Thuis
alle pijlers
Alimentatieverplichtingen, redelijk?
maandag 7 mei 2012 om 15:21
Omdat mijn vriendin en ik elkaar heel leuk vinden denken we steeds vaker over een huwelijk na. Het lijkt ons beiden leuk om elkaar trouw te beloven en een onvergetelijk feest te geven voor familie en vrienden. We zijn ons echter een beetje in de juridische konsekwenties aan het verdiepen en het lijkt wel of er alleen maar nadelen aan een huwelijk kleven. Neem bijvoorbeeld de alimentatieverplichting. Daar kun je niet aan ontkomen, ook niet als je dat beiden zou willen. Stel nu dat we gan trouwen, scheiden en een van ons verliest zijn baan en kan geen werk meer vinden. Normaal gesproken zou je dan uiteindelijk door de Sociale Dienst opgevangen worden. Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Lijkt mij toch niet fair. Waarom wordt aan huwelijks partners deze vergaande verplichting opgedrongen? Is het dan niet gewoon ontzettend onverstandig om te gaan trouwen en zo ja, waarom wordt iets dat eigenlijk zo leuk is als een huwelijk, zo door de overheid ontmoedigd?
maandag 7 mei 2012 om 17:36
quote:missvatting schreef op 07 mei 2012 @ 16:37:
[...]
Dan zou jij niets voor je ex hoeven te betalen, die al die jaren haar studie/carrière op een laag (geen) pitje heeft gezet om jou te ondersteunen? Je had haar dan beter al die uren gewoonweg uit moeten betalen, dan had ze kans gehad om te sparen of een WW-uitkering te krijgen.
Ik zie hier genoeg vrouwen die een eigen bedrijf hebben met meer dan twee kinderen. Wat een achterhaald idee om als vrouw zijnde zo een huwelijk in te stappen.
TO, ik vind, als jullie beiden de (na)zorg niet op je wil nemen, een goede zet maakt door niet te trouwen. Het is niet een en al romantiek, het gaat ook om de poen.
[...]
Dan zou jij niets voor je ex hoeven te betalen, die al die jaren haar studie/carrière op een laag (geen) pitje heeft gezet om jou te ondersteunen? Je had haar dan beter al die uren gewoonweg uit moeten betalen, dan had ze kans gehad om te sparen of een WW-uitkering te krijgen.
Ik zie hier genoeg vrouwen die een eigen bedrijf hebben met meer dan twee kinderen. Wat een achterhaald idee om als vrouw zijnde zo een huwelijk in te stappen.
TO, ik vind, als jullie beiden de (na)zorg niet op je wil nemen, een goede zet maakt door niet te trouwen. Het is niet een en al romantiek, het gaat ook om de poen.
maandag 7 mei 2012 om 17:49
Spijker, met verdiencapaciteit wordt niet bedoeld hoeveel je kan verdienen (zou je denken) maat hoeveel je verdient. Als je je baan kwijtraakt, is je verdiencapaciteit dus nihil.
TO, ik zou eens googlen op de voor- en nadelen die aan een huwelijk verbonden zijn en eventueel langs de notaris gaan voor een informatief gesprek. Ik heb niet het idee dat je nu een compleet beeld hebt van de situatie. Je kan in huwelijkse voorwaarden bv. vastleggen dat bij overlijden van een van de partners gemeenschap van goederen geldt. Dat kan voordelig zijn als je bv. een koopwoning hebt. Een huwelijk/geregistreerd partnerschap heeft gevolgen voor het weduwe/weduwnaarpensioen. Het kan belangrijk zijn als je in het buitenland wil gaan wonen. In huwelijkse voorwaarden kun je afspraken maken over de boedelverdeling bij scheiding.
Laat je goed voorlichten voor jullie een besluit nemen en ga niet alleen af op het Vivaforum
TO, ik zou eens googlen op de voor- en nadelen die aan een huwelijk verbonden zijn en eventueel langs de notaris gaan voor een informatief gesprek. Ik heb niet het idee dat je nu een compleet beeld hebt van de situatie. Je kan in huwelijkse voorwaarden bv. vastleggen dat bij overlijden van een van de partners gemeenschap van goederen geldt. Dat kan voordelig zijn als je bv. een koopwoning hebt. Een huwelijk/geregistreerd partnerschap heeft gevolgen voor het weduwe/weduwnaarpensioen. Het kan belangrijk zijn als je in het buitenland wil gaan wonen. In huwelijkse voorwaarden kun je afspraken maken over de boedelverdeling bij scheiding.
Laat je goed voorlichten voor jullie een besluit nemen en ga niet alleen af op het Vivaforum
Ga in therapie!
maandag 7 mei 2012 om 18:58
quote:dubiootje schreef op 07 mei 2012 @ 17:52:
Ik vind er trouwens niets logisch aan om je EX tot 12 jaar nadat je uit elkaar bent gegaan, nog te moeten onderhouden. Je wil toch allebei verder met je leven?
Maximaal 12 jaar.
Of net zolang als je getrouwd bent geweest (2 jaar getrouwd geweest, 2 jaar onderhoudsplicht richting ex-partner... indien die dat zou eisen).
TO lijkt alleen te willen trouwen voor het romantische idee (ja ik wil, ja ik wil... voor àltijd), maar zich niet te willen voegen naar de daadwerkelijke gesproken woorden (dat je altijd voor elkaar zult blijven zorgen).
Overigens: hoe bijzonder is het om het huwelijksbootje in te stappen met dit in je rugzak?
Ik vind er trouwens niets logisch aan om je EX tot 12 jaar nadat je uit elkaar bent gegaan, nog te moeten onderhouden. Je wil toch allebei verder met je leven?
Maximaal 12 jaar.
Of net zolang als je getrouwd bent geweest (2 jaar getrouwd geweest, 2 jaar onderhoudsplicht richting ex-partner... indien die dat zou eisen).
TO lijkt alleen te willen trouwen voor het romantische idee (ja ik wil, ja ik wil... voor àltijd), maar zich niet te willen voegen naar de daadwerkelijke gesproken woorden (dat je altijd voor elkaar zult blijven zorgen).
Overigens: hoe bijzonder is het om het huwelijksbootje in te stappen met dit in je rugzak?
maandag 7 mei 2012 om 19:02
quote:dubiootje schreef op 07 mei 2012 @ 17:52:
Ik vind er trouwens niets logisch aan om je EX tot 12 jaar nadat je uit elkaar bent gegaan, nog te moeten onderhouden. Je wil toch allebei verder met je leven?
En stel dat jij die vrouw van die directeur bent?
Die al die jaren haar eigenbelang opzij geschoven heeft voor het belang van d'r man, zodat die onbekommerd carrière kon maken en vervolgens ervoor kiest om diegene die al die jaren zijn kinderen heeft verzorgd en opgevoed aan de kant schuift voor een jonge neukchick?
Tuurlijk, jij zou het waarschijnlijk nooit zover laten komen (ik ook niet: trouwen? ja, ik ben me daar gèk), maar die vrouwen die 20 jaar geleden blindelings die trouwgelofte wèl slikte en aannam dat zij samen met haar partner een toekomst opbouwt?
Ik vind er trouwens niets logisch aan om je EX tot 12 jaar nadat je uit elkaar bent gegaan, nog te moeten onderhouden. Je wil toch allebei verder met je leven?
En stel dat jij die vrouw van die directeur bent?
Die al die jaren haar eigenbelang opzij geschoven heeft voor het belang van d'r man, zodat die onbekommerd carrière kon maken en vervolgens ervoor kiest om diegene die al die jaren zijn kinderen heeft verzorgd en opgevoed aan de kant schuift voor een jonge neukchick?
Tuurlijk, jij zou het waarschijnlijk nooit zover laten komen (ik ook niet: trouwen? ja, ik ben me daar gèk), maar die vrouwen die 20 jaar geleden blindelings die trouwgelofte wèl slikte en aannam dat zij samen met haar partner een toekomst opbouwt?
maandag 7 mei 2012 om 19:05
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 15:21:
Omdat mijn vriendin en ik elkaar heel leuk vinden denken we steeds vaker over een huwelijk na. Het lijkt ons beiden leuk om elkaar trouw te beloven en een onvergetelijk feest te geven voor familie en vrienden. We zijn ons echter een beetje in de juridische konsekwenties aan het verdiepen en het lijkt wel of er alleen maar nadelen aan een huwelijk kleven. Neem bijvoorbeeld de alimentatieverplichting. Daar kun je niet aan ontkomen, ook niet als je dat beiden zou willen. Stel nu dat we gan trouwen, scheiden en een van ons verliest zijn baan en kan geen werk meer vinden. Normaal gesproken zou je dan uiteindelijk door de Sociale Dienst opgevangen worden. Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Lijkt mij toch niet fair. Waarom wordt aan huwelijks partners deze vergaande verplichting opgedrongen? Is het dan niet gewoon ontzettend onverstandig om te gaan trouwen en zo ja, waarom wordt iets dat eigenlijk zo leuk is als een huwelijk, zo door de overheid ontmoedigd?
Het lijkt jullie zeker ook wel leuk om een paar kids op de wereld te planten? Gewoon, gezellig, net als in de reclame.
Maar voor de harde werkelijkheid (dat 1 op de 3 huwelijke strandt) sluiten jullie je ogen? Want neen, de consequenties van ons kwijlgedrag van nu (het lijkt ons wel leuk... tsssssk) willen we dan weer niet nemen, die wentelen we vrolijk af op de maatschappij. En oh ja, het belastingvoordeel, dat willen we dan weer wèl.
Bah, hoe oud zijn jullie eigenlijk? (patatgeneratie komt zomaar op in mijn hoofd. maar ja, dat ligt natuurlijk aan mij, dat snap ik).
Omdat mijn vriendin en ik elkaar heel leuk vinden denken we steeds vaker over een huwelijk na. Het lijkt ons beiden leuk om elkaar trouw te beloven en een onvergetelijk feest te geven voor familie en vrienden. We zijn ons echter een beetje in de juridische konsekwenties aan het verdiepen en het lijkt wel of er alleen maar nadelen aan een huwelijk kleven. Neem bijvoorbeeld de alimentatieverplichting. Daar kun je niet aan ontkomen, ook niet als je dat beiden zou willen. Stel nu dat we gan trouwen, scheiden en een van ons verliest zijn baan en kan geen werk meer vinden. Normaal gesproken zou je dan uiteindelijk door de Sociale Dienst opgevangen worden. Na een huwelijk draait de ex echter voor het levensonderhoud van zijn ex op. Lijkt mij toch niet fair. Waarom wordt aan huwelijks partners deze vergaande verplichting opgedrongen? Is het dan niet gewoon ontzettend onverstandig om te gaan trouwen en zo ja, waarom wordt iets dat eigenlijk zo leuk is als een huwelijk, zo door de overheid ontmoedigd?
Het lijkt jullie zeker ook wel leuk om een paar kids op de wereld te planten? Gewoon, gezellig, net als in de reclame.
Maar voor de harde werkelijkheid (dat 1 op de 3 huwelijke strandt) sluiten jullie je ogen? Want neen, de consequenties van ons kwijlgedrag van nu (het lijkt ons wel leuk... tsssssk) willen we dan weer niet nemen, die wentelen we vrolijk af op de maatschappij. En oh ja, het belastingvoordeel, dat willen we dan weer wèl.
Bah, hoe oud zijn jullie eigenlijk? (patatgeneratie komt zomaar op in mijn hoofd. maar ja, dat ligt natuurlijk aan mij, dat snap ik).
maandag 7 mei 2012 om 19:16
Ik vind het niet logisch dat je je ex-partner tot in de lengte der dagen blijft onderhouden, ik vind het wel logisch dat je je ex-partner tijdelijk financieel steunt zodat hij of zij de gelegenheid heeft om weer zelf iets op te bouwen en genoeg eigen inkomen te verdienen om rond te komen. Je kunt het belachelijk vinden dat een ex-partner zelf niet of heel weinig werkte, maar als het JOUW ex-partner betreft dan lijkt het mij aannemelijk dat dat een afspraak is die ooit samen is gemaakt en dan vind ik het niet meer dan logisch dat je daar ook samen voor opdraait. Ook als de liefde helaas over is.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 7 mei 2012 om 19:17
quote:Susan schreef op 07 mei 2012 @ 19:16:
Ik vind het niet logisch dat je je ex-partner tot in de lengte der dagen blijft onderhouden, ik vind het wel logisch dat je je ex-partner tijdelijk financieel steunt zodat hij of zij de gelegenheid heeft om weer zelf iets op te bouwen en genoeg eigen inkomen te verdienen om rond te komen. Je kunt het belachelijk vinden dat een ex-partner zelf niet of heel weinig werkte, maar als het JOUW ex-partner betreft dan lijkt het mij aannemelijk dat dat een afspraak is die ooit samen is gemaakt en dan vind ik het niet meer dan logisch dat je daar ook samen voor opdraait. Ook als de liefde helaas over is.Maximaal 12 jaar of de duur van het huwelijk.
Ik vind het niet logisch dat je je ex-partner tot in de lengte der dagen blijft onderhouden, ik vind het wel logisch dat je je ex-partner tijdelijk financieel steunt zodat hij of zij de gelegenheid heeft om weer zelf iets op te bouwen en genoeg eigen inkomen te verdienen om rond te komen. Je kunt het belachelijk vinden dat een ex-partner zelf niet of heel weinig werkte, maar als het JOUW ex-partner betreft dan lijkt het mij aannemelijk dat dat een afspraak is die ooit samen is gemaakt en dan vind ik het niet meer dan logisch dat je daar ook samen voor opdraait. Ook als de liefde helaas over is.Maximaal 12 jaar of de duur van het huwelijk.
maandag 7 mei 2012 om 19:34
Die directeursvrouwen hebben ook recht op een royale alimentatie voor 12 jaar. Ik ken gevallen... Ook van vrouwen die met lege handen staan na jarenlang niet te hebben gewerkt omdat hun ex zich onder de alimentatie uit wurmt.
Ik ben voor notariële afspraken op maat die tussen de partners worden gemaakt en die tussentijds kunnen worden gewijzigd. Zodat de man of vrouw die de loopbaan onderbreekt/op een laag pitje zit, daar financieel voor wordt gecompenseerd. Of niet, maar daar kiest men dan bewust voor. Het huidige systeem
Is gebaseerd op een gedateerde situatie.
Ik ben voor notariële afspraken op maat die tussen de partners worden gemaakt en die tussentijds kunnen worden gewijzigd. Zodat de man of vrouw die de loopbaan onderbreekt/op een laag pitje zit, daar financieel voor wordt gecompenseerd. Of niet, maar daar kiest men dan bewust voor. Het huidige systeem
Is gebaseerd op een gedateerde situatie.
Ga in therapie!
maandag 7 mei 2012 om 19:38
quote:Bammetjebam schreef op 07 mei 2012 @ 16:25:
Is het misschien een idee om voor een samenlevingscontract of geregistreerd partnerschap te gaan, en dan een soort symbolisch huwelijk te vieren? Wel het romantische onvergetelijke feestje en de ringen, maar niet de juridische nadelen van het huwelijk.Heel erg slecht advies. Geregistreerd partnerschap IS een huwelijk, met alle rechten en plichten van dien. Het enige verschil is dat kinderen binnen een geregistreerd partnerschap niet automatisch onder het ouderlijk gezag van de vader vallen. Maar in alle andere opzichten is het exact hetzelfde als een huwelijk, inclusief de standaard gemeenschap van goederen en inclusief alimentatieplicht.
Is het misschien een idee om voor een samenlevingscontract of geregistreerd partnerschap te gaan, en dan een soort symbolisch huwelijk te vieren? Wel het romantische onvergetelijke feestje en de ringen, maar niet de juridische nadelen van het huwelijk.Heel erg slecht advies. Geregistreerd partnerschap IS een huwelijk, met alle rechten en plichten van dien. Het enige verschil is dat kinderen binnen een geregistreerd partnerschap niet automatisch onder het ouderlijk gezag van de vader vallen. Maar in alle andere opzichten is het exact hetzelfde als een huwelijk, inclusief de standaard gemeenschap van goederen en inclusief alimentatieplicht.
maandag 7 mei 2012 om 19:43
quote:alfa-man schreef op 07 mei 2012 @ 16:38:
[...]
Nogmaals, wat is dan het verschil met iemand in exact dezelfde situatie, maar die besluit om niet te trouwen?
Als het gaat om kinderen? Als je niet trouwt, ligt de controle over de kinderen (en over erkenning en gezag) primair in handen van de vrouw en, als de vrouw komt te overlijden voordat het wel goed geregeld is, in de handen van de familie van de vrouw. In het zeer onwaarschijnlijke geval dat de vrouw in het kraambed sterft, heb je als vader géén ouderlijk gezag. Dit kan immers pas na de geboorte van het kind aangevraagd worden.
Erkenning en ouderlijk gezag kán geregeld worden buiten de toestemming van de vrouw om, maar als de vrouw tegenwerkt (bijvoorbeeld omdat het mis loopt voordat erkenning en/of ouderlijk gezag goed geregeld zijn), zijn daar kostbare juridische procedures voor nodig, waarbij je niet eens zeker weet of je de zaak wel wint.
Als jij voor het gezag van je kind(eren) afhankelijk wil zijn van je vrouw en van de rechter, dan moet je inderdaad vooral niet trouwen vanwege die alimentatieplicht nee. Je kunt je ook afvragen welk risico je meer waard is: een paar stomme rotcenten die je eventueel wellicht moet betalen, of eventueel wellicht geen ouderlijk gezag over je kind krijgen als het mis loopt voor je de zaken goed geregeld hebt.
[...]
Nogmaals, wat is dan het verschil met iemand in exact dezelfde situatie, maar die besluit om niet te trouwen?
Als het gaat om kinderen? Als je niet trouwt, ligt de controle over de kinderen (en over erkenning en gezag) primair in handen van de vrouw en, als de vrouw komt te overlijden voordat het wel goed geregeld is, in de handen van de familie van de vrouw. In het zeer onwaarschijnlijke geval dat de vrouw in het kraambed sterft, heb je als vader géén ouderlijk gezag. Dit kan immers pas na de geboorte van het kind aangevraagd worden.
Erkenning en ouderlijk gezag kán geregeld worden buiten de toestemming van de vrouw om, maar als de vrouw tegenwerkt (bijvoorbeeld omdat het mis loopt voordat erkenning en/of ouderlijk gezag goed geregeld zijn), zijn daar kostbare juridische procedures voor nodig, waarbij je niet eens zeker weet of je de zaak wel wint.
Als jij voor het gezag van je kind(eren) afhankelijk wil zijn van je vrouw en van de rechter, dan moet je inderdaad vooral niet trouwen vanwege die alimentatieplicht nee. Je kunt je ook afvragen welk risico je meer waard is: een paar stomme rotcenten die je eventueel wellicht moet betalen, of eventueel wellicht geen ouderlijk gezag over je kind krijgen als het mis loopt voor je de zaken goed geregeld hebt.
maandag 7 mei 2012 om 20:26
quote:mara2 schreef op 07 mei 2012 @ 16:50:
Dan zou ik zorgen dat je partner ook blijft werken als er kinderen komen. Stukje onafhankelijkheid voor haar zelf. Ook al is het maar twee dagen. Niet dat je jezelf dan kan onderhouden ...
Je schrijft het zelf al. Niet dat je je zelf dan kan onderhouden en je kan echt niet naar de baas stappen van hé baas ik ben gescheiden mag ik nu een full time contract. Bovendien banen waarin je echt cariere kan maken en dus een behoorlijk salaris kan verdienen zijn er niet voor 2 dagen.
Die 2 dagen mentaliteit is nou net de reden dat alimentatie nodig is.
Overigens ben ik voor die mentaliteit vanwege zie voorgaande post.
Dan zou ik zorgen dat je partner ook blijft werken als er kinderen komen. Stukje onafhankelijkheid voor haar zelf. Ook al is het maar twee dagen. Niet dat je jezelf dan kan onderhouden ...
Je schrijft het zelf al. Niet dat je je zelf dan kan onderhouden en je kan echt niet naar de baas stappen van hé baas ik ben gescheiden mag ik nu een full time contract. Bovendien banen waarin je echt cariere kan maken en dus een behoorlijk salaris kan verdienen zijn er niet voor 2 dagen.
Die 2 dagen mentaliteit is nou net de reden dat alimentatie nodig is.
Overigens ben ik voor die mentaliteit vanwege zie voorgaande post.
maandag 7 mei 2012 om 22:18
Misschien heel mosterd, maar ik heb, toen ik ging scheiden, samen met mijn ex bij de notaris vast laten leggen dat wij afzien van partneralimentatie. Dit heeft dan idd wel als evt gevolg dat je bij werkeloosheid gekort wordt.
Verder, als je korter dan 5 jaar getrouwd bent, hoef je alleen de eerste 5 jaar (of, indien korter, de duur van het huwelijk) na de scheiding partneralimentatie te betalen.
Verder, als je korter dan 5 jaar getrouwd bent, hoef je alleen de eerste 5 jaar (of, indien korter, de duur van het huwelijk) na de scheiding partneralimentatie te betalen.
dinsdag 8 mei 2012 om 10:14
Dat laatste geldt alleen als er geen kinderen zijn, zwolleneesje, en die wil alfa-man wel. In dat geval geldt een alimentatieplicht van maximaal 12 jaar (die in de praktijk standaard wordt opgelegd voor 12 jaar, ook zoiets).
Je kan dit notarieel laten vastleggen, maar dat doet niets af aan de wettelijke verplichtingen die verbonden zijn aan het huwelijk. Je partner kan bij een scheiding alsnog partneralimentatie aanvragen. Je kan dan hoogstens de notariële akte indienen als bewijs en hopen dat de rechter daar rekening mee houdt. Ik neem aan dat de notaris dit heeft uitgelegd.
Dat je gekort wordt op je uitkering als je afziet van alimentatie, heb ik nog nooit gehooord. Je hebt dan geen recht op het wettelijk minimum? Dat zou me zeer verbazen.
Je kan dit notarieel laten vastleggen, maar dat doet niets af aan de wettelijke verplichtingen die verbonden zijn aan het huwelijk. Je partner kan bij een scheiding alsnog partneralimentatie aanvragen. Je kan dan hoogstens de notariële akte indienen als bewijs en hopen dat de rechter daar rekening mee houdt. Ik neem aan dat de notaris dit heeft uitgelegd.
Dat je gekort wordt op je uitkering als je afziet van alimentatie, heb ik nog nooit gehooord. Je hebt dan geen recht op het wettelijk minimum? Dat zou me zeer verbazen.
Ga in therapie!
dinsdag 8 mei 2012 om 10:21
Sterker nog, een beding in huwelijkse voorwaarden waarin wordt afgezien van partneralimentatie is zelfs nietig:
Vooraf afzien van alimentatie, dodelijk?
Afzien van alimentatie vooraf, dat mag absoluut niet van de wetgever. Indien ik dit in de huwelijksvoorwaarden zou opnemen, dan zou dat beding nietig zijn. Het maken van een nietige akte is voor een notaris "dodelijk". Eigenlijk vind ik de wet niet erg consistent op dit punt. Pensioen wordt gezien als een vorm van het voorzien in elkaars onderhoud en daarvan mag vooraf bij huwelijksvoorwaarden wél worden afgezien, maar van alimentatie niet.
De wetgever is namelijk van mening dat, nu nog steeds veel vrouwen minder gaan werken of stoppen met werken als er kinderen komen, er toch het vangnet van alimentatie nodig is.
Keuze partijen
Toch neem ik in de akte van huwelijksvoorwaarden, mits op nadrukkelijk verzoek van beide partijen, wel op dat men wenst af te zien van alimentatie, met daarbij de kanttekening dat partijen bekend zijn met de nietigheid van dit beding. Voor de onderlinge verhouding tussen partijen kan het beding informeel werking hebben en wie weet, wordt het later formeel wél toegestaan vooraf af te zien van alimentatie. Het beding kan dan gewoon zijn beoogde werking hebben.
Ik voorzie dat de mogelijkheid om vooraf vast te stellen dat men geen alimentatie over en weer aan elkaar verschuldigd zal zijn bij een echtscheiding er gaat komen. Zeker nu er ook al geluiden op gaan om de alimentatieduur verder in te perken van 12 naar 5 jaar. Het is een maatschappelijke tendens. Mijn advies aan de wetgever: laat het aan de keuze van partijen over hoe zij het willen hebben met de alimentatieregeling voordat zij in het huwelijk treden. De notaris waakt over de belangen van beide partijen aan het begin en als echtscheidingsnotaris ook aan het einde. Ook de rechter kan aan het einde van de relatie het alimentatiebeding toetsen. Zeer onbillijke situaties worden daarmee voorkomen.
Vooraf afzien van alimentatie, dodelijk?
Afzien van alimentatie vooraf, dat mag absoluut niet van de wetgever. Indien ik dit in de huwelijksvoorwaarden zou opnemen, dan zou dat beding nietig zijn. Het maken van een nietige akte is voor een notaris "dodelijk". Eigenlijk vind ik de wet niet erg consistent op dit punt. Pensioen wordt gezien als een vorm van het voorzien in elkaars onderhoud en daarvan mag vooraf bij huwelijksvoorwaarden wél worden afgezien, maar van alimentatie niet.
De wetgever is namelijk van mening dat, nu nog steeds veel vrouwen minder gaan werken of stoppen met werken als er kinderen komen, er toch het vangnet van alimentatie nodig is.
Keuze partijen
Toch neem ik in de akte van huwelijksvoorwaarden, mits op nadrukkelijk verzoek van beide partijen, wel op dat men wenst af te zien van alimentatie, met daarbij de kanttekening dat partijen bekend zijn met de nietigheid van dit beding. Voor de onderlinge verhouding tussen partijen kan het beding informeel werking hebben en wie weet, wordt het later formeel wél toegestaan vooraf af te zien van alimentatie. Het beding kan dan gewoon zijn beoogde werking hebben.
Ik voorzie dat de mogelijkheid om vooraf vast te stellen dat men geen alimentatie over en weer aan elkaar verschuldigd zal zijn bij een echtscheiding er gaat komen. Zeker nu er ook al geluiden op gaan om de alimentatieduur verder in te perken van 12 naar 5 jaar. Het is een maatschappelijke tendens. Mijn advies aan de wetgever: laat het aan de keuze van partijen over hoe zij het willen hebben met de alimentatieregeling voordat zij in het huwelijk treden. De notaris waakt over de belangen van beide partijen aan het begin en als echtscheidingsnotaris ook aan het einde. Ook de rechter kan aan het einde van de relatie het alimentatiebeding toetsen. Zeer onbillijke situaties worden daarmee voorkomen.
Ga in therapie!
dinsdag 8 mei 2012 om 10:33
quote:missvatting schreef op 07 mei 2012 @ 19:05:
[...]
Het lijkt jullie zeker ook wel leuk om een paar kids op de wereld te planten? Gewoon, gezellig, net als in de reclame.
Maar voor de harde werkelijkheid (dat 1 op de 3 huwelijke strandt) sluiten jullie je ogen? Want neen, de consequenties van ons kwijlgedrag van nu (het lijkt ons wel leuk... tsssssk) willen we dan weer niet nemen, die wentelen we vrolijk af op de maatschappij. En oh ja, het belastingvoordeel, dat willen we dan weer wèl.
Bah, hoe oud zijn jullie eigenlijk? (patatgeneratie komt zomaar op in mijn hoofd. maar ja, dat ligt natuurlijk aan mij, dat snap ik).
Wat reageer jij ontzettend raar. Wat is er mis mee dat het mij leuk lijkt om te trouwen? Waarom zeg je dat ik mijn ogen ervoor sluit dat 1 op de 3 huwelijken strandt. In tegendeel toch? Ik hoop dat we het volhouden, maar ben realistisch genoeg om te beseffen dat er een grote kans is dat we gaan scheiden. Vandaar mijn probleem met PA.
Consequenties van kwijlgedrag?! Waar heb je het over? Als twee volwassen mensen besluiten dat ze niet verder met elkaar willen, doe ik dan jou of andere burgers daarmee tekort? Als ik met iemand samenwoon zonder te trouwen, we gaan uitelkaar en die persoon verliest haar baan. Vind je dan ook dat ik maar moet blijven betalen? Nee toch hoop ik. Waarom is dat dan anders als we er een huwelijk van hebben gemaakt?
Ik weet niet wat jouw probleem is, maar erg realistisch kom je niet over.
[...]
Het lijkt jullie zeker ook wel leuk om een paar kids op de wereld te planten? Gewoon, gezellig, net als in de reclame.
Maar voor de harde werkelijkheid (dat 1 op de 3 huwelijke strandt) sluiten jullie je ogen? Want neen, de consequenties van ons kwijlgedrag van nu (het lijkt ons wel leuk... tsssssk) willen we dan weer niet nemen, die wentelen we vrolijk af op de maatschappij. En oh ja, het belastingvoordeel, dat willen we dan weer wèl.
Bah, hoe oud zijn jullie eigenlijk? (patatgeneratie komt zomaar op in mijn hoofd. maar ja, dat ligt natuurlijk aan mij, dat snap ik).
Wat reageer jij ontzettend raar. Wat is er mis mee dat het mij leuk lijkt om te trouwen? Waarom zeg je dat ik mijn ogen ervoor sluit dat 1 op de 3 huwelijken strandt. In tegendeel toch? Ik hoop dat we het volhouden, maar ben realistisch genoeg om te beseffen dat er een grote kans is dat we gaan scheiden. Vandaar mijn probleem met PA.
Consequenties van kwijlgedrag?! Waar heb je het over? Als twee volwassen mensen besluiten dat ze niet verder met elkaar willen, doe ik dan jou of andere burgers daarmee tekort? Als ik met iemand samenwoon zonder te trouwen, we gaan uitelkaar en die persoon verliest haar baan. Vind je dan ook dat ik maar moet blijven betalen? Nee toch hoop ik. Waarom is dat dan anders als we er een huwelijk van hebben gemaakt?
Ik weet niet wat jouw probleem is, maar erg realistisch kom je niet over.
dinsdag 8 mei 2012 om 10:49
quote:Susan schreef op 07 mei 2012 @ 19:16:
Ik vind het niet logisch dat je je ex-partner tot in de lengte der dagen blijft onderhouden, ik vind het wel logisch dat je je ex-partner tijdelijk financieel steunt zodat hij of zij de gelegenheid heeft om weer zelf iets op te bouwen en genoeg eigen inkomen te verdienen om rond te komen. Je kunt het belachelijk vinden dat een ex-partner zelf niet of heel weinig werkte, maar als het JOUW ex-partner betreft dan lijkt het mij aannemelijk dat dat een afspraak is die ooit samen is gemaakt en dan vind ik het niet meer dan logisch dat je daar ook samen voor opdraait. Ook als de liefde helaas over is.
Het hoeft natuurlijk geen afspraak te zijn geweest. De situatie kan ook zo zijn dat beide partners hebben gewerkt. Vervolgens een scheiding en dan verliest een zijn/haar baan. In dat geval moet de ander dus opdraaien voor een gebeurtenis die heeft plaatsgevonden nadat het huwelijk en de liefde al over was.
Ik ben het helemaal een met Dubiootje. Laat het allemaal lekker aan de partijen zelf over hoe ze eea willen regelen. Als er inderdaad een afspraak is dat de een gaat werken en de ander voor de kinderen zorgt, dan kun je toch in de huwelijkse voorwaarden een alimentatieverplichting opnemen.
Ik vind het niet logisch dat je je ex-partner tot in de lengte der dagen blijft onderhouden, ik vind het wel logisch dat je je ex-partner tijdelijk financieel steunt zodat hij of zij de gelegenheid heeft om weer zelf iets op te bouwen en genoeg eigen inkomen te verdienen om rond te komen. Je kunt het belachelijk vinden dat een ex-partner zelf niet of heel weinig werkte, maar als het JOUW ex-partner betreft dan lijkt het mij aannemelijk dat dat een afspraak is die ooit samen is gemaakt en dan vind ik het niet meer dan logisch dat je daar ook samen voor opdraait. Ook als de liefde helaas over is.
Het hoeft natuurlijk geen afspraak te zijn geweest. De situatie kan ook zo zijn dat beide partners hebben gewerkt. Vervolgens een scheiding en dan verliest een zijn/haar baan. In dat geval moet de ander dus opdraaien voor een gebeurtenis die heeft plaatsgevonden nadat het huwelijk en de liefde al over was.
Ik ben het helemaal een met Dubiootje. Laat het allemaal lekker aan de partijen zelf over hoe ze eea willen regelen. Als er inderdaad een afspraak is dat de een gaat werken en de ander voor de kinderen zorgt, dan kun je toch in de huwelijkse voorwaarden een alimentatieverplichting opnemen.
dinsdag 8 mei 2012 om 10:57
quote:dubiootje schreef op 08 mei 2012 @ 10:14:
Dat je gekort wordt op je uitkering als je afziet van alimentatie, heb ik nog nooit gehooord. Je hebt dan geen recht op het wettelijk minimum? Dat zou me zeer verbazen.Dat heb ik ook ergens gelezen. De sociale Dienst kort de uitkering met 10% als je alimentatie weigert en ze kunnen ertoe besluiten die andere 90% terug te halen bij de ex.
Dat je gekort wordt op je uitkering als je afziet van alimentatie, heb ik nog nooit gehooord. Je hebt dan geen recht op het wettelijk minimum? Dat zou me zeer verbazen.Dat heb ik ook ergens gelezen. De sociale Dienst kort de uitkering met 10% als je alimentatie weigert en ze kunnen ertoe besluiten die andere 90% terug te halen bij de ex.
dinsdag 8 mei 2012 om 10:59
quote:alfa-man schreef op 08 mei 2012 @ 10:33:
[...]
Wat reageer jij ontzettend raar. Wat is er mis mee dat het mij leuk lijkt om te trouwen? Waarom zeg je dat ik mijn ogen ervoor sluit dat 1 op de 3 huwelijken strandt. In tegendeel toch? Ik hoop dat we het volhouden, maar ben realistisch genoeg om te beseffen dat er een grote kans is dat we gaan scheiden. Vandaar mijn probleem met PA.
Consequenties van kwijlgedrag?! Waar heb je het over? Als twee volwassen mensen besluiten dat ze niet verder met elkaar willen, doe ik dan jou of andere burgers daarmee tekort? Als ik met iemand samenwoon zonder te trouwen, we gaan uitelkaar en die persoon verliest haar baan. Vind je dan ook dat ik maar moet blijven betalen? Nee toch hoop ik. Waarom is dat dan anders als we er een huwelijk van hebben gemaakt?
Ik weet niet wat jouw probleem is, maar erg realistisch kom je niet over.
In tegenstelling tot jou neem ik de beloftes die ik uitspreek serieus. Als in "altijd van elkaar houden en voor elkaar zorgen". Wanneer je dit doet met in je achterhoofd "Ja maar, als..." zijn die mooie woorden geen ene moer waard.
Ik realiseer me namelijk, dat aan een huwelijk een belofte kleeft. Jij ziet het als iets wat je wel leuk lijkt (hoe oud ben je trouwens?), maar waar je niet de consequenties van wilt dragen.
[...]
Wat reageer jij ontzettend raar. Wat is er mis mee dat het mij leuk lijkt om te trouwen? Waarom zeg je dat ik mijn ogen ervoor sluit dat 1 op de 3 huwelijken strandt. In tegendeel toch? Ik hoop dat we het volhouden, maar ben realistisch genoeg om te beseffen dat er een grote kans is dat we gaan scheiden. Vandaar mijn probleem met PA.
Consequenties van kwijlgedrag?! Waar heb je het over? Als twee volwassen mensen besluiten dat ze niet verder met elkaar willen, doe ik dan jou of andere burgers daarmee tekort? Als ik met iemand samenwoon zonder te trouwen, we gaan uitelkaar en die persoon verliest haar baan. Vind je dan ook dat ik maar moet blijven betalen? Nee toch hoop ik. Waarom is dat dan anders als we er een huwelijk van hebben gemaakt?
Ik weet niet wat jouw probleem is, maar erg realistisch kom je niet over.
In tegenstelling tot jou neem ik de beloftes die ik uitspreek serieus. Als in "altijd van elkaar houden en voor elkaar zorgen". Wanneer je dit doet met in je achterhoofd "Ja maar, als..." zijn die mooie woorden geen ene moer waard.
Ik realiseer me namelijk, dat aan een huwelijk een belofte kleeft. Jij ziet het als iets wat je wel leuk lijkt (hoe oud ben je trouwens?), maar waar je niet de consequenties van wilt dragen.
dinsdag 8 mei 2012 om 11:03
quote:qwerttu schreef op 07 mei 2012 @ 19:43:
[...]
Als jij voor het gezag van je kind(eren) afhankelijk wil zijn van je vrouw en van de rechter, dan moet je inderdaad vooral niet trouwen vanwege die alimentatieplicht nee. Je kunt je ook afvragen welk risico je meer waard is: een paar stomme rotcenten die je eventueel wellicht moet betalen, of eventueel wellicht geen ouderlijk gezag over je kind krijgen als het mis loopt voor je de zaken goed geregeld hebt.Goed punt. Daar had ik eerlijk gezegd niet bij nagedacht.
[...]
Als jij voor het gezag van je kind(eren) afhankelijk wil zijn van je vrouw en van de rechter, dan moet je inderdaad vooral niet trouwen vanwege die alimentatieplicht nee. Je kunt je ook afvragen welk risico je meer waard is: een paar stomme rotcenten die je eventueel wellicht moet betalen, of eventueel wellicht geen ouderlijk gezag over je kind krijgen als het mis loopt voor je de zaken goed geregeld hebt.Goed punt. Daar had ik eerlijk gezegd niet bij nagedacht.