dat je je partner niet (helemaal) vertrouwt. Vooral als daar geen duidelijke reden voor is, maar zelfs als die er wel is (hij is bijv. pas vreemdgegaan), dan wordt er al heel erg snel gezegd, dat een relatie zonder vertrouwen weinig voorsteld en je er beter uit kunt stappen.
Ik vertrouw mijn man wel, maar echt niet onder alle omstandigheden. We gaan gerust zonder elkaar op vakantie en ik vertrouw erop dat hij op vakantie mij trouw blijft, maar tegelijkertijd kan ik me echt wel wat situaties voorstellen waarin ik hem niet vertrouw. Ik vertrouw er echter wel op dat die situaties niet voorkomen . Ik maak me er dus ook geen zorgen over. Als achteraf toch blijkt dat hij wat heeft gedaan, dan deal ik er dan wel mee.
[...]
Ik denk dat veel mensen hun partner eigenlijk niet vertrouwen, maar heel hard tegen zichzelf ( en mssn ook anderen) zeggen van wel. Omdat dat 'goed' is.
Dat denk ik ook, er ligt ook best wel een taboe op om te zeggen dat je je partner niet (helemaal) vertrouwt. Vooral als daar geen duidelijke reden voor is, maar zelfs als die er wel is (hij is bijv. pas vreemdgegaan), dan wordt er al heel erg snel gezegd, dat een relatie zonder vertrouwen weinig voorsteld en je er beter uit kunt stappen.
Ik vertrouw mijn man wel, maar echt niet onder alle omstandigheden. We gaan gerust zonder elkaar op vakantie en ik vertrouw erop dat hij op vakantie mij trouw blijft, maar tegelijkertijd kan ik me echt wel wat situaties voorstellen waarin ik hem niet vertrouw. Ik vertrouw er echter wel op dat die situaties niet voorkomen . Ik maak me er dus ook geen zorgen over. Als achteraf toch blijkt dat hij wat heeft gedaan, dan deal ik er dan wel mee.
woensdag 11 april 2012 om 10:47
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 09:33:
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben.
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Precies, je kiest ervoor hem te vertrouwen. Dat is natuurlijk iets heel anders dan dat je hem kunt vertrouwen.
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben.
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Precies, je kiest ervoor hem te vertrouwen. Dat is natuurlijk iets heel anders dan dat je hem kunt vertrouwen.
woensdag 11 april 2012 om 10:49
quote:Vl43inder schreef op 11 april 2012 @ 09:47:
Ik vertrouw mijn partner er niet op dat hij niet verliefd zou kunnen worden op een ander, daar ben ik zelf ook niet 100% in te vertrouwen. Ik vertrouw er wel op dat hij er alles aan doet om onze relatie goed te houden
Dit is onderling strijdig. Als je er alles aan doet om de relatie goed te houden, dan word je niet verliefd op een ander.
Immers, verliefd worden komt niet zomaar uit de lucht vallen. Daarvoor moet je doelbewust flirten, doelbewust contact zoeken, doelbewust met vuur (blijven) spelen. Het is net zozeer een beslissing als vreemdgaan.
Ik vertrouw mijn partner er niet op dat hij niet verliefd zou kunnen worden op een ander, daar ben ik zelf ook niet 100% in te vertrouwen. Ik vertrouw er wel op dat hij er alles aan doet om onze relatie goed te houden
Dit is onderling strijdig. Als je er alles aan doet om de relatie goed te houden, dan word je niet verliefd op een ander.
Immers, verliefd worden komt niet zomaar uit de lucht vallen. Daarvoor moet je doelbewust flirten, doelbewust contact zoeken, doelbewust met vuur (blijven) spelen. Het is net zozeer een beslissing als vreemdgaan.
woensdag 11 april 2012 om 10:50
Brengt mij trouwens op een leuke stelling/overweging.
Kennen jullie dat programma Temptation Island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?
Kennen jullie dat programma Temptation Island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?
woensdag 11 april 2012 om 10:50
quote:martin81 schreef op 11 april 2012 @ 10:47:
[...]
Precies, je kiest ervoor hem te vertrouwen. Dat is natuurlijk iets heel anders dan dat je hem kunt vertrouwen.
Dat is inderdaad niet altijd hetzelfde. Maar een relatie baseren op wantrouwen vind ik onzinnig. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is lijkt me een beter uitgangspunt dan de persoon waar je van houdt wantrouwen en controleren voor het geval dat hij inderdaad ergens in de komende veertig jaar een keer (of meermaals) onbetrouwbaar blijkt te zijn.
Ik vertrouw liever en deal tzt wel met eventuele ontrouw.
[...]
Precies, je kiest ervoor hem te vertrouwen. Dat is natuurlijk iets heel anders dan dat je hem kunt vertrouwen.
Dat is inderdaad niet altijd hetzelfde. Maar een relatie baseren op wantrouwen vind ik onzinnig. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is lijkt me een beter uitgangspunt dan de persoon waar je van houdt wantrouwen en controleren voor het geval dat hij inderdaad ergens in de komende veertig jaar een keer (of meermaals) onbetrouwbaar blijkt te zijn.
Ik vertrouw liever en deal tzt wel met eventuele ontrouw.
woensdag 11 april 2012 om 10:51
woensdag 11 april 2012 om 10:51
quote:chyou schreef op 11 april 2012 @ 10:50:
Brengt mij trouwens op een leuke stelling/overweging.
Kennen jullie dat programma temptaion island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrfouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?Onzin! Als mijn vriend mee wil doen aan zo'n programma om te zien of hij me kan vertrouwen weet ik genoeg. Waarom zou ik hem nog vertrouwen als hij zo'n test nodig heeft?
Brengt mij trouwens op een leuke stelling/overweging.
Kennen jullie dat programma temptaion island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrfouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?Onzin! Als mijn vriend mee wil doen aan zo'n programma om te zien of hij me kan vertrouwen weet ik genoeg. Waarom zou ik hem nog vertrouwen als hij zo'n test nodig heeft?