Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Voor altijd alleen blijven accepteren en gelukkig zijn

16-08-2017 11:17 172 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo dames,

Ik ben begin 30 en inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het ergens eigenlijk wel prima vind als ik voor altijd alleen zou blijven. Tuurlijk soms wel jammer, maar in principe ook weer heel erg fijn.

Herkent iemand dit en hoe zijn jullie daarmee omgegaan?
yasinaa wijzigde dit bericht op 18-01-2018 14:41
74.74% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zit een beetje met hetzelfde - ik ben begin 30, ik betwijfel of ik ooit kinderen wil, trouwen mag maar hoeft niet per se. Ik zou wel graag een relatie willen maar ik vind zelden iemand leuk genoeg, en wat je zegt, dan is er altijd wel wat. Ik denk dat je alleen best gelukkig kunt zijn - er zijn zo veel slechte relaties en dan ben je alleen beter af - maar het is tegen de norm in en wat ik er vooral lastig aan vind, is dat anderen die partner wel hebben, dus er zijn niet zo veel mensen over om dingen mee te doen. Toen ik midden 20 was, was het anders, want toen was iedereen vrij.
Hello, can you hear me?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja dat herken ik ook wel! Dat heb ik ook een tijdje gehad, maar gelukkig heb ik weer contact gekregen met een paar oude vriendinnen die ook al lang vrijgezel zijn en die dus veel tijd hebben. Verder besteed ik veel tijd aan een sportclub en heb daar nu zoveel kennissen en ook al paar vriendschappen opgedaan dat ik altijd wel iemand heb waar ik wat mee kan gaan doen. Zou misschien bij jou ook kunnen helpen? Dan heb je in ieder geval veel gezelligheid om jou heen?
yasinaa wijzigde dit bericht op 18-01-2018 14:42
0.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk niet dat dat stuk "amputeren uit je leven" echt gaat lukken.
je kent het voorbeeld van de roze olifantjes neem ik aan. Ofwel dwing jezelf ertoe niet aan een onderwerp te denken, en het komt steeds in je gedachten, zelfs al wist je van te voren niet eens van het bestaan af.
En dan heb ik het niet eens over hormonen die af en toe aandacht zoeken
Zo ge 't nimmt, zo hedd'ut
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja dat klopt, dat is ook het lastige. Hoe ga ik het beste om met die 'triggers'?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ben bang dat het je wel gaat opbreken als je wat ouder bent.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja maar een relatie een relatie starten lukt toch niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het hoeft je ook maar 1 keer te lukken. Blijven proberen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Maar hoe zet ik me daartoe en hoe moet het in godsnaam? Hoe doen andere mensen dat een relatie aangaan, ik kom alleen maar mensen tegen met wie het niet werkt en zijn nog maar zo weinig leuke mannen over.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben 53 en al jaren en jaren single. Wel relaties gehad, vroeger.
En nu al zeker 25 jaar niet meer.
Ik vind het prima.
Ben in die 25 jaar 2x verliefd geweest, dan ineens vind ik het single zijn niet zo leuk.
Maar buiten die periodes ben ik gelukkiger in mijn eentje.
“Puritanism: The haunting fear that someone, somewhere, might be happy.”
― H.L. Mencken, A Mencken Chrestomathy
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja, iedereen lijkt zo in een relatie te rollen en bij mij loopt t altijd stuk.

Ik ga over een paar weken beginnen met een nieuwe sport, en ook vrijwilligerswerk in t weekend! Heb een super baan met erg gezellige collega's (wel allemaal getrouwd) en genoeg sociaal leven gelukkig, maar helaas net een paar mensen verhuisd dus dan kun je weer op zoek...
Hello, can you hear me?
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom laat je het niet wat meer open of los?
Waarom zou je nu al van mening moeten zijn of moeten accepteren dat je de rest van je leven, iets wat je van tevoren nooit met zekerheid kunt zeggen, alleen zal blijven?
Waarom zou je blijven proberen? Als je niet wil? Waarom proberen TO toch weer aan je eigen norm van stelletjes te laten voldoen?

Ik ben ook begin dertig, en al heel lang single. Ook al jaren geen seks gehad. En je gaat dat soort dingen dus steeds minder missen. Tot je op mijn punt komt: je vindt het wel prima zo.

Als ik bij vriendinnen thuis ben geweest met hun kinderen, dan ben ik zo ontzettend blij dat ik me lekker rustig alleen kan terugtrekken in mijn huis.

Misschien is een relatie wel leuk, maar wie weet ben ik daar wel niet meer geschikt voor. Ik zoek er niet meer naar. En dat geeft veel rust.

Aan de andere kant ben ik niet iemand die de mannen van zich af moet slaan, zoals jij het beeld van jezelf schept, To. Dus dat ligt dan wel weer anders.

Mijn leven is ook compleet niet gelopen zoals ik dat van tevoren bedacht had. Maar misschien is dat wel prima. Het voelt nu in ieder geval best prima (uitgezonderd m'n carrière, maar dat is weer een heel ander topic).

Soms mis ik iemand om vanzelfsprekend iemand te hebben om iets mee te doen. Maar ik ga alleen op reis en vind dat heerlijk.

Denk dat het net als in een relatie is voor mensen die dat graag hebben. Meestal helemaal prima maar soms een tikje irritant / vervelend.

Een vriendin van mij is net weer single (de rest is allemaal in setjes en met kinderen of op weg kinderen te krijgen), en die is zo snel en hard aan het daten (drie dates in een week). Dan ben ik blij dat ik die 'wanhoop' (zo voelt het voor mij) niet heb.
Alle reacties Link kopieren Quote
Daisy376 schreef:
16-08-2017 12:09
Waarom laat je het niet wat meer open of los?
Waarom zou je nu al van mening moeten zijn of moeten accepteren dat je de rest van je leven, iets wat je van tevoren nooit met zekerheid kunt zeggen, alleen zal blijven?
En dit.
Ik heb ooit bedacht dat ik het prettiger vond om geen relatie te hebben. Maar ik heb verder nooit gedacht dat dat voor altijd zo zou (moeten) zijn.
Zoals ik het andersom ook niet snap, dat mensen 'besluiten' om de rest van hun leven samen te zijn.
“Puritanism: The haunting fear that someone, somewhere, might be happy.”
― H.L. Mencken, A Mencken Chrestomathy
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
16-08-2017 12:08
Ik ben 53 en al jaren en jaren single. Wel relaties gehad, vroeger.
En nu al zeker 25 jaar niet meer.
Ik vind het prima.
Ben in die 25 jaar 2x verliefd geweest, dan ineens vind ik het single zijn niet zo leuk.
Maar buiten die periodes ben ik gelukkiger in mijn eentje.
Super dat je je echt happy voelt in jouw eentje! Heb je wel een tijd gehad dat je er af en toe mee zat dat je alleen was of vond je het, buiten jouw 2 verliefdheden om, altijd wel prima?
Alle reacties Link kopieren Quote
Yasinaa schreef:
16-08-2017 12:19
Super dat je je echt happy voelt in jouw eentje! Heb je wel een tijd gehad dat je er af en toe mee zat dat je alleen was of vond je het, buiten jouw 2 verliefdheden om, altijd wel prima?
Relatieloos is wat mij betreft niet hetzelfde als alleen zijn.
Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik alleen ben. Ik heb vriendinnen waar ik lief en leed mee kan delen, en in mijn huis kan ik lekker alleen zijn, want daar heb ik veel behoefte aan.

Daarnaast heb ik 2 kinderen, die inmiddels uit huis zijn, maar waar ik nog veel zorg voor heb (hebben beide autisme).
“Puritanism: The haunting fear that someone, somewhere, might be happy.”
― H.L. Mencken, A Mencken Chrestomathy
Alle reacties Link kopieren Quote
Daisy376 schreef:
16-08-2017 12:09
Waarom laat je het niet wat meer open of los?
Waarom zou je nu al van mening moeten zijn of moeten accepteren dat je de rest van je leven, iets wat je van tevoren nooit met zekerheid kunt zeggen, alleen zal blijven?
Daar heb je wel echt gelijk in. Dat zou ook de beste manier zijn om erin te staan!
yasinaa wijzigde dit bericht op 18-01-2018 14:42
48.45% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
MiniMe3 schreef:
16-08-2017 12:13
Waarom zou je blijven proberen? Als je niet wil? Waarom proberen TO toch weer aan je eigen norm van stelletjes te laten voldoen?

Ik ben ook begin dertig, en al heel lang single. Ook al jaren geen seks gehad. En je gaat dat soort dingen dus steeds minder missen. Tot je op mijn punt komt: je vindt het wel prima zo.

Als ik bij vriendinnen thuis ben geweest met hun kinderen, dan ben ik zo ontzettend blij dat ik me lekker rustig alleen kan terugtrekken in mijn huis.

Misschien is een relatie wel leuk, maar wie weet ben ik daar wel niet meer geschikt voor. Ik zoek er niet meer naar. En dat geeft veel rust.

Aan de andere kant ben ik niet iemand die de mannen van zich af moet slaan, zoals jij het beeld van jezelf schept, To. Dus dat ligt dan wel weer anders.

Mijn leven is ook compleet niet gelopen zoals ik dat van tevoren bedacht had. Maar misschien is dat wel prima. Het voelt nu in ieder geval best prima (uitgezonderd m'n carrière, maar dat is weer een heel ander topic).

Soms mis ik iemand om vanzelfsprekend iemand te hebben om iets mee te doen. Maar ik ga alleen op reis en vind dat heerlijk.

Denk dat het net als in een relatie is voor mensen die dat graag hebben. Meestal helemaal prima maar soms een tikje irritant / vervelend.

Een vriendin van mij is net weer single (de rest is allemaal in setjes en met kinderen of op weg kinderen te krijgen), en die is zo snel en hard aan het daten (drie dates in een week). Dan ben ik blij dat ik die 'wanhoop' (zo voelt het voor mij) niet heb.
Ja wat je beschrijft herken ik ook wel weer. Ik kan het ook echt waarderen om af en toe lekker in mijn eentje thuis te zitten, zeker na zo'n dag weg. Ik denk dat ik ook een beetje op jouw punt begin te komen. Alleen behoefte aan seks enzo die blijft helaas wel terugkomen. Alleen reizen vind ik ook heel gaaf.
yasinaa wijzigde dit bericht op 18-01-2018 14:43
1.28% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
16-08-2017 12:23
Relatieloos is wat mij betreft niet hetzelfde als alleen zijn.
Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik alleen ben. Ik heb vriendinnen waar ik lief en leed mee kan delen, en in mijn huis kan ik lekker alleen zijn, want daar heb ik veel behoefte aan.

Daarnaast heb ik 2 kinderen, die inmiddels uit huis zijn, maar waar ik nog veel zorg voor heb (hebben beide autisme).
Dat is wel fijn! Ik ben ook niet alleen, heb ook een hele lieve hond, lieve vriendinnen en familie. Ik ben dus ook niet alleen, maar wel relatie loos haha.
Alle reacties Link kopieren Quote
9 jaar lang prima en gelukkig geweest in mijn uppie.
Was niet op zoek. Hoefde ook eigenlijk allemaal van mij niet meer zo, dacht eigenlijk dat ik me toch nooit meer zo kon aanpassen met een man.

Anderhalf jaar geleden loop ik op mijn 43ste een geweldige leukerd tegen het lijf en we hebben nu samen een huis gekocht

Ach kan raar lopen denk ik dan maar.

Het loopt zoals het loopt ondanks alle voornemens die je maakt voor jezelf
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren Quote
Super voor je Summerdance! Hoe had je hem ontmoet? Dus eigenlijk gewoon geen voornemens maken en zien hoe alles loopt. Leven loopt eenmaal toch zoals het loopt. Dat is wel zo inderdaad.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eigenlijk vind ik dat je wel lichtelijk theatraal bezig bent: "Mijn leven is anders gelopen". Je bent pas begin 30 er kan nog van alles gebeuren. Je leven loopt nog. er staat nergens geschreven dat je na je 35 geen relatie meer mag beginnen. Er staat ook nergens dat je die vanaf je 35 verplicht moet hebben.
Zo ge 't nimmt, zo hedd'ut
Alle reacties Link kopieren Quote
Yasinaa schreef:
16-08-2017 12:23
Daar heb je wel echt gelijk in. Dat zou ook de beste manier zijn om erin te staan! Alleen iedere keer weer die teleurstelling, positief denken, weer teleurstelling, loslaten en positief denken en toch wéér teleurstelling daar heb ik zo genoeg van en dat begint me op te breken. En dan kom ik in een tweestrijd van ja aan de ene kant wil ik het voor de toekomst wel graag, maar aan de andere kant lijkt dat onmogelijk (weinig leuke mannen op mijn leeftijd die vrij zijn en kom alleen maar niet geschikte tegen het werkt steeds niet) en is mijn leven ook wel weer mooi zo. Het is zo'n tweestrijd. Ik kan me ervan afsluiten dan heb ik in ieder geval zekerheid en geen echte pijn meer, maar aan de andere kant als ik me afsluit dan mis ik misschien wel iets moois. Dat is mijn dilemma.
Heel erg herkenbaar dit. Ik ben ook op zo'n punt beland dat ik het daten eigenlijk zat ben, ook al vaak teleurgesteld (en inderdaad dat breekt je op) en ik kom ook geen leuke en oprechte mannen tegen waar ik me goed bij voel.

Ik voel me beter als ik alleen ben, een stuk rustiger en meer in balans. Maar ik mis wel dat stukje intimiteit. (Knuffelen, een arm om je heen en een maatje) En het is ook niet hoe ik mijn leven voor me zag. Daarbij komt ook nog eens dat ik wel een kinderwens heb, en dat dus ook lastiger wordt.

Opgeven wil ik eigenlijk niet, maar ben er toch ook wel een soort van klaar mee haha :bonk:
Alle reacties Link kopieren Quote
Yasinaa schreef:
16-08-2017 12:38
Super voor je Summerdance! Hoe had je hem ontmoet? Dus eigenlijk gewoon geen voornemens maken en zien hoe alles loopt. Leven loopt eenmaal toch zoals het loopt. Dat is wel zo inderdaad.
Struikelde over hem op het werk X-D

En nee, voornemens zijn wat mij betreft net zo kansloos als het weer voorspellen.

Klopt toch nooit
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren Quote
Girl_Undiscovered schreef:
16-08-2017 12:41
Heel erg herkenbaar dit. Ik ben ook op zo'n punt beland dat ik het daten eigenlijk zat ben, ook al vaak teleurgesteld (en inderdaad dat breekt je op) en ik kom ook geen leuke en oprechte mannen tegen waar ik me goed bij voel.

Ik voel me beter als ik alleen ben, een stuk rustiger en meer in balans. Maar ik mis wel dat stukje intimiteit. (Knuffelen, een arm om je heen en een maatje) En het is ook niet hoe ik mijn leven voor me zag. Daarbij komt ook nog eens dat ik wel een kinderwens heb, en dat dus ook lastiger wordt.

Opgeven wil ik eigenlijk niet, maar ben er toch ook wel een soort van klaar mee haha :bonk:
Mijn kinderwens heeft sowieso altijd op zichzelf gestaan, dus los van het hebben van een relatie.
“Puritanism: The haunting fear that someone, somewhere, might be happy.”
― H.L. Mencken, A Mencken Chrestomathy

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven