Feestdagen en moeder
vrijdag 2 december 2011 om 14:41
quote:rozenstruikje schreef op 02 december 2011 @ 14:27:
Je kunt het ook zo zien. Het gaat al maanden heel erg goed. Waarom afwijzen op zo een moment?
En ze verwacht niets, ze HOOPT. Immers zit ze al jaren alleen...Nee, als je kind je niet meer durft te zeggen dat ze elders is uitgenodigd omdat ze bang is voor ruzie vanuit moeders kant, dan hoopt moeder niet. Dan is het geen kwestie van een arme zielige kwetsbare vrouw die al jaren alleen is en door iedereen, inclusief haar kinderen, in de steek gelaten wordt met de feestdagen en nu hoopt dat haar dochter komt.
Dat is meer een systeem van je kinderen en de rest van de omgeving emotioneel chanteren en als je je zin niet krijgt, krijgen zij een trap. Om dan vervolgens overal zielig te gaan doen dat iedereen je in de steek laat.
Het gaat al maanden goed omdat TO zich aan moeders regeltjes houdt en doet wat moeder wil. Nu er daar een kink in de kabel kan komen, is TO bang voor de gevolgen. Niet omdat TO een slechte dochter is, maar omdat moeder emotioneel chanteert. Ik vind trouwens het hebben van andere plannen of een andere uitnodiging niet per definitie afwijzen van je moeder.
Je kunt het ook zo zien. Het gaat al maanden heel erg goed. Waarom afwijzen op zo een moment?
En ze verwacht niets, ze HOOPT. Immers zit ze al jaren alleen...Nee, als je kind je niet meer durft te zeggen dat ze elders is uitgenodigd omdat ze bang is voor ruzie vanuit moeders kant, dan hoopt moeder niet. Dan is het geen kwestie van een arme zielige kwetsbare vrouw die al jaren alleen is en door iedereen, inclusief haar kinderen, in de steek gelaten wordt met de feestdagen en nu hoopt dat haar dochter komt.
Dat is meer een systeem van je kinderen en de rest van de omgeving emotioneel chanteren en als je je zin niet krijgt, krijgen zij een trap. Om dan vervolgens overal zielig te gaan doen dat iedereen je in de steek laat.
Het gaat al maanden goed omdat TO zich aan moeders regeltjes houdt en doet wat moeder wil. Nu er daar een kink in de kabel kan komen, is TO bang voor de gevolgen. Niet omdat TO een slechte dochter is, maar omdat moeder emotioneel chanteert. Ik vind trouwens het hebben van andere plannen of een andere uitnodiging niet per definitie afwijzen van je moeder.
vrijdag 2 december 2011 om 14:43
Mijn ouders zijn beiden overleden.
Mijn moeder was ook a pain in the ass. En behoorlijk bepalend wat ze wel en niet wilde tot het afstoten aan toe.
Toen mijn vader overleed en zij eenzaam overbleef werd ze van een sterke vrouw een behoorlijk zielige vrouw, met onbegrijpbaar gedrag.
Als ik vooral zou focussen op alle slechts wat is gebeurd in mijn jeugd zou men hier mij volledig gelijk geven een hekel te hebben aan mijn ouders.
Toch is dat niet ALLEEN het verhaal.
Mijn moeder was een gebroken vrouw. Sterk geworden door tegenslagen gecombineerd met extreme onzekerheid en psychische problemen door haar eigen opvoeding. Volwassen geworden in een periode dat het niet zo vanzelfsprekend was een zelfstandige vrouw te zijn die meer had dan alleen haar gezin en waar psychische problemen taboe waren en hulpverlening een schande was.
Op haar eigen manier heeft ze me liefde gegeven. Op haar eigen manier heeft ze me groot gebracht. Op haar eigen manier is ze door het leven gekropen. Soms is het leven niet zo makkelijk voor mensen.
Kijk eens wie ik ben geworden. Kijk eens wie jij bent geworden TO? Dat is niet alleen aan jezelf te danken. Ook je moeder heeft daar een (groot?) aandeel in gehad.
Mensen zouden wat mij betreft wat minder egocentrisch mogen zijn en wat verder kijken dan wat voor je neus ligt aan ellende en respect hebben voor diegene die je hebben groot gebracht.
Krijg geen spijt achteraf als je terug kijkt en bedenkt hoe eenzaam ze geweest is.
Mijn moeder was ook a pain in the ass. En behoorlijk bepalend wat ze wel en niet wilde tot het afstoten aan toe.
Toen mijn vader overleed en zij eenzaam overbleef werd ze van een sterke vrouw een behoorlijk zielige vrouw, met onbegrijpbaar gedrag.
Als ik vooral zou focussen op alle slechts wat is gebeurd in mijn jeugd zou men hier mij volledig gelijk geven een hekel te hebben aan mijn ouders.
Toch is dat niet ALLEEN het verhaal.
Mijn moeder was een gebroken vrouw. Sterk geworden door tegenslagen gecombineerd met extreme onzekerheid en psychische problemen door haar eigen opvoeding. Volwassen geworden in een periode dat het niet zo vanzelfsprekend was een zelfstandige vrouw te zijn die meer had dan alleen haar gezin en waar psychische problemen taboe waren en hulpverlening een schande was.
Op haar eigen manier heeft ze me liefde gegeven. Op haar eigen manier heeft ze me groot gebracht. Op haar eigen manier is ze door het leven gekropen. Soms is het leven niet zo makkelijk voor mensen.
Kijk eens wie ik ben geworden. Kijk eens wie jij bent geworden TO? Dat is niet alleen aan jezelf te danken. Ook je moeder heeft daar een (groot?) aandeel in gehad.
Mensen zouden wat mij betreft wat minder egocentrisch mogen zijn en wat verder kijken dan wat voor je neus ligt aan ellende en respect hebben voor diegene die je hebben groot gebracht.
Krijg geen spijt achteraf als je terug kijkt en bedenkt hoe eenzaam ze geweest is.
vrijdag 2 december 2011 om 14:44
quote:anjertje schreef op 02 december 2011 @ 11:59:
Ze heeft de afgelopen weken al een paar keer de opmerking gemaakt dat ze sinds de scheiding elke Oudejaarsavond nog alleen heeft gezeten.
Dat ligt waarschijnlijk ook aan haarzelf. Heeft ze geen vrienden/buren/collega's waar ze naartoe kan?
Ik bedoel dus: jij bent niet verantwoordelijk voor haar geluk en haar gevoel! Ze moet zelf aan de slag!
Ze heeft de afgelopen weken al een paar keer de opmerking gemaakt dat ze sinds de scheiding elke Oudejaarsavond nog alleen heeft gezeten.
Dat ligt waarschijnlijk ook aan haarzelf. Heeft ze geen vrienden/buren/collega's waar ze naartoe kan?
Ik bedoel dus: jij bent niet verantwoordelijk voor haar geluk en haar gevoel! Ze moet zelf aan de slag!
vrijdag 2 december 2011 om 14:46
quote:cheerlesscard schreef op 02 december 2011 @ 13:49:
Ik heb tot nu toe hele fijne feestdagen gehad altijd en ik gun mezelf dat en mn zoontje ook.
Ik hoop ook echt dat als ik hem ooit zo ga behandelen als ik behandeld ben hij slim genoeg is om voor zichzelf te kiezen ipv gedwongen bij mij te zitten.
Wat doe je dat goed!!! Echt heel knap hoe jij over de situatie schrijft en voor jezelf kiest.
Ik heb tot nu toe hele fijne feestdagen gehad altijd en ik gun mezelf dat en mn zoontje ook.
Ik hoop ook echt dat als ik hem ooit zo ga behandelen als ik behandeld ben hij slim genoeg is om voor zichzelf te kiezen ipv gedwongen bij mij te zitten.
Wat doe je dat goed!!! Echt heel knap hoe jij over de situatie schrijft en voor jezelf kiest.
vrijdag 2 december 2011 om 14:50
vrijdag 2 december 2011 om 15:03
Ik zou in elk geval zo snel mogelijk je moeder laten weten dat jij niet met oud en nieuw 's avonds bij haar bent. Of zij bij jullie. Dan heeft ze nog tijd genoeg om iets anders te regelen ook al lijkt het er niet op dat ze dat gaat doen. Zij heeft een paar keer laten weten dat ze denkt oud en nieuw met jullie te vieren en door hier niet tegen in te gaan geef je wel de indruk dat je inderdaad met haar oud en nieuw viert. Wees eerlijk en zeg nu dat dat niet gaat gebeuren. Je kan 's middags even langs gaan of desnoods samen eten of juist op 1 januari lekker samen eten maar om 12 uur heb je andere plannen.
Met kerst zou ik ook heel duidelijk zijn. Gewoon eerlijk zeggen dat je al plannen hebt en dat jullie een dag (of een halve dag, net wat je wilt) met haar vanalles wilt doen, waar ze maar zin in heeft. En als je toch bezig bent zou ik ook meteen zeggen dat je 1 weekendje weg per jaar meeeeer dan genoeg vindt! Ik las net dat jullie in september nog weg zijn geweest dus ik zou zelf ook niet in december nog een keertje willen. Ik heb een leuke familie en we hebben een goede band maar 1 keer per jaar een weekendje weg is zat.
Ik zou nu in elk geval niet meer wachten en het bespreken, dan heb je het maar gehad. Want dit blijft als een last op je schouders rusten tot je het hebt uitgesproken.
Verder vind ik dat je inderdaad niet je familie alleen hoeft te laten zitten. Maar als je al het hele jaar op je tenen loopt om iedereen te vriend te houden dan mag je met de feestdagen best wel voor jezelf kiezen.
Met kerst zou ik ook heel duidelijk zijn. Gewoon eerlijk zeggen dat je al plannen hebt en dat jullie een dag (of een halve dag, net wat je wilt) met haar vanalles wilt doen, waar ze maar zin in heeft. En als je toch bezig bent zou ik ook meteen zeggen dat je 1 weekendje weg per jaar meeeeer dan genoeg vindt! Ik las net dat jullie in september nog weg zijn geweest dus ik zou zelf ook niet in december nog een keertje willen. Ik heb een leuke familie en we hebben een goede band maar 1 keer per jaar een weekendje weg is zat.
Ik zou nu in elk geval niet meer wachten en het bespreken, dan heb je het maar gehad. Want dit blijft als een last op je schouders rusten tot je het hebt uitgesproken.
Verder vind ik dat je inderdaad niet je familie alleen hoeft te laten zitten. Maar als je al het hele jaar op je tenen loopt om iedereen te vriend te houden dan mag je met de feestdagen best wel voor jezelf kiezen.
vrijdag 2 december 2011 om 15:07
quote:rozenstruikje schreef op 02 december 2011 @ 14:27:
Je kunt het ook zo zien. Het gaat al maanden heel erg goed. Waarom afwijzen op zo een moment?
En ze verwacht niets, ze HOOPT. Immers zit ze al jaren alleen...TO beschrijft ook duidelijk waarom het al maanden heel erg goed gaat. Omdat ze precies datgene doet wat haar moeder wil. Ook als zij dat eigenlijk liever niet doet. Ik snap je punt wel maar ik zou persoonlijk voor de middenweg gaan en met kerst wel even langs gaan maar geen weekend weg gaan. En met oud en nieuw 's middags langs of met het eten of juist op 1 januari. Maar om 12 uur niet.
De moeder van TO klinkt niet als iemand die op haar mondje gevallen is. Ze komt eerder over als iemand die gaat stampvoeten en schreeuwen als ze haar zin een keertje niet krijgt. En TO slikt dat al het hele jaar. Dan mag ze met oud en nieuw toch wel een keertje voor zichzelf kiezen?
Je kunt het ook zo zien. Het gaat al maanden heel erg goed. Waarom afwijzen op zo een moment?
En ze verwacht niets, ze HOOPT. Immers zit ze al jaren alleen...TO beschrijft ook duidelijk waarom het al maanden heel erg goed gaat. Omdat ze precies datgene doet wat haar moeder wil. Ook als zij dat eigenlijk liever niet doet. Ik snap je punt wel maar ik zou persoonlijk voor de middenweg gaan en met kerst wel even langs gaan maar geen weekend weg gaan. En met oud en nieuw 's middags langs of met het eten of juist op 1 januari. Maar om 12 uur niet.
De moeder van TO klinkt niet als iemand die op haar mondje gevallen is. Ze komt eerder over als iemand die gaat stampvoeten en schreeuwen als ze haar zin een keertje niet krijgt. En TO slikt dat al het hele jaar. Dan mag ze met oud en nieuw toch wel een keertje voor zichzelf kiezen?
vrijdag 2 december 2011 om 15:22
@anjertje: krijgen jullie al professionele hulp samen? Ik dacht gelezen te hebben dat jullie samen gesprekken hadden bij een therapeut o.i.d.? Misschien dat je dan aan kan geven dat je wilt bespreken hoe de feestdagen eruit komen te zien, en wellicht kan dat dan onder toeziend oog van een derde, zodat het gesprek niet escaleert. Overigens ben ik het met een aantal eens: door nu niet te laten blijken wat je eigenlijk wilt, gaat je moeder er vanuit dat het gaat zoals zij het wil. Dan kan ik me voorstellen dat de 'klap' harder aankomt wanneer je op het laatste moment aangeeft het toch anders in te willen vullen.
Sterkte!
Sterkte!
vrijdag 2 december 2011 om 15:23
quote:dddandelion schreef op 02 december 2011 @ 14:41:
[...]
Nee, als je kind je niet meer durft te zeggen dat ze elders is uitgenodigd omdat ze bang is voor ruzie vanuit moeders kant, dan hoopt moeder niet. Dan is het geen kwestie van een arme zielige kwetsbare vrouw die al jaren alleen is en door iedereen, inclusief haar kinderen, in de steek gelaten wordt met de feestdagen en nu hoopt dat haar dochter komt.
Dat is meer een systeem van je kinderen en de rest van de omgeving emotioneel chanteren en als je je zin niet krijgt, krijgen zij een trap. Om dan vervolgens overal zielig te gaan doen dat iedereen je in de steek laat.
Het gaat al maanden goed omdat TO zich aan moeders regeltjes houdt en doet wat moeder wil. Nu er daar een kink in de kabel kan komen, is TO bang voor de gevolgen. Niet omdat TO een slechte dochter is, maar omdat moeder emotioneel chanteert. Ik vind trouwens het hebben van andere plannen of een andere uitnodiging niet per definitie afwijzen van je moeder.
Helemaal mee eens.
Succes vanavond Anjertje!
[...]
Nee, als je kind je niet meer durft te zeggen dat ze elders is uitgenodigd omdat ze bang is voor ruzie vanuit moeders kant, dan hoopt moeder niet. Dan is het geen kwestie van een arme zielige kwetsbare vrouw die al jaren alleen is en door iedereen, inclusief haar kinderen, in de steek gelaten wordt met de feestdagen en nu hoopt dat haar dochter komt.
Dat is meer een systeem van je kinderen en de rest van de omgeving emotioneel chanteren en als je je zin niet krijgt, krijgen zij een trap. Om dan vervolgens overal zielig te gaan doen dat iedereen je in de steek laat.
Het gaat al maanden goed omdat TO zich aan moeders regeltjes houdt en doet wat moeder wil. Nu er daar een kink in de kabel kan komen, is TO bang voor de gevolgen. Niet omdat TO een slechte dochter is, maar omdat moeder emotioneel chanteert. Ik vind trouwens het hebben van andere plannen of een andere uitnodiging niet per definitie afwijzen van je moeder.
Helemaal mee eens.
Succes vanavond Anjertje!
vrijdag 2 december 2011 om 15:28
quote:rozenstruikje schreef op 02 december 2011 @ 14:57:
Ieder zijn benaderings wijze dddandelion. Mijn eigen grens ligt menselijkheid vs onmenselijkheid.Jouw opvatting van onmenselijkheid is niet dé enige juiste opvatting ofzo. Ik vind niet dat je mensen zo kan chanteren en dan een beetje het slachtoffer uit lopen hangen. Ja, doei! Dan is het echt je eigen keuze dat je met oud en nieuw alleen bent. Ik vind trouwens oud en nieuw een feest om te féésten, geen familie aangelegenheid...
Ieder zijn benaderings wijze dddandelion. Mijn eigen grens ligt menselijkheid vs onmenselijkheid.Jouw opvatting van onmenselijkheid is niet dé enige juiste opvatting ofzo. Ik vind niet dat je mensen zo kan chanteren en dan een beetje het slachtoffer uit lopen hangen. Ja, doei! Dan is het echt je eigen keuze dat je met oud en nieuw alleen bent. Ik vind trouwens oud en nieuw een feest om te féésten, geen familie aangelegenheid...
vrijdag 2 december 2011 om 15:37
In dat daglicht; onmenselijk vs menselijk zou ik de houding van moeder meer als onmenselijk zien dan die van de dochter.
Is het menselijk om altijd alles wat je doet op een gouden schaaltje te moeten wegen omdat je moeder anders boos wordt? Of is het menselijk dat je dat niet altijd kunt volhouden, hoe goed je ook je best doet.
Is het menselijk om altijd alles wat je doet op een gouden schaaltje te moeten wegen omdat je moeder anders boos wordt? Of is het menselijk dat je dat niet altijd kunt volhouden, hoe goed je ook je best doet.
vrijdag 2 december 2011 om 15:42
Het lijkt mij heel ongezond om mee te gaan in het gedrag van de moeder. Eenzaam zijn, moeder zijn, gescheiden zijn, iets ouder zijn, jezelf slachtoffer voelen; het zijn allemaal geen redenen om een ander willens en wetens het leven zuur te maken
Het is geven en nemen. Maar hier is het Anjertje die geeft en moeder die neemt, maar alleen als anjertje geeft wat moeder vraagt, anders wordt ze misschien weer maanden doodgezwegen.
Het is geven en nemen. Maar hier is het Anjertje die geeft en moeder die neemt, maar alleen als anjertje geeft wat moeder vraagt, anders wordt ze misschien weer maanden doodgezwegen.
vrijdag 2 december 2011 om 15:54