Relaties
alle pijlers
Wil scheiden....maar wat nu ?
donderdag 27 oktober 2011 om 09:40
Sinds vanmorgen (en eigenlijk al veel eerder) ben ik er zo verschrikkelijk klaar mee. Manlief denkt dat hij in een hotel woont, waar alles wel gedaan wordt en het eten klaar staat als hij thuis komt. Vervolgens gaat hij op de bank zitten tv te kijken of achter de computer. En krijg geen antwoord meer als ik tegen m praat. Kinders (2 en 4) worden door m gedrild met grote monden. Weet ook wel dat hij moe is als hij thuis komt en van 's morgens vroeg tot laat werkt. Maar dat wil toch niet zeggen dat je verders alles maar op mijn schouders moet laten komen ? Ben werkeloos, maar bezig met omscholen, dus aan het studeren, loop daar voor ook stage, breng de kinderen van en naar school en peuterspeelzaal, zorg voor het huishouden, de boodschappen...alles en alles komt op mij neer. Hij is al boos als ik vraag of hij een dagje vrij kan nemen omdat er iets gedaan/geregeld moet worden. Mn meisje is bijna jarig, hij heeft er geen barst voor geregeld. Alles heb ik in orde gemaakt om te zorgen dat ze een leuke verjaardag heeft. En straks breed uit "gezellig" gaan zitten doen op het feestje... Heb er gewoon geen zin meer in...het dobbert al lang zo door en praten heeft gewoon weg geen nut (al te vaak geprobeerd) Vind het echt erg, maar ben aan het eind van mn latijn en wil zo graag rust in de tent. Ook voor mn kinderen. Weet straks alleen niet hoe ik het allemaal moet gaan doen, maar het lukt me vast wel. Sta eigenlijk al zo lang alleen....
donderdag 27 oktober 2011 om 10:55
quote:lughnasadh schreef op 27 oktober 2011 @ 10:40:
Maar als jij hem al vaker hebt medegedeeld dat je wilt gaan scheiden en het nooit doorgezet hebt, zal hij nu ook wel weer denken dat het wel los zal lopen. Even wat extra aandacht, beetje z'n best doen en je bent weer even gesust.
Dit soort dreigementen verliezen hun kracht als je er ook niet daadwerkelijk naar handelt.
Ehm, dan waren ze al gescheiden geweest? Dus daar heb je geen punt mee.
Hadden ze dan vervolgens weer bij elkaar moeten komen? Zodat de man van TO weet dat het menens was dat ze wil scheiden en ze dat dan ook moet doen? Dan zijn ze toch al uit elkaar?
Er valt geen kracht te halen om de relatie te verbeteren als je gaat scheiden. Dan is scheiden gewoon scheiden en ga je uit elkaar, ben je uit elkaar en moet je er vanuit gaan dat je ook niet meer bij elkaar komt... Scheiden heeft niets te maken met e
Als zeggen dat je wilt scheiden er voor moet zorgen dat je weer bij elkaar komt is een belletje over hoe het gaat met de kinderen in ieder geval ruim onvoldoende. En uiteraard ga je niet bij het eerste idee dat je wilt scheiden ook scheiden. Je zegt eerst tegen je partner dat het die kant opgaat als het zo doorgaat, dat de relatie steeds minder wordt en je de relatie al een tijdje niet leuk meer vindt. Vervolgens werk je er nog aan. Maar als blijkt zoals in dit geval dat er geen verbetering in zit zul je op een gegeven toch de keuze voor scheiden moeten maken.
Maar als jij hem al vaker hebt medegedeeld dat je wilt gaan scheiden en het nooit doorgezet hebt, zal hij nu ook wel weer denken dat het wel los zal lopen. Even wat extra aandacht, beetje z'n best doen en je bent weer even gesust.
Dit soort dreigementen verliezen hun kracht als je er ook niet daadwerkelijk naar handelt.
Ehm, dan waren ze al gescheiden geweest? Dus daar heb je geen punt mee.
Hadden ze dan vervolgens weer bij elkaar moeten komen? Zodat de man van TO weet dat het menens was dat ze wil scheiden en ze dat dan ook moet doen? Dan zijn ze toch al uit elkaar?
Er valt geen kracht te halen om de relatie te verbeteren als je gaat scheiden. Dan is scheiden gewoon scheiden en ga je uit elkaar, ben je uit elkaar en moet je er vanuit gaan dat je ook niet meer bij elkaar komt... Scheiden heeft niets te maken met e
Als zeggen dat je wilt scheiden er voor moet zorgen dat je weer bij elkaar komt is een belletje over hoe het gaat met de kinderen in ieder geval ruim onvoldoende. En uiteraard ga je niet bij het eerste idee dat je wilt scheiden ook scheiden. Je zegt eerst tegen je partner dat het die kant opgaat als het zo doorgaat, dat de relatie steeds minder wordt en je de relatie al een tijdje niet leuk meer vindt. Vervolgens werk je er nog aan. Maar als blijkt zoals in dit geval dat er geen verbetering in zit zul je op een gegeven toch de keuze voor scheiden moeten maken.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:55
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 10:29:
Ik zal nooit beweren dat ik nog mijn gezellige fruitige ikje ben, als toen we verkering hadden en samen waren. Maar hoe kan dat ook na de afgelopen tijd. Ben gewoon helemaal afgestompt zo langzamerhand En ik snap ook dat zijn focus misschien nu op het werk ligt omdat er geld binnen moet komen, maar moet ik het verder maar uitzoeken dan ? Er is toch ook nog zoiets als een relatie waar je aan wilt werken Samen plezier beleven (met of zonder kids) en het gezellig hebben samen ? Kunnen praten over van alles en nog wat (ipv alleen over werk)
Ben je zelf nog in staat om daaraan te werken, nu je zo afgestompt ben? Als iemand je nu zou zeggen dat het met hulp nog mogelijk was je huwelijk vlot te trekken, zou je dat dan een kans willen geven? Of is er te veel kapotgemaakt?
Hoe was hij vroeger eigenlijk? En hoe is dat veranderd?
Ik zal nooit beweren dat ik nog mijn gezellige fruitige ikje ben, als toen we verkering hadden en samen waren. Maar hoe kan dat ook na de afgelopen tijd. Ben gewoon helemaal afgestompt zo langzamerhand En ik snap ook dat zijn focus misschien nu op het werk ligt omdat er geld binnen moet komen, maar moet ik het verder maar uitzoeken dan ? Er is toch ook nog zoiets als een relatie waar je aan wilt werken Samen plezier beleven (met of zonder kids) en het gezellig hebben samen ? Kunnen praten over van alles en nog wat (ipv alleen over werk)
Ben je zelf nog in staat om daaraan te werken, nu je zo afgestompt ben? Als iemand je nu zou zeggen dat het met hulp nog mogelijk was je huwelijk vlot te trekken, zou je dat dan een kans willen geven? Of is er te veel kapotgemaakt?
Hoe was hij vroeger eigenlijk? En hoe is dat veranderd?
Ga in therapie!
donderdag 27 oktober 2011 om 10:56
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:49:
[...]
De stekker uit een huwelijk trekken, is zelden in het belang van de kinderen. Die willen gewoon dat het vertrouwde gezin bij elkaar blijft.
uote]
Nee, billenkoek geven aan een 2 en 4 jarige. Been there. Hier heeft kind op 15 jarige leeftijd maar eens een getuigenverklaring afgegeven bij de politie. Kind had graag op zeer jonge leeftijd willen scheiden van papa indien het had gekund.
[...]
De stekker uit een huwelijk trekken, is zelden in het belang van de kinderen. Die willen gewoon dat het vertrouwde gezin bij elkaar blijft.
uote]
Nee, billenkoek geven aan een 2 en 4 jarige. Been there. Hier heeft kind op 15 jarige leeftijd maar eens een getuigenverklaring afgegeven bij de politie. Kind had graag op zeer jonge leeftijd willen scheiden van papa indien het had gekund.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 27 oktober 2011 om 10:59
quote:ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:49:
[...]
De stekker uit een huwelijk trekken, is zelden in het belang van de kinderen. Die willen gewoon dat het vertrouwde gezin bij elkaar blijft.
Dat een scheiding alle problemen oplost, lijkt me ook nogal voorbarig. Ten eerste blijft het 'dealen met je ega' gewoon doorgaan, want zeker nu de kinderen nog zo klein zijn zul je hier veel contact over hebben met elkaar.
En even heel simpel gesteld: je kunt de stekker uit een relatie trekken, maar je eigen tekortkomingen neem je gewoon weer mee. Er zijn bepaalde spiegels waar niemand graag in kijkt, maar als je ontevreden bent over een aantal zaken en dat allemaal op je partner projecteert, kun je er zo maar achter komen dat je leven nog steeds niet leuk is als die partner uit beeld is.
Daar zeg je een heel waar woord, helemaal mee eens.
Wil niet zeggen dat TO haar eigen aandeel in de zaak niet ziet.
Denk dat TO haar eigen aandeel goed heeft overwogen, maar misschien de opening naar hem toe niet kan maken?
Verder vind ik dat hier wel heel makkelijk wordt gesteld dat de ex-partner nog wel jarenlang de melkkoe mag zijn voor partner- en kinderalimentatie. Het draagvlak voor eindeloze partneralimentatie kalft niet voor niets snel af.
[...]
De stekker uit een huwelijk trekken, is zelden in het belang van de kinderen. Die willen gewoon dat het vertrouwde gezin bij elkaar blijft.
Dat een scheiding alle problemen oplost, lijkt me ook nogal voorbarig. Ten eerste blijft het 'dealen met je ega' gewoon doorgaan, want zeker nu de kinderen nog zo klein zijn zul je hier veel contact over hebben met elkaar.
En even heel simpel gesteld: je kunt de stekker uit een relatie trekken, maar je eigen tekortkomingen neem je gewoon weer mee. Er zijn bepaalde spiegels waar niemand graag in kijkt, maar als je ontevreden bent over een aantal zaken en dat allemaal op je partner projecteert, kun je er zo maar achter komen dat je leven nog steeds niet leuk is als die partner uit beeld is.
Daar zeg je een heel waar woord, helemaal mee eens.
Wil niet zeggen dat TO haar eigen aandeel in de zaak niet ziet.
Denk dat TO haar eigen aandeel goed heeft overwogen, maar misschien de opening naar hem toe niet kan maken?
Verder vind ik dat hier wel heel makkelijk wordt gesteld dat de ex-partner nog wel jarenlang de melkkoe mag zijn voor partner- en kinderalimentatie. Het draagvlak voor eindeloze partneralimentatie kalft niet voor niets snel af.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:59
quote:Fame schreef op 27 oktober 2011 @ 10:54:
[...]
Nee hoor. Hier is door middel van het voltrekken van het huwelijk een contractuele afspraak over gemaakt. Trouwen is niets meer dan een contract in geval van scheiding. Daar zet je zelf je handtekening onder. Dat onderschatten mensen blijkbaar als het huwelijk op de klippen loopt.
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.
[...]
Nee hoor. Hier is door middel van het voltrekken van het huwelijk een contractuele afspraak over gemaakt. Trouwen is niets meer dan een contract in geval van scheiding. Daar zet je zelf je handtekening onder. Dat onderschatten mensen blijkbaar als het huwelijk op de klippen loopt.
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:01
quote:Fame schreef op 27 oktober 2011 @ 10:56:
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:49:
[...]
Nee, billenkoek geven aan een 2 en 4 jarige. Been there. Hier heeft kind op 15 jarige leeftijd maar eens een getuigenverklaring afgegeven bij de politie. Kind had graag op zeer jonge leeftijd willen scheiden van papa indien het had gekund.Ik lees nergens dat de man van TO de kinderen mishandelt. En nee, een keer een tik op de billen is echt nog geen kindermishandeling.
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:49:
[...]
Nee, billenkoek geven aan een 2 en 4 jarige. Been there. Hier heeft kind op 15 jarige leeftijd maar eens een getuigenverklaring afgegeven bij de politie. Kind had graag op zeer jonge leeftijd willen scheiden van papa indien het had gekund.Ik lees nergens dat de man van TO de kinderen mishandelt. En nee, een keer een tik op de billen is echt nog geen kindermishandeling.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:01
donderdag 27 oktober 2011 om 11:02
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. Bovendien is het vreemd dat je in je post van 10.20 schrijft dat je ouders niet meer leven en nu heb je het ineens over oma die oppast.....Dit klopt niet.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:04
[quote]ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:59:
[...]
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.[/quote]
En dàt vind ik dus geklets!
Legio voorbeelden dat het in het belang van de kinderen kan zijn dat ouders gaan scheiden! ( Been there too,done that too!!!! )
Ik vind die opmerking generaliserend.
Ik ben het met je eens dat men heel snle geneigd is ergens een stekker uit te trekken om de stomste en gekste redenen,maar er zijn legitieme redenen te over dat het wel degelijk een wrange noodzaak is!
[...]
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.[/quote]
En dàt vind ik dus geklets!
Legio voorbeelden dat het in het belang van de kinderen kan zijn dat ouders gaan scheiden! ( Been there too,done that too!!!! )
Ik vind die opmerking generaliserend.
Ik ben het met je eens dat men heel snle geneigd is ergens een stekker uit te trekken om de stomste en gekste redenen,maar er zijn legitieme redenen te over dat het wel degelijk een wrange noodzaak is!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:05
donderdag 27 oktober 2011 om 11:06
Weet je wel zeker dat je relatie de oorzaak is voor het feit dat je ongelukkig bent? Jullie zijn beiden moe, kleintjes in de arbeidsintensieve leeftijd, jij je baan kwijt, maar wel de kosten en moeite van een studie. Nogal logisch dat jullie beiden minder puf hebben om energie in het flitsend houden van je relatie te steken. Weet je zeker dat het beëindigen van je relatie de oplossing is? Ik zie na een scheiding al deze problemen namelijk alleen maar groeien ... nog grotere vermoeidheid, arbeidsintensieve kleintjes van slag, niet rond kunnen komen omdat je niet werkt, te weinig geld en tijd voor je studie. Nu heb je het gevoel er alleen voor te staan, dan sta je er echt 24/7 alleen voor.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:07
@TO, dan zul je een keer echt een knoop moeten doorhakken want anders veranderd er helemaal niets.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:07
quote:sweetfirefly schreef op 27 oktober 2011 @ 11:02:
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. Bovendien is het vreemd dat je in je post van 10.20 schrijft dat je ouders niet meer leven en nu heb je het ineens over oma die oppast.....Dit klopt niet.
Ehh,misschien de moeder van haar man?
Enne, chapeau voor jou dat je zoveel er naast doet,oppassen dat je een ander niet jouw keurslijf gaat aanmeten. Iedereen is anders en je kunt niet bij een ander achter de deur koekeloeren.
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. Bovendien is het vreemd dat je in je post van 10.20 schrijft dat je ouders niet meer leven en nu heb je het ineens over oma die oppast.....Dit klopt niet.
Ehh,misschien de moeder van haar man?
Enne, chapeau voor jou dat je zoveel er naast doet,oppassen dat je een ander niet jouw keurslijf gaat aanmeten. Iedereen is anders en je kunt niet bij een ander achter de deur koekeloeren.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:10
quote:sweetfirefly schreef op 27 oktober 2011 @ 11:02:
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. (...).
Eens. Je kunt ook een avond niet de laatste was doen (was jij elke dag??) je kunt ook de afwas eens laten staan, opruimen? Wat moet je nog opruimen? Ik neem aan dat je kinderen zelf hun speelgoed wel in een kist kunnen doen. Elke avond alsnog 2 tot 3 uur bezig zijn met het huishouden, terwijl je de hele dag thuis bent is echt onnodig.
En ja, je man praat over zijn werk. Waar moet hij het anders over hebben? Hij werkt de hele dag. Of laat hij jou uberhaupt niet aan het woord over jouw activiteiten van die dag? Kapt hij je af?
Kijk, prima (nou ja eigenlijk niet) dat je wilt scheiden, maar scheiden omdat je rust in de tent wilt, vind ik echt nonsens.
TO, aangezien je geen antwoord geeft op mijn vragen geef ik je mee dat ik als moeder en als werknemer ook s'avonds de was doe en het huis en daarnaast ook nog bezig ben in het laatste jaar van mijn 4 jarige studie en mantelzorger ben en ook nog vrijwilligerswerk doe. Ik vind je verhaal hoe langer hoe meer een klaagzang worden. (...).
Eens. Je kunt ook een avond niet de laatste was doen (was jij elke dag??) je kunt ook de afwas eens laten staan, opruimen? Wat moet je nog opruimen? Ik neem aan dat je kinderen zelf hun speelgoed wel in een kist kunnen doen. Elke avond alsnog 2 tot 3 uur bezig zijn met het huishouden, terwijl je de hele dag thuis bent is echt onnodig.
En ja, je man praat over zijn werk. Waar moet hij het anders over hebben? Hij werkt de hele dag. Of laat hij jou uberhaupt niet aan het woord over jouw activiteiten van die dag? Kapt hij je af?
Kijk, prima (nou ja eigenlijk niet) dat je wilt scheiden, maar scheiden omdat je rust in de tent wilt, vind ik echt nonsens.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:10
@yvette, Misschien is het alles bij elkaar..maar ik voel me ook gewoon totaal nergens in gesteund door mn man. Voel me alleen, geen arm om me heen of een houding van; het is moeilijk en even zwaar, maar we komen er wel meid. Vanuit zijn houding naar mij toe spreekt gewoon totaal geen liefde meer. En ik zit ook niet de hele dag op de bank stil te zitten en hij ook niet, maar dat wil niet zeggen dat ik maar overal alleen voor moet staan toch ? Ik wil er echt geen klaagzang van maken..dat is niet mn bedoeling geweest van dit topic
donderdag 27 oktober 2011 om 11:13
quote:yette schreef op 27 oktober 2011 @ 11:06:
Weet je wel zeker dat je relatie de oorzaak is voor het feit dat je ongelukkig bent? Jullie zijn beiden moe, kleintjes in de arbeidsintensieve leeftijd, jij je baan kwijt, maar wel de kosten en moeite van een studie. Nogal logisch dat jullie beiden minder puf hebben om energie in het flitsend houden van je relatie te steken. Weet je zeker dat het beëindigen van je relatie de oplossing is? Ik zie na een scheiding al deze problemen namelijk alleen maar groeien ... nog grotere vermoeidheid, arbeidsintensieve kleintjes van slag, niet rond kunnen komen omdat je niet werkt, te weinig geld en tijd voor je studie. Nu heb je het gevoel er alleen voor te staan, dan sta je er echt 24/7 alleen voor.Eens! Ik begrijp het probleem van TO wel, maar ik zie niet echt in dat een scheiding de problemen oplost, precies om de redenen die jij hier noemt.
Weet je wel zeker dat je relatie de oorzaak is voor het feit dat je ongelukkig bent? Jullie zijn beiden moe, kleintjes in de arbeidsintensieve leeftijd, jij je baan kwijt, maar wel de kosten en moeite van een studie. Nogal logisch dat jullie beiden minder puf hebben om energie in het flitsend houden van je relatie te steken. Weet je zeker dat het beëindigen van je relatie de oplossing is? Ik zie na een scheiding al deze problemen namelijk alleen maar groeien ... nog grotere vermoeidheid, arbeidsintensieve kleintjes van slag, niet rond kunnen komen omdat je niet werkt, te weinig geld en tijd voor je studie. Nu heb je het gevoel er alleen voor te staan, dan sta je er echt 24/7 alleen voor.Eens! Ik begrijp het probleem van TO wel, maar ik zie niet echt in dat een scheiding de problemen oplost, precies om de redenen die jij hier noemt.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:13
Een relatie aangaan houdt in dat je er voor elkaar bent in liefde.
Dat is de enige belangrijke emotionele reden om een relatie aan te gaan in mijn ogen.
Waarbij je beide kijkt naar wat je verlangt in een relatie en daar geldelijke afspraken over maakt zodat je alles eerlijk regelt als je nog wel goed met elkaar overweg kan zodat, als je toch ruzie krijgt, de zaken objectief ooit bekeken zijn en objectief uitgevoerd kunnen worden.
Het zijn dus gezamenlijke afspraken waar je beiden vantevoren mee instemt en waarbij je hopelijk niets over het hoofd hebt gezien mocht het helemaal misgaan. En je je niet hebt vergist in de goedheid en eerlijkheid van de ander ook in tijden van tegenspoed.
Ik vind niet dat mensen in een liefdeloze relatie verplicht moeten blijven zitten. Ik vind zelfs dat je dat echt never nooit niet moet doen. Het voorbeeld van liefde en hoe je daarmee omgaat is van essentieel belang om daar een juiste ouderrol in aan te gaan en daarin een goed voorbeeld te zijn.
Elkaar negeren en snauwen en grauwen en samen geen band meer met elkaar hebben vind ik één van de allerslechtste voorbeelden.rolmodellen die er zou kunnen zijn.
TO wil zelfs graag een baan zoeken maar wordt daarin belemmerd door haar man. Als zij die kans niet binnen het huwelijk krijgt om zelf weer geld te gaan verdienen is hij er zelf natuurlijk bij.
Dat is de enige belangrijke emotionele reden om een relatie aan te gaan in mijn ogen.
Waarbij je beide kijkt naar wat je verlangt in een relatie en daar geldelijke afspraken over maakt zodat je alles eerlijk regelt als je nog wel goed met elkaar overweg kan zodat, als je toch ruzie krijgt, de zaken objectief ooit bekeken zijn en objectief uitgevoerd kunnen worden.
Het zijn dus gezamenlijke afspraken waar je beiden vantevoren mee instemt en waarbij je hopelijk niets over het hoofd hebt gezien mocht het helemaal misgaan. En je je niet hebt vergist in de goedheid en eerlijkheid van de ander ook in tijden van tegenspoed.
Ik vind niet dat mensen in een liefdeloze relatie verplicht moeten blijven zitten. Ik vind zelfs dat je dat echt never nooit niet moet doen. Het voorbeeld van liefde en hoe je daarmee omgaat is van essentieel belang om daar een juiste ouderrol in aan te gaan en daarin een goed voorbeeld te zijn.
Elkaar negeren en snauwen en grauwen en samen geen band meer met elkaar hebben vind ik één van de allerslechtste voorbeelden.rolmodellen die er zou kunnen zijn.
TO wil zelfs graag een baan zoeken maar wordt daarin belemmerd door haar man. Als zij die kans niet binnen het huwelijk krijgt om zelf weer geld te gaan verdienen is hij er zelf natuurlijk bij.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:14
Ik moet zo mn meisjes weer op gaan halen en boodschappen doen..Dank jullie wel voor alle steun, meningen en kritieke punten. Ik zal het meenemen in het nadenken over mn volgende stap. Ik ga in iedergeval vanavond nog eens proberen met mn man te praten..Als laatste strohalm (en dat bedoel ik echt niet negatief, ik hou de deur echt op een kier) Ik ga mn best doen, dat beloof ik, hoe het ook uit pakt.
donderdag 27 oktober 2011 om 11:14
quote:ondernemer schreef op 27 oktober 2011 @ 10:59:
[...]
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Er zijn ook prinsjes die de stekker er uit trekken.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
MAar zo zijn nu eenmaal de op dit moment geldende wetten. En daar mag je van vinden wat je wilt, maar wel de wet waar je mee in hebt gestemd, want je hebt je habdtekening gezet.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.
Ja natuurlijk ga je scheiden uit eigenbelang. Heb je wel gelezen hoe TO wordt behandeld? Dat is wat ik bedoel met "slechter kan het niet worden", dus je gaat scheiden opdat je leven e rbeter op wordt. En dat hoeft niet om financien te gaan. Ik somde even wat feiten op. Ik heb het niet over melkkoeien.
[...]
Oh, ik dacht dat trouwen een belofte inhield om juist trouw aan elkaar te blijven. Maar eigenlijk is het dus een soort levensverzekering voor prinsesjes die zelf de stekker eruit trekken. Naïef van me.
Er zijn ook prinsjes die de stekker er uit trekken.
Hoe dan ook, als ik wat lees over partneralimentatie is het meestal dat dit niet meer helemaal van deze tijd is en dat dit moet worden ingeperkt.
MAar zo zijn nu eenmaal de op dit moment geldende wetten. En daar mag je van vinden wat je wilt, maar wel de wet waar je mee in hebt gestemd, want je hebt je habdtekening gezet.
Verder vond ik je post volstrekt tegenstrijdig: adviseren om snel door te pakken met de scheiding en tegelijkertijd te handelen in het belang van de kinderen. Wake-up call: echtscheidingen zijn bijna nooit in het belang van de kinderen. Echtscheidingen dienen het (vermeende) eigenbelang van degene die de stekker eruit trekt en de rest is geklets.
Ja natuurlijk ga je scheiden uit eigenbelang. Heb je wel gelezen hoe TO wordt behandeld? Dat is wat ik bedoel met "slechter kan het niet worden", dus je gaat scheiden opdat je leven e rbeter op wordt. En dat hoeft niet om financien te gaan. Ik somde even wat feiten op. Ik heb het niet over melkkoeien.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 27 oktober 2011 om 11:14
donderdag 27 oktober 2011 om 11:14
quote:bigmomma schreef op 27 oktober 2011 @ 10:48:
Vrienden zijn eigenlijk allemaal zijn vrienden. De rest ben ik in de loop der jaren kwijt geraakt... Ik zal ook wel meegewerkt hebben aan de negatieve spiraal, maar ik ben het zo beu maar alles over mn kant te laten gaan. Hoort / moet dat dan in relatie ?
Heel goed, je ziet dus waar jouw aandeel in het probleem ligt. Je moet leren voor jezelf op te komen. Jij bent wel werkloos, maar je werkt ook aan je carrière. Jouw carrière is net zo belangrijk als die van je man. Dus moet je daar tijd voor inruimen (en rust, dus geen kinderen om je heen!). Je kan met je man overleggen hoe je dat zou kunnen doen en misschien zelf al met wat voorstellen komen.
Momenteel heb je denk ik eerst even rust nodig. Een huishouden met twee kleine kindjes is heel druk en met het huishouden, je stage en studie erbij kom je waarschijnlijk helemaal niet aan je rust. Je klinkt niet echt alsof je op dit moment openstaat voor oplossingen. Een weliswaar onhandig maar goedbedoeld telefoontje van je man krijgt je ook al op de kast.
Maar meid, je hebt twee kleine ukkies en die verdienen het toch dat jij je huwelijk een échte kans geeft? Op dit moment is de liefde ver te zoeken, maar wie zegt dat die niet ergens ligt te verstoffen? Misschien kunnen jullie dat gevoel wel samen terugvinden als jullie elkaar (!) weer respectvol gaan behandelen en tijd voor elkaar uittrekken.
Ik heb het idee dat er aan de communicatie ook wel het een en ander kan verbeteren. Volgens mij gaan er nu veel (al dan niet uitgesproken) verwijten over en weer en dat helpt de sfeer niet. Misschien helpt het om er hulp bij te halen, zodat jullie allebei gedwongen worden naar elkaar te luisteren.
Maar eerst even rust, denk ik, zodat je je emoties een beetje kan laten bezinken en kan nadenken over wat je écht wilt. Scheiden? Of je huwelijk nog een kans geven?
Vrienden zijn eigenlijk allemaal zijn vrienden. De rest ben ik in de loop der jaren kwijt geraakt... Ik zal ook wel meegewerkt hebben aan de negatieve spiraal, maar ik ben het zo beu maar alles over mn kant te laten gaan. Hoort / moet dat dan in relatie ?
Heel goed, je ziet dus waar jouw aandeel in het probleem ligt. Je moet leren voor jezelf op te komen. Jij bent wel werkloos, maar je werkt ook aan je carrière. Jouw carrière is net zo belangrijk als die van je man. Dus moet je daar tijd voor inruimen (en rust, dus geen kinderen om je heen!). Je kan met je man overleggen hoe je dat zou kunnen doen en misschien zelf al met wat voorstellen komen.
Momenteel heb je denk ik eerst even rust nodig. Een huishouden met twee kleine kindjes is heel druk en met het huishouden, je stage en studie erbij kom je waarschijnlijk helemaal niet aan je rust. Je klinkt niet echt alsof je op dit moment openstaat voor oplossingen. Een weliswaar onhandig maar goedbedoeld telefoontje van je man krijgt je ook al op de kast.
Maar meid, je hebt twee kleine ukkies en die verdienen het toch dat jij je huwelijk een échte kans geeft? Op dit moment is de liefde ver te zoeken, maar wie zegt dat die niet ergens ligt te verstoffen? Misschien kunnen jullie dat gevoel wel samen terugvinden als jullie elkaar (!) weer respectvol gaan behandelen en tijd voor elkaar uittrekken.
Ik heb het idee dat er aan de communicatie ook wel het een en ander kan verbeteren. Volgens mij gaan er nu veel (al dan niet uitgesproken) verwijten over en weer en dat helpt de sfeer niet. Misschien helpt het om er hulp bij te halen, zodat jullie allebei gedwongen worden naar elkaar te luisteren.
Maar eerst even rust, denk ik, zodat je je emoties een beetje kan laten bezinken en kan nadenken over wat je écht wilt. Scheiden? Of je huwelijk nog een kans geven?
Ga in therapie!