Relaties
alle pijlers
Wanneer is het genoeg?
zaterdag 6 april 2019 om 12:42
Ik wist niet zo goed of ik dit bij relaties of bij werk moest zetten omdat het betrekking heeft op beide.
We zijn nu 18 jaar samen waarvan 14 getrouwd en ik hou echt heel veel van mijn man maar zo'n 5 jaar geleden is hij een eigen bedrijf begonnen. Hij heeft het heel druk en werkt 7 dagen per week maar verdient haast niks omdat hij altijd iedereen te vriend wil houden. Zoveel korting geeft dat we er soms zelfs geld op inleveren. In de eerste jaren maakte hij vaak rond de 5 duizend euro winst maar dit jaar heeft hij al bijna 10 duizend euro verlies gemaakt.
Ik werk me een slag in de rondte om alles te kunnen betalen, zo'n 80 tot 90 uur per week in meerdere banen. En ik weet niet hoe lang ik dit nog kan. Regelmatig krijg ik het verwijt dat ik niks voor hem over heb en niks voor hem doe, ik heb echter in het verleden een poosje mijn werk opgegeven om heb volle weken te helpen maar daar gingen we financieel aan ten onder met schulden die zich maar bleven opstapelen.
Op dit moment kan ik ons precies onderhouden maar we moeten wel op het geld letten, helaas is dat niet zijn sterkste punt, als hij naar de winkel gaat dan weet ik al dat het boodschappenbudget van 1 week er bijna in 1 dag doorheen gaat. Ook zegt hij regelmatig dat ik meer leuke dingen voor mezelf moet doen maar dat gaat niet op deze manier.
Als klap op de vuurpijl moeten we ook nog eens verhuizen, maar in plaats van dat hij ermee akkoord gaat om kleiner en goedkoper te gaan wonen zit hij naar woningen te kijken die ik onmogelijk kan betalen en als ik dan iets laat zien wat ik heb gevonden word hij boos en zegt hij dat hij dan nooit meer thuis komt.
Onlangs heeft hij zelfs gezegd dat hij niet uit elkaar wil maar dat het wel makkelijker zou zijn voor hem zeker financieel. Dan vraag ik me af beseft hij wel dat als hij weg gaat hij in zijn kantoor kan gaan slapen en helemaal niks meer heeft? Ik verdien alles en geef niks aan mezelf uit, ik koop pas een nieuwe spijkerbroek als de laatste kapot scheurt en dan koop de goedkoopste spijkerbroek die ik kan vinden. Maar toch werd ik als de boosdoener afgeschilderd.
Ik weet gewoon niet meer hoe dit verder moet, ik heb hem altijd gesteund en gezegd dat het wel goed zou komen. Maar nu begin ik eraan te twijfelen of ik daar wel goed aan heb gedaan en of ik wanneer hij in de put zat en ermee wou stoppen niet had moeten zeggen dat, dat inderdaad beter is. Helaas kan ik het gesprek er ook niet aangaan want dan word hij boos en gaat weg om vervolgens uren later pas terug te komen.
Soms denk ik dat het makkelijker zou zijn als ik alleen zou zijn, terwijl ik een aantal jaar geleden nog dacht niet zonder hem te kunnen leven. Maar ik wil ook niet bij hem weg want ik hou echt heel veel van hem en ik weet gewoon dat hij het alleen nooit trekt. Maar ik kan zo ook niet veel langer door.
Het is een heel lang verhaal geworden en niet echt een vraag maar ik moest het gewoon even kwijt. Doordat ik zoveel werk heb ik geen vrienden om mee te praten en met mijn man kan dit ook niet zonder dat hij boos word.
We zijn nu 18 jaar samen waarvan 14 getrouwd en ik hou echt heel veel van mijn man maar zo'n 5 jaar geleden is hij een eigen bedrijf begonnen. Hij heeft het heel druk en werkt 7 dagen per week maar verdient haast niks omdat hij altijd iedereen te vriend wil houden. Zoveel korting geeft dat we er soms zelfs geld op inleveren. In de eerste jaren maakte hij vaak rond de 5 duizend euro winst maar dit jaar heeft hij al bijna 10 duizend euro verlies gemaakt.
Ik werk me een slag in de rondte om alles te kunnen betalen, zo'n 80 tot 90 uur per week in meerdere banen. En ik weet niet hoe lang ik dit nog kan. Regelmatig krijg ik het verwijt dat ik niks voor hem over heb en niks voor hem doe, ik heb echter in het verleden een poosje mijn werk opgegeven om heb volle weken te helpen maar daar gingen we financieel aan ten onder met schulden die zich maar bleven opstapelen.
Op dit moment kan ik ons precies onderhouden maar we moeten wel op het geld letten, helaas is dat niet zijn sterkste punt, als hij naar de winkel gaat dan weet ik al dat het boodschappenbudget van 1 week er bijna in 1 dag doorheen gaat. Ook zegt hij regelmatig dat ik meer leuke dingen voor mezelf moet doen maar dat gaat niet op deze manier.
Als klap op de vuurpijl moeten we ook nog eens verhuizen, maar in plaats van dat hij ermee akkoord gaat om kleiner en goedkoper te gaan wonen zit hij naar woningen te kijken die ik onmogelijk kan betalen en als ik dan iets laat zien wat ik heb gevonden word hij boos en zegt hij dat hij dan nooit meer thuis komt.
Onlangs heeft hij zelfs gezegd dat hij niet uit elkaar wil maar dat het wel makkelijker zou zijn voor hem zeker financieel. Dan vraag ik me af beseft hij wel dat als hij weg gaat hij in zijn kantoor kan gaan slapen en helemaal niks meer heeft? Ik verdien alles en geef niks aan mezelf uit, ik koop pas een nieuwe spijkerbroek als de laatste kapot scheurt en dan koop de goedkoopste spijkerbroek die ik kan vinden. Maar toch werd ik als de boosdoener afgeschilderd.
Ik weet gewoon niet meer hoe dit verder moet, ik heb hem altijd gesteund en gezegd dat het wel goed zou komen. Maar nu begin ik eraan te twijfelen of ik daar wel goed aan heb gedaan en of ik wanneer hij in de put zat en ermee wou stoppen niet had moeten zeggen dat, dat inderdaad beter is. Helaas kan ik het gesprek er ook niet aangaan want dan word hij boos en gaat weg om vervolgens uren later pas terug te komen.
Soms denk ik dat het makkelijker zou zijn als ik alleen zou zijn, terwijl ik een aantal jaar geleden nog dacht niet zonder hem te kunnen leven. Maar ik wil ook niet bij hem weg want ik hou echt heel veel van hem en ik weet gewoon dat hij het alleen nooit trekt. Maar ik kan zo ook niet veel langer door.
Het is een heel lang verhaal geworden en niet echt een vraag maar ik moest het gewoon even kwijt. Doordat ik zoveel werk heb ik geen vrienden om mee te praten en met mijn man kan dit ook niet zonder dat hij boos word.
maandag 8 april 2019 om 12:23
Kijk deze docu ook eens, misschien helpt het om je situatie van een afstandje te bekijken: https://www.2doc.nl/documentaires/serie ... chijn.html
Nu stop ik met spammen
.
Nu stop ik met spammen
.
maandag 8 april 2019 om 13:25
Ik heb zojuist openingstopic nog eens gelezen, wat mij opvalt is 80-90 per week werken in diverse banen.
Als je het uitsmeert over 7 dagen dan zou TO zo'n 11,5 tot 13 uur per dag werken. Werkt ze 6 dagen dan is dat 13 tot 16 uur per dag.
Daar komt dan de reistijd bij, ik ga er namelijk niet van uit dat haar werkgevers op een rijtje zitten pal naast haar deur...........
Tel daarbij de uren slaap per nacht op, dan weet je hoeveel uur tijd er over blijft voor je partner.
Zet dit voor jezelf op papier.
Maak van de afgelopen maanden een uitgaven- en inkomsten overzicht zodat duidelijk zichtbaar is wat er binnen komt en er uitgaat.
Leg beide onder de neus van je partner en vraag waar jij de tijd vandaan moet halen zonder dat jou een cent kost. Eenmaal op papier komt het niet alleen harder aan maar heeft ontkennen ook geen zin meer.
Je man doet er beter aan om te werken met een administratiekantoor en goede boekhouder. Kost wel geld maar omdat zij een zakelijke positie hebben kan het zijn dat je man hun adviezen aanneemt en gaat doen wat gedaan moet worden.
Als je het uitsmeert over 7 dagen dan zou TO zo'n 11,5 tot 13 uur per dag werken. Werkt ze 6 dagen dan is dat 13 tot 16 uur per dag.
Daar komt dan de reistijd bij, ik ga er namelijk niet van uit dat haar werkgevers op een rijtje zitten pal naast haar deur...........
Tel daarbij de uren slaap per nacht op, dan weet je hoeveel uur tijd er over blijft voor je partner.
Zet dit voor jezelf op papier.
Maak van de afgelopen maanden een uitgaven- en inkomsten overzicht zodat duidelijk zichtbaar is wat er binnen komt en er uitgaat.
Leg beide onder de neus van je partner en vraag waar jij de tijd vandaan moet halen zonder dat jou een cent kost. Eenmaal op papier komt het niet alleen harder aan maar heeft ontkennen ook geen zin meer.
Je man doet er beter aan om te werken met een administratiekantoor en goede boekhouder. Kost wel geld maar omdat zij een zakelijke positie hebben kan het zijn dat je man hun adviezen aanneemt en gaat doen wat gedaan moet worden.
dinsdag 9 april 2019 om 12:11
Jij bent wel hardnekkig zeg.... Want nee, inderdaad, ik geloof niet dat TO haar man dit duidelijk probeer te maken. Of ja, dat probeert ze misschien wel op haar manier, maar dat is dus totaal niet effectief geweest tot nu toe.Tegenlicht schreef: ↑07-04-2019 23:42Heb je wel gelezen wat ik schrijf en waarom ik het schrijf?
Denk je echt dat TO morgen naar haar man toe kan lopen en zeggen, joh; op deze manier gaat het niet goed, laten we er volgende week maar mee stoppen?
Wanneer je iemand wilt overtuigen dat hij richting de afgrond loopt moet je een weg kiezen die afwijkt van de weg die al 5 jaar bewandelt wordt of denk je nu echt dat hier al niet genoeg woorden aan besteed zijn?
Geloof je niet dat TO al een aantal jaar pogingen onderneemt om haar man duidelijk te maken??
Je moet het hem nú voor eens en voor altijd duidelijk gaan maken!! Dat is wat ik hier als oplossing(en) lees.
Ik zeg... kom met een plan.....
That's all...
Een plan, ,ja prima, maar dan vooral een exitplan (met of zonder scheiding) waarbij TO zo de brokken en scherven zo klein mogelijk kan proberen te houden. Dat lijkt mij in deze ook echt de enige serieuze, gezonde optie.
dinsdag 9 april 2019 om 12:37
Als iedereen nou eens zou beginnen met de OP - waarin TO schrijft “ik heb hem altijd gesteund en gezegd dat het wel goed zou komen. Maar nu begin ik eraan te twijfelen of ik daar wel goed aan heb gedaan en of ik wanneer hij in de put zat en ermee wou stoppen niet had moeten zeggen dat, dat inderdaad beter is - dan zou dat een hoop aannames en giswerk voorkomen.