Relaties
alle pijlers
Verwerken van een handicap
zaterdag 12 mei 2018 om 13:32
Hallo allemaal.
Ik ben een vrouw van bijna dertig. Omwille van een aandoening aan mijn ruggenmerg ben ik rolstoelgebonden.
Gisteren heb ik een mailtje gekregen van een vriendin met de uitnodiging om voor haar verjaardag naar een tapasbar te gaan. Nu weet ik uit ervaring dat ik deze tapasbar niet binnen kan met mijn rolstoel (je moet meerdere trapjes naar beneden om binnen te raken). Nu weet ik helemaal niet hoe ik op de uitnodiging moet reageren. Moet ik mijn vriendin zeggen dat ik niet binnen kan of moet ik een excuus zoeken waarom ik niet mee kan?
Situaties zoals deze zijn dubbel. Langs de ene kant ben ik blij dat mijn vriendinnen niet meer stilstaan bij mijn beperking. Het is zo gewoon geworden dat ze er niet meer bij nadenken. Voor hen ben ik gewoon mezelf en niet "die vrouw in de rolstoel". Langs de andere kant wil ik niet alweer degene zijn die moeilijk gaat doen. Moet ik er iets van zeggen? En als ik er iets van zeg, wat verwacht ik dan? Ik kan toch niet verwachten dat ze voor mij haar plannen omgooit. Ik wil ze ook niet opzadelen met een vervelend gevoel omdat ik niet mee kan.
Het is soms vervelend om altijd te moeten vragen of mensen rekening met je willen houden. Als we bijvoorbeeld gaan eten, dan moet ik achteraf snel naar huis voor mijn toiletzorg, om te voorkomen dat er wat misloopt. Mijn vriendinnen hebben hier altijd begrip voor, maar toch voelt het soms vervelend om anders te zijn.
Er zijn dagen zoals vandaag, waar ik mij best eenzaam voel.
Toen ik net ziek was, dacht men dat ik nooit zelfstandig zou kunnen wonen. Nu woon ik alleen, heb ik een vaste job, hobby's, vrienden, veel steun van mijn familie en ga ik vaak op reis. Ik ben wel blij met waar ik sta, maar toch voel ik mij soms alleen. Iedereen van mij leeftijd is bezig met zijn gezin maken, terwijl ik nog nooit een relatie heb gehad. Ik heb vrienden en ga regelmatig weg, maar 's avonds keert iedereen terug naar zijn eigen gezin en blijf ik 'achter'. Ik mis het om een relatie te hebben, maar het idee om intiem met iemand te zijn weerhoudt mij ervan. Ik durf het niet.
Wat ik hiermee wil, weet ik niet echt.
Misschien is er hier iemand die hier ervaring mee heeft.
Ik ben een vrouw van bijna dertig. Omwille van een aandoening aan mijn ruggenmerg ben ik rolstoelgebonden.
Gisteren heb ik een mailtje gekregen van een vriendin met de uitnodiging om voor haar verjaardag naar een tapasbar te gaan. Nu weet ik uit ervaring dat ik deze tapasbar niet binnen kan met mijn rolstoel (je moet meerdere trapjes naar beneden om binnen te raken). Nu weet ik helemaal niet hoe ik op de uitnodiging moet reageren. Moet ik mijn vriendin zeggen dat ik niet binnen kan of moet ik een excuus zoeken waarom ik niet mee kan?
Situaties zoals deze zijn dubbel. Langs de ene kant ben ik blij dat mijn vriendinnen niet meer stilstaan bij mijn beperking. Het is zo gewoon geworden dat ze er niet meer bij nadenken. Voor hen ben ik gewoon mezelf en niet "die vrouw in de rolstoel". Langs de andere kant wil ik niet alweer degene zijn die moeilijk gaat doen. Moet ik er iets van zeggen? En als ik er iets van zeg, wat verwacht ik dan? Ik kan toch niet verwachten dat ze voor mij haar plannen omgooit. Ik wil ze ook niet opzadelen met een vervelend gevoel omdat ik niet mee kan.
Het is soms vervelend om altijd te moeten vragen of mensen rekening met je willen houden. Als we bijvoorbeeld gaan eten, dan moet ik achteraf snel naar huis voor mijn toiletzorg, om te voorkomen dat er wat misloopt. Mijn vriendinnen hebben hier altijd begrip voor, maar toch voelt het soms vervelend om anders te zijn.
Er zijn dagen zoals vandaag, waar ik mij best eenzaam voel.
Toen ik net ziek was, dacht men dat ik nooit zelfstandig zou kunnen wonen. Nu woon ik alleen, heb ik een vaste job, hobby's, vrienden, veel steun van mijn familie en ga ik vaak op reis. Ik ben wel blij met waar ik sta, maar toch voel ik mij soms alleen. Iedereen van mij leeftijd is bezig met zijn gezin maken, terwijl ik nog nooit een relatie heb gehad. Ik heb vrienden en ga regelmatig weg, maar 's avonds keert iedereen terug naar zijn eigen gezin en blijf ik 'achter'. Ik mis het om een relatie te hebben, maar het idee om intiem met iemand te zijn weerhoudt mij ervan. Ik durf het niet.
Wat ik hiermee wil, weet ik niet echt.
Misschien is er hier iemand die hier ervaring mee heeft.
zaterdag 12 mei 2018 om 15:40
Eerlijk gezegd vind ik het niet aan mij om dat te regelen. (Als ik zelf iets regel, dan bel ik natuurlijk wel). Ik zal denk ik gewoon zeggen aan mijn vriendin dat ik daar niet binnen raak en horen wat ze zegt. Wellicht weet ze niet dat er zoveel trappen zijn.Bloody_Mary schreef: ↑12-05-2018 15:34Is de ingang breed genoeg? Bel de bar even en leg je probleem voor. Jij bent het probleem niet, hun logistiek is het probleem. Is er geen oplossing, zeg dit dan eerlijk tegen je vriendin. Ik zou dan een andere bar zoeken, het is maar een restaurant hoor
zaterdag 12 mei 2018 om 15:41
EensToverspiegel schreef: ↑12-05-2018 14:34Wat betreft de tapasbar: Ik zou aangeven dat je blij bent met de uitnodiging, maar dat de bar helaas niet toegankelijk is voor jou. En haar dan veel plezier wensen met haar verjaardag. Ze mág tenslotte een plek kiezen die niet voor iedereen toegankelijk is. De volgende keer kun je vast wel mee.
Mocht ze toch haar plannen qua locatie om willen gooien, dan kan dat ook nog.
Ik zou geen smoesjes verzinnen. Er is vast een mogelijkheid om eerlijk te zijn en toch alle ruimte te geven aan iedereen om het zo te doen zoals de jarige het fijn vindt.
zaterdag 12 mei 2018 om 16:23
Tsja, dit vind ik dan weer raar en gemakzuchtig. Je kunt toch gewoon even bij die bar informeren of er mogelijkheden zijn binnen te komen met je rolstoel. Als het niet kan kun je alsnog je vriendin laten weten dat de bar voor jou niet toegankelijk is. Dan is het aan haar of ze een ander restaurant regelt.
anoniem_12567 wijzigde dit bericht op 12-05-2018 16:29
0.34% gewijzigd
zaterdag 12 mei 2018 om 16:28
Dat lijkt mij ook de meest logische weg. Gewoon even bellen naar die gelegenheid en zeggen: "Ik ben uitgenodigd voor een feestje bij jullie, maar ik zit in een rolstoel, is er ook een mogelijkheid om binnen te komen?" En dan hoor je het vanzelf. Meestal is er wel een mouw aan te passen.ika35 schreef: ↑12-05-2018 16:23Tsja, dit vind dan weer raar en gemakzuchtig. Je kunt toch gewoon even bij die bar informeren of er mogelijkheden zijn binnen te komen met je rolstoel. Als het niet kan kun je alsnog je vriendin laten weten dat de bar voor jou niet toegankelijk is. Dan is het aan haar of ze een ander restaurant regelt.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 12 mei 2018 om 16:37
ik vind ook dat je vriendin dat moet nagaan, en daarna met jou kan overleggen: Je kunt achterom maar daar is wel een drempeltje. lukt het je daar overheen te komen. Of eventueel iets anders wat hindernis kan zijn. Of in ieder geval daar vragen of er mogelijkheden zijn, en eventueel zeggen dat jij belt omdat het voor jou nu eenmaal makkelijker inschatten is waar je stoel wel en niet doorheen kan.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 12 mei 2018 om 17:42
Misschien dat het personeel zomaar een oplossing heeft, desnoods achterom ofzo. Misschien hebben ze wel een leveranciersingang die wél toegankelijk is voor een rolstoel, omdat de leveranciers daar ook met karretjes doorheen komen. Als je het niet vraagt, weet je het niet.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 12 mei 2018 om 18:34
pejeka schreef: ↑12-05-2018 17:42Misschien dat het personeel zomaar een oplossing heeft, desnoods achterom ofzo. Misschien hebben ze wel een leveranciersingang die wél toegankelijk is voor een rolstoel, omdat de leveranciers daar ook met karretjes doorheen komen. Als je het niet vraagt, weet je het niet.
Ik heb vandaag een ontzettende baaldag. Als ik moet binnengesluisd worden door een achterdeur of binnengedragen worden, dan moet het voor mij eigenlijk niet. Ik weet dat ik er morgen wel anders kan naar kijken en dat ik dan naar een oplossing kan zoeken.
Er staan deze zomer nog twee babyborrels en een bruiloft gepland in mijn vriendenkring en hoewel ik erg blij ben voor hen, is het toch confronterend dat dit er voor mij niet inzit.
zaterdag 12 mei 2018 om 18:48
Zeggen de artsen ook dat een zwangerschap bij jou niet zou kunnen?
Er zijn speciale instellingen die chronisch zieken/ gehandicapten begeleiden bij psychosociale problemen.
Zo'n instelling is bijvoorbeeld psytobe.nl. Misschien toch (weer?) eens met een professional gaan praten. Je gevoelens zijn heel normaal, maar uiteindelijk moet je er niet in blijven hangen en toch weer verder.
Er zijn speciale instellingen die chronisch zieken/ gehandicapten begeleiden bij psychosociale problemen.
Zo'n instelling is bijvoorbeeld psytobe.nl. Misschien toch (weer?) eens met een professional gaan praten. Je gevoelens zijn heel normaal, maar uiteindelijk moet je er niet in blijven hangen en toch weer verder.
zaterdag 12 mei 2018 om 19:01
Ik zou hartelijk bedanken voor de uitnodiging, maar melden dat je niet mee kan.
Het hoe en waarom zou ik in eerste instantie gewoon niet melden. Je kan niet. Punt.
Als ze echt gaan doorvragen zou ik melden dat de zaak helaas niet voorzien is op rolstoelen.
En nope, ik zou ook geen zin hebben in een stel dragers, achteringangen, ...
Ik ben nogal gesteld op mijn onafhankelijkheid en ik zou bijvoorbeeld ook geen zin hebben om een stel dragers te moeten meenemen naar 't toilet.
Het hoe en waarom zou ik in eerste instantie gewoon niet melden. Je kan niet. Punt.
Als ze echt gaan doorvragen zou ik melden dat de zaak helaas niet voorzien is op rolstoelen.
En nope, ik zou ook geen zin hebben in een stel dragers, achteringangen, ...
Ik ben nogal gesteld op mijn onafhankelijkheid en ik zou bijvoorbeeld ook geen zin hebben om een stel dragers te moeten meenemen naar 't toilet.
zaterdag 12 mei 2018 om 19:14
Maar waarom niet gewoon zeggen waarom je niet kan? Waarom zo schimmig doen?Tornacense schreef: ↑12-05-2018 19:01Ik zou hartelijk bedanken voor de uitnodiging, maar melden dat je niet mee kan.
Het hoe en waarom zou ik in eerste instantie gewoon niet melden. Je kan niet. Punt.
zaterdag 12 mei 2018 om 19:22
Dit.Tornacense schreef: ↑12-05-2018 19:01Ik zou hartelijk bedanken voor de uitnodiging, maar melden dat je niet mee kan.
Het hoe en waarom zou ik in eerste instantie gewoon niet melden. Je kan niet. Punt.
Als ze echt gaan doorvragen zou ik melden dat de zaak helaas niet voorzien is op rolstoelen.
En nope, ik zou ook geen zin hebben in een stel dragers, achteringangen, ...
Ik ben nogal gesteld op mijn onafhankelijkheid en ik zou bijvoorbeeld ook geen zin hebben om een stel dragers te moeten meenemen naar 't toilet.
Ik kan ook niet alles en ben soms afhankelijk van anderen ivm handicap en ik heb daar de gruwelijke pest aan. Ik wil mij zelf kunnen redden
zaterdag 12 mei 2018 om 19:22
Omdat ik geen zin zou hebben om weeral maar es naar mijn handicap te moeten verwijzen.gizzmo-returns schreef: ↑12-05-2018 19:14Maar waarom niet gewoon zeggen waarom je niet kan? Waarom zo schimmig doen?
Als het niet anders kan en ze vragen echt door ... dan maar weer wel.
Maar elke dag al geconfronteerd worden met die rolstoel ... dan zou ik geen zin hebben om dat dus ook nog es elke keer te moeten uitspreken.
Door mijn handicap ben ik zelf allergisch voor grote concertzalen en grote pleinen.
Ik krijg er angstaanvallen en val er zowat flauw (los nog van hoe vermoeiend het voor me is).
Echt niet dat ik zin heb om dat elke keer uit te doeken te doen tegen iedereen.
Als iemand mij dus uitnodigt voor een concert in pakweg het Sportpaleis of tussen 10.000 mensen op de Dam in Amsterdam ... dan bedank ik in eerste instantie toch gewoon.
2/3de vraagt dan niet door.
zaterdag 12 mei 2018 om 19:31
Ik snap jou helemaalTornacense schreef: ↑12-05-2018 19:22Omdat ik geen zin zou hebben om weeral maar es naar mijn handicap te moeten verwijzen.
Als het niet anders kan en ze vragen echt door ... dan maar weer wel.
Maar elke dag al geconfronteerd worden met die rolstoel ... dan zou ik geen zin hebben om dat dus ook nog es elke keer te moeten uitspreken.
Door mijn handicap ben ik zelf allergisch voor grote concertzalen en grote pleinen.
Ik krijg er angstaanvallen en val er zowat flauw (los nog van hoe vermoeiend het voor me is).
Echt niet dat ik zin heb om dat elke keer uit te doeken te doen tegen iedereen.
Als iemand mij dus uitnodigt voor een concert in pakweg het Sportpaleis of tussen 10.000 mensen op de Dam in Amsterdam ... dan bedank ik in eerste instantie toch gewoon.
2/3de vraagt dan niet door.
zaterdag 12 mei 2018 om 22:37
zaterdag 12 mei 2018 om 23:11
Dit is toch iets anders dan een zichtbare handicapTornacense schreef: ↑12-05-2018 19:22Omdat ik geen zin zou hebben om weeral maar es naar mijn handicap te moeten verwijzen.
Als het niet anders kan en ze vragen echt door ... dan maar weer wel.
Maar elke dag al geconfronteerd worden met die rolstoel ... dan zou ik geen zin hebben om dat dus ook nog es elke keer te moeten uitspreken.
Door mijn handicap ben ik zelf allergisch voor grote concertzalen en grote pleinen.
Ik krijg er angstaanvallen en val er zowat flauw (los nog van hoe vermoeiend het voor me is).
Echt niet dat ik zin heb om dat elke keer uit te doeken te doen tegen iedereen.
Als iemand mij dus uitnodigt voor een concert in pakweg het Sportpaleis of tussen 10.000 mensen op de Dam in Amsterdam ... dan bedank ik in eerste instantie toch gewoon.
2/3de vraagt dan niet door.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zaterdag 12 mei 2018 om 23:32
Tornacense schreef: ↑12-05-2018 19:01Ik zou hartelijk bedanken voor de uitnodiging, maar melden dat je niet mee kan.
Het hoe en waarom zou ik in eerste instantie gewoon niet melden. Je kan niet. Punt.
Als ze echt gaan doorvragen zou ik melden dat de zaak helaas niet voorzien is op rolstoelen.
En nope, ik zou ook geen zin hebben in een stel dragers, achteringangen, ...
Ik ben nogal gesteld op mijn onafhankelijkheid en ik zou bijvoorbeeld ook geen zin hebben om een stel dragers te moeten meenemen naar 't toilet.
Eens. Je voelt je dan net een tweederangsburger. Lekker gezellig.
Nowadays people know the price of everything and the value of nothing.
maandag 14 mei 2018 om 13:38
Omdat het niet hoeft? Omdat er genoeg restaurants zijn, waar to wel haar zelfstandigheid kan behouden.
Het is maar een tapasbar, 1 van de zoveel. Geen ultra unieke culinaire ervaring.
maandag 14 mei 2018 om 14:14
En dus geef je het bij je vriendin aan, zodat er als zij enigszins een fatsoenlijk mens is, zo'n soort locatie gevonden kan worden. Makkelijk toch? Ik zou echt pissig zijn als een vriendin om zoiets niet zou komen, zonder dit aan te geven. Ik zou mezelf voor m'n kop slaan en snel op zoek gaan naar een geschikte locatie en dat met jou overleggen.
maandag 14 mei 2018 om 14:36
Helemaal dit!!
In plaats van zo negatief zitten mekkeren heb je met deze positieve benadering veel meer kans op een oplossing voor je probleem.
maandag 14 mei 2018 om 14:46
je hebt eigenlijk 2 issues, een praktische en een psychische
de 1e moet je aangrijpen om je vriendin duidelijk te maken dat ze je voor een probleem stelt, als je deze kans niet grijpt om haar dit uit te leggen ga je beslist vaker met haar iets dergelijks meemaken. Ik bedoel, wat is het de volgende keer, zaklopen of bergbeklimmen?
je psychische issue moet je zelf aanpakken, je klinkt alsof je op de rand van een depressie zit en jezelf zielig vind. Dat mag best want het is nu eenmaal kut. Het is ook knap vervelend en niet eerlijk en doodeng dat het inderdaad je toekomst en je kansen op een relatie beïnvloed. Maar het gaat te ver als je denkt dat een bruiloft er voor jou nooit in zal zitten. En waar jij waarschijnlijk niet voldoende aan hebt gedacht is dat je niet de enige bent die dit soort gelegenheden moeilijk vind. Jij hebt misschien een zichtbare handicap maar zoals hierboven al eerder genoemd zijn er tal van onzichtbare moeilijkheden die bij mensen spelen. Misschien zijn er onder de andere genodigden wel mensen met een allergie die het niet aandurven bij dit restaurant. Mensen met een sociale fobie, of met een sociale stoornis die al zweten bij het idee. Misschien zit er iemand bij die stottert en een hekel heeft aan dit soort gelegenheden waar het nog erger van word en dan kijkt de hele tafel je aan, inclusief het personeel dat zich afvraagt of je de ppppppatatas bravas wil of de pppppparmaham met meloen. Misschien is er een meisje bij dat 130 kilo weegt en denkt dat iedereen na afloop over haar zal roddelen als ze extra saus wil bestellen. Dus heb jij het zwaar, ja dat mag je best vinden. Maar rol niet door het leven denkende dat voor de rest van de wereld alles echt alleen maar op rolletjes gaat.
de 1e moet je aangrijpen om je vriendin duidelijk te maken dat ze je voor een probleem stelt, als je deze kans niet grijpt om haar dit uit te leggen ga je beslist vaker met haar iets dergelijks meemaken. Ik bedoel, wat is het de volgende keer, zaklopen of bergbeklimmen?
je psychische issue moet je zelf aanpakken, je klinkt alsof je op de rand van een depressie zit en jezelf zielig vind. Dat mag best want het is nu eenmaal kut. Het is ook knap vervelend en niet eerlijk en doodeng dat het inderdaad je toekomst en je kansen op een relatie beïnvloed. Maar het gaat te ver als je denkt dat een bruiloft er voor jou nooit in zal zitten. En waar jij waarschijnlijk niet voldoende aan hebt gedacht is dat je niet de enige bent die dit soort gelegenheden moeilijk vind. Jij hebt misschien een zichtbare handicap maar zoals hierboven al eerder genoemd zijn er tal van onzichtbare moeilijkheden die bij mensen spelen. Misschien zijn er onder de andere genodigden wel mensen met een allergie die het niet aandurven bij dit restaurant. Mensen met een sociale fobie, of met een sociale stoornis die al zweten bij het idee. Misschien zit er iemand bij die stottert en een hekel heeft aan dit soort gelegenheden waar het nog erger van word en dan kijkt de hele tafel je aan, inclusief het personeel dat zich afvraagt of je de ppppppatatas bravas wil of de pppppparmaham met meloen. Misschien is er een meisje bij dat 130 kilo weegt en denkt dat iedereen na afloop over haar zal roddelen als ze extra saus wil bestellen. Dus heb jij het zwaar, ja dat mag je best vinden. Maar rol niet door het leven denkende dat voor de rest van de wereld alles echt alleen maar op rolletjes gaat.
Lorem Ipsum