Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
donderdag 27 mei 2010 om 07:25
quote:meds schreef op 27 mei 2010 @ 01:23:
je hebt tijd nodig, maar geloof me het wordt echt beter hoor!!! Ik kan het weten want ik ben al heel oud
Hahaha!
Maar ik ben niet zo oud, en ik weet ook zeker dat het overgaat! Lisa, ik zou je allemaal clichés om de oren kunnen gooien, dat doe ik niet, maar geloof me, die cliche's zijn er niet voor niks. Het gaat over, het gaat over! Maak daar anders maar je mantra van (dat je dus tegen jezelf dat de hele dag herhaalt). Het wórdt iedere dag een beetje beter (dat weet je zelf inmiddels uit ervaring al, dat je ook dagen hebt waarop je je al heel goed hebt gevoeld) en helaas sommige dagen is het ineens weer heel slecht.
Hopelijk blijft de zon vandaag schijnen en zie jij ook weer wat licht!
je hebt tijd nodig, maar geloof me het wordt echt beter hoor!!! Ik kan het weten want ik ben al heel oud
Hahaha!
Maar ik ben niet zo oud, en ik weet ook zeker dat het overgaat! Lisa, ik zou je allemaal clichés om de oren kunnen gooien, dat doe ik niet, maar geloof me, die cliche's zijn er niet voor niks. Het gaat over, het gaat over! Maak daar anders maar je mantra van (dat je dus tegen jezelf dat de hele dag herhaalt). Het wórdt iedere dag een beetje beter (dat weet je zelf inmiddels uit ervaring al, dat je ook dagen hebt waarop je je al heel goed hebt gevoeld) en helaas sommige dagen is het ineens weer heel slecht.
Hopelijk blijft de zon vandaag schijnen en zie jij ook weer wat licht!
donderdag 27 mei 2010 om 16:12
quote:Kleintjecool schreef op 27 mei 2010 @ 01:13:
He lieverd,
Hoe komt het dat je je nu zo klote voelt?
Ik vind je nog steeds een toppertje die naar zichzelf en de situatie wil kijken.
Boos zijn is ook ok, is een ontlading. Eenzaam en alleen voelen daarentegen is niet ok, hoort er helaas ook wel een beetje bij. Probeer je gedachten een beetje te draaien en ook vooral te kijken naar hover je al bent gekomen in de laatste 6 weken. Dat doen niet veel mensen je na hoor!
Hele dikke knuffel voor jou!
ik heb geen idee, het was een gevoel wat mij zo erg overviel... de psycholoog maakt ook het een en ander los bij mij.....
gedachtes en senario's scheppen gingen maar door.....
en kreeg opeens begrip voor hem, nou dat is heel fout.. want hier hoor je geen begrip voor te hebben. het idee dat hij bij haar is der zoent en mij niet mist, maakte het dat ik mij heel eenzaam en alleen voelde....
terwijl ik echt wel objectief kan zien dat ik blij moet zijn zonder her, dat alles beter wordt voor mij.... maar weten en voelen ligt soms zo ver uit elkaar
(6 weken alweer jeetjeee wat snel gaat dat snel)
quote:meds schreef op 27 mei 2010 @ 01:23:
je hebt tijd nodig, maar geloof me het wordt echt beter hoor!!! Ik kan het weten want ik ben al heel oud
dat zal vast wel mee vallen hahahah oud is boven de 100 , dus je bent nog jong!! maar dat tijd nodig heb geloof ik ook..
mijn gevoelens en gedachtes van nu zal ik moeten accepteren en er een weg in zien te vindenquote:Kastanjez schreef op 27 mei 2010 @ 07:25:
[...]
Hahaha!
Maar ik ben niet zo oud, en ik weet ook zeker dat het overgaat! Lisa, ik zou je allemaal clichés om de oren kunnen gooien, dat doe ik niet, maar geloof me, die cliche's zijn er niet voor niks. Het gaat over, het gaat over! Maak daar anders maar je mantra van (dat je dus tegen jezelf dat de hele dag herhaalt). Het wórdt iedere dag een beetje beter (dat weet je zelf inmiddels uit ervaring al, dat je ook dagen hebt waarop je je al heel goed hebt gevoeld) en helaas sommige dagen is het ineens weer heel slecht.
Hopelijk blijft de zon vandaag schijnen en zie jij ook weer wat licht!
er zijn zeker betere dagen geweest, de dagen dat ik veel afleiding heb en mensen om mij heen gaat het redelijk goed... ik moet mijn gedachtes kunnen verzetten en soms gaat dat lastig...
het licht zie ik heel duidelijk,(tenminste dat denk ik) maar het is zo raar dat je dan niet zo kan handelen... dat je gevoel en gedachtes aan alle kanten anders willen bewijzen..
het gaat ook over, alleen gister en vandaag weer erg slecht, eetlust is weer 0,0 maar heb mij aan afspraken gehouden, ik eet at ik heb afgesproken met haar, ookal is die trek er niet! ik probeer me er niks van aan te trekken, of nee ik trek me er niks van aan... want zoals mijn pa zei, sterretje wat is er zo moeilijk aan kauwen en slikken? dat is het enige wat je hoeft te doen....
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 27 mei 2010 @ 08:13:
En teken ff een zonnetje erbij op de spiegel!
Want echt, zo clichématig: Die gaat echt weer schijnen!
Zonnetje staat erbij! is alleen wel een rode zon hahahah ik draag niet zo vaak gele lippenstift hahaha
even ene nummer wat ik heel mooi vind, de tekt, stuurde een vriendin gister:
http://www.youtube.com/watch?v=hu7n0ccy ... re=related
He lieverd,
Hoe komt het dat je je nu zo klote voelt?
Ik vind je nog steeds een toppertje die naar zichzelf en de situatie wil kijken.
Boos zijn is ook ok, is een ontlading. Eenzaam en alleen voelen daarentegen is niet ok, hoort er helaas ook wel een beetje bij. Probeer je gedachten een beetje te draaien en ook vooral te kijken naar hover je al bent gekomen in de laatste 6 weken. Dat doen niet veel mensen je na hoor!
Hele dikke knuffel voor jou!
ik heb geen idee, het was een gevoel wat mij zo erg overviel... de psycholoog maakt ook het een en ander los bij mij.....
gedachtes en senario's scheppen gingen maar door.....
en kreeg opeens begrip voor hem, nou dat is heel fout.. want hier hoor je geen begrip voor te hebben. het idee dat hij bij haar is der zoent en mij niet mist, maakte het dat ik mij heel eenzaam en alleen voelde....
terwijl ik echt wel objectief kan zien dat ik blij moet zijn zonder her, dat alles beter wordt voor mij.... maar weten en voelen ligt soms zo ver uit elkaar
(6 weken alweer jeetjeee wat snel gaat dat snel)
quote:meds schreef op 27 mei 2010 @ 01:23:
je hebt tijd nodig, maar geloof me het wordt echt beter hoor!!! Ik kan het weten want ik ben al heel oud
dat zal vast wel mee vallen hahahah oud is boven de 100 , dus je bent nog jong!! maar dat tijd nodig heb geloof ik ook..
mijn gevoelens en gedachtes van nu zal ik moeten accepteren en er een weg in zien te vindenquote:Kastanjez schreef op 27 mei 2010 @ 07:25:
[...]
Hahaha!
Maar ik ben niet zo oud, en ik weet ook zeker dat het overgaat! Lisa, ik zou je allemaal clichés om de oren kunnen gooien, dat doe ik niet, maar geloof me, die cliche's zijn er niet voor niks. Het gaat over, het gaat over! Maak daar anders maar je mantra van (dat je dus tegen jezelf dat de hele dag herhaalt). Het wórdt iedere dag een beetje beter (dat weet je zelf inmiddels uit ervaring al, dat je ook dagen hebt waarop je je al heel goed hebt gevoeld) en helaas sommige dagen is het ineens weer heel slecht.
Hopelijk blijft de zon vandaag schijnen en zie jij ook weer wat licht!
er zijn zeker betere dagen geweest, de dagen dat ik veel afleiding heb en mensen om mij heen gaat het redelijk goed... ik moet mijn gedachtes kunnen verzetten en soms gaat dat lastig...
het licht zie ik heel duidelijk,(tenminste dat denk ik) maar het is zo raar dat je dan niet zo kan handelen... dat je gevoel en gedachtes aan alle kanten anders willen bewijzen..
het gaat ook over, alleen gister en vandaag weer erg slecht, eetlust is weer 0,0 maar heb mij aan afspraken gehouden, ik eet at ik heb afgesproken met haar, ookal is die trek er niet! ik probeer me er niks van aan te trekken, of nee ik trek me er niks van aan... want zoals mijn pa zei, sterretje wat is er zo moeilijk aan kauwen en slikken? dat is het enige wat je hoeft te doen....
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 27 mei 2010 @ 08:13:
En teken ff een zonnetje erbij op de spiegel!
Want echt, zo clichématig: Die gaat echt weer schijnen!
Zonnetje staat erbij! is alleen wel een rode zon hahahah ik draag niet zo vaak gele lippenstift hahaha
even ene nummer wat ik heel mooi vind, de tekt, stuurde een vriendin gister:
http://www.youtube.com/watch?v=hu7n0ccy ... re=related
donderdag 27 mei 2010 om 17:43
donderdag 27 mei 2010 om 20:44
Hoi Vivalalisa,
ik volg je verhaal nog steeds en ik vind het hardstikke sterk van je hoe je met de situatie omgaat.
Natuurlijk gaat dit niet zonder moeilijke momenten, maar je zult zien, dat er steeds meer tijd gaat zitten tussen deze moeilijke momenten. Tot het straks helemaal is verdwenen. Zo ver ben je natuurlijk nog niet maar je bent op de goede weg.
Probeer nog wel steeds te letten op je eetgedrag en dat je blijft eten. Niet neigen naar jezelf uithongeren, daarmee maak je jezelf kapot en ben je niet sterk genoeg om alle emoties te doorstaan. Ook zonder dat je honger hebt, ETEN!
Een hele dikke knuffel en ik blijf je volgen.
ik volg je verhaal nog steeds en ik vind het hardstikke sterk van je hoe je met de situatie omgaat.
Natuurlijk gaat dit niet zonder moeilijke momenten, maar je zult zien, dat er steeds meer tijd gaat zitten tussen deze moeilijke momenten. Tot het straks helemaal is verdwenen. Zo ver ben je natuurlijk nog niet maar je bent op de goede weg.
Probeer nog wel steeds te letten op je eetgedrag en dat je blijft eten. Niet neigen naar jezelf uithongeren, daarmee maak je jezelf kapot en ben je niet sterk genoeg om alle emoties te doorstaan. Ook zonder dat je honger hebt, ETEN!
Een hele dikke knuffel en ik blijf je volgen.
donderdag 27 mei 2010 om 22:01
Driewieler dankjewel voor je bericht het is fijn om te weten dat mensen nog mee lezen... Net zoals van de week ging best Oké en veel Mensen wensde mij succes.. Dat voelt fijn...
Vandaag voel ik mij wederom slecht misschien heb ik teveel geluisterd na het nummer wat ik hierboven stuurde ik weet t niet... Maar voel mij hele dag al zo verdrietig en veel pijn
elke keer zeg ik tegen mezelf dat hij het niet waard is , maar het gevoel gaat niet weg.
Het eten dwing ik mij vandaag toe, de behoefte i's weg. Maar maak lekkere dingen, gek genoeg smaakt het niet maar luister na wijze woorden van mijn vader...
Weetje het eten gaat het niet winnen van mij! Hij is t toch niet waard dat ik mezelf stuk maak!!
Terwijl hij nu met haar ligt in 1 bed ( tijdverschil hè) en het fijn heeft over der buik aait bah ik maak mezelf misselijk... Ga maar even film kijken xxx
Vandaag voel ik mij wederom slecht misschien heb ik teveel geluisterd na het nummer wat ik hierboven stuurde ik weet t niet... Maar voel mij hele dag al zo verdrietig en veel pijn
elke keer zeg ik tegen mezelf dat hij het niet waard is , maar het gevoel gaat niet weg.
Het eten dwing ik mij vandaag toe, de behoefte i's weg. Maar maak lekkere dingen, gek genoeg smaakt het niet maar luister na wijze woorden van mijn vader...
Weetje het eten gaat het niet winnen van mij! Hij is t toch niet waard dat ik mezelf stuk maak!!
Terwijl hij nu met haar ligt in 1 bed ( tijdverschil hè) en het fijn heeft over der buik aait bah ik maak mezelf misselijk... Ga maar even film kijken xxx
donderdag 27 mei 2010 om 22:08
Hee vivalalisa, ik lees ook al een tijdje mee, en heb ( volgens mij) nog nooit gereageerd. Maar wat een rot situatie en wat pak je de zaken goed aan! Je bent een sterk mens, die zich gewoon rot voelt maar volgens mij red je het prima. En als voor jou de zon weer gaan schijnen ( letterlijk en figuurlijk) voel je je beter dan ooit tevoren, en kan je hopelijk weer fijn genieten, en terug denken aan deze periode zonder wrok gevoelens
donderdag 27 mei 2010 om 22:45
Hi vlindertje
je naam komt mij erg bekend vor dus of je hebt geregeerd o ik ken je van andere topics die ik lees.. Maar ik ben egoistisch lees veel op relatie maar reageer nooit, ook beetje omdat ik idee heb mijn mening even niet erg terecht is omdat ikzelf zo laag zit..
De zon gaat zeker schijnen en letterlijk wat eerder denk ik hahahah maar cht dat zie ik in, ik weet het, alleen loopt het gevoel achter..
Mijn papa heeft een boksbal geregel voor mij!! Hoe lief is dat!!!!heeeeerlijl
ik had alle foto's verwijderd uit huis van hem en in de box gedaan maar had er nog 1 op wc, papa heeft die verbrand hahahahahbaha. Ik ben zo blij dat hij er is want ben zo verdrietig en voel pijn maar zonder hem zo het nog erger zijn
xxx
je naam komt mij erg bekend vor dus of je hebt geregeerd o ik ken je van andere topics die ik lees.. Maar ik ben egoistisch lees veel op relatie maar reageer nooit, ook beetje omdat ik idee heb mijn mening even niet erg terecht is omdat ikzelf zo laag zit..
De zon gaat zeker schijnen en letterlijk wat eerder denk ik hahahah maar cht dat zie ik in, ik weet het, alleen loopt het gevoel achter..
Mijn papa heeft een boksbal geregel voor mij!! Hoe lief is dat!!!!heeeeerlijl
ik had alle foto's verwijderd uit huis van hem en in de box gedaan maar had er nog 1 op wc, papa heeft die verbrand hahahahahbaha. Ik ben zo blij dat hij er is want ben zo verdrietig en voel pijn maar zonder hem zo het nog erger zijn
xxx
vrijdag 28 mei 2010 om 06:56
Ach scheetje toch!
Je mag je best klote en verdrietig voelen hoor, dat is ook normaal na wat je hebt meegemaakt. Wat fijn dat je vader er ook voor je is. En wat iedereen hier zegt, het is echt waar. Het komt allemaal echt wel goed maar je hebt gewoon je tijd nodig. Schrijf het hier allemaal maar lekker op. Het lucht in ieder geval op.
Vandaag wordt het lekker weer, althans, het zonnetje gaat schijnen. Ik voel me daardoor altijd al 10 keer beter
.
Ik hoop jij ook.
Je mag je best klote en verdrietig voelen hoor, dat is ook normaal na wat je hebt meegemaakt. Wat fijn dat je vader er ook voor je is. En wat iedereen hier zegt, het is echt waar. Het komt allemaal echt wel goed maar je hebt gewoon je tijd nodig. Schrijf het hier allemaal maar lekker op. Het lucht in ieder geval op.
Vandaag wordt het lekker weer, althans, het zonnetje gaat schijnen. Ik voel me daardoor altijd al 10 keer beter
.Ik hoop jij ook
.
vrijdag 28 mei 2010 om 09:31
Hey Lisa, ook het klotegevoel hoort er helaas bij. Een ook de psycholoog zal inderdaad een en ander bij je losmaken, wat je eerder niet verwerkt hebt. Er komen dus veel emoties op je af. Neem de tijd, voel wat je voelt, dan kun je het een plaats geven.
Het is niet 'laag' om je rot te voelen, zeker niet na alles wat er gebeurt is. Maar jij komt er overheen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar straks sta jij bovenop de berg, vol in het zonlicht, trots op jezelf. Jij komt er wel, maar je moet eerst door de narigheid heen, leren om alles een plaatsje te geven.
Het is niet 'laag' om je rot te voelen, zeker niet na alles wat er gebeurt is. Maar jij komt er overheen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar straks sta jij bovenop de berg, vol in het zonlicht, trots op jezelf. Jij komt er wel, maar je moet eerst door de narigheid heen, leren om alles een plaatsje te geven.
vrijdag 28 mei 2010 om 18:07
Lisa, weet je wat ik mooi vind? In het begin van dit topic wou je volgens mij eerst helemaal niet met je vader praten, was je bang dat hij er slechter van zou worden enzovoort. En zie nu eens hoe hij je helpt en hoe je het met hem gezellig hebt (tenminste, zo klinkt het in mijn oren leest het in mijn ogen). Dat is dan toch weer iets moois in je ellende lijkt me zo.
Wat ik me verder nog wel eens afvraag is, wat doe je eigenlijk zo de hele dag? Je werkt toch ook? Daar heb je toch ook wel afleiding?
Wat ik me verder nog wel eens afvraag is, wat doe je eigenlijk zo de hele dag? Je werkt toch ook? Daar heb je toch ook wel afleiding?
vrijdag 28 mei 2010 om 20:25
quote:Kastanjez schreef op 28 mei 2010 @ 18:07:
Lisa, weet je wat ik mooi vind? In het begin van dit topic wou je volgens mij eerst helemaal niet met je vader praten, was je bang dat hij er slechter van zou worden enzovoort. En zie nu eens hoe hij je helpt en hoe je het met hem gezellig hebt (tenminste, zo klinkt het in mijn oren leest het in mijn ogen). Dat is dan toch weer iets moois in je ellende lijkt me zo.
Wat ik me verder nog wel eens afvraag is, wat doe je eigenlijk zo de hele dag? Je werkt toch ook? Daar heb je toch ook wel afleiding?
je hebt gelijk haalde in begin allemaal dingen in hoofd dat voor hem niet goed zou zijn, en moet je nu zien erg..
ja ik werk best veel, vooral diensten van 24 uur en 20 uur, dus ben vaak onder de pannen... en dat geeft zeker de nodige afleidingen maar soms is dat ook erg vermoeiend...
maar gelukkig vind ik mijn werk fijn... afentoe ben ik een weekje vrij, omdat ik de week ervoor bijvoorbeeld 4 diensten heb gedraaid, dus totaal 80uur ong in week...
quote:driewieler schreef op 28 mei 2010 @ 06:56:
Ach scheetje toch!
Je mag je best klote en verdrietig voelen hoor, dat is ook normaal na wat je hebt meegemaakt. Wat fijn dat je vader er ook voor je is. En wat iedereen hier zegt, het is echt waar. Het komt allemaal echt wel goed maar je hebt gewoon je tijd nodig. Schrijf het hier allemaal maar lekker op. Het lucht in ieder geval op.
Vandaag wordt het lekker weer, althans, het zonnetje gaat schijnen. Ik voel me daardoor altijd al 10 keer beter.
Ik hoop jij ook.
de zon doet mij ook goed, zit nu op mijn werk, het is ook nogal druk dus word een kleine mail
quote:Vlammetje1203 schreef op 28 mei 2010 @ 09:31:
Hey Lisa, ook het klotegevoel hoort er helaas bij. Een ook de psycholoog zal inderdaad een en ander bij je losmaken, wat je eerder niet verwerkt hebt. Er komen dus veel emoties op je af. Neem de tijd, voel wat je voelt, dan kun je het een plaats geven.
Het is niet 'laag' om je rot te voelen, zeker niet na alles wat er gebeurt is. Maar jij komt er overheen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar straks sta jij bovenop de berg, vol in het zonlicht, trots op jezelf. Jij komt er wel, maar je moet eerst door de narigheid heen, leren om alles een plaatsje te geven.
de psycholoog maakt zeker hoop andere dingen ook los, maar meer gevoel dan herrinneringen...
ik sta straks zeker boven op de berg! met een prachtig uitzicht, en dan kan ik na beneden en terug kijken zonfder angsten!!!
ik ga weer even verder lliefs
Lisa, weet je wat ik mooi vind? In het begin van dit topic wou je volgens mij eerst helemaal niet met je vader praten, was je bang dat hij er slechter van zou worden enzovoort. En zie nu eens hoe hij je helpt en hoe je het met hem gezellig hebt (tenminste, zo klinkt het in mijn oren leest het in mijn ogen). Dat is dan toch weer iets moois in je ellende lijkt me zo.
Wat ik me verder nog wel eens afvraag is, wat doe je eigenlijk zo de hele dag? Je werkt toch ook? Daar heb je toch ook wel afleiding?
je hebt gelijk haalde in begin allemaal dingen in hoofd dat voor hem niet goed zou zijn, en moet je nu zien erg..
ja ik werk best veel, vooral diensten van 24 uur en 20 uur, dus ben vaak onder de pannen... en dat geeft zeker de nodige afleidingen maar soms is dat ook erg vermoeiend...
maar gelukkig vind ik mijn werk fijn... afentoe ben ik een weekje vrij, omdat ik de week ervoor bijvoorbeeld 4 diensten heb gedraaid, dus totaal 80uur ong in week...
quote:driewieler schreef op 28 mei 2010 @ 06:56:
Ach scheetje toch!
Je mag je best klote en verdrietig voelen hoor, dat is ook normaal na wat je hebt meegemaakt. Wat fijn dat je vader er ook voor je is. En wat iedereen hier zegt, het is echt waar. Het komt allemaal echt wel goed maar je hebt gewoon je tijd nodig. Schrijf het hier allemaal maar lekker op. Het lucht in ieder geval op.
Vandaag wordt het lekker weer, althans, het zonnetje gaat schijnen. Ik voel me daardoor altijd al 10 keer beter
.Ik hoop jij ook
.de zon doet mij ook goed, zit nu op mijn werk, het is ook nogal druk dus word een kleine mail
quote:Vlammetje1203 schreef op 28 mei 2010 @ 09:31:
Hey Lisa, ook het klotegevoel hoort er helaas bij. Een ook de psycholoog zal inderdaad een en ander bij je losmaken, wat je eerder niet verwerkt hebt. Er komen dus veel emoties op je af. Neem de tijd, voel wat je voelt, dan kun je het een plaats geven.
Het is niet 'laag' om je rot te voelen, zeker niet na alles wat er gebeurt is. Maar jij komt er overheen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar straks sta jij bovenop de berg, vol in het zonlicht, trots op jezelf. Jij komt er wel, maar je moet eerst door de narigheid heen, leren om alles een plaatsje te geven.
de psycholoog maakt zeker hoop andere dingen ook los, maar meer gevoel dan herrinneringen...
ik sta straks zeker boven op de berg! met een prachtig uitzicht, en dan kan ik na beneden en terug kijken zonfder angsten!!!
ik ga weer even verder lliefs
zaterdag 29 mei 2010 om 23:56
Hey
even kort berichtje... Ik Heb denk ik al 3 weken het geluid van mijn telefoon uit.. Het geeft mij rust, ik kijk paar x per dag er op en zie dan wel of reageer, vroege keek ik er namelijk tig keer op had altijd bij mij, wou niet na bios of Zwembad want stel je voor dat ex vriend zou bellen.. Wou zijn telefoontje niet missen, moest hem namelijk al maanden missen.. Tja hij bepaalde wanneer er gebeld werd, snap ook
waarom nu....
Maargoed to the point , ik zag net dat zijn moeder heeft gebeld.. Ze is dus terug uit indo ( blijkbaar heeft de tijd dus niet stil gestaan en voelde het alleen maar zo)
ik weet niet wat hier mee moet,, wil haar niet spreken, wil niet weten hoe de bruiloft was, maar aan andere kant wil ik alles weten... Heb niet terug gebeld daar is het te laat voor.. Maar zit echt even in dubio
even kort berichtje... Ik Heb denk ik al 3 weken het geluid van mijn telefoon uit.. Het geeft mij rust, ik kijk paar x per dag er op en zie dan wel of reageer, vroege keek ik er namelijk tig keer op had altijd bij mij, wou niet na bios of Zwembad want stel je voor dat ex vriend zou bellen.. Wou zijn telefoontje niet missen, moest hem namelijk al maanden missen.. Tja hij bepaalde wanneer er gebeld werd, snap ook
waarom nu....
Maargoed to the point , ik zag net dat zijn moeder heeft gebeld.. Ze is dus terug uit indo ( blijkbaar heeft de tijd dus niet stil gestaan en voelde het alleen maar zo)
ik weet niet wat hier mee moet,, wil haar niet spreken, wil niet weten hoe de bruiloft was, maar aan andere kant wil ik alles weten... Heb niet terug gebeld daar is het te laat voor.. Maar zit echt even in dubio
zondag 30 mei 2010 om 10:01
Ik zou ook zeker niet terugbellen. Vind het nogal ongepast van je ex-schoonmoeder om jou te bellen, hoe goed misschien ook bedoelt. Als ze je graag een hart onder de riem wil steken of zoiets, kan ze je een brief schrijven of een mail, maar niet zo maar bellen.
Over een tijdje vind je het vast fijn om afscheid te gaan nemen van je schoonmoeder (heb ik wel gedaan na mijn rottig verbroken relatie), maar ik zou nu lekker bij jezelf blijven.
Over een tijdje vind je het vast fijn om afscheid te gaan nemen van je schoonmoeder (heb ik wel gedaan na mijn rottig verbroken relatie), maar ik zou nu lekker bij jezelf blijven.
zondag 30 mei 2010 om 13:27
Hi
aan afscheid nemen heb ik weinig behoefte ze is de eerste 7 à 8 jaar heel gemeen geweest en accepteerde mij nooit... Ze maakte gemene opmerkingen vanaf eerste keer dat ik haar zag al... Ze wist alles beter voor haarzoon... De laatste 2 jaar begon ze pas te slijmen en lief te doen... Ik ging er in mee maar voor mij hoefde het niet meer! Ik schiet er niks mee op, enige
wat kan gebeuren is dat ik weer verdrietig wordt,,, is de nieuwsgierigheid die wil weten hoe het was.. Maar die zal ik moeten bedwingen
aan afscheid nemen heb ik weinig behoefte ze is de eerste 7 à 8 jaar heel gemeen geweest en accepteerde mij nooit... Ze maakte gemene opmerkingen vanaf eerste keer dat ik haar zag al... Ze wist alles beter voor haarzoon... De laatste 2 jaar begon ze pas te slijmen en lief te doen... Ik ging er in mee maar voor mij hoefde het niet meer! Ik schiet er niks mee op, enige
wat kan gebeuren is dat ik weer verdrietig wordt,,, is de nieuwsgierigheid die wil weten hoe het was.. Maar die zal ik moeten bedwingen
zondag 30 mei 2010 om 15:45
Je kunt ervan uitgaan dat hetgeen jouw ex-schoonmoeder te vertellen heeft je pijn gaat doen. Zij zal niets negatiefs te vertellen hebben waar je in je nieuwsgierigheid op hoopt. Ze zijn notabene net getrouwd, lijkt me erg onwaarschijnlijk dat er andere dingen zijn gebeurd die jou een goed gevoel gaan geven.
Dus niet bellen. Ik begrijp je nieuwsgierigheid, maar niet doen.
Dus niet bellen. Ik begrijp je nieuwsgierigheid, maar niet doen.
zondag 30 mei 2010 om 16:03
O, als het zo'n takkewijf is (geweest) zou ik al helemaal geen contact met haar meer willen hebben. Echt, al helemaal niet als zij ook in verweggistan is geweest voor de bruiloft van haar zoon, dan blijkt toch wel dat ze daar in ieder geval enigszins achter staat, en dan ben jij dus op geen enkele manier haar prioriteit! Echt, neem geen contact met haar op, want het kan je niks goeds brengen.
