Relaties
alle pijlers
Vertrouwen
woensdag 11 april 2012 om 09:33
In de afgelopen weken ben ik hier al diverse keren in een discussie verzeild geraakt met mensen die hun partner niet vertrouwen. Ik verbaas me daar elke keer weer over. Want waarom zou je een relatie willen met iemand die je niet vertrouwt? Door dit gebrek aan vertrouwen willen mensen hun partner tot in het absurde controleren, van alles verbieden, of er minstens onder zware emotionele druk voor zorgen dat hij of zij van bepaalde dingen afziet - onder het mom van ‘rekening houden met elkaar’ (zo gaf iemand zelfs aan dat haar vriend niet zonder haar moest gaan stappen (of in een kroeg werken), omdat zij zichzelf dan iets vreselijks aan zou doen. Over emotionele chantage gesproken…).
Hier snap ik dus echt helemaal niets van. In mijn wereld is een relatie gebaseerd op wederzijds(e) vertrouwen, liefde en respect. Dat zijn voor mij de basisbeginselen waaraan een relatie moet voldoen. Zodra een van die voorwaarden ontbreekt aan een van beide kanten kun je er m.i. maar beter mee stoppen, want dan wordt het nooit meer een goede relatie. En dat is ook wel gebleken in het verleden. Het is dus niet zo dat ik naïef zou zijn, ik heb echt mijn portie relatie-ellende wel gehad. Ik zou het alleen heel naar vinden om zo achterdochtig en wantrouwig in een relatie te staan - en dus waarschijnlijk ook in het leven. Als je je eigen partner al niet eens meer volledig durft te vertrouwen, wie dan nog wel?
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben. En daarom vindt hij het ook prima als ik bijvoorbeeld zonder hem op reis ga. We zijn namelijk geen Siamese tweeling en doen ook wel eens dingen zonder elkaar. En ja, dan komen we ook wel eens andere mensen tegen. Contact met anderen betekent echter nog niet meteen dat we ook seks gaan hebben met die anderen. Al staan er tien blote kerels tegen me aan te swaffelen om me te verleiden, ik zet mijn relatie niet op het spel voor een wip, ook niet als ik gedronken heb. En mijn man denkt daar precies hetzelfde over.
De argumentatie dat je de kat op het spek bindt als je partner bijvoorbeeld met een oude vriendin zou gaan stappen en daar zou blijven slapen vind ik dan ook belachelijk. Als je ervan uit gaat dat mensen zo makkelijk overstag gaan geef je dus eigenlijk aan dat je zelf ook niet te vertrouwen bent. Als je zo weinig vertrouwen in je partner hebt, en er van uit gaat dat hij bij de eerste de beste kans vreemd zal gaan, waarom heb je dan in vredesnaam een relatie met die persoon?
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Mijn partner kiest ervoor om mij te vertrouwen. En tot nu toe heeft geen van ons dat vertrouwen beschaamd. Of, zoals iemand anders het al zo treffend zei: waarom zou je controle nodig hebben? Je wilt toch dat hij niet vreemd gaat omdat hij niet wil en niet omdat hij niet kan?
Hier snap ik dus echt helemaal niets van. In mijn wereld is een relatie gebaseerd op wederzijds(e) vertrouwen, liefde en respect. Dat zijn voor mij de basisbeginselen waaraan een relatie moet voldoen. Zodra een van die voorwaarden ontbreekt aan een van beide kanten kun je er m.i. maar beter mee stoppen, want dan wordt het nooit meer een goede relatie. En dat is ook wel gebleken in het verleden. Het is dus niet zo dat ik naïef zou zijn, ik heb echt mijn portie relatie-ellende wel gehad. Ik zou het alleen heel naar vinden om zo achterdochtig en wantrouwig in een relatie te staan - en dus waarschijnlijk ook in het leven. Als je je eigen partner al niet eens meer volledig durft te vertrouwen, wie dan nog wel?
Ik weet van mezelf dat ik nooit vreemd zou gaan, en ik geloof mijn partner ook als hij zegt dat hij dat niet zal doen. Daarom heb ik er ook geen problemen mee als hij met een oude vriendin gaat stappen zonder dat ik er bij ben. En daarom vindt hij het ook prima als ik bijvoorbeeld zonder hem op reis ga. We zijn namelijk geen Siamese tweeling en doen ook wel eens dingen zonder elkaar. En ja, dan komen we ook wel eens andere mensen tegen. Contact met anderen betekent echter nog niet meteen dat we ook seks gaan hebben met die anderen. Al staan er tien blote kerels tegen me aan te swaffelen om me te verleiden, ik zet mijn relatie niet op het spel voor een wip, ook niet als ik gedronken heb. En mijn man denkt daar precies hetzelfde over.
De argumentatie dat je de kat op het spek bindt als je partner bijvoorbeeld met een oude vriendin zou gaan stappen en daar zou blijven slapen vind ik dan ook belachelijk. Als je ervan uit gaat dat mensen zo makkelijk overstag gaan geef je dus eigenlijk aan dat je zelf ook niet te vertrouwen bent. Als je zo weinig vertrouwen in je partner hebt, en er van uit gaat dat hij bij de eerste de beste kans vreemd zal gaan, waarom heb je dan in vredesnaam een relatie met die persoon?
Ik kies ervoor om mijn partner te vertrouwen. Mijn partner kiest ervoor om mij te vertrouwen. En tot nu toe heeft geen van ons dat vertrouwen beschaamd. Of, zoals iemand anders het al zo treffend zei: waarom zou je controle nodig hebben? Je wilt toch dat hij niet vreemd gaat omdat hij niet wil en niet omdat hij niet kan?
woensdag 11 april 2012 om 10:55
quote:chyou schreef op 11 april 2012 @ 10:50:
Brengt mij trouwens op een leuke stelling/overweging.
Kennen jullie dat programma Temptation Island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?
Ik vraag me echt oprecht af waarom mensen de behoefte voelen om aan zo'n programma mee te doen. Belachelijk.
Waarom zou je je partner zo willen testen? Dan kan het niet anders dan dat je hem toch niet echt vertrouwd. (of je wil gewoon met je kop op TV terwijl je op een tropisch eiland zit en je hebt toch al een shit-relatie )
Brengt mij trouwens op een leuke stelling/overweging.
Kennen jullie dat programma Temptation Island nog? Een vertrouwenstest voor partners.
Man gaat naar een eiland zonder partner vol met mooie vrouwen die hem proberen te verleiden, en andersom gaat de vrouw naar een eiland vol met mooie mannen die haar proberen te verleiden.
Om te zien of je elkaar kunt vertrouwen.
Wat vinden jullie van iets dergelijks? Ik vind het eigenlijk belachelijk dat je vertrouwen moet 'testen' en come on, als een mooie vrouw in klein bikini'tje zich tegen je man laat oprijden.. dan zoek je het ( allebei! ) wel heel erg op.
Zin, of onzin?
Ik vraag me echt oprecht af waarom mensen de behoefte voelen om aan zo'n programma mee te doen. Belachelijk.
Waarom zou je je partner zo willen testen? Dan kan het niet anders dan dat je hem toch niet echt vertrouwd. (of je wil gewoon met je kop op TV terwijl je op een tropisch eiland zit en je hebt toch al een shit-relatie )
woensdag 11 april 2012 om 10:56
quote:ketricken schreef op 11 april 2012 @ 10:39:
Maar als je bijv. uit een eerdere relatie komt, waarbij je ex wel vreemd ging, kan ik me wel voorstellen dat je een beetje voorzichtiger bent geworden. Niet dat je dan je huidige vriend/man moet wantrouwen uiteraard, maar je bent misschien wel iets meer op je hoede dan dat je al een huwelijk van 20 jaar hebt, waarin alles koek en ei is.Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging).
Maar als je bijv. uit een eerdere relatie komt, waarbij je ex wel vreemd ging, kan ik me wel voorstellen dat je een beetje voorzichtiger bent geworden. Niet dat je dan je huidige vriend/man moet wantrouwen uiteraard, maar je bent misschien wel iets meer op je hoede dan dat je al een huwelijk van 20 jaar hebt, waarin alles koek en ei is.Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging).
woensdag 11 april 2012 om 10:56
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 10:06:
[...]
Ik heb dat met mijn huidige partner nog nooit aan de hand gehad. Wel in het verleden, waar mijn toenmalige partner ook overdreven veel belangstelling toonde voor een vrouwelijke collega. Maar jij geeft zelf al aan dat het ‘geheel terecht’ was; dat impliceert dat je zelf eigenlijk ook vindt dat je destijds een grens over ging?
Nee, ik vond zelf dat ik de grens niet over was gegaan maar ik besefte gerust wel dat ik wel dichtbij de grens aan het "spelen" was. Mijn man vond dat ook, dat voelde voor hem niet goed en zei daar dus wat van. Net zoals ik hem ook wel eens gezevraagd heb om die grens niet op te zoeken. Soms moet je elkaars geweten/besef/benul gewoon een beetje ondersteunen, dat doe je toch ook als je ziet dat de ander een misser dreigt te begaan qua werk/vrienden/familie/whatever. Dan zeg je toch ook "hey, kijk uit met wat je aan het doen bent" , heeft niet zo veel met vertrouwen te maken als wel met het beschermen van je relatie.
Grenzen zijn niet altijd zo zwart wit dat je ze nog gemakkelijk ziet wanneer je dichtbij bent, dan kan het helpen als een ander, die de grenzen wel ziet (al was het alleen maar omdat hij er verder vanaf staat en dus een minder gekleurde blik heeft) je er op wijst.
[...]
Ik heb dat met mijn huidige partner nog nooit aan de hand gehad. Wel in het verleden, waar mijn toenmalige partner ook overdreven veel belangstelling toonde voor een vrouwelijke collega. Maar jij geeft zelf al aan dat het ‘geheel terecht’ was; dat impliceert dat je zelf eigenlijk ook vindt dat je destijds een grens over ging?
Nee, ik vond zelf dat ik de grens niet over was gegaan maar ik besefte gerust wel dat ik wel dichtbij de grens aan het "spelen" was. Mijn man vond dat ook, dat voelde voor hem niet goed en zei daar dus wat van. Net zoals ik hem ook wel eens gezevraagd heb om die grens niet op te zoeken. Soms moet je elkaars geweten/besef/benul gewoon een beetje ondersteunen, dat doe je toch ook als je ziet dat de ander een misser dreigt te begaan qua werk/vrienden/familie/whatever. Dan zeg je toch ook "hey, kijk uit met wat je aan het doen bent" , heeft niet zo veel met vertrouwen te maken als wel met het beschermen van je relatie.
Grenzen zijn niet altijd zo zwart wit dat je ze nog gemakkelijk ziet wanneer je dichtbij bent, dan kan het helpen als een ander, die de grenzen wel ziet (al was het alleen maar omdat hij er verder vanaf staat en dus een minder gekleurde blik heeft) je er op wijst.
woensdag 11 april 2012 om 10:58
Ik ben het met yvonjaspers eens dat vertrouwen het belangrijkste is.
En toch gaat het soms fout in een relatie of huwelijk. Hoeveel getrouwde stellen scheiden er niet? Ondanks alle goed voornemens op de trouwdag KAN het toch fout gaan op een later tijdstip.
Dus kan me goed voorstellen dat sommige mensen hun partner niet graag als: de kat op het spek binden.
Ondanks het vertrouwen zou het zomaar kunnen dat een man of vrouw, in een moment van zwakte, toch voor de bijl gaat.
Dus ik zeg vertrouwen: Ja.
Maar hou in het achterhoofd dat we allemaal mensen zijn. De één is nu eenmaal beter bestand tegen verleidingen van de andere sexe.
Dat zal je, zolang er mensen zijn, altijd houden.
En toch gaat het soms fout in een relatie of huwelijk. Hoeveel getrouwde stellen scheiden er niet? Ondanks alle goed voornemens op de trouwdag KAN het toch fout gaan op een later tijdstip.
Dus kan me goed voorstellen dat sommige mensen hun partner niet graag als: de kat op het spek binden.
Ondanks het vertrouwen zou het zomaar kunnen dat een man of vrouw, in een moment van zwakte, toch voor de bijl gaat.
Dus ik zeg vertrouwen: Ja.
Maar hou in het achterhoofd dat we allemaal mensen zijn. De één is nu eenmaal beter bestand tegen verleidingen van de andere sexe.
Dat zal je, zolang er mensen zijn, altijd houden.
woensdag 11 april 2012 om 11:01
Interessant gesprek dit (weinig discussie, want volgens mij zijn we het in grote lijnen wel eens )
Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten als Chiyou. Toen ik Kazman leerde kennen, kwam ik net uit een relatie waarin ex 3,5 jaar contact met een meisje had, waar niks speelde. Uiteindelijk was dat het meisje waar hij mee vreemdging. Het kostte mij dus veel moeite te accepteren dat Kazman een vriendin had, waar hij regelmatig mee smste. Hij heeft mij toen een tijdje (echt maar een paar weken denk ik) regelmatig de smsjes hardop voorgelezen als ze binnenkwamen, deed er totaal niet geheimzinnig over. Dat was voor mij genoeg om de drempel van onvoorwaardelijk vertrouwen weer te kunnen nemen naar hem toe.
Overigens hebben we het nu over vertrouwen in de liefde, maar er is natuurlijk ook ander vertrouwen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Kazman niet altijd vertrouw als hij belooft op tijd thuis te zijn... En dat is inmiddels echt wel een ding in onze relatie, maar gelukkig niet genoeg om der elatie maar helemaal overboord te zetten!
Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten als Chiyou. Toen ik Kazman leerde kennen, kwam ik net uit een relatie waarin ex 3,5 jaar contact met een meisje had, waar niks speelde. Uiteindelijk was dat het meisje waar hij mee vreemdging. Het kostte mij dus veel moeite te accepteren dat Kazman een vriendin had, waar hij regelmatig mee smste. Hij heeft mij toen een tijdje (echt maar een paar weken denk ik) regelmatig de smsjes hardop voorgelezen als ze binnenkwamen, deed er totaal niet geheimzinnig over. Dat was voor mij genoeg om de drempel van onvoorwaardelijk vertrouwen weer te kunnen nemen naar hem toe.
Overigens hebben we het nu over vertrouwen in de liefde, maar er is natuurlijk ook ander vertrouwen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Kazman niet altijd vertrouw als hij belooft op tijd thuis te zijn... En dat is inmiddels echt wel een ding in onze relatie, maar gelukkig niet genoeg om der elatie maar helemaal overboord te zetten!
woensdag 11 april 2012 om 11:01
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 10:56:
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging). Je weet het niet, je verwacht het wel en daarom is het gemakkelijk om er voor te kiezen om je te gedragen alsof je het weet.
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging). Je weet het niet, je verwacht het wel en daarom is het gemakkelijk om er voor te kiezen om je te gedragen alsof je het weet.
woensdag 11 april 2012 om 11:02
woensdag 11 april 2012 om 11:02
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 10:56:
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging). Oh, maar ik bedoelde ook niet dat je een nieuwe relatie moet wantrouwen, maar dat je misschien wat voorzichtiger bent geworden, zeker in het begin van een nieuwe relatie. (vandaar ook dat steekje jaloezie?)
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoon, en ik weet gewoon dat hij wel te vertrouwen is. En eigenlijk was dat al meteen vanaf het begin zo. Ik had dat zelf ook niet verwacht, maar het voelde meteen al zo goed dat ik wist dat ik niet wantrouwend hoefde te zijn (nou ja, op dat steekje jaloezie na dan, toen hij de eerste keer naar die oude vriendin toeging). Oh, maar ik bedoelde ook niet dat je een nieuwe relatie moet wantrouwen, maar dat je misschien wat voorzichtiger bent geworden, zeker in het begin van een nieuwe relatie. (vandaar ook dat steekje jaloezie?)
woensdag 11 april 2012 om 11:04
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 10:56:
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoonJe weet wat Dr. Phil zegt; het enige dat al jouw ex-en gemeen hebben is jou.
[...]
Ik ben vreselijk belazerd in vorige relaties. En toch kies ik er voor om mijn man volledig te vertrouwen. Hij is namelijk niet een van mijn exen, hij is een heel ander persoonJe weet wat Dr. Phil zegt; het enige dat al jouw ex-en gemeen hebben is jou.
woensdag 11 april 2012 om 11:05
quote:willem22 schreef op 11 april 2012 @ 10:58:
Ik ben het met yvonjaspers eens dat vertrouwen het belangrijkste is.
En toch gaat het soms fout in een relatie of huwelijk. Hoeveel getrouwde stellen scheiden er niet? Ondanks alle goed voornemens op de trouwdag KAN het toch fout gaan op een later tijdstip.
Maar dat hoeft toch niet altijd te komen doordat de ander is vreemdgegaan? Het vertrouwen zit hem erin, dat je vóórdat je vreemd wil gaan, met je partner gaat praten. En ook al vertel je deze dan 'he, het is voorbij, ik ben verliefd en wil niet verder met jou', dan is er nog steeds een basis vertrouwensregel niet overschreven.
Ik ben het met yvonjaspers eens dat vertrouwen het belangrijkste is.
En toch gaat het soms fout in een relatie of huwelijk. Hoeveel getrouwde stellen scheiden er niet? Ondanks alle goed voornemens op de trouwdag KAN het toch fout gaan op een later tijdstip.
Maar dat hoeft toch niet altijd te komen doordat de ander is vreemdgegaan? Het vertrouwen zit hem erin, dat je vóórdat je vreemd wil gaan, met je partner gaat praten. En ook al vertel je deze dan 'he, het is voorbij, ik ben verliefd en wil niet verder met jou', dan is er nog steeds een basis vertrouwensregel niet overschreven.
woensdag 11 april 2012 om 11:06
quote:ketricken schreef op 11 april 2012 @ 11:02:
[...]
Oh, maar ik bedoelde ook niet dat je een nieuwe relatie moet wantrouwen, maar dat je misschien wat voorzichtiger bent geworden, zeker in het begin van een nieuwe relatie. (vandaar ook dat steekje jaloezie?)Ik denk dat het van je conclusie afhangt. Als je je partner een klootzak vindt enz is het een ander verhaal dan wanneer je jezelf zo dom vindt dat je hem vertrouwde. Ik kan me voorstellen dat je in het laatste geval moeite hebt om weer helemaal blanco een nieuwe relatie vol vertrouwen in te stappen.
[...]
Oh, maar ik bedoelde ook niet dat je een nieuwe relatie moet wantrouwen, maar dat je misschien wat voorzichtiger bent geworden, zeker in het begin van een nieuwe relatie. (vandaar ook dat steekje jaloezie?)Ik denk dat het van je conclusie afhangt. Als je je partner een klootzak vindt enz is het een ander verhaal dan wanneer je jezelf zo dom vindt dat je hem vertrouwde. Ik kan me voorstellen dat je in het laatste geval moeite hebt om weer helemaal blanco een nieuwe relatie vol vertrouwen in te stappen.
woensdag 11 april 2012 om 11:07
quote:Kastanjez schreef op 11 april 2012 @ 11:01:
Interessant gesprek dit (weinig discussie, want volgens mij zijn we het in grote lijnen wel eens )
Nu wel ja. Ik wacht dan ook met smart op de mensen die in voorgaande discussies vonden dat je altijd 'een gezonde dosis achterdocht' moet hebben binnen een relatie. Daar kan ik me namelijk helemaal niets bij voorstellen, dat je je partner altijd maar bij voorbaar al moet wantrouwen.
Interessant gesprek dit (weinig discussie, want volgens mij zijn we het in grote lijnen wel eens )
Nu wel ja. Ik wacht dan ook met smart op de mensen die in voorgaande discussies vonden dat je altijd 'een gezonde dosis achterdocht' moet hebben binnen een relatie. Daar kan ik me namelijk helemaal niets bij voorstellen, dat je je partner altijd maar bij voorbaar al moet wantrouwen.
woensdag 11 april 2012 om 11:08
quote:Kastanjez schreef op 11 april 2012 @ 11:01:
...
Overigens hebben we het nu over vertrouwen in de liefde, maar er is natuurlijk ook ander vertrouwen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Kazman niet altijd vertrouw als hij belooft op tijd thuis te zijn... En dat is inmiddels echt wel een ding in onze relatie, maar gelukkig niet genoeg om der elatie maar helemaal overboord te zetten!
Oh, ik wéét dat mijn man zelden op de tijd thuis is dat hij zegt dat hij thuis is. Hij is vreselijk slecht in tijd inschatten, dus is bijna altijd later dan hij zegt er te zijn. Kan ik me vreselijk over gaan lopen opwinden, of gewoon accepteren dat hij zo is. Stuk minder vermoeiend. Dit valt m.i dan ook niet onder "vertrouwen".
Vertrouwen gaat er bij mij om dat hij mij nooit -in wat voor opzicht dan ook- opzettelijk zal kwetsen. En daar vertrouw ik hem dus voor 100% in.
...
Overigens hebben we het nu over vertrouwen in de liefde, maar er is natuurlijk ook ander vertrouwen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Kazman niet altijd vertrouw als hij belooft op tijd thuis te zijn... En dat is inmiddels echt wel een ding in onze relatie, maar gelukkig niet genoeg om der elatie maar helemaal overboord te zetten!
Oh, ik wéét dat mijn man zelden op de tijd thuis is dat hij zegt dat hij thuis is. Hij is vreselijk slecht in tijd inschatten, dus is bijna altijd later dan hij zegt er te zijn. Kan ik me vreselijk over gaan lopen opwinden, of gewoon accepteren dat hij zo is. Stuk minder vermoeiend. Dit valt m.i dan ook niet onder "vertrouwen".
Vertrouwen gaat er bij mij om dat hij mij nooit -in wat voor opzicht dan ook- opzettelijk zal kwetsen. En daar vertrouw ik hem dus voor 100% in.
woensdag 11 april 2012 om 11:10
quote:yvonjaspers schreef op 11 april 2012 @ 11:07:
[...]
Nu wel ja. Ik wacht dan ook met smart op de mensen die in voorgaande discussies vonden dat je altijd 'een gezonde dosis achterdocht' moet hebben binnen een relatie. Daar kan ik me namelijk helemaal niets bij voorstellen, dat je je partner altijd maar bij voorbaar al moet wantrouwen.Die zijn nu te druk met het controleren van hun partners facebook / mail / telefoon
[...]
Nu wel ja. Ik wacht dan ook met smart op de mensen die in voorgaande discussies vonden dat je altijd 'een gezonde dosis achterdocht' moet hebben binnen een relatie. Daar kan ik me namelijk helemaal niets bij voorstellen, dat je je partner altijd maar bij voorbaar al moet wantrouwen.Die zijn nu te druk met het controleren van hun partners facebook / mail / telefoon
woensdag 11 april 2012 om 11:10
quote:pastiche schreef op 11 april 2012 @ 11:06:
[...]
Ik denk dat het van je conclusie afhangt. Als je je partner een klootzak vindt enz is het een ander verhaal dan wanneer je jezelf zo dom vindt dat je hem vertrouwde. Ik kan me voorstellen dat je in het laatste geval moeite hebt om weer helemaal blanco een nieuwe relatie vol vertrouwen in te stappen.Ah, zo had ik t nog niet bekeken. Je hebt gelijk.
[...]
Ik denk dat het van je conclusie afhangt. Als je je partner een klootzak vindt enz is het een ander verhaal dan wanneer je jezelf zo dom vindt dat je hem vertrouwde. Ik kan me voorstellen dat je in het laatste geval moeite hebt om weer helemaal blanco een nieuwe relatie vol vertrouwen in te stappen.Ah, zo had ik t nog niet bekeken. Je hebt gelijk.
woensdag 11 april 2012 om 11:14
quote:Sssenta schreef op 11 april 2012 @ 11:08:
[...]
Oh, ik wéét dat mijn man zelden op de tijd thuis is dat hij zegt dat hij thuis is. Hij is vreselijk slecht in tijd inschatten, dus is bijna altijd later dan hij zegt er te zijn. Kan ik me vreselijk over gaan lopen opwinden, of gewoon accepteren dat hij zo is. Stuk minder vermoeiend. Dit valt m.i dan ook niet onder "vertrouwen".
Vertrouwen gaat er bij mij om dat hij mij nooit -in wat voor opzicht dan ook- opzettelijk zal kwetsen. En daar vertrouw ik hem dus voor 100% in.
Ik vertrouw mijn partner er nooit op dat hij niet chagrijnig wordt als zijn favoriete voetbalclub verliest
Elke keer zeg ik; en niet gaan lopen chagrijnen he! En hij zweert elke keer: nee schat, dat zal ik niet doen.
En toch he......
[...]
Oh, ik wéét dat mijn man zelden op de tijd thuis is dat hij zegt dat hij thuis is. Hij is vreselijk slecht in tijd inschatten, dus is bijna altijd later dan hij zegt er te zijn. Kan ik me vreselijk over gaan lopen opwinden, of gewoon accepteren dat hij zo is. Stuk minder vermoeiend. Dit valt m.i dan ook niet onder "vertrouwen".
Vertrouwen gaat er bij mij om dat hij mij nooit -in wat voor opzicht dan ook- opzettelijk zal kwetsen. En daar vertrouw ik hem dus voor 100% in.
Ik vertrouw mijn partner er nooit op dat hij niet chagrijnig wordt als zijn favoriete voetbalclub verliest
Elke keer zeg ik; en niet gaan lopen chagrijnen he! En hij zweert elke keer: nee schat, dat zal ik niet doen.
En toch he......
woensdag 11 april 2012 om 11:20
quote:Kastanjez schreef op 11 april 2012 @ 11:16:
Hahaha Chyou!!
Maar wat Sssenta zegt, vind ik wel een mooie definitie van vertrouwen: dat je partner je nooit opzettelijk zal kwetsen.
Dus ook geen grapjes maken in gezelschap over je hangtieten, je postzwangerschapsbuik en je vreetbuien na tien uur 's avonds...
Inderdaad. Ik kan er 100% op vertrouwen dat mijn partner dat niet zal doen. In al die jaren ook nog nooit gedaan.
Omdat hij weet dat ik (en hij trouwens ook niet) dergelijke "grapjes" niet kan waarderen.
Daarentegen mag hij best grapjes maken over mijn controle-freakerigheid, mijn zoveelste paar schoenen en mijn kook"kunsten", die kwetsen mij namelijk niet.
Elkaar vertrouwen is ook weten wat voor iemand belangrijk is, dus (zoals al eerder geopperd werd) blijft praten uiteraard vereiste nummer 1.
Hahaha Chyou!!
Maar wat Sssenta zegt, vind ik wel een mooie definitie van vertrouwen: dat je partner je nooit opzettelijk zal kwetsen.
Dus ook geen grapjes maken in gezelschap over je hangtieten, je postzwangerschapsbuik en je vreetbuien na tien uur 's avonds...
Inderdaad. Ik kan er 100% op vertrouwen dat mijn partner dat niet zal doen. In al die jaren ook nog nooit gedaan.
Omdat hij weet dat ik (en hij trouwens ook niet) dergelijke "grapjes" niet kan waarderen.
Daarentegen mag hij best grapjes maken over mijn controle-freakerigheid, mijn zoveelste paar schoenen en mijn kook"kunsten", die kwetsen mij namelijk niet.
Elkaar vertrouwen is ook weten wat voor iemand belangrijk is, dus (zoals al eerder geopperd werd) blijft praten uiteraard vereiste nummer 1.
woensdag 11 april 2012 om 11:31
Ik sta er eigenlijk anders in dan de meeste hier denk ik. Ik denk dat veel mensen 'an sich' wel vertrouwen zijn, maar dat ze ook een foutje kunnen maken (en zich daar vervolgens schuldig over zouden voelen). Tuurlijk zou ik het niet leuk vinden als mijn vriend vreemd gaat.
Ik heb veel mensen met 100% vertrouwen in hun partner helemaal kapot zien gaan als ze erachter kwamen dat hun partner niet te vertrouwen was (wat overigens in alle volgende relaties doorwerkte). Ik heb mensen gezien met ziekelijke jaloezie die hun partner alles wilden verbieden. Ik wil beiden niet eigenlijk. Ik denk dat we allemaal gewoon mensen zijn, met (meestal) de beste intenties. Maar niemand is perfect.
Ik heb veel mensen met 100% vertrouwen in hun partner helemaal kapot zien gaan als ze erachter kwamen dat hun partner niet te vertrouwen was (wat overigens in alle volgende relaties doorwerkte). Ik heb mensen gezien met ziekelijke jaloezie die hun partner alles wilden verbieden. Ik wil beiden niet eigenlijk. Ik denk dat we allemaal gewoon mensen zijn, met (meestal) de beste intenties. Maar niemand is perfect.
woensdag 11 april 2012 om 11:36
quote:kookwekkert schreef op 11 april 2012 @ 11:31:
Ik sta er eigenlijk anders in dan de meeste hier denk ik. Ik denk dat veel mensen 'an sich' wel vertrouwen zijn, maar dat ze ook een foutje kunnen maken (en zich daar vervolgens schuldig over zouden voelen). Tuurlijk zou ik het niet leuk vinden als mijn vriend vreemd gaat.
Ik heb veel mensen met 100% vertrouwen in hun partner helemaal kapot zien gaan als ze erachter kwamen dat hun partner niet te vertrouwen was (wat overigens in alle volgende relaties doorwerkte). Ik heb mensen gezien met ziekelijke jaloezie die hun partner alles wilden verbieden. Ik wil beiden niet eigenlijk. Ik denk dat we allemaal gewoon mensen zijn, met (meestal) de beste intenties. Maar niemand is perfect.
Ik heb mensen met 90% (of 70, 50, 30, whatever) vertrouwen in hun partner ook kapot zien gaan toen bleek dat hun partner niet te vertrouwen was.
Mijn man is zeker niet perfect. Ik ook niet.
Maar ik vertrouw mijn man wel voor 100%, en als ik nou opeens ga besluiten dat ik hem toch niet helemaal vertrouw, heb ik echt evenveel verdriet als hij vreemd blijkt te gaan dan bij 100% vertrouwen.
Overigens geloof ik niet in 'een beetje vertrouwen', dat is net zoiets als 'een beetje zwanger' of 'een beetje dood', vertrouwen is er, of het is er niet.
Ik sta er eigenlijk anders in dan de meeste hier denk ik. Ik denk dat veel mensen 'an sich' wel vertrouwen zijn, maar dat ze ook een foutje kunnen maken (en zich daar vervolgens schuldig over zouden voelen). Tuurlijk zou ik het niet leuk vinden als mijn vriend vreemd gaat.
Ik heb veel mensen met 100% vertrouwen in hun partner helemaal kapot zien gaan als ze erachter kwamen dat hun partner niet te vertrouwen was (wat overigens in alle volgende relaties doorwerkte). Ik heb mensen gezien met ziekelijke jaloezie die hun partner alles wilden verbieden. Ik wil beiden niet eigenlijk. Ik denk dat we allemaal gewoon mensen zijn, met (meestal) de beste intenties. Maar niemand is perfect.
Ik heb mensen met 90% (of 70, 50, 30, whatever) vertrouwen in hun partner ook kapot zien gaan toen bleek dat hun partner niet te vertrouwen was.
Mijn man is zeker niet perfect. Ik ook niet.
Maar ik vertrouw mijn man wel voor 100%, en als ik nou opeens ga besluiten dat ik hem toch niet helemaal vertrouw, heb ik echt evenveel verdriet als hij vreemd blijkt te gaan dan bij 100% vertrouwen.
Overigens geloof ik niet in 'een beetje vertrouwen', dat is net zoiets als 'een beetje zwanger' of 'een beetje dood', vertrouwen is er, of het is er niet.