Thuis
alle pijlers
Alimentatieverplichtingen, redelijk?
maandag 7 mei 2012 om 15:21
Omdat mijn vriendin en ik elkaar heel leuk vinden denken we steeds vaker over een huwelijk na. Het lijkt ons beiden leuk om elkaar trouw te beloven en een onvergetelijk feest te geven voor familie en vrienden. We zijn ons echter een beetje in de juridische konsekwenties aan het verdiepen en het lijkt wel of er alleen maar nadelen aan een huwelijk kleven. Neem bijvoorbeeld de alimentatieverplichting. Daar kun je niet aan ontkomen, ook niet als je dat beiden zou willen. Stel nu dat we gan trouwen, scheiden en een van ons verliest zijn baan en kan geen werk meer vinden. Normaal gesproken zou je dan uiteindelijk door de Sociale Dienst opgevangen worden. Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Lijkt mij toch niet fair. Waarom wordt aan huwelijks partners deze vergaande verplichting opgedrongen? Is het dan niet gewoon ontzettend onverstandig om te gaan trouwen en zo ja, waarom wordt iets dat eigenlijk zo leuk is als een huwelijk, zo door de overheid ontmoedigd?
maandag 7 mei 2012 om 15:54
quote:spijk-er schreef op 07 mei 2012 @ 15:52:
Vreemd...
http://www.alimentatiewij ... e-bijstandsuitkering.html
Tja, ik kan het ook niet helpen hoor
Maar volgens mij is de gemeente in mijn geval gewoon uitgegaan van ons convenant. Dat hebben ze overgenomen.
Vreemd...
http://www.alimentatiewij ... e-bijstandsuitkering.html
Tja, ik kan het ook niet helpen hoor
Maar volgens mij is de gemeente in mijn geval gewoon uitgegaan van ons convenant. Dat hebben ze overgenomen.
maandag 7 mei 2012 om 15:55
maandag 7 mei 2012 om 15:55
maandag 7 mei 2012 om 15:55
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 15:52:
Ik denk dat PA in sommige gevallen terecht kan zijn, maar in sommige gevallen ook niet. Voor ons is het in ieder geval waarschijnlijk een reden om dan maar niet te gaan trouwen. Dan inderdaad maar een samenlevingscontract. Draagt eerlijk gezegd niet bij aan de feestvreugde, maar ja...Wat Dubio zegt is toch een goede? Waarom zou je niet alsnog een mooi feest geven, met je eigen ceremonie? Dan maar geen wettige echtgenoot...
Ik denk dat PA in sommige gevallen terecht kan zijn, maar in sommige gevallen ook niet. Voor ons is het in ieder geval waarschijnlijk een reden om dan maar niet te gaan trouwen. Dan inderdaad maar een samenlevingscontract. Draagt eerlijk gezegd niet bij aan de feestvreugde, maar ja...Wat Dubio zegt is toch een goede? Waarom zou je niet alsnog een mooi feest geven, met je eigen ceremonie? Dan maar geen wettige echtgenoot...
maandag 7 mei 2012 om 15:55
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 15:21:
Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Dit klopt niet volgens mij hoor. Ik dacht dat het alleen zo was dat als tijdens het huwelijk er tussen de partners grote inkomensverschillen zijn, de minst verdienende partner na de scheiding alimentatie kan krijgen.
Stel je verdient beide modaal, gaat scheiden en daarna verliest een van de twee zijn baan en komt in de bijstand terecht, dan is er volgens mij echt geen alimentatieverplichting voor de ander.
Oftewel: als iedereen gewoon lekker zijn eigen broek op blijft houden is er geen probleem.
Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Dit klopt niet volgens mij hoor. Ik dacht dat het alleen zo was dat als tijdens het huwelijk er tussen de partners grote inkomensverschillen zijn, de minst verdienende partner na de scheiding alimentatie kan krijgen.
Stel je verdient beide modaal, gaat scheiden en daarna verliest een van de twee zijn baan en komt in de bijstand terecht, dan is er volgens mij echt geen alimentatieverplichting voor de ander.
Oftewel: als iedereen gewoon lekker zijn eigen broek op blijft houden is er geen probleem.
Zeg maar Spijker.
maandag 7 mei 2012 om 15:57
quote:spijk-er schreef op 07 mei 2012 @ 15:53:
Maar natuurlijk is er alleen sprake van een alimentatieverplichting als tijdens het huwelijk de inkomens van de partners behoorlijk verschillen. Tip om onder alimentatie uit te komen is dus: trouw iemand met ongeveer hetzelfde salaris Volgens mij is dat dus niet het geval. Als we nu hetzelfde inkomen hebben (is het geval), we gaan scheiden en ik verlies mijn baan en kom in de bijstand, dan moet mijn ex volgens mij gewoon voor mij betalen.
Maar natuurlijk is er alleen sprake van een alimentatieverplichting als tijdens het huwelijk de inkomens van de partners behoorlijk verschillen. Tip om onder alimentatie uit te komen is dus: trouw iemand met ongeveer hetzelfde salaris Volgens mij is dat dus niet het geval. Als we nu hetzelfde inkomen hebben (is het geval), we gaan scheiden en ik verlies mijn baan en kom in de bijstand, dan moet mijn ex volgens mij gewoon voor mij betalen.
maandag 7 mei 2012 om 15:58
maandag 7 mei 2012 om 15:59
quote:Lunax schreef op 07 mei 2012 @ 15:44:
En als er geen kinderen in het spel zijn SugarMiss? Dan heb je namelijk ook recht op partnerallimentatie bij scheiding.
Vind je het dan nog steeds redelijk?Nee dan vind ik het niet redelijk want dan heb je beiden de mogelijkheid gehad om aan je cariere te werken.
En als er geen kinderen in het spel zijn SugarMiss? Dan heb je namelijk ook recht op partnerallimentatie bij scheiding.
Vind je het dan nog steeds redelijk?Nee dan vind ik het niet redelijk want dan heb je beiden de mogelijkheid gehad om aan je cariere te werken.
maandag 7 mei 2012 om 15:59
maandag 7 mei 2012 om 16:02
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 15:57:
[...]
Volgens mij is dat dus niet het geval. Als we nu hetzelfde inkomen hebben (is het geval), we gaan scheiden en ik verlies mijn baan en kom in de bijstand, dan moet mijn ex volgens mij gewoon voor mij betalen.
Ik dacht het niet. Ik citeer:
'Behoefte
De behoefte van de ex-partner wordt gebaseerd op de situatie tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap. Voor de daadwerkelijk behoefte kan men een budgetoverzicht maken voor de nieuwe situatie. Daarbij wordt ook gekeken of degene die om alimentatie vraagt werkelijk niet in staat is om geheel of gedeeltelijk voor een eigen inkomen te zorgen. '
Komt van deze website: http://www.scheiding-omga ... e/partneralimentatie.html
Oftewel: als tijdens het huwelijk de ene partner de ander onderhoudt, stopt die financiële verplichting niet ineens door een scheiding. Maar als dat nooit het geval was, kan die situatie na een scheiding niet ineens ontstaan.
[...]
Volgens mij is dat dus niet het geval. Als we nu hetzelfde inkomen hebben (is het geval), we gaan scheiden en ik verlies mijn baan en kom in de bijstand, dan moet mijn ex volgens mij gewoon voor mij betalen.
Ik dacht het niet. Ik citeer:
'Behoefte
De behoefte van de ex-partner wordt gebaseerd op de situatie tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap. Voor de daadwerkelijk behoefte kan men een budgetoverzicht maken voor de nieuwe situatie. Daarbij wordt ook gekeken of degene die om alimentatie vraagt werkelijk niet in staat is om geheel of gedeeltelijk voor een eigen inkomen te zorgen. '
Komt van deze website: http://www.scheiding-omga ... e/partneralimentatie.html
Oftewel: als tijdens het huwelijk de ene partner de ander onderhoudt, stopt die financiële verplichting niet ineens door een scheiding. Maar als dat nooit het geval was, kan die situatie na een scheiding niet ineens ontstaan.
Zeg maar Spijker.
maandag 7 mei 2012 om 16:02
quote:dubiootje schreef op 07 mei 2012 @ 15:59:
Het is niet verplicht partneralimentatie te eisen bij een scheiding. Je kan echter niet uitsluiten dat de gemeente bijstand verhaalt bij je ex als je op een uitkering aangewezen bent. Tenzij je kan garanderen dat je nooit een uitkering hoeft aan te vragen.Ach, een uitkering hou je tegenwoordig niet zomaar. De bedoeling is dat er gewerkt wordt en je bent verplicht om werk te aanvaarden en evt. een reintegratiecursus te doen. Dus in die zin hoeft TO niet echt te vrezen denk ik, want de kans dat ex jarenlang in de bijstand beland is klein denk ik.
Het is niet verplicht partneralimentatie te eisen bij een scheiding. Je kan echter niet uitsluiten dat de gemeente bijstand verhaalt bij je ex als je op een uitkering aangewezen bent. Tenzij je kan garanderen dat je nooit een uitkering hoeft aan te vragen.Ach, een uitkering hou je tegenwoordig niet zomaar. De bedoeling is dat er gewerkt wordt en je bent verplicht om werk te aanvaarden en evt. een reintegratiecursus te doen. Dus in die zin hoeft TO niet echt te vrezen denk ik, want de kans dat ex jarenlang in de bijstand beland is klein denk ik.
maandag 7 mei 2012 om 16:07
quote:spijk-er schreef op 07 mei 2012 @ 15:55:
[...]
Dit klopt niet volgens mij hoor. Ik dacht dat het alleen zo was dat als tijdens het huwelijk er tussen de partners grote inkomensverschillen zijn, de minst verdienende partner na de scheiding alimentatie kan krijgen.
Stel je verdient beide modaal, gaat scheiden en daarna verliest een van de twee zijn baan en komt in de bijstand terecht, dan is er volgens mij echt geen alimentatieverplichting voor de ander.
Oftewel: als iedereen gewoon lekker zijn eigen broek op blijft houden is er geen probleem.Bij min of meer gelijjke inkomens tijdens het huwelijk is er na het huwelijk inderdaad geen alimentatieverplichting. De zorgplicht tussen de ex-partners loopt echter door tot na het huwelijk (12 jaar in geval van huwelijken die langer dan 5 jaar hebben geduurd of kinderen hebben voortgebracht, of zolang het huwelijk heeft geduurd in het geval van huwelijken die maximaal 5 jaar hebben geduurd en geen kinderen hebben voortgebracht). De gemeente kan binnen die periode een bijstandsuitkering op de ex-partner van de uitkeringsgerechtige verhalen.
[...]
Dit klopt niet volgens mij hoor. Ik dacht dat het alleen zo was dat als tijdens het huwelijk er tussen de partners grote inkomensverschillen zijn, de minst verdienende partner na de scheiding alimentatie kan krijgen.
Stel je verdient beide modaal, gaat scheiden en daarna verliest een van de twee zijn baan en komt in de bijstand terecht, dan is er volgens mij echt geen alimentatieverplichting voor de ander.
Oftewel: als iedereen gewoon lekker zijn eigen broek op blijft houden is er geen probleem.Bij min of meer gelijjke inkomens tijdens het huwelijk is er na het huwelijk inderdaad geen alimentatieverplichting. De zorgplicht tussen de ex-partners loopt echter door tot na het huwelijk (12 jaar in geval van huwelijken die langer dan 5 jaar hebben geduurd of kinderen hebben voortgebracht, of zolang het huwelijk heeft geduurd in het geval van huwelijken die maximaal 5 jaar hebben geduurd en geen kinderen hebben voortgebracht). De gemeente kan binnen die periode een bijstandsuitkering op de ex-partner van de uitkeringsgerechtige verhalen.
Ga in therapie!
maandag 7 mei 2012 om 16:08
quote:dubiootje schreef op 07 mei 2012 @ 16:07:
De zorgplicht tussen de ex-partners loopt echter door tot na het huwelijk (12 jaar in geval van huwelijken die langer dan 5 jaar hebben geduurd of kinderen hebben voortgebracht, of zolang het huwelijk heeft geduurd in het geval van huwelijken die maximaal 5 jaar hebben geduurd en geen kinderen hebben voortgebracht). De gemeente kan binnen die periode een bijstandsuitkering op de ex-partner van de uitkeringsgerechtige verhalen.Ook als er tijdens het huwelijk niet de situatie bestond dat de ene partner financieel voor de andere zorgde?
De zorgplicht tussen de ex-partners loopt echter door tot na het huwelijk (12 jaar in geval van huwelijken die langer dan 5 jaar hebben geduurd of kinderen hebben voortgebracht, of zolang het huwelijk heeft geduurd in het geval van huwelijken die maximaal 5 jaar hebben geduurd en geen kinderen hebben voortgebracht). De gemeente kan binnen die periode een bijstandsuitkering op de ex-partner van de uitkeringsgerechtige verhalen.Ook als er tijdens het huwelijk niet de situatie bestond dat de ene partner financieel voor de andere zorgde?
Zeg maar Spijker.
maandag 7 mei 2012 om 16:10
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 15:58:
[...]
Dat gaat het waarschijnlijk ook worden, maar ik vind het wel een beetje jammer.Maar als je toch jammer vindt dan denk ik: waarom neem je het risico niet? De kans dat jullie uit elkaar gaan én dat een van jullie in de bijstand belandt is toch niet zo groot? Als jullie op huwelijkse voorwaarden trouwen kun je veel andere dingen al uitsluiten. Aan een verbintenis zitten toch altijd risico's, die kun je nooit allemaal afdekken.
[...]
Dat gaat het waarschijnlijk ook worden, maar ik vind het wel een beetje jammer.Maar als je toch jammer vindt dan denk ik: waarom neem je het risico niet? De kans dat jullie uit elkaar gaan én dat een van jullie in de bijstand belandt is toch niet zo groot? Als jullie op huwelijkse voorwaarden trouwen kun je veel andere dingen al uitsluiten. Aan een verbintenis zitten toch altijd risico's, die kun je nooit allemaal afdekken.
Het is zoals het is
maandag 7 mei 2012 om 16:11
quote:liv_1 schreef op 07 mei 2012 @ 16:02:
[...]
Ach, een uitkering hou je tegenwoordig niet zomaar. De bedoeling is dat er gewerkt wordt en je bent verplicht om werk te aanvaarden en evt. een reintegratiecursus te doen. Dus in die zin hoeft TO niet echt te vrezen denk ik, want de kans dat ex jarenlang in de bijstand beland is klein denk ik.Dat klopt.
[...]
Ach, een uitkering hou je tegenwoordig niet zomaar. De bedoeling is dat er gewerkt wordt en je bent verplicht om werk te aanvaarden en evt. een reintegratiecursus te doen. Dus in die zin hoeft TO niet echt te vrezen denk ik, want de kans dat ex jarenlang in de bijstand beland is klein denk ik.Dat klopt.
Ga in therapie!
maandag 7 mei 2012 om 16:13
Ik denk het toch niet hoor, nog een citaat:
'Bij de vaststelling van partneralimentatie houdt de rechter allereerst rekening met de behoefte van de partner die alimentatie verzoekt/ behoeft. Hierbij wordt gekeken naar de welstand van partijen tijdens het huwelijk en of de behoeftige partner na echtscheiding voldoende eigen inkomsten kan genereren om hetzelfde levensstandaard te kunnen evenaren. Indien de verdiencapaciteit van deze partner onvoldoende is, dan is sprake van behoefte.'
Ik denk dat als je altijd allebei werkte en gewoon je eigen inkomen had, dat je dan lastig hard kunt maken dat je na een scheiding ineens onvoldoende verdiencapaciteit hebt.
Bron: http://www.kernkamp.nl/nl ... ntatie-bij-echtscheiding/
'Bij de vaststelling van partneralimentatie houdt de rechter allereerst rekening met de behoefte van de partner die alimentatie verzoekt/ behoeft. Hierbij wordt gekeken naar de welstand van partijen tijdens het huwelijk en of de behoeftige partner na echtscheiding voldoende eigen inkomsten kan genereren om hetzelfde levensstandaard te kunnen evenaren. Indien de verdiencapaciteit van deze partner onvoldoende is, dan is sprake van behoefte.'
Ik denk dat als je altijd allebei werkte en gewoon je eigen inkomen had, dat je dan lastig hard kunt maken dat je na een scheiding ineens onvoldoende verdiencapaciteit hebt.
Bron: http://www.kernkamp.nl/nl ... ntatie-bij-echtscheiding/
Zeg maar Spijker.
maandag 7 mei 2012 om 16:14
quote:spijk-er schreef op 07 mei 2012 @ 16:08:
[...]
Ook als er tijdens het huwelijk niet de situatie bestond dat de ene partner financieel voor de andere zorgde?Volgens mij maakt dat niet uit. Zorgplicht is zorgplicht. De gemeente kijkt bij mijn weten niet zoals een rechter naar de situatie tijdens het huwelijk, maar verhaalt zolang de alimentatieplichtige termijn nog van toepassing is. Maar pin me hier niet op vast, ik heb er gelukkig geen ervaring mee
[...]
Ook als er tijdens het huwelijk niet de situatie bestond dat de ene partner financieel voor de andere zorgde?Volgens mij maakt dat niet uit. Zorgplicht is zorgplicht. De gemeente kijkt bij mijn weten niet zoals een rechter naar de situatie tijdens het huwelijk, maar verhaalt zolang de alimentatieplichtige termijn nog van toepassing is. Maar pin me hier niet op vast, ik heb er gelukkig geen ervaring mee
Ga in therapie!
maandag 7 mei 2012 om 16:15
quote:Youk79 schreef op 07 mei 2012 @ 16:10:
[...]
Maar als je toch jammer vindt dan denk ik: waarom neem je het risico niet? De kans dat jullie uit elkaar gaan én dat een van jullie in de bijstand belandt is toch niet zo groot? Als jullie op huwelijkse voorwaarden trouwen kun je veel andere dingen al uitsluiten. Aan een verbintenis zitten toch altijd risico's, die kun je nooit allemaal afdekken.Omdat ik van een huwelijk voordelen verwacht en geen nadelen. Door die alimentatieverplichting zouden we beide in een nadeligere situatie komen, dus is een huwelijk onverstandig. Vind ik een onzinnig risico. Het levert me feitelijk alleen een leuk feestje op.
[...]
Maar als je toch jammer vindt dan denk ik: waarom neem je het risico niet? De kans dat jullie uit elkaar gaan én dat een van jullie in de bijstand belandt is toch niet zo groot? Als jullie op huwelijkse voorwaarden trouwen kun je veel andere dingen al uitsluiten. Aan een verbintenis zitten toch altijd risico's, die kun je nooit allemaal afdekken.Omdat ik van een huwelijk voordelen verwacht en geen nadelen. Door die alimentatieverplichting zouden we beide in een nadeligere situatie komen, dus is een huwelijk onverstandig. Vind ik een onzinnig risico. Het levert me feitelijk alleen een leuk feestje op.
maandag 7 mei 2012 om 16:21
Wil je kinderen, Alfa-man? Want in dat geval biedt een huwelijk - zeker voor mannen!- volgens mij zeker wel voordelen/rechten. Je hoeft iig niets meer te regelen qua erkenning en gezag. Ik zou daar ook even naar kijken als er een kinderwens is.
Wel leuk dat je relatie zo goed gaat dat er over een huwelijk gesproken wordt, of het nou wel of niet doorgaat! En heel verstandig dat je je erin verdiept.
Wel leuk dat je relatie zo goed gaat dat er over een huwelijk gesproken wordt, of het nou wel of niet doorgaat! En heel verstandig dat je je erin verdiept.
maandag 7 mei 2012 om 16:23
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 16:15:
[...]
Omdat ik van een huwelijk voordelen verwacht en geen nadelen. Door die alimentatieverplichting zouden we beide in een nadeligere situatie komen, dus is een huwelijk onverstandig. Vind ik een onzinnig risico. Het levert me feitelijk alleen een leuk feestje op.
Dan begin er maar gewoonweg niet aan.
Een huwelijk is een overeenkomst. Twee mensen beloven van elkaar te houden bladiebla, elkaar te ondersteunen, elkaar te onderhouden. Kortom, een klein bedrijfje.
Binnen dat bedrijfje kan het zo geregeld zijn, dat de ene directeur zich op de technische zaken toelegt (baan, verzorgen van inkomsten) en de andere op de, laten we zeggen, facilitaire zaken (huishouden, poetsen). Binnen dat huwelijk zijn de zaken dan in evenwicht.
Wanneer één iemand hiermee kapt, kunnen wij, de Burger, hiervoor opdraaien. Om er voor te zorgen, dat dat niet (direct) gebeurd, is er een termijn gekoppeld: ben je zoveel jaar getrouwd met elkaar, heb je na beëindiging huwelijk ook nog zoveel jaar een onderhoudsplicht naar de partner met het minste inkomen.
Eerlijk? Vind ik wel. Stel je voor dat die directeur met z'n tonnen salaris thuis een vrouw heeft zitten en vier kids. Na een x-aantal jaren naait ie z'n secretaresse, peert 'm met haar en laat vrouw en kids vrolijk achter. Moeten 'wij' daar dan voor opdraaien? Lijkt me niet nee.
Dus bezint eer gij begint voor wat betreft een huwelijk. Ik zeg: niet aan beginnen. Beloof elkaar op een tropisch eiland bij zonsondergang de allermooiste dromen, maar maak ze niet concreet. Of je moet wel verdòmd zeker van je zaak zijn...
[...]
Omdat ik van een huwelijk voordelen verwacht en geen nadelen. Door die alimentatieverplichting zouden we beide in een nadeligere situatie komen, dus is een huwelijk onverstandig. Vind ik een onzinnig risico. Het levert me feitelijk alleen een leuk feestje op.
Dan begin er maar gewoonweg niet aan.
Een huwelijk is een overeenkomst. Twee mensen beloven van elkaar te houden bladiebla, elkaar te ondersteunen, elkaar te onderhouden. Kortom, een klein bedrijfje.
Binnen dat bedrijfje kan het zo geregeld zijn, dat de ene directeur zich op de technische zaken toelegt (baan, verzorgen van inkomsten) en de andere op de, laten we zeggen, facilitaire zaken (huishouden, poetsen). Binnen dat huwelijk zijn de zaken dan in evenwicht.
Wanneer één iemand hiermee kapt, kunnen wij, de Burger, hiervoor opdraaien. Om er voor te zorgen, dat dat niet (direct) gebeurd, is er een termijn gekoppeld: ben je zoveel jaar getrouwd met elkaar, heb je na beëindiging huwelijk ook nog zoveel jaar een onderhoudsplicht naar de partner met het minste inkomen.
Eerlijk? Vind ik wel. Stel je voor dat die directeur met z'n tonnen salaris thuis een vrouw heeft zitten en vier kids. Na een x-aantal jaren naait ie z'n secretaresse, peert 'm met haar en laat vrouw en kids vrolijk achter. Moeten 'wij' daar dan voor opdraaien? Lijkt me niet nee.
Dus bezint eer gij begint voor wat betreft een huwelijk. Ik zeg: niet aan beginnen. Beloof elkaar op een tropisch eiland bij zonsondergang de allermooiste dromen, maar maak ze niet concreet. Of je moet wel verdòmd zeker van je zaak zijn...
maandag 7 mei 2012 om 16:25
maandag 7 mei 2012 om 16:27
quote:missvatting schreef op 07 mei 2012 @ 16:23:
[...]
Wanneer één iemand hiermee kapt, kunnen wij, de Burger, hiervoor opdraaien. ..Ben ik zeker niet met je eens. Als ik niet trouw, dan moeten jullie, de Burgers, ervoor opdraaien als mijn ex partner niet meer in haar levensonderhoud kan voorzien. Waarom is dat plotseling anders als we een handtekening hebben gezet? Het zou toch veel eerlijker zijn als alle gelijke gevallen gelijk behandeld werden. Dus iedere ex hetzelfde behandelen, of je nou getrouwd was, of een samenleveingscontract had. Maar dat is dus niet zo. Heel ouderwets als je het mij vraagt.
[...]
Wanneer één iemand hiermee kapt, kunnen wij, de Burger, hiervoor opdraaien. ..Ben ik zeker niet met je eens. Als ik niet trouw, dan moeten jullie, de Burgers, ervoor opdraaien als mijn ex partner niet meer in haar levensonderhoud kan voorzien. Waarom is dat plotseling anders als we een handtekening hebben gezet? Het zou toch veel eerlijker zijn als alle gelijke gevallen gelijk behandeld werden. Dus iedere ex hetzelfde behandelen, of je nou getrouwd was, of een samenleveingscontract had. Maar dat is dus niet zo. Heel ouderwets als je het mij vraagt.