Relaties
alle pijlers
Wil scheiden....maar wat nu ?
donderdag 27 oktober 2011 om 09:40
Sinds vanmorgen (en eigenlijk al veel eerder) ben ik er zo verschrikkelijk klaar mee. Manlief denkt dat hij in een hotel woont, waar alles wel gedaan wordt en het eten klaar staat als hij thuis komt. Vervolgens gaat hij op de bank zitten tv te kijken of achter de computer. En krijg geen antwoord meer als ik tegen m praat. Kinders (2 en 4) worden door m gedrild met grote monden. Weet ook wel dat hij moe is als hij thuis komt en van 's morgens vroeg tot laat werkt. Maar dat wil toch niet zeggen dat je verders alles maar op mijn schouders moet laten komen ? Ben werkeloos, maar bezig met omscholen, dus aan het studeren, loop daar voor ook stage, breng de kinderen van en naar school en peuterspeelzaal, zorg voor het huishouden, de boodschappen...alles en alles komt op mij neer. Hij is al boos als ik vraag of hij een dagje vrij kan nemen omdat er iets gedaan/geregeld moet worden. Mn meisje is bijna jarig, hij heeft er geen barst voor geregeld. Alles heb ik in orde gemaakt om te zorgen dat ze een leuke verjaardag heeft. En straks breed uit "gezellig" gaan zitten doen op het feestje... Heb er gewoon geen zin meer in...het dobbert al lang zo door en praten heeft gewoon weg geen nut (al te vaak geprobeerd) Vind het echt erg, maar ben aan het eind van mn latijn en wil zo graag rust in de tent. Ook voor mn kinderen. Weet straks alleen niet hoe ik het allemaal moet gaan doen, maar het lukt me vast wel. Sta eigenlijk al zo lang alleen....
donderdag 27 oktober 2011 om 11:16
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 11:10:
@yvette, Misschien is het alles bij elkaar..maar ik voel me ook gewoon totaal nergens in gesteund door mn man. Voel me alleen, geen arm om me heen of een houding van; het is moeilijk en even zwaar, maar we komen er wel meid. Vanuit zijn houding naar mij toe spreekt gewoon totaal geen liefde meer. En ik zit ook niet de hele dag op de bank stil te zitten en hij ook niet, maar dat wil niet zeggen dat ik maar overal alleen voor moet staan toch ? Ik wil er echt geen klaagzang van maken..dat is niet mn bedoeling geweest van dit topicen die arm om hem heen en de houding dat het voor hem ook erg moeilijk is om fulltime te werken en het dan thuis het ook niet zo prettig is, dat doe jij wel neem ik aan?
@yvette, Misschien is het alles bij elkaar..maar ik voel me ook gewoon totaal nergens in gesteund door mn man. Voel me alleen, geen arm om me heen of een houding van; het is moeilijk en even zwaar, maar we komen er wel meid. Vanuit zijn houding naar mij toe spreekt gewoon totaal geen liefde meer. En ik zit ook niet de hele dag op de bank stil te zitten en hij ook niet, maar dat wil niet zeggen dat ik maar overal alleen voor moet staan toch ? Ik wil er echt geen klaagzang van maken..dat is niet mn bedoeling geweest van dit topicen die arm om hem heen en de houding dat het voor hem ook erg moeilijk is om fulltime te werken en het dan thuis het ook niet zo prettig is, dat doe jij wel neem ik aan?
donderdag 27 oktober 2011 om 11:17
quote:ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 11:01:
[...]
Ik lees nergens dat de man van TO de kinderen mishandelt. En nee, een keer een tik op de billen is echt nog geen kindermishandeling.Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?
[...]
Ik lees nergens dat de man van TO de kinderen mishandelt. En nee, een keer een tik op de billen is echt nog geen kindermishandeling.Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:18
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 11:10:
@yvette, Misschien is het alles bij elkaar..maar ik voel me ook gewoon totaal nergens in gesteund door mn man. Voel me alleen, geen arm om me heen of een houding van; het is moeilijk en even zwaar, maar we komen er wel meid. Vanuit zijn houding naar mij toe spreekt gewoon totaal geen liefde meer. En ik zit ook niet de hele dag op de bank stil te zitten en hij ook niet, maar dat wil niet zeggen dat ik maar overal alleen voor moet staan toch ? Ik wil er echt geen klaagzang van maken..dat is niet mn bedoeling geweest van dit topic
Misschien eens een keertje iets leuks voor jezelf inplannen, even je gedachten op een ander pitje. Spreek eens af met een ex-collega.
Misschien geeft je dat wel weer een beetje positieve energie en ga je weer stralen en aantrekkelijker worden voor je man, die moet dat toch zien, als je weer een beetje energieker bent. Haalhem over iets leuks te doen en alleen JIJ neemt je foontje mee. Voor als er wat is met de kinderen.
@yvette, Misschien is het alles bij elkaar..maar ik voel me ook gewoon totaal nergens in gesteund door mn man. Voel me alleen, geen arm om me heen of een houding van; het is moeilijk en even zwaar, maar we komen er wel meid. Vanuit zijn houding naar mij toe spreekt gewoon totaal geen liefde meer. En ik zit ook niet de hele dag op de bank stil te zitten en hij ook niet, maar dat wil niet zeggen dat ik maar overal alleen voor moet staan toch ? Ik wil er echt geen klaagzang van maken..dat is niet mn bedoeling geweest van dit topic
Misschien eens een keertje iets leuks voor jezelf inplannen, even je gedachten op een ander pitje. Spreek eens af met een ex-collega.
Misschien geeft je dat wel weer een beetje positieve energie en ga je weer stralen en aantrekkelijker worden voor je man, die moet dat toch zien, als je weer een beetje energieker bent. Haalhem over iets leuks te doen en alleen JIJ neemt je foontje mee. Voor als er wat is met de kinderen.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:20
quote:Flowerpowerwoman schreef op 27 oktober 2011 @ 11:04:
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:59:
[...]
Legio voorbeelden dat het in het belang van de kinderen kan zijn dat ouders gaan scheiden! ( Been there too,done that too!!!! )
Ik vind die opmerking generaliserend.
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:59:
[...]
Legio voorbeelden dat het in het belang van de kinderen kan zijn dat ouders gaan scheiden! ( Been there too,done that too!!!! )
Ik vind die opmerking generaliserend.
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:21
quote:Fame schreef op 27 oktober 2011 @ 11:17:
[...]
Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?
Objection! Speculatief.
Sorry hoor. Ik lees net bij en wil nog wel meer bijdragen (als nog niet alles gezegd is tenminste), maar op deze drogredenering moest ik even reageren.
[...]
Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?
Objection! Speculatief.
Sorry hoor. Ik lees net bij en wil nog wel meer bijdragen (als nog niet alles gezegd is tenminste), maar op deze drogredenering moest ik even reageren.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:21
quote:Fame schreef op 27 oktober 2011 @ 11:17:
[...]
Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?Belachelijk. Hier insinueer je iets wat je uit de lucht grijpt en wat in tegenspraak is met wat TO zelf stelt.
[...]
Nee, maar dat groeit in combinatie met wat kleine frustraties heel makkelijk door naar iets meer, iets vaker, en voor je het weet..... en dat is helaas de praktijk. Is het in het belang van kinderen ze daar aan bloot te stellen?Belachelijk. Hier insinueer je iets wat je uit de lucht grijpt en wat in tegenspraak is met wat TO zelf stelt.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:24
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 10:55:
Kinders liggen inderdaad om 20 uur wel op bed. Dan volgt: laatste was draaien, afwassen en wegzetten, opruimen, oudste helpen op het toilet (komt zes keer op een avond haar bed uit) administratie, en oja, ik mocht ook nog een kopje koffie drinken Dan is het zo langzamerhand een uur of 22 / 23 en dan gaat manlief naar bed. En dan mag mama gaan leren....Echt, praten heb ik al zo vaak gedaan. Ook even weg samen (als oma op past) en waar praten we dan over.....juist zijn werk Kreeg laatst tijdens uit eten zelfs telefoon van zn werk...en gewoon opnemen natuurlijk..
In die routine gaat na een scheiding waarschijnlijk niet veel veranderen. Tel daarbij klussen op die je man misschien wel doet (onderhoud van de auto, klusjes in huis). Het verschil is dat je geen man over de vloer hebt die evt. chagrijnig loopt te doen tegen jou of de kinderen en troep maakt.
Daarbij ben je de komende pakweg 1 - 1,5 jaar bezig met de scheiding, zul je er zeker de eerste jaren financieel op achteruitgaan, komt er gedoe over de omgangsregeling, moet je de tranen van de kinderen drogen en ze keer op keer uitleggen waarom papa weg is en niet meer terugkomt.
PS Ik zou een telefoontje van mijn werk tijdens een etentje ook gewoon opnemen. Als die telefoontjes elke avond en elk weekend zijn, is het een ander verhaal.
Kinders liggen inderdaad om 20 uur wel op bed. Dan volgt: laatste was draaien, afwassen en wegzetten, opruimen, oudste helpen op het toilet (komt zes keer op een avond haar bed uit) administratie, en oja, ik mocht ook nog een kopje koffie drinken Dan is het zo langzamerhand een uur of 22 / 23 en dan gaat manlief naar bed. En dan mag mama gaan leren....Echt, praten heb ik al zo vaak gedaan. Ook even weg samen (als oma op past) en waar praten we dan over.....juist zijn werk Kreeg laatst tijdens uit eten zelfs telefoon van zn werk...en gewoon opnemen natuurlijk..
In die routine gaat na een scheiding waarschijnlijk niet veel veranderen. Tel daarbij klussen op die je man misschien wel doet (onderhoud van de auto, klusjes in huis). Het verschil is dat je geen man over de vloer hebt die evt. chagrijnig loopt te doen tegen jou of de kinderen en troep maakt.
Daarbij ben je de komende pakweg 1 - 1,5 jaar bezig met de scheiding, zul je er zeker de eerste jaren financieel op achteruitgaan, komt er gedoe over de omgangsregeling, moet je de tranen van de kinderen drogen en ze keer op keer uitleggen waarom papa weg is en niet meer terugkomt.
PS Ik zou een telefoontje van mijn werk tijdens een etentje ook gewoon opnemen. Als die telefoontjes elke avond en elk weekend zijn, is het een ander verhaal.
Ga in therapie!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:26
quote:ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 11:20:
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Je kan niet onderzoeken hoe het in díe gevallen geweest zou zijn van de mensen die scheidden als ze wel bij elkaar waren gebleven. Daarvan zijn de uitkomsten niet bekend. Elk geval is weer anders. Daarom zijn algemene onderzoeken met gemiddelden ook niet van toepassing op individuele gevallen. En kun je bij deze onderzoeken ook niet zeggen hoe het zou zijn geweest als deze specifieke mensen wél bij elkaar zouden zijn geweest.
Je kan uit dit soort onderzoeken hooguit uitspreken dat er een groot belang is er samen uit te komen en anders een groot belang is om zo harmonieus mogelijk te scheiden. Maar niet dat mensen de verplichting hebben om als ze niet meer van elkaar houden toch bij elkaar te blijven.
En de kinderen krijgen in relaties waarin men niet van elkaar houdt ook geen voorbeeld hoe een goede relatie in elkaar zit. En zullen waarschijnlijk op die manier ook weer dezelfde fouten maken. Zo krijg je nooit dat er kans is op verbetering en leer je mensen in slechte situaties te blijven zitten zonder eigen verantwoordelijkheid die situatie te veranderen.
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Je kan niet onderzoeken hoe het in díe gevallen geweest zou zijn van de mensen die scheidden als ze wel bij elkaar waren gebleven. Daarvan zijn de uitkomsten niet bekend. Elk geval is weer anders. Daarom zijn algemene onderzoeken met gemiddelden ook niet van toepassing op individuele gevallen. En kun je bij deze onderzoeken ook niet zeggen hoe het zou zijn geweest als deze specifieke mensen wél bij elkaar zouden zijn geweest.
Je kan uit dit soort onderzoeken hooguit uitspreken dat er een groot belang is er samen uit te komen en anders een groot belang is om zo harmonieus mogelijk te scheiden. Maar niet dat mensen de verplichting hebben om als ze niet meer van elkaar houden toch bij elkaar te blijven.
En de kinderen krijgen in relaties waarin men niet van elkaar houdt ook geen voorbeeld hoe een goede relatie in elkaar zit. En zullen waarschijnlijk op die manier ook weer dezelfde fouten maken. Zo krijg je nooit dat er kans is op verbetering en leer je mensen in slechte situaties te blijven zitten zonder eigen verantwoordelijkheid die situatie te veranderen.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:27
Ik zou vanavond relatietherapie voorstellen. Ondanks alles zeg je de deur nog op een kier te houden en jullie hebben twee kids. Ik zou alles willen proberen als ik nog een sprankje hoop had dat het goed zou komen. Als er nog iets van liefde is tussen jullie zou ik alles op alles zetten om het te doen slagen. Als daarna blijkt dat het er gewoon niet in gaat zitten of hij wenst nergens aan mee te werken is het ook echt klaar. Daar zou ik me dan ook makkelijker bij neer kunnen leggen.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:27
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 11:20:
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.[/quote]
Schatteke,even ter verduidelijking:
Je hebt mij niet zien zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Het is een zware en ingrijpende gebeurtenis voor de kinderen, volstrekt mee eens!
En trachten de boel in alle pais en vree te regelen, daar heb je wel beide partijen voor nodig.
En ik zei ook dat men veels te snel scheiding als "redmiddel"aangrijpt.
Je raakte mijn zere been en ik denk meerdere hier. Ik blijf zeggen dat je niet bij een ander achter de deur kunt kijken, dus bij deze: Generaliseer niet, er zijn meer redenen die legitiem zijn dan je denkt, er steekt vaak veel meer achter een scheidingsverhaal dan de betrokkenen zelf ( durven ) zeggen.
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.[/quote]
Schatteke,even ter verduidelijking:
Je hebt mij niet zien zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Het is een zware en ingrijpende gebeurtenis voor de kinderen, volstrekt mee eens!
En trachten de boel in alle pais en vree te regelen, daar heb je wel beide partijen voor nodig.
En ik zei ook dat men veels te snel scheiding als "redmiddel"aangrijpt.
Je raakte mijn zere been en ik denk meerdere hier. Ik blijf zeggen dat je niet bij een ander achter de deur kunt kijken, dus bij deze: Generaliseer niet, er zijn meer redenen die legitiem zijn dan je denkt, er steekt vaak veel meer achter een scheidingsverhaal dan de betrokkenen zelf ( durven ) zeggen.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:44
quote:sweetfirefly schreef op 27 oktober 2011 @ 11:02:
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. Bovendien is het vreemd dat je in je post van 10.20 schrijft dat je ouders niet meer leven en nu heb je het ineens over oma die oppast.....Dit klopt niet.
Niet iedereen heeft energie voor 10 en kan even gemakkelijk studeren. Als je relatie niet goed zit kan dat heel veel energie van je vreten. Naar mijn mening wordt TO verhaal eerder duidelijker en naar mijn mening ook begrijpelijker hoe meer zij over verteld en zeker géén klaagzang.
TO kan met oma ook haar schoonmoeder bedoelen
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. Bovendien is het vreemd dat je in je post van 10.20 schrijft dat je ouders niet meer leven en nu heb je het ineens over oma die oppast.....Dit klopt niet.
Niet iedereen heeft energie voor 10 en kan even gemakkelijk studeren. Als je relatie niet goed zit kan dat heel veel energie van je vreten. Naar mijn mening wordt TO verhaal eerder duidelijker en naar mijn mening ook begrijpelijker hoe meer zij over verteld en zeker géén klaagzang.
TO kan met oma ook haar schoonmoeder bedoelen
donderdag 27 oktober 2011 om 11:47
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 11:14:
Ik moet zo mn meisjes weer op gaan halen en boodschappen doen..Dank jullie wel voor alle steun, meningen en kritieke punten. Ik zal het meenemen in het nadenken over mn volgende stap. Ik ga in iedergeval vanavond nog eens proberen met mn man te praten..Als laatste strohalm (en dat bedoel ik echt niet negatief, ik hou de deur echt op een kier) Ik ga mn best doen, dat beloof ik, hoe het ook uit pakt.
Maak het nu niet te zwaar, alsof alles gaat afhangen van dat ene gesprek. Wat als je man nu doodmoe thuiskomt of veel stress heeft gehad op zijn werk? En nu we het over stress hebben, volgens mij ben jij heel gestrest momenteel en ook niet echt in de stemming voor een goed en constructief gesprek. Laatste strohalm, deur op een kier... het klinkt vooral alsof je uitgeput en wanhopig bent. Geen goede basis voor een gesprek om je huwelijk op de rails te krijgen.
Wat je ook kan doen, is vanavond praten over wat jullie kunnen doen. Een soort stappenplan bedenken. Dus niet te veel op de inhoud ingaan, want dan ben je zo weer bezig met elkaar van alles te verwijten. Vraag elkaar wat je allebei kan doen om te zorgen dat jullie weer gelukkig worden samen?
Je zou bv. kunnen afspreken dat jullie allebei een brief gaan schrijven over hoe je zou willen dat je huwelijk eruitzag. In positieve termen dus, niet "ik wil geen man die elke avond op de bank ploft en alleen maar loopt te chagrijnen" maar "ik wil een man met wie ik 's avonds als de kinderen op bed liggen gezellig samen kan praten over de dag", "ik wil intimiteit, zowel in bed als daarbuiten in dagelijkse dingen".
Nogmaals, als je gaat praten kun je daar veel beter iemand bij halen.
Ik moet zo mn meisjes weer op gaan halen en boodschappen doen..Dank jullie wel voor alle steun, meningen en kritieke punten. Ik zal het meenemen in het nadenken over mn volgende stap. Ik ga in iedergeval vanavond nog eens proberen met mn man te praten..Als laatste strohalm (en dat bedoel ik echt niet negatief, ik hou de deur echt op een kier) Ik ga mn best doen, dat beloof ik, hoe het ook uit pakt.
Maak het nu niet te zwaar, alsof alles gaat afhangen van dat ene gesprek. Wat als je man nu doodmoe thuiskomt of veel stress heeft gehad op zijn werk? En nu we het over stress hebben, volgens mij ben jij heel gestrest momenteel en ook niet echt in de stemming voor een goed en constructief gesprek. Laatste strohalm, deur op een kier... het klinkt vooral alsof je uitgeput en wanhopig bent. Geen goede basis voor een gesprek om je huwelijk op de rails te krijgen.
Wat je ook kan doen, is vanavond praten over wat jullie kunnen doen. Een soort stappenplan bedenken. Dus niet te veel op de inhoud ingaan, want dan ben je zo weer bezig met elkaar van alles te verwijten. Vraag elkaar wat je allebei kan doen om te zorgen dat jullie weer gelukkig worden samen?
Je zou bv. kunnen afspreken dat jullie allebei een brief gaan schrijven over hoe je zou willen dat je huwelijk eruitzag. In positieve termen dus, niet "ik wil geen man die elke avond op de bank ploft en alleen maar loopt te chagrijnen" maar "ik wil een man met wie ik 's avonds als de kinderen op bed liggen gezellig samen kan praten over de dag", "ik wil intimiteit, zowel in bed als daarbuiten in dagelijkse dingen".
Nogmaals, als je gaat praten kun je daar veel beter iemand bij halen.
Ga in therapie!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:52
quote:ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 11:20:
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Ondernemer, ik ben dan toch een gescheiden ouder die, samen met kids, & ex heel blij is dat we de stap hebben gezet. Voor ieder van ons heeft dit goed uitgepakt. Ex en ik zijn betere maatjes dan toen we getrouwd waren. Er was toen alleen maar verdriet en ellende; de kids (nu groot) hebben recent nog aangegeven dat ze de scheiding als een opluchting hebben ervaren, alleen al omdat ik een veel leukere moeder daardoor ben geworden.
Geloof mij; scheiden doe je niet voor je lol. Er komt veel verdriet en emotie bij kijken. Je doet het voor het uiteindelijke resultaat en doel. Bij mij was dat rust en mezelf terugvinden. Dat is beiden gelukt!
[...]
Het onderwerp 'wat zijn de gevolgen van echtscheiding voor kinderen' is onderwerp geweest van eindeloos veel studie en onderzoek. De uitkomst is dat in verreweg de meeste gevallen een scheiding negatief uitpakt. En dat uit zich onder meer in problemen op school, gezondheidsproblemen, zelf problemen bij het aangaan van relaties, enzovoorts. Alleen in extreme gevallen zoals gewelddadige huwelijken kun je volhouden dat het voor de kinderen beter is. En verder kun je de schade beperken door in harmonie uit elkaar te gaan, maar dat valt vaak niet mee.
Mensen die gaan scheiden willen dit niet horen en geven er steevast een mooie draai aan waarom het in hun geval niet klopt. Hoewel ik van nature ook sceptisch sta tegenover onderzoeksresultaten in sociale wetenschappen, hecht ik per saldo toch echt meer waarde aan onderzoeken dan aan verhalen van gescheiden ouders die zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Ondernemer, ik ben dan toch een gescheiden ouder die, samen met kids, & ex heel blij is dat we de stap hebben gezet. Voor ieder van ons heeft dit goed uitgepakt. Ex en ik zijn betere maatjes dan toen we getrouwd waren. Er was toen alleen maar verdriet en ellende; de kids (nu groot) hebben recent nog aangegeven dat ze de scheiding als een opluchting hebben ervaren, alleen al omdat ik een veel leukere moeder daardoor ben geworden.
Geloof mij; scheiden doe je niet voor je lol. Er komt veel verdriet en emotie bij kijken. Je doet het voor het uiteindelijke resultaat en doel. Bij mij was dat rust en mezelf terugvinden. Dat is beiden gelukt!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:55
@ Bigmomma:
Vaak helpt het niet bij dat soort mannen om het te blijven herhalen, zo'n man gaat vaak toch door in zijn oude patroon omdat het werkt en omdat hij er mee wegkomt.
Ik denk dat hij je echt niet kwijt wil, en met zo'n sullig telefoontje laat hij dat op zijn manier toch zien. En jij wil gewoon rust, en een beetje liefde en aandacht. Dus eigenlijk willen jullie volgens mij beide niet uit elkaar, alleen willen jullie niet op deze manier samen blijven. Althans jíj niet.
Ik weet uit ervaring dat inderdaad een echte mega wake up call werkt. Maar dan moet je het wel volhouden. Want één nachtje weg is niet genoeg.
Wat kan je doen?
Schrijf alles op. Al je irritatie, al je wensen.
Boek een hotel of zomerhuisje ergens, voor minimaal een week.
Als je geen oppas kan regelen kan je er ook voor kiezen om de kinderen mee te nemen.
Bel wat oude vrienden op, misschien valt er nog iets te lijmen?
Laat je man voor zichzelf zorgen. Dat kan best fijn zijn de eerste drie dagen, maar daarna wordt het ook voor hem wel erg stil hoor.
Het gaat erom dat hij doorkrijgt wat jij allemaal doet, zodat hij het eindelijk eens leert waarderen.
Hoe ging dat toen jij nog wel werkte? Hielp hij toen wel mee?
"Een man weet pas wat hij mist als ze er niet is...."
Ik hoop dat het voor jou niet te laat is, want het klinkt alsof je het echt helemaal met hem hebt gehad... Heel veel sterkte!
Vaak helpt het niet bij dat soort mannen om het te blijven herhalen, zo'n man gaat vaak toch door in zijn oude patroon omdat het werkt en omdat hij er mee wegkomt.
Ik denk dat hij je echt niet kwijt wil, en met zo'n sullig telefoontje laat hij dat op zijn manier toch zien. En jij wil gewoon rust, en een beetje liefde en aandacht. Dus eigenlijk willen jullie volgens mij beide niet uit elkaar, alleen willen jullie niet op deze manier samen blijven. Althans jíj niet.
Ik weet uit ervaring dat inderdaad een echte mega wake up call werkt. Maar dan moet je het wel volhouden. Want één nachtje weg is niet genoeg.
Wat kan je doen?
Schrijf alles op. Al je irritatie, al je wensen.
Boek een hotel of zomerhuisje ergens, voor minimaal een week.
Als je geen oppas kan regelen kan je er ook voor kiezen om de kinderen mee te nemen.
Bel wat oude vrienden op, misschien valt er nog iets te lijmen?
Laat je man voor zichzelf zorgen. Dat kan best fijn zijn de eerste drie dagen, maar daarna wordt het ook voor hem wel erg stil hoor.
Het gaat erom dat hij doorkrijgt wat jij allemaal doet, zodat hij het eindelijk eens leert waarderen.
Hoe ging dat toen jij nog wel werkte? Hielp hij toen wel mee?
"Een man weet pas wat hij mist als ze er niet is...."
Ik hoop dat het voor jou niet te laat is, want het klinkt alsof je het echt helemaal met hem hebt gehad... Heel veel sterkte!
donderdag 27 oktober 2011 om 12:02
Echt niet elke man stoort zich aan rommel hoor, Goldmember. En misschien vindt hij het juist wel heerlijk, zo'n weekje rust aan zijn hoofd. Kom je na een week thuis, ligt de woonkamervloer vol stinksokken en staat de hele salontafel vol lege bierflesjes en bakken van de chinees. Dàn voel je je pas kut.
donderdag 27 oktober 2011 om 12:05
Ik las ergens de vraag waarom iedereen maar wil dat TO aan haar huwelijk gaat werken.
Ik kan alleen voor mijzelf antwoord geven:
Ik wilde ook weg bij mijn man. Ik wilde ook scheiden. Maar ik vond dat we inmiddels al een aantal malen voor elkaar gekozen hadden (verkering, samenwonen, trouwen) dat we toch aan onszelf en elkaar verplicht waren om te kijken of het ook echt niet meer anders kon. En als we er niet uit gingen komen, dan zouden we inderdaad gaan scheiden.
Voor ons gold dat mijn man helemaal niet vond dat het zo slecht ging. Simpel; hij wilde geen huishouden doen en ik deed alles. Hij wilde dat t eten voor hem klaar stond, en dat was ook zo. Als ik met m wilde praten vond ie dat ik zeurde. Hij kon heel boos en bot uit de hoek komen en ik deed mijn best om zijn boze buien te voorkomen. Maar ik vrat mezelf op van binnen.
Als ik zou zijn weggegaan had ik een slechte herinnering bij de relatie. Zouden we een moeilijke scheiding krijgen en onenigheid over alles. We konden immers niet met elkaar praten. Bovendien zou ik bij een volgende relatie snel de volgende fouten maken, omdat ik er niets van geleerd had.
Dus ook voor mezelf, mijn ontwikkeling en mijn gevoel van eigenwaarde heb ik geprobeerd om de situatie te verbeteren, maar ditmaal SAMEN met mijn man, in plaats van ik TEGEn mijn man. En dat heeft geholpen. Ik had werkelijk nooit gedacht dat onze relatie ook zo fijn kon zijn als het nu was.
Ik kan alleen voor mijzelf antwoord geven:
Ik wilde ook weg bij mijn man. Ik wilde ook scheiden. Maar ik vond dat we inmiddels al een aantal malen voor elkaar gekozen hadden (verkering, samenwonen, trouwen) dat we toch aan onszelf en elkaar verplicht waren om te kijken of het ook echt niet meer anders kon. En als we er niet uit gingen komen, dan zouden we inderdaad gaan scheiden.
Voor ons gold dat mijn man helemaal niet vond dat het zo slecht ging. Simpel; hij wilde geen huishouden doen en ik deed alles. Hij wilde dat t eten voor hem klaar stond, en dat was ook zo. Als ik met m wilde praten vond ie dat ik zeurde. Hij kon heel boos en bot uit de hoek komen en ik deed mijn best om zijn boze buien te voorkomen. Maar ik vrat mezelf op van binnen.
Als ik zou zijn weggegaan had ik een slechte herinnering bij de relatie. Zouden we een moeilijke scheiding krijgen en onenigheid over alles. We konden immers niet met elkaar praten. Bovendien zou ik bij een volgende relatie snel de volgende fouten maken, omdat ik er niets van geleerd had.
Dus ook voor mezelf, mijn ontwikkeling en mijn gevoel van eigenwaarde heb ik geprobeerd om de situatie te verbeteren, maar ditmaal SAMEN met mijn man, in plaats van ik TEGEn mijn man. En dat heeft geholpen. Ik had werkelijk nooit gedacht dat onze relatie ook zo fijn kon zijn als het nu was.
donderdag 27 oktober 2011 om 12:08
Als je alles terugleest is volgens mij het probleem niet jullie relatie, hoewel dat nu aan het doodbloeden is. Meer de tijd die je niet meer hebt, de energie. Het sluipt er vaak in veel gevallen in als je kleine kinderen hebt. Het is een soort overleven en een enorme topsport om de boel draaiende te houden.
Jullie zijn beiden gewoon op, moe, lamgeslagen door het redderen. Jouw vriend net zo!
Je bent het zat!! En dat is te begrijpen. Een kind wat de hele avond aandacht vraagt terwijl ie moet slapen, huishouden tussendoor laten draaien, een studie, een mopperende vent die niets uitvreet in jouw ogen.
En hij ziet een vrouw die niet tevreden is, zit te mopperen, te klagen, evt geen seks meer wil (voor veel kerels vaak goedmakertje...). Hij wil rust en bankhangen.
Hij ziet misschien de boel wel verzuipen en is niet bij machte om iets te doen en gaat lam op de bank en gaat zitten mopperen, zeuren en zieken.
Mocht er nog enigszins een klein kiertje openstaan, danwel een klein vlammetje branden:
Je kan het doorbreken door weer iets voor elkaar te betekenen. Oppas regelen en met elkaar praten, even de kroeg in voor uurtje en geen vader en moeder spelen.
Niet klagen, maar proberen een oplossing te vinden. Vragen wat hij van zijn leven op t moment vindt. En wat jij denkt.
En dan bijv 1x per week even iets samen doen, dus café, film huren thuis, naar vrienden, al is het maar eventjes.
Jullie zijn beiden gewoon op, moe, lamgeslagen door het redderen. Jouw vriend net zo!
Je bent het zat!! En dat is te begrijpen. Een kind wat de hele avond aandacht vraagt terwijl ie moet slapen, huishouden tussendoor laten draaien, een studie, een mopperende vent die niets uitvreet in jouw ogen.
En hij ziet een vrouw die niet tevreden is, zit te mopperen, te klagen, evt geen seks meer wil (voor veel kerels vaak goedmakertje...). Hij wil rust en bankhangen.
Hij ziet misschien de boel wel verzuipen en is niet bij machte om iets te doen en gaat lam op de bank en gaat zitten mopperen, zeuren en zieken.
Mocht er nog enigszins een klein kiertje openstaan, danwel een klein vlammetje branden:
Je kan het doorbreken door weer iets voor elkaar te betekenen. Oppas regelen en met elkaar praten, even de kroeg in voor uurtje en geen vader en moeder spelen.
Niet klagen, maar proberen een oplossing te vinden. Vragen wat hij van zijn leven op t moment vindt. En wat jij denkt.
En dan bijv 1x per week even iets samen doen, dus café, film huren thuis, naar vrienden, al is het maar eventjes.
donderdag 27 oktober 2011 om 12:11
quote:Bergje65 schreef op 27 oktober 2011 @ 11:52:
[...]
Ondernemer, ik ben dan toch een gescheiden ouder die, samen met kids, & ex heel blij is dat we de stap hebben gezet. Voor ieder van ons heeft dit goed uitgepakt. Ex en ik zijn betere maatjes dan toen we getrouwd waren. Er was toen alleen maar verdriet en ellende; de kids (nu groot) hebben recent nog aangegeven dat ze de scheiding als een opluchting hebben ervaren, alleen al omdat ik een veel leukere moeder daardoor ben geworden.
Geloof mij; scheiden doe je niet voor je lol. Er komt veel verdriet en emotie bij kijken. Je doet het voor het uiteindelijke resultaat en doel. Bij mij was dat rust en mezelf terugvinden. Dat is beiden gelukt!Bergje het had mijn verhaal kunnen zijn. Ik was na de scheiding ook een veel leukere moeder en er was veel meer rust in huis. En dat is voor de kinderen ook heel belangrijk. Mijn ex is nu hertrouwd en heb met beiden nog steeds contact!
[...]
Ondernemer, ik ben dan toch een gescheiden ouder die, samen met kids, & ex heel blij is dat we de stap hebben gezet. Voor ieder van ons heeft dit goed uitgepakt. Ex en ik zijn betere maatjes dan toen we getrouwd waren. Er was toen alleen maar verdriet en ellende; de kids (nu groot) hebben recent nog aangegeven dat ze de scheiding als een opluchting hebben ervaren, alleen al omdat ik een veel leukere moeder daardoor ben geworden.
Geloof mij; scheiden doe je niet voor je lol. Er komt veel verdriet en emotie bij kijken. Je doet het voor het uiteindelijke resultaat en doel. Bij mij was dat rust en mezelf terugvinden. Dat is beiden gelukt!Bergje het had mijn verhaal kunnen zijn. Ik was na de scheiding ook een veel leukere moeder en er was veel meer rust in huis. En dat is voor de kinderen ook heel belangrijk. Mijn ex is nu hertrouwd en heb met beiden nog steeds contact!
donderdag 27 oktober 2011 om 12:29
En wat vind je man???
Waarschijnlijk ook niet leuk om iedere dag na keihard werken bij een klagende/zuchtende vrouw thuis te komen...
Zal je wel denken dat ie het daar zelf naar gemaakt heeft maar dit is iets wat jullie samen hebben gecreeerd he..
Je kan wel alles maar bij hem neer leggen alszijnde:hij is de klootzak en ik ben het zat... Is wel makkelijk maar zo zal het niet zijn....
En nu heb je het zoooo hoog op laten lopen dat je het zat bent, en ligt alles aan hem. Maar jij hebt dit zo ver laten komen door alles maar te accepteren al die jaren...
Dus samen gecreeerd, samen oplossen...
Waarschijnlijk ook niet leuk om iedere dag na keihard werken bij een klagende/zuchtende vrouw thuis te komen...
Zal je wel denken dat ie het daar zelf naar gemaakt heeft maar dit is iets wat jullie samen hebben gecreeerd he..
Je kan wel alles maar bij hem neer leggen alszijnde:hij is de klootzak en ik ben het zat... Is wel makkelijk maar zo zal het niet zijn....
En nu heb je het zoooo hoog op laten lopen dat je het zat bent, en ligt alles aan hem. Maar jij hebt dit zo ver laten komen door alles maar te accepteren al die jaren...
Dus samen gecreeerd, samen oplossen...
Wie wind zaait zal storm oogsten
donderdag 27 oktober 2011 om 12:32
Herkenbaar verhaal, Ik ben ook gescheiden toen mijn kids 1 en 2,5 waren ( door gelijksoortige redenen). mijn advies is wel: ga in relatietherapie, dan pas kom je er achter of die man waar je van hield nog wel bestaat! bij mij was dat niet het geval. tijdens de gesprekken bij de relatietherapeut werd het me duidelijk dat de man waar ik meer dan 10 jaar samen mee was zodanig was veranderd dat ik daar niets meer mee had. ( arrogant, zelfingenomen, vond dat de schuld niet bij hem lag, want hij bracht toch geld in het laatje) maar geef je huwelijk niet zomaar op. want na de scheiding wordt het niet makkelijker om een goede relatie tbv de kinderen te behouden ( is bijna net zo hard werken) ik heb wel eens voor de grap gezegt: je moet verdomd veel van elkaar gehouden hebben om een "goede"scheiding te kunnen hebben. haat en wraak zullen direct je kinderen duperen. dmv een relatietherapeut kom je er achter of er toch iets moois is om te behouden, of om een "schone" scheiding te bewerkstelligen. vergeet niet: ook je hele omgeving zal hierbij betrokken worden. ( familie, vrienden) ookal denk je van te voren van niet. je zult vrienden toch gaan verliezen. maar je hoeft niks te pikken om zo iedereen tevreden te houden hoor. dus kom maar goed voor jezelf op. door de scheiding ben ik wel echt door een hel gegaan. maar nu merk ik dat het leven veel eenvoudiger is geworden nu ik niet meer elke dag voor mijn rechten hoeft te vechten. alhoewel ik nu ook alles alleen doe ( huishouden, kids) wat erg zwaar is, mss zal je er pas na je scheiding achter komen dat hij toch wel wat meer deed dan voor de tv hangen 
( ik ben er achter gekomen dat hij echt niks deed om mijn lasten te verlichten in dat opzicht is mijn leven dus makkelijker geworden omdat ik nu niet meer zijn sokken hoeft op te ruimen en zijn blousen hoeft te strijken, en aan zijn waanzinnig hoge eisen te voldoen) hij gaat nu maar lekker bij zijn nieuwe vriendin de koning uithangen. ( nieuwe relatie zit er voor mij nog niet echt in, ben veel te druk met de kids. avondje stappen zit er niet in( ben savonds meestal kapot) , moet altijd opvang regelen, al is het maar om te gaan sporten) wie weet, als de kids wat ouder zijn... en amygdala: petje af dat jij het zo hebt kunnen redden, mijn ex ging uiteindlijk liever scheiden dat met mij te praten over eventuele veranderingen. ( hij vond dat hij het perfect deed, ik was gewoon een lastige zeur die niks van haar leven gemaakt had, hij was immers erg succesvol)
( ik ben er achter gekomen dat hij echt niks deed om mijn lasten te verlichten in dat opzicht is mijn leven dus makkelijker geworden omdat ik nu niet meer zijn sokken hoeft op te ruimen en zijn blousen hoeft te strijken, en aan zijn waanzinnig hoge eisen te voldoen) hij gaat nu maar lekker bij zijn nieuwe vriendin de koning uithangen. ( nieuwe relatie zit er voor mij nog niet echt in, ben veel te druk met de kids. avondje stappen zit er niet in( ben savonds meestal kapot) , moet altijd opvang regelen, al is het maar om te gaan sporten) wie weet, als de kids wat ouder zijn... en amygdala: petje af dat jij het zo hebt kunnen redden, mijn ex ging uiteindlijk liever scheiden dat met mij te praten over eventuele veranderingen. ( hij vond dat hij het perfect deed, ik was gewoon een lastige zeur die niks van haar leven gemaakt had, hij was immers erg succesvol)