Wanneer is het genoeg?
zaterdag 6 april 2019 om 12:42
Ik wist niet zo goed of ik dit bij relaties of bij werk moest zetten omdat het betrekking heeft op beide.
We zijn nu 18 jaar samen waarvan 14 getrouwd en ik hou echt heel veel van mijn man maar zo'n 5 jaar geleden is hij een eigen bedrijf begonnen. Hij heeft het heel druk en werkt 7 dagen per week maar verdient haast niks omdat hij altijd iedereen te vriend wil houden. Zoveel korting geeft dat we er soms zelfs geld op inleveren. In de eerste jaren maakte hij vaak rond de 5 duizend euro winst maar dit jaar heeft hij al bijna 10 duizend euro verlies gemaakt.
Ik werk me een slag in de rondte om alles te kunnen betalen, zo'n 80 tot 90 uur per week in meerdere banen. En ik weet niet hoe lang ik dit nog kan. Regelmatig krijg ik het verwijt dat ik niks voor hem over heb en niks voor hem doe, ik heb echter in het verleden een poosje mijn werk opgegeven om heb volle weken te helpen maar daar gingen we financieel aan ten onder met schulden die zich maar bleven opstapelen.
Op dit moment kan ik ons precies onderhouden maar we moeten wel op het geld letten, helaas is dat niet zijn sterkste punt, als hij naar de winkel gaat dan weet ik al dat het boodschappenbudget van 1 week er bijna in 1 dag doorheen gaat. Ook zegt hij regelmatig dat ik meer leuke dingen voor mezelf moet doen maar dat gaat niet op deze manier.
Als klap op de vuurpijl moeten we ook nog eens verhuizen, maar in plaats van dat hij ermee akkoord gaat om kleiner en goedkoper te gaan wonen zit hij naar woningen te kijken die ik onmogelijk kan betalen en als ik dan iets laat zien wat ik heb gevonden word hij boos en zegt hij dat hij dan nooit meer thuis komt.
Onlangs heeft hij zelfs gezegd dat hij niet uit elkaar wil maar dat het wel makkelijker zou zijn voor hem zeker financieel. Dan vraag ik me af beseft hij wel dat als hij weg gaat hij in zijn kantoor kan gaan slapen en helemaal niks meer heeft? Ik verdien alles en geef niks aan mezelf uit, ik koop pas een nieuwe spijkerbroek als de laatste kapot scheurt en dan koop de goedkoopste spijkerbroek die ik kan vinden. Maar toch werd ik als de boosdoener afgeschilderd.
Ik weet gewoon niet meer hoe dit verder moet, ik heb hem altijd gesteund en gezegd dat het wel goed zou komen. Maar nu begin ik eraan te twijfelen of ik daar wel goed aan heb gedaan en of ik wanneer hij in de put zat en ermee wou stoppen niet had moeten zeggen dat, dat inderdaad beter is. Helaas kan ik het gesprek er ook niet aangaan want dan word hij boos en gaat weg om vervolgens uren later pas terug te komen.
Soms denk ik dat het makkelijker zou zijn als ik alleen zou zijn, terwijl ik een aantal jaar geleden nog dacht niet zonder hem te kunnen leven. Maar ik wil ook niet bij hem weg want ik hou echt heel veel van hem en ik weet gewoon dat hij het alleen nooit trekt. Maar ik kan zo ook niet veel langer door.
Het is een heel lang verhaal geworden en niet echt een vraag maar ik moest het gewoon even kwijt. Doordat ik zoveel werk heb ik geen vrienden om mee te praten en met mijn man kan dit ook niet zonder dat hij boos word.
We zijn nu 18 jaar samen waarvan 14 getrouwd en ik hou echt heel veel van mijn man maar zo'n 5 jaar geleden is hij een eigen bedrijf begonnen. Hij heeft het heel druk en werkt 7 dagen per week maar verdient haast niks omdat hij altijd iedereen te vriend wil houden. Zoveel korting geeft dat we er soms zelfs geld op inleveren. In de eerste jaren maakte hij vaak rond de 5 duizend euro winst maar dit jaar heeft hij al bijna 10 duizend euro verlies gemaakt.
Ik werk me een slag in de rondte om alles te kunnen betalen, zo'n 80 tot 90 uur per week in meerdere banen. En ik weet niet hoe lang ik dit nog kan. Regelmatig krijg ik het verwijt dat ik niks voor hem over heb en niks voor hem doe, ik heb echter in het verleden een poosje mijn werk opgegeven om heb volle weken te helpen maar daar gingen we financieel aan ten onder met schulden die zich maar bleven opstapelen.
Op dit moment kan ik ons precies onderhouden maar we moeten wel op het geld letten, helaas is dat niet zijn sterkste punt, als hij naar de winkel gaat dan weet ik al dat het boodschappenbudget van 1 week er bijna in 1 dag doorheen gaat. Ook zegt hij regelmatig dat ik meer leuke dingen voor mezelf moet doen maar dat gaat niet op deze manier.
Als klap op de vuurpijl moeten we ook nog eens verhuizen, maar in plaats van dat hij ermee akkoord gaat om kleiner en goedkoper te gaan wonen zit hij naar woningen te kijken die ik onmogelijk kan betalen en als ik dan iets laat zien wat ik heb gevonden word hij boos en zegt hij dat hij dan nooit meer thuis komt.
Onlangs heeft hij zelfs gezegd dat hij niet uit elkaar wil maar dat het wel makkelijker zou zijn voor hem zeker financieel. Dan vraag ik me af beseft hij wel dat als hij weg gaat hij in zijn kantoor kan gaan slapen en helemaal niks meer heeft? Ik verdien alles en geef niks aan mezelf uit, ik koop pas een nieuwe spijkerbroek als de laatste kapot scheurt en dan koop de goedkoopste spijkerbroek die ik kan vinden. Maar toch werd ik als de boosdoener afgeschilderd.
Ik weet gewoon niet meer hoe dit verder moet, ik heb hem altijd gesteund en gezegd dat het wel goed zou komen. Maar nu begin ik eraan te twijfelen of ik daar wel goed aan heb gedaan en of ik wanneer hij in de put zat en ermee wou stoppen niet had moeten zeggen dat, dat inderdaad beter is. Helaas kan ik het gesprek er ook niet aangaan want dan word hij boos en gaat weg om vervolgens uren later pas terug te komen.
Soms denk ik dat het makkelijker zou zijn als ik alleen zou zijn, terwijl ik een aantal jaar geleden nog dacht niet zonder hem te kunnen leven. Maar ik wil ook niet bij hem weg want ik hou echt heel veel van hem en ik weet gewoon dat hij het alleen nooit trekt. Maar ik kan zo ook niet veel langer door.
Het is een heel lang verhaal geworden en niet echt een vraag maar ik moest het gewoon even kwijt. Doordat ik zoveel werk heb ik geen vrienden om mee te praten en met mijn man kan dit ook niet zonder dat hij boos word.
zaterdag 6 april 2019 om 13:50
Ik zie dat je mijn reacties verder negeert en dat is volmaakt prima!
Ik laat dit topic verder voor wat het is dan en wens je veel sterkte
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 6 april 2019 om 13:54
Hij leeft een een droomwereld. Iemand zal hem met beide voeten op Aarde moeten zetten.
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
zaterdag 6 april 2019 om 13:54
Ik heb jaren werk gedaan waar ik vrouwen als jij sprak to. Het liep zelden goed af. De rest van je leven in de shit terwijl je zoveel werkt. Dat is toch niets. Zorg ajb dat de financiën uit elkaar gaan. Of je wilt scheiden of niet. Zorg goed voor jezelf. Je bent echt op de verkeerde trein gestapt. Regel alles en stop met hem dit te faciliteren. Hij kan het niet. Met hem nog duizenden. Geeft niet. Ondernemen is een vak apart. Maar niet over jouw rug...
zaterdag 6 april 2019 om 13:55
Vroeger had ik het idee dat hij het vreselijk vond maar de laatste tijd lijkt dat helemaal weg te zijn.
Ik had altijd alle voor hem over en dacht dat mijn leven niks waard was zonder hem, daardoor heb ik veel te veel voor hem gedaan en mezelf volledig weggecijferd. En nu is het heel moeilijk om daaruit te komen zonder uit elkaar te gaan.
zaterdag 6 april 2019 om 14:02
Ik reageerde niet bewust niet op je posts, ik heb ze zeker wel gelezen. Ik ben alleen nog aan het nadenken over wat je zegt. Aan de ene kant denk ik dat je gelijk hebt maar aan de andere kant vind ik het ook heftig en voel ik me verantwoordelijk voor hemJollyRider schreef: ↑06-04-2019 13:50Ik zie dat je mijn reacties verder negeert en dat is volmaakt prima!
Ik laat dit topic verder voor wat het is dan en wens je veel sterkte
zaterdag 6 april 2019 om 14:28
Voelt hij zich net zo verantwoordelijk voor jou, denk je?
En hoe verantwoordelijk voel jij je eigenlijk voor jezelf, voor jouw eigen geluk en welzijn?
En hoe verantwoordelijk voel jij je nu echt voor jullie gezonde gezamenlijke financiën? Keihard doorwerken lijkt misschien verantwoordelijkheid nemen, maar is dat wel zo? Is het niet veel verantwoordelijker om realistisch te blijven in wat haalbaar en mogelijk is?
zaterdag 6 april 2019 om 14:43
Je kan een eerste stap zetten door voor jezelf op te komen op financieel vlak. JollyRider o.a. gaf je daar al goede adviezen voor. Dan zie je gaandeweg snel genoeg of jullie relatie de nieuwe verhoudingen aan kan of niet. Het is natuurlijk te scheef dat jij moet zwoegen en jezelf moet wegcijferen om hem maar tevreden te houden. Hij komt niet voor je op blijkbaar, dat moet je zelf doen. Sterkte!Nina2231 schreef: ↑06-04-2019 13:55Vroeger had ik het idee dat hij het vreselijk vond maar de laatste tijd lijkt dat helemaal weg te zijn.
Ik had altijd alle voor hem over en dacht dat mijn leven niks waard was zonder hem, daardoor heb ik veel te veel voor hem gedaan en mezelf volledig weggecijferd. En nu is het heel moeilijk om daaruit te komen zonder uit elkaar te gaan.
zaterdag 6 april 2019 om 15:05
zaterdag 6 april 2019 om 15:11
Praat met de boekhouder erbij als je blijkbaar zo bang bent dat ie boos wordt.
En dan zeg je ieder de helft vaste lasten en de rest houden we gescheiden.
En als hij dan wegloopt is hij vast snel terug zonder stuiver om aan zn reet te krabben.
En dan zet je door; of gaan werken voor inkomen of spullen pakken.
Wat laat jij je als stront behandelen zeg, ongelofelijk dit!
En dan zeg je ieder de helft vaste lasten en de rest houden we gescheiden.
En als hij dan wegloopt is hij vast snel terug zonder stuiver om aan zn reet te krabben.
En dan zet je door; of gaan werken voor inkomen of spullen pakken.
Wat laat jij je als stront behandelen zeg, ongelofelijk dit!
zaterdag 6 april 2019 om 15:16
zaterdag 6 april 2019 om 15:27
Het is ook heftig. Maar zoals in iedere noodsituatie: eerst de veiligheid van de hulpverlener, dan pas van het slachtoffer.
Over de bedrijfsvoering van je man valt overigens ook prima mee te denken, maar stap 1 is jezelf beschermen, stap 2 is de relatie en hem uit zijn arrogante troon wippen. Daarna komt helpen pas
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 6 april 2019 om 15:29
1 TO is zelf de boekhouder_Monti_ schreef: ↑06-04-2019 15:11Praat met de boekhouder erbij als je blijkbaar zo bang bent dat ie boos wordt.
En dan zeg je ieder de helft vaste lasten en de rest houden we gescheiden.
En als hij dan wegloopt is hij vast snel terug zonder stuiver om aan zn reet te krabben.
En dan zet je door; of gaan werken voor inkomen of spullen pakken.
Wat laat jij je als stront behandelen zeg, ongelofelijk dit!
2 onderlinge afspraken hebben geen enkele waarde voor externe schuldeisers
Dus goede denklijn, te zwakke uitvoering,
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 6 april 2019 om 15:34
Dat snap ik, maar ze haar reacties geven duidelijk aan dat ze zich te zwak voelt voor dergelijke stappen. Ze durft hem niet eens aan te spreken.JollyRider schreef: ↑06-04-2019 15:291 TO is zelf de boekhouder
2 onderlinge afspraken hebben geen enkele waarde voor externe schuldeisers
Dus goede denklijn, te zwakke uitvoering,
zaterdag 6 april 2019 om 15:44
Snap ik.
Ik ben van nature niet enorm begaafd op het empathische vlak. Waar ik alweer dertig jaar echt goed in ben is catastrofes afwenden en rampen terugbrengen tot pakweg een flinke uitdaging. Vooral op ondernemers-gebied.
Waar ondernemers en hun partners altijd mee komen is ontkenning. Zoooo erg is het toch niet? Moet het echt....
Nee, als je nog nooit ten onder bent gegaan kan je je niet werkelijk voorstellen dat je al uit het vliegtuig bent zonder parachute. Het gaat toch nog steeds goed, we vallen wel, maar ja, hoe erg kan het zijn?
Ik doe niet in parachutes. Ik doe in “probeer tenminste in die struiken daar terecht te komen”. Omdat ik nu eenmaal vaak te maken heb met mensen die zich echt niet kunnen voorstellen hoe het voelt om te pletter te slaan.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 6 april 2019 om 15:48
Dat snap ik volkomen. Ik heb ooit járen geleden op zo'n punt gestaan.JollyRider schreef: ↑06-04-2019 15:44Snap ik.
Ik ben van nature niet enorm begaafd op het empathische vlak. Waar ik alweer dertig jaar echt goed in ben is catastrofes afwenden en rampen terugbrengen tot pakweg een flinke uitdaging. Vooral op ondernemers-gebied.
Waar ondernemers en hun partners altijd mee komen is ontkenning. ooo erg is het toch niet? Moet het echt....
Nee, als je nog nooit ten onder bent gegaan kan je je niet werkelijk voorstellen dat je al uit het vliegtuig bent zonder parachute. Het gaat toch nog steeds goed, we vallen wel, maar ja, hoe erg kan het zijn?
Ik doe niet in parachutes. Ik doe in “probeer tenminste in die struiken daar terecht te komen”. Omdat ik nu eenmaal vaak te maken heb met mensen die zich echt niet kunnen voorstellen hoe het voelt om te pletter te slaan.
Maar voor TO moet er denk ik eerst wat meer in stapjes gehakt worden. Iig een eerste stap om in gesprek te gaan en dan te ervaren hoe zijn reactie en handelen is. Hopelijk krijgt ze daardoor meer inzicht in wat er speelt en wat ze daadwerkelijk zou moeten doen.
zaterdag 6 april 2019 om 15:50
Oh hij vind een eigen bedrijf beter dan ‘loonslaaf’ zijn. Alleen momenteel heeft hij helemaal geen eigen bedrijf, momenteel heeft hij een hobby die al zijn tijd en €10.000 per jaar kost. En geen inkomen.
Beseft hij zich dit?
Ik zou hem voor het blok zetten: als de donder solliciteren naar een baan met een normaal inkomen. Dus geen gepruts in de marge of gehobby maar gewoon fulltime ergens aan de slag. Of anders uit elkaar.
Beseft hij zich dit?
Ik zou hem voor het blok zetten: als de donder solliciteren naar een baan met een normaal inkomen. Dus geen gepruts in de marge of gehobby maar gewoon fulltime ergens aan de slag. Of anders uit elkaar.
zaterdag 6 april 2019 om 15:57
Ik vind hem trouwens een loser omdat hij blijkbaar de waarde van geld niet kent. Duurder willen wonen terwijl hij al geen inkomen heeft, teveel aan boodschappen uitgeven, denken dat hij alleen beter af is. Ik zou niet kunnen samenleven met iemand die zo weinig kent van geld en dan tegelijkertijd ook nog op mijn kosten teert!
zaterdag 6 april 2019 om 17:39
zaterdag 6 april 2019 om 17:44
Gvg. Dat zegt genoeg.viva-amber schreef: ↑06-04-2019 17:39Hebben jullie wel een financiële wij? Want je hebt alleen over wat jij moet betalen maar je man is net zo goed financieel verantwoordelijk.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)