Relaties
alle pijlers
Wil ik dit wel?
zaterdag 4 januari 2020 om 22:02
Ik heb al jaren een relatie met mijn vriend, we wonen (nog) niet samen. Zolang mijn kinderen nog bij mij wonen zou dat ook niet aan de orde zijn, maar nu ziet het er naar uit dat binnen een jaar de laatste op zichzelf gaat wonen, en komt het onderwerp vaker ter sprake.
Nu is het zo dat mijn vriend een eigen huis heeft, waarin hij al jaren bezig is met groot onderhoud, kozijnen, douche en keuken verbouwen, nieuwe vloeren leggen.
Het is zijn huis, en doet dit naar eigen inzicht en smaak, vind ik logisch, het is zijn huis, en bij eventueel samenwonen zou ik niet bij hem intrekken. Hij is er nog niet uit wat hij in de toekomst dan met zijn huis wil, verhuren of verkopen, hij kan geen keuze maken, maar zolang het nog niet zover is, wil hij dat ook niet.
In de loop van de tijd dat ik met hem ben, is er in mijn werk- en financiële situatie het een en ander veranderd. Ik kan wel zeggen dat het mij nu goed gaat, na jaren dat ik de dubbeltjes heb moeten omdraaien. Mijn vriend verdiende altijd al veel beter dan ik deed, maar hij is mij nooit tegemoet gekomen, alle uitgaven van ons samen (bv vakanties, etentjes maar ook de koffie terrasjes) werden 50/50 gesplit, hoewel ik soms dacht dat voor mij makkelijker was geweest als het bv naar rato zou zijn gegaan, ik heb soms echt wel gezegd dat ik even op mijn tellen moest passen, en dan gingen we bijvoorbeeld niet.
Het is echt niet zo dat ik op zijn zak wilde teren, maar ik heb wel eens gedacht dat als het andersom zou zijn ik hem wél zou hebben vrijgehouden. En daar achteraan dacht ik dan dat iedereen nu eenmaal anders in elkaar zit, en ik wilde er geen punt van maken, dus liet ik het ook zo.
Vriendinnen die dit zagen gebeuren zeiden dan wel Hallodaar.. dat kan écht niet hoor wat hij doet, dat is gewoon niet aardig, maar ik dacht dan ik heb zelf altijd erop voor gestaan dat ik voor mezelf wil zorgen, dus zo gaat het dan blijkbaar.
Nu is het zo dat hij het werk wat hij doet al een tijd niet meer zo fijn vind. Omdat hij er niet toe komt om uit te vinden wat hij wél wil, is er straks de kans dat hij geen werk meer heeft omdat het met het bedrijf waar hij werkt ook niet goed gaat. Ik vind dat hij niet lijdzaam moet afwachten, maar op zijn minst eens om zich heen kan kijken wat er straks voor mogelijkheden zijn. Eens uit te zoeken wát hij dan zou willen.
Hij denkt dat er tegen die tijd wel iets op zijn pad zal komen, en als dat niet in loondienst is, dan gaat hij net zo lief voor zichzelf beginnen, zegt hij. Ik vraag me af of mensen zitten te wachten op wat hij te bieden heeft. Zelf heeft hij het idee dat hij aan het netwerken is, ik zie hem alleen maar eindeloos hetzelfde verhaal vertellen tegen iedereen waarvan hij denkt dat ze een kruiwagen kunnen zijn naar een bestaan waarin je lucratieve klussen voor het uitzoeken hebt. Hij kijkt erg op tegen mensen die het als zelfstandige goed doen. Maar het is die mensen ook niet van de een op de andere dag aan komen waaien. Gesprekken over zijn werk en de toekomst ervan kapt hij af. Daar kan hij nog niets over zeggen, het is voor hem zelf ook nog niet duidelijk.
Nu zag hij pasgeleden mijn loonbriefje liggen, en merkte op dat ik ‘lang niet slecht’ verdien. Dat is ook zo - sinds kort. Ik heb het zelf bereikt, ik heb er keihard voor gewerkt.
Kort daarna zei hij dat als hij bij mij in zou trekken, dat voor ons allebei financieel een stuk voordeliger zou zijn, aangezien we dan de kosten van een huishouden gaan delen, daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen, was zijn idee.
Ik heb sterk het idee dat hij hier over begon nadat hij heeft gezien hoe goed ik er nu voorsta. Hij heeft eerder ook al eens gevraagd of ik spaargeld heb, of wat mijn buffer is, nou daar lachte ik dan om, die was 0,0. Nu pas ben ik in de gelegenheid om weer te gaan sparen.
Ik weet dat hij echt wel om me geeft, maar voor mijn gevoel (of ben ik te negatief?) laat hij andere dan gevoelszaken wel erg meewegen in zijn voorstel om samen te gaan wonen. Ik hoor bijvoorbeeld niet dat hij bij me wil intrekken omdat hij zo graag bij me wil zijn. Kosten drukken is fijn, maar voor mij niet een hoofdreden.
Ik heb gezegd dat er twee dingen aan de orde zijn, én zijn werk dat onzeker is en waarvan hij (en dus ook ik) niet weet hoe dat zal gaan lopen, én het eventuele samenwonen. Dat ik dat twee grote stappen vind, voor mij teveel om in één keer te nemen.
Dat ik vind dat er eerst op zijn werkgebied duidelijkheid moet komen, in elk geval wát hij gaat ondernemen, en dat we daarna gaan kijken hoe we het samenwonen in het vat gaan gieten.
Op een of andere manier voel ik me zo teleurgesteld. Niet echt blij omdat hij voorstelde te gaan samenwonen. Niet op deze manier.
Nu is het zo dat mijn vriend een eigen huis heeft, waarin hij al jaren bezig is met groot onderhoud, kozijnen, douche en keuken verbouwen, nieuwe vloeren leggen.
Het is zijn huis, en doet dit naar eigen inzicht en smaak, vind ik logisch, het is zijn huis, en bij eventueel samenwonen zou ik niet bij hem intrekken. Hij is er nog niet uit wat hij in de toekomst dan met zijn huis wil, verhuren of verkopen, hij kan geen keuze maken, maar zolang het nog niet zover is, wil hij dat ook niet.
In de loop van de tijd dat ik met hem ben, is er in mijn werk- en financiële situatie het een en ander veranderd. Ik kan wel zeggen dat het mij nu goed gaat, na jaren dat ik de dubbeltjes heb moeten omdraaien. Mijn vriend verdiende altijd al veel beter dan ik deed, maar hij is mij nooit tegemoet gekomen, alle uitgaven van ons samen (bv vakanties, etentjes maar ook de koffie terrasjes) werden 50/50 gesplit, hoewel ik soms dacht dat voor mij makkelijker was geweest als het bv naar rato zou zijn gegaan, ik heb soms echt wel gezegd dat ik even op mijn tellen moest passen, en dan gingen we bijvoorbeeld niet.
Het is echt niet zo dat ik op zijn zak wilde teren, maar ik heb wel eens gedacht dat als het andersom zou zijn ik hem wél zou hebben vrijgehouden. En daar achteraan dacht ik dan dat iedereen nu eenmaal anders in elkaar zit, en ik wilde er geen punt van maken, dus liet ik het ook zo.
Vriendinnen die dit zagen gebeuren zeiden dan wel Hallodaar.. dat kan écht niet hoor wat hij doet, dat is gewoon niet aardig, maar ik dacht dan ik heb zelf altijd erop voor gestaan dat ik voor mezelf wil zorgen, dus zo gaat het dan blijkbaar.
Nu is het zo dat hij het werk wat hij doet al een tijd niet meer zo fijn vind. Omdat hij er niet toe komt om uit te vinden wat hij wél wil, is er straks de kans dat hij geen werk meer heeft omdat het met het bedrijf waar hij werkt ook niet goed gaat. Ik vind dat hij niet lijdzaam moet afwachten, maar op zijn minst eens om zich heen kan kijken wat er straks voor mogelijkheden zijn. Eens uit te zoeken wát hij dan zou willen.
Hij denkt dat er tegen die tijd wel iets op zijn pad zal komen, en als dat niet in loondienst is, dan gaat hij net zo lief voor zichzelf beginnen, zegt hij. Ik vraag me af of mensen zitten te wachten op wat hij te bieden heeft. Zelf heeft hij het idee dat hij aan het netwerken is, ik zie hem alleen maar eindeloos hetzelfde verhaal vertellen tegen iedereen waarvan hij denkt dat ze een kruiwagen kunnen zijn naar een bestaan waarin je lucratieve klussen voor het uitzoeken hebt. Hij kijkt erg op tegen mensen die het als zelfstandige goed doen. Maar het is die mensen ook niet van de een op de andere dag aan komen waaien. Gesprekken over zijn werk en de toekomst ervan kapt hij af. Daar kan hij nog niets over zeggen, het is voor hem zelf ook nog niet duidelijk.
Nu zag hij pasgeleden mijn loonbriefje liggen, en merkte op dat ik ‘lang niet slecht’ verdien. Dat is ook zo - sinds kort. Ik heb het zelf bereikt, ik heb er keihard voor gewerkt.
Kort daarna zei hij dat als hij bij mij in zou trekken, dat voor ons allebei financieel een stuk voordeliger zou zijn, aangezien we dan de kosten van een huishouden gaan delen, daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen, was zijn idee.
Ik heb sterk het idee dat hij hier over begon nadat hij heeft gezien hoe goed ik er nu voorsta. Hij heeft eerder ook al eens gevraagd of ik spaargeld heb, of wat mijn buffer is, nou daar lachte ik dan om, die was 0,0. Nu pas ben ik in de gelegenheid om weer te gaan sparen.
Ik weet dat hij echt wel om me geeft, maar voor mijn gevoel (of ben ik te negatief?) laat hij andere dan gevoelszaken wel erg meewegen in zijn voorstel om samen te gaan wonen. Ik hoor bijvoorbeeld niet dat hij bij me wil intrekken omdat hij zo graag bij me wil zijn. Kosten drukken is fijn, maar voor mij niet een hoofdreden.
Ik heb gezegd dat er twee dingen aan de orde zijn, én zijn werk dat onzeker is en waarvan hij (en dus ook ik) niet weet hoe dat zal gaan lopen, én het eventuele samenwonen. Dat ik dat twee grote stappen vind, voor mij teveel om in één keer te nemen.
Dat ik vind dat er eerst op zijn werkgebied duidelijkheid moet komen, in elk geval wát hij gaat ondernemen, en dat we daarna gaan kijken hoe we het samenwonen in het vat gaan gieten.
Op een of andere manier voel ik me zo teleurgesteld. Niet echt blij omdat hij voorstelde te gaan samenwonen. Niet op deze manier.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:33
Dus toen jij het krap had, heeft hij nooit een cent meer betaald, nu hij het krap gaat hebben, zit hij verlekkerd je loonstrookje te bekijken en te bedenken hoe hij bij je in kan trekken om de kosten te drukken?
Van mij zou hij de pot op kunnen.
Van mij zou hij de pot op kunnen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:34
Is hij het dan wel voor je?hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:26Dat is nou precies de basis waarop ik het zou willen, maar waar ik het commitment mis. Maar niet alleen aan zijn kant. Ik voel bij mezelf ook dat ik terughoudend ben bij het delen van alles wat ik heb.
Ik schrik daar van bij mezelf omdat ik dacht dat ik dat niet in me heb.
Het is nieuw voor me, mijn kinderen, zus en vriendinnen kunnen bij wijze van spreken álles van me krijgen, onvoorwaardelijk.
Dat gevoel zit me zo dwars.
Ik merk bij mezelf dat ik ook graag deel met mensen waar ik om geef, dan geef ik ze dingen cadeau en verwacht ik niks terug. Bij mensen waar ik niet om geef, daar deel ik niet echt mee en dan merk ik dat ik geld ook terug wil als ik het geleend heb.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:35
Weet je ook waarom? Hoe lang zijn jullie al samen? Het verbaast mij, dat je blijkbaar eerder nooit zulke gesprekken hebt gehad. Is dat misschien een teken dat er al veel langer iets niet helemaal 100% matcht tussen jullie?
zaterdag 4 januari 2020 om 22:39
Hij is wel graag bij me, zegt dat hij van me houdt, en als we samen zijn is het ook fijn. Het gaat ook niet altijd alleen over geld.
Dat vertrouwen heb ik wel. Ik denk ook niet dat hij bewust berekenend is, maar dat hij het zelf niet eens door heeft.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:41
het lijkt mij dat zijn gedrag (niet voor jou betalen als je krap zit) haaks staat op zijn woorden. Hoe kan het dat jullie niet praten over geld? toekomst?hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:39Hij is wel graag bij me, zegt dat hij van me houdt, en als we samen zijn is het ook fijn. Het gaat ook niet altijd alleen over geld.
Dat vertrouwen heb ik wel. Ik denk ook niet dat hij bewust berekenend is, maar dat hij het zelf niet eens door heeft.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:42
Ik praat langer en enthousiaster over mijn hond.hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:39Hij is wel graag bij me, zegt dat hij van me houdt, en als we samen zijn is het ook fijn. Het gaat ook niet altijd alleen over geld.
Dat vertrouwen heb ik wel. Ik denk ook niet dat hij bewust berekenend is, maar dat hij het zelf niet eens door heeft.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:48
Als je in een hotel ligt te slapen, je hoort sirenes op de gang en je ziet een rood licht knipperen, er komt rook onder de deur door, blijf je dan ook waar je bent met als argument dat het best een redelijk comfortabel bed is?
Hoeveel en hoe duidelijke signalen heb jij nodig TO voor je inziet dat je een fundamenteel verkeerde keuze hebt gemaakt?
Hoeveel en hoe duidelijke signalen heb jij nodig TO voor je inziet dat je een fundamenteel verkeerde keuze hebt gemaakt?
zaterdag 4 januari 2020 om 22:49
Ik heb het altijd als fijn toekomstbeeld gezien. We zijn 3,5 jaar samen. Het laatste jaar speelt de werkkwestie en gesprekken daarover lopen vast.
Dat is het onderwerp waarbij ik in eerste instantie iets van weerstand voelde.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:50
Je kunt toch zonder gevaar voor lange tenen zeggen dat je op geen enkele manier gaat inleveren om hem te steunen omdat hij dat prima zelf kan?
En dat je wilt samenwonen voor een heleboel redenen, maar dat je die paar euro minder voor gas, licht en boodschappen niet als argumenteert hebben en/of horen?
Ik vind het wel mal om met terugwerkende kracht moeilijk te doen over de 50/50.
Want voor veel mensen is dat normaal en juist liefdevol en met respect.
En dat je wilt samenwonen voor een heleboel redenen, maar dat je die paar euro minder voor gas, licht en boodschappen niet als argumenteert hebben en/of horen?
Ik vind het wel mal om met terugwerkende kracht moeilijk te doen over de 50/50.
Want voor veel mensen is dat normaal en juist liefdevol en met respect.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 4 januari 2020 om 22:56
waarom wist hij 3,5 jaar niet hoeveel jij verdient?hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:49Ik heb het altijd als fijn toekomstbeeld gezien. We zijn 3,5 jaar samen. Het laatste jaar speelt de werkkwestie en gesprekken daarover lopen vast.
Dat is het onderwerp waarbij ik in eerste instantie iets van weerstand voelde.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:01
Bijna 3,5 jaar.
Het viel me al eerder op dat mensen in onze omgeving die elkaar korter kennen, samen al veel meer bereikt en opgebouwd hebben dan wij.
Maar, wat ik al eerder aangaf, voor iedereen werkt dat anders.
Als mensen vroegen of we nog geen samenwoonplannen hadden was het antwoord dat het zo prima ging en dat ik nog kinderen thuis had wonen. Dat was het dan. Bijna een soort mantra.
En ondertussen hadden we het ook wel fijn samen. Tenminste, dat vond ik tot nu toe.
Tot ik ging beseffen dat hij eigenlijk niet ergens voor gaat, niet voor wat hij met zijn huis wil, niet voor wat voor werk hij wil, en dat mijn financiele situatie ook gewoon was zoals hij was. En hij dat gewoon aannam voor wat het was.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:03
Ik denk dat jouw terughoudend gevoel komt omdat de timing van zijn samenwoon voorstel wel erg opportunistisch lijkt en hij nooit een lampje heeft zien branden als jij ergens voorheen geen geld voor had. Dat voelt kut en dan snap ik heel goed als je er andersom ook geen zin in hebt om ineens hem wel te moeten helpen.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:07
zaterdag 4 januari 2020 om 23:07
Zit het jou ook niet dwars dat jij wellicht iemand bent die zich meer inzet voor zaken dan hij?
Ik bedoel maar, jij zegt dat je keihard gewerkt hebt om nu zover te komen en hij wil ander, werk, maar is niet echt hard bezig om dat te bereiken.
In de afgelopen jaren heb je minder na hoeven denken over jullie toekomst samen, neem aan dat je het druk had met kinderen en werk en dat het evt. samenwonen toch nog niet aan de orde was.
Kan zijn dat je nu pas scherper ziet wat jullie relatie inhoudt.
Ik bedoel maar, jij zegt dat je keihard gewerkt hebt om nu zover te komen en hij wil ander, werk, maar is niet echt hard bezig om dat te bereiken.
In de afgelopen jaren heb je minder na hoeven denken over jullie toekomst samen, neem aan dat je het druk had met kinderen en werk en dat het evt. samenwonen toch nog niet aan de orde was.
Kan zijn dat je nu pas scherper ziet wat jullie relatie inhoudt.
Cum non tum age
zaterdag 4 januari 2020 om 23:09
[quote=noa post_id=30812992 time=1578175648 user_id=45689]
Zit het jou ook niet dwars dat jij wellicht iemand bent die zich meer inzet voor zaken dan hij?
Ik bedoel maar, jij zegt dat je keihard gewerkt hebt om nu zover te komen en hij wil ander, werk, maar is niet echt hard bezig om dat te bereiken.
In de afgelopen jaren heb je minder na hoeven denken over jullie toekomst samen, neem aan dat je het druk had met kinderen en werk en dat het evt. samenwonen toch nog niet aan de orde was.
Kan zijn dat je nu pas scherper ziet wat jullie relatie inhoudt.
Dat klopt inderdaad, Noa.
Zit het jou ook niet dwars dat jij wellicht iemand bent die zich meer inzet voor zaken dan hij?
Ik bedoel maar, jij zegt dat je keihard gewerkt hebt om nu zover te komen en hij wil ander, werk, maar is niet echt hard bezig om dat te bereiken.
In de afgelopen jaren heb je minder na hoeven denken over jullie toekomst samen, neem aan dat je het druk had met kinderen en werk en dat het evt. samenwonen toch nog niet aan de orde was.
Kan zijn dat je nu pas scherper ziet wat jullie relatie inhoudt.
Dat klopt inderdaad, Noa.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:14
En wellicht in tweede instantie de manier waarop hij met zijn werk omgaat? Al met al denk ik dat je wel reden hebt om eens goed na te denken.hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:49Ik heb het altijd als fijn toekomstbeeld gezien. We zijn 3,5 jaar samen. Het laatste jaar speelt de werkkwestie en gesprekken daarover lopen vast.
Dat is het onderwerp waarbij ik in eerste instantie iets van weerstand voelde.
Ik heb geen raad behalve dat je echt goed naar je gevoel moet luisteren.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:15
Waarom heb je een relatie met hem?
Je klinkt allesbehalve verliefd en enthousiast. Ben je bij hem, omdat je liever met iemand bent dan met niemand? Zo komt het over.
Jij praat niet aardig over hem en hij lijkt ook niet uit liefde met jou te willen wonen.
Zijn jullie bij elkaar bij gebrek aan beter?
Je hebt toch al gedoe achter de rug? Waarom weer een relatie aangaan met iemand waarbij je nu al bepaalde onderbuikgevoelens hebt. Straks zit je weer aan de grond.
Je klinkt allesbehalve verliefd en enthousiast. Ben je bij hem, omdat je liever met iemand bent dan met niemand? Zo komt het over.
Jij praat niet aardig over hem en hij lijkt ook niet uit liefde met jou te willen wonen.
Zijn jullie bij elkaar bij gebrek aan beter?
Je hebt toch al gedoe achter de rug? Waarom weer een relatie aangaan met iemand waarbij je nu al bepaalde onderbuikgevoelens hebt. Straks zit je weer aan de grond.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:25
hij wist dus dat je krap zat en dat je soms dingen niet kon doen vanwege geld. Ik snap dat niet, dan zeg je toch, meid ik betaal vanavond?hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 23:07Hij wist niet precies hoeveel ik verdiende, maar wel wat mijn lasten zijn en dat ik daarnaast niet veel overhield.
Maar ik heb nooit het bedrag expliciet genoemd. Hij had het er ook nooit over wat zijn loon is.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:26
hij gaat in ieder geval voor zichzelf aangezien hij wel nadenkt over hoe hij zijn lasten kan verlagenhallodaar... schreef: ↑04-01-2020 23:01Bijna 3,5 jaar.
Het viel me al eerder op dat mensen in onze omgeving die elkaar korter kennen, samen al veel meer bereikt en opgebouwd hebben dan wij.
Maar, wat ik al eerder aangaf, voor iedereen werkt dat anders.
Als mensen vroegen of we nog geen samenwoonplannen hadden was het antwoord dat het zo prima ging en dat ik nog kinderen thuis had wonen. Dat was het dan. Bijna een soort mantra.
En ondertussen hadden we het ook wel fijn samen. Tenminste, dat vond ik tot nu toe.
Tot ik ging beseffen dat hij eigenlijk niet ergens voor gaat, niet voor wat hij met zijn huis wil, niet voor wat voor werk hij wil, en dat mijn financiele situatie ook gewoon was zoals hij was. En hij dat gewoon aannam voor wat het was.
brengen en een hart onder de riem steken, het lijkt mij idd dat je dit wilt / moet laten bezinken 