Relaties
alle pijlers
Zoon is homo
zaterdag 30 september 2017 om 22:17
Ik heb lang getwijfeld of ik dit topic zou openen, maar naar aanleiding van een andere topic heb ik toch de stap gezet. Ik wil hiermee niemand tegen de borst stoten.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
maandag 2 oktober 2017 om 13:59
'Eventjes' stilhouden dat je homo bent.
Wat breng je daarmee als moeder over aan je zoon? Je snapt het zelf ook echt niet.
maandag 2 oktober 2017 om 14:06
Vind ik ook. Soms willen mensen ook de bevestiging hebben dat je absoluut niet op ze valt maar zijn dan tegelijkertijd beledigd als je daadwerkelijk toegeeft dat de kans dat je op ze zal vallen nihil is. Sterker nog, ik ben twee keer in mijn leven verliefd geweest op een meisje. De eerste keer overkwam mij op mijn 18e, de tweede keer op mijn 30e en dat is nu mijn echtgenote. Ik heb er geen problemen mee als mensen/de maatschappij mij als lesbisch willen betitelen of willen zeggen: Zij is een vrouw die op vrouwen valt. Ben met een vrouw getrouwd en weet dat mensen het overzichtelijk vinden om in hokjes te denken/praten.
Maar eigenlijk vind ik dat zo ontzettend gek. Zou ik - omdat ik twee keer in mijn leven verliefd werd op een vrouw en met een vrouw ben getrouwd - daardoor echt compleet anders kijken naar al die miljoenen andere vrouwen die in dit land wonen? Anders naar al die willekeurige voorbijgangers, de overbuurvrouw, de oma van mijn beste vriendin, de caissière van de supermarkt, de moeders van de kinderen bij mijn zoon in de klas dan wanneer ik alleen op mannen verliefd was geworden? Ik kan me het bijna niet voorstellen dat dat anders is, maar mogelijk is dat dus wel zo?
maandag 2 oktober 2017 om 14:07
Ik heb alleen de openingspost gelezen, want de draad is inmiddels al heel erg lang. Eigenlijk wil ik alleen maar zeggen: leuk dat je zoon homo is! Ik heb zelf ook een homo-zoon en ik ben benieuwd wat de toekomst hem biedt.
Wel was ik even verbaasd toen hij het vertelde: het enige wat me aan hem was "opgevallen" was dat hij, in tegenstelling tot mijn hetero-zoon nooit gescharrel met meisjes had...met jongens ook niet trouwens. Hij was, en is, nog lang kind. Maar de reden dat ik toch ook wat van slag was, was dat ik me zorgen begon te maken over geweld tegen homo's, en discriminatie. Dat hij misschien niet zo "vrij" hand-in-hand met zijn geliefde over straat zou kunnen als mijn andere zoon en mijn dochter met hun vriendin/vriend.
Wel was ik even verbaasd toen hij het vertelde: het enige wat me aan hem was "opgevallen" was dat hij, in tegenstelling tot mijn hetero-zoon nooit gescharrel met meisjes had...met jongens ook niet trouwens. Hij was, en is, nog lang kind. Maar de reden dat ik toch ook wat van slag was, was dat ik me zorgen begon te maken over geweld tegen homo's, en discriminatie. Dat hij misschien niet zo "vrij" hand-in-hand met zijn geliefde over straat zou kunnen als mijn andere zoon en mijn dochter met hun vriendin/vriend.
maandag 2 oktober 2017 om 14:09
Een vriendin van mij is bi, maar die kan ook gerust naar 'n vrouw kijken zoals 'n hetero man daar naar kijkt, terwijl eigenlijk al haar lange relaties met mannen zijn. Dus zij kan bij 't kijken naar 'n film zowel bij het mannelijke als het vrouwelijke hoofdpersonage denken: 'daar zou ik wel 'ns een beschuitje mee willen eten'. En dat heb ik als hetero nog nooit gehad naar 'n mooie vrouw toe.
maandag 2 oktober 2017 om 14:12
redbulletje schreef: ↑02-10-2017 14:09Een vriendin van mij is bi, maar die kan ook gerust naar 'n vrouw kijken zoals 'n hetero man daar naar kijkt, terwijl eigenlijk al haar lange relaties met mannen zijn. Dus zij kan bij 't kijken naar 'n film zowel bij het mannelijke als het vrouwelijke hoofdpersonage denken: 'daar zou ik wel 'ns een beschuitje mee willen eten'. En dat heb ik als hetero nog nooit gehad naar 'n mooie vrouw toe.
Ik zou best bi willen zijn!
maandag 2 oktober 2017 om 14:15
Inderdaad, met die toenmalige 'vriendin' bleven er situaties komen waaruit bleek dat ze me nu met argusogen bekeek. Uiteindelijk was ik dat zat en heb haar toen iets toegesnauwd in de trant van 'Al was je de laatste vrouw op aarde...' en toen was ze ook beledigd.
maandag 2 oktober 2017 om 14:17
maandag 2 oktober 2017 om 14:18
Ik zeg het je nog een keer: Kijk uit met wat je wenst.
maandag 2 oktober 2017 om 14:19
Nee, vooral door blijven emmeren over dat ene zinnetje. Waarvan TO alláng gezegd heeft dat ze dat niet had moeten doen. Ik snap het echt héél goed.tampontouwtje schreef: ↑02-10-2017 13:59'Eventjes' stilhouden dat je homo bent.
Wat breng je daarmee als moeder over aan je zoon? Je snapt het zelf ook echt niet.
maandag 2 oktober 2017 om 14:34
Je snapt TO idd heel goed. Helaas is de ironie dat TO mensen die zo denken als zij nodig heeft voor de bevestiging die ze zoekt voor haar eigen ongemak, terwijl ze ze eigenlijk zou moeten 'vrezen' als het haar om het geluk van haar zoon gaat.
maandag 2 oktober 2017 om 14:36
yep, als je als vrouw verliefd bent op een vrouw dan wil je eigenlijk met iedere vrouw naar bed en als je als man verliefd wordt op een man met alle mannen. Als hetero natuurlijk niet, want die zijn normaal en niet alleen maar op seks belustNYC schreef: ↑02-10-2017 14:06Vind ik ook. Soms willen mensen ook de bevestiging hebben dat je absoluut niet op ze valt maar zijn dan tegelijkertijd beledigd als je daadwerkelijk toegeeft dat de kans dat je op ze zal vallen nihil is. Sterker nog, ik ben twee keer in mijn leven verliefd geweest op een meisje. De eerste keer overkwam mij op mijn 18e, de tweede keer op mijn 30e en dat is nu mijn echtgenote. Ik heb er geen problemen mee als mensen/de maatschappij mij als lesbisch willen betitelen of willen zeggen: Zij is een vrouw die op vrouwen valt. Ben met een vrouw getrouwd en weet dat mensen het overzichtelijk vinden om in hokjes te denken/praten.
Maar eigenlijk vind ik dat zo ontzettend gek. Zou ik - omdat ik twee keer in mijn leven verliefd werd op een vrouw en met een vrouw ben getrouwd - daardoor echt compleet anders kijken naar al die miljoenen andere vrouwen die in dit land wonen? Anders naar al die willekeurige voorbijgangers, de overbuurvrouw, de oma van mijn beste vriendin, de caissière van de supermarkt, de moeders van de kinderen bij mijn zoon in de klas dan wanneer ik alleen op mannen verliefd was geworden? Ik kan me het bijna niet voorstellen dat dat anders is, maar mogelijk is dat dus wel zo?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 2 oktober 2017 om 14:46
Waar staat dat ze bevestiging zoekt voor “haar ongemak”? Ze vraagt toch wat ze het beste kan doen? Ze geeft al aan dat ze waarschijnlijk minder ruimdenkend was dan ze dacht dat ze was. Ze is tenminste eerlijk. En volgens mij hoopt zij, net als iedere andere moeder, dat haar kind gelukkig wordt en blijft. Maar goed, we komen hier toch niet uit. Dat we van mening verschillen is wel duidelijk. En dat geeft ook eigenlijk helemaal niks. Maar ik wel moeite mee heb is de manier waarop er op TO gereageerd wordt. Want begrip van enkelen is echt mijlenver te zoeken. En je hoeft het ook echt niet met haar eens te zijn, maar geef haar dan handvaten waar ze wel iets mee kan.tampontouwtje schreef: ↑02-10-2017 14:34Je snapt TO idd heel goed. Helaas is de ironie dat TO mensen die zo denken als zij nodig heeft voor de bevestiging die ze zoekt voor haar eigen ongemak, terwijl ze ze eigenlijk zou moeten 'vrezen' als het haar om het geluk van haar zoon gaat.
anoniem_279575 wijzigde dit bericht op 02-10-2017 14:48
0.15% gewijzigd
maandag 2 oktober 2017 om 14:47
Zo zie je maar hoe verschillend dat allemaal kan zijn. Ik doe/denk dat dus echt nooit. Niet bij filmpersonages, niet bij ontmoetingen met passanten, niet over mensen in mijn kennissenkring.redbulletje schreef: ↑02-10-2017 14:09Een vriendin van mij is bi, maar die kan ook gerust naar 'n vrouw kijken zoals 'n hetero man daar naar kijkt, terwijl eigenlijk al haar lange relaties met mannen zijn. Dus zij kan bij 't kijken naar 'n film zowel bij het mannelijke als het vrouwelijke hoofdpersonage denken: 'daar zou ik wel 'ns een beschuitje mee willen eten'. En dat heb ik als hetero nog nooit gehad naar 'n mooie vrouw toe.
maandag 2 oktober 2017 om 15:18
Ik denk dat weleens, maar dan meer bij romantische films, of als ik er 'bewust' op ga letten, zoals ik bv in het verleden weleens met mannelijke vrienden ging 'vrouwen kijken' op een terras. Maar over passanten, kennissen etc. denk ik ook niet zo. De buurvrouw is gewoon de buurvrouw voor mij, de vrouw van de bakker is gewoon de vrouw van de bakker, daar denk ik echt niet anders over omdat ik lesbische ben.
maandag 2 oktober 2017 om 15:24
En toch denk ik dat er heel wat vrouwen zijn die hun wenkbrauw optrekken als hun man vertelt dat hij met zijn vrouwelijke collega nog even gezellig wat gaat drinken in de kroeg. Als hij dat met zijn mannelijke collega doet, is het waarschijnlijk geen probleem.
maandag 2 oktober 2017 om 15:26
Ja dat snap ik ook totaal niet. Dan zou ik dus nooit met iemand naar de kroeg kunnen.
maandag 2 oktober 2017 om 16:06
Het woord is 'handvatten' en die heb ik haar gegeven.vivamien schreef: ↑02-10-2017 14:46Waar staat dat ze bevestiging zoekt voor “haar ongemak”? Ze vraagt toch wat ze het beste kan doen? Ze geeft al aan dat ze waarschijnlijk minder ruimdenkend was dan ze dacht dat ze was. Ze is tenminste eerlijk. En volgens mij hoopt zij, net als iedere andere moeder, dat haar kind gelukkig wordt en blijft. Maar goed, we komen hier toch niet uit. Dat we van mening verschillen is wel duidelijk. En dat geeft ook eigenlijk helemaal niks. Maar ik wel moeite mee heb is de manier waarop er op TO gereageerd wordt. Want begrip van enkelen is echt mijlenver te zoeken. En je hoeft het ook echt niet met haar eens te zijn, maar geef haar dan handvaten waar ze wel iets mee kan.
Zo eerlijk is ze ook niet. Ze legt het bij haar omgeving neer, maar de weerstand zit in haarzelf. Ik heb geen begrip voor dit soort bekrompenheid, als Nederlandse moeder anno 2017 nog zo spastisch doen over homoseksualiteit, daar moet je echt je best voor doen.
Ben het met je eens dat wij het nooit met elkaar eens gaan worden.
maandag 2 oktober 2017 om 16:09
Het valt mij op dat je steeds de clou mist.
maandag 2 oktober 2017 om 16:14
Voor jezelf erachter komen dat je homo bent is 1 ding, dat vertellen tegen je moeder en je inner-circle een ander, maar...waarom zou je het moeten rondbazuinen, het van de daken moeten schreeuwen, waarom zou de hele familie het direct ook moeten weten?
Wat maakt het uit?
Het is toch enkel je seksuele geaardheid waar we het over hebben, dat is toch maar een klein deel van je persoonlijkheid.
Dus ik snap to juist wel op dat punt.
Waarom zou je het zo gemaakt gaan vertellen?
Zo uit het niets in de groep gooien: "tja, ik wilde nog even wat vertellen: ik ben homoseksueel..."
Dan creeer je toch zelf een ongemakkelijke situatie lijkt mij.
Dan plak je toch zelf een etiketje op je voorhoofd waardoor mensen je anders zouden kunnen gaan bekijken?
Want daarmee leg je zo de nadruk op seks en niet op een eventuele liefde...wat kunnen anderen daarmee?
Weinig.
Vertel het gewoon enkel wanneer het relevant wordt omdat je een vriend hebt, of omdat er iemand naar vraagt en je natuurlijk niet hoeft te liegen omdat er niets is waarvoor je je zou moeten schamen.
Maar verder klinkt die uitdrukking: "uit de kast komen" als overdreven interessant-doenerij.
Net zoals die gay pride, opgeklopt gedoe...
Zolang er nog dingen worden georganiseerd als een gay pride zal homoseksualiteit nooit als normaal kunnen worden beschouwd.
Als je het ziet als iets normaals dan hoef je er namelijk geen heel carnaval om heen te organiseren.
Dan laat je het het gewoon lekker zijn wat het is, zonder al die overbodige toeters en bellen die eerder mensen ertegen in het harnas zullen jagen dan acceptatie zullen bewerkstelligen.
Als je iets presenteert als afwijkend, dan zullen mensen niet anders kunnen dan het ook als afwijkend te gaan zien.
Dus misschien bedoelde to wel: schreeuw het maar niet zo van de daken, want je bent toch wel wie je bent en nu geef je anderen alleen maar een vertekend beeld van jezelf, door jezelf een etiketje op te plakken waardoor ze je misschien anders gaan bekijken, terwijl het helemaal niet nodig is.
In mijn ogen kun je dan dus beter gewoon op een dag aankomen lopen met je nieuwe liefde en blijkt dat dan iemand te zijn van hetzelfde geslacht dan dealen ze er dan maar mee en tot die tijd is het totaal niet relevant wat je seksuele voorkeur is.
Wat maakt het uit?
Het is toch enkel je seksuele geaardheid waar we het over hebben, dat is toch maar een klein deel van je persoonlijkheid.
Dus ik snap to juist wel op dat punt.
Waarom zou je het zo gemaakt gaan vertellen?
Zo uit het niets in de groep gooien: "tja, ik wilde nog even wat vertellen: ik ben homoseksueel..."
Dan creeer je toch zelf een ongemakkelijke situatie lijkt mij.
Dan plak je toch zelf een etiketje op je voorhoofd waardoor mensen je anders zouden kunnen gaan bekijken?
Want daarmee leg je zo de nadruk op seks en niet op een eventuele liefde...wat kunnen anderen daarmee?
Weinig.
Vertel het gewoon enkel wanneer het relevant wordt omdat je een vriend hebt, of omdat er iemand naar vraagt en je natuurlijk niet hoeft te liegen omdat er niets is waarvoor je je zou moeten schamen.
Maar verder klinkt die uitdrukking: "uit de kast komen" als overdreven interessant-doenerij.
Net zoals die gay pride, opgeklopt gedoe...
Zolang er nog dingen worden georganiseerd als een gay pride zal homoseksualiteit nooit als normaal kunnen worden beschouwd.
Als je het ziet als iets normaals dan hoef je er namelijk geen heel carnaval om heen te organiseren.
Dan laat je het het gewoon lekker zijn wat het is, zonder al die overbodige toeters en bellen die eerder mensen ertegen in het harnas zullen jagen dan acceptatie zullen bewerkstelligen.
Als je iets presenteert als afwijkend, dan zullen mensen niet anders kunnen dan het ook als afwijkend te gaan zien.
Dus misschien bedoelde to wel: schreeuw het maar niet zo van de daken, want je bent toch wel wie je bent en nu geef je anderen alleen maar een vertekend beeld van jezelf, door jezelf een etiketje op te plakken waardoor ze je misschien anders gaan bekijken, terwijl het helemaal niet nodig is.
In mijn ogen kun je dan dus beter gewoon op een dag aankomen lopen met je nieuwe liefde en blijkt dat dan iemand te zijn van hetzelfde geslacht dan dealen ze er dan maar mee en tot die tijd is het totaal niet relevant wat je seksuele voorkeur is.
maandag 2 oktober 2017 om 16:25
Hoezo zou ze dit zelf doen volgens jou?Lucylucille schreef: ↑02-10-2017 16:22En dat doe jij nu allemaal zelf. Z'n bloedeigen moeder.
Walgelijk dit.
Ze heeft rustig met hem zitten praten, meerdere gesprekken gevoerd en niet gezegd dat het verkeerd was of iets dergelijks.
Maar...had ze dan een rondje om de tafel moeten dansen voordat het goed was?
