Vriendschap beeindigd? Waarom?

Ik durf het haast niet te zeggen, maar er zijn een aantal hechte vriendschappen verbroken in mijn leven.
Bij twee draaide de wereld volledig om hen.
Mijn beste vriendin van vroeger keerde zich tegen me en was niet te vertrouwen.
Een ander is doodgebloed. Het moest altijd van mijn kant komen.

De vriendschappen die ik nu nog heb, zijn heel hecht en wederzijds. Daar ben ik heel gelukkig mee.

Gele_Suikerspin schreef: ↑

09-08-2018 11:19

Dat hoor ik dan van Dianaf zelf wel

Het is mijn mening iig. Of het nu wel op haar reactie slaat of niet.

2x

Een keer toen ze na haar scheiding zich bekeerde tot moslima.
Op zich geen probleem ging eerst gewoon goed en naarmate later probeerde mij steeds te overtuigen hetzelfde te doen, heel erg vervelend.

En een keer met een vriendschappelijk stelletje.
Was hij op visite en mijn man had griep. Dus die zei op een gegeven moment: ik trek het niet meer ik moet echt naar bed.
Waarop ‘vriend’ zei prima toch ik drink m’n pilsje op en ga dan naar huis.
Mijn man was boven en toen wist ‘vriend’ niet hoe gauw hij me moest proberen te zoenen.
Gezegd dat hij moest stoppen en dat hij een biertje teveel op had , dat ik wilde dat hij naar huis ging.
Hielp niet, probeerde het weer.
Afijn liep uit de hand grootste ruzie , man en ‘vriend’ maakten elkaar zowat af. En ik zou alles verzonnen hebben volgens ‘vriend’.
Blij dat mijn oudste zoon het had zien gebeuren. Dus die komen hier ook niet meer over de vloer.

Echt totaal respectloos was zelfs 17 weken zwanger toen!

Lucifer2018 schreef: ↑

09-08-2018 10:43

Ik denk dat met doodbloeden niet word bedoelt iemand in eens zo aan de kant schuiven van de ene op de andere dag zonder wat te zeggen.

Dat heet kop eraf ipv doodbloeden.

Ja, ok, snap ik. Maar mijn mening over beide is hetzelfde. Makkelijk voor degene die het doet, maar de ander voelt echt wel wat er gebeurt en dat doet onnodig veel pijn. Van beide kanten op natuurlijke wijze laten verwateren; ok. Maar bewust laten doodbloeden door geen initiatief meer te nemen, of 'kop eraf'... Nee. Ik snap dat echt niet, vanuit respect naar de ander.

Mijn meeste vriendschappen zijn overigens verwaterd. Van elkaar vervreemden door veranderde interesses, andere levensfases. Eén vriendin op de basisschool werd op de middelbare een van mijn ergste pesters. Een wolf in schaapskleren.

Mijn voormalige beste vriendin kende ik al mijn hele leven. Onze moeders hadden elkaar leren kennen bij zwangerschapsgym en al van baby af aan zijn wij vaak samen geweest. Waren ook 1 dag na elkaar jarig en gaven altijd kinderfeestjes samen. De gezinnen gingen samen op vakantie en vier handen op 1 buik.
Totdat we zo'n 16 waren. Beide niet echt heel erg veel met jongens bezig geweest, maar ik was verliefd en had voor het eerst gezoend en dacht dat met haar te kunnen delen. Nog geen 6 uur later wist mijn moeder het al omdat zij had geklaagd bij haar moeder. Vanaf toen wel al afstand genomen wat betreft persoonlijke dingen, maar ik wilde de vriendschap nog aanhouden. Uiteindelijk zijn we uit elkaar gegroeid. Zij kon het niet echt hebben dat ik een relatie kreeg (beide al begin 20 destijds) en negeerde mijn vriend op mijn verjaardagen. Toen ze een eigen huisje kreeg nog enthousiast gevraagd hoe alles ging en of ik een keer kon komen kijken, maar dat is er nooit meer van gekomen.

Gele_Suikerspin schreef: ↑

09-08-2018 11:11

Hier geloof ik dus niet (meer) in. Hele goede vriendschappen, kunnen echt veranderen en kapot gaan. Net als relaties. De 1 ontwikkeld zich dan sneller of anders als de ander bv. Ik dacht ook dat echte hechte vriendschappen voor eeuwig waren maar dat hoeft echt niet zo te gaan. Er kan tussentijds van alles gebeuren waardoor jou echte vriendschap toch 'uit' gaat.

Je leest het of verkeerd of ik ben niet duidelijk.

Ik zie een hechte/echte vriendschap als een vriendschap waarbij het contact niet alleen goed is, maar waar je je ook goed/veilig bij voelt. Of dit nu een intensief contact (veel bezoeken, bellen, appen ed) is of niet.
Soms wordt zo'n vriendschap idd minder hecht door omstandigheden, je voelt je gewoon minder comfortabel in de vriendschap. Maar desondanks kan een vriendschap wel intensief zijn, alleen dan met een na smaakje. En dat is dan vaak dan mensen willen stoppen.

Volgens mij schrijf ik nergens dat een hechte vriendschap voor altijd is, maar het is niet waarschijnlijk dat je een vriendschap verbreekt op het moment dat deze hecht is. Dan zou een beetje zijn of je een super goede relatie hebt met een man, alles gaat zoals jullie willen en zijn dolgelukkig, geen wolkje aan de lucht. En patsboem zonder aanleiding stop je ermee. Of de finish is in zicht, je ligt op kop voor goud, er kan niets meer verkeerd gaan, en toch besluit je 1 meter voor de finish uit te stappen.
Nou zoiets dus.

Haha, gelukkig kunnen we lachen met zijn allen.

Helder.

Ik moest er gewoon aan denken. Vond het pijnlijk om er achter te komen dat vriendschap waar van je dacht dit is voor eeuwig, kapot ging. Jonge naïviteit.

Daar wil ik anderen graag voor behoeden. Al is het iets wat iedereen waarschijnlijk door schade en schande zelf moet leren.

Gele_Suikerspin schreef: ↑

09-08-2018 12:11

Haha, gelukkig kunnen we lachen met zijn allen.

Helder.

Ik moest er gewoon aan denken. Vond het pijnlijk om er achter te komen dat vriendschap waar van je dacht dit is voor eeuwig, kapot ging. Jonge naïviteit.

Daar wil ik anderen graag voor behoeden. Al is het iets wat iedereen waarschijnlijk door schade en schande zelf moet leren.

Wie is er aan het lachen?
Wat is er helder?

Lucifer2018 schreef: ↑

09-08-2018 12:36

Wie is er aan het lachen?
Wat is er helder?

Dacht al dat ik iets gemist had.

Mijn ooit beste vriendin van de basisschool en middelbare school. Ze vond het niet zo leuk dat ik mijn eerste serieuze verkering kreeg, we waren denk ik 21-22. Toen ik het vertelde en met wie dan kon ze niet leuk reageren maar maakte ze wat beledigende opmerkingen over hem. Nou snapte ik wel dat ze niet stond te juichen, want we woonden inmiddels best ver uit elkaar en die jongen woonde weer aan een andere kant van het land. Dus ik had voor haar nog minder tijd om leuke dingen te doen samen. Maar vervolgens hoorde ik helemaal niets meer van haar. Ik kreeg niet eens een kerstkaart van haar dat jaar, mijn ouders wel... Ik heb haar later met haar verjaardag nog een kaart gestuurd, ook nooit meer wat op gehoord. Maar ik was er pas helemaal klaar mee toen ik van gemeenschappelijke kennissen hoorde dat zij had geklaagd dat ik niks meer van me liet horen.
Ik kom haar eens in de zoveel jaar nog wel eens tegen en dan blijkt dat ze heel verbaasd is dat ik ten eerste normaal doe en ten tweede geen facebookvriendjes wil worden. Eh ja, zeker als er anderen bij zijn doe ik gewoon beleefd maar ik hoef je bezigheden niet elke dag in mijn timeline, daar ben je te onbelangrijk voor muts. Misschien hadden we het uit moeten praten ja, maar ach het is inmiddels 25 jaar geleden.

1x: deze persoon koos de kant van een jongen waarmee ik aan het daten was toen ik aangaf dat zijn gedrag erg naar was en ik eronder lijdde. Hield bij hoog en laag vol dat ze écht niet verliefd was op hem, en gooide mij de meest vreselijke dingen voor de voeten. Heb toen voor mezelf gekozen. Bonus: achteraf bleek dat ze natuurlijk al die tijd verliefd op hem was, ze gingen daten, hij behandelde haar vreselijk (spoiler!) en ze is er aan onderdoorgegaan/heeft hem rare berichten gestuurd etc. Heb ik me verkneukeld? Misschien.

2 vriendschappen ben ik nu aan het herevalueren. Ik zit nu langere tijd thuis en mij is in redelijk bedekte taal verteld dat het eigenlijk te veel moeite is om af en toe langs te komen of mij een rondje door het park te duwen. Het is blijkbaar ook te veel moeite om af en toe even een appje te doen met hoe het nu gaat. Ik merk dat ik het daar zwaar mee heb, verwacht echt niet dat ze te pas en te onpas voor de deur staan, maar genoeg mensen die me nu net even vaker een berichtje doen of even een halfuurtje komen aanwaaien.

Meerdere vriendschappen zijn verwaterd en daar heb ik het bij gelaten.
Als ik elke keer diegene moet zijn die contact opzoekt, houdt het voor mij snel op. Het moet wel van 2 kanten komen.

Laatste vriendschap was omdat zij een pathologische leugenaar en dramaqueen was die alleen oog had voor haar zelf. Midden in mijn depressie vroeg ze niet eens hoe het met me ging, ze zocht me alleen op wanneer ze iets van me nodig had. Daarna nog het lef hebben om mij bellen met beschuldigingen dat ik haar had laten vallen omdat ik geen contact zocht. Ik heb haar flink de waarheid vertelt dat ze me leeg zuigt en continue liegt. Vervolgns nooit meer wat van gehoord.

1 vriendschap verbroken omdat dame in kwestie zoveel behoefte aan aandacht en bevestiging had, dat ze zonder blikken of blozen heftig begon te flirten met mannen waar je op dat moment zelf door versierd werd, in de hoop ze in te pikken. En achter een van mijn mijn bezette broers probeerde aan te gaan, die daar niet van gediend was (om over zijn vrouw nog maar te zwijgen). Toen later een ex van haar interesse in mij bleek te hebben, was het huis te klein

2 vriendschappen met mannen laten doodbloeden omdat ik alleen van ze hoorde wanneer ze problemen hadden en advies wilden van een vrouw. Een ervan wilde zooo graag op een groot feest dat ik gaf komen, maar is zonder iets te laten weten niet op komen dagen. Toen ik vroeg waarom (ik had me zorgen gemaakt) kreeg ik 4 dagen later bericht dat zn vriendin niet mee kon en hij niet alleen wilde komen, en zo opzag tegen dat vertellen dat hij maar niks liet weten. Daaaag. Beiden probeerden later het contact weer aan te halen maar wat mij betreft is het afgesloten, zonde om nog energie en tijd in te steken. Ik feliciteer ze met hun verjaardag en wens ze gelukkig nieuwjaar, dat is genoeg.

Gele_Suikerspin schreef: ↑

09-08-2018 10:25

Wat ik mij afvraag.... Als je een hele hechte vriendschap hebt. Dan lukt doodbloeden toch niet?
Bij mij waren echt 2 mega goede vriendinnen. Waar je continu mee appt, belt en afspreekt. Als je dan niet meer reageert vragen ze, gaat alles goed enzo. Dan moet je het toch wel zeggen? Bespreekbaar maken.

Ik had het graag dood laten bloeden. Maar hoe doen jullie dat dan, bij echte vrienden?

Als je zelf 'je best' doet wel, ik had het bijna voor elkaar gekregen en niet omdat ik het wilde, omstandigheden waardoor ik wel wilde afspreken maar toch telkens afzei. Gelukkig was 1 vriendin het na een aantal jaren afzeggingen van mijn kant, zó zat geworden dat ze een gesprek wilde. En wat ben ik daar blij mee geweest want vanuit mijzelf was het niet meer gebeurd. Was een heel fijn, eerlijk en open gesprek.
Gelukkig is alles weer hersteld en zeg ik niks meer af, tenzij ik écht niet kan.

MonicaG schreef: ↑

09-08-2018 09:40

+1

Ben nogal een confictvermijder.

Alleen heb ik een tijd geleden een koekje van eigen deeg gekregen, iemand die mij ook ontliep en ik merkte dat ik een woordje uitleg wel prettig had gevonden.
Niet om haar te overtuigen het contact toch te behouden, maar ik snap het gewoon echt niet en merk dat het me wel bezighoudt.

Vanuit die ervaring ben ik wel van plan meer aan te geven dat ik iets niet oké vind.
Denk dat ik nog steeds niet het type ben om een vriendschap 'officieel uit te maken' maar als je herhaaldelijk signalen krijgt dat zus of zo niet oké is kan je wel zelf natellen dat dat de oorzaak van het doodbloeden zou kunnen zijn.

Redenen waarom ik vriendschappen heb laten doodbloeden:

- Een zuiger die wel 100 keer zéi dat ik ook op haar kon rekenen maar als ik dat dan een keer probeerde het gesprek onmiddellijk zo draaide dat ik haar zat te troosten;

- Iemand die constant 'gezellig op bezoek kwam' en dan bij voorkeur onverwacht - ik hààt onverwacht bezoek en iedereen weet dat ook - maar waar ik zelf nooit verder dan de voordeur kwam.
Ik bedoel, het hoeft niet afgewogen op een gouden weegschaaltje maar ik vond die eenzijdigheid wel vervelend op den duur.
Daarnaast kauwde ze in elk gesprek urenlang door op hetzelfde zonder ook maar enige opening voor andere inzichten.

Mijn schoonmoeder

1 keer dood laten bloeden omdat zij nooit tijd voor me had. Wat ik overigens heel jammer vond. Laatst nam zij weer contact op maar na een paar pogingen om af te spreken was de situatie onveranderd. Ze heeft er geen tijd voor(maakt er geen tijd voor)

En 1 keer bewust afgekapt, zonder ruzie, omdat de normen en waarden te veel gingen verschillen. Zo zoekt zij altijd de kant met de minste weerstand en blijft ze hangen in het verleden, waar ik verder ontwikkel. Zo groeiden we uit elkaar en ik voelde me in de steek gelaten omdat ze andere vriendinnen weer opzocht, maar daarbij mij links liet liggen. Beide behouden kon voor haar blijkbaar niet.

Laatst een vriendschap van 10 jaar beëindigd. Oud collega, we waren altijd heel hecht maar sinds ik 2 jaar geleden elders ging werken werd het contact steeds minder, ook buiten het werk om. UIt elkaar gegroeid, ook omdat onze privé levens enorm zijn veranderd.

Ik heb het niet dood laten bloeden, dat vond ik niet netjes na zoveel jaar, maar heb hem netjes verteld dat het er voor mij niet meer was. Ik verwachtte een heel drama maar hij reageerde dat hij hetzelfde ervaarde als ik . Zo konden we elkaar toch netjes het beste wensen voor de toekomst en bedanken voor de vriendschap zonder gedoe of hard feelings.

Dat heb ik eerder ook bij iemand zo gedaan, ook n vriendschap van jaren.

Met mijn toenmalige beste vriendin eindigde het 5 jaar geleden na een knallende ruzie, dus daar was geen doodbloeden aan. Zij heeft mij enorm pijn gedaan en mijn moeder zwaar beledigd toentertijd dus na die ruzie was het gelijk klaar.

Doodbloeden heb ik 2 x gedaan, maar dat waren mensen die ik nog niet zo lang kende. Bij langere / goede vriendschappen vind ik dat de ander altijd recht heeft op een verklaring. Zou het nl zelf ook uitermate pijnlijk vinden als ik van de 1 op de andere dag niets meer hoor van een zgn goede / echte vriend(in)

Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑

09-08-2018 21:43

[/b]

Mijn schoonmoeder

Laten doodbloeden krijgt dat gelijk een andere inhoud...

dianaf schreef: ↑

10-08-2018 10:13

Laten doodbloeden krijgt dat gelijk een andere inhoud...

En als je haar mist moet je alleen maar beter mikken

Ik heb ongeveer 8/9 maanden geleden een vriendschap beeindigd. We hadden al 15 jaar een hele goeie vriendschap.. deelden lief en leed, zagen elkaar zeker in onze tienerjaren elke dag en belden elkaar dan nog 5 x.
Dat dat veranderd en meegroeit naar de leeftijd alle begrip en prima, maar toen zij na 4 jaar lang wekelijks steun vanuit mij betreffende haar relatie nog niet eens wat kon zeggen toen mijn pasgeboren baby lag te vechten op de IC..maar wel weer over haar relatie begon toen knapte het en was het klaar.
Ik heb het haar ook zo verteld.

Paar keer een vriendschap actief beëindigd.

De eerste met een “goede” vriendin die achter m’n rug om de man waar ik verliefd op was aan het manipuleren was geweest. Toen ze een avond stomdronken was bekende ze dat plots.

De tweede met een goede vriend die een paar weken kwam logeren. We waren allebei overspannen om redenen die niets met de ander te maken had, maar de bom barstte en we gingen met ruzie uit elkaar. Jaren later heeft hij weer contact gezocht gelukkig en het contact is weer erg goed.

De derde met een vriendin die me een weekend ongevraagd bleef appen dat ze ziek was en haar huisdier ook. Toen ik een vraag stelde die verkeerd viel bij mevrouw ging ze los. “En nu ben ik het zat bladiebla”. Oké, ik dacht ik laat het gaan want ze is niet lekker en ik had het toch druk met andere vrienden op dat moment.
Maar toen ze de volgende (werk)dag klokslag 17 uur weer verder ging waar ze was gebleven met klagen over mij was voor mij de maat vol.

Met een 4e vriendin die ik langer ken dan welke vriendin dan ook is het contact een tijd doodgebloed omdat we allebei opgingen in een andere vriendengroep. Zij is toen een keer langs m’n huis gefietst en een lief kaartje in de brievenbus gedaan. Het was de eerste periode weer wennen aan elkaar, maar inmiddels is de vriendschap beter en hechter dan ooit.

In het verleden heb ik wel een aantal vriendschappen.beëindigd.
Ergens schaam ik.mij hier wel.voor, want zulke situaties zijn nooit echt fijn.
Het voelde voor mij niet goed meer en het kostte me vrij.veel.energie.
De klik was er op den duur niet meer en de irritaties begonnen steeds meer toe te nemen.
Uiteindelijk voelde ik me er zeer ongelukkig onder.
Vind het betreurenswaardig dat het zo ver heeft moeten komen.

Ik heb een vriendschap van 30 jaar beëindigd nadat ik jarenlang het gevoel had dat onze vriendschap alleen over haar ging en wat zij wilde. Tijdens een reeks nare gebeurtenissen in mijn leven was ze er totaal niet voor mij. Ze verwachtte wel dat ik er voor haar was, op de verjaardagen van haar kinderen kwam, naar haar luisterde. Toen, als klap op de vuurpijl, mijn man ernstig ziek bleek te zijn en ze niets van zich liet horen, heb ik de vriendschap beëindigd. Is nu 7 jaar geleden. Nog steeds blij en opgelucht met die keuze en baal dat ik de vriendschap zo lang heb laten doorlopen.

1 Mijn beste vriendin van de middelbare school zag mij ineens niet meer staan toen ze vaste verkering kreeg. Mijn aandeel hierin was dat ik heel erg puberaal jaloers was en hem vanuit jaloezie een enorme eikel vond, heeeel erg passief agressief werd in contact etc..Ik was echt ontroostbaar, was of de grond onder mijn voeten werd weggemaaid. Ik mocht toen nog op hun "verloving" komen en kreeg via de post een kaartje met een "cadeaulijst", dat heb ik heel laf afgebeld met een enorme kutsmoes (was toen nog geen mail, sms of app) waarna ze mij begon te negeren, we hadden beiden een bijbaan in dezelfde straat dus zagen we elkaar noodgedwongen nog een paar keer per week.

Jaren later is dit bij volwassen zijn weer hersteld en ben ik ook nog op kraamvisite bij 2 van haar kinderen geweest (ze is met haar jeugdliefde getrouwd) maar we hadden elkaar eigenlijk niets meer te vertellen...te verschillend geworden in doen, laten, ontwikkeling en opvattingen.
Een aantal jaar geleden hebben we beiden nog eens een halfslachtige poging gedaan om af te spreken wat op niets uitdraaide. Ik heb haar nu nog op whatssapp maar spreek haar eigenlijk nooit meer.

2 Een jeugdvriend waar ik meer dan 20 jaar bevriend mee ben geweest. Hebben elkaar door dik en dun gesteund tot hij een nieuwe vriendin kreeg die van mening was dat een platonische vriendschap tussen man en vrouw niet mogelijk is. Hij ging daardoor steeds vaker "stiekem" contact met mij zoeken en ik mocht dan bv alleen appen op bepaalde tijdstippen (als zij aan het werk was bv). Ik had hier mijn bedenkingen bij maar ben daar deels toch in meegegaan waardoor ik mij ineens realiseerde dat deze manier van contact er juist alle schijn van had dat wij "stiekem een affaire zouden hebben". Ik heb dat toen benoemd waarop hij mij gelijk gaf. Een paar dagen later kreeg ik een appje waarbij hij de vriendschap uitmaakte.

3 Als antwoord op de vragen hier hoe je een hele intensieve vriendschap kunt laten verwateren...
Mijn beste vriendin in mijn volwassen leven waarmee het vriendschap op het eerste gezicht was en waar ik een zeer hechte en intensieve vriendschap had en waarmee wij ook dingen met zijn vieren (mijn toenmalige man en haar inmiddels ex) ondernam, kreeg een affaire met een ander.
Ze werd opgejaagd, vluchtig en zat constant op haar telefoon. Ik dacht e.e.a. door te hebben maargoed, aangezien ik van van mening ben dat ik geen "recht" heb op andermans/vrouws verhaal, heb ik gewacht tot ze zelf met e.e.a. zou komen.
Ze is uiteindelijk gescheiden en met hem verder gegaan en leek mij vanaf dat moment buiten te sluiten. Nieuwe partner was erg dominant en ik had het gevoel dat ik weggekeken werd, als ik er was. Ze was ook altijd zenuwachtig zodra hij thuis kwam en dan sloeg de sfeer totaal om. Ik probeerde hier voorzichtig met haar over te praten maar het leek wel of ze mij emotioneel ook buitensloot. Wilde eigenlijk oppervlakkig nog wel weten hoe het met mij ging maar omzeilde mijn vragen omtrent haar.

Zo werd de afstand dus groter tussen ons en ook de keren dat wij contact hadden. Uiteindelijk sprak ik haar nog maar 1 keer per maand, per kwartaal tot het moment kwam dat ik haar een appje stuurde waarop ze nooit meer heeft gereageerd, toen heb ik haar uit mijn telefoon gegooid...dit is nu 2 jaar geleden en ik heb nooit meer iets van haar vernomen.