Relaties
alle pijlers
Wil scheiden....maar wat nu ?
donderdag 27 oktober 2011 om 09:40
Sinds vanmorgen (en eigenlijk al veel eerder) ben ik er zo verschrikkelijk klaar mee. Manlief denkt dat hij in een hotel woont, waar alles wel gedaan wordt en het eten klaar staat als hij thuis komt. Vervolgens gaat hij op de bank zitten tv te kijken of achter de computer. En krijg geen antwoord meer als ik tegen m praat. Kinders (2 en 4) worden door m gedrild met grote monden. Weet ook wel dat hij moe is als hij thuis komt en van 's morgens vroeg tot laat werkt. Maar dat wil toch niet zeggen dat je verders alles maar op mijn schouders moet laten komen ? Ben werkeloos, maar bezig met omscholen, dus aan het studeren, loop daar voor ook stage, breng de kinderen van en naar school en peuterspeelzaal, zorg voor het huishouden, de boodschappen...alles en alles komt op mij neer. Hij is al boos als ik vraag of hij een dagje vrij kan nemen omdat er iets gedaan/geregeld moet worden. Mn meisje is bijna jarig, hij heeft er geen barst voor geregeld. Alles heb ik in orde gemaakt om te zorgen dat ze een leuke verjaardag heeft. En straks breed uit "gezellig" gaan zitten doen op het feestje... Heb er gewoon geen zin meer in...het dobbert al lang zo door en praten heeft gewoon weg geen nut (al te vaak geprobeerd) Vind het echt erg, maar ben aan het eind van mn latijn en wil zo graag rust in de tent. Ook voor mn kinderen. Weet straks alleen niet hoe ik het allemaal moet gaan doen, maar het lukt me vast wel. Sta eigenlijk al zo lang alleen....
donderdag 27 oktober 2011 om 10:03
TO heeft niet de hele dag tijd, ze zou eigenlijk 8 uur per dag bezig moeten zijn met solliciteren en haar studie. Maar omdat man vind dat ze huishoudster-kinderopvang enz is krijgt ze daar de tijd amper voor.
TO tijd dat je binnen je relatie voor jezelf kiest. Kiest voor je studie en ja je zult het zelf moeten regelen.
TO tijd dat je binnen je relatie voor jezelf kiest. Kiest voor je studie en ja je zult het zelf moeten regelen.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:03
Als je echt niet meer met je man door één deur kunt en echt wilt scheiden, dan zijn er genoeg vangnetten om er voor te zorgen dat je niet in de grote ellende terecht komt. Je moet er alleen wel rekening mee houden dat het tegenwoordig niet zo gemakkelijk meer is om aan een huisje te komen, dat zou je dan als eerste moeten regelen. Je zou in gesprek kunnen gaan met het maatschappelijk werk van een woningbouwvereniging of het algemeen maatschappelijk werk om te kijken wat ze voor je kunnen doen. Tenzij jij en de kinderen in het huidige huis blijft wonen natuurlijk.
Behalve dus een huisje, hoef je je niet al te veel zorgen te maken om de toekomst, dat komt best wel; goed.
Schaam je niet om hulp te vragen en gebruik te maken van de vangnetten die er zijn, daar zijn ze voor.
Succes en sterkte.
Behalve dus een huisje, hoef je je niet al te veel zorgen te maken om de toekomst, dat komt best wel; goed.
Schaam je niet om hulp te vragen en gebruik te maken van de vangnetten die er zijn, daar zijn ze voor.
Succes en sterkte.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:04
Knap dat je bent gaan studeren en de stages volgt!
Een relatie is meer dan een man nodig hebben voor het geld dat binnenkomt. Voor geld bij elkaar blijven daar is nog nooit iemand gelukkiger van geworden.
Een relatie zou liefde moeten zijn, interesse in elkaar, dat als je iets tegen de ander zegt de ander ook terugpraat, dat je lief bent voor elkaar, elkaar complimentjes geeft, als 2 volwassenen over problemen kan praten.
Als je met elkaar probeert te praten maar de ander luistert nooit naar jou en wentelt alles op jou af, dan houdt het op met proberen verandering in de relatie te brengen.
In een relatie zou je moeten kunnen praten over wat je op de dag hebt meegemaakt, samen kijken hoe je ergens uit komt zodat je alletwee gelukkig bent.
Als iemand altijd alleen maar kan zwijgen en anders snauwen of grauwen heeft dat een grote invloed op het plezier van de mensen om hem heen. Kinderen zijn er niet om alleen maar gedrild te worden maar ook om daar leuke dingen voor, mee en tegen te doen.
In een relatie horen ook dingen waarbij je samen plezier kan maken, samen dingen kan regelen, samen over dingen kan praten. Zo te horen is dit niet het leven waar jij voor gekozen hebt waarbij de kinderen alleen jouw verantwoordelijkheid zijn m.b.t. alles regelen en hij alleen maar zorgt voor het geld.
Je bent er nu iets aan het doen door te kijken of je je om kan scholen en zelf weer een baan kan vinden. Zo te horen gaat je man daar vervolgens niet op inspelen want hij doet al moeilijk over 1 dag vrij (nou weet ik niet wat hij dan moest doen maar het klinkt alsof als jij gaat werken er nog steeds alleen voor staat met de kinderen).
Het is belangrijk om als vrouw te proberen zelf ook zelfstandig te zijn en te werken zodat je financieel niet zo afhankelijk wordt van je man dat deze het argument geld kan gebruiken om emotionele dingen "af te kopen". En je een gelijkwaardige relatie kan hebben of zelfstandig kan zijn als de ander blijkbaar het argument hoofdkostwinner gebruikt om onder alle andere dingen uit te komen.
Het feit dat iemand het inkomen binnenbrengt wil mijns inziens niet zeggen dat de ander dan mag snauwen en grauwen en nooit iets voor de kinderen of het huishouden doet. Kinderen en huishouden kan ook zwaar zijn zeker in combinatie met studie en zo te horen ben je de ongelijkwaardigheid die hij doet overkomen meer dan zat.
Als je gaat scheiden zal je misschien nog steeds er alleen voor staan met de kinderen maar dat doe je nu ook schrijf je. En ja het zal zwaarder worden als je ook nog probeert te werken. Maar in een ongelijkwaardige, liefdeloze relatie zitten waarbij jouw mening en wensen er niet toe doen geeft geen hoop voor de toekomst en op deze manier neem je het heft wel in eigen hand.
Hij zal toch voor de kinderen ofwel moeten betalen en als jullie getrouwd zijn ook nog voor jou tot je goede inkomsten hebt, je kan natuurlijk ook kiezen voor co-ouderschap maar zo te horen weet hij niet hoe hij zelf voor de kinderen moet zorgen.
Succes. Als praten niet helpt dan zit er weinig anders op. Alles blijven verduren worden je kinderen volgens mij ook niet gelukkig van als hun vader altijd maar tegen ze snauwt en drilt.
Een relatie is meer dan een man nodig hebben voor het geld dat binnenkomt. Voor geld bij elkaar blijven daar is nog nooit iemand gelukkiger van geworden.
Een relatie zou liefde moeten zijn, interesse in elkaar, dat als je iets tegen de ander zegt de ander ook terugpraat, dat je lief bent voor elkaar, elkaar complimentjes geeft, als 2 volwassenen over problemen kan praten.
Als je met elkaar probeert te praten maar de ander luistert nooit naar jou en wentelt alles op jou af, dan houdt het op met proberen verandering in de relatie te brengen.
In een relatie zou je moeten kunnen praten over wat je op de dag hebt meegemaakt, samen kijken hoe je ergens uit komt zodat je alletwee gelukkig bent.
Als iemand altijd alleen maar kan zwijgen en anders snauwen of grauwen heeft dat een grote invloed op het plezier van de mensen om hem heen. Kinderen zijn er niet om alleen maar gedrild te worden maar ook om daar leuke dingen voor, mee en tegen te doen.
In een relatie horen ook dingen waarbij je samen plezier kan maken, samen dingen kan regelen, samen over dingen kan praten. Zo te horen is dit niet het leven waar jij voor gekozen hebt waarbij de kinderen alleen jouw verantwoordelijkheid zijn m.b.t. alles regelen en hij alleen maar zorgt voor het geld.
Je bent er nu iets aan het doen door te kijken of je je om kan scholen en zelf weer een baan kan vinden. Zo te horen gaat je man daar vervolgens niet op inspelen want hij doet al moeilijk over 1 dag vrij (nou weet ik niet wat hij dan moest doen maar het klinkt alsof als jij gaat werken er nog steeds alleen voor staat met de kinderen).
Het is belangrijk om als vrouw te proberen zelf ook zelfstandig te zijn en te werken zodat je financieel niet zo afhankelijk wordt van je man dat deze het argument geld kan gebruiken om emotionele dingen "af te kopen". En je een gelijkwaardige relatie kan hebben of zelfstandig kan zijn als de ander blijkbaar het argument hoofdkostwinner gebruikt om onder alle andere dingen uit te komen.
Het feit dat iemand het inkomen binnenbrengt wil mijns inziens niet zeggen dat de ander dan mag snauwen en grauwen en nooit iets voor de kinderen of het huishouden doet. Kinderen en huishouden kan ook zwaar zijn zeker in combinatie met studie en zo te horen ben je de ongelijkwaardigheid die hij doet overkomen meer dan zat.
Als je gaat scheiden zal je misschien nog steeds er alleen voor staan met de kinderen maar dat doe je nu ook schrijf je. En ja het zal zwaarder worden als je ook nog probeert te werken. Maar in een ongelijkwaardige, liefdeloze relatie zitten waarbij jouw mening en wensen er niet toe doen geeft geen hoop voor de toekomst en op deze manier neem je het heft wel in eigen hand.
Hij zal toch voor de kinderen ofwel moeten betalen en als jullie getrouwd zijn ook nog voor jou tot je goede inkomsten hebt, je kan natuurlijk ook kiezen voor co-ouderschap maar zo te horen weet hij niet hoe hij zelf voor de kinderen moet zorgen.
Succes. Als praten niet helpt dan zit er weinig anders op. Alles blijven verduren worden je kinderen volgens mij ook niet gelukkig van als hun vader altijd maar tegen ze snauwt en drilt.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:04
TO als je er echt klaar mee bent, dan ben je er klaar mee.
Denk je dat je het nog even volhoudt, zodat je ondertussen een baan kunt zoeken? Want ik denk dat dat stap 1 is. Zodra je een eigen inkomen hebt, waarmee je jezelf en je kinderen kunt onderhouden dan kun je de stap nemen om de scheiding aan te vragen.
Heel veel sterkte!
Denk je dat je het nog even volhoudt, zodat je ondertussen een baan kunt zoeken? Want ik denk dat dat stap 1 is. Zodra je een eigen inkomen hebt, waarmee je jezelf en je kinderen kunt onderhouden dan kun je de stap nemen om de scheiding aan te vragen.
Heel veel sterkte!
donderdag 27 oktober 2011 om 10:04
quote:muzze schreef op 27 oktober 2011 @ 10:01:
Als ik 100% zou werken en mijn man zou werkeloos thuis zitten te drammen dat ik ook nog van alles moet doen in huishouden was ik ook niet (meer) gezellig.
Kom op. Jij hebt de hele dag de tijd hoor!
Wat verwacht je van hem, wat moet hij doen in het huis??
En vraag je hem dingen te doen of doe je nu net als hier; je verwacht iets van hem zonder overleg, zonder dat hij het weet wat er van hem verwacht gaat worden?
Exuse me?
Ik vind dit wel heul erg zwaar kort door de bocht!
Kun jij daar achter de deur kijken ?
TO zegt toch net zelf dat zetot 3uur desnachts met de neus in deboeken zit vanwege studie! Om maar een voorbeeld te noemen.
Als ik 100% zou werken en mijn man zou werkeloos thuis zitten te drammen dat ik ook nog van alles moet doen in huishouden was ik ook niet (meer) gezellig.
Kom op. Jij hebt de hele dag de tijd hoor!
Wat verwacht je van hem, wat moet hij doen in het huis??
En vraag je hem dingen te doen of doe je nu net als hier; je verwacht iets van hem zonder overleg, zonder dat hij het weet wat er van hem verwacht gaat worden?
Exuse me?
Ik vind dit wel heul erg zwaar kort door de bocht!
Kun jij daar achter de deur kijken ?
TO zegt toch net zelf dat zetot 3uur desnachts met de neus in deboeken zit vanwege studie! Om maar een voorbeeld te noemen.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:08
Je kan het bijltje erbij neergooien, maar je zou ook kunnen proberen om eraan te werken. Zo te lezen zitten jullie er beiden aardig doorheen.
Stuur je nageslacht eens weekeindje uit logeren en ga samen lekker uitwaaien. Spreek op een relaxed moment af dat je samen werkt en samen ontspant. Dus ga zelf ook even gezellig zitten als hij thuis komt van zijn werk en ga daarna weer samen aan de slag. Zet hem desnoods aan het werk als hij zelf niet ziet wat er moet gebeuren: 'Ruim jij even af, dan breng ik de kinderen naar bed?'. Dat soort dingen. En verzin, aangezien hem dat zelf niet lukt, hoe hij samen met de kinderen (een voor een) iets kan doen om die band te versterken. Nu lijkt hij ze als storend te ervaren omdat ze geen rekening houden met zijn manier van ontspannen (tv kijken blijkbaar?). Zet ze samen aan het werk, weet ik veel, stuur ze om een boodschap, laat hem ze leren hoe ze een band plakken of zo, laat ze de hond samen wassen. Als hij dit patroon van ontrekken aan het gezinsleven zelf niet kan doorbreken, help hem dan een handje. Waarschijnlijk gaat hij dan vanzelf wel inzien dat hij een hoop leuke momenten mist door op de bank te hangen.
Stuur je nageslacht eens weekeindje uit logeren en ga samen lekker uitwaaien. Spreek op een relaxed moment af dat je samen werkt en samen ontspant. Dus ga zelf ook even gezellig zitten als hij thuis komt van zijn werk en ga daarna weer samen aan de slag. Zet hem desnoods aan het werk als hij zelf niet ziet wat er moet gebeuren: 'Ruim jij even af, dan breng ik de kinderen naar bed?'. Dat soort dingen. En verzin, aangezien hem dat zelf niet lukt, hoe hij samen met de kinderen (een voor een) iets kan doen om die band te versterken. Nu lijkt hij ze als storend te ervaren omdat ze geen rekening houden met zijn manier van ontspannen (tv kijken blijkbaar?). Zet ze samen aan het werk, weet ik veel, stuur ze om een boodschap, laat hem ze leren hoe ze een band plakken of zo, laat ze de hond samen wassen. Als hij dit patroon van ontrekken aan het gezinsleven zelf niet kan doorbreken, help hem dan een handje. Waarschijnlijk gaat hij dan vanzelf wel inzien dat hij een hoop leuke momenten mist door op de bank te hangen.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:09
donderdag 27 oktober 2011 om 10:10
quote:Paekzwart schreef op 27 oktober 2011 @ 10:05:
Het mooiste zou natuurlijk zijn als de kinderen (en jij) in het huis kunnen blijven. Zo te horen heeft hij toch alleen maar een computer nodig en als hij het beste met de kinderen voorheeft en toch niet voor hen wil zorgen kan hij ze dat hopelijk wel nog gunnen.Ja, ik stel het zo diplomatiek mogelijk voor. Zelf zou ik hem met een koffertje buiten de deur zetten. Maar goed, dat hoort tegenwoordig niet meer en blijft de man is zijn eentje in een groot huis zitten, terwijl vrouw en kinderen op straat staan, de omgekeerde wereld dus. Zou mij niet gebeuren, al moest ik de deegroller ter hand nemen.
Het mooiste zou natuurlijk zijn als de kinderen (en jij) in het huis kunnen blijven. Zo te horen heeft hij toch alleen maar een computer nodig en als hij het beste met de kinderen voorheeft en toch niet voor hen wil zorgen kan hij ze dat hopelijk wel nog gunnen.Ja, ik stel het zo diplomatiek mogelijk voor. Zelf zou ik hem met een koffertje buiten de deur zetten. Maar goed, dat hoort tegenwoordig niet meer en blijft de man is zijn eentje in een groot huis zitten, terwijl vrouw en kinderen op straat staan, de omgekeerde wereld dus. Zou mij niet gebeuren, al moest ik de deegroller ter hand nemen.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:12
Zoals ik het lees luistert hij helemaal nergens naar. Gaat hij achter de computer zitten als hij thuiskomst en reageert geeneens terug als ze iets tegen hem zegt.
Als ze er daadwerkelijk doorheen komt en zijn aandacht vangt dan staat hij niet open voor een wederzijds gesprek waarbij hij kijkt waar TO precies problemen mee heeft maar is zijn enig argument dat hij werkt en zij daarom maar gewoon alles thuis moet doen. En dat is het dan.
En zo te lezen heeft ze dat al ontelbare keren geprobeerd. Dus praten werkt niet. Gezellig is het niet. Ik lees niets waaruit blijkt dat hij van haar houdt, haar begrijpt, haar steunt, om haar geeft, iemand is waar je een normaal gesprek mee kan voeren. En inmiddels zij ook niet meer van hem.
Als ze er daadwerkelijk doorheen komt en zijn aandacht vangt dan staat hij niet open voor een wederzijds gesprek waarbij hij kijkt waar TO precies problemen mee heeft maar is zijn enig argument dat hij werkt en zij daarom maar gewoon alles thuis moet doen. En dat is het dan.
En zo te lezen heeft ze dat al ontelbare keren geprobeerd. Dus praten werkt niet. Gezellig is het niet. Ik lees niets waaruit blijkt dat hij van haar houdt, haar begrijpt, haar steunt, om haar geeft, iemand is waar je een normaal gesprek mee kan voeren. En inmiddels zij ook niet meer van hem.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:13
donderdag 27 oktober 2011 om 10:13
quote:Cateautje schreef op 27 oktober 2011 @ 10:10:
[...]
Ja, ik stel het zo diplomatiek mogelijk voor. Zelf zou ik hem met een koffertje buiten de deur zetten. Maar goed, dat hoort tegenwoordig niet meer en blijft de man is zijn eentje in een groot huis zitten, terwijl vrouw en kinderen op straat staan, de omgekeerde wereld dus. Zou mij niet gebeuren, al moest ik de deegroller ter hand nemen.Zeg nooit nooit....
[...]
Ja, ik stel het zo diplomatiek mogelijk voor. Zelf zou ik hem met een koffertje buiten de deur zetten. Maar goed, dat hoort tegenwoordig niet meer en blijft de man is zijn eentje in een groot huis zitten, terwijl vrouw en kinderen op straat staan, de omgekeerde wereld dus. Zou mij niet gebeuren, al moest ik de deegroller ter hand nemen.Zeg nooit nooit....
donderdag 27 oktober 2011 om 10:14
quote:feeks schreef op 27 oktober 2011 @ 09:48:
Logisch dat jij voor het huishouden zorgt en de kinderen naar school brengt, je bent namelijk werkloos en je man werkt de hele dag. Ik neem aan dat er andere afspraken gemaakt worden als jij ook weer fulltime werkt.
Scheiden kost geld en je kunt jezelf nu niet onderhouden, ik zou toch maar eerst eens aan je huwelijk gaan werken
Nou, nou, nou; vind jij het normaal hoe TO wordt behandeld? Ze is zijn sloof niet! Heeft TO al niet genoeg initiatief getoont door gesprekken met haar man aan te gaan?
Haar man wil niet luisteren.
Het is niet dat TO niet werkt hoor. Thuismoeder zijn wordt vaak zwaarder gezien dan een werkende moeder te zijn omdat je op je werk soms nog meer rust hebt dan thuis.
Daarnaast studeert TO ook nog en werkt ze dus aan haar toekomst voor een wat ik aanneem passende baan.
Logisch dat jij voor het huishouden zorgt en de kinderen naar school brengt, je bent namelijk werkloos en je man werkt de hele dag. Ik neem aan dat er andere afspraken gemaakt worden als jij ook weer fulltime werkt.
Scheiden kost geld en je kunt jezelf nu niet onderhouden, ik zou toch maar eerst eens aan je huwelijk gaan werken
Nou, nou, nou; vind jij het normaal hoe TO wordt behandeld? Ze is zijn sloof niet! Heeft TO al niet genoeg initiatief getoont door gesprekken met haar man aan te gaan?
Haar man wil niet luisteren.
Het is niet dat TO niet werkt hoor. Thuismoeder zijn wordt vaak zwaarder gezien dan een werkende moeder te zijn omdat je op je werk soms nog meer rust hebt dan thuis.
Daarnaast studeert TO ook nog en werkt ze dus aan haar toekomst voor een wat ik aanneem passende baan.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:20
@lughnasadh: Ja hij weet dat ik er klaar mee ben en nadenk over een scheiding, dat heb ik m vanmorgen verteld.
Hij belt net op om ineens quasi geinteresseerd te doen en te vragen naar de kinderen. Doet hij anders nooit. Hij vraagt naar dingen die ik m van de week als 6 keer verteld heb (de bekende weg dus) Dit is voor mij alleen maar nog meer bewijs dat ik gewoon in het luchtledige of tegen de muur aan zit te praten als ik wat vertel. En ik weet dat het zwaar zal worden, maar ja...dat is het nu ook. Hoop wel dat ik mn stages kan blijven doen, dat is essentieel voor mn opleiding Des te eerder heb ik mn diploma binnen en kan aan de gang. Ook toen ik nog wel werkte kwam alles zorg op mij neer. Kinders naar kinderopvang brengen en halen en dan werken etc. Vervelend genoeg heb ik geen ouders meer en verder weinig familie, dus helaas kan ik daar niet aankloppen voor hulp.
Hij belt net op om ineens quasi geinteresseerd te doen en te vragen naar de kinderen. Doet hij anders nooit. Hij vraagt naar dingen die ik m van de week als 6 keer verteld heb (de bekende weg dus) Dit is voor mij alleen maar nog meer bewijs dat ik gewoon in het luchtledige of tegen de muur aan zit te praten als ik wat vertel. En ik weet dat het zwaar zal worden, maar ja...dat is het nu ook. Hoop wel dat ik mn stages kan blijven doen, dat is essentieel voor mn opleiding Des te eerder heb ik mn diploma binnen en kan aan de gang. Ook toen ik nog wel werkte kwam alles zorg op mij neer. Kinders naar kinderopvang brengen en halen en dan werken etc. Vervelend genoeg heb ik geen ouders meer en verder weinig familie, dus helaas kan ik daar niet aankloppen voor hulp.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:21
Ik heb weliswaar geen kinderen maar wel een eigen huis. Dat zal ik niet opgeven voor een man maar altijd regelingen proberen te treffen dat ik bij samenwonen zelf in het huis kan blijven zitten en zeker niet zomaar op straat kom te staan. Mocht hij heel veel groter wonen dan altijd de regeling dat ik iets gelijkwaardigs weer aan kan schaffen waar ik nu uitkom.
En bij kinderen vind ik dat je samen als ouders daar verantwoordelijk voor bent en als je gaat scheiden je beiden financieel verantwoordelijk bent dat de kinderen niet ineens bij de ene ouder het heel veel beter hebben dan bij de andere ouder. Dat zou betekenen dat de "rijkere" ouder gewoon ook meer zal moeten betalen als hij de zorg wil afkopen.
En bij kinderen vind ik dat je samen als ouders daar verantwoordelijk voor bent en als je gaat scheiden je beiden financieel verantwoordelijk bent dat de kinderen niet ineens bij de ene ouder het heel veel beter hebben dan bij de andere ouder. Dat zou betekenen dat de "rijkere" ouder gewoon ook meer zal moeten betalen als hij de zorg wil afkopen.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:21
De meeste relaties gaan niet kapot door een gebrek aan liefde, maar door een gebrek aan vriendschap.
Weet je man hoe hoog deze situatie je inmiddels zit? Heeft hij misschien ook bepaalde verwijten naar jou toe die verklaren waarom hij zo horkerig is? Wel eens therapie voorgesteld of overwogen? Kan het zo zijn dat je in het algemeen teleurgesteld bent in wat het leven je in de schoot werpt (baan kwijt, druk huishouden) en dat nu op je relatie en je man projecteert?
De beleving van je man zou ook kunnen zijn dat hij een zware verantwoordelijkheid heeft gekregen als enige kostwinnaar en zich daarom nu wat meer op zijn werk focust. Als hij weinig in het huishouden doet, denk dan ook eens aan een werkster, leg de lat wat minder hoog met koken, enzovoorts.
In het algemeen is het niet heel handig om een scheiding te forceren als je geen inkomen hebt. Over de negatieve gevolgen voor kinderen zijn inmiddels ook wel wat boeken volgeschreven.
Ja, er zijn vangnetten, maar je kunt sociaal-economisch toch een diepe val maken. Dus als je dit door wilt zetten, kun je eerst beter je opleiding afronden en een baan hebben.
Weet je man hoe hoog deze situatie je inmiddels zit? Heeft hij misschien ook bepaalde verwijten naar jou toe die verklaren waarom hij zo horkerig is? Wel eens therapie voorgesteld of overwogen? Kan het zo zijn dat je in het algemeen teleurgesteld bent in wat het leven je in de schoot werpt (baan kwijt, druk huishouden) en dat nu op je relatie en je man projecteert?
De beleving van je man zou ook kunnen zijn dat hij een zware verantwoordelijkheid heeft gekregen als enige kostwinnaar en zich daarom nu wat meer op zijn werk focust. Als hij weinig in het huishouden doet, denk dan ook eens aan een werkster, leg de lat wat minder hoog met koken, enzovoorts.
In het algemeen is het niet heel handig om een scheiding te forceren als je geen inkomen hebt. Over de negatieve gevolgen voor kinderen zijn inmiddels ook wel wat boeken volgeschreven.
Ja, er zijn vangnetten, maar je kunt sociaal-economisch toch een diepe val maken. Dus als je dit door wilt zetten, kun je eerst beter je opleiding afronden en een baan hebben.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:23
Ook mijn kinderen zijn alles voor me, en hoeveel ze ook van hun papa houden...ik ben het zat dat ze zo gedrild worden. Tuurlijk, ik ben ook wel eens boos op ze, maar ga daar wel anders mee om. Ik weet niet hoe het werkt met een koophuis. De onze staat al tijden te koop...anders blijf ik hier wonen en zoekt hij maar wat anders..Ik zal mn kinderen geen strobreed in de weg leggen als ze hun vader willen zien, maar het is genoeg...
donderdag 27 oktober 2011 om 10:24
Ik zie in zijn telefoontje een poging van hem om interesse te tonen en om te veranderen. Als jij dat meteen zo neersabelt wordt het nooit wat natuurlijk! Bedenk dat een goede band met hem ook als je gaat scheiden essentieel is.
Zijn er ook dingen waarvan je ziet dat je die zelf beter anders had kunnen doen of is je man de enige die zo veranderd is?
Zijn er ook dingen waarvan je ziet dat je die zelf beter anders had kunnen doen of is je man de enige die zo veranderd is?
donderdag 27 oktober 2011 om 10:25
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 10:20:
Hij belt net op om ineens quasi geinteresseerd te doen en te vragen naar de kinderen. Doet hij anders nooit. Hij vraagt naar dingen die ik m van de week als 6 keer verteld heb (de bekende weg dus) Dit is voor mij alleen maar nog meer bewijs dat ik gewoon in het luchtledige of tegen de muur aan zit te praten als ik wat vertel. Dit is wel een erg zure reactie op zijn poging tot communicatie / gedragsverandering.
Hij belt net op om ineens quasi geinteresseerd te doen en te vragen naar de kinderen. Doet hij anders nooit. Hij vraagt naar dingen die ik m van de week als 6 keer verteld heb (de bekende weg dus) Dit is voor mij alleen maar nog meer bewijs dat ik gewoon in het luchtledige of tegen de muur aan zit te praten als ik wat vertel. Dit is wel een erg zure reactie op zijn poging tot communicatie / gedragsverandering.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:26
Hij zei "nou, lekker gezellig hoor !"....En toen hij blijkbaar door kreeg dat het geen vrouwengezeik was...ja maar ik wil jullie niet kwijt..Nu probeerd hij zogenaamd interesse te tonen, en zal hij misschien een paar dagen aardig doen en helpen. Maar volgende week is het weer hetzelfde. Been there, done that zeg maar
donderdag 27 oktober 2011 om 10:27
Hoe was deze man voordat jullie kinderen kregen? Wat zijn de dingen die maakten dat je ooit helemaal wel voor hem wilde gaan?
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:27
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 10:23:
Ik zal mn kinderen geen strobreed in de weg leggen als ze hun vader willen zien, maar het is genoeg...Bij kinderen van 2 en 4 is de vraag wat zij willen niet zo relevant. Er komt bij scheiding waarschijnlijk een omgangsregeling (iets met weekenden en vakanties) waar je je aan moet houden.
Ik zal mn kinderen geen strobreed in de weg leggen als ze hun vader willen zien, maar het is genoeg...Bij kinderen van 2 en 4 is de vraag wat zij willen niet zo relevant. Er komt bij scheiding waarschijnlijk een omgangsregeling (iets met weekenden en vakanties) waar je je aan moet houden.